IJsland 2019 (Deel 27)

Van het vredige Limburg gaan we naar iets totaal anders…
Vandaag gaan we nog eens naar IJsland, we nemen de draad weer op
bij het einde van het vorige IJsland logje (Deel 26).
We zijn nog steeds in de omgeving van het enorme smeltwater meer,
water afkomstig van de stervende gletsjer Jökulsárlón…

In vorige IJsland logjes vertelde ik al over het enorm grote
oppervlak van deze imposante gletsjer.
Als je in deze woeste omgeving rondwandelt dan zijn er
veel momenten dat je je eigen ogen niet geloofd !😎
Het blauwe ijs bijvoorbeeld… daar kan ik uren naar kijken
en telkens weer nieuwe dingen ontdekken !
Op het eerste zicht lijkt een gletsjer niet te bewegen…
Niets is minder waar hoor ! 😏
Op internet vond ik 2 timelap’s die duidelijk laten zien hoe
de gletsjers ‘stromen’… Film1 en film2





Een afgebroken stuk gletsjerijs drijft naar de Atlantische oceaan,
Dat ijs neemt soms de meest vreemde vormen aan…
Het is heerlijk fotograferen hier !



Gletsjer

Het smeltwater meer
wordt iedere dag groter
nu de gletsjer sterft






Dit stukje ijsberg deed me denken aan de staartvin van een walvis
die terug gaat duiken 😎






Bij de 2de foto in dit logje was ik niet echt tevreden…
De achtergrond is te druk naar mijn smaak…
Hier heb ik ongeveer dezelfde foto gemaakt, ietwat meer ingezoomd
en het diafragma staat nu maximaal open op f2,4.
Deze achtergrond is nu veel minder druk vind ik 😋






Weer zo’n leuk ijs wezen !
Dit stuk ijs deed me denken aan een ijs-krokodil !🐲






Maximaal ingezoomd op 600mm kon ik de gletsjer van heel dichtbij bekijken !
Die Sony RX10 heb ik me nog geen seconde beklaagd 😉
Het blijft een Indrukwekkend ijslandschap hé ?





In de omgeving van de oevers van smeltwater meer
zijn overal prachtige ijs schatten te ontdekken !
Voor een fotograaf is dit hét Walhalla van de fotografie 💎📸





Bij veel zon zou ik een grijsfilter moeten gebruiken,
om geen overbelichte foto’s te hebben.
Gelukkig was er die dag niet teveel zon 😉





Om het logje voor vandaag af te sluiten…
Een symbolische foto over de toekomst van de gletsjers…


Gletsjers

Sneller dan ooit was
smelten al onze gletsjers
zeeën vergrotend…



Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 27 ondertussen) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes ivm IJsland,
die ik (hier en daar) probeer te dichten, ook wel leuk ?

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk

Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 5 & einde)

Van het glooiende landschap in Limburg, Haspengouw
gaan we terug naar de prille lente van dit jaar,
om de draad weer op te nemen bij de macro fotografie.
De camera en lens zijn nog steeds dezelfde als in de 4
vorige logjes in deze serie, namelijk de Fuji GFX 50s
en de Fuji 120mm GFX macro lens +
een 45mm tussenring om in het 1:1 macro gebied te komen.
Zonder die tussenring zou het een ‘gewone’ primelens 120mm f4 op 1:2 zijn
Dit logje is het vervolg op (én tevens het laatste deel van de serie) :
Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 4) (link naar dat logje)

De fotoshoot locatie is zoals meestal in deze serie : onze tuin 😎

Als opener begin ik vandaag met een toevalstreffer ! :mrgreen:
Je hebt ongetwijfeld al koebeesten gezien die hun bruine
pladijzen laten vallen in de weide, of een hondje dat zijn kakje
doet op het voetpad… (hopelijk heeft het honden baasje een poepzakje mee 😉 )
Maar heb je ooit een vlieg haar ‘kakje’ zien doen ?? 😎 😉
Dit kakje-gebeuren heb ik hier zonder dat ik het wist gefotografeerd ! :mrgreen:
Pas in de nabewerking van de foto viel het me op.





Een bloemeke in de pubertijd…




Hommel

Een dikke hommel
kruipt brommend over een bloem
op zoek naar nectar






Een blauw getooid Juffertje in het groen,
een paar minuten na een malse regenbui…
Op die momenten is de natuur op zijn mooist vind ik :mrgreen:





Bloem

Een sierlijke bloem
heel verleidelijk buigend
komaan, pluk me dan





De schoonheid van bloemen…
nooit raak ik erop uitgekeken 😎







Soms is het heel moeilijk om een bepaalde insecten soort te herkennen.
Ik denk dat dit fraai exemplaar een koekoekshommel is.

De koekoekshommel die als nestparasiet optreedt bij de veldhommel (Bombus lucorum) is de tweekleurige koekoekshommel (Bombus bohemicus). Die koekoek lijkt wat op de aardhommel, maar dan zonder de gele band op het achterlijf. Het geel op de thorax is ook meer geelbruin dan oranjegeel.
De koekoekshommel zoekt een geschikt nest op van de waardhommel. Ze dringt daar voorzichtig naar binnen en probeert de geuren van het nest zelf ook te krijgen. Als ze wordt aangevallen door de werksters zal ze die pareren met een dodelijke steek. Zelf is ze daarvoor minder aantastbaar, want haar chitinepantser is relatief dikker. Ze zal de veldhommel-koningin doodsteken en het nest overnemen en zal ook niet toestaan dat de werksters zelf gaan leggen om darren te kweken, want ook de darren worden door haar geproduceerd. De veldhommelwerksters staan dus daarna geheel in haar dienst en omstreeks juni verschijnen de jonge koekoekshommelkoninginnnen (werksters zijn er niet van die soort) en de darren, die uit onbevruchte eitjes worden geboren. De paring geschiedt in de eerste weken daarna en de koninginnen zullen solitair overwinteren en in het voorjaar de cyclus opnieuw starten. Darren sterven voor de winter.
Bron: https://www.ahw.me/index.html





Deze ijverige diertjes zitten bijna nooit stil,
het is dan ook een leuke uitdaging voor een fotograaf,
om deze beweeglijke beestjes scherp te kunnen fotograferen.
Maar uitdagingen zijn er om aan te nemen hé ? 😉




Brommend

Naarstige hommels
zoemen brommend heen en weer
op zoek naar suikers






Om dit logje (en ook deze reeks) af te sluiten…
Een insect dat ik niet herken…
Is het een vlieg, een soort zweefvlieg of nog iets anders ?
Plots zat het beestje daar, ik kon er nipt 1 foto van maken,
toen ik de zijkant van het beestje wou fotograferen, was het ineens verdwenen…
Zo gaat het dikwijls met insecten…
Ineens zijn ze daar en in een flits zijn ze weer weg.
Meestal zijn ze binnen 10 tot 30 seconden terug op dezelfde plaats,
maar dit beestje was natuurlijk weer de uitzondering op die terugkeer regel 🙂






Ik hoop dat je van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten 😎

Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te dichten ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing


Vriendelijke groetjes, Dirk

Macro in de Nationale Plantentuin van Meise (Deel 8)

Van de Winterse Details (pseudo- macro fotografie),
schakelen we terug naar het werken met een echte macro lens.
We zijn terug in de Nationale Plantentuin in Meise,
de camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is ook nog steeds de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro.
Dit logje is dan ook het vervolg op …
Mijn vorig logje, deel 7, van de Nationale Plantentuin in Meise 😉

We bevinden ons nog steeds in de tropische serre,
het is er nog steeds tropisch vochtig én heel warm,
maar om mooie tropische bloemen-macro foto’s te maken,
mag je wel wat extra moeite doen hé 😎
En onder ons gezegd… We doen dit héél graag hoor :mrgreen:

Het is boeiend om totaal onbekende bloemen te verkennen
met een macro lens, een mooie kijkhoek zoeken,
waar komt de bloem het meest tot haar recht ?
Meestal neem ik meerdere foto’s en kies later de mooiste eruit.
Persoonlijk hou ik van een open diafragma (kleinste f-getal),
je moet je dingetje dan doen met een héél minieme scherptediepte,
maar juist dat gegeven maakt dat je creatief moet nadenken én zien.
De achtergrond mag niet storen… Daar moet je voor opletten !





Een soortgelijke bloem als bij de vorige foto, maar deze bloeide juist open…


Verademing

Tropische bloemen
zijn echt een verademing
in geur, kleur en vorm






Nerven, de levens aders van bloemen en planten…
Als het door de grijze wolken, gefilterde zonlicht,
er doorheen straalt dan worden nerven heel mooi om te zien !
Mooi licht… dat is waar iedere fotograaf naar zoekt 😎







Een wel heel vrolijk gekleurde boom !
Het geheel deed me denken aan de kleurrijke hippie-generatie
uit de jaren 60 😉





Carpe diem

Pluk wat carpe diem
zo verklapt deze bloem me
voor het te laat is






Soms wordt het zonlicht in de tropische serre heel mooi gefilterd,
door andere struiken en schaduwen anderzijds.
Hét resultaat is meestal héél zacht en heerlijk omfloerst licht…
Juist dat licht dat een fotograaf gelukkig maakt 🙂
Een stilleven van bladgroen én nerven…






Deze minimalistische foto wou ik omzetten naar grijs waarden …
een zwart/wit foto dus… 😎
Dit plaatje zou misschien passen in een Yoga of Zen les-lokaal :mrgreen:






In mijn eeuwige zoektocht naar patronen, herhalingen, variaties van licht en donker
kwam ik deze schoonheid tegen…
Een reusachtig blad van een of andere tropische plant,
juist dit kleine detail bracht me op leuke ‘Speelse Spiegelingen’ ideetjes 😎





De foto van hierboven heb ik horizontaal gespiegeld en samengevoegd
tot één nieuw geheel.
Et Voila ! 😉
Maar dit is een slechts tussen stadium hoor… er komt meer 😎






Het definitieve resultaat is een verticale spiegeling van het tussentijds resultaat…
De kleuren heb ik ietwat versterkt, om meer contrast in het geheel te brengen.
Zeg nu zelf, zou je in deze foto , de eerste (bron) foto nog herkennen,
moest je alleen dit eindresultaat zien ? 😉
Je kan een werkelijkheid zodanig verdraaien, dat je tot iets totaal nieuws kan komen…
Daarom vind ik die ‘Speelse Spiegelingen’ zo zalig om te doen 🙂




Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje uit de Plantentuin
van Meise gekomen (reeds de 8ste editie !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Plantentuin macro fotografie.
Er zijn nog heel wat Plantentuin vervolg logjes gepland… 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje…

Van de enorm grote gletsjer en de drijvende ijsreuzen in IJsland,
gaan we terug naar het kleine wereldje van de macro fotografie.
De camera is de Sony A7 R2,
de macro lens is de Canon 180mm f3,5 (via een metabones adapter op de body geklikt).
Er is géén flits gebruikt, het was gewoon een testje met deze macro lens…
Dit logje is het vervolg van mijn Mierenboerderij logje van 5/8/2021

Mieren en bladluizen fotograferen kan dan wel leuk zijn,
maar het ‘Kleine Wondere Wereldje’ der macro fotografie heeft ons véél meer
te bieden dan gewoon wat mieren en bladluizen hé ? 😎

Toch kon ik het me niet laten,
om je nog twee mieren met hun bladluis vee foto’s aan te bieden 😉
Als je de beestjes observeert, dan zie je dat een mier nooit stilzit…
Altijd zijn ze in beweging, het is dan ook niet eenvoudig
om een scherpe foto te maken van deze piepkleine beweeglijke beestjes 🙂





Hier ben ik zo dicht mogelijk gekomen…
Een lange macro lens (180mm) bied zeker mogelijkheden om heel kort te komen
zonder de insecten te laten vluchten. Maar de camera hier is echter een Full frame…
Heel zeker ben ik hier beter af met een aps-c sensor, dan kan ik nog “korter” komen,
dankzij de kleinere sensor.
In de fotografie is het altijd wel zoeken naar een gulden middenweg 🙂






Nog steeds dezelfde lens én camera,
maar dan in veel beter licht omstandigheden dan de vorige foto’s.
Het was ongeveer 17u30,
in de zachte schaduwen achter ons tuinhuis was het licht volmaakt vond ik 😎


Hommel

Een logge hommel
doet zich te goed aan een bloem
straks bromt ze weer weg






Als de zon haar harde middag licht heeft verloren,
dan is het gewoon zalig om bloemen te fotograferen 🙂
Met een wijdopen diafragma (het kleinste f-getal) kan je schilderen met je lens 😎
Voor mij zijn dit echt wel geniet momentjes hoor !






Zoemen

Hoor je ze zoemen
die ijverige hommels
met kleine vleugel
s






Onze wildernis wilde achtertuin is min of meer woest te noemen,
maar ik vind het een zalig plekje om te fotograferen.
Nette, pikfijn verzorgde tuintjes, waar alles perfect is afgelijnd…
Hoe gruwelijk is dat niet hé ? 😉
In onze wilde bloementuin is het steeds vol kleur, altijd zoemen er hommels, bijen,
wespen, zweefvliegjes, kortom, alle beestjes die er baat bij hebben 🙂
Sommige mensen gaan 14 dagen naar Griekenland om daar op het een of ander
stom strand zich te laten bruin bakken in de zon…
Ik blijf liever in ons eigen woest en ruig tuintje…
steeds weer opnieuw ontdek ik daar de mooiste dingen :mrgreen:




Bloemen

Als het hier zomert
dan bloeien de bloemen weer
maanden vol schoonheid






Met een volledig open gedraaide macrolens (kleinste f-getal) heb je een
minimale scherptediepte. Objecten die 10 (of meer) cm van je onderwerp staan,
verdwijnen in een heerlijke onscherpte. Dit is het gebied, waar ik als macro fotograaf
heel graag in werk. Je eigen creativiteit én je fantasie kan je hier volledig op loslaten 🙂
Dit soort van minimalisme in vorm én kleur doe ik heel graag.
Ook is het leuk om te experimenteren met complementaire kleuren,
zoals rood en groen, geel en paars, enz, om het kleurcontrast in je foto sterker te maken.
Zoals ik al eerder zei : Het voelt aan als “Schilderen met je lens” 😉





Als ik wat rond zoek (in de 5 of 6 vierkante meters) dat ons achtertuintje groot is,
dan zie ik meestal dingen die ik niet kan zien vanop ons kleine terrasje…
Zoals deze twee kruisende bloemekes…
Vanuit deze kijkhoek lijken het wel twee verliefde bloemekes te zijn :mrgreen:
Een bloemekes love story 😎
(noot: de gele achtergrond kleur is van onze tuin scheiding met de buren,
zwarte kottekes draad met beige/geel plastic latjes doorheen geweven,
waar groene klimop overal door woekert voor de fun…)


Verliefd

Beeld je eens in dat,
een bloem verliefd kan worden…
wat voelt ze dan echt ?





Licht !

Mijn bloemenweide
in de ondergaande zon
een kleur én licht feest
!





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Nog een ijverige hommel, naarstig aan het werk !
Dit jaar was het heel nat én meestal kouder dan anders,
toen de bijen begonnen met uitvliegen om nectar te verzamelen.
Maar omdat de bloesems, de bloemen,enz nog niet genoeg bloeiden,
hebben de imkers de gewonnen energierijke honing van vorig jaar
terug moeten geven aan de bijen,
omdat de bijen anders geen nectar (suikers) genoeg hadden om te overleven…
Daarom zal er dit jaar minder honing zijn dan andere jaren,
maar ons bijenvolkje is toch nog maar weer eens “gered”, dankzij de inzet van vele imkers !
Deze (beknopte) Info heb ik van : Paul, vriend van de familie én overtuigd imker uit Pelt.





‘k hoop dat je van dit zomerse Kleine wereldje logje hebt genoten.

Misschien vind je wel dat de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te dichten de moeite waard zijn ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Speelse Spiegelingen… Deel 8

Van ‘Het kleine wereldje’ der macro fotografie,
maken we weer een grote zijsprong naar weer iets helemaal anders ! 😉
We springen ook flink wat terug in het verleden…
Het was 2014, toen werkte ik nog in Brussel en deed graag mijn middag
wandelingetje van 15 minuten (als het weer het toeliet natuurlijk).
Gelukkig was het toen een lekker zomers weertje.
Gewapend met de Canon Powershot G11, een leuke camera, waar je alles wat
je zelf wou kon instellen en/of veranderen.
Eigenlijk zoals je werkt met een professionele camera, met alles op de M stand.
De M van manueel dus…

We gaan het in dit logje dus hebben over ‘Speelse Spiegelingen’,
zoals de titel ons al vertelde natuurlijk… 😎
Als je graag al mijn ‘Speelse Spiegelingen’ logjes nog eens wil (her)zien,
geef dan ‘Speelse Spiegelingen’ in onder “ZOEKEN”.

Alle spielerijtjes foto’s die je hier ziet, komen dus uit Brussel, meer bepaald
uit de Noorder buurt (De buurt rond het Noord Station).
De talloze kantoor gebouwen daar zijn dankbare onderwerpen voor mijn
‘Speelse Spiegelingen’. Ik draai, roteer, wentel links of rechts, ondersteboven,
of omgekeerd… Het is leuk om te doen vind ik 🙂
Meer moet dat niet zijn hé ? :mrgreen:


Glas

Die grote schepen
vol beton, glas en plastic
palmen Brussels in






Soms draai en keer ik een detail uit één foto, copieer het meerdere keren naar boven, onder
of allebei… Een eind resultaat foto is soms 4 , 6 of 8 keer groter dan het origineel 😉
Het is leuk om met zodanig met vormen en kleuren te “spelen”,
dat het origineel bijna niet meer te herkennen is 😎






Helemaal leuk wordt het als ik met ingekorte spiegelingen werk !
Dan kan je zelfs met het perspectief een loopje nemen 😎
“The sky is the limit”… Dit zou een mooie titel zijn voor dit spielerijtje 🙂






Voor dit soort fotografie spielerijtjes moet je liefst géén “gewone” foto’s nemen…
Je moet proberen een gebouw aan te voelen,
als fotograaf kan je op voorhand ‘spelen’ met het perspectief…
Ongewone kijkhoeken kunnen heel leuke verrassende mogelijkheden bieden
bij het latere “Speels Spiegelen” process in Photoshop.
Noot: Je hebt niet echt Photoshop nodig, want er zijn tientallen freeware apps
die ook kunnen wat ik doe in Photoshop. Maar omdat ik een abonnement heb
op Photoshop + Lightroom (11€/maand) , gebruik ik natuurlijk Photoshop 😎

Soms kunnen renovaties, herstellingen aan een gebouw heel interessante foto’s
opleveren die iets extra kunnen geven aan mijn ‘speelse spiegelingen’ techniek 😎
Het blijft een voortdurend zoeken en zien naar interessante details…
Dat gegeven an sich is al boeiend genoeg 😉


Parasieten

Big Data Giants
groeiend als parasieten
zorgen voor chaos







Hetzelfde gebouw als op de vorige “foto”…
Hier heb ik een andere uitsnede gemaakt van de renovatiewerken , en voila !
Het levert me een minimalistisch lijnenspel op, dat ooit bestond,
en tegelijk nooit heeft bestaan 🙂





Deze foto is géén ‘Speelse Spiegeling”, maar de nooduitgang van een groot hotel in Brussel.
De buitenmuren zijn maagdelijk wit geschilderd,
wat heerlijk contrasteert met de ‘modaal rode’ gevelsteen kleur van de nooduitgangen.
Deze foto wou ik in Z/W omzetten, maar daar ben ik wijselijk vanaf gestapt,
omdat de kracht van deze foto (volgens mijn bescheiden mening),
zit in het contrast van de rode baksteen én de enorme witte hotel gevel.
Deze Brusselse architectuur foto vind ik wel iets hebben…


Geheimen

Tussen de muren
van een groot hotel wonen
Zoveel geheimen…l


Nog een foto, die geen ‘Speelse Spiegelingen’ foto is,
maar de kracht van de complementaire kleuren sprak me hier echt aan !
Wat zijn complementaire kleuren ?? Klik hier
Een uniek momentje, deze verlaten tafeltjes, want meestal is alles hier volzet 🙂
Je zou bijna zeggen dat het tijdens een lockdown was…
Maar dit was echt 2014… 😎





Ook dit is geen ‘Speelse Spiegeling’,
het is slechts het resultaat van een aangepaste kijkhoek, toen ik deze “bron” foto maakte.
Het ‘Speelse Spiegeling’ resultaat van deze foto zie je in ….
de volgende foto ! 😉






Wat ik hier wil aantonen, is dat als je ‘Speelse Spiegelingen’ wil gaan maken,
dat je op voorhand toch redelijk goed moet weten wat je met je bron materiaal gaat doen…
Als je ‘zomaar’ wat foto’s neemt van een willekeurig gebouw…
dan ga je wat zitten knoeien 🙄
Daarom herhaal ik nog eens… Je moet leren “zien” , en niet gewoon “kijken”.
Hier heb ikzelf een lange tijd over gedaan, eer ik hét begreep !
Maar eens je “hét’ ziet… Dan open er zich een mooie wereld voor je, echt waar :mrgreen:







Om dit logje voor vandaag te eindigen…
In deze ‘Speelse Spiegeling’ foto is een interessant digitale fotografie fenomeen opgetreden…
Namelijk het Moiré effect !
Zie je cirkelvormige afwijkingen in de verticale én de horizontale lijnen van het gebouw ?
Dat is Moiré…
Photoshop kan moiré min of meer wegwerken, maar ik heb het hier bewust zo gelaten.

Moiré, hoe wordt het veroorzaakt ??

De term moiré is afkomstig van de naam van een Franse soort zijde.
Een moiré-patroon ontstaat als het onderwerp dat je wil fotograferen een fijn patroon bevat.
Denk bijvoorbeeld aan het weefpatroon van een stuk stof, dakpannen,
of de dicht tegen elkaar liggende horizontale/verticale lijnen van bepaalde gebouwen.
Als dit patroon overlapt met het patroon van de beeldchip van je camera ontstaat
er door interferentie een derde patroon: moiré.

Deze foto is het resultaat van een uitsnede van een kantoorgebouw foto,
dat nadien 4x horizontaal én verticaal is gespiegeld.





k hoop dat je van dit ‘Speelse Spiegelingen’ logje hebt genoten ? :mrgreen:

Misschien vind je de haiku poëzie-woordjes, uit eigen pen geschreven ook leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Zomer in de Dordogne

Van de ‘Winterse Details’ in mijn vorig logje,
én rekening houdende met de aanhoudende kwakkelzomer,
is het weer hoog tijd om naar warmere oorden te verhuizen 😎
In mijn archieven heb ik genoeg warme zon fotografie liggen.
Mijn keuze voor vandaag valt op een zomer vakantie in 2017,
Locatie: La douce France, meer bepaald in de Dordogne.
In de omgeving van Perigeux, Sarlat en Limeul kan je heerlijk uitgestrekte landschappen
bewonderen en zelfs in een warme zomer genieten van een verfrissend windje :mrgreen:

De camera die ik toen gebruikte was de systeem camera Fuji XT1
met de XF 18-55mm f2,8-4 R LM OIS lens.

R = Diafragma ring op de lens
LM = Linaire geruisloze zoom-motor
OIS = Optical Image Stabilisation.
Vroeger was de beweging reductie in de lens (Wat resulteert in een duurdere lens)
Tegenwoordig hebben alle Fuji camera body’s IBIS (In Body Image Stabilisation)
waardoor ze alle lenzen goedkoper kunnen maken. Heel mooi van Fuji ! 😉

Wanneer de boeren hun strovelden maaien en er strobalen of stro rollen van maken,
dan ben ik er hier graag bij om het geheel te fotograferen.
De boer als kunstenaar in het heuvelende land…






Zelfde foto als hierboven, maar dan bewerkt naar een zwart/wit…
Dit landschap vraagt ernaar vind ik !





Strobalen

Hier liggen ze dan
de strobalen in het veld
wachtend op de boer






Van elke foto in dit logje maakte ik een zwart/wit versie…






Zonnebaden

Naast een klein kerkje
liggen gele strobalen
te zonnebaden






Zoals eender aangekondigd… De ZW bewerking 🙂







In dit prachtige landschap kan ik urenlang fotograferen 🙂
Omdat het toen namiddag was en het zonlicht op zijn sterkst was,
heb ik alle foto’s in met een 3x belichting trapje gemaakt en nadien
via PhotomatixPro de 3 belichtingtrap foto’s naar 1 definitieve HDR omgezet.
(dit natuurlijk voor elke foto in dit logje).
Als ik geen HDR (High Dynamic Range) techniek toepaste zou ofwel de hemel
helemaal wit zijn ofwel de schaduwen gitzwart, zonder details.
Dat beetje extra HDR werk nadien heb ik er graag voor over 😎






En natuurlijk, de ZW omzetting… 😉






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een HDR Panorama foto…
Wa is da én hoe doet hij dat ?? hoor ik je al vragen 😉

Graag wat uitleg (in een beknopt notendopje:)
Liefst je camera op statief zetten…
De autofocus uitschakelen, je focust manueel !
Bepaal nauwkeurig waar je begin met het licht-trapje en zet dat punt vast voor alle foto’s.

(ik ga hier niet uitweiden over de parallax correctie bij panorama’s, dat zou hier echt té ver gaan.
we houden het simpel…)

Eerst 3 belichtingtrapjes foto’s maken op uiterst links waar je pano zal beginnen…
Dan de camera (minimum 30% overlappend) wat naar rechts draaien en terug 3 foto’s…
Dan nog wat meer naar rechts (terug minimum 30% overlappend) , terug 3 foto’s
Tenslotte nog wat meer naar rechts, (terug minimum 30% overlappend) terug 3 foto’s
Noot: Zie dat je nooit in het tegenlicht komt als je links of rechts draait met je camera !!…

In totaal heb ik nu 12 foto’s. (4x HDR belichtingtrapje foto’s van elk 3 foto’s)
Eerst maak ik alle 4 de HDR foto’s klaar in Photomatix. (liefst met uitvoer naar TIFF 16 bit)
Nadien maak ik van de 4 HDR foto’s één grote panorama foto in Photoshop.
Het is wel wat werk, maar dan heb je toch wel een betere panorama foto als de
automatische panorama functie die in veel camera’s zit.
Tegenwoordig kan je zelfs in de meeste mobieltjes een pano maken…
Maar als je die eens moet afprinten… dan zie je direct de tekortkomingen ervan.
Met de methode die ik hier toepas, kan je de HDR panorama enkele meters breed afdrukken,
zonder kwaliteit verlies.
’t is gewoon een kwestie hoever je wil gaan natuurlijk… :mrgreen:






En de ZW omzetting, zoals beloofd 😉






k hoop dat je van dit zomers strobalen logje hebt genoten 😎

Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 4)

Van het blauwe gletsjer ijs in IJsland,
neem ik je graag terug mee naar het kleine wereldje,
het macro wereldje waar ik meer en meer begin in te werken.
Gezien door een macrolens ga je de wereld om je heen,
helemaal anders bekijken. Je kan wondere dingen ontdekken
die je anders nooit zou zien of zou weten dat ze bestaan 😎
Kortom, het macrowereldje verkennen is voortdurend op ontdekking gaan !

De camera en lens zijn nog steeds dezelfde als in de 3 vorige logjes in deze serie,
namelijk de Fuji GFX 50s en de Fuji 120mm GFX macro lens + een
45mm tussenring om in het 1:1 macro gebied te komen.
Zonder die tussenring zou het een ‘gewone’ primelens 120mm f4 op 1:2 zijn

Dit logje start ik met een slijmerig beestje,
dat ik liever niet wil zien in mijn bloemen en kruidentuintje…
Die kleine vetzakjes vreten al onze jonge plantjes en bloemen op !
Daarom heb ik ze dan ook de oorlog verklaard !
Als verdediging en front linie heb ik potjes, gevuld met cara pils (uit den Aldi 😉 )
begraven in ons bloementuintje.
Slakken zijn verzot op bier naar het schijnt ! De sloebers hé ! 😉
Ze slijmen zich een weg naar het bier en… ze verzuipen ! :mrgreen:
Dat zal ze leren, ném ! 😎
De raven, eksters, kraaien, enz weten ze daar ook wel te vinden heb ik al opgemerkt.
Voor die vogels is het dan ook een lekker extraatje 🙂

Bij deze foto’s heb ik een glazen plaatje op ons tuinmuurtje gelegd,
de motregen maakt het perfect nat glanzend, omdat de hemel grijs bewolkt was
had ik perfect licht voor slakjes fotografie 😉


Hier had ik een klein baby slakje gevonden en op de glasplaat gezet…





Een wat dikker exemplaar moest er ook aan geloven…
Als ze mijn bloemekes opvreten, moeten ze er wat voor werken ook !
Model spelen zal je ! Geen genade meer 😉
Mijn camera is niet gemaakt voor snelle actie fotografie,
dus moet ik hier zeker niet vrezen voor beweging onscherpte 😉





Slak

Bijna tergend traag
schuift een slak, slijmend haar weg
naar onze bloemen






Een slak in zwart/wit… moet kunnen vind ik.
Dit exemplaar heeft dan wat weg van het monster uit de Alien films 😉







Zelfs in de slakken wereld zijn er sociale wantoestanden !
Sommige worden rijk geboren en hebben een huis
andere zijn dan weer veroordeeld om eeuwig dakloos te blijven…
Het doet me ergens denken aan het kaste systeem in Indië

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is bd__dsf0605_dakloos.jpg





Na een malse regenbui zijn er mooiere dingen te zien dan slakken ! 🙂
Een klein, amper ontloken, wit margrietje, genietend van de regen bijvoorbeeld :mrgreen:






Een juffertje in het groen, lijkt een buiging te maken…
Misschien werd het regenwater haar even te veel ?

Regenbui

ze maakt een buiging
dat juffertje in het groen
na de regenbui






Op het einde van een malse lente regenbui is de natuur wondermooi vind ik.
Dat zijn altijd uitgelezen momentjes om naar buiten te gaan fotograferen.
Je moet zeker niet wachten tot het helemaal droog is, want dan is de lucht als snel
helder blauw en is het licht veel te hard en zelfs lelijk.
Als het nog wat na-regent en de zon nog even verstopt zit achter grijze sluierwolken,
dan krijg je van dat heel mooi zacht en diffuus licht.
De regenwolken dienen dan eigenlijk als een natuurlijke, enorme licht diffuser.
Perfect licht dus voor witte bloemekes 😎





Een Grauwe Vleesvlieg komt drinken… of is ze aan het eten ?






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een oud stukje Bekaert kottekesdraad
(dat ik gebruik om een afvoer buis proper te houden van vuil, bladeren, enz),
is ook heel geschikt om voor waterdruppeltjes verzamelaar te spelen 😎
Het onscherpte spel van de bokeh-bolletjes op de voor én achtergrond
vind ik altijd boeiend om mee te ‘spelen.




Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente logje gekomen.
‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn probeersel haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven leuk ? :mrgreen:

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom :cool:

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 24)

Mijn laatste drie logjes gingen allemaal over macro en macro fotografie…
Het is hoogtijd om daar eens verandering in te brengen, vind je niet ? 😉
Hier in Dilbeek is het weer 28 graden warm 🙄 , voor mij is dat geen weer
om nog buiten te komen. Daarom maak ik nu graag een verkoelend logje,
met lekker blauw gletsjerijs, made in IJsland 😎

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3, deze superzoom (24-600mm) camera
is me toen heel goed bevallen en is sedertdien mijn trouwe reisgezel 😎
Bij veel foto’s was ik die 600mm zoom capaciteit ferm dankbaar, want daardoor
kon ik foto’s maken die me met een 70/2OO of 100/400mm nooit zou lukken !

Ingezoomd op 600mm (én een statief gebruikt om beweging onscherpte te vermijden)…
Een héél klein gedeelte van de Jukulsarlon gletsjer…
Deze immense ijsmassa is overdonderend én indrukwekkend !
Het steunend, krakend geluid van dit voortdurend in beweging zijnde ijs
is echt wel speciaal, dat geluid vergeet je nooit meer !




Gletsjer

Blauwe ijsbergen
kruipen langzaam van de berg
een machtig geluid






In sommige ijsbergen kan je het goed het grind zien,
dat de gletsjer uit de berg heeft geschuurd,
op zijn afdaling naar beneden.
De wetten van de zwaartekracht gelden ook hier 😎






In deze omgeving,
ben je als natuur fotograaf in het Walhalla beland 😉
Smeltend ijs kan resulteren in de meest ongelooflijke vormen






Het keiharde blauwe ijs nodigt ook uit tot abstracte fotografie…
Gelukkig hing er een sluier van wolken voor de zon,
die werkten als een enorme natuurlijke diffuser,
zodat het licht lekker egaal en bijna zacht werd.
Ideaal in deze ijzige omgevingen 😎





Een tunnel, dwars doorheen enorme ijsbergen…
of waren het kleine ijsblokken ??
Blijf maar raden, want ik ga het je niet vertellen 😉





Groen en blauw zijn geen complementaire kleuren,
ze gaan elkaar dus niet versterken…
Maar omdat dit de natuurlijke kleuren zijn van IJsland
vind ik het geheel toch wel sprekend voor IJsland


IJsland

Blauw ijs en groen mos
wat bevroren gevoelens
ik ben in IJsland






Op het ‘wandelpad’ langsheen de berg links,
zie je kleine witte stipjes …
Dat zijn volwassen mensen die daar stappen,
gewoon om je een idee te geven van de grootsheid en de enorme
afmetingen in dit gletsjer gebied !






Terug naar wat meer abstracte fotografie…
Het blauw/groene ijs en het oranje/bruin getinte smeltwater zijn min of meer complementair,
daarmee ‘versterken’ ze het contract tussen die twee kleur groepen.
Als je graag wat meer leert over complementaire kleuren, klik dan hier




Een min of meer gladde zijkant van een ijsberg…
Dit ijs kan al vele honderden jaren oud zijn !
Binnen een paar weken zal deze ijsberg terug smeltwater zijn …
We werpen hier dus in feite een blik op het verleden !





Smelten

Met een ijzig hart
drijf je naar de oceaan
om daar te smelten






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Soms tovert de zon wat goud in het water…
De reflecties in het water zijn heerlijk om te zien 😎





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 24 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik (hier en daar) probeer te dichten ook wel leuk ? 😎

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk

Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 3)

Van de zonnige close-up fotografie in de Dordogne,
gaan we verder met … ‘echte’ macro fotografie 🙂
Het vorige deel (Deel 2) van deze ‘Lente Macro…’ reeks kan je hier (her)lezen.

In (het vorige logje) de Dordogne fotografeerde ik met een 100/400mm tele zoom lens,
wat niet echt macro foto’s, maar close-up foto’s zijn…
in deze serie werk ik met de Fuji 120mm GFX macro lens + een
45mm tussenring op de middenformaat camera Fuji GFX 50s
Mét deze tussenring kon ik (eindelijk !) met deze middenformaat camera
volledig in het 1:1 macro gebied werken !

Alle foto’s zijn genomen bij natuurlijk (vroege voor avond) zonlicht…

De eerste foto sluit netjes aan bij de laatste foto in het vorige logje 😎
Een blauwe vleesvlieg doet zich tegoed aan de energierijke suikers
van de witte Margriet bloem.






De blauwe vleesvlieg bleef maar lekker snoepen van de bloem,
zodat ik tijd genoeg kreeg om er een paar leuke portretjes van te maken 😉
Het is net alsof ze met één van haar pootjes me toewuift 😎
Hier kan je ook heel goed de héél minieme scherptediepte zien van deze macro lens…
In dit héél kleine scherptegebied moet een macro fotograaf dus werken 😎

Het kleur contrast wordt in deze foto lekker versterkt door het blauw én het geel.
Omdat het complementaire kleuren zijn ‘versterken’ ze elkaar.


Kleuren

Kleur contrasten bij
complementaire kleuren
versterken elkaar






Het ‘slaapmutsje’…
Eén van de tientallen slaapmutsjes die in onze tuin zomaar zijn komen groeien 😎
Maar we zijn breeddenkend, je huidskleur is echt niet belangrijk 🙂
Deze oranje/rood/roze/groene bloemekes zien er héél fragiel uit.

In mijn ogen zijn het prachtige bloemen, met de soepelheid én elegantie
van een balletdanser(es). De heel geringe scherptediepte van de Fuji 120mm GFX
macro lens geeft me het zalig gevoel dat ik kan ‘schilderen’ met deze lens ! :mrgreen:








De Slaapmutsjes in ons wild & ruig bloementuintje,
zijn en zullen steeds een bron van inspiratie voor me zijn :mrgreen,

Oranje

Een roze tutu
boven een groen stengeltje
oranje
boven !





Iets raar trok mijn aandacht…
Onderaan de stengel van een witte margriet vond ik een beetje ‘schuim’…
“Wa is da” voor iets ?? vroeg ik me af …
Na effe een foto naar ObsIdentify sturen én nog wat extra te Googelen…
wist ik al héél wat meer over dit schuim 😉
Het schuim wordt geproduceerd door de SchuimCicade.
Meer info over dit (onschadelijk) beestje vind je hier






Het werd avond en er zat wat regen in de lucht…
Dat trekt meestal andere insecten aan als die we gewoon zijn …
Volgens mij is dit een of andere soort van sluipwesp…






Bij de vorige foto zei ik al dat er regen in de lucht zat…
Bij deze foto is de regen er juist uitgevallen 😉
Omdat de natuur altijd fris en opgeknapt oogt, na een malse regenbui,
is dat hét perfecte moment om buiten te gaan fotograferen :mrgreen:
De nat geregende Witte Margrietjes kunnen er weer tegen 😎

1

Na een zomerbui
ogen margrietjes als nieuw
1 inch vol schoonheid






De héél kwetsbare slaapmutsjes, na de malse zomer regenbui…
Ze doen me denken aan een oud Chinees sprookje…
Het riet breekt niet, maar het plooit !
Ook daarin schuilt de sterkte van een plant !






Na een malse regenbui herademt alles,
zo voelt het aan, vind je niet ?
In “normale” omstandigheden zou het zo moeten aanvoelen…

Regen kan, mag en zal meestal een zegen zijn…
Maar teveel regen kan én zal ook een vloek zijn…
In gedachten dwaal ik even af naar al die mensen die zoveel hebben verloren,
door de recente water rampen in ons Belgen landje, Nederland en Duitsland…
Ook denk ik aan al die naamloze, vermiste mensen, hun familie, vrienden, collegae,kennissen, enz die wachten op nieuws over hun “zwijgen”…
Een water ramp zoals deze zal zich zeker in de toekomst herhalen… !
Omdat de klimaat verandering op ons bolletje echt wel een voldongen feit is geworden…

Stel ik mezelf (en jou, teergeliefde bezoeker) deze vraag:

Is er nog een weg terug naar het ‘normaal’ ???






Om dit logje voor vandaag, positief en hoopvol af te sluiten…
Een slaapmutsje die haar bloemblaadjes heeft open geplooid
om het malse regenwater maximaal op te vangen.
Moeder natuur heeft meestal het laatste woord :mrgreen:


Water

Zij draagt de regen
in haar tere bloemenschoot
water voor later







Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente logje gekomen.
‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn beginner haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven mooi ?
Dikke merci dat je me daarover iets meer wil vertellen :mrgreen:

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Allemaal beestjes en plantjes

Van het winters sfeertje in mijn vorig logje,
vertrekken we nog eens naar het zonnige Frankrijk,
Meer bepaald naar Les Eyzies (een piepklein dorpje in de Dordogne)
In de ons daar omringende bossen heb ik me lekker kunnen uitleven
met (pseudo) macro fotografie.
Omdat een macrolens met een 1:1 verhouding werkt,
en de 100/400mm zoomlens (waarmee ik werkte) op een 1:2 verhouding werkt,
zijn het niet echt macro’s… Maar kom, ik heb een hekel aan puriteinen en komma-neu….
neuspeuteraars, dus beschouw ik al deze foto’s ook als macro 😉
Ném, dat zal de stoute puriteinen leren 😉

Maar waarom gebruik ik hier dan een lange tele ?
Heel veel beestjes zijn super alert en vliegen, kruipen of springen weg als je
nog maar 1 of 2 meter in hun buurt komt !
Omdat ik niet met een fullFrame camera werkte,
maar met een APS-H sensor, moet ik de focusafstand vermenigvuldigen met 1,4.
Inzoomen op 400mm betekent in feite inzoomen op 560mm.
Als ik moest werken met een APS-C sensor (een Canon 7D bijvoorbeeld) , dan werd het een 600mm !
Nu ja, voor bloemekes heb je die lange zoom niet echt nodig,
Maar in dit logje zie je ook piepkleine kriebelbeestjes 😉

Voor dit bloemeke heb ik effe moeten zoeken,
om de juiste kijkhoek te vinden waar de stengel onzichtbaar werd !
De stengel is er wel, maar je ziet hem niet …
Zo lijkt het wel of dit stilleven van de bloem en blaadjes lijkt te zweven 😎






Dit superschuwe vlindertje (Geel Dikkopje ) heb ik kunnen fotograferen van bijna 4 meter verder !
De beestjes zitten bijna nooit stil, het is dus constant bijsturen en her-kadreren
Maar juist omdat de uitdaging om een mooie foto ervan te maken zo groot is,
doe ik macro fotografie echt heel graag 😉
Moest dit gemakkelijk zijn, dan zou het snel vervelen denk ik 🙂






Omdat ik ook een blik op het lijfje van dit Geel Dikkopje
wou hebben, heb ik het beestje een tijdje gevolgd…
Dit is de “beste” foto die ik kon maken van het gehele beestje.






In de Dordogne streek wordt het zomerlicht vanaf 18u wat zachter en warmer…
Ideaal licht dus om de bos en weide plantjes te fotograferen !
Noot: Er zijn géén filters gebruikt !
Alleen de camera+lens én het aanwezige, natuurlijk licht…






Een piepklein bloemeken, aan de rand van het bos…
Het pastelzachte blauw en purper vond ik betoverend mooi.
De vrolijke tierlantijtjes van de paarse meeldraadjes, dansten hun lied !






Een fotograaf heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn !
Een handvol mooi, zacht avond licht en een mooie bloem als model voor de lens…
Meer hebben wij niet nodig 🙂


Schoonheid

Een klein bloemeke
geniet van zonnstraaltjes
schoonheid heeft geen naam…





De meeste mensen (ik ook hoor) zijn verzot op supermooie zon-onder-
of opgangen… Daar is zeker niets mis mee. Schoonheid kent geen naam !
Maar heb je al eens een zonsondergang doorheen weidebloemekes,
of zelfs doorheen onkruid , al eens gezien en gevoeld ??
Het is wondermooi hoor, ik raad je aan om het minstens ééns te proberen 😎






In het licht van de warme avondzon wordt alles anders….
Dit zijn super momentjes van genieten voor mij !
Bij een macro of een lange telezoom zijn de achtergrond “regeltjes”
min of meer gelijk. Probeer je onderwerp mooi te isoleren van de rest…
De lens doet de rest om het bokeh af te werken 😎
Deze Veldsalie heb ik aangetroffen aan de rand van een bos.






Een dik half uurtje later is het licht helemaal anders…
Het licht wordt magie !
(Zeker als je de belichting én de licht-meet-functie wat aanpast 😉 )

Dromen

In warm avondlicht
mag je oneindig dromen
van mooie dinge
n






Eenmaal uit het bos, was het licht terug helemaal anders !
De talrijke beekjes en grachtjes gonsden nog van het leven.
Een Prachtige-beek-juffer zoekt haar een veilig plekje,
om de nacht door te brengen.





Een Vuurjuffertje zoekt ook een slaap plaatsje…
De kleuren van die juffertjes zijn prachtig om te zien hé ?

ineens

Een Vuurjuffertje
zocht een plaatsje voor de nacht
ineens was ze
weg !






‘k hoop dat je van dit logje genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk