Normandië – Étretat (Deel 10)

Afgelopen zondag zijn we naar het vakantie salon in Brussel geweest,

maar niet om een vakantie bestemming te zoeken hoor 🙂

Ex collegae van mij (Micheline Beevers en Peter Svenson)

hadden er een verkoop standje met postkaarten en zelfgemaakte foto’s, fotoboeken.

Alle winst ging naar “Kom op tegen kanker’.

Zo’n mooi initiatief moeten we steunen hé :mrgreen:

Maar kom, dé hoofdredenen van ons vakantiesalon bezoek was : De campers 😎

Op zo’n salon staan er massa’s campers in alle soorten en maten.

We weten ongeveer wat we willen, nu is het alleen nog maar uitzoeken welk merk

en welke verdeler voor ons het beste past.

Met een camper kunnen we wanneer en waar we willen op de hort gaan 😀

Een oude droom van ons zal weldra uitkomen 😎 !

Onze reisdoelen zijn de Noorse en Scandinavische landen,

daar mag je vrij kamperen waar je wil (als je maar 120 meter van een huis staat)!

Het zuiden is te warm voor ons, maar misschien als het winter is, wie weet?

 

Maar eerst gaan we nog eens naar Normandië, meer bepaald in Étretat

Ga je mee ?

 

Als je op je hoofd gaat staan…

Dan zie je de wereld als in onderstaande foto 😀

 

 

 

 

De grillige krijtrotsen van Normandië zijn geweldig vind ik…

Het ene panorama na het andere verschijnt in mijn lens :mrgreen:

Een breedhoeklens in hier onmisbaar !

 

 

 

 

 

Groen gras en veel blauw

zijn een wonderbaar geheel

en zeewind verkoelt

 

 

 

 

 

Het piepkleine stadje, Étretat, heeft leuke straat verlichting.

Nu ja, in la douce France hebben ze echt wel verstand van versieren 😎

Het Franse antwoord op de weelderige barok stijl stroming was de rococo

 

 

 

 

Persoonlijk vind ik deze verweerde, roestige lantaarnpaal veel mooier

dan de bovenstaande, gezandstraalde en opnieuw geschilderde paal.

 

 

Bruine roest kleuren

leggen een mooi patine

op de lantaarnpaal

 

 

 

 

De ‘olifant slurf’ bij hoog water…

Straks gaan we hier over het kiezel strand naar de slurf toe

als het laag water is natuurlijk 😀

 

 

 

Iedereen weet dat de geallieerden hier ooit geland zijn…

De slag van Normandië , operation Overlord, enz enz

Die gruwelijke veldslagen van toen interesseren me niet echt,

maar in deze gebieden kan je er echt niet naast kijken…

 

 

De Stars and Stripes

heeft net dezelfde kleuren

als de Franse vlag

 

 

 

 

 

Twee foto’s geleden stond de “slurf” nog helemaal in het water…

Als de zee zich terugtrekt, komt een wonderbaar landschap tevoorschijn !

Hier zijn geen zandstranden, maar kiezel stranden.

Ooit waren dit immense krijtrotsen,

nu is het een uitgesleten, geërodeerde rotsbodem,

overdekt met super glibberig zeewier

 

 

 

 

Het is hier prachtig vind ik !

Zovele tinten groen die zalig contrasteren met het opaalblauwe zeewater

en het strakke blauw in de lucht

Je moet hier echt wel stevige wandelschoenen dragen, mét een dik profiel

anders glijd je hier onverbiddelijk tegen de vlakte

 

 

 

 

Glibberig zeewier

en opaalblauw zeewater

flirten met elkaar

 

 

 

 

 

Naarmate je verder gaat naar de zee toe,

worden de uitgesleten groeven in de kalksteenbodem breder en dieper…

Het is ongelooflijk hoeveel leven in dit kustwater huist !

Kleien mossels, schelpen allerlei, garnaaltjes, krabjes, slijkdiertjes, enz

 

 

 

 

 

De onderste randen van de rotsen zijn heel duidelijk slachtoffer van natuurlijke erosie…

De krijtrotsen, ooit ontstaan zijn in het krijt (ongeveer 145 tot 66 miljoen jaar geleden),

worden elk jaar weer een stukje kleiner…

De kleuren en vormen vind ik fantastisch ! :mrgreen:

 

 

 

 

Hier kan je echt genieten van ‘Hundred Shades of Green’ 😀

Moeder natuur als een top artiest !

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een panorama foto die is gemaakt uit 11 verschillende (raw) foto’s.

De stiching (aaneenhechten, aaneen naaien) van alle foto’s is gedaan met Photoshop.

De uiteindelijke foto is maar eventjes 1,6Gb groot !  😎

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie,

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Advertenties

Sneeuw in Beugem (Deel 2)

Zoals vermeld in de titel,

blijven we vandaag dicht bij huis.

We verlaten IJsland eventjes, om te genieten van de sneeuw in Beugem 😀

Nog steeds was ik gewapend met de Fuji X-H1 én het zalige 24/70mm f2,8 objectief.

Ondertussen was het opgehouden met sneeuwen, de hemel was redelijk blauw,

hier en daar gevuld met witte wolkenslierten.

Het wit was dus sterk vertegenwoordigd in het landschap.

Om de kleur wit, echt wit te houden, heb ik de lichtmeter van de Fuji

2 stops licht omhoog geschroefd.

De technische uitleg waarom die extra licht verhoging ,

kan je (her)lezen in mijn Sneeuw in Beugem (Deel 1) logje van 31/1/19

 

Als het juist is gestopt met sneeuwen,

dan kan je de verse sneeuw zien liggen op de boomtakken…

Dat vind ik geniet momentjes :mrgreen:

 

 

Winter boomtakken

beladen met verse sneeuw

ademen stilte

 

 

 

 

 

De boer heeft zijn schaapjes niet op het droge 🙂

 

 

 

 

Op het sneeuwtapijt is er een blauwe glans te zien,

het blauw van de hemel reflecteert op de sneeuw

 

 

 

 

Een wit sneeuw deken

laat boomtakken herleven

op laagjes stilte

 

 

 

 

Dit is de rand van het overstromingsgebied.

Er wordt al jaren geen onderhoud meer gedaan aan dit ‘moeras natuurgebied’.

Alles is overwoekerd, verwilderd, bij wijle soms lelijk,

maar de sneeuw bedekt alles met de witte mantel der liefde 😀

Nu krijgt de verwilderde overwoekering iets van magie, vind je niet ? :mrgreen:

 

 

 

 

Opgeschoten knotwilgen…

 

 

 

 

 

Hier was ik weer bij één van mijn favoriete plekjes.

Het waait hier meestal flink door, omdat je op een hoogte, een talud zit

en er kilometers lang niets anders is dan velden.

De wind heeft hier dus vrij spel,

de verse sneeuw is reeds grotendeels van de takken geblazen.

De sneeuw en het ijle blauw in de lucht maken dit plekje zalig mooi 😎

 

 

 

 

 

Links van vorige foto heb je de magie van de 4 of 6? bomen en een vlek coniferen…

Doordat het zonlicht gefilterd werd door wit,grijze wolken

was de blauwe reflectie op de sneeuw verdwenen en was de sneeuw terug maagdelijk wit.

In mijn ogen is dit een zalig mooi plekje,

waar ik een 4 seizoen foto collage ga van maken

 

 

 

 

Een zwart/wit bewerking waar ik de grenzen van de essentie opzoek…

Waar ik de ziel van dit landschap probeer te vinden

 

Minimalisme

herleid de witte wereld

naar zijn essentie

 

De 3 coniferen links van de bomen (in de foto hierboven),

Ze zijn al jaren verwilderd en niet meer onderhouden

(De eigenaar ervan is een stokoude man…)

Maar die verloedering deert me niet,

ik vind dit plekje juist iets heel mooi uitstralen 😎

Als je tussen de struiken doorgaat,

dan zit je in eindeloze velden.

Een streepje middaglicht gaf me deze zalig licht ! :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Het extra streepje middaglicht duurde maar een paar minuten,

maar dat was voor mij genoeg 😀

Bij dit soort fotografie sta ik telkens weer versteld

van het enorme dynamisch licht en kleurbereik van Fuji !

Wegen in de sneeuw…

 

 

Een streepje mooi licht

doet wonderbare dingen

met het sneeuw landschap

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

Het licht veranderde, de lucht werd grijzer,

het blauw in de hemel werd kouder

Hier moest ik een stopje belichting minder zetten,

anders zou de foto overbelicht zijn.

Nu blijft de sneeuw zijn natuurlijke kleur behouden

en is de witbalans weer dik in orde 😎

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 2”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes uit eigen kweek…

 

In de volgende logjes over de sneeuw in ons Beugem dorpje,

vertel ik van zalig mooi zonlicht tijdens die namiddag

Maar dat is voor later eens :mrgreen:

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

IJsland – De waterval Goðafoss (Godafoss) en walvissen (IJsland part 59)

Van het winter ijs wereldje in onze Dilbeekse akkers,

gaan we terug een heel eind naar het noorden toe…

We gaan nog eens naar IJsland 😀

Ga je mee ? 😉

 

Vandaag zet ik een punt achter ons bezoek van de indrukwekkende Godafoss waterval.

We rijden door naar de haven van Husavik, om daar in te schepen op een walvis boot ! :mrgreen:

Let wel, het is geen walvis jager  boot hé…

Zo’n boot zou ik met plezier kelderen 😎

De walvisboot geeft toeristen (wij dus) de kans om walvissen te spotten…

 

Maar eerst nog wat genieten van de waterval der goden 🙂

De rivier Skjalfandafljót (wie kan dat uitspreken zonder over zijn tong te struikelen ? 😉 )

 

 

 

 

De ongelooflijk woeste natuur van IJsland is echt wel een paradijs

voor de natuurliefhebbers.

Soms waan je je hier op een andere planeet 😎

 

 

 

 

Wilde wateren

stromen schuimend en bruisend

hun weg naar de zee

 

 

 

 

 

De kleuren van de taaie korstmossen vind ik prachtig…

Van het zuiverste groen naar het warmste oranje rood

Wat zou ik graag een kunstschilder impressie zien van dit zalige geheel…

 

 

 

 

Na wat klimmen en klauteren vond ik een mooi overzicht plekje over het geheel 🙂

Het was wel opletten geblazen want deze uit-stekende rots was niet zo stabiel 😦

Dus bleef ik maar op een respectabele afstand van de rand  vandaan…

De 16mm breedhoek lens brengt de rest wel in orde 😀

Bij landschapsfotografie mag je nooit de voorgrond uit het oog verliezen hé…

 

 

 

De meest linkse rots in voorgaande foto zie je nu rechts…

Gewoon omdat ik 80 of 90meter verder rechts ging staan  😀

Hoe een kleine verplaatsing een totaal ander beeld oplevert hé ? 😎

 

 

 

 

 

Het eeuwig beukend

water van Skjalfandafljót

vermorzeld rotsen

 

 

 

 

 

We maken vlug een tijdreis van een flink pak uren rijden… Zoef ! 😉

Hier zijn we reeds ingescheept op onze walvisvaarder uit Husavik.

We hadden weer mega veel geluk met het weer !

In deze wateren kan het ernstig spoken,

golven van 10 meter zijn hier niet abnormaal !! .

Gelukkig voor ons was de zee rustig en genoten we van het prachtige landschap…

 

 

 

 

 

Met een 100/400mm lens kan je heel wat details isoleren die je anders nooit kan zien !

Die imposante vulkaangesteente rotsbergen waren bijna 1 km verder van onze boot…

Het leek wel of de wolken de bergen streelden 😉

 

 

 

 

 

 

Aan watervallen heb je in IJsland geen gebrek 🙂

De bergen die zomaar uit de oceaan oprijzen zijn een paar honderd meter hoog…

Imposant hoor als je hier voorbij vaart…

Je hoort alleen de zee wind, de golven, een zeemeeuw…

Onze boot werd door zon-energie geladen batterijen elektrisch aangedreven.

De IJslanders nemen ecologie en klimaat echt wel ernstig hoor…

Ze maken er geen jankend hutsepotje van zoals ze in ons landje doen…

 

 

 

 

Walvissen spotten…

Nu ja, je denkt natuurlijk dat je mastodonten gaat zien 😉

De walvissen die we zagen waren niet echt klein, maar ook niet echt groot 🙂

Die vreedzame reuzen komen héél even boven om hun condens uit te blazen,

een portie lucht in de ademen en dan weer naar beneden duiken…

Als je het condens ziet omhoog spuiten, ben je al te laat voor de foto…

Je moet echt wel héél snel zijn om deze dieren te fotograferen !

 

 

 

 

Je moest echt heel snel zijn om een leuke walvis foto te maken.

Je zit niet alleen op zo’n boot hé ?

Er zijn 50 anderen die de walvis ook willen zien 🙂

Het was me daar een gedrang soms,  niet te doen hoor !

Wij hadden een plaatsje veroverd aan de voorplecht,

maar dan zat je met de boegspriet in de weg…

Ik kon alleen links vanaf de boegspriet foto’s nemen.

Als ik rechts wou gaan, was ik mijn plekje op de eerste rij kwijt  😉

Dus, blijven staan waar ik stond was de boodschap,

en op geluk gokken !

 

De witte staart van de walvis…

 

 

 

 

Soms had ik veel geluk, en kon ik nog net het halve walvis lijf vereeuwigen 🙂

 

 

 

 

Een vermoeide zeemeeuw rust even uit op het kalme oceaanwater.

Het beestje zat op 10meter van onze boot.

Een 100/400mm zoom lens is toch wel heel handig hoor !

 

 

 

 

 

Hier was ik nog juist op tijd…

om de walvis staart te bewonderen 😎

Het viel me op hoe elegant en soepel,

deze reuzen in en uit het water glijden…

Je hoort ze amper !

 

 

Vreedzame reuzen

uit de peilloze diepte

van onze zeeën

 

 

 

 

 

Om de dieren niet te stressen is de duur van een walvisspot heel strikt beperkt in tijd.

Een gegeven dat ik alleen maar kan toejuichen ! 😀

Voor de gezonde IJslandse mentaliteit krijg ik meer en meer waardering !

 

Rest ons enkel nog de terug vaart naar de haven in Husavic

en ondertussen te genieten van de oceaan, de mooie wolken boven de wateren

én de frisse zeebries met zilte zeelucht !

Zalig hoor 😎

 

 

 

 

 

Een lelijke rots, die als een steenpuist oprijst uit de oceaan…

Dit is niet zomaar een rots hoor ! 🙂

Dit rotseiland noemt Grimsey.

Achter deze rots vaar je de poolcirkel binnen ! !

De noordpool zou ik graag nog eens beleven,

maar naar de pool reizen is zo schandalig duur dat mijn pensioentje het niet kan trekken 👿

 

 

 

 

 

Wie kent de zalige film “Jonathan Livingston seagull” uit 1973 nog ?

De muziek was gezongen door Neil Diamond…

Die film vond ik toen zo mooi, dat ik hem 3 of 4 keer ben gaan zien 😀

Deze meeuw in de late middag zon deed me aan deze film terug denken

Dear Father We Dream… Geniet je mee ?

 

 

 

 

Om voor vandaag te eindigen…

Als je zo kilometers ver op de oceaan zit

kan je wolken partijen zien die je anders nooit kan zien !

Het licht is ook helemaal anders dan op het land…

Het was daar genieten aan 100 per uur 😀

 

 

 

Et voila zie …

we zijn weer aan het eind van mijn IJsland fotoserie (editie 59 reeds !) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

IJs in de velden

Tegen het miezerig druilerig regen weer van vandaag…

Daar is niets of niemand tegen bestand.

Mijn madam noemt dat ‘modderweer’ 😀

Cyclocross coureurs zullen dat wel zalig in de modder ploeteren weer vinden,

maar ik blijf liever binnen op zo’n kille natte grijze dagen  :mrgreen:

 

Weet je, eigenlijk heb ik heimwee,

heimwee naar die heerlijk gezonde diepvrieskoude dagen 😎

Met die vrieskoude ga ik graag de velden in,

gewapend met mijn 100mm macro lens.

In de oogst en de herfst trekken de boeren met hun zware tractoren

diepe sporen in de velden.

In het regenseizoen lopen deze sporen vol water en de eerste vrieskoude

maakt van deze plassen echt wel mooie ijs juweeltjes :mrgreen:

Met een beetje fantasie (daarvan heb ik voorraad genoeg liggen),

kan je er allerlei dingen in zien…

 

Ga je mee, de ijzige velden in (maar dan vanuit je knusse zetel 😎 )

 

Als opener, een lachende ijs nar…

 

 

 

 

 

In de onderste lagen van de plassen liggen vermorzelde plant restanten te rotten…

die zorgen voor methaan en allerlei vrijkomende bio gassen

die door de vrieskou, bevroren worden in hun vlucht naar boven.

 

Sterren

 

Je luchtbelletjes

zweven als myriaden

sterren naar boven

 

 

 

 

 

Is dit een detail foto van een alien ? 😉

een buitenaards wezen, dat zich heeft verstopt in de plas ?

Een reusachtig oog staart me grijnslachend aan…

Of is het gewoon bevroren water ? 😎

 

 

 

 

Sommige winter wandelaars bekeken me verbaasd,

toen ze me gebogen over die ijs plekken zagen staan en werken,

het statief in onmogelijke posities proberen duwen,

zonder het ijs te breken hé !

Het is meestal niet gemakkelijk om de camera net boven de plaats te krijgen

die je hebt gekozen als compositie en uitgangspunt.

Maar moeilijk gaat ook hé, hoe groter de uitdaging,

hoe groter de beloning zeg ik altijd 😀

Sommige mensen gingen verder, sommige kwamen eens kijken wat ik aan het doen was 🙂

Op zo’n onverwachte ontmoetingen leer je soms interessante, leuke mensen kennen.

Daar geniet ik altijd van :mrgreen:

 

Een simpele compositie, gebaseerd op de gulden snede

“Bevrijding uit het ijs” zou een titel kunnen zijn 😉

 

 

 

Soms had ik echt wel veel geluk…

Dit nestje ijskristallen vond ik onder een bevroren maisblad 😎

 

 

Rinkel

 

Die kristallijntjes

klinken rinkel getinkeld

als een schittering

 

 

 

 

Een ritssluiting gemaakt uit kristallijntjes…

Alleen ons moeder natuur kan zoiets waanzinnig geniaals bedenken :mrgreen:

 

 

 

Soms kan ik in het ijs vormen zien, herken ik bepaalde details,

die me doen denken aan het werk van een bepaalde kunstenaar.

De ijzige vormen hier onderaan brachten me tot bij Joan Miró

(Spaans kunstschilder, beeldhouwer, graficus en keramist én surrealist).

Wiki Link Miro

 

 

 

 

Om Miró eer te brengen met een eigen fantasie op een thema,

breng ik hier een horizontale spiegeling van bovenstaande ijsfoto.

Een misvormd Venetiaans masker,

is omring door zoenende, duwende of schaterlachende wezens…

In die zalige wereld van het surrealisme,

kan zelfs het leven op zich absurd zijn én is echt alles mogelijk 😎

 

 

 

Om dit ijzige logje te eindigen voor vandaag.

Een onbekende vogel soort, geboren in & uit het ijs

Zou dit een Cold Turkey kunnen zijn ? 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn eerste deel “ijs in de velden” fotografie.

én uiteraard de ijs haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 1)

Twee logjes geleden had ik je sneeuwfoto’s beloofd…

Weet je nog ?

Maar ze waren toen nog niet afgewerkt…

Maar beloofd is beloofd hé en belofte maakt schuld 😀

Hier is deel 1 van de sneeuw in en rond ons dorpje.

De echte naam van ons piepkleine dorpje is Sint Martens Bodegem,

maar samen met mijn mede inboorlingen spreken we hier van ‘Beugem’

dit in het zalig Brussels dialect :mrgreen:

 

Gewapend met de Fuji XH1 en de schitterende 16/55 f2.8 lens,

(omgerekend naar Full Frame formaat is dat een 24/70 f2.8 mm lens)

was ik goed gewapend om de sneeuw te trotseren 😎

Lens én camera zijn water en weer bestendig tot -10 °c

Het mocht dus gerust wat sneeuwen en vriezen  :mrgreen:

 

Dat ik in een flinke én stevige sneeuwbui terechtkwam ,

dat merk je wel aan deze foto’s !

Foto’s maken in de sneeuw heeft zo zijn charme,

maar ik fotografeer eigenlijk liever na de sneeuwbuien,

als alles wit en rustig is.

Maar kom…Die foto’s van na de sneeuwbui komen nog wel 😀

 

Er zijn 3 plaatsen in ons dorpje, die ik echt wel mooi vind

en waar ik seizoenfoto’s  ga van maken.

De winter heb ik al…

Nu nog de lente, zomer én de herfst.

 

Wat oude bomen, een wankele beton afsluiting , een scheefgezakt tuinhuis…

Het heeft iets vind ik, het lééft…

 

 

 

 

 

Direct links van vorige foto,

4 ruige bomen , een veeg onverzorgd struikgewas

dit alles geplant op een hellend veld.

In mijn ogen is dit geheel gewoon prachtig.

Nu is het grauw en grijs,

maar volgende keer toon ik je echt levendige & kleurrijke foto’s van dit plekje 🙂

(na de sneeuwbui dan hé :mrgreen: )

 

 

 

 

 

Een sneeuw fotografie weetje…

Veel mensen die foto’s maken van sneeuw zien nadien

dat de sneeuw in hun foto grijs is…  🙄

Dit komt omdat de lichtmeter van je camera ervan uitgaat,

dat gemiddeld 18% van je foto grijs is.

Als nu wit de bovenhand krijgt, gaat je camera het wit grijzer maken,

om alsnog aan zijn 18% grijs te komen.

Hoe kan je dat grijze spul verhinderen ?

De oplossing is heel simpel !

Corrigeer de belichtingsmeter door je camera één, twee of meer stops over te belichten.

Zet daarvoor je camera op +1EV of +2EV of zelfs +3EV.

De foto wordt daardoor een stuk lichter, helderder, en de sneeuw zal niet langer donker ogen, maar helder wit.

Enkele richtlijnen :

zwaar bewolkt: +1

helder bewolkt: +2EV tot +3EV

onbewolkt, volle zon: 0EV tot +1EV

 

 

 

 

 

Sneeuw

 

Een hoop verse sneeuw

verbergt onze voetstappen

en dempt het geluid

 

 

 

 

 

Het werd bijna onmogelijk om nog aan fotografie te doen in deze “sneeuwstorm”…

De lens was bijna constant bedekt met sneeuwvlokken,

je kan de lens niet eeuwig blijven droogwrijven hé 😎

’t was raar… links was ik wit bedekt met sneeuw en rechts was er niets 😀

Gelukkig hou ik wel van een stevige portie winterweer !

Wat sneeuwstorm weer levert soms leuke plaatjes op… :mrgreen:

 

 

 

 

 

Op een of andere manier bleef mijn camera plotseling ‘hangen’…

Damned !!

Ik kreeg het ding niet meer aan of uit ! 😥 ! Wat nu gedaan ???

Effe een shitterdeshitterdeshit  gevoel…  😳

Tja, dan maar naar huis om rustig te zien wat er aan de hand kan zijn…

2 kilometer verder naar huis, het was ondertussen ff gestopt met sneeuwen…

ergens in het moeras bosje van Beugem,

kreeg ik een ingeving… toch effe iets proberen !

Ik opende het batterij compartiment in de grip en schoof de 2 batterijen eruit…

Dan de batterijen er direct terug ingeschoven

en wonder boven wonder !

Alles werkte weer 😀

De camera had gewoon een harde reset nodig 😉

de software/hardware zat waarschijnlijk ergens vast in een oneindige lus…

Net zoals bij een computer…

Enfin soit, dit weet ik nu weer 😎

 

Sfeerbeeld van het moeras bosje… nà de camera reset :mrgreen:

 

 

 

 

Onderweg naar huis,

kreeg ik toch wel honger van al die emoties,

passeerde ik ons piepklein kerkje…

Wist je dat Bruegel (de oude) dit kerkje nog heeft geschilderd ?

2019 is hét Breugeljaar !  Want het is 450 jaar geleden dat Breugel overleed.

Wat sluikreclame hierover : Breugeljaar link

 

 

 

 

 

Het begon terug te sneeuwen…

 

 

 

 

 

Het kruisje in de nok van het dak deed me denken aan iets…

Iets in de trend van die oeroude katholieke spreuken,

die je in elk huis wel terugvond.

God’s oog ziet u… Hier vloekt men niet.

Dit kruis vind ik de modernere tegenhanger van die spreuk :

Big Brother is watching you 😎

 

 

 

 

Kou

 

Een verdord herfstblad

overdekt met sneeuwvlokken

krult zich op van kou

 

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

 

Dit is nog zo’n plaatsje,

waar ik een 4 seizoen foto ga van maken.

Die klad huizen rechts , dat is het centrum van ons dorpje 🙂

Onze kerktoren is verstopt achter de takken van een boom, maar je ziet hem wel !

Ergens middenin die huizen, wonen wij, ergens rechts boven de lijnbus

zie je de bus ? 😎

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn eerste deel sneeuw fotografie in Beugem,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes uit eigen kweek…

 

De volgende logjes over de sneeuw in Beugem zijn gemaakt bij een heldere

én een blauwe winterlucht… :mrgreen:

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 3)

Het is ongeveer een maand geleden dat we nog eens in Luik waren…

Wat vliegt de tijd toch hé ?

Hoe ouder een mens word,hoe rapper de tijd vooruit vliegt ! :mrgreen:

Vind jij dat ook niet ?

Een reden te meer om onze kostbare tijd zo zinvol mogelijk te besteden 😀

 

Zo, we zijn weer in Luik Guillemins.

Architect Santiago Calatrava heeft veel van die uitstekende ‘vleugels’

in het enorme gebouw ingepast.

Het zijn glazen vleugels, gedragen door geplooid staal,

soms gedragen door voorgespannen beton.

Er is maar 1 groot probleem… hoe houd je dit in hemelsnaam proper ??

Om dit netjes te houden heb je redelijk ingewikkelde machines nodig

om je poetsmensen veilig te laten werken, of door gesofisticeerde robots  in te schakelen.

Maar aan dat alles hangt heel zeker een stevig prijskaartje…

en de NMBS ligt van al die vervuiling zeker niet van wakker 🙄

Eerst geven ze honderden miljoenen € uit, om nadien alles te laten verloederen.

Dat vind ik ergens wel hemeltergend, want het is ons belasting geld

waar overal zo kwistig in het rond mee wordt gesmost 👿

Enfin soit… Wat doe je eraan hé ?

gele hesjes dragen zet ook al niet veel zoden aan de dijk …

 

Een vervuilde glazen vleugel…

 

 

 

 

Maar kom… we gaan niet verder met door somberheid vervuilde gedachten…

Onze blog beker is halfvol en de zon schijnt 😀

 

Met een simpele spiegeling wordt de bovenstaande vuile vleugel

iets helemaal anders hé 😎

Is het een vliegtuig, een ufo , een zwevend ding, een vliegende ruit ?

Het is leuk, om uit bestaande vormen, niet bestaande werelden te scheppen :mrgreen:

 

 

 

 

En het wordt nog leuker als ik een ‘vleugel’ samen met een stukje dak

gebruik om weer nieuwe vormen te maken 😎

 

 

Werelden

 

in mijn werelden

mag je verloren lopen

daar maak ik ze voor

 

 

 

 

Het perspectief is echt wel fantastisch in dit gebouw !

Als je daar gewapend bent met een stevige breedhoeklens,

dan kan je de inwerking van het perspectief nog wat extra onderstrepen:-D

Uiteraard is dit een spiegeling…

Het lijkt of deze structuur zweeft… en toch is het echt niet zo… :mrgreen:

De middenste snijpunten vormen 1 lijn op een grote betonnen steunbeer,

maar die steunbeer heb ik weggeknipt, alvoor deze spiegeling te maken.

Och ja, het zijn maar spielerijtjes waar ik me mee amuseer 🙂

 

 

 

 

 

In Nick tools zit een fantastische tool, namelijk “De Multilens”.

Dat was vroeger een (analoge) camera met 3 of 4 verschillende lenzen,

die elk een ander stukje van dezelfde foto belichten.

Als je deze eigenschap digitaal kan loslaten op een gespiegelde foto,

dan krijg je dit…

Welkom in mijn fantasie wereldje 😎

 

 

 

 

 

Meneer Calatrava heeft op geen centje gekeken

toen hij deze trappenzuil heeft ontworpen…

Voor élk spoor is er zo eentje…

 

 

 

 

 

Als je de trap niet kan of wil nemen,

mag je altijd deze futuristische lift gebruiken !

Allemaal heel mooi natuurlijk.

Het prijskaartje van dit gebouw was dan ook navenant …

Ongeveer 450 miljoen €… astemblieft !

 

Star Trek

 

Beam me up Scotty

knalt door mijn gedachten

bij dit Star Trek ding

 

 

 

 

 

 

Van helemaal beneden, onder het spoorcomplex, kan je naar de parkings gaan.

Het zijn echt wel monumentale trappen, vind je niet ??

Calatrava heeft gewild dat er in dit overkoepelend gebouw,

geen enkele rechte lijn aanwezig zou zijn…

Hij heeft voor 99% gelijk gekregen.

Alleen zijn Spaance confrater, Antoni Gaudí krijgt van mij nog een hogere score 😎

In zo’n magistraal gebouw moet je echt de tijd nemen,

om het geheel te laten inwerken op je…

Het is een peperduur gebouw,

maar tegelijk is het ook waanzinnig mooi en adembenemend  groots :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Even wisselen van lens, met de 24/70mm kan ik korterbij kijken,

om de prachtige (wit betonnen) bogen te bewonderen.

De inwerking van het perspectief krijgt hier iets van magie hé ?

 

 

 

 

 

 

Ik laat bovenstaande foto 90 graden kantelen naar rechts…

en dan neem ik er een horizontale spiegeling van.

Welkom in mijn wereldje van onmogelijk bestaande vormen :mrgreen:

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag.

De vorige foto, bewerkt met de Multilens tool van Nick tools.

 

Een kleine nabeschouwing :

Bij al mijn spiegelingen, whatever tool bewerkingen,

probeer ik nooit ‘zomaar’ iets te maken… dat zou echt wel redicuul zijn hé ?

Datgene wat ik zal én wil maken,

is juist datgene, dat ik op voorhand heb gezien in de foto die ik nog zal maken,

iets dat me aantrekt of me treft in een compositie,

Laat ons stellen dat 95% hiervan gevoelsmatig is gemaakt

en 5% beredeneerd …

Maar de meeste van mijn “beredeneerde” bewerkingen,

eindigen in de digitale vuilbak :mrgreen:

Zo zie je maar… werken vanuit je buikgevoel is nog altijd het beste 😎

 

Dat is gewoon wat ik je wil meegeven vandaag :

Ken de regeltjes én leer ze te gebruiken

maar doe vooral je eigen ding, volg je buikgevoel en wees creatief  😎

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word niet cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door de mens…

Daarom pas ik me aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

 

Herfst in Sint Martens Bodegem (Deel 2)

De laatste dagen heb ik mijn winter hartje kunnen ophalen

Eindelijk viel er nog eens wat sneeuw in ons Belgenlandje ! 😀

De dag daarna viel er nog een stuk of 10cm sneeuw er bovenop :mrgreen:

Nu ik met pensioen ben,

ben ik vrij om te gaan, waar en wanneer ik wil 😎

Samen met mijn Fuji XH1 maatje hebben we lekker,

lange sneeuw wandelingen gemaakt,

Samen hebben we een paar honderd foto’s gemaakt !

Maar… omdat altijd in RAW mijn foto’s maak,

moet ik die sneeuw foto’s eerst nog ‘ontwikkelen’ in Photoshop 😉

Dus, die sneeuwfoto’s zullen voor later eens zijn 😯  😉

Sorry omdat ik je op het verkeerde been gezet heb,

Dat moet kunnen hé ? yek yek  😆

 

Zoals de titel van dit logje ons vertelt,

gaan we vandaag verder op stap in de herfst van 2018…

De lange warme herfst… die maar geen winter wou worden…

 

 

Een verdord blaadje

blijft nog heel even hangen

nu de zon nog schijnt

 

 

 

 

 

Met een 100/400mm zoom lens kan je heel leuke close ups maken.

Dankzij het grote zoom bereik kan je foto’s maken,

die met een prime lens moeilijk of onmogelijk zouden zijn.

Als je die lens gebruikt met één of meerdere tussenringen…

dan kan je het onderwerp nog korter bij trekken.

Dat word iets leuk voor de macro’s in de komende lente 🙂

 

 

 

 

 

De geel verdorde blaadjes in de warme namiddagzon,

deden me denken aan Indian Summer…

Dit spektakel van zalig mooi licht was enkel maar te zien op deze plaats !

Ineens zweefde er magie in lucht 😎

Mooi natuurlijk licht…

meer moet een fotograaf niet hebben om perfect gelukkig te zijn 😀

In dit feërieke licht verwacht je elk ogenblik elfjes en feeën te zien…

 

 

 

 

Belicht

 

Nu de zon nog straalt

worden deze  herfstblaadjes

zalig mooi belicht

 

 

 

 

 

 

Heb jij dat ook ?

Dat je kan genieten van één simpel boomblaadje,

een blaadje dat door de herfst is verkleurd

en zalig contrasteert met de blauwe hemel kleur

’t zijn net die kleine dingen die extra zin geven aan ons bestaan hé :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

 

Een minuscule beweging op een verdord blad trok mijn aandacht…

Een kleine strekspin wou verkassen voor dit dorre blad naar beneden viel ?

Strekspinnen (Tetragnathidae) zijn een familie van spinnen.

Strekspinnen hebben een langer achterlijf dan wielwebspinnen.

Ook zeer typerend voor deze spinnen is dat hun poten zeer lang en fijn zijn.

Zo kunnen ze zich zeer goed camoufleren op de stengel van een plant.

 

 

Strekspin

Een kleine strekspin

wordt één met de bladnerven

een bosmonument

 

 

 

 

 

 

 

Een koe lag rustig te herkauwen in de middag herfstzon…

De temperatuur eind november was nog dik 15 graden Celsius .

Het dier lag duidelijk te genieten van de warmte

De kleurtemperatuur verschoof dan ook naar het rood.

Wat me bijna een zomerse avondfoto oplevert :mrgreen:

Door de IBIS (In Body Image Stabilisation) van de Fuji XH1 kon ik op 400mm

nog vlijmscherpe foto’s maken !

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

Deze foto nodigt echt uit om een zwart/wit bewerking van te maken vind ik 😎

De Silver Efex module van Nick tools (draait in Photoshop) is wel dé gedroomde software,

om zwart/wit fotografie te beoefenen.

Je kan je ding natuurlijk ook doen in Photoshop,

maar Silver Efex heeft heel wat meer te bieden dan PS én is veel sneller :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst én herfstlicht fotografie

én uiteraard de haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk