Herfst in Sint-Martens-Bodegem (Deel 3)

Na het macro wereldje in de nationale plantentuin (Meise),

en de Venetiaanse maskers groep in Groot Bijgaarden,

spelen we terug een thuiswedstrijd in Bodegem city :mrgreen:

Eind november 2019 was het nog steeds volop herfst…

 

De gebruikte camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.

 

 

Vuur in de hemel,

dat doorheen de wolken gloeit,

een zonsondergang.

 

 

 

Het felle licht in het zwerk zorgt voor zalig tegenlicht 😎

 

 

 

Korenbloemen, als toekomstige meststof voor de velden.

Die bloemekes hebben iets vind ik !

Deze opname is gemaakt vanop bijna 3 meter afstand, 600mm, f4.

Het is geen macro (1:1), maar het komt wel aardig in die buurt 😉

Die Sony RX10 is een camera die me echt wel bevalt !

 

 

 

Aan de veldranden

groeien paarse bloemekes,

vol zomer geuren.

 

 

 

Op 200 mm heb ik nog een mooi zachte achtergrond (bij f4).

Ook de kleinste details zoals de piepkleine ‘haartjes’ op deze plantjes,

blijven zichtbaar en zijn scherp.

 

 

 

Hier had ik een gele korenbloem geplukt en ze op een weidepaaltje

vastgeklemd. De (intussen) grijze wolkenhemel isoleerde het bloemeke.

Over dit eindresultaat was ik best tevreden mee 😎

 

 

 

Al dat grijs bracht me op een leuk ideetje :mrgreen:

Waarom niet alle geel selecteren en deze selectie omkeren ?

Daarna van deze nieuwe selectie een zwart/wit bewerking maken dmv Nik Tools …

Et voila, een kleur-zwart/wit spielerijtje op voorgaande foto,

mét de nadruk op geel 😉

 

 

 

Een treurwilg is in beste doen al een treurboom an sich vind ik…

De herfstkleuren benadrukken het ‘treuren’

Titel van deze foto: Treurboom

 

 

 

Nog wat meer inzoomen op deze ‘Treurboom’,

zodat de warme herfstblaadjes de aandacht krijgen die ze verdienen…

 

Treurende takken,

de droefheid van een treurwilg…

ik hoor een vogel !

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfst logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst fotografie

én natuurlijk de nederige haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Venetiaanse maskers in Groot-Bijgaarden (Deel 3)

Van de tropische serres  in onze Nationale Plantentuin,

keren we ff terug in de tijd, naar 13 april 2019

We gaan verder met de Venetiaanse maskers & kostuum groep,

die ons in Groot-Bijgaarden, ter gelegenheid van Brussels Floralia,

lieten genieten van hun kleurrijke parade en fantastische kostuums.

Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XH1, de lenzen zijn de Fuji 70/200mm f2.8

of de Fuji 80mm f2.8 macro, die mijn meest gebruikte portretlenzen zijn.

 

De Venetiaanse maskers groep was nu overal in het kasteelpark verspreid,

de toeschouwers mensenmassa was dus ook evenredig verspreid…

Hoog tijd voor het betere fotografie werk 😎

 

Om een zachte achtergrond te verkrijgen, open je de lens zo veel mogelijk.

Op f2.8 bijvoorbeeld. Maar omdat er die lente dag tamelijk veel zon was,

heb ik een grijsfilter van 2 stops gebruikt, om het teveel aan licht op te vangen.

Zonder die grijsfilter zou bijna elke foto overbelicht (verbrand) zijn…

Je kan zonder grijsfilter werken door de lens tot f8 of meer toe te knijpen,

maar dan zal de achtergrond heel storend én dominant worden.

Daarom dus… Grijsfilters gebruiken 😉

 

Wist je dat achter dit schattig snoetje een lieve bejaarde dame schuilt ?

Deze kranige dame is bijna 75 jaar !

 

 

 

De 80mm macro lens is heel geschikt voor portret fotografie !

De achtergrond verdwijnt in een zalige onscherpte,

die mijn model heel netjes op de voorgrond brengt.

 

 

 

 

Als je als fotograaf niet opdringerig bent,

dan “krijg” je soms een privé fotoshoot 😎

Zalige fotografie momentjes zijn dat :mrgreen:

 

 

 

 

In die groep zitten echt fantastische figuren !

Alle maskerade, kleding, attributen zijn door hen zelf gemaakt !!

Normaal gezien heb ik een hekel aan ijdelheid,

maar in dit wereldje is gepaste ijdelheid nooit ver weg,

dat kan ik echt wel begrijpen

 

 

 

 

Het stenen brugje over de kasteelvijver…

deze kleurrijke dame maakt er een sprookje van 😎

 

 

 

Een paar minuten later, kreeg bovenstaande kleurrijke dame bezoek,

van 2 andere kleurrijk gekostumeerde dame’s 😎

Het sprookje kwam tot leven !

 

 

 

Goud ,zwart en zilveren tierlantijntjes…

een zwarte roos…

Mijn kleding kleur smaak is niet echt zwart,

maar hier vind ik het wel kunnen :mrgreen:

 

 

 

Dit poëtisch tafereeltje deed me denken aan

“The name of the rose” 😉

 

 

 

Deze Venetiaanse masker-groep leden nemen hun rol echt  au serieux …

Met wat fantasie kan je hier een 17de eeuw Frans sprookje bij bedenken 😉

Blauw en rood zijn complementaire kleuren…

 

 

 

Als afsluiter van dit logje…

Een vreemd koppel, gehuld in krakelura porcelana maskers.

Een mondloze echtgenoot…  gehuld in zilver ornamenten…

Spreken is zilver, zwijgen is goud ?  😉

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

Er komen nog wel een paar afleveringen van dit gebeuren hoor !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 1)

Van de bergen in Oostenrijk gaan we terug naar eigen streek.

Mijn kameraad & collega fotograaf Johan (https://photodj.be/) en ikke ,

besloten dat het veel té lang geleden was dat we de Nationale plantentuin

in Meise een bezoekje brachten.  Naar wat we hoorden en lazen,

zouden de heel recent verbouwde tropische serre’s de moeite waard zijn…

 

Voor de techies, de camera is de Sony A7r2, de lens is de spotgoedkope

Laowa 100mm macro f2.8 CA Dreamer. (In China ontwikkeld)

Deze lens is 100% manueel én heeft een macro bereik van 2:1 !

Je kan dus 2x korterbij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

dat garantie staat voor een zalig zacht & rond bokeh.  :mrgreen:

 

Macro is altijd wikken en wegen tussen scherpte en onscherpte…

 

 

 

 

Chromatische aberratie of kleurschifting is een optische fout van lenzen

en lenzensystemen dat ontstaat doordat licht van verschillende golflengten

niet in dezelfde mate wordt gebroken aan de lensoppervlakken.

De oorzaak hiervan is dispersie,

een materiaaleigenschap van glas en van andere optische media.

Meestal wordt chromatische aberratie als lelijk ervaren,

maar bij deze foto vind ik eigenschap best wel mooi 😎

 

 

 

Heel dichtbij komen,

in het kleine wereldje

is heel ver reizen

 

 

 

 

In het kleine macro wereldje kan je dingen zien & ontdekken

die je anders over het hoofd ziet.

Een groot tropisch blad waar het zonlicht gefilterd doorheen schijnt…

Waterdruppeltjes door de kunstmatige regen zorgen voor ritme

 

 

 

Als je de Laowa lens op haar uiterste instelt, op 2:1 verhouding dus,

dan ziet de wereld er zo uit ! :mrgreen:

Uiteraard heb ik hier gewerkt vanop een statief !

Als je 1/10mm beweegt, is alles onscherp.

 

 

 

Een groene wereld

waarin de gele nerven

de zon toezingen

 

 

 

Een stilleven van tropische planten en waterdruppels…

De fluwelen zachtheid van de achtergrond doet me verliefd

worden op dat schattig Laowa lensje  😉

 

 

 

Hoe één druppeltje water zo mooi kan zijn…

 

 

 

Stilleven van groen en slingerplantjes…

 

 

 

Door een of ander optisch zon effect in het glas van de serre,

leek het wel of er een lichtje scheen in deze bloem in wording 😎

 

Het licht van de zon,

in die ontluikende bloem…

Het lijkt wel magie

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Sneeuw in Oostenrijk (deel 1)

Van de architectuur in Luik en het Atomium springen we weer

naar iets totaal anders 😉 (maar dat ben je hier al gewoon hé ? :mrgreen:  )

We vertrekken nog maar eens naar Oostenrijk, hét winterland bij uitstek,

waar mijn madam en ondergetekende graag gaan wandelen in de sneeuw 😎

Al deze Oostenrijk foto’s dateren uit februari 2019.

De camera is de Fuji XH1 met de Fuji 10/24mm f4 breedhoek lens.

Waarom nu juist deze sneeuw & winter foto’s ?

De laatste weken is ons Belgisch weertje in een sukkelstraatje beland,

van mistig kil naar mistroostig nat regenweer…

Daarom wat gezonde winter berglucht uit de Oostenrijkse bergen 😎

De achter omgeving van het kleine stadje Mittelberg,

het begin van een leuke wandeling !

 

 

 

Tijdens deze wandeling heb ik me vooral verbaasd over de wolken…

De onnoemelijke vormen die ze kunnen aannemen…

De kansen die ik kreeg om te ‘spelen’ met het wit besneeuwde landschap

én de interactie met de wolken !

Voor een fotograaf zijn deze weersomstandigheden echte buitenkansen 😎

Minimalisme is hier niet ver te zoeken ! Zalig was dat 😉

 

 

 

Wat ik altijd heb gedaan is figuren ontdekken in de wolken,

Reeds als kind en nu nog steeds 😀

Doe jij dat ook soms ?

 

 

 

 

Ongelooflijk hoe wolken kunnen bewegen !

Er blies een fikse wind en de gevoelstemperatuur was dan ook heel koud.

Maar als je aangepaste kleding draagt, valt dat allemaal best mee :mrgreen:

 

 

 

Heel de fotoserie in dit logje is gemaakt in nog geen 10 minuten…!

Dan kan je nagaan hoe imposant het wolken spektakel was hé ?

 

 

Een rendier gewei,

galoppeerd door de wolken

moeder natuur briest !

 

 

 

Een zwart/wit omzetting (met behulp van Nik tools, Silver)

én een geel filter simulatie om het blauw donkerder en contrastrijker te maken.

 

 

 

Soms was het wolkenspel net als een kaleidoscoop !

Niet met kleuren maar met woeste wit/grijs schakeringen…

De wind als beeldend schepper !

Als ik die fascinerende wervelingen zag moest ik denken aan de

aurora borealis, het Noorderlicht dat ik in IJsland had gezien 😎

 

Wolken wervelend,

licht weerkaatsend op de sneeuw

ijs borealis

 

 

 

Wie de Oostenrijkse bergen en sneeuw kent,

die denkt natuurlijk aan de vele skieërs, de langlaufers, enz.

De ski-sporen in de sneeuw contrasteren hier mooi tegen het wolken

spektakel hoog in de lucht en de eenzame berghut, rechts beneden 😉

Dat beetje lensflare laat ik staan, het heeft wel iets vind ik :mrgreen:

 

 

 

Een wolkjes kuiken

zweeft honderden meters hoog

tot het weer oplost

 

 

 

Als afsluiter van dit logje…

Het werd ineens bitter vrieze koud,

de hemel werd witter en witter, weldra zal het gaan sneeuwen !

Gelukkig is de berghut niet ver meer 😎

Een heerlijk warme goulash soep wacht daar op ons 😉

 

 

Dit is mijn laatste logje in 2019 !

Via deze bescheiden weg wens ik al mijn trouwe en/of occasionele  bezoekers

een fijne afsluiting van 2019 én zeker een gelukkig 2020 toe.

Dit nadenkertje dat ik je graag geef als nieuwjaar 2020 geschenkje :mrgreen:

There is no way to happiness…

Happiness is the way

                             Boeddha

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn sneeuw & wolken fotografie

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 8)

In het vorige logje “speelde” ik met de architectuur van het Atomium.

Ook vandaag blijf ik met architectuur ‘spelen’, maar dan op een heel andere locatie 😎

We zijn terug in Luik Guillemins, het wondermooie trein station, ontworpen én gebouwd

door de geniale architect Santiago Calatrava.

Sommige foto’s heb ik ‘bewerkt’ met mijn ‘spiegel’ techniek,

andere foto’s zijn dan weer ‘normale’, onbewerkte foto’s.

Met onbewerkt bedoel ik zonder spiegelingen, rotaties, uitgeknipte vormen,

water filters , enz.

Alle (RAW) foto’s zijn natuurlijk bewerkt in de digitale doka van Photoshop.

Die bewerkingen bestaan uit contrasten bijsturen, eventueel de witbalans corrigeren,

verscherpen waar nodig.

Alleen heel basic gedoe dus, omdat een foto voor mij vanaf de bron,

zo goed mogelijk moet zijn.

Als je in JPEG foto’s maakt, corrigeert de camera zelf al die dingen. Een automaat dus…

Als je in RAW werkt, moet je al die basis bewerkingen zelf doen,

maar dan heb je het eindresultaat zelf in de hand hé 😉

Op automaten heb ik het niet zo… zeker niet in fotografie !

 

De eerste foto is gewoon 180° omgedraaid….

Het zijn metalen steunberen die het dak dragen.

Het dak bevind zich hier dus beneden 😀

Het spel van licht en schaduwen vond ik fascinerend !

De immense grootheid van dit gebouw zorgt ook dat het perspectief

heel interessant wordt om te zien :mrgreen:

 

 

De ‘spiegeling’ van een roltrap creëert iets dat niet bestaat…

Je ziet het wel, maar het bestaat niet echt… 😉

 

 

 

Een stalen constructie van golvende lijnen…

Calatrava is een genie in mijn ogen

 

Een stalen ballet,

van golvende steunberen

lijkt wel te dansen

 

 

 

Als je met een breedhoeklens van dichtbij een gebouw fotografeert,

dan lijkt het wel of het gebouw ‘gekanteld’ wordt naar achter.

Met een tilt-shift lens kan je dit euvel corrigeren bij de bron,

maar een tilt-shift lens is redelijk duur…

 

 

 

Maar gelukkig is er in Photoshop ACR (de RAW converter) een functie die de misvorming

in het lens-perspectief kan wegwerken maar…

En zoals steeds in fotografie is er een maar…

Wat je wint van de ene kant, moet je inboeten aan de andere kant.

Als het perspectief gecorrigeerd word door die ACR perspectief functie,

moet je de foto wat bijsnijden.  Je  verliest wat van je oorspronkelijke foto.

Daarom dat ik in zo’n gevallen de foto wat breder maak van bij het begin,

dan is het verlies van bijsnijden te verwaarlozen 😎

 

 

 

Geruisloos galmend

zingt een geluid van stilte

in de kathedraal

 

 

Origineel is het een detail opname van een metalen steunvleugel…

Een uitsnede en een horizontale spîegeling maakt er een futuristisch bouwwerk van…

of een of ander robotwezen uit een cyberpunk of steampunk film 😉

Wat zie jij erin ??

 

 

De multi-lens functie uit de NIK tools kit is een plezier om mee te werken 😉

 

 

Een (hier onzichtbare) fotograaf maakte foto’s, samen met zijn model

die duidelijk balletlessen volgt of gevolgd heeft.

De trappen , een achteloze voorbijganger, het  rode doek…

Alle elementen passen bij elkaar 😉

We kregen toelating van deze mensen om ook een foto te maken 😎

waarvoor mijn eeuwige dank !

 

 

 

Het rode doek als afscheid van de vriendelijke fotograaf en zijn balletmeisje :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje is megagroot (Deel 4)

Van mijn giraf portretfotografie in Blijdorp,

gaan we 6 jaar terug in de tijd én naar een heel andere plaats !

We zijn terug in het Heizelpark van Brussel, om het Atomium te fotograferen.

Voor mijn vorig Atomium logje, klik hier  

 

Soms laat ik afgewerkte foto’s een hele tijd liggen,

om er later (in mijn ogen gezien dan) leuke dingen mee te doen 😎

Als je mijn blog volgt, dan weet je al dat ik een zwak heb voor

spiegelingen, foto’s roteren, met water-filters spelen, enz enz

De meeste foto’s hier zijn HDR bewerkingen die ik later heb

gespiegeld , stukken eruit heb gesneden en dan op die uitsneden

mijn fantasie los te laten :mrgreen:

 

Het atomium is een gedroomde locatie om creatief te zijn !

 

 

Het wateroppervlak is gemaakt met Flood (een Photoshop plugin),

op het resultaat van 4 vertikale én horizontale spiegelingen

 

Het atomium

als een stalen monsterspin

rijst uit het water

 

 

 

Het Atomium gezien vanuit het eerste trapniveau.

 

 

Het groene Brupark is weerspiegeld in de onderste bollen.

Daar kan ik zeker iets mee doen dacht ik 😉

 

 

In mijn vorige Atomium logjes had ik al gezegd dat een fotograaf

nieuwe oogpunten moet zoeken, creatief moet zijn,

niet zomaar klakkeloos na-fotograferen wat al miljoenen keer

is gemaakt door andere mensen !

Soms kan je met een simpele uitsnede of een lange zoomlens,

toch wel min of meer originele foto’s maken, waarvan iedereen ziet

dat het toch een foto van het Atomium is 😎

 

 

Dit is géén photoshop bewerking…

Het is gewoon een 90º geroteerde uitsnede

 

Een ijzer atoom,

is 165 miljard keer vergroot

Wat een prestatie !

 

 

De vorige foto in zwart/wit omgezet

en er dan een Flood bewerking op los laten…

Ik amuseer me ermee :mrgreen:

 

 

Van de 2de vorige foto kan je dit maken… 😀

 

 

Of dit… :mrgreen:

 

 

 

Om dit logje te eindigen,

een ‘normale’ foto van het Atomium.

Omdat ik hier een langere zoomlens gebruik (100/400mm),

lijkt de afstand tussen de ‘bollen’ veel kleiner dan in werkelijkheid.

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Atomium en spiegeling fantasie fotografie

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Deze Atomium log serie sluit ik hiermee af

(of tot wanneer ik daar een nieuwe fotoshoot ga doen 😀 )

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Allemaal beestjes (Blijdorp , Rotterdam) Deel 1

Tussen mijn voorgaande logje en deze zit bijna 2 weken verschil…

Hoe dat komt vertel ik je nu:

Omdat mijn Facebook account verschillende keren ‘gehact’ was,

maakte ik een super moeilijk paswoord om mijn Fb te beveiligen.

2 dagen later was het weer van hetzelfde… 👿

Een kameraad gaf me de raad om een tweevoudige verificatie te maken

voor mijn Fb login . Maar je kan het al raden…

2 dagen later was het weer boem patat ! 😈

Mijn zoon zei me tenslotte dat ik een ‘keylogger’ op mijn pc had !

Dat wil dus zeggen dat alles wat ik intik wordt doorgestuurd

naar iets of iemand. Zo wordt elk nieuw paswoord dat ik ingeef

natuurlijk geregistreerd door die hacker(s) ! Damned hé 😯

De enige manier om dat te herstellen is een volledige format te doen

en alles vanop nul terug op te bouwen én te installeren.

Het (her)backuppen van al mijn data heeft lang geduurd, de herinstallatie ook.

Al mijn Fb, bank & betaal en andere (hack) gevoelige dingen,

doe ik nu vanop een extra beveiligde Linux machine,

omdat windows, hoe recent ook, eigenlijk een gatenkaas is vol (onontdekte) fouten

waar hackers dankbaar gebruik van maken.

Voor ultieme veiligheid gebruik ik nu als extra tweevoudige verificatie,

een hardware inlog-code sleutel, die elke 30sec veranderd.

Dat is ietwat omslachtig werken maar 100% veilig !

Dat neem ik er graag bij :mrgreen:

Die ‘keylogger’ is waarschijnlijk op mijn pc geraakt,

toen ik een nieuwe & leuke app uitprobeerde (demo versie ofzo).

Nu ja, ik heb wel mijn lesje geleerd !

Internet is een rottig moeras geworden waarin je heel voorzichtig

je weg moet zoeken. Alles triple checken aleer je iets download,

nooit zomaar klikken en vooral, je gezond verstand blijven gebruiken !  :mrgreen:

 

En nu… Naar de beestjes 😉

Na de tropische vlindertuin workshop in Blijdorp (Rotterdam),

wachtte de rest van de dierentuin op ons 😎

In dit logje publiceer ik mijn giraf-portret fotografie

Alle foto’s zijn met de Fuji 100/400 of de Fuji 70/200mm gemaakt.

De camera is de Fuji XH1. Er zijn géén filters gebruikt.

 

 

 

Het dromend girafje in zwart/wit …

 

 

 

Met een lange zoomlens kan je heel mooi details accentueren !

 

 

 

De ‘mimiek’ van een giraf is eigenlijk best grappig, vind je niet ? :mrgreen:

 

 

 

Wat me soms opviel, was de uitzonderlijk dunne & fragiel lijkende giraffenhals !

Omdat de pels van de giraf veel wit bevat & het die dag redelijk zonnig was,

moest ik 2 stops licht minder geven op de camera,

omdat anders het wit overbelicht (verbrand) zou zijn

 

 

 

Hier heb ik de juiste licht-correctie gevonden 😎

Je ziet details in het meest witte licht & in de donkerste gebieden

 

 

 

Soms zie je de giraffen aan bomen ‘knagen’…

 

 

Als ze hun hoofd op hun lange nek draaien lijkt die nek superdun hé ? :mrgreen:

 

 

 

Als afsluiter van dit logje :

Het jongst geboren girafje in Blijdorp ! (April 2019)

Dit beestje was nog geen week oud

maar het was reeds groter dan 2 meter ! 😎

Het traliewerk rond het eten is bedoeld om de jonge dieren te leren,

om met hun lange & raspige tong eten te zoeken.

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn giraf fotografie,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk