Wintermacro in Beugem

Van het heerlijk vriesweer en de ijskristallen in mijn vorige logje,
neem ik je vandaag mee naar een andere vorm van winterweer…
Een winter seizoen zonder ijs, sneeuw of vriesweer,
zoals we dat de laatste jaren meer en meer voorgeschoteld krijgen…
Natuurlijk zou ik in de winter liever ijs en sneeuw fotograferen,
maar bij gebrek aan echt diepvries temperatuur vriesweer moet een
fotograaf zich aanpassen aan de omstandigheden hé 😉

Alle foto’s zijn gemaakt in een straal van 500m rond ons huisje,
in het (nog steeds) landelijke Sint Martens Bodegem
(“Beugem” zoals ze hier zeggen met een sappig Brusselse tongval 😋)
Bij gebrek aan ijs, sneeuw, ga ik me verdiepen in de alledaagse dingen
waar de meeste mensen aan voorbijlopen zonder ze op te merken…
Schoonheid ontdekken in banale voorwerpen is met een macro lens
heel goed te doen… Je ziet dingen die je anders ontsnappen 😎
De camera is mijn oude Canon 6D, de lens is de oude getrouwe
Canon 100mm f2,8 macro.

Omdat het die dag nogal grijs was, heb ik de kleurtemperatuur
op schaduw gezet…
De nabewerking van mijn RAW foto’s wil ik zo veel mogelijk
beperken, daarom wil ik alle parameters van bij de bron af
zoveel mogelijk correct hebben.

Ga je mee op wintermacro 📷 “ontdekking” in Beugem ?
De rijkdom van aftakeling, verwering en verval opzoeken 🧐🔎

Een oude, met mos begroeide & verweerde porseleinen isolator
trok mijn aandacht…
Het overal aanwezig verweerde patiné erop vond ik prachtig !






Een oeroud, scheefgezakt betonnen paaltje…
ergens in het midden ervan stak een stuk verroeste schroefdraad geklemd in een
half vergane moer…
De warme roestkleuren, de okergeel kleurige mosjes en de oude blauwe verfmenie
vormden samen een vrolijk kleurenpalet 🤗





Een meer moderne isolator, dan het vorige porseleinen exemplaar,
maar de tand des tijd blijft onverbiddelijk knagen…
Zelfs plastiek ontsnapt niet aan het onverbiddelijke verval !





Zelfs op een diafragma van f/5 kan je heerlijke onscherpte krijgen in de achtergrond !
Dit soort verroeste pinnekes draad (Prikkeldraad in beschaafd Nederlands 😉)
kan heel gevaarlijk zijn !! Hier passeren redelijk veel wandelaars en mountainbikers !
Als je in deze verroeste pinnen valt, dan kan je direct naar de huisarts voor
een tetanus vaccinatie !
Maar van de andere kant… roest kleuren kunnen héél mooi zijn hé ? 😘





Heb je ooit al stilgestaan bij de schoonheid van “eenvoudig” mos ??
Deze dooiermosjes, gevonden (én bewonderd !) op een oude vermolmde boom,
vond ik een prachtig kunstwerkje van ons moeder natuur




‘Spelen’ met de onscherpte van een macro lens…
Hier heb ik de scherptediepte bewust tot een minimum herleid (f/2,8)
om de aandacht op het midden van de foto te leggen…
De lange, “wurgende” takken van de klimplantjes, opklimmend op het “kruis”,
vond ik min of meer een uitdrukking van symboliek 🤔






Een scherp gepunte doorn tak, gemaakt op 1 meter verder dan de vorige foto…
Een kruis, een doorn kroon… Je weet al welke richting ik hier (héél even) insla hé ? 🤔
Symboliek over het Christendom kan je overal vinden…
zelfs in de natuur van je eigen dorpje 🧐
Ik wil hier zeker geen Godsdienst reclame maken hé,
het zijn gewoon persoonlijke 📷 impressies van het moment 😉





Soms kan je pareltjes van kleurrijkdom ontdekken…
Op een wijdopen (f/2,8) diafragma op elke macrolens heb je een zalige
onscherpte naar de verte toe !
Het groen kwam van het gras in een weide
het lila/paars kwam van een paar struik/bomen in de flauwe winter avond zon !





Twee roestige, rond elkaar gedraaide ijzerdraden,
ergens aan een afsluiting in een of andere weide…
hoe geel bruin okers, blauwen en groenen hun tinten delen,
samen een palet van zachte winter kleuren schilderend 🤗




Ergens rechtover ons huis slingert een wandelpad (De Vierbeken wandeling) ,
Door de tijden heen is daar in het midden een min of meer natuurlijke vijvertje ontstaan.
Dat vijvertje an sich was klein, lelijk én vervuild…(maar wordt onlangs gerenoveerd…)
Maar als fotograaf moet je schoonheid leren zien én vastleggen !
Hier heb ik het eerste avondlicht (omstreeks 16u15) gevangen…
De winterzon stond toen al redelijk laag en gaf me warm avond licht…
Het open diafragma (f/2,8) werkte het sprookje af 😉





Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een foto die gemaakt is dmv meervoudige belichting (Multiple Exposure)
Als je meer wil weten over deze (tientallen jaren oude !) fotografie techniek,
aub raadpleeg dan Google … Er is daarover informatie bij de vleet te vinden…
FYI, één van mijn ‘oude’ publicaties over meervoudige belichting, kan je hier vinden…

Foto 1 is gemaakt van een streepje bomen in de weide…
Foto2 is gemaakt van de muur rondom de pastorij van “Beugem”…
Beide foto’s zijn automatisch samengevoegd in de Canon 6D body
én nadien bijgewerkt in de digitale doka van Photoshop.





Et voila, we zijn weer aan het eind van een eerste Winter macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “andere” kijk op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare “banale & alledaagse dingen” wereldje ,
dat je in elk dorpje, overal ter wereld, kan vinden 🧐

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😎

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 10)

Van de blauwe ijsbergen in het Jökulsárlón smeltwater meer in IJsland,
gaan we terug naar een totaal andere wereld van ijs !
Omdat het de laatste maanden amper heeft gevroren,
ga ik gewoon verder met toffe ijs-foto’s uit mijn archief…☺
Het vorig logje in deze serie kan je hier her lezen/bekijken.
(Het vorig logje publiceert foto’s van 9 januari 2021.)
Dit logje publiceert foto’s van 10 januari 2021…

De camera is nog steeds de Sony A7 R2,
de lens is de Laowa manuele 100mm 2:1 macro lens.
Wat tech macro info: een 1:1 macro verhouding betekent dat 1mm van je onderwerp
op 1mm van je sensor wordt geprojecteerd.
Een 2:1 verhouding betekent dat 1mm van je onderwerp,
op 2mm van je sensor wordt geprojecteerd.
Op 2:1 kan je dus 2x korter in detail komen dan een 1:1 macro lens 👍
De scherptediepte op 2:1 is dan ook kleiner dan op 1:1 verhouding.
Dus moet ik het diafragma wat kleiner (hoger F-getal) zetten
om meer scherptediepte te krijgen.
Maar in de winter is het in de morgen meestal niet echt klaar…
zodat de sluitertijd flink naar beneden gaat , en dat geeft onscherpe
(bewogen) foto’s tot gevolg…🙄
Oplossing : De ISO omhoog jagen om kortere sluitertijden te krijgen…
Maar teveel ISO (+3200 ISO) zal zorgen voor digitale ruis ! 😠
2de oplossing: Werken met een Culmann of een Lume Cube
daglicht ledlichtje of/en een manuele flitser !
Bij deze logjes heb ik met beiden gewerkt, flitser en/of een ledlicht.
De bedoeling was om minimaal 1/250s sluitertijd te verkrijgen…
En… dat is me zeker gelukt ! Je moet gewoon wat zoeken en proberen 😎

Genoeg technische uitleg voor vandaag 😉

Piepkleine ijskristallen “groeien” op een takje op ons terras muurtje…
Om je een idee te geven van de afmetingen op deze 2:1 verhouding…🧐
De breedte van mijn gefotografeerd onderwerp is ongeveer 4 cm ‼






Piepkleine ijskristalletjes op een verdroogd én berijpt herfstblad…
Hier had ik een NISI closeup filter boven op de macrolens geschroefd,
nu heb ik een macro verhouding van ongeveer 2,5:1 !
Astemblieft ! 😁





In dit piepkleine 2,5:1 wereldje kan je echt dingen ontdekken
die je met je blote oog niet kan waarnemen (Tenzij je Superman bent natuurlijk 😋 )
IJskristallen verkennen … is echt diep in het ‘kleine wereldje’ duiken !
Je voelt je als een 📷 ontdekkingsreiziger in het onbekende 👍
Er is een leuk filmpje, Powers Of Ten , dat die verklein/vergroot waarden
heel mooi weergeeft ! Hier vind je de nieuwste editie van die film





Kleine ijskristallen op een betonnen afdekplaat…
De breedte van het onderwerp in deze foto is ongeveer 3 cm !
De afstand tussen lens en onderwerp is 2cm…
De kleinste beweging, trilling geeft gegarandeerd een onscherpe foto !🙄
Uit de vrije hand kan ik dit niet meer min of meer scherp fotograferen…
(en een tripod kon ik hier niet gebruiken wegens niet te doen…)
De camera had ik dus gewoon op de afdekplaat gezet, de schuine hoek van
de lens is gezet dmv van een houten spi onder de camera,
de focus is bepaald dmv focus peaking.
Macro fotografie is zeker geen exacte wetenschap, maar eerder een proefondervindelijke,
experimentele en creatieve oplossingen zoekende fotografie 😎
En… i 💖it ! 😉





De kern van een berijpt viooltje…
De schoonheid van het winters macro wereldje vind ik zalig !
Daarom dat ik nu wel echt dat lekker vriesweertje mis… 😥
Laat ons hopen dat we nog wat vriesdagen krijgen deze winter !






Een houten bloembak op ons tuinterras…
Wat winterhard “onkruid” dat desondanks de koude blijft bloeien en groeien,
geeft me inspiratie 👍





Een brokje mos, dat van ons dak is gerold…
getooid met nog steeds groeiende ijskristallen
lijkt het wel een alien ruimteschip, ontsproten aan het geniaal creatieve
brein van Steven Spielberg 🤗





Terug naar onze aarde… 😉
Een plekje, ergens in mijn wilde tuin gazon…
De bevroren dauw druppels spreken voor zichzelf…




Als de ochtend/middag zon uiteindelijk weer doorbreekt,
veranderd het heerlijk ijzige wereldje onverbiddelijk…
In een paar minuten verdwijnen de piepkleine ijskristallen
om plaats te maken voor het mooie licht van onze zon ! 😍





Wat mooi ochtendlicht, wat rijp en ijs…
wat groene blaadjes met een ijsrandje…
meer heeft een macro fotograaf niet nodig om gelukkig te zijn 😉




Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 10 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 32)

Ondertussen is het weer bijna een maand geleden
dat ik nog een logje over IJsland heb gepubliceerd…
Hoog tijd dus om weer eens in mijn IJsland archieven te duiken 😎

Maar eerst een kleine rechtzetting:
In vorige logjes heb ik de stomme fout gemaakt om de gletsjer Jökulsárlón te noemen…
Mea culpa, dit ga ik hier eens en voor altijd rechtzetten…

Sorry hé…😶

We zijn nog altijd in de omgeving van Vatnajökull, de immense gletsjer
en het aanpalende Jökulsárlón smeltwater meer.
Wist je dat Jökulsárlón ongeveer 250mter diep is ? ! 🤔

De camera is nog steeds de superzoom Sony RX10 mark 3
met de ingebouwde Zeiss Vario-Sonnar T* 24/600mm lens.
Deze camera is ondertussen mijn trouwe reis-maatje geworden 📷👍

Dit logje gaat gewoon verder waar ik in deel 31 eindigde….
Vandaag probeer ik wat meer aandacht te geven aan het blauwe ijs…

Het zwart dat je ziet in deze grote ijsberg,
is het grind en gruis dat de gletsjer heeft uitgeschuurd in de berg,
tijdens de afdaling van de ijsberg naar het immense smeltwater gebied…






Een drijvende blauwe reus, omringd door meeuwen





Een panorama van 8 (raw) foto’s, aaneen ‘gestitcht’ in Photohop.
Deze foto is na omzetting van RAW naar Jpeg ongeveer 400Mb !
Een ‘klein’ hoekje van een immense smeltwater meer.





Het was lange tijd een raadsel voor me,
hoe vogels schijnbaar zonder last op en in het ijs kunnen staan,
zonder er zichtbare last van te hebben of te bevriezen !
Mede blogger Jan Afanja heeft me onlangs een link gestuurd die dat fenomeen verklaart.
Deze link wil ik natuurlijk delen met al mijn bezoekers 🤗
Dikke merci Jan ! 👍






IJs, en zeker gletsjerijs…
Zal me altijd blijven fascineren
De grillige vormen, hoe het zonlicht erin kan ‘spelen’…
Urenlang kan ik ervan genieten 😎






In deze wonderbare ijsfiguren, uitgesleten door regen en wind,
dacht ik de vormen van de sfinx van Gizeh te herkennen !






Als je in deze omgeving op zoek gaar naar ijzige stillevens…
dan kom je echt ogen te kort ! 🧐
Gelukkig kon ik met de superzoom (tot 600mm) het verre ijs
tot heel dichtbij ‘trekken’.
Fifty shades of blue 😘





Een panorama foto van de top van een ijsberg.
Hier heb ik 5 foto’s naar 1 foto verwerkt in Photoshop.
Het is echt wel een fascinerend wereldje, dat ijswereldje in IJsland !





Naarmate de avond nadert,
gaan vele toeristen weg naar hun hotel, bus…
Dat zijn de mooiste momenten vind ik,
dan valt er een aangename stilte over dit smelwater meer…
Zen momentjes hoor !






Een compositie van gelaagd ijs en gletsjerpuin…





In vorige IJsland logjes heb ik dit plekje ook al eens getoond,
maar op dit veel latere tijdstip was het licht helemaal anders,
en dat wil ik jullie zeker niet onthouden !
In dit reusachtige ijsblok meende ik een stervende Pteranodon te herkennen !
Het smeltproces van ijsbergen kan soms rare vormen aannemen hé ? 🙃






Het zelfde Pteranodon plekje als in de vorige foto,
maar nu ingezoomd tot ongeveer 40mm.
Op de voorgrond het Jökulsárlón smeltwater meer
In de achtergrond zie je (een heel klein stukje) van de enorme Vatnajökull gletsjer





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(Deel 32 ondertussen !) gekomen.
In de volgende IJsland logjes zal ik nog wel even blijven vertellen over
mijn 📷 van het blauwe ijs, ijsbergen, enz…
Maar het einde van deze blauw ijs foto logjes komt toch stilletjes in zicht…
Maar dat einde is nu ook nog niet voor direct hé ?😋
(Ik 💖 van onvoorspelbaarheid, you know 😉)

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Dirk

Spelen met licht (Deel 1)

Mijn teergeliefde bezoekers weten ondertussen dat ik heel graag
van de hak op de tak spring met het onderwerp in mijn logjes.
Onvoorspelbaarheid wordt hier dan ook tot kunst verheven ! 😋

Het thema voor vandaag is dus spelen met licht…
Wat achtergrond info…
Alle foto’s in deze reeks zijn gemaakt in 2009,
toen we met een autobus terugkeerden van een leuke groep reis
& gezinsvakantie in Italie, Norcia.
(Omdat ik zelf een hekel heb aan autorijden is een luxe autobus
een plezant alternatief om te reizen 😉.)
Tijdens deze vakantie ben ik bevriend geraakt met de chauffeur
van de autobus. Van de chauffeur (én de reis verantwoordelijke)
mocht ik op de terugreis op de zetel naast de chauffeur zitten…
Om te fotograferen natuurlijk 📷🤗

Mijn bedoeling was om vooraan in de bus te experimenteren
met langere sluitertijden als het donker is,
Alle foto’s zijn gemaakt met de Pentax K200D (mijn eerste
digitale spiegelreflex camera) , een 50mm f2,8 lensje.
De camera stond stevig vast op een statief…
De ISO stond vast op 200.
Alleen de sluitertijd en het diafragma variëren…
Alle foto’s zijn ook gemaakt met de afstandsbediening
om geen afwijkende patronen te krijgen in de bewegingen van de bus.
Het uitzicht achter het ontspiegelde voorraam van een grote luxe bus
is bij wijlen fenomenaal 😎
Het was nacht en dus donker…
Alleen de straatlichten, lichten van auto’s , tunnel lichten, enz
waren zichtbaar.
De onvoorspelbare factoren waren de snelheid én de schommelende
bewegingen van onze autocar…
Het is zalig om met al deze variabelen te experimenteren ! 😋👍

Ergens in een tunnel…
ISO200 , f5,6 , 1/2sec






In dezelfde tunnel, ergens in en onder een bergketen…
De zachte schommelingen van de bus schilderen heerlijke patronen
in mijn foto 😘
ISO200 , f4,5 , 1/2sec





Dit soort van fotografie geeft echt het gevoel
dat je kan schilderen met je lens !
De variaties in de bewegingen bepaal jezelf, door te ‘spelen’
met de sluitertijd én het diafragma 😁

ISO200 , f5,6 , 1/2sec




Nog steeds in de tunnels…
Langere sluitertijden geven héél andere resultaten…
ISO200 , f5,6 , 1sec





Toen we uit de tunnels de stikdonkere nacht inreden,
werd het tijd om alle registers eens flink open te trekken 🙃
ISO200 , f11 , 8sec





Nog een klein tunneltje…
De parameters wat aanpassen aan het aanwezige licht…
ISO200 , f11 , 6sec






Toen reden we terug de gitzwarte nacht binnen…
Het leuke van dit soort van fotografie is het gegeven,
dat je eigenlijk beelden, een beweging kan “stapelen”,
de totale tijd dat je beelden “stapelt” bepaal je zelf,
én het totale licht dat je binnenlaat bepaal je met het diafragma.
Het voelt echt als schilderen met je camera 📸💖
ISO200 , f8 , 6sec





Lichten van auto’s , remlichten, straatverlichting…
Je kan er heel tof mee ‘spelen’ !
ISO200 , f8 , 4sec





Waar er heel veel licht is, moet de sluitertijd naar beneden…
Op de duur weet je min of meer perfect welke instellingen je moet gebruiken…
om een aanvaardbaar belichte, lange sluitertijd foto te maken.
Je leert het gewoon proefondervindelijk !
ISO200 , f8 , 2sec




Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Tijdens een donkere nacht, kan je op een of andere autostrade,
al rijdend, leuke foto’s met een onvoorspelbaar effect maken.
Juist die onvoorspelbaarheid vind ik de kers op deze fotografie taart 🍰😋

ISO200 , f8 , 6sec



Ik hoop dat je van dit “Spelen met licht – deel 1” 📷 logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een heel dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we volgende keer dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Plantentuin Meise 2021(deel 4)

Van de dierentuin ‘Blijdorp’ in Rotterdam,
neem ik je vandaag nog eens mee naar onze nationale plantentuin
in Meise.
Dit logje is het vervolg op deel 3 van deze Plantentuin reeks,
dat je hier kan herlezen/bekijken.
De camera die ik gebruikte is nog steeds de Fuji XH1 systeem camera,
de lens is ook nog steeds de (manuele) Laowa 65mm f2,8 2:1 macro lens.
Normaal gezien was het de bedoeling dat we in de tropische serres
gaan om daar foto’s van de tropische bloemen te maken,
maar in en rond de grote vijver, aan de ingang van de serres,
was het zo mooi en zo rijk aan 📷 onderwerpen
dat we daar aan de vijver zijn blijven “plakken” 😎

De enorm grote fontein in de vijver zorgt niet alleen voor
prachtige druppeltjes overal, maar ook voor mooi schuim
dat tussen de beplantingen bleef ‘hangen’.
Ideaal dus om stillevens van dat mooie schuim te maken.




Soms vind je héél mooie variaties in het schuim…
Van grote luchtbellen naar echt petieterig kleine luchtbelletjes.
Kleine kunstwerkjes, gecreëerd door de fontein in de vijver 🤗





Ontelbare druppeltjes, gemaakt door de fontein,
zie je daar overal pronken op de waterplanten !
Druppeltjes en macro fotografie… ze zijn voor elkaar geboren 🤍






Soms gaan druppeltjes zich gedragen zoals een loep…
In de grootste druppel, onderaan de foto, worden zelfs de haartjes
die op het blad groeien, zichtbaar.
De wereld verkennen door een macro lens… het is zalig hoor 👍






Aan de ingang van de tropische serres,
staan overal grote bloembakken.
Zelfs medio oktober slagen de tuiniers in de plantentuin
erin om deze bloemen ‘fris’ te houden.






De kleur variaties op deze bellemannetjes …
Het groene steeltje dat zacht overgaat naar wit…
Het wit dat in een subtiele overgang rozerood wordt …
De zwart/witte stampertjes…
Heel mooi vind ik 🤗





De grote bladeren van een of andere tropische palmboom
trokken mijn aandacht…
Het willekeurige spel van de waterdruppels erop vond ik interessant !





Dezelfde palmboom als bij de vorige foto…
De structuur van de bladeren,
de manier hoe het zonlicht daar deze grote bladeren straalde,
deed mij het geheel met andere ogen bekijken… 🤔
Door te spelen met lijnen, licht, voor en achtergrond
zocht ik mooie composities in dit geheel.






Soms kan je veel variaties op één thema maken…
ook door de regel van derden toe te passen kan je
rustgevende 📷 composities maken !





Of je kan kiezen voor minimalisme in je compositie én het geheel.
De gelaagdheid in het licht én de geel/groene kleuren vond
ik hier heel mooi.
Het oranje rode randje (ik vermoed dat het herfstkleuren zijn)
aan de rand van het blad brengt me op een idee…
Dat zie je in de volgende foto 😉






Dat oranje rode randje bracht me op het idee om een Z/W bewerking
te maken van de foto van het blad hierboven,
maar het oranje rode randje toch in zijn originele kleur te behouden.
Hoe ik dat heb gedaan ? Heel simpel hoor…
Eerst maak ik een selectie van het oranje rode randje dmv de kleur pipet.
Daarna draai ik de selectie om, zodat alles wordt geselecteerd,
alles, behalve het oranje rode randje.
Van die nieuwe selectie maak ik een Z/W bewerking en klaar is kees 😉





Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 4” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Allemaal Beestjes

Van de libellen in Frankrijk en de witte vrieswereld in de schapenweide
is het weer hoog tijd om iets totaal anders te doen !
And now for something completely different“, zoals die grapjassen
van Monty Python ons voorschotelen (Voor de volledige film, klik hier)

Dit is mijn allerlaatste logje…😱❓🥶
….. ❓❓ 🆘❌
….. ❗❗ 💥

Ik bedoel het allerlaatste logje voor dit jaar natuurlijk 😂
(of dacht je nu echt dat ik ermee ging stoppen ?? 😉)

Ik wil 2021 niet afsluiten met een ‘Best off’ of een of andere top 10 dinges…
niet dat ik daar iets tegen heb, integendeel zelfs !
Sommige bloggers zoals Rudi (PicPholio Nature Photography) bijvoorbeeld,
hebben van hun “Best off 2021” logje echt wel een meesterwerkje gemaakt ! 👍

Omdat ik altijd een min of meer onverwacht thema wil brengen,
heb ik besloten om in dit laatste logje van 2021, alle dieren,
die samen met ons allen de planeet Aarde bewonen,
eens ferm in de bloemekes te zetten 💚 !
Waarom ?? Wel… Omdat dieren wel een beetje veel meer aandacht
én respect van ons, mensen, verdienen , die ze nu krijgen van ons !

Alle foto’s zijn gemaakt in de diergaarde van Blijdorp, Rotterdam, Nl.
De camera was de Fuji XH1 + de 80mm macro f2,8 , de 100/400mm, de
de 24/70 f2,8 en de 70/200 f2,8 tele lenzen.

Ergens heb ik medelijden met deze dieren,
omdat ze in gevangenschap leven…
Maar van de andere kant, de ijsbeer zijn natuurlijke leefwereld is stilletjes aan
druk bezig met te verdwijnen… De toekomst van deze dieren in hun natuurlijke
leefwereld hangt aan een zijden draadje….😥
Misschien is deze indrukwekkende beer
nu beter af hier bij ons ?
Zelfs een ijsbeer lust een blozend appeltje 😋





Er zijn grote beestjes
én er zijn kleine beestjes 🤗
Deze prachtige monarch vlinder heb ik gefotografeerd
in de tropische vlindertuin van Blijdorp.






Er zijn grote en kleine beestjes,
én er zijn ook beestjes met een superlange nek !
Zoals deze giraffe bijvoorbeeld 🦒





Er zijn zelfs beestjes die kunnen vliegen ! 🐦
De kleurrijke vogels… de heel verre nazaten van de dinosauriërs ,
die ooit onze aarde bevolkten ! 🦖
De heerlijk rijke Griekse mythologie heeft ons ooit een heel mooi verhaal geschonken
over onze mensendroom om zelf te kunnen vliegen… 🚀
Het verhaal van Ikarus en Daedalus !





Soms hoef je een dier niet volledig te fotograferen
om de diersoort aan bepaalde details te herkennen :mrgreen:
De Okapi !
Wist je dat de okapi de nauwste nog levende verwant van de giraffe is ?





Tropische vogels zijn er in overvloed te vinden in Blijdorp.
De verschillende kleuren zijn prachtig om te zien, vind je niet ?
De vorm van hun bek is evolutionair aangepast aan hun eetgedrag
én het voedsel dat ze vinden in hun natuurlijke habitat.
Het moet echt wel een flinke klus zijn voor het personeel van Blijdorp,
om al het verschillend voedsel (bessen, granen, insecten, enz ,enz) bijeen te zoeken.





Deze vogel vond ik qua kleuren echt wel de mooiste die ik in die enorme
vogelkas gevonden heb. In het zonlicht leek het wel dat zijn gevederte een
metallic glans kreeg. Een prachtig beestje hé ? 🤗




Het stokstaartje (Suricata suricatta) is een klein roofdier dat tot de mangoesten behoort. Hij wordt ook wel “aardmannetje” genoemd.
De naam “stokstaartje” danken ze vooral aan hun kenmerkende houding die ze urenlang
kunnen aanhouden) als ze op wacht staan.
De sepia kleuren van het diertje én van zijn nagebootste leefomgeving vond ik fantastisch goed !
Petje af voor de Blijdorp ontwerpers van de leefomgeving van deze dieren !👍






Er zijn kleine vogels…
én er zijn ook grote vogels 😉
zoals deze Kroeskop pelikanen bijvoorbeeld.
Omdat de zon loodrecht boven ons volle bak stond gas te geven,
én deze vogels bijna wit zijn van kleur,
heb ik de EV (licht meting) van de camera op min 2,5 stops gezet.
Als ik dat niet had gedaan was deze foto gegarandeerd overbelicht
geweest én voor de digitale vuilbak dus…
f13 , iso800, -2,5EV , 1/2200s,



Er zijn kleine katjes 😺
én er zijn héél grote katten ! 🦁
Deze grote leeuw lag me dromerig aan te kijken…
Het was tijd voor het middagdutje denk ik 🛌💤





Een nieuwsgierig Prairiehondje hield ons nauwlettend in het oog…
Het zijn geen hondjes, maar eerder nauw verwant aan de eekhoorn.
Omdat ze een keffend, bijna blaffend geluid maken,
dachten mensen vroeger dat het hondjes waren.
Hier vind je video’s uit Blijdorp van deze leuke diertjes….
In de buurt van het open ! verblijf van deze prairiehondjes staan overal
waarschuwingsborden dat je de snoezige diertjes niet mag proberen aaien…
Ze hebben vlijmscherpe tanden en na een beet van zo’n beestje moet je
zo snel mogelijk achter een tetanus prikje gaan…
Een lange tele lens (100/400mm) komt hier dus heel goed van pas.





Wasbeertjes zijn ook schattige beestjes… 🦝
maar je moet zeker niet te kort bij ze komen….
want ze kunnen ook venijnig bijten ! (net zoals de prairiehondjes ! )
Dit wasbeertje heeft zin in een visje … 🐟






Dit plaatje van twee duiven,
(het leek wel een verliefd stelletje !)
viel me ineens op !
Gelukkig had ik op dat moment de 100/400mm telelens op de camera staan
anders kon ik dit leuke duiven love-story plaatje niet maken 😎





Nu we toch over love-story bezig zijn…
Om het blogjaar 2021 hier af te sluiten…
Geven we er nog een ferme lap op! 😁
Twee zeeleeuwen samen in love 💚
Astemblieft 😎





Ik hoop dat je van mijn allerlaatste logje voor dit jaar, 2021,
“Allemaal Beestjes” hebt genoten.
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend 📷 logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn eerstvolgend logje in 2022 zal gaan….
Nu ja, dat zien we die volgende keer dan wel weer hé 😎

Voor ik het vergeet … aan al mijn teergeliefde bezoekers wens ik alvast
het allerbeste voor 2022 ! Dat je al je dromen mag waarmaken !
Maar vooral wens ik je een goede gezondheid toe, dat je zeker mag
gespaard blijven van dat ellendig corona beestje.
Dat de pandemie nog niet gedaan is, dat weet iedereen, maar hopelijk
zien we ergens in 2022 een lichtpuntje in die donkere tunnel opduiken hé ? ✨🧐

Vriendelijke groetjes, blijf vooral gezond,
en een prettig eindejaar 👍🥂

Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 9)

Omdat het onlangs 2 dagen een heel klein beetje vriesweer was,
verkassen we terug eens naar het gure winterweer in ons Belgenlandje.
De locatie van deze foto’s is de schapenweide rechtover ons huis !
De camera is de Sony A7 R2 en de lens is de manuele 100mm 2:1 macro lens
van Laowa. Het tijdstip van deze foto’s is de vooravond van 9 januari 2021.
Deel 8 van dit logje kan je hier (her)lezen of bekijken.

Met een macro lens kan je dingen zien die je normaal gezien
niet kan zien of zelfs niet eens opmerkt !
Daarom juist vind ik macro 📷 zo boeiend om te doen ! 😎

Het alledaagse kan fotogeniek worden…
Zoals dit ijzerdraadje bijvoorbeeld om iets te repareren in de weide…🧐






Piepkleine druppeltjes op piepkleine mosjes…
Het is een wereld apart, die ik héél graag mag ontdekken 👍






Op een oude, door betonrot aangetaste weidepaal,
groeien ontelbare mosjes, die allen een minuscuul druppeltje dragen !
In het flauwe winterzonnetje worden ze héél dankbare modellen 😍






Je kent ze wel, die piepkleine ijskristalletjes,
geboren uit de winterse ochtenddauw…
Een simpele schapenweide kan een bron van fotografie creativiteit zijn ! 😉






De ‘Spiegelingen’… ik kan me het niet laten hé ? 😁
Dit zijn een paar piepkleine mosjes die op een oude tak groeien…
Met 1 simpele uitsnede én 1 spiegeling maak ik er een of ander
niet bestaand mosjes wezen van !!
Zei ik “Niet bestaand” ?? 🤔😶 ??
Maar toch heb ik er een foto van kunnen maken 😂






Pinnekesdraad (Prikkel of Schrikdraad voor mijn teergeliefde Nederlandse bezoekers 😉)
In elk seizoen kan je er heerlijk mee experimenteren in je fotografie.
Maar in de winter vind ik pinnekesdraad het meest fotogeniek !






Het spel van spinragdraadjes , piepkleine mosjes en dauw druppeltjes…
Het groen van het gras én het rood van de avond winter zon !
Dit soort van fotografie voelt echt aan als schilderen met je lens 💚





Als je wat dichterbij de pinnekesdraad komt,
dan kan je de groene kleuren van het gras én het warmere zonlicht
scheiden door de getorste ijzerdraad in het midden van de kleuren te plaatsen.
Ter info… Al deze foto’s zijn gemaakt zonder statief… uit de vrije hand dus 😎
Die “vaste hand” hoop ik nog lang te behouden !






Druppeltjes kunnen soms rare vormen aannemen !
Ter info : In deze foto kan je duidelijk de minimale scherptediepte
van een macrolens zien…
De voorkant van de gedraaide pinnen én de gedraaide draad is scherp,
terwijl de achterste pinnen én de linkse pin vooraan reeds onscherp zijn !
In dit kleine scherptegebied moet een macro fotograaf zijn werk doen 😋
En dan nog alles uit de losse hand doen…🙃
Macro 📷 is zeker niet gemakkelijk om te doen, het is zelfs moeilijk,
maar het is toch zo verdomd fijn om te doen 😁






In de avondzon verandert het licht…
Het avondrood giet wat warme magie over de bomen !






Bomen in de avond nevels spreken hun eigen taal…
Deze heel grote bomen staat naast de schapenweide ,
de foto is dezelfde dag genomen vanuit onze slaapkamer !




Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Enkele meters verder naar rechts zie je de oude pastorij in de warme avondnevel…
Dit gebouw is intussen verkocht (wegens gebrek aan een pastoor) en is
intussen een B&B in aanbouw geworden. Het gebouw is op dit moment
wat van uiterlijk veranderd, maar de sfeer van vroeger is min of meer intact gebleven !
Als de werken klaar zijn zal ik wel foto’s van toen en nu publiceren…





Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 9 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben 🙃

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

Macro in “La Douce France”

Van het blauwe, bijna magisch aanvoelend gletsjer ijs in IJsland,
is het weer hoog tijd om warmere oorden op te zoeken…
Vandaag neem ik je nog eens mee naar de zomer van 2017,
naar Les Eyzies in de Dordogne streek, Frankrijk.
In de omgeving waar we verbleven kan je nog steeds kilometers ver wandelen
door de vrije natuur, zonder een huis of een auto tegen te komen !
Met andere woorden… Hét paradijs in mijn ogen 😎😘

Even een kleine rechtzetting
In de titel van dit logje schrijf ik “Macro”…
Die definitie is niet helemaal correct 😮🤔
De lens waar al de foto’s in dit logje mee zijn getrokken,
is niet echt een ‘macro’ 1:1 lens,
Het was een 100/400mm telelens 1:2.
Dus… vanaf hier verander ik het woordje “macro” met ‘Close Up’ … OK ❓😉

Maar… Waarom heb ik geen ‘echte’ macrolens gebruikt ??
Wel, ik zal het je zo dadelijk vertellen…😉
De insecten die ik die dag wou fotograferen (libellen, juffertjes,enz),
kon ik bijna niet benaderen met een 100 of 180mm macro lens…
Omdat met die lenzen, de maximum afstand tussen lens en insect,
ongeveer een halve meter is, waren de meeste insecten al piepedada
eer ik nog maar kon scherpstellen…🙄
Hoe warmer het is, hoe alerter en vlugger de insecten zijn…
En geloof me, die dagen was het héél warm ! 🔆
Maar met een 100/400mm + een 1.4x teleconverter
(in feite had ik dan een 140/560mm telelens) kon ik van op 2 meter afstand
min of meer hetzelfde resultaat boeken als met een 100 of 180mm macrolens.
Die 1 stop licht die ik daarmee verloor is te verwaarlozen,
want door de zomerzon was er meer dan genoeg licht.
Het voordeel van die lange telelens is het feit dat de meeste insecten
me niet eens opgemerkt hebben 🙃👍 en ik leuke foto’s kon maken ! 😉
Het nadeel van die lange telelens… je moet dat zware pokkeding
de hele dag meesleuren in die zuid-zomerse zon… 🥶😱

Samengevat … een logje met macro’s die in feite Close Up’s zijn 😉

Een Weidebeek juffertje kwam even uitrusten naast een klein beekje…






Een ander sierlijk Weidebeek juffertje wou de show stelen 😎
Wist je dat pakweg een paar honderd miljoen jaar geleden,
deze insecten een vleugel spanwijdte hadden van meer dan 50cm !!
Er zijn meerdere fossielen opgegraven die dit kunnen staven.
Libellen en Juffertjes zijn uiteindelijk min of meer de meest perfect
geëvolueerde insecten op onze aardkloot…
De spinachtigen (ook de kreeften enzo) verdienen een ereplaats
in deze eer-evolutie lijsten. Onze mensheid had amper 1/10%
van zijn evolutionair vermogen toen de Libellen reeds op 100% staan…
Een deftig nadenkertje hé ?
Libellen en juffertjes, voor mij zijn ze de verdiende koningen, de keizers van het luchtruim 🤗






In La Douce France kom je andere insecten tegen dan in ons Belgenlandje…
Ik vermoed dat dit exemplaar een Grote Zweefwesp is…
Als je zeker weet dat ik mis ben…
aarzel niet om je mening in de commentaar te zetten !





Een ‘grashopper’ zoals ze zeggen in het Engels…
De ‘legboor’ die dit kleine beestje “meesleurde” vond ik nogal ferm uitgevallen…
De twee voelsprieten op zijn hoofd zijn ook ‘bovenmaats’, vind je niet ?
De insecten wereld is boeiend om te verkennen 😎






Een klein AzuurWaterJuffertje …
Ineens was het daar op die plek !






Een ander AzuurWaterJuffertje kwam héél even uitrusten
op een klein waterplantje…
Wat zijn het prachtige wezentjes hé ? 😉
Geef toe, de subtiele grens tussen puur macro fotografie én doorgedreven close-up
met “lange” telelenzen wordt kleiner en kleiner….
Als je onscherpte kan verkrijgen over een tele afstand van pakweg een halve centimeter,
dan vervagen de grenzen tussen macro en telelens fotografie…






Weer een andere ‘grashopper’ (zoals ze zeggen in het Engels…)
In de harde slagschaduwen kan je zien hoe fel het zonlicht was die namiddag…
En ja, ik weet het… Macro foto’s (oepsie… Close Up foto’s) shoot je ofwel in de vroege morgen,
ofwel in de avondzon…
Maar als er dan iets anders op de agenda staat….
Tijdens een familie vakantie beslis je de planning niet alleen hé ? 🙃





Heb je dat ook al meegemaakt ?
Je zit naast een mooi vijvertje, genietend van de stilte en de rust…
Je kijkt naar een geplooid waterplantje en ineens ! ✨
… verschijnt daar een blauw Weidebeek juffertje, dat je onbeschaamd observeert ! 😎
Voor mij zijn dat genietmomentjes 😉
Voor jou ook ?





Is dit een soort ‘wesp’ ?
Of is het één van de ontelbaar vele, vlieg-soorten ?
Al bij al vond ik het een groot én mooi insect !
De grootte van dit beestje schat ik ergens tussen de 1 en 1,5cm






Om dit macro (Oepsie… Close Up !) logje voor vandaag af te sluiten…
En tevens de mooiste foto in dit logje…
Een WaterJuffertje in het heerlijk warm avond-tegenlicht !
Dé foto die me een YESS gevoel geeft 😉👍





Ik hoop dat je van dit “Macro in La douce France” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de 📷 inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we die volgende keer wel hé 😋


Vriendelijke groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 31)

Mijn trouwe bezoekers weten ondertussen al lang,
dat ik in mijn logjes graag van de hak op de tak spring,
qua onderwerp en thema.
Maar… Vandaag (en vandaag alleen ! ) doorbreek ik die chaotische
gewoonte van onvoorspelbaarheid ! 🙃😋
Waarom doet hij dat nu ❓❓ Zo voel ik je nu denken ! 😉

Wel , het “waarom” is heel simpel en eenvoudig uit te leggen… 😊
Harrie Nijland (IJsland reiziger + fotograaf die zijn vak goed kent + blogger)
die ik al een tijdje volg, had me in mijn vorig IJsland logje een aandoenlijk
en origineel voorstel gedaan dat ik echt niet kon weerstaan…🙃
Harrie vroeg me héél subtiel om 2 IJsland logjes na elkaar te publiceren !
Daarom, speciaal voor Harrie, twee IJsland logjes na elkaar 😎

We gaan hier dus gewoon verder, waar ik in IJsland Deel 30 geëindigd was…

Hier had ik het gevoel dat ik in een dansschool was …
Het ijs leek wel een vrolijke rondou dans te swingen ! 💫




Met wat verbeelding kan je hier twee exemplaren van de voorhistorische
Plesiosaurus zien zwemmen 🙂





De vroege avondzon straalt warme kleuren in het smeltwater…
In dit grillige blok ijs zag ik een ijzige roofvogel
met zijn scherpe bek naar mij toegedraaid…
Als je geel (de zonlicht kleur) met blauw (het ijs) mengt…
dan krijg je natuurlijk groen !
Het was wondermooi om te zien hoe hier het blauwe ijs langzaam groen kleurt !
Ik kan me heel goed voorstellen dat de oude Vikings, in dit kleurverloop,
hier hun Goden magie in zagen 👍





Nog een breedhoek sfeerbeeldje van de enorme gletsjer,
en het intussen reusachtige smeltwatermeer…
vol langzaam voorbij drijvende ijsreuzen…




Soms kom je pareltjes van blauw/groen ijs-kunst tegen…😘
Géén beeldhouwer zou op dit idee komen denk ik !🤔
Dit soort ijs is echt bikkelhard, alle zuurstof is vroeger door de gigantische gletsjer ooit
uit dit ijs geperst ! Daardoor is dit ijs écht bikkelhard !
Dit blauw/groen “kunstwerk” vind ik waanzinnig mooi 😉
Omdat dit ensemble nu heel zeker al lang is gesmolten,
is deze foto in wezen een unieke getuigenis op dat verdwenen ijskunstwerk !👍




In IJsland kan het licht snel veranderen…
Als fotograaf moet je hier constant aan je witbalans werken,
maar dat is nu juist iets dat ik graag doe 😉
Toen ik deze foto’s van dit magistraal mooi landschap maakte
heb ik meerdere mensen Odin horen aanroepen 😁🤗
In deze magische ijs wereld verwacht je echt dat de Noorse Goden
vanachter een of andere ijsberg zullen opduiken !





Ergens in mijn achterhoofd zweeft al lang het idee om ons wereldwijd klimaatprobleem
in een min of meer dramatische foto uit te beelden…
De smeltende gletsjers, het stijgen van de waterspiegels, het mondiale
klimaatprobleem, de overstromingen , orkanen en tornado’s, enz enz…
In het warme avondlicht vond ik dit “dramatisch” beeld in de lens.
Mijn symbolische foto van “Het smeltende ijs… ” is hier geboren…





Het warme avondlicht in IJsland, boven een enorme drijvende ijsberg
Magistraal mooi hé ?





Soms kan je heftige kleurschakeringen vinden in het blauwe ijs !
De schuine blauwe lijn die je hier ziet is eigenlijk de scheiding van het smeltwater meer
en het gletsjerijs. De kleur intensiteit van het ijs dat onder water zit is zoveel rijker
en meer gesatureerd dan het ijs boven water…
Kon dit een abstract kunstwerk zijn ?? 🤔
Als ik de waterlijn perfect horizontaal had gehouden…
zou de foto beter of slechter zijn geweest ? ? Wie zal het zeggen hé ? ?
Als fotograaf moet je wel ter plaatse snel je keuze maken hé… 😉
En meestal heb je echt niet veel tijd… Soms komt het op enkele seconden aan…






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Nog een sfeerbeeldje van het warme zonlicht over de gletsjer…
In de voorgrond zie je dezelfde enorme ijsberg van 2 foto’s terug.
Uiterst rechts zie je de eerste Pterodactylus kop-vorm, die ik in de toekomstige
IJsland logjes nog verder ga uitdiepen.




Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(Deel 31 ondertussen !) gekomen.
In de volgende IJsland logjes zal ik zoals vroeger al eens gezegd nog even
vertellen over mijn 📷 van het blauwe ijs, ijsbergen, enz, maar het einde
van dit soort blauw ijs foto logjes komt naderbij…
Maar het eind is nog niet voor direct 😋 (i 💙 onvoorspelbaarheid ! )

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Dirk

IJsland 2019 (Deel 30)

Van het zonnige zuiden in La Douce France gaan we terug
naar een heel andere omgeving…
Namelijk naar het land van vuur en ijs… IJsland 😎
Dit alles in het kader van de grootste onvoorspelbaarheid
in al mijn logjes 😉
Dit logje gaat gewoon verder waar het vorige IJsland logje eindigde.

De camera is nog steeds de superzoom Sony RX10 mark 3
met de ingebouwde Zeiss Vario-Sonnar T* 24/600mm lens.
Deze camera is ondertussen mijn trouwe reis-maatje geworden 📷👍

In deze bijna magische wereld van drijvende ijsbergen, blauwe ijsreuzen
vind ik het heerlijk om figuren in het ijs te zoeken 🧐
Zie jij ook dat monsterachtige vis wezen met die grote muil ? 🥶




Twee blauwe ijs reuzen geven mekaar nog een laatste kus…
Weldra worden ze één in het water van de Atlantische oceaan…





Soms komt er een oude, gebutste amfibie boot vol toeristen langs getuft…
De trage golven die dat vaartuig maakt in het smelt water vind ik wel iets hebben :mrgreen:





Bij deze grote ijsberg (ik schat hem ongeveer 5 meter boven het water),
dacht ik aan een modern ballet 😎
waarin de choreografie door Maurice Béjart uitgedacht kon zijn !
en misschien als titel : De laatste dans der ijs reuzen





De 24/600mm telelens van de Sony RX10 is echt wel super in
deze magische blauwe ijs wereld.
Door de enorme zoom capaciteit kon ik tamelijk verre plaatsen
fotograferen, net alsof ik er dichtbij stond 😁
Hier had ik ongeveer op 450mm ingezoomd…




Dezelfde plaats als vorige foto,
maar dan volledig ingezoomd op 600mm !
De 5-assige lens stabilisatie laat toe om vlijmscherpe foto’s te maken
uit de losse hand, zelfs volledig ingezoomd !
ISO 500 , 1/1600s , f7 , 0 ev




Van volledig ingezoomd gaan we het landschap nu verkennen met volledig
uitgezoomde lens. Bij 24mm heb je een leuke breedhoek bij deze camera.
Het is zeker geen professioneel fototoestel,
maar als je als fotograaf min of meer weet wat je moet en kan doen,
dan komt deze camera heel aardig in de buurt van een professioneel toestel 📸😋
Het licht kan in IJsland op een halve minuut helemaal veranderen…
Dit was zo’n heerlijk lichtmomentje !




Een paar minuten later, ongeveer dezelfde plaats als bij de vorige foto…
Het licht was intussen helemaal verandert !




IJsland wordt soms het land van 4 seizoenen op één dag genoemd…
In een mum van tijd rolden er grote onweer of storm wolken over de gletsjer !
Om dit stormachtige karakter nog meer te onderstrepen,
heb ik heel bewust de foto een paar graden naar links gekanteld.
Daardoor lijkt het wel dat de stormwolken links in de foto,
nog harder hun best moeten doen om over de ijsbergen te geraken :mrgreen:
Allee ja, zo ervaar ik dat toch,
maar het kan zijn dat jij daar helemaal anders over denkt…?? 😉
Alle pro/con commentaar hierop is welkom natuurlijk !






Min of meer dezelfde plaats als de vorige foto,
de stormwolken waren intussen een stuk verder “gerold”…
De (virtuele) foto einder staat nu perfect horizontaal…
Dit plaatje vind ik mooi & braaf, netjes volgens de regeltjes…
Maar vergeleken met de vorige (scheve) foto,
vind ik de vorige foto krachtiger en meer gedurfd.
Och ja, over het hoe en waarom in de fotografie
zijn massa’s boeken en verslagen geschreven…
Het belangrijkste voor mij,
is dat ik me met mijn fotografie, lekker kunstig kan uitleven !
Meer moet dat niet zijn hé ? 👍😉




Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 30 ondertussen !) gekomen.
In de volgende IJsland logjes zal ik zoals vroeger al eens gezegd nog wel
een tijdje vertellen over mijn 📷 van het blauwe ijs, ijsbergen, enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Dirk