Wandelen in de bergen van Oostenrijkse (Deel 1)





Van het lekkere vries weertje , het ruige IJsland of de gekrulde lantaarnpalen logjes,
is het weer hoogtijd om je iets totaal anders te presenteren ! 🙂

Omdat we niet op vakantie kunnen gaan, door al die corona ellende,
is het misschien wel beter om hier af en toe wat leuke vakantie genoegens te publiceren 😎
Vakantie genoegens uit het Oostenrijkse Mittelberg, dicht bij de Duitse grens,
in de provincie Vorarlberg.
Deze plaats wordt omgeven door bossen en de Allgäuer Alpen,
met bergen zoals de Bärenkopf (2.083) en de Widderstein (2.536).
Dit bergmassief maakt onderdeel uit van de noordelijke Oostalpen.
Deze bergen zijn al jaren de bakermat voor onze winter-wandel vakanties !

Alle foto’s dateren uit februari 2019. De camera is de Fuji XH1 met als lens
de XF16-55mm f2,8 R LM WR. Deze lens is het APS-C equivalent van de
24/70mm f2;8 in het Fullframe segment.

Wat me hoog in de bergen altijd zo aantrekt,
is de onvoorspelbaarheid van de wolken…





Het is imposant om te zien hoe de wind hier echt met de wolken ‘speelt’ !





Links van deze bergrivier zie je een ‘sneeuw stort plaats’ !
Hier komen sneeuwruimers de opgeruimde sneeuw van op de wegen
‘dumpen’. Omdat sneeuw nu eenmaal de neiging heeft om te smelten in de lente,
zie je er een paar maand later niets meer van én de natuur heeft er geen last van 😎




Soms zorgt de wet van de zwaartekracht voor leuke dingen onderweg 😉







Mijn madam staat te genieten van het kleurrijke spektakel, hoog in de hemel…




Het is hier soms heel moeilijk om de juiste witbalans te behouden…
Het felle zonlicht dat soms warm oranje straalt en de witte sneeuw,
ook de sneeuw in de schaduwen maken het de camera heel moeilijk…
Maar moeilijk gaat ook hé ? 😉






Fotograferen in puur tegenlicht…
Puristen vinden dit een doodzonde, maar ik ben geen purist ! 😀
Ik probeer gewoon creatief te blijven in mijn fotografie :mrgreen:





Sporen van een of ander dier in de sneeuw…
De witte sneeuw, overal rondom ons,
nodigt uit tot experimenteren…





De zon zorgt voor schaduwen van de kale boomtakken op de witte sneeuw…
Hier heb ik de witbalans bewust verkeerd gezet om meer kleurcontrast in de
schaduwen te verkrijgen…
De zacht heuvelende sneeuw zorgt hier voor een mooi ritme vind ik 😎






Met sneeuw kan je ook zalig experimenteren met minimalisme….
Het kleinste takje kan in de witte sneeuwmassa heel mooi worden !





Als er een paar meter sneeuw bijeen gewaaid gevallen is,
zodat zelfs boompjes eronder verdwijnen,
dan worden een paar uitstekende takjes, wondermooie objecten 😎





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Nog wat eenzame takjes in de witte sneeuw wereld







Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een eerste logje uit een (grote)
<Oostenrijkse bergen> serie gekomen …

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn wandel-fotografie in
de Oostenrijkse bergen & natuurlijk mijn indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen.

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Wat de inhoud, thema van mijn volgend logje gaat worden…
Tja, dat weet ik zelf ook nog niet 😉

Dirk

Sneeuw in Oostenrijk (deel 1)

Van de architectuur in Luik en het Atomium springen we weer

naar iets totaal anders 😉 (maar dat ben je hier al gewoon hé ? :mrgreen:  )

We vertrekken nog maar eens naar Oostenrijk, hét winterland bij uitstek,

waar mijn madam en ondergetekende graag gaan wandelen in de sneeuw 😎

Al deze Oostenrijk foto’s dateren uit februari 2019.

De camera is de Fuji XH1 met de Fuji 10/24mm f4 breedhoek lens.

Waarom nu juist deze sneeuw & winter foto’s ?

De laatste weken is ons Belgisch weertje in een sukkelstraatje beland,

van mistig kil naar mistroostig nat regenweer…

Daarom wat gezonde winter berglucht uit de Oostenrijkse bergen 😎

De achter omgeving van het kleine stadje Mittelberg,

het begin van een leuke wandeling !

 

 

 

Tijdens deze wandeling heb ik me vooral verbaasd over de wolken…

De onnoemelijke vormen die ze kunnen aannemen…

De kansen die ik kreeg om te ‘spelen’ met het wit besneeuwde landschap

én de interactie met de wolken !

Voor een fotograaf zijn deze weersomstandigheden echte buitenkansen 😎

Minimalisme is hier niet ver te zoeken ! Zalig was dat 😉

 

 

 

Wat ik altijd heb gedaan is figuren ontdekken in de wolken,

Reeds als kind en nu nog steeds 😀

Doe jij dat ook soms ?

 

 

 

 

Ongelooflijk hoe wolken kunnen bewegen !

Er blies een fikse wind en de gevoelstemperatuur was dan ook heel koud.

Maar als je aangepaste kleding draagt, valt dat allemaal best mee :mrgreen:

 

 

 

Heel de fotoserie in dit logje is gemaakt in nog geen 10 minuten…!

Dan kan je nagaan hoe imposant het wolken spektakel was hé ?

 

 

Een rendier gewei,

galoppeerd door de wolken

moeder natuur briest !

 

 

 

Een zwart/wit omzetting (met behulp van Nik tools, Silver)

én een geel filter simulatie om het blauw donkerder en contrastrijker te maken.

 

 

 

Soms was het wolkenspel net als een kaleidoscoop !

Niet met kleuren maar met woeste wit/grijs schakeringen…

De wind als beeldend schepper !

Als ik die fascinerende wervelingen zag moest ik denken aan de

aurora borealis, het Noorderlicht dat ik in IJsland had gezien 😎

 

Wolken wervelend,

licht weerkaatsend op de sneeuw

ijs borealis

 

 

 

Wie de Oostenrijkse bergen en sneeuw kent,

die denkt natuurlijk aan de vele skieërs, de langlaufers, enz.

De ski-sporen in de sneeuw contrasteren hier mooi tegen het wolken

spektakel hoog in de lucht en de eenzame berghut, rechts beneden 😉

Dat beetje lensflare laat ik staan, het heeft wel iets vind ik :mrgreen:

 

 

 

Een wolkjes kuiken

zweeft honderden meters hoog

tot het weer oplost

 

 

 

Als afsluiter van dit logje…

Het werd ineens bitter vrieze koud,

de hemel werd witter en witter, weldra zal het gaan sneeuwen !

Gelukkig is de berghut niet ver meer 😎

Een heerlijk warme goulash soep wacht daar op ons 😉

 

 

Dit is mijn laatste logje in 2019 !

Via deze bescheiden weg wens ik al mijn trouwe en/of occasionele  bezoekers

een fijne afsluiting van 2019 én zeker een gelukkig 2020 toe.

Dit nadenkertje dat ik je graag geef als nieuwjaar 2020 geschenkje :mrgreen:

There is no way to happiness…

Happiness is the way

                             Boeddha

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn sneeuw & wolken fotografie

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Op zoek naar zonnebloemen

Omdat het de laatste dagen niet veel meer doet dan regenen en nog eens regenen,

neem ik je nog eens mee naar de warme Franse zomerzon, anno 2017.

We waren daar op vakantie in de Dordogne streek en hadden die dag

het stadje Bergerac bezocht. (Klik hier voor het Bergerac-bezoek)

Op de terugweg naar Les Eyzies (onze camping) reden we door

de uitgestrekte zonnebloem velden én genoten ervan :mrgreen:

 

Die zonnebloem warmte van toen deel ik graag met al mijn bezoekers 😉

 

 

 

Het was die dag nogal warm geweest…

Dat het ging uitdraaien op een flink zomer onweer, was duidelijk.

Maar ik heb liever onweer wolken dan een saai blauwe lucht 😎

 

 

Draaiend naar de zon

om volop te genieten

onze Tournesol

 

 

Een gevleugelde zonnebloempitten dief aan het werk 😉

 

 

 

Onlangs heb ik ergens gelezen dat bloemen ongeveer

130 miljoen jaar geleden ontstaan zijn…

Dat is heel wat langer dan wij, mensen reeds bestaan.

En in ons korte bestaan hebben we als mensheid al heel veel kapotgemaakt…

Dan doen de bloemen en planten het verdorie veel beter dan wij :mrgreen:

Het is fantastisch vind ik, om te zien hoe deze bloemen groeien !

Er zit een wiskundig patroon in.

De natuur is een oneindige bron van verrassingen 😎

 

 

Het zal gaan stormen

maar zonnebloemen volgen

hun zon zoals steeds

 

 

Het is ongelooflijk als je ziet hoe uitgestrekt die zonnebloem velden zijn !

 

 

We eindigen dit logje met een vraag :mrgreen:

Weet je waarom een zonnebloem naar de zon draait ? ? 😉

Onvolwassen planten waarvan de bloemknop nog niet geopend is, vertonen heliotropisme:

overdag draait de bloemknop op zonnige dagen mee met de zon.

’s Nachts keert de bloemknop terug naar de oostelijke stand.

Deze dagelijkse beweging wordt bewerkstelligd door ongelijke groei en

door celstrekking van de bloeistengel.

Een zonnebloem heeft namelijk geen pulvini (bladkussentjes).

Tegen de tijd dat de bloeiwijze zich opent, verstijft de bloeistengel in de oostelijke stand;

het heliotropisme is dan voorbij. Daardoor wijzen bloeiende zonnebloemen de hele dag naar het oosten.

(Bron: Wikipedia)

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit zonnebloemen logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zomerse fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Op zoek naar Cyrano De Bergerac

Voor vandaag wil ik terug een grote sprong maken qua onderwerp…

Van de tropische vlinders en de macro’s van herfstblaadjes,

neem ik je vandaag mee naar Frankrijk, de Dordogne.

De zomer van 2017, het was drukkend warm in Les Eyzies,

we besloten een oud stadje te bezoeken,

om de simpele reden dat de warmte wordt tegenhouden in die smalle steegjes.

Het te bezoeken stadje voor vandaag is Bergerac, heel bekend voor zijn wijn,

maar zeker ook heel bekend door Cyrano De Bergerac

die hier heeft gewoond en gewerkt. (Frans dichter, schrijver én militair )

Op Cyrano’s leven baseerde Edmond Rostand een succesvol toneelstuk,

dat werd verfilmd met Gérard Depardieu in de hoofdrol.

Van Cyrano werd ook verteld dat hij een bijzonder grote neus had 😉

 

Ik hou van die oude, deels vervallen Franse stadjes.

De buitenkant mag ietwat vervallen, verwaarloosd lijken,

maar binnen de huizen vind je meestal prachtige meubelen

en eerste klas design spullen.

De mensen hier leven in een heel ander ritme dan ons jachtig vooruit

rapper maak plaats maak plaats leventje :mrgreen:

 

Een smal steegje, waar het zeker 10 graden minder warm was dan buiten de stad !

 

 

 

Dit soort van fotografie nodigt gewoon uit voor zwart/wit omzetting

 

 

 

Wat verder weer een typisch Frans tafereeltje…

Een groepje vrienden, samen aan tafel,

glaasje witte wijn, pastis, assortimentje kaas…

uitleggen met handen en voeten, zoals alleen de Fransen dat kunnen  🙂

Leven zoals God in Frankrijk 😎

Hier en daar zakken de huizen een beetje scheef,

maar niemand stoort zich daaraan !

j’aime la France ! 😉

 

 

 

Bij deze zwart/wit omzetting besloot ik voor een kleur selectieve bewerking.

Het belangrijkste in deze foto, het groepje vrienden, blijft in kleur.

 

 

 

Een pittoresk stadspleintje…

Het was rond 13uur

Er was geen enkel geluid, alles was bedekt met de mantel der stilte…

In de schaduw was het zalig vertoeven !

 

 

 

 

Weer een zwart/wit kleur selectieve omzetting…

Titel van deze foto : Vergeten tijdschrift

 

 

 

Als je een oud stadje bezoekt, dan kom je andere bezoekers tegen…

Deze jongen had ik in gedachten ‘De karate kid’ genoemd 😉

Hij poseerde voor mij, op de beste plaats die ik me kon indenken!

 

 

 

 

Terug een zwart/wit omzetting van vorige foto,

Omdat “de karate kid” een rode hoofdband droeg,

koos ik ervoor om het rood te laten voor wat het is.

Spelen met selectieve kleur in zwart/wit is leuk om te doen vind ik 😎

 

 

 

“De karate kid” was intussen verdwenen…

Nog vlug een foto van dit kerkpleintje,

de omzetting naar zwart/wit maar met behoud van alle rood én groen !

Het brengt meer evenwicht nu vind ik 😀

 

 

 

Om af te ronden voor vandaag…

Een standbeeld ter ere van Cyrano is hier wel op zijn plaats 😎

 

Cyrano is vooral bekend voor zijn sciencefictionverhaal Histoire Comique des États

et Empires de la Lune (1657) en het hierop volgende Les États et Empires du Soleil (1662).

Het werk staat vol met luchtreizen, bizarre ontmoetingen, gevechten met inboorlingen,

juridische processen waarin de held wordt bijgestaan door een advocaat die enigszins op de hoogte

is van de gewoonten op aarde, diepzinnige discussies met filosofen over politiek en economie

en zelfs ontmoetingen met Plato, Democritos en Descartes.

De luchtreis vindt plaats in een grote houten kist,

zeer licht van gewicht, die hermetisch gesloten kan worden.

Het geheel werd aangedreven door een kristal en een zeil dat bewoog op zonnewind.

De straling van sterren werd zo omgezet in bruikbare energie.

Hiermee overbrugde het vaartuig afstanden van duizenden kilometers.

(Bron: Wikipedia)

 

Wat een bijzonder rijke fantasie had Cyrano hé ?

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit Cyrano De Bergerac logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zoektocht naar Cyrano stad fotografie,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Vakantie Oostenrijk 2019 (Deel 2)

Macro’s van tropische vlinders , libellen,

architectuur in de IJslandse hoofdstad Reykjavik…

Het is hoogtijd om Oostenrijk nog eens te gaan verkennen, vind je niet ❓  😉

 

In het eerste deel van deze serie, kon je lezen dat ik hier experimenteerde

met een nieuwe reis camera, de Sony RX10 mark 3.

Deze camera heeft een vast gemonteerde lens,

ontworpen én gebouwd door Zeiss,

met een superzoom bereik van 24/600mm ! (f2.4/f4 vanaf 150mm).

Er is een heel goed presterende 5 assige beweging reductie ingebouwd !

De sensor is een 20,1mega pixel 1.0 Exmor RS CMOS sensor van 1″

Een kantelbaar  scherm van 3 inch (7,5 cm) en nog meer van die leuke dingen 🙂

Deze camera bevalt me heel goed, het is licht (1095 gram, inclusief batterij),

zodat je niet voelt dat je dit ding de hele dag meedraagt 😎

én heel belangrijk : De meeste foto resultaten bevallen me heel goed :mrgreen:

In het donker of bij slecht licht, bots je vlug tegen de grenzen van dit toestel…

Je kan niet alles hebben hé ?

Als ik nog eens naar een vlindertuin ga, ga ik deze camera daar ook eens testen,

in de schaduwrijke gebieden én bij fel licht…

Ik hou je op de hoogte daarvan !

 

En nu… de bergen van Mittelberg :mrgreen:

Het was daar toen bijna 30 graden…

Om op uw gat te vallen als je daarin een bergwandeling doet 😉

f8 , 24mm , 1/1000ste , iso 100 , cirqulair pola filter

 

 

 

 

Deze zonnige bloemen op 400mm, f4, iso100

ik stond 1 meter verder.

De camera presteert lekker vind ik 😎

 

 

 

Deze en alle volgende foto’s zijn genomen

op het terras van onze hotelkamer.

We waren terug van een toch wel zware bergwandeling,

met veel afdalen en klimmen, bij temperaturen rond de 30° celsius.

Tijdstip ongeveer 17u, na een zalige douche 😎

Er was onweer voorspeld voor die avond…

 

 

 

Het werd echt wel drukkend warm…

In de verte kon je het al horen rommelen !

In de bergen rolt en weerkaatst onweer geluid  overal,

het is iets bijzonder om te horen én te zien :mrgreen:

Ingezoomd op 600mm, de boer haast zich om zijn alp gras te maaien,

en nog snel te laten drogen alvorens het te komen ophalen.

Dit is de wintervoorraad voor de koeien, geiten, schapen, enz.

De boeren daar kunnen meerdere keren per jaar hun gras oogsten.

 

 

 

 

In nog geen 5 minuten sloeg het weer totaal om !

De wind wakkerde aan, de reusachtige wolken wervelden boven ons !

De zon speelde een glansrol in dit kleurrijk storm spektakel !

Ik sta nog steeds op ons terras hé !

Er vloog een zalig verfrissende windvlaag over ons… heerlijk :mrgreen:

 

 

 

Links van ons kleurde de hemel git zwart…

Rechts van ons leken de bergtoppen wel op te gloeien !

Een zomer onweer in de bergen kan zalig mooie dingen doen met licht 😎

In de diepe schaduwen heeft de camera het iets moeilijk om te volgen,

maar ik sta wel versteld van zijn dynamisch lichtbereik !

 

 

 

 

Het onweer kwam nu echt tot leven !

Immens grote wolken leggen diepe schaduwen over de bergen,

terwijl hoog boven in de lucht wolken van vuur knetteren !

Ik vond het zalig om te zien 😎

Er is nog geen druppel regen gevallen hé…  (dat kwam in de nacht)

 

 

 

Onvoorstelbaar hoe immens groot wolken kunnen zijn !

Deze wolken reuzen scheurden letterlijk over de bergen…

Ik was heel aangenaam verrast door het

enorm verschil in het lichtbereik bij dit onweer,

dat deze camera heel vlotjes kon registreren.

Het felste licht is ietwat verbrand,

maar de details die je nog kan zien in deze vuur wolken

én tegelijk in de diepe schaduwen…

Wooow ! Bedankt ingenieurs van Sony 😉

 

 

 

 

Om het felste licht niet te laten “verbranden’,

heb ik het lichtbereik op -2/3 stop gezet en voila :

Er zijn nu heel veel details in de felle lichtgebieden,

de schaduwen zijn wat donkerder, maar het geeft niet,

want het gaat hier over het vuur in de wolken te vangen.

De aankoop van deze camera beklaag ik me zeker niet 🙂

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Grote delen van de bergen waren gehuld in grijze nevels en mist

iso400 , f8 , 1/000ste, 24mm

De details in het vuurgele licht in de wolken blijft verbazend mooi 🙂

 

De algemene foto kwaliteit van een professionele camera

plus professionele lenzen zal natuurlijk altijd beter zijn dan de

resultaten die ik hier met die Sony RX10 III neerzet…

Mijn vraag is dan… Is dat echt nodig ??

Als je geen professionele posters afdrukt,

dan is die Sony (of zelfs een stevige GSM) heel geschikt 😎

(én het kost een smak minder ! :mrgreen: )

Over GSM fotografie later meer…

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn berg  & natuur fotografie,

én dat je iets hebt gehad aan mijn uitleg over mijn nieuwe vakantie

fotografie-metgezel 😉

Wordt zeker vervolgd hoor !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Vakantie Oostenrijk 2019 (Deel 1)

In het vorige logje had ik je al verteld over mijn nieuwe fotografie reisgezel…

Namelijk de Sony RX10 mark 3 camera.

Omdat ik echt het beu ben om een zware rugzak/fototas met extra lenzen

mee te zeulen op reis, in de bergen, whatever waar.

Een breedhoek van 10 tot 20mm , een macro 100mm , een 70/200 voor beweging,

een 100/400 voor verre actie korter bij te krijgen, een 50mm voor ‘normale’ foto’s,

een 35mm voor straat fotografie, eventueel een 24/70 allround lens.

En telkens je wisselt van lens loop je het risico om stof op de sensor te krijgen.

Mijn rug vertelde me dat het genoeg geweest is om met die zware lenzen

rond te zeulen.

Na lang zoeken, evalueren, testen afgaan, score’s vergelijken heb ik uiteindelijk

gekozen om de Sony RX10 Mark 3 te kopen. (De Mark 4 is iets beter, maar de

Mark 3 kon ik met 500€ korting kopen en Sony gaf me nog een cashback van 100€

er bovenop. Dus… het is de Mark 3 geworden 😎 )

De camera heeft een 13,3mm x 8,8mm CMOS sensor met ongeveer 20,1 megapixels.

De lens is een ZEISS Vario-Sonnar T* 25x zoomlens, wat omgerekend een zoom bereik van

24 tot 600mm geeft (gelijkwaardig aan een kleinbeeld Full frame camera).

Op 24mm presteert de lens op f2.4 , vanaf 200mm gaat ze naar f4 tot op 600mm,

wat een heel fraai resultaat oplevert !

Het dynamisch licht en kleur bereik van deze camera zit ergens midden de kwaliteit

van de Fuji XT1 én de Fuji XT2. Wat heel zeker geen slechte score is hé 😎

Het gewicht van de camera/lens + een batterij is amper 1095 gram !

Met een lichte harnas schouderriem voel je zelfs niet dat je de camera meedraagt !

 

Enfin soit, genoeg geleuter…

Speciaal voor joke_dev die brand van nieuwsgierigheid 😉

Hopelijk geven deze eerste foto’s je een goed beeld

over het wel/niet kunnen van deze camera.

 

Laat ons het foto resultaat van het nieuwe speeltje eens bekijken :mrgreen:

Een foto genomen van op ons hotel terras,

een mooi zicht op het dal van Mittelberg (1OOmm, f8 , 1/1000ste)

 

 

 

Deze foto is op hetzelfde terras gemaakt,

zelfde plaats vanuit mijn luie zetel 😎

maar nu wat meer uitgezoomd op 400mm !

Hier heb je een gedetailleerd zicht (zie vorige foto) ,

op de 3de bergtop van links te beginnen

Deze foto’s zijn gemaakt om 21u ongeveer.

Heb ik je al verteld, dat de Zeiss lens een ingebouwde beweging-reductie

heeft die ervoor zorgt dat je volledig uitgezoomd toch nog haarscherpe

foto’s zal maken !

 

 

 

Hier heb ik volledig uitgezoomd tot 24mm , f2.4, 1/3000ste

Geen slecht resultaat hé ? :mrgreen:

Er is nog genoeg detail in de witte vlakken,

ook de schaduwen lopen niet dicht en bevatten veel detail.

De kleuren zijn heel natuurlijk vind ik.

Tussen de kleuren van de Fuji Xt2 of zelfs de Fuji XH1

en deze camera is echt niet veel verschil.

Je moet al een pixelpieper zijn om minieme verschillen te zien.

Het grote voordeel van deze Sony is het licht gewicht én natuurlijk…

Het enorme zoombereik hé 😎

Nog een pittig detail… met 1 batterij kon ik ongeveer 500 foto’s maken.

 

 

 

 

Wat ingezoomd op 350mm om meer details te zien op een bergrug…

Het verschil tussen de tinten groen vind ik mooi meegenomen !

 

 

 

 

Als ik wat meer inzoom op de kleine sneeuw massa

(de vorige foto op 3/4 beneden)…

De bomen zijn niet echt scherp meer,

maar gezien de kleine sensor is dit te verwachten…

Maar het extra detail in de schaduwen maakt veel goed !

 

 

 

 

Als ik helemaal inzoom (600mm) op de laatste sneeuw restanten,

zie ik heel veel details in het wit van de sneeuw,

tegelijk zie ik ook aardig wat detail in de diepe schaduwen !

Deze camera is echt wel een schot in de roos,

zo voelt het aan 😀

 

 

 

Op reis amuseer ik me ook graag met macro fotografie…

Hoe zou deze superzoom presteren op macro/close up vlak ??

Een varen van ongeveer 15cm breed,

ergens in de halve schaduw van het bergbos.

Dat valt best wel mee vind ik !

Deze is op 300mm ingezoomd, afstand 1meter, f4, 1/800ste , iso640

 

 

 

Ergens aan de rand van een bergriviertje…

minuscuul kleine waterdruppeltjes zweven door de lucht…

Een varen trok mijn aandacht omdat hij subtiel werd belicht !

Het resultaat :

Een bokeh om U tegen te zeggen vind ik :mrgreen:

 

 

 

 

Een plantje in het bos,

rose en witte bloemetjes,

een vlieg en een lange tor zoekend naar suikers.

Ingezoomd op 450mm…

de sluitertijd moet dus sneller zijn dan 1/500ste !

(wat veel te traag is voor bewegende insecten)

De iso is hier op 3200 gezet, wat net iets te hoog gegrepen is…

Er is geen ruisonderdrukking toegepast , om je de storende ruis te tonen.

Volgens mij kan je tot max 2000iso gaan met de RX10 mark 3.

Als je dan nog te weinig licht hebt, zal bijlichten onvermijdelijk zijn.

(een flits , zaklamp, reflector ofzo)

 

 

 

Hier had ik vergeten de iso terug lager te zetten…

stom van mij, maar ja…

wie zonder zonde is… je weet wel hé :mrgreen:

 

 

 

Iso 500 , 600mm , f6 , 1/2000ste

Een 20% crop van een pluisbloemetje.

De focus laat zich heel goed positioneren als je werkt met

de focus peacking optie (ja, met deze camera kan het ook !)

Je ziet, “macro” fotografie is met deze superzoom zeker te doen 😎

Allee ja, het is niet echt macro, laat het ons dan close up noemen,

dan zijn de puntjes-op-de-i-zetters ook tevreden 🙂

(Deze lens is 1:2 terwijl echte macro 1:1 of 2:1 of zelfs meer is)

 

 

 

Oostenrijk zou Oostenrijk niet zijn zonder bergriviertjes 🙂

Hier stroomt de Breitag naar beneden.

In vind de details in het schuimende water heel mooi !

Ook de subtiele kleurtinten in het azuurblauw, de groene tinten

mogen gezien worden.

De details in de harde namiddagzon schaduwen vallen best wel mee !

 

 

 

Om deze eerste kennismaking logje met de Sony RX10 Mark 3 af te sluiten…

Kom je ook wat uitrusten op het houten bankje ?

Ik bied je een ijsgekoeld droog wit wijntje uit mijn rugzak aan 😉

(nu is er veel plaats in mijn rugzak ! :mrgreen: )

Zeg nu zelf, hier wat gezellig samen kletsen,

genieten van het prachtige berg landschap !

Meer moet dat niet zijn hé ? 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn berg  & natuur fotografie,

én dat je iets hebt gehad aan mijn uitleg over mijn nieuwe vakantie

fotografie-metgezel 😉

Wordt zeker vervolgd hoor !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Zomer in Duitsland en moederkesdag

Van de sierlijke architectuur lijnen in Luik Guillemins

verkassen we naar Duitsland, naar het Gräflicher park in Bad Driburg.

Mijn madam en ik hebben een zwak voor klassieke kasteeltuinen,

daar vind je meestal stilte & rust en ongelooflijk veel soorten bloemen.

Het Gräflicher park was ongeveer 1 uurtje rijden van Wilebad-essen

(waar ons hotel is). Dat is niet echt ver rijden hé :mrgreen:

 

Omdat het zondag moederdag is,

en wetende dat alle moeders graag bloemekes krijgen,

draag ik dit logje vandaag op aan alle moeders 😉

Speciaal voor alle moeders :

De mooiste bloemekes uit het Gräflicher park ! 😀

 

Haar eerste kindje

maakt van de vrouw een moeder

is dat geen bloem waard ?

 

 

 

Deze donkere achtergrond is bij volle middag zon gemaakt…

Hoe doe je dat ? Zet je camera op 1 punt licht meting,

meet het licht op het meest belichte gedeelte, stel scherp en voila…

Je camera gaat er altijd vanuit, dat er in een foto 18% grijs is.

Als jij dat éne meet puntje gaat overbelichten,

dan compenseert de camera al het andere licht,

om aan die 18% grijswaarde te komen,

dit met een donkere achtergrond en donkerder (correcte) belichting tot gevolg.

Meer moesten we niet hebben hé ? 😎

 

 

 

Van politiekers moet ik niet echt veel weten…

Ze beloven maar en liegen er schaamteloos op los.

Maar voor één politieker heb ik wel respect, en dat is Herman van Rompuy.

Herman is ook een dichter, een begenadigd Haiku dichter zelfs !

Daarom heb ik vandaag de dichterlijke vrijheid genomen,

om een moederdag haiku gedicht van Herman op mijn blogje te publiceren !

 

 

Ik leerde van u

de kern van alle dingen:

leven is geven.

 

 

 

Soms kan het zo simpel zijn hé…

Je ziet een bloem pronken met haar geuren en kleuren,

en naast haar groeit een nog gesloten bloemeke.

Het voelt aan als moeder en kind 😉

Ontluikend leven !

 

 

Rozen zijn ongelooflijk moeilijke bloemen

om te fotograferen vind ik…

Zeker met een macro lens met een heel kleine scherptediepte !

Maar de voldoening is dan ook groot,

als de scherpte zich bevind waar ik dat wil 😎

 

 

 

Vijf minuten pret

zorgde negen maand nadien

voor een moederdag

 

 

 

Een zee van kleuren en geuren

Zo voelen deze kleur eilandjes aan…

 

 

 

Om dit moederdag logje af te sluiten…

Het leek wel of dit rosse bloemetje een frivool ballet rokje droeg,

een rokje gekleurd in wit en magenta rood.

Ergens in de kasteeltuinen speelde een muziek ensemble,

zalige klassieke Duitse barok muziek !

Het bloemeke leek hierop mee te dansen :mrgreen:

 

Voor alle moeders,

laat je zondag in de watten leggen !

Jullie verdienen dat ! 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen macro’s  fotografie,

én de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over wat we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Een bijzondere dag…

Vrijdag, 21 december 2018…

Deze dag is een heel bijzondere dag voor mij !

Het is zelfs een héél speciale dag voor mij  😎

Toch is het gewoon een vrijdag, zoals elke andere vrijdag is, was én zal zijn…

maar toch is deze dag een grote mijlpaal in mijn leven 😉

Het is nu net die dag, dat een nieuw hoofdstuk in mijn leven begint…

Ra ra ra…

Wat is me vandaag overkomen ❓ ❓ ❓ 😆

We steken wat vuurwerk af om in de juiste sfeer te komen… 😀

 

 

 

 

Hoor je het al knetteren en knallen ?  (Het vuurwerk bedoel ik dan 😉 )

En neen hoor, het is echt geen vroeg kerstmis vuurwerk !

Zeker ook geen oudejaarsgedoe vuurwerk…

Vandaag neem ik afscheid van een lange periode,  van “dagelijkse sleur” in mijn leven

én verwelkom tegelijk een nieuwe, nog te ontdekken periode in mijn leven

maar ik doe het mét volle overtuiging ! :mrgreen:

 

 

 

 

 

Vandaag is de eerste dag van mijn nieuwe leven !

Vanaf vandaag ben ik met pensioen 😀

Dat betekent een zee van vrije tijd !

Om dat ‘gat’ voorlopig op te vullen heb ik besloten om :

Lid worden van degelijke & leuke fotoclubs hier in de buurt…

Terug naar de kunstacademie gaan om te tekenen, beeldhouwen… zalig ! 😀

Mijn gitaren eens van onder het stof halen en mijn intussen stramme vingertjes terug soepel maken 😉

Toch maar eens de finale keuze maken voor onze mobile kamper,

om dan eindeloze reizen naar het verre noorden te maken, samen met mijn vrouwtje en ??   😎

En om van mijn Dilbeeks klassiek tuintje een echt ruige & wilde bloementuin te maken !

Met mijn vrouwtje samen naar de markt te gaan … (straatfotografie is leuk, weet je ? ) 🙂

Met mijn vrouwtje samen naar de (senior club) badminton gaan om te sporten 😆

 

En dan is er nog ons kleinkind om zalig te verwennen … 🙂

 

Eindelijk met pensioen gaan…

Zalig hoor 😀

 

 

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Het kleine wereldje

In dit logje worden meestal rare bokkesprongen gemaakt,

zeker als het over locatie & onderwerp gaat…

maar dat wist je al hé ?  😀

Van de bollen van Brussel,

verhuizen we naar de natuur camping van Marc,

in het hartje van de zalige Dordogne in Frankrijk, La Combe.

We zijn hier in het centrum van La Périgord noir,

waar men van noten likeur en smeuïge tafelolie maakt… (moet je daar zeker proeven én kopen 😀 )

Deze streek staat ook bol van haar prehistorische geschiedenis…

waar ik als kind reeds heel gefascineerd door was :mrgreen:

Het dorpje Cro magnon is hier op een boogscheut vandaan,

De wereldberoemde grotten van Lascaux bij Montignac

(wel 1 jaar op voorhand je tickets bestellen !)

Grotte de Rouffignac,  waar een treintje doorheen rijdt

(waar fotografie ten strengste verboden is… maar ik heb er toch foto’s van 😀 )

Grottes des Combarelles en Grotte de Font-de-Gaume…

Veel teveel om op te noemen…

Wij zijn daar al 8 keer geweest en toch ontdekken we steeds weer nieuwe dingen !

 

Maar vandaag gaan we het niet hebben over de Dordogne cultuur of geschiedenis…

Vandaag vertellen we over licht, avond licht én het kleine wereldje…

Locatie: Vijfhonderd meter verder langs boven ons hutje naast de appelboom,

het was ongeveer 20:30 uur, de avondzon glijdt onmerkbaar naar beneden…

Het licht wordt nu zacht en subtiel warm…

Hét ideale licht voor de macro en/of natuur fotograaf :mrgreen:

 

Jeetje… wat ben ik een kletskous hé ? tommetommetoch  😎

Laat ons dit (foto) logje in gang trappen …

a van a één, a van a twee , a van a drie ! en wijle weg !  😆

 

Een zoentje avondlicht inspireert me voor wat haiku poëzie…

 

Zoentje

 

Een zoentje zonlicht

schijnt wat warmte op het gras

heel subtiel belicht

 

 

 

 

 

Kobe, de spin,

wacht op de komst van haar/zijn avondmaal…

in haar gehavend web …

Het web was zeker 50 tot 60 cm in doorsnede !

‘k heb respect voor spinnen

’t zijn fascinerende én heel nuttige wezentjes,

Dat het architecten pur sang zijn, dat weten we al lang !

Het zachte licht van de ondergaande zon is ideaal,

om Kobe’s web subtiel te belichten :mrgreen:

 

 

 

 

 

Minimalisme in de natuur fotografie vind ik heel belangrijk…

Om met een minimum aan informatie of beeld data ,

een “goede” foto proberen te maken…

Daar moet je echt voor leren “zien” én tegelijk geboeid kunnen zijn door iets heel gewoon…

iets banaal eigenlijk…

Schoonheid ontdekken in licht, lijnen, vormen, kleuren…

 

 

Avondlicht

 

Hoe een groen grasje

in het zachte avondlicht

zo mooi kan wezen 

 

 

 

 

 

Als je naar macro fotografie onderwerpen  zoekt in het struikgewas,

kom je soms onverwachte wezentjes tegen 😀

Hier zong (sjirpt) de Grote groene sabelsprinkhaan (Tettigonia viridissima) zijn avondlied voor me 😀

Dit exemplaar was bijna 4 cm groot !

 

 

 

 

Heel opvallend aan de sabelsprinkhaan is hun lange legboor…

(deze legboor dient om hun eitjes te deponeren op een veilige plaats in de bodem)

De vrouwtjes leggen 200 tot 250 eitjes in de bodem,

waar deze soms meermaals overwinteren !

De mannetjes sjirpen van de middag tot middernacht,

ze werden daarom vroeger vanwege hun gezang soms in kooitjes gehouden.

 

 

 

 

Soms heb je als fotograaf wat geluk nodig,

om op hét juiste tijdstip, op dé juiste plaats te staan én hét te zien gebeuren 😀

Dit was zo’n momentje van zalig mooi licht…

Voor mij zijn dit momentjes van kiekebisj  😎

 

 

 

 

Warmte

Dat zacht avondlicht

schenkt warmte aan het lover

ik bewonder het

 

 

 

 

 

De 180mm macro lens met de 1.4extender kan een vertekend beeld opleveren…

Deze eigenschap hoeft niet direct vervelend te zijn 😎

In dit geval levert de vertekening me een nieuw wereldje op,

net alsof ik door een miniatuur bos rondloop :mrgreen:

Ter info, met een tiltshift lens kan je dit ‘effect’ ook gemakkelijk maken.

Deze foto is zoals hij genomen was, er is niet aan ‘gefoefeld’ in photoshop 😀

 

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

’t is een eenvoudig plantje,

subtiel belicht door de avondzon…

Maar hoe zo weinig, zo zalig mooi kan zijn hé ? 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, macro fotografie

én mijn haikoe poëzie woordjes…

Het ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje

Wat ik zo leuk vind in het blog wereldje,

is dat je a volonté kan wisselen van locatie én van tijdvak tegelijk  🙂

In mijn vorig logje zaten we nog te dromen in een sprookjeswereld,

vol spelende kinderen, elfjes en twaalfjes, ditjes en datjes 😉

 

Vandaag duiken we weer op in de natuur camping van Marc in La Combe,

Les Eyzies De Tayac, Dordogne, ergens in la douce France :mrgreen:

Weer een nieuwe bladzijde in het ‘Kleine wereldje’ der macro fotografie 😀

 

In ons kleine hutje, onder de appelboom in de camping,

hebben we een klein frigo/vriezertje.

Handig om ons gekocht eten wat langer te bewaren in die Franse warmte

(30 en meer graden C !) 😀

Toen ik daar het pakje bbq vlees uithaalde,

(dat we de vorige dag hadden gekocht),

zag ik een zwarte bosmier op dat pakje liggen…

Het beestje bewoog nog wat, het was nog niet helemaal bevroren !

Heel voorzichtig legde ik de mier op een blad keukenpapier…

Gewapend met de Canon 65mm MPE super macro lens,

kon ik van heel nabij (+3X vergrotingfactor) foto’s maken van dit wondere wezentje…

 

Een nabeschouwing…

Kan jij in je blootje, minimum één nacht + bijna één dag,

overleven in een diepvriezertje bij -5 graden ??

Deze mier heeft het klaargespeeld hoor !

Het diertje stond na 10 minuten weer recht en ging er vandoor 😎

 

Mieren zijn heel taaie beestjes 😀 , amai ni !

 

 

 

 

 

In de uitgestrekte bossen rond Marc’s camping zijn veel open plekken,

in die open, zonbeschenen plekken vind je enorm veel insecten…

Gewapend met de 180mm macro lens + een 1.4 extender,

op de Canon 6D camera ging ik daar op fotojacht …

 

 

Buitenaards

Die kleine sprinkhaan

lijkt een buitenaards wezen

met kille ogen

 

 

 

 

Het grote voordeel van een langere brandpunt macrolens,

is dat je vanop een redelijk verre afstand de insecten kan fotograferen.

Als je met een 60mm of een 100mm macro dichterbij komt,

in het volle zonlicht, dan zijn de beestjes gegarandeerd weg !

Daarvoor : een 180mm + 1.4 extender = 252mm macro lens.

Daar kan je vanop 1.5 tot 2 meter comfortabel mee werken 😀

Een APS-C crop sensor (iets kleiner dan Full frame) kan ook helpen,

hier kan je de brandpunt nog eens vermenigvuldigen met 1.5 (Canon) , 1.4 (Nikkor).

 

In onze mensen maatschappij wordt “publieke geslachtsgemeenschap” niet echt getolereerd,

Maar het insecten wereldje trekt zich daar niets van aan 😎

Twee Gestreepte Schildwantsjes wisselen hier hun genetische gerief uit,

én zorgen voor hun nageslacht :mrgreen:

 

 

 

 

 

Het woordje “fotografie”, kan je vertalen naar tekenen, schrijven met licht…

Het mooiste wat je een fotograaf kan toewensen is dan ook :

“Ik wens je veel & mooi licht” !

In de prille avondzon zag ik dit zalig licht tafereeltje 😀

Het licht doet zijn werk en het zalig onscherpe bokeh van de lens doet de rest.

Licht momentjes als dit,

zijn echt wel hoogtepuntjes in het leven van een natuur fotograaf 😎

 

 

Bol

Hoe een zaadjes bol

in de ondergaande zon

zo mooi kan wezen

 

 

 

 

 

Wantsen zijn heel leuke wezentjes vind ik…

Sommige zijn heel mooi gekleurd,

sommige zijn vaal bruin en onopvallend,

sommige kunnen echt wel stinken als je ze plat trapt

(maar dat is dan je eigen domme fout)

Wantsen doen niets of niemand kwaad, ze leven van overschotjes,

van dode insecten, van dode planten, enz.

Deze Bessenwants bijvoorbeeld,

vind ik een bijzonder & kleurrijk beestje

Zeker als hij (of zij ?) een plantje naar beneden drukt 😆

 

 

 

 

 

De Bessenwants is hier op identiek dezelfde positie als voorgaande foto,

maar wat manoeuvreren met de lens levert me een heel andere kijkhoek …

Deze foto vind ik veel beter dan de vorige

Teergeliefde bezoeker , wat denk jij daarvan?

 

 

 

 

Om te eindigen…

Het zijn de kleine dingetjes die het hem doen hé…

Kleine dorre plantjes,

verschroeid in de a.d. 2018 zomer temperaturen

lichten nog heel even op in de ondergaande zon

in dat zalige Frans Dordogne natuurgebied…

Deze foto voelt (in mijn ogen) bijna aan,

zoals een schilderij die van Monet kon zijn …

Je weet ondertussen wel dat het impressionisme mijn dada is,

in het kunstwereldje 😀

 

Monet & zijn werken

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, macro fotografie

én mijn haikoe poëzie woordjes…

Het ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer of waar het verschijnt laughing

 

Dirk