Speelse Spiegelingen in Brussel (Deel 5)

Van het mistige Buggenhout bos gaan we nog eens naar Brussel.

Meer bepaald naar de Brussel Noordwijk,

waar ik mijn vroeger (toen ik nog werkte)

mijn dagelijks middag wandelingetje maakte

Het is ook daar dat mijn idee van ‘Speelse Spiegelingen’ groeide.

Het “spelen” met rotaties, kantelingen en spiegelingen

vond ik best wel leuk om te doen.

Ik leerde ook heel anders kijken naar gebouwen,

vormen , details selecteren en uitzoeken,

speciaal om er daarna mee te ‘Spelen’ 😉

Gaandeweg leer je echt gericht kijken en maak je in je achterhoofd

reeds de stappen die nodig zijn om tot iets te komen.

Iets maken dat nog niet bestaat, op basis van een werkelijkheid…

Zalig om te doen 😎

“The sky is the limit” zeggen ze dan :mrgreen:

 

Reflecties van een wolkenkrabber in een wolkenkrabber…

 

 

 

 

Spelen met gezichtsbedrog…

Rechts, links, onder of boven

Het is niet belangrijk meer…

 

Objectief kijken…

rechts, links, onder of boven

wordt nu subjectief

 

 

 

Een variatie op de vorige foto…

je kan spiegelen naar binnen of naar buiten 😎

 

 

 

De spuuglelijke flatgebouwen, naast het Brussel Noord station,

nodigen uit om er iets totaal nieuw van te maken !

Welkom in mijn fantasie droom wereld 😉

 

 

 

Op de basis foto in vorige foto borduurde ik voort…

Is het een gigantische supercomputer ?

Of is het een verknipte supergrote woontoren ?

 

 

 

 

Een kantoor ‘wolkenkrabber’ wordt iets abstract…

Zou het een wormwiel kunnen zijn ?? 😆

 

 

 

Nog een variatie op de bron foto van de eerste foto in dit logje…

“Brussels North”, zoals je het nooit eerder zag :mrgreen:

 

 

 

Een lelijk flatgebouw,tegenover Brussel Noord station,

een locatie waar ik echt niet zou willen wonen…

Maar in mijn fantasie maak ik er een onmogelijke speeltuin van 😎

 

 

 

Een gekantelde variatie op de vorige foto…

Het ‘Flood’ filtertje maakt er iets zwierig vloeibaars van  😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

De vorige foto heb ik gewoon 180º gedraaid.

Het geeft een totaal ander beeld hé ? 😀

 

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een Speelse Spiegelingen logje editie gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegeling spielerijtjes fotografie

en het eenzame haiku versje.

Het is eens wat anders hé 😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

 

Speelse Spiegelingen in Brussel (Deel 4)

Van het kleine macro wereldje in mijn terras,

keren we terug naar mijn Speelse Spiegelingen spielerijtjes in de Brusselse Noord wijk.

Van de TBR toren, waar ik vroeger jarenlang heb gewerkt,

(én waar ik heel toffe herinneringen van heb ! 😎 )

rest alleen nog een leeg, lelijk, betonnen karkas…

Zelfs dat kale karkas is nu volledig gesloopt,

er staat reeds een nieuwe building op deze plaats !

Nooit had ik kunnen denken dat die oude TBR wolkenkrabber (84 meter hoog !)

me inspiratie zou geven tot Speelse Spiegelingen 😉

 

Een spiegeling roteren en nogmaals verticaal en/of horizontaal spiegelen

brengt leuke patronen naar boven vind ik.

Het spel van licht en schaduw creëert nieuwe structuren…

 

 

 

Wat is onder ?

Waar is boven ?

Is hier een links én/óf een rechts ?

Ik vind het zalig om een simpele foto zodanig te verdraaien, te spiegelen,

dat er een nieuw, dimensie-loos beeld ontstaat

 

 

 

 

Als ik bovenstaand beeld nog eens extra verticaal spiegel,

in de bovenhelft laat ik het flood filtertje zijn leuke vloei dingetje doen…

Dan lijken mijn leuke herinneringen aan dit gebouw weg te mijmeren :mrgreen:

 

 

 

 

Wegdrijvend…

 

Onder en boven,

links, rechts,dalend of stijgend,

zomaar wegdrijvend

 

 

 

Ik ben begonnen met 1 foto van de TBR toren…

enkele verticale én horizontale spiegelingen,

enkele canvas vergrotingen en nog wat rotaties

tenslotte het geheel afwerken met een flood filter effect

brengt me tot dit beeld…

Een TBR gebouw-karkas dat ik me in mijn stoutste dromen,

niet kon dromen 😎

 

 

 

De UP-sitetoren (aanvankelijk Premiumtoren) is een wolkenkrabber
gebouwd door projectontwikkelaar Atenor in de Brusselse kanaalzone.
De toren is met 42 verdiepingen en een hoogte van 143 meter
de op twee na hoogste toren én tevens de hoogste woontoren van België.
Dit is mijn Speelse Spiegelingen versie ervan 😀
Het totaal beeld is opgebouwd vanuit 1 foto, zonder selecties of gefoefel in Photoshop  !

 

 

 

Een uitzondering op de Speelse Spiegeling regel…

Een klein poesje achter een raam, het vervallen huis is al minstens 10 jaar onbewoond…

Wellicht huizen hier daklozen, vluchtelingen, krakers…

Als je goed kijkt, zie je de fotograaf gespiegeld rechts onder het vensterraam 😎

 

 

 

Een oud schoolgebouw,

dat nu tientallen appartementen huisvest…

Ik maak er een ruimteschip van !

Of een fiere drakkar vol strijdlustige Vikings !

och ja, dromen is gratis hé ? 😉

 

 

 

De hoek van een kantoorgebouw kan zeker een bron van inspiratie zijn…

De donker getinte ruiten vragen gewoon voor Speelse Spiegelingen 😎

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten:

Hetzelfde standpunt als vorige foto…

Hier heb ik alleen de kijkhoek wat hoger gezet,

wat direct een totaal ander beeld geeft.

Uit het niets, iets nieuw scheppen…

Het is zalig om te doen 😉

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een Speelse Spiegelingen logje editie gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegeling spielerijtjes fotografie,

het is eens wat anders hé 😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Speelse Spiegelingen in Brussel (Deel 3)

En van de macro’s op mijn tuin terras verhuizen we nog eens naar Brussel centrum…

Met behulp van héél eenvoudige software handelingen (je kan het zelfs met MsPaint ! 😉 )

laat ik heel graag mijn fantasie los op architectuur.

Zoals ik al zei in vorige logjes,

toon ik alleen nog de eindresultaten van mijn Speelse Spiegelingen.

 

Wie herkent dit gebouw ??

Daar heb ik ooit meer dan 10 jaar gewerkt !

Het is het oude TBR gebouw van wat ooit RTT, Belgacom was (en nu Proximus is.)

Dit gebouw zou gerenoveerd worden, maar uiteindelijk werd er beslist

om het volledig af te breken.

Nu staat er al reeds een nieuw gebouw overheen…

 

Hier heb ik gewoon de foto van het betonnen TBR karkas omgedraaid

en het Flood filtertje erop los gelaten.

Met de ‘Flood’ filter kan ik geselecteerde delen van een foto,

als het ware vloeibaar laten worden. De vloeibaarheid mogelijkheden

zijn eindeloos. Maar ik vind de heel eenvoudige rimpelingen in het ‘water’

altijd het mooist. Dat zijn dan altijd heel basic instellen in die Flood software.

Waarom moeilijk doen, als gemakkelijk ook gaat hé ? 😉

 

 

 

Nog een spiegeling spielerijtje van het kaal gestripte TBR gebouw…

 

 

 

Door de kijkhoek te veranderen, verandert ook het perspectief !

Rechte lijnen komen schuin te staan, het geheel krijgt een heel ander karakter…

Je kan echt alle kanten uit als je de brave regeltjes overboord gooit ! 😎

 

 

 

Als je heel selectief en heel bewust gaat fotograferen

en in je achterhoofd reeds ongeveer weet,

wat je met die bepaalde foto (of een uitsnede ervan) allemaal kan uitspoken,

dan zijn ‘Speelse Spiegelingen” heel leuk om te doen.

Soms zie ik achteraf nog wel meer dingen opduiken,

dat is dan weer handig meegenomen 😉

Hier zie je onder en boven tegelijk in één (samengestelde) foto…

 

 

 

De vorige foto met Flood filter.

 

 

 

De Zenith tower als een reuzenpijlpunt

in een onwerkelijke water wereld…

 

 

 

Nog een variatie op de Zenith tower…

 

 

 

Door de camera iets naar links te kantelen veranderen de vluchtlijnen

in het perspectief, zodat het uitstekende deel van de Zenith Tower

wel lijkt te zweven.

De zwarte glazen toren aan de overkant lijkt ermee verweven te zijn…

 

 

 

Het eindresultaat nog eens afwerken met het Flood filtertje 😎

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

De Zenith tower, een detail van de hoek van het gebouw.

Heel eenvoudig 4 maal gespiegeld (horizontaal én vertikaal),

en afgewerkt met de “Flood” filter.

 

Welkom in mijn imaginaire wereld van Speelse Spiegelingen 😉

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een Speelse Spiegelingen logje editie gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegelingen spielerijtjes fotografie,

het is weer eens wat anders hé 😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

 

Speelse Spiegelingen in Brussel (Deel 2)

Van Speelse Spiegelingen krijg ik nooit genoeg 😉

Het is een relatief eenvoudige bewerking in Photoshop die snelle resultaten geeft

(maar dat kan je ook uitvoeren met eender welk foto bewerking programma).

Je moet gewoon dingen leren zien, waar je achteraf leuke dingen mee kan doen.

Hier bestaan geen regels , alleen creatief zijn, zien én nog eens zien

én leren met vallen en opstaan 😉

 

De eerste 5 foto’s in dit logje zijn echter géén spiegelingen…

Het zijn gewoon basic bewerkte RAW foto’s, zonder enige vervorming

Het zijn foto’s van interessante architectuur zoals ik het zag tijdens mijn middag wandeling

(toen ik nog werkte in Brussel centrum).

Aan de achterkant van Brussel Noord, in de vroegere rosse buurt,

staat nu een kantoor gebouw met héél interessante ramen.

Die ramen spiegelen Brussel centrum op een heel originele manier vind ik.

 

 

 

 

Aan de andere kant van het Brussel Noord station,

staat een of andere Europees wetenschappelijk onderzoek toren.

De achter zijde van dit (bijna rond) gebouw vind ik ook heel interessant,

qua vorm en mogelijkheid om er leuke details uit te isoleren…

 

 

 

Deze nieuwe foto is een crop (uitsnede) uit de vorige foto…

Het wordt al wat moeilijker om te zien wat het is hé ? 😉

De reflecties in het glas vind ik gewoon zalig !

 

 

 

We gaan nog een stapje verder nu…

Niemand zegt dat je een foto niet wat mag verdraaien hé ? 😉

Weet jij nog waar links of rechts is ?

Of waar onder en boven is ? 😆

 

 

 

Onze kijk op de wereld is meestal van onder naar boven…

Maar wat als je een normale foto, die van onder naar boven is genomen,

gewoon eens 180º omdraait ?? 😎

Onze hersenen weten niet echt wat hier aan de hand is

en laten je geloven dat je hier van boven naar onder kijkt 😀

 

 

 

Vanaf hier zijn alle verdere foto’s bewerkt met mijn Speelse Spiegelingen techniek.

Ik toon géén bron foto’s meer, alleen het eindresultaat van mijn spiegel,

roteer, copieer, canvasvergroting, kantel of draai bewerkingen.

Als je Brussel kent… herken je dan ook de gebouwen ? 😉

 

 

 

 

In deze foto is een interessant digitale fotografie fenomeen opgetreden…

Namelijk het Moiré effect !

Zie je cirkelvormige afwijkingen in de vertikale lijnen van het gebouw ? Dat is Moiré

Photoshop kan moiré min of meer wegwerken, maar ik heb het hier bewust zo gelaten.

Moiré, hoe wordt dat veroorzaakt ??

De term moiré is afkomstig van de naam van een Franse soort zijde.

Een moirépatroon ontstaat als het onderwerp dat je wil fotograferen een fijn patroon bevat.

Denk bijvoorbeeld aan het weefpatroon van een stuk stof, dakpannen,

of de dicht tegen elkaar liggende horizontale/vertikale lijnen van bepaalde gebouwen.

Als dit patroon overlapt met het patroon van de beeldchip van je camera ontstaat

er door interferentie een derde patroon: moiré.

 

 

 

Speelse Spiegelingen kunnen tot heel rare gebouwen groeien 🙂

 

 

 

 

Hier heb ik de vorige foto nog wat verder bewerkt…

Gewoon het geheel 180º gekanteld en een 2de horizontale spiegeling gemaakt

 

 

 

 

De vorige foto is gewoon nog eens 180º gedraaid 😎

 

 

 

 

Omdat ik nog niet echt tevreden was, heb ik van de 2de voorgaande foto de helft afgesneden.

Nu had ik een kantoorgebouw, getransformeerd naar een fantasy ruimteschip 😉

Nu ja, ik weet het ook wel, het zijn leuke spielerijtjes,

maar ik amuseer me er goed mee… Dat is het belangrijkste hé ? 😎

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een Speelse Spiegelingen logje editie gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegelingen spielerijtjes fotografie,

het is weer eens wat anders hé 😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Van Reims naar Verdun…

In mijn logjes heb ik het meestal over natuur, macro, architectuur

of diverse spiegeling spielerijtjes, enz enz.  Allemaal heel braaf en netjes.

In dit logje wijk ik heel eventjes af van mijn klassieke thema’s

om mijn persoonlijke kijk op de waanzin, die oorlog is,  wat te onderstrepen.

 

Verleden jaar genoten wij (mijn madam, ikke én onze vriend-geburen samen) van een

relax midweek vakantie in Reims (Frankrijk).

(Als gepensioneerde kan je altijd wanneer je maar wil op vakantie gaan hé 😉 ) Zalig ! :mrgreen:

Reims is een leuke stad, de Champagne is er lekker en de keuken is meestal dik in orde 😎

Maar fotografie zelf over Reims… dat komt later nog wel een keer.

We besloten om Verdun eens te bezoeken, (is maar 80km verder).

Mijn buurman en ikke zijn dol op geschiedenis, en zeker van WO1 en WO2.

Op de weg van Reims naar Verdun passeerden we enkele indrukwekkende WO1 oorlog monumenten…

Met in het achterhoofd de waanzin en niets ontziende bestialiteit van oorlog,

maakte ik deze zwart/wit fotobewerkingen van mijn foto’s, die daar zijn geshoot.

De originele kleur foto’s zal ik nooit tonen…, omdat die niet uitdrukken wat ik hier wil vertellen.

 

Het schandalig bedrog van nationalisme en oorlog heroïek…

 

 

 

Achter het monument was een slagveld van “toen” nagemaakt…

Die prikkeldraad verankerd in smeedijzer houders is voor mij een symbool van WO1…

Stel je voor dat je hier moet door rennnen of kruipen terwijl je beschoten wordt,

terwijl granaten links en rechts, achter en voor je ontploffen…

Waanzin hé ?

Ik kreeg er echt kou van, alhoewel het bijna 25 graden was 🙄

 

 

 

Dit standbeeld is hetzelfde als in de eerste foto…

De boodschap van een beeldengroep moet je meestal niet frontaal zoeken,

Als je hier rond gaat, zie je andere kijkhoeken, van dezelfde houdingen,

die nu net mijn afkeer van oorlog en tomeloos geweld vertellen… 😐

Het werpen van een granaat, de storm troeper met zijn mitrailleur

en de akelig vlijmscherpe bajonet…

Aan deze kijkhoek bewaar ik echt een heel kil gevoel… 🙄

De slachtoffers van deze symbolische aanval zijn vaders, zonen,  broers, nonkels,

kinderen, neven, buurmannen, verloofden, geliefden, klasgenoten, kennissen,

vrienden, club genoten, maten en makkers… , enz, enz….

Gruwelijk hé ?

 

 

 

Alle volgende foto’s zijn genomen vanuit de rijdende auto van onze buurman.

De camera is de Sony RX10 mark 3

Ik zat op de achterbank, rechts…

Met het zijvenster open natuurlijk 🙂

 

Een overdosis oorlog herdenking monumenten had ik echt niet nodig…

We reden door het landschap tussen Reims naar Verdun.

Dit landschap was ooit het toneel van gruwelijk oorlog geweld,

ontelbare soldaten verloren hier hun leven, generaties werden hier opgeofferd 😥

Na al dat oorlog geweld had ik wel behoefte aan schoonheid,

en die schoonheid vond ik in het landschap van Verdun !

 

 

 

De zacht glooiende Verdun velden…

waar groen, goudgeel en blauw contrasteert.

 

 

 

Soms is het landschap niet echt scherp, maar dat kon me niet echt schelen…

Mijn buurman reed 80 of 90km/u, de Sony RX10 mark 3 is niet echt een snelheidsmonster,

maar de (bridge) camera heeft wel een indrukwekkende zoom en dat maakt veel goed 😉

 

 

 

Het is zalig fotograferen op deze manier…

Je moet echt snel zijn  om een mooie compositie te bepalen 😉

want de auto rijd altijd maar verder !

 

 

 

1 of 2 seconden na de vorige foto,

de bovenste strook groen werd breder en breder…

Heb ik op het beste moment de sluiter ingedrukt ?

Wie zal het zeggen hé ? 😉

 

 

 

Waar ooit de kanonnen stonden, de obussen en de withete shrapnel soldaten verminkten

daar staan nu vreedzame ecologische reuzen, die groene stroom leveren aan de mens.

De gele bloemekes zorgen hier voor een vrolijke noot :cool

 

 

 

Een sfeerbeeld cockpit foto van achter in de auto…

La douce France… anno 2019

 

 

 

Bijna in Verdun aangekomen…

Zoveel kleurtinten tussen geel en groen, oker, cyaan , wit en blauw !

Het “toerisme” rijden tussen de ontelbare,

inmiddels onzichtbaar geworden, door puur natuur vervangen

slagvelden van Verdun doet me echt wel iets…

Het (veel te late) gevoel van ‘We zijn jullie niet vergeten” drijft hier weer naar boven…

Én de ultiemste mensen wens : “Nie wieder krieg” wordt hier weer heel levend 😐

Hét ultieme moment om weer eens naar deze geniale wereldsong te luisteren…   Imagine

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je doorheen de foto’s in dit logje

mijn gevoel kan begrijpen over mijn ‘kijk’ op oorlog en desondanks de mooie landschap fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Speelse Spiegelingen in Brussel (deel 1)

Dat ik graag met vormen, lijnen, kleuren enz speel,

dat wist je al lang…

Maar als je dit voor de eerste keer ziet, dan weet je het vanaf nu 😉

In ieder geval, welkom op mijn onvoorspelbaar en soms wat chaotisch blogje :mrgreen:

Als bron voor een Speelse Spiegeling, maak ik een weloverwogen foto.

Alle bron foto’s zijn gemaakt in Brussel centrum, in de Noorder buurt.

Daar vind je nieuwe architectuur op overschot. Ministeries, kantoorgebouwen,

internationale instellingen, hotels, whatever.

Voor mij is het één grote speeltuin waar ik mijn creativiteit kan op loslaten 😉

Vroeger toonde ik de bron foto… vanaf nu laat ik dat achterwege 😎

 

Deze eindbewerking heeft vaag iets weg van een menselijk gezicht

 

 

 

Hoe een kantoor gebouw een vreemde machine kan worden…

 

 

 

Dat er nog kantoor gebouwen bestaan waar de ruiten open kunnen, dat begrijp ik niet echt…

In de Noordwijk waait meestal een stevig briesje.

Als iemand van de andere zijde ook wat ramen openzet,

dat moet dat daar binnen een gefladder van papier zijn 🙂

Maar dank zij het middelste open raam zag ik iets leuk  opduiken…

 

 

 

Om wat meer de aandacht naar dat ‘leuk’ te geven, deze uitsnede van vorige foto…

Zie jij ook dat sip kijkend ventje met 2 witte oogjes ??  😉

Wat ik ook zo mooi vind aan deze glazen kantoorblokken,

is het feit dat de ramen niet helemaal recht zijn en dikwijls een vertekend beeld

geven in hun reflecties.

 

 

 

Soms moet je wat op zoek gaan, wat spelen met vormen,

tot je tevreden bent over je ‘creatie’ !

Hier was ik niet helemaal tevreden… hier zit meer in, dacht ik.

 

 

 

En ja, nadat ik de foto 90º had gedraaid doken nieuwe mogelijkheden op !

Welkom in mijn wereld van krankzinnige architectuur 😆

 

 

 

Als ik op het onderste deel mijn Flood filtertje eens loslaat…

Dan is het gebouw een soort van hoovercraft geworden 😉

 

 

 

Een kantoorgebouw lijkt wel een metalen gevaarte

 

 

 

Een metalen gevaarte dat langzaam wegzinkt in het water…

 

 

 

Van een overdekt wandelpad tussen 2 ministeries maak ik deze onmogelijke constructie

 

 

 

Dit is de enige bron foto die ik je toon…

Eén open raam in een grote glazen kantoor wand, een toevalstreffer

 

 

Van 1 foto maak ik 4 spiegelingen, horizontaal én vertikaal

Het schept direct een nieuwe wereld waar je niet weet wat onder of boven is…

’t is leuk spelen 😉

 

 

 

Als afsluiter van dit logje…

Nog een heel spaarzaam toegepast Flood filtertje, op vorige foto,

om realistische water rimpelingen te krijgen.

 

 

Et voila zie …

We zijn aan het eind van een eerste Speelse Spiegelingen logje editie gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegelingen spielerijtjes fotografie,

het is weer eens iets totaal anders hé 😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

 

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 10, einde van deze serie)

Van het kunstige licht festival in Brussel verkassen we terug naar elders.

Ook vandaag blijven we in eigen land. We zijn terug in Luik,

in het fantastische architectuur meesterwerk van Santiago Calatrava ,

Luik, Guillemins !

De eerste 3 foto’s zijn gemaakt met het plezant 6mm fisheye lensje van Lensbaby.

De andere foto’s zijn met de 16/35mm f2.8 Canon breedhoek zoomlens geshoot.

 

De 6mm fisheye is eigenlijk gemaakt voor een aps-c sensor (een Canon 70D bijvoorbeeld).

Omdat ik hier gewerkt had met de Canon 6D, een full frame camera dus,

waarbij de sensor groter is dan een aps-c sensor, bedekt dit fisheye lensje

niet de hele sensor, waardoor ik die ronde uitsnede krijg.

Maar geen nood, ik vind dat wel leuk 😉

Dat lensje is 100% manueel, je moet dus wat gokken om alles min of meer scherp te krijgen !

Ook is de beeldhoek zo extreem breed, dat je echt moet oppassen,

dat je je eigen voeten niet mee op de foto zet 😎

De afstand tussen de roltrap en de lens… 10 cm !

 

 

 

Het is een leuk, spotgoedkoop lensje,

waar je  je goed mee kan amuseren 😉

De beeld vervorming door de extreem brede hoek is lekker meegenomen

Lensbaby verkoopt die lensjes voor Canon, Nikon en nog een rits andere merken.

 

 

 

Zelfde roltrap als in foto 1, maar dan van de andere kant gezien…

 

 

 

De avond viel, het blauwe uurtje was volop bezig.

Nu was ik echt benieuwd hoe het kunstlicht zou inwerken,

op deze indrukwekkende architectuur !

 

 

 

Een zwart/wit omzetting van vorige foto

 

 

 

Met kunstlicht moet je echt wel oppassen dat de witbalans van je camera correct blijft !

Hier heb je koud LED licht, TL licht, gele natrium lampen van buiten.

Een treinstation bij avond heeft altijd een tikkeltje mysterie vind ik…

 

 

 

Het witte beton van de enorm grote steunberen,

kreeg een vreemde gloed in het kunstlicht !

We kregen terug nieuwe inspiratie 😎

 

 

 

Het spel van licht en donker,

lijnen en bogen…

Het was prachtig om te zien !

 

 

 

Al deze foto’s zijn genomen zoals we het zagen,

er is niets aan veranderd in photoshop ofzo.

Hier wou ik gewoon dit ongelooflijk mooie lijnenspel vastleggen…

Tijdens de dag kan je zo’n foto nooit maken !

Het samengaan van licht, schaduwen, lijnen en bogen….

zo indrukwekkend mooi !

 

 

 

Als het donker is kan je manier van fotograferen helemaal veranderen,

je ziet zoveel dingen opduiken die in het volle zonlicht nooit zichtbaar zijn.

Het verloop in het perspectief speelt hier een grote rol

 

 

 

Om dit logje én deze serie <Luik, Guillemins> af te sluiten…

Een ode aan het licht en donker, het wondere lijnenspel dat steeds in beweging lijkt te zijn….

dat alles ontworpen in het geniale architecten brein van Santiago Calatrava

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur, breedhoek én fisheye  fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk

Brussel Lichtfestival

Van het kleine macro wereldje en het wondermooie IJsland,

neem ik je graag mee naar iets totaal anders ! 😎

 

We gaan zelfs nog eens dik 2 jaar terug in de tijd ! Astemblieft ! 😉

We gaan terug naar 25 februari 2018, het tijdstip is 21uur.

Het Brussels Light fest of in onze eigen taal gezegd, het Brussel Licht festival,

werd zopas voor geopend verklaard.

 

Gewapend met de Fuji GFX en de Fuji 23mm breedhoek lens was ik er klaar voor …

Samen met mijn fotomaatje Boudouin Paradis (een oud collega)

trapten we de fotoshoot van dit licht-feest gebeuren af aan het Brussel Kaaitheater.

 

 

Ik had natuurljik een statief meegebracht,

zodat ik met langere sluitertijden kon werken,

om de beweging van lichten van  trams, auto’s enz vast  te leggen.

De voetgangers (het publiek in dit gebeuren) vervagen dan ook evenredig,

wat een extra dynamiek geeft vind ik.

 

 

 

Bovenstaande foto heb ik met plezier naar zwart/wit bewerkt.

Merk ook op dat vele huizen echt wel heel oud zijn !

Die zijn in het Art-Deco of Jugendstil tijdvak gemaakt.

’t is heerlijk om hier rond te kuieren…

Je loopt hier als het ware in een open architectuur museum  😎

 

 

 

Het blauw/paarse laserlicht, dat zichtbaar gemaakt wordt

in een laag kunstmatige mist,

legt een dak vol bewegende, golvende magie over de mensenmassa.

 

 

 

Talloze kunstenaars die werken met licht,

hebben hun uiterste best gedaan om er iets moois,

iets uniek van te maken.

Door de langere sluitertijden, 5, 10, 15 tot 20 seconden,

kan ik de licht kleuren op een natuurlijke manier satureren.

Het is een leuke en heel  interessante oefening voor een (hobby) fotograaf 😉

 

 

 

Sommige bomen zijn verlicht dmv gekleurde lampen.

Door het immense verschil tussen stik donker en fel licht

moet je goed opletten om geen onder of overbelichting te krijgen (verbrand).

Bij overbelichting registreert de camera géén kleur of licht informatie meer.

In vaktermen spreken we dan van ‘een verbrande foto’.

Je ziet geen enkel detail meer in deze ‘verbrande’ zone.

Onderbelichting in je foto is het tegenover gestelde…

Je ziet geen enkel detail meer in de donkere schaduwen.

Zelfs in photoshop zijn over of onder belichte foto’s niet meer te redden.

Gewoon omdat er in die onder of over belichte zone,

geen enkele licht of kleurwaarde is weggeschreven.

Daarom is het soms balanceren op de slappe koord om details

te krijgen in het donkerste deel én tegelijk in het lichtste deel van je foto.

Zeker in deze extrema licht verschillen.

Het is echt wel een uitdaging zei Boudouin, mijn fotomaatje,

maar uitdagingen zijn er om ze aan te pakken hé ? 😎

 

 

 

Een paars, blauwe boom…

’t doet me denken aan een regeringscoalitie die ik liever niet heb 😉

 

 

 

Ik vond dat deze foto iets van ons landje, België uitstraalt…

Het donker van de lucht,

het geel van de stadslampen links

en het rood van het licht aan de voorkant van de huizen

Zwart, geel en rood, onze nationale driekleur 😎

 

 

 

De mooi belichte Sint-Katelijne kerk in Brussel…

De oude verweerde kasseien, de vele mensen op straat en het mooie tegenlicht

dat voor lekker lange schaduwen zorgt, zijn perfect voor deze zwart/wit foto

 

 

Even verder, waar een of ander stad of buurt parkje is,

is nu een verzameling ballonnen, van groot naar klein vastgemaakt.

Elke ballon kan onafhankelijk naar onder of boven zweven,

iedere ballon kan ook op elk moment veranderen van kleur…

Op de achtergrond (redelijk luid) hoor je muziek van Pink Floyd,

Klaus Schulze, Metalicca  enz enz…

Het geheel voelt als een kunstig vorm en kleur ballet !

Heel mooi om te zien én te horen 😎

 

 

 

Een ballet van nu gekleurde ballonnen én muziek in het park…

Zie je dat de eerste rode lichtjes in de huizen links en rechts oplichten ?

 

 

 

Om dit ‘Brussel licht festival 2018’ logje af te sluiten…

De ballonnen werden terug helder wit,

tegelijk gingen alle (rode) lichten aan in de omringende huizen.

De ballonnen dansen nu op en neer in het ritme van de muziek…

Als ik me goed herinner was het de Radetzky march muziek van Johann Strauss

Zalige momentjes vol kiekebisj hoor 😉

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van dit foto logje  gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Brussels Lightfest 2018 fotografie,

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 9)

Van het kleine macro wereldje maken we terug een sprong naar

iets helemaal anders…

We zijn terug in Luik, Guillemins beland.

In dit logje heb ik me geamuseerd met de prachtige lijnen & vormen

van dit uniek treinstation, ook heb ik met een Lensbaby 6mm fisheye lens

gespeeld en superbreedhoek foto’s gemaakt,

voor de rest nog wat spiegeling experimentjes in het avondlicht.

 

Een detail van een stalen steunbeer.

De lijnen die Santiago Calatrava heeft uitgetekend blijven me boeien !

 

 

 

Een raam weerspiegeld

een wereld van wit beton

aan de overkant

 

 

 

Het is leuk om te ‘spelen’ met de 6mm fisheye lens van Lensbaby :mrgreen:

Dit lensje gaat zo breed dat je echt moet oppassen dat je eigen voeten

niet op de foto terechtkomen.

Het lensje geeft een enorm vertekend beeld, maar dat is nu juist leuk

om lekker te experimenteren 😉

Deze lens is bedoeld om op een aps-c sensor mee te werken.

De camera hier was de Canon 6D, een full frame sonsor dus,

die sensor is groter dan aps-c en geeft dus een circulair vertekend beeld,

wat ik niet erg vind natuurlijk 😎

 

 

 

Het lijkt wel of ik hier op een zekere afstand van de roltrappen sta…

In werkelijkheid stond ik tussen de 2 trappen in ! 😎

Deze lens vertekend het beeld echt wel enorm !

Maar zoals ik al eerder zei, het is leuk speelgoed 😉

 

 

 

 

Ne pas embarquer…

het leven zoals het is

in Luik Guillemins

 

 

 

 

Alles wat met treinen te maken heeft is een dankbaar onderwerp

om er een zwart/wit bewerking op uit te voeren

 

 

 

De zon begon stilletjes aan onder te gaan …

De avond verlichting ging aan, het witte beton werd geelachtig en oranje

door de kleur warmte van de lampen.

De witbalans had ik hier op warm tl-licht gezet

Het blauwe uurtje (welbekend onder fotografen) gaf nog een laatste

streepje heel mooi  licht …

Het zalige spel van licht en schaduw  vond ik geweldig  :mrgreen:

Mooi licht… meer moet een fotograaf niet hebben om volmaakt

gelukkig te zijn 😉

 

 

 

Bovenstaande foto bracht me op ideetjes…

Spiegeling ideetjes 😎

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven, maar dan 90° gekanteld…

 

 

 

Tenslotte nog een multilens experimentje (Nik tools) op bovenstaande foto

 

 

Het echt wel kunstig aangebracht licht is een fotoshoot an sich waard !

Hier kom ik zeker nog eens langs om een avond-fotoshoot te doen.

Dat is me echt wel een weekendje Luik waard :mrgreen:

Het spel van licht en schaduw is hier bij avond prachtig om te zien !

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur, fisheye  & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet, word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt nog één vervolg  😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 8)

In het vorige logje “speelde” ik met de architectuur van het Atomium.

Ook vandaag blijf ik met architectuur ‘spelen’, maar dan op een heel andere locatie 😎

We zijn terug in Luik Guillemins, het wondermooie trein station, ontworpen én gebouwd

door de geniale architect Santiago Calatrava.

Sommige foto’s heb ik ‘bewerkt’ met mijn ‘spiegel’ techniek,

andere foto’s zijn dan weer ‘normale’, onbewerkte foto’s.

Met onbewerkt bedoel ik zonder spiegelingen, rotaties, uitgeknipte vormen,

water filters , enz.

Alle (RAW) foto’s zijn natuurlijk bewerkt in de digitale doka van Photoshop.

Die bewerkingen bestaan uit contrasten bijsturen, eventueel de witbalans corrigeren,

verscherpen waar nodig.

Alleen heel basic gedoe dus, omdat een foto voor mij vanaf de bron,

zo goed mogelijk moet zijn.

Als je in JPEG foto’s maakt, corrigeert de camera zelf al die dingen. Een automaat dus…

Als je in RAW werkt, moet je al die basis bewerkingen zelf doen,

maar dan heb je het eindresultaat zelf in de hand hé 😉

Op automaten heb ik het niet zo… zeker niet in fotografie !

 

De eerste foto is gewoon 180° omgedraaid….

Het zijn metalen steunberen die het dak dragen.

Het dak bevind zich hier dus beneden 😀

Het spel van licht en schaduwen vond ik fascinerend !

De immense grootheid van dit gebouw zorgt ook dat het perspectief

heel interessant wordt om te zien :mrgreen:

 

 

De ‘spiegeling’ van een roltrap creëert iets dat niet bestaat…

Je ziet het wel, maar het bestaat niet echt… 😉

 

 

 

Een stalen constructie van golvende lijnen…

Calatrava is een genie in mijn ogen

 

Een stalen ballet,

van golvende steunberen

lijkt wel te dansen

 

 

 

Als je met een breedhoeklens van dichtbij een gebouw fotografeert,

dan lijkt het wel of het gebouw ‘gekanteld’ wordt naar achter.

Met een tilt-shift lens kan je dit euvel corrigeren bij de bron,

maar een tilt-shift lens is redelijk duur…

 

 

 

Maar gelukkig is er in Photoshop ACR (de RAW converter) een functie die de misvorming

in het lens-perspectief kan wegwerken maar…

En zoals steeds in fotografie is er een maar…

Wat je wint van de ene kant, moet je inboeten aan de andere kant.

Als het perspectief gecorrigeerd word door die ACR perspectief functie,

moet je de foto wat bijsnijden.  Je  verliest wat van je oorspronkelijke foto.

Daarom dat ik in zo’n gevallen de foto wat breder maak van bij het begin,

dan is het verlies van bijsnijden te verwaarlozen 😎

 

 

 

Geruisloos galmend

zingt een geluid van stilte

in de kathedraal

 

 

Origineel is het een detail opname van een metalen steunvleugel…

Een uitsnede en een horizontale spîegeling maakt er een futuristisch bouwwerk van…

of een of ander robotwezen uit een cyberpunk of steampunk film 😉

Wat zie jij erin ??

 

 

De multi-lens functie uit de NIK tools kit is een plezier om mee te werken 😉

 

 

Een (hier onzichtbare) fotograaf maakte foto’s, samen met zijn model

die duidelijk balletlessen volgt of gevolgd heeft.

De trappen , een achteloze voorbijganger, het  rode doek…

Alle elementen passen bij elkaar 😉

We kregen toelating van deze mensen om ook een foto te maken 😎

waarvoor mijn eeuwige dank !

 

 

 

Het rode doek als afscheid van de vriendelijke fotograaf en zijn balletmeisje :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk