Vlindertuin in Blijdorp (Deel 2)

Van het woeste natuurgeweld van IJsland verkassen we weer naar

een heel andere wereld… een stille wereld, een warme wereld…

Namelijk de tropisch warme wereld in de vlindertuin van Blijdorp (NL).

Mijn eerste logje hierover had ik gepost op 3 september 2019,

dit logje is zoals je kan lezen in de titel, deel 2 :mrgreen:

 

Deze tropische super vochtige omgeving vraagt veel van je fotogerief,

Ik val niet graag in herhaling, daarom kan je dit alles (her)lezen in deel 1

 

De Azuurvlinder, hier zie je een vrouwtje exemplaar

De spanwijdte van haar vleugels is ongeveer 10 tot 11cm !

 

 

 

Een tropische vlinder wiens naam ik nergens heb terug gevonden…

Daarom : Zomaar een tropische vlinder 😉

 

Op een groen blaadje

heeft een tropische vlinder

zijn plaats opgeëist

 

 

 

 

Deze vlinder wandelt door het leven als de “Zonnebloemvlinder”.

Fotografie van deze wondermooie insecten hier is redelijk moeilijk,

de hoge temperatuur in deze tropische wereld is echt wel afmattend,

de extreme luchtvochtigheid is slopend voor de fotograaf én de lenzen…

condensatie op de lenzen is hier dan ook heel frequent !

Ik ga elke 30 minuten ofzo 5 minuten naar buiten om ff bij te komen 😉

Maar kom, we kiezen ervoor, dus gaan we ervoor !  😎

 

 

 

De “Kleine Passiebloemvlinder”…

Soms vraag ik me af wie die insecten hun naam geeft 🙂

Die benamingen zijn heel zeker fantasierijk en super creatief 😎

 

 

 

De Monarchvlinder…

 

Een monarchvlinder

komt ongevraagd poseren

je moet maar durven !

 

 

 

De Zebravlinder…

Van een Afrikaanse zebra weet ik dat de zwart/wit strepen dienen om de vervelende

vliegen en andere stekende/parasitaire insecten af te weren.

Van deze Zebravlinder weet ik het niet 😉

 

 

 

 

Een Vuur Passiebloemvlinder strijkt neer…

Omdat de omgeving hier zo extreem warm is, zijn de vlinders

(die tenslotte insecten zijn) optimaal opgewarmd en bijgevolg ook

extra alert. Je moet ze echt heel traag benaderen ! Anders vliegen ze weg !

Gelukkig had ik de 100/400mm telelens meegebracht,

zodat ik die schuwe wezentjes vanop een paar meter afstand kon “vangen” 😎

 

 

 

 

Nog een impressie van de Monarchvlinder die uitrust op een bloemenstruikje…

 

Het gefladder stopt

ik zie een mooie vlinder,

slurpen aan een bloem

 

 

 

Wij kennen de Koninginnepage in onze lage landen,

maar er zijn veel soorten page’s…

Zoals deze Roodgestipte page bijvoorbeeld 😎

 

 

 

Om dit vlinder logje te eindigen…

Een laatste foto van een vlinder 😉

De Azuurvlinder vind ik een heel bijzondere vlinder !

 

Als de vleugels dicht zijn, dan zie je de ogen van een uil !

(Van camouflage gesproken hé ? 😉 )

Als de vleugels open zijn, dan zie je heel mooie,

azuurkleurige vleugels die overgaan naar bruin,geel en okerkleuren.

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & vlinder natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Vlindertuin in Blijdorp

Mijn vorige logje  ging voornamelijk over macro fotografie.

De onderwerpen waren waterjuffers, libellen , mooie plantjes in het moeras.

Vandaag gaat het ook over macro fotografie ! :mrgreen:

Maar het hoofdthema in deze nieuwe reeks is : Tropische vlinders.

Vermits je zomaar geen tropische vlinders tegenkomt in onze lage landen,

moeten we ons verplaatsen natuurlijk.

Ingrid Vekemans geeft elk jaar een paar workshops “Vlinderfotografie”, locatie Blijdorp.

Dat is handig meegenomen natuurlijk 😎

Ingrid is een heel ervaren natuur fotograaf én ze kan iets moeilijk uitleggen,

op zo’n manier dat iedereen het begrijpt  (zelfs ik :mrgreen: )

Blijdorp is even boven Rotterdam…

De ring van Brussel, Antwerpen , Den Haag , Rotterdam…

Heel vroeg vertrekken om de files voor te zijn is dus de boodschap !

Ik vertrok om 4uur in de ochtend en kwam daar toe om 8u30…

Tussen Den Haag en Rotterdam had ik bijna 2uur verloren !

Het echte spitsverkeer moest toen zelfs nog beginnen 👿

Ik heb geen enkel probleem, om een paar honderd kilometer te rijden

om een paar leuke foto’s te maken,

maar in ons het hedendaagse verkeer… is dat echt moordend ! 😥

Volgende keer zoek ik een hotel voor 1 nacht en rij gewoon s’avonds door.

 

Enfin soit…

De Vlindertuin !

s’ochtends kan het nog wat frisjes zijn buiten.

In de Vlindertuin heerst een tropisch warm én vochtig klimaat !

Je moet dus zorgen dat je camera én lens geacclimatiseerd zijn aan de

tropische vochtige hitte daar binnen !

Als het verschil van temperatuur te groot is, dan is je gerief na enkele seconden drijfnat !

(zelfs het verschil tussen de lente warmte buiten en binnen maakt alles kletsnat)

Zorg ervoor dat je genoeg droge lens-poetsdoeken mee hebt,

want binnen is het zo vochtig warm, dat je lens én camera drijfnat zullen worden !

Na 15 minuten drogen en gewennen kan je foto gerief er wel tegen 😎

Ingrid gaf ons uitleg hoe te werken met het statief en vlinders,

toen ik merkte dat mijn statiefkop stuk was 😳 !!

Er zat een speling van wel 5mm op, omdat de hoofdas beschadigd was.

Reparatie ter plaatse was onmogelijk 🙄

Dus alle foto’s zijn gemaakt zonder statief…

Enfin soit, ik kon toen wel effe kankeren, maar dat haal geen zier uit !

 

Wat ben ik toch een kletskous hé ? 😉

Laat de vlinders nu maar komen !

 

De Geelgestipte page

 

 

 

Omdat de vlindertuin een perfecte replica is van het tropisch oerwoud,

valt er ook niet veel licht naar binnen !

Het is dan ook een constant balanceren tussen het diafragma/de ISO

om de sluitertijd zo klein mogelijk te houden.

De Fuji XH1 heeft wel IBIS (In Body Image Stabilisatie) aan boord die

2 tot 3 stops kan overbruggen, maar meestal is het werken op de slappe koord.

In het begin werkte ik met f4 maar had snel door dat de scherptediepte

daardoor te laag was.

f5.6 , f8 , of iets hoger proberen, maar dan was de sluitertijd te lang…

dan moet de ISO omhoog, wat de kans op digitale ruis groter maakt.

Het is constant zoeken en proberen…

Maar dat vind ik nu juist leuk om doen 😎

 

De Monarchvlinder…

 

 

 

Al doende leert men hé 😉

De ervaring heeft me ook geleerd om vlinders uit te zoeken,

die niet in een ‘drukke’ omgeving zitten,

zodat de achtergrond geen of heel weinig aandacht vraagt,

wat je onderwerp mooi op de voorgrond brengt.

En compositie regeltjes… dat moet een automatisme worden vind ik.

 

De Geelband Passiebloem vlinder

 

 

 

 

 

Een Zebravlinder (links) komt de Geelband Passiebloemvlinder

verjagen van zijn blauw bloemsnoepje 😎

 

Een vlinder fladdert

zoekend naar bloemengeuren

zomaar heen en weer

 

 

 

Ik denk dat dit een Oranje Passiebloemvlinder (Dryas julia) is,

maar zeker ben ik niet…

 

Een oranje bloem

fladdert door groene blaadjes

’t is een vlinder

 

 

 

De Geelgestipte page …

Als je de vlinders volledig scherp wilt hebben,

dan moet je ze echt in de juiste frontale hoek kunnen fotograferen,

maar in een vlindertuin is dat praktisch onmogelijk !

Dit exemplaar zat schuin boven mij, én boven een vijver…

 

 

 

Om dit logje (voor vandaag) af te sluiten,

nog een foto van de Oranje Passiebloemvlinder (Dryas julia)

Het beestje zat te genieten van het sap van een of andere afgebroken moerasplant.

De afstand was +- 3 meter !

Een 100/400mm telezoomlens is handig spul hé 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & vlinder natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Keukenhof bloemen (Deel 2)

Ook nu en hier blijven we nog even in de natuur,

maar toch reizen we nog vlug eens van Asse naar het Keukenhof in Nederland. 😉

In deze blog maak ik graag sprongen in tijd en plaats, zonder enige logica,

Het tegenovergestelde van “ordnung muss sein !” koester ik, maar dat wist je al hé :mrgreen:

Enfin soit, we gaan terug naar de kern van dit logje… : Bloemen 😉

 

Wie Keukenhof zegt, heeft het natuurlijk over bloemen…

‘k heb al veel bloementuinen bezocht en gezien

maar Keukenhof zit mét stip op de eerste plaats qua bloemenpracht én kleur :mrgreen:

 

Het is schitterend hoe het zonlicht door deze fréle bloemenblaadjes straalt hé !  😎

 

 

Hoe de kwekers het doen, om kleuren, vormen van een bloem te veranderen,

daar heb ik geen flauw idee van !

Deze geel/oranje/rood gekleurde tulpen soort leek wel op een vlammenhaard !

Petje af hoor bloemkwekers ! 😎

 

Brandende bloemen,

met blaadjes als vuur tongen

warm kreeg ik er van

 

 

Soms lijkt het wel, of bloemen met elkaar staan te praten !

Net als wij, mensen, die op de bus of trein wachten, samen een leuk praatje slaan (vind je niet ?)

Als kind fantaseerde ik graag over de “Klankentapper”, (Suske en Wiske, strip reeks Willy Vandersteen)

Een (puur SF) toestel (ontworpen door professor Barabas), dat de taal van bloemen/planten,

vertaalde naar onze mensentaal én omgekeerd ! 🙂

Stel je eens voor ! Met bloemen of groenten/planten/bomen  kunnen praten…

een zalig idee hé 🙂

 

 

Nog een andere variatie op de vuurbloemen van 2 foto’s terug.

Bloemkwekers die zo’n bloemen/kleuren pracht kunnen creëren…

Die krijgen van mij een dikke bravo 😉

 

 

 

Naast de orchidee komt de narcis op de 2de plaats

in mijn persoonlijke BTT (bloemen top tien 😉 )

Dat wetende zal je dan wel begrijpen dat ik hier echt in mijn nopjes was :mrgreen:

 

Wiegend in het gras

dansen narcis bloemetjes

met maagdelijk wit

 

 

Die broze schoonheid van een bloem…

is ze niet oneindig mooi ? 😎

Niet te verwonderen, dat een ruikertje bloemen,

onze mensen harten sneller doet slaan hé 😉

 

 

 

Deze wit/roos/rood gekleurde bloemen deden me denken aan … Carpaccio ! :mrgreen:

Nu word hij helemaal zot (zo hoor ik je nu denken)…

Maar vrees niet, ik leg je uit waarom ik hier dacht aan Carpaccio 😉

Een leuk dag verhaaltje in onze ‘Scheur Kalender met een hoek af’

is ergens blijven hangen in mijn achterhoofd 😎

Het verhaaltje ging over het ontstaan van het vleesgerecht Carpaccio.

Carpaccio is oorspronkelijk een gerecht van dungesneden rauwe runderlende

met een dressing van zelfgemaakte mayonaise, worcestersaus,

citroensap, melk, zout en witte peper.

Het gerecht werd bedacht in 1950 door Giuseppe Cipriani,

de eigenaar van Harry’s Bar in Venetië.

Cipriani had vele beroemde stamgasten zoals Charlie Chaplin en Ernest Hemingway.

Een Venetiaanse gravin, Amalia Nani Mocenigo, was ook een veel geziene gast.

Zij leed aan bloedarmoede en moest van haar dokter rauw, rood vlees eten.

Cipriani bedacht daarop de carpaccioschotel.

Hij noemde dit gerecht naar de schilder Vittore Carpaccio,

van wie op dat moment een overzichtstentoonstelling werd gehouden in Venetië.

Cipriani werd geïnspireerd door het diepe rode en herkenbare wit/geel

dat Vittore Carpaccio in zijn schilderijen gebruikte.

Tot op de dag van vandaag staat de carpaccio-schotel op het menu van Harry’s Bar

(nu gerund door zoon Arrigo Cipriani).

Een leuk weetje hé ? 😉

 

 

 

Gewapend met een 100mm macro lens,

vind ik het zalig om eens diep in een bloem te duiken 🙂

 

 

Eens ik begin met de macro lens,

dan is er geen houden meer aan 😉

Dan zie ik overal leuke dingen om uit te proberen !

 

 

Macro fotografie is schoonheid zoeken in een wereld,

die je met het blote oog niet kan zien

(of je moet héél straffe ogen hebben natuurlijk ! 😉 )

 

 

 

Macro fotografie is steeds opboksen tegen grenzen…

Je kan de hele bloem scherp maken door gebruik te maken van focus-stacking,

maar daar had ik echt geen zin in…

Het “echte” manuele macro werk spreekt me nog altijd meer aan

dan de nieuwe digitale technieken (waar je echt wel veel meer mee kan doen hoor !).

Omdat je bij ‘ouderwetse’ macro technieken echt binnen krappe grenzen werkt,

blijft het een uitdaging om je beeld te vormen, wat moet scherp zijn,

wat mag niet wazig zijn, zijn de kleuren goed, wat met het bokeh ? enz, enz…

Ik hou van maximale lens opening (f2,8), dan heb ik natuurlijk een minimale scherptediepte…

In dat heel krap begrensde wereldje moet je echt wel heel creatief denken en werken,

en net dat, maakt het zo verdomd leuk om te doen 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & bloemekes fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Keukenhof bloemen (Deel 1)

Het Keukenhof in Nederland.

Dat bloemenparadijs staat al jaren op mijn te-bezoeken verlanglijstje :mrgreen:

Het is er dan eindelijk toch van gekomen ! 😉

Als je graag bloemen ziet dan is het Keukenhof echt wel een aanrader !

Wij (mijn vriend Johan Dermaut & ikke) zijn er tijdens de week geweest,

op woensdag 24 april. Er liep daar toen al enorm veel volk.

In het weekend moet het daar moordend druk zijn ! amai ni !

Maar enfin soit… we kwamen niet voor het volk,

maar we komen voor de mooie bloemekes 😉

 

Boven ons, een stralend blauwe hemel… heel veel hard licht dus.

Om te voorkomen dat de foto’s ‘verbrand’ zijn door het felle licht,

moet je de belichting compensatie zo laag mogelijk zetten.

Ik werk hier meestal met min 2 stops,

als de bloemkleur wit overheerst, dan zelfs tot min 4 stops.

De iso op 100 en de sluitertijd zo kort mogelijk.

Er is geen gebruik gemaakt van grijs of ND filter(s).

De lenzen variëren tussen de 100mm f2.8 macro, een 70/200 f2.8 zoom,

of een 100/400 f4.5/5.6 zoomlens.

De camera is de Fuji X-H1

 

Ga je mee, de bloemekes bewonderen ? :mrgreen:

 

 

 

 

Een paars rode tulp

drijvend in een bloemenzee;

ergens in april

 

 

 

Namen van bloemen ga ik hier niet vermelden,

omdat het geen zin heeft vind ik.

Omdat natuur schoonheid geen naam nodig heeft :mrgreen:

 

 

 

Een rode tulp…

De verscheidenheid tussen de bloem kleuren is hier enorm !

Dan moet ik je ook niet vertellen dat we enorm genoten

van de natuurpracht, letterlijk overal rondom ons 😎

 

 

 

Dit bloemeke heeft betere dagen gekend…

Het stond er ietwat verfrommeld bij 😯

Maar op schoonheid staat geen leeftijd !

 

 

 

Dezelfde bloem als hierboven,

maar dan met 1 stopje meer licht.

Het is echt op het randje van ‘verbrand zijn’ af !

Je ziet hier wat een beetje minder of meer licht kan doen hé ? 😎

 

 

 

Het hart van een bloem

is het geen wonder op zich

hoe ’t leven groeit

 

 

 

Bloemen, tulpen, Nederlanders…

Ze zijn echt wel met mekaar vergroeid 😀

Wist je trouwens, dat de grootste bloemenveiling ter wereld,

zich in Nederland bevind  ?

 

 

 

Reflecties…

Altijd mooi meegenomen vind ik 😎

 

 

 

Kan je je voorstellen,

dat je ooit een buitenaardse bloem tegenkomt… ?  😉

Een AF ! (Alien Flower) :mrgreen:

Wel, in het Keukenhof is dat perfect mogelijk ! 😎

Er zijn hier bloemen in de meest rare vormen te vinden.

’t is dan ook volle bak genieten hier !

 

 

 

 

Als afsluiter van dit logje…

Tegenlicht, het mooiste licht dat er is…

Hier ben ik op de grond gaan liggen voor de foto.

Ik zal je een klein fotografie geheimpje verklappen… 😉

 

De belichting compensatie is hier op min 1,2/3 stop gezet,

de lichtmeting zet ik op 1 punt centraal. Dit is belangrijk !

Ik focus op het wit van de bloem,

en de camera meet dan ook het licht vanop dat centrale punt.

De camera compenseert automatisch het teveel aan wit,

om aan zijn gemiddeld 18% grijs in de foto te komen,

Alles rond de bloem wordt dus donkerder,

terwijl de bloem zelf, perfect wordt uitgelicht 😎

Je ziet dus, zelfs bij een stralende zon kan je een witte bloem

perfect belichten, zonder een ‘verbrande’ foto te krijgen 😉

Je moet gewoon je camera wat bedriegen door de settings wat aan te passen

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & bloemekes fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Ochtendlicht in het Speulderbos, Garderen (NL)

Als er in een kruiswoordraadsel  “Provincie in Nederland” gevraagd wordt,

dan is het juiste antwoord meestal “Gelderland”.

Laat Gelderland nu net één van mijn favoriete fiets/wandelvakantie bestemming zijn 😀

 

In de Gelderlandse gemeente Barneveld vind je de deelgemeente Garderen,

een piepklein dorpje met amper 2000 inwoners.

Wat ons zo aantrekt  in Garderen is het fenomenaal prachtige Speulderbos.

Je kan er urenlang fietsen, dagenlang in rondwandelen.

Honden mogen daar (in veel afgebakende stukken ! ) vrij rondlopen

Het bos is uitstekend verzorgd en prima onderhouden.

We  verblijven daar altijd in het Bilderberg hotel,

waar we elk jaar weer fikse kortingen krijgen :mrgreen:

Onze culinaire aanrader daar is “De Bonte koe”,

een uitstekend restaurant dat ik je zeker aanbeveel 😉

Wel de seizoensgebonden streek gerechten nemen… njammie hoor !

 

Maar kom… straks denk je nog dat dit blogje een reisbureau reclame is geworden 😀

Niets is minder waar hé, dat weet je zelf ook wel.

We gaan al jaren naar Garderen, als het ergens goed is,

dan deel ik dat graag met mijn teergeliefde bezoekers 😎

 

Als je vroeg in de ochtend, op een klare oktoberdag, in de bossen wandelt,

en de zon staat nog heel laag in het zwerk,

dan kan je het prille zonlicht echt zien stralen door de bomen…

Voor mij zijn dat geniet momentjes van pure kiekebisj 😀

Het licht is dan zo sprookjesachtig mooi !

In dat magische licht wil ik je vandaag meenemen…

Kom je mee ? 🙂

 

 

 

 

Ik ga je zeker niet vervelen met technische informatie mbt fotografie…

Vandaag genieten we van het mooie licht 😎

Trouwens, het leukste wat je een fotograaf kan toewensen is…

“ik wens je veel mooi licht” :mrgreen:

 

 

Geritsel

Rode herfstkleuren

liggen verdord op de grond

voetstap geritsel

 

 

 

 

 

Ergens naast ons ravotten een paar honden in het bos…

vrolijk geblaf en een knisperend geritsel als ze door de bossen lopen

In dit magische licht wordt alles sprookjesachtig mooi

 

 

 

 

Op een paar minuten kan het licht helemaal veranderen…

Als er een wolk voor de zon drijft,

verschuift de kleurtemperatuur van het warme rood naar het koude blauw

Ook dat heeft zijn charme natuurlijk :mrgreen:

 

Lichtmagie

In het ochtendlicht

straalt lichtmagie door het bos

natuur gefluister

 

 

 

 

 

Een paar meter verderop groeien varens,

het bos is daar meer open, het licht heeft hier meer vrij spel.

De herfstzon stond al redelijk hoog

de laatste momentjes van pure licht magie…  😎

De herfst was echt wel laat dit jaar…

 

 

 

 

Een half uurtje later stond de zon loodrecht boven ons…

de kleuren zijn nu totaal anders.

De honden en hun baasjes  zijn weer thuis,

een zalige stilte spreid zacht haar donsdeken uit over het Speulderbos

Kiekebisj gevoel !  :mrgreen:

 

 

Nazomer

Het bos wordt wakker

in de warme nazomer

smachtend naar de herfst

 

 

 

 

Van bovenstaande foto wou ik graag een zwart/wit bewerking.

Het is me hier om het geheel van indrukken te doen :

De fluwelen stilte die we toen voelden weergeven ,

de ruwe bast van de bomen in de verf zetten…

het kluwen van de varens…

De graficus in mij speelt ook graag met zwart/wit 😀

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om dit Speulderbos ochtend logje af te sluiten met een knal foto … 😉

Ik verwelkom de eerste, vroege wandelaars in het bos,

met een ietwat langere sluitertijd (1/4 sec) en tegelijk inzoomen.

Er is geen grijs filter gebruikt, alleen de lens toegeknepen op f16.

 

En nu wijle  weg naar ons Bilderberg hotel,

voor het lekker uitgebreide ochtend buffet 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst, bos, licht fotografie

én uiteraard de haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Fietsvakantie in Nederland (Deel 3)

We verplaatsen ons van het kleine mosjes macro wereldje,

terug naar onze fietsvakantie  in Woudbergen, Nederland.

Als je in die laatste lome zomermaanden extra vroeg uit je bedje kruipt,

dan heb je veel kans om een zalig mooi gekleurde zonsopgang mee te maken.

Zeker op het platteland, ergens diep verscholen in Woudbergen…

Daar, waar de tijd, heel zeker weten wat langer dan normaal heeft stilgestaan…

Zalig toch ? 😀

 

 

 

Ochtendnevel

 

Er zweeft nu een waas

van ochtendnevel flarden

over de velden

 

 

 

 

Foto 2:

Het oneindig spel van licht en schaduwen,

neemt soms een loopje met de subjectieve werkelijkheid die je waarneemt…

Hier lijkt het wel of hier, een of ander mythisch wezen, een nieuw geboren sfynx ofzo ?

een onnoembaar wezen de opstijgende zon verwelkomt ?

 

 

 

 

Levend water

 

Mistige nevels

zwerven als levend water

over de velden

 

 

 

 

Het mooiste licht én kleur beleven momentum (dat is heel persoonlijk),

vind ik het moment dat je kleur én licht details ziet in de diepste schaduwen,

én het moment dat de lichte, fris groene kleuren subliem belicht worden door die prille warme ochtendzon.

Dat zalig licht moment duurt maximum enkele minuten…. soms maar een halve minuut !

Weet je, als ik geluk heb dat er die vroege ochtend echt mooi en zacht licht is,

dan kan mijn dag niet meer stuk !  :mrgreen:

 

 

 

We zijn bij foto 5 aangekomen, die foto waar ik in foto nr 2 al over vertelde…

Of hoe de fotografie een loopje met de werkelijkheid kan nemen…

Bij totaal andere licht (een dikke 30 minuten later als foto nr 2),

ziet het geheel er heel anders uit hé… ?

“Het ding” is gewoon een berg klei , begroeid met een toefje wilde grassen.

Toen ik aan de boer vroeg,

wat de bedoeling, de oorsprong  was van deze scheve hoop klei antwoordde de brave man :

“Het is slechts een oude hoop grond, die mijn koeien en geiten, door de jaren heen,

vertrappeld hebben tot het ding wat je hier ziet…”

Je ziet, soms hoeft het “waarom” geen logische uitleg te hebben ❗

Oorzaak en gevolg zijn op zich al genoeg om verwonderd over te zijn 😀

En zeg nu zelf…

Als je echt kan genieten van die kleine waarheden, dan heb je grote dingen echt niet nodig hoor 😎

En die subjectieve werkelijkheid  in de fotografie…

die is steeds welkom hoor  😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn vroege ochtend fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek. Wordt nog vervolgd hoor…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk

 

Fietsvakantie in Nederland (Deel 2)

Opstaan vóór dag en dauw heeft als voordeel dat je de wereld op een heel andere manier kan beleven…

’t Is super genieten als alles nog kletsnat is van de dauw , als mist flarden het land met ijle dekens bedekken

en als de zomerzon nog wat aarzelt om door te breken…

In september zijn de spinnen groot en maken prachtige  kunstwerken van hun web.

Dit logje gaat over deze spinnenwebben.

Als er dan nog wat mooi zacht, door de nevelslierten getemperd warm ochtendlicht alles mooi belicht…

Dan is het tijd voor een leuke fotoshoot  🙂   Ga je mee ?

(voor bezoekers met spinnenvrees… je ziet alleen spinnenwebben in dit logje, geen spinnen 😉 )

 

Op zoek naar wat spinnenwebben in het lange natte gras…

 

 

In een hoekje van de poort glinsterden twee spinnenwebjes , broederlijk naast elkaar.

Mijn fantasie kwam tot leven en ik zag een groot spinnendier met twee web-ogen 😉

Of een of ander onbekend wezen met veelhoek web ogen…

 

 

 

 

Spinnenweb

Een spinnenweb vangt

glinsterende dauwdruppels

in de ochtendzon

 

 

 

 

Als de zon door de nevel slierten breekt…

tja, dan is het helemaal een feest natuurlijk 🙂

(Tijd voor wat foto technische uitleg…)

Ik hou wel van die zachte onscherpte  cirkels, veroorzaakt door de lens

(in vaktermen noemen we dit onscherpte fenomeen : Het bokeh)

Bokeh drukt de kwaliteit van de onscherpte in een foto uit.

Het gaat om de onscherpte die ontstaat doordat het voorwerp buiten het scherptevlak ligt.

Hoe beter de lens, hoe ronder de bokeh cirkels.

Een macro lens of een prime lens met opening van f2 tot f2.8 heeft meestal een fraai bokeh.

Deze (betere) lenzen hebben een diafragma van minstens 9 lamellen, wat een mooi rond bokeh oplevert.

Dus, hoe meer lamellen het diafragma heeft, hoe ronder en zachter de cirkels zullen zijn.

Lenzen met 5 of 6 lamellen (meestal instap zoomlenzen) geven ongelijke veelhoeken ipv cirkels.

Dat kan ook mooi zijn natuurlijk, maar ik verkies mooi ronde onscherpte cirkels 🙂

 

 

 

 

 

Een spinnenweb in een mooi warm ochtenlicht, vind ik minstens even mooi in een zwart/wit bewerking.

In zwart/wit kan je dingen benadrukken of vertellen, die in kleur niet echt mogelijk zijn.

Daarom doe ik zwart/wit bewerkingen zo graag.

 

 

 

Zelfde tafereeltje, maar hier stond ik wat verder.

De onderste spinnenweb krijgt zo meer aandacht

en het bokeh wordt nog wat zachter, fluweliger en ronder …

De geur van het dauw natte gras, het struikgewas  en de koeien… voel en proef je het ??  😉

 

Kunstwerkjes

In het ochtendlicht 

glinsteren spinnenwebben

natte kunstwerkjes

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn vroege ochtend fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek. Wordt zeker nog vervolgd…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk