Macro 1:1 met midden formaat

Eindelijk is het zover… !
De Macro Extention Tube “MCEX-45G WR” was eindelijk toegekomen in de winkel 😎
Wat is dat voor een ding ❓ zullen vele bezoekers nu denken…
Dat ding is niet meer dan een 45mm lange ‘buis’ die tussen de 120mm “macro” lens
én de Fuji GFX body wordt geplaatst. (WR staat voor Alle Weer Resident)


De 120mm GFX “macro” lens is initieel een 2:1 lens… niet echt een macro lens dus…
Maar als je die 45mm tube gebruikt dan gebeurt er iets héél leuk 🤗
Namelijk de macro verhouding gaat dan van 2:1 naar 1:1 !
Dat wil zeggen dat je 2 maal dichterbij kan komen dan bij een 2:1 verhouding 👍
1 mm² van je onderwerp is dan ook echt 1 mm² groot op de CCD geprojecteerd !
De lens veranderd door de extender ook van focus lengte…
De 120mm macro 1:2 wordt nu een 90mm macro 1:1 !
Samengevat : In macro fotografie is het verschil tussen 2:1 en 1:1
macro verhouding immens groot.
De enorm grote sensor in het Midden Formaat staat dan ook garant voor een heerlijk zachte achtergrond (bokeh), wat in macro fotografie heel mooi meegenomen is natuurlijk 🧐
Meer tech info over dit alles lees je hier

Een kleine, groene krekel sprong plotseling op een tuinstoel…






Het groene beestje was bijna 1 cm lang…
Zijn (of haar ?) twee antennes scannen constant de omgeving af …





Eindelijk kon ik het beestje min of meer evenwijdig met de lens krijgen,
zodat de scherptediepte tussen hoofd en staart min of meer gelijk was.
Enkele seconden later, toen ik nog wat dichterbij wou komen,
sprong het groene beestje ineens weg !






Mijn volgend foto “model” was deze groene vleesvlieg…
Het beestje zat ietwat schuin tov de macro lens.
Je ziet goed hoe beperkt de scherptediepte met deze lens is !
Het achtereind van de vlieg is scherp, de kop is reeds onscherp…
Nu zou er met de laatste firmware update voor deze camera voorzien zijn
dat je focusstacking kan doen in de camera zelf…
Deze techniek moet ik eens deftig uitdokteren, want dat betekent dat ik met (flink wat !)
extra werk deze vlieg, hoe schuin ze ook tov mij zit, van begin tot het eind
vlijmscherp kan krijgen.
Maar zal dat een meerwaarde geven aan mijn macro’s ?
Nu zit de kracht van mijn macro’s in de verhouding tussen
het scherpe én het onscherpe gebied.
Hoe zal het aanvoelen als heel het onderwerp scherp is ?
Zal ik zonder statief kunnen werken ?

Dat stacking mechanisme uitproberen is dus de boodschap ! 🧐🤔





Een uitgebloemd én verdord Juffertje in het groen…





Twee vuurwantsen in overleg…
Het zijn nuttige beestjes, ze ruimen alle afval op en doen geen kwaad
aan bestaande planten of bloemen.





Deze kleine vuurwants leek wel te poseren voor mijn lens 📷👍






Als je maar traag genoeg beweegt kan je héél dichtbij vuurwantsen komen…
Let er wel op dat je door je neus in en uit ademt…
Waarom ?
Omdat wantsen de ademgeur uit onze open mond niet echt kunnen waarderen…
Net zoals de meeste insecten trouwens …




Et voila, we zijn weer aan het eind van een macro logje gekomen.
‘k hoop dat je van de insecten macro’s genoten hebt,
ook mijn uitleg over midden formaat camera’s, mijn indrukken & overpeinzingen ervan
en over de ongelooflijk mooie natuur in het kleine wereldje natuurlijk !
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én een ferme dankjewel voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Sneeuwklokjes enzo

Van de ijskristallen en Afrikaanse maskerboom thema’s
gaan we weer naar een totaal andere wereld…
Welke wereld ?? Maar dat kon je al raden zeker ? 😇
Soms zijn er een paar uurtjes dat het niet regent,
dat er geen storm boven ons raast, dat er geen mist is…
Van die héél zeldzame uurtjes moet ik als fotograaf profiteren
om de eerste lentebloemekes én eventueel de eerste insecten
in mijn macro lens te ‘vangen’.

De camera is de Sony A7R2 ,
de lens is de manuele Laowa 100mm f/2,8 2:1
Om de zachtheid in de achtergrond van mijn macro foto’s
te versterken én om tegelijk eventuele storende objecten
in de achtergrond af te zwakken, heb ik zoals je kan zien in de foto hieronder,
doorzichtige tape geplakt op de zonnekap van de lens.

De plakband kan je willekeurig ramdom plakken,
als je het centrum van de zonnekap maar vrijhoud van tape.
Let wel op dat je de tape enkel op de Zonnekap aanbrengt,
NOOIT op het optische glas van je lens !!
Je kan deze plakband ook met een (rood,geel,groen,blauwe)
viltstift bijkleuren om leuke kleureffecten in je foto mee te maken.
Je kan ook een glazen filter op je lens schroeven
(een spotgoedkoop UV filtertje bijvoorbeeld)
en willekeurig vaseline smeren over de glazen filter.
Het vaseline effect is min of meer gelijk aan deze ‘plakband methode 🙃)
De vaseline kan je ook vermengen met transparante ecoline inkt…
De mogelijkheden zijn eigenlijk eindeloos 🤗

Maar daarover later meer…
Vandaag beperk ik me tot het “simpelweg” afplakken van de zonnekap.

Alle volgende foto’s laten duidelijk de heel zachte achtergrond
zien die gemaakt wordt door deze tape.
Alleen het centrum van de foto is scherp…






Zoals je ziet is het centrum van de foto scherp
en worden alle ‘drukke’ elementen in de achtergrond “verzacht” door de tape.
De eerste sneeuwklokjes zien geeft toch een heerlijk lentegevoel hé ? 😎





Het is heerlijk om weer buiten in de natuur te kunnen fotograferen ! 🤗




Het warme licht in de achtergrond komt van een Lime Cube LC-V2 daglicht led
lampje, hier met het (gratis !) meegeleverd Warm_Level3 filtertje én het
(ook gratis meegeleverd !) licht diffusertje.






Ergens in een ooghoek zag ik een beweging…
Een klein springspinnetje kwam zien wat ik aan het doen was 🧐





Alle foto’s zijn natuurlijk uit de vrije hand gemaakt…
Hier met een statief werken zou echt niet te doen zijn.
Het scherptepunt in alle foto’s is gemaakt dmv focuspeaking,
omdat de Laowa lens een 100% mechanische lens en bijgevolg géén
autofocus heeft. Maar dat stoort me niet,
omdat een macro fotograaf bijna nooit met autofocus werkt.🤭






Deze foto gaf ik als titel: De Vlucht Van De Spin
Zie je het spinnetje nog ? 😉🕷🕸





Je houd het niet voor mogelijk…
maar een klein minuutje later kwam hetzelfde (?) spinnetje weer zomaar poseren 🤠
Voor een macro fotograaf zijn dit YESS momentjes hoor 😍





Het kleine Lime Cube LC-V2 daglicht led lampje is heel handig in de natuur.
Je kan de lichtsterkte traploos instellen en het licht warmer en/of diffuser zetten.
1 opgeladen lampje kan ongeveer 50minuten schijnen. En als het nodig is,
dan gebruik je een powerbank en kan je er enkele uren verder mee werken.



Hier heb ik een ander led lampje gebruikt…
Een Cullmann CU Light V 220DL .
Dit lampje bevat 64 daglicht (5600 kelvin) Leds, de lichtsterkte kan je traploos instellen.
Dit lampje heeft ook 4 flitsshoe connectoren, wat heel handig is ‘in the field’ 🙂
Je kan een gekleurde filter folie over deze lamp leggen om de kleurtemperatuur
te veranderen. Voor de prijs moet je zeker niet laten… dit spot goedkoop lampje
heb ik ooit voor 2 of 3 tientjes gekocht !
Wat ik vooral heb geleerd in fotografie, is dat duur gerief niet meteen het beste is !
Als je wat uitkijkt en je goed informeert dan kan je héél goedkoop producten van
een heel redelijke kwaliteit kopen.
In een grijze februari namiddag kan je dat extra Led licht héél goed gebruiken hoor.
Het is ook heel handig dat je dit soort licht overal kan zetten, om zo meer diepte
te geven aan je foto’s.
Eén enkel (flits) licht van op de camera flitsschoen vind ik bijzonder lelijk…
Dat soort licht is echt plat en verminkt alle diepte in een foto.
Licht van links, rechts, boven of onder, of een mengeling ervan is altijd veel mooier.
Let wel, de 2 lampjes die ik hier bespreek zijn geen flitslampjes hé…
Je zet ze aan en ze blijven lichten… tot je ze weer uitzet of… de batterij plat is 😎

De belichting in deze foto vond goed meevallen…
De Cullmann stond ongeveer 25cm verder in het gras,
de lichtsterkte stond op 2/10 van het vermogen.
Een geel plastiek (wegwerp !) zakje over het lampje
gaf een warme kleur aan het grijze winter licht




Als je een paar uurtjes in het klamme vochtige moeras bos vertoeft,
dan verlang je wel naar een warme koffie en zachte pantoffels van thuis 😋
Maar een macro fotograaf blijft steeds uitkijken naar nieuwe mogelijkheden !
(als hij niet teveel kou heeft natuurlijk 🤫🤭…)
Op de metalen afsluiting van een automatisch werkend gemaal ,
vond ik hier mijn eerste Lieve Heers Beestje van 2022 ! 🐞
Heel bewust heb ik deze foto op wat afstand van het kevertje genomen.
Mijn bedoeling was om dit piepkleine kevertje,
ergens in onze onmetelijk grote wereld te plaatsen…
Er zijn miljarden extreme & prachtige macro’s van insecten te vinden …
Daar kan ik zeker niets beter meer aan toevoegen…
Maar van de andere kant zijn er miljarden insecten die hun weg reeds verloren zijn
door het onbezonnen ingrijpen van ons allen, Wij, de mens in onze natuur…🥶
Dat laatste gegeven wil ik graag met vet krijt onderstrepen in deze foto. 😥





Ondertussen wakkerde de wind weer aan en was de motregen terug…
Van die ijskoude druilerige motregen die alle restjes warmte uit je lijf zuigt, je kent dat wel…
Maar onderweg naar mijn warme huisje kwam ik dit super leuke geitje tegen !
Het bleef mekkeren tegen me, alsof het een gesprek met me wou maken 🤭
Dankzij Focus Peaking techniek kon ik supersnel de focus door heen de afsluiting van
kottekesdraad op de ogen van dit geitje zetten. Het witte sikje onder de muil
van dit beestje vond ik super schattig én tegelijk absurd én enorm grappig 😂
Zelfs in de winter regen moet je blijven proberen positief te denken hé ? 😋👍




Et voila, we zijn aan het eind van een eerste prille lente
en sneeuwklokjes 2022 logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kijk op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het mooie wereldje van witte sneeuwklokjes ,
de eerste insecten en spring spinnetjes die ik heb gezien dit jaar ! 😎
én het gebruik van kleine, maar handige led lichtjes in macro fotografie

PS: de ‘reclame’ die ik hier maak voor de Cullmann en de Lume Cube led lampjes
is louter informatief, een extra meerwaarde die ik graag met mijn blog bezoekers
wil delen. Ik verdien hier echt geen € cent aan hoor . (zou het ook niet willen !)
De ervaring die ik heb met toestellen, tools, enz, deel ik gewoon graag met mijn bezoekers,
meer moet je daar niet achter zoeken 👍

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

Allemaal Beestjes

Van de libellen in Frankrijk en de witte vrieswereld in de schapenweide
is het weer hoog tijd om iets totaal anders te doen !
And now for something completely different“, zoals die grapjassen
van Monty Python ons voorschotelen (Voor de volledige film, klik hier)

Dit is mijn allerlaatste logje…😱❓🥶
….. ❓❓ 🆘❌
….. ❗❗ 💥

Ik bedoel het allerlaatste logje voor dit jaar natuurlijk 😂
(of dacht je nu echt dat ik ermee ging stoppen ?? 😉)

Ik wil 2021 niet afsluiten met een ‘Best off’ of een of andere top 10 dinges…
niet dat ik daar iets tegen heb, integendeel zelfs !
Sommige bloggers zoals Rudi (PicPholio Nature Photography) bijvoorbeeld,
hebben van hun “Best off 2021” logje echt wel een meesterwerkje gemaakt ! 👍

Omdat ik altijd een min of meer onverwacht thema wil brengen,
heb ik besloten om in dit laatste logje van 2021, alle dieren,
die samen met ons allen de planeet Aarde bewonen,
eens ferm in de bloemekes te zetten 💚 !
Waarom ?? Wel… Omdat dieren wel een beetje veel meer aandacht
én respect van ons, mensen, verdienen , die ze nu krijgen van ons !

Alle foto’s zijn gemaakt in de diergaarde van Blijdorp, Rotterdam, Nl.
De camera was de Fuji XH1 + de 80mm macro f2,8 , de 100/400mm, de
de 24/70 f2,8 en de 70/200 f2,8 tele lenzen.

Ergens heb ik medelijden met deze dieren,
omdat ze in gevangenschap leven…
Maar van de andere kant, de ijsbeer zijn natuurlijke leefwereld is stilletjes aan
druk bezig met te verdwijnen… De toekomst van deze dieren in hun natuurlijke
leefwereld hangt aan een zijden draadje….😥
Misschien is deze indrukwekkende beer
nu beter af hier bij ons ?
Zelfs een ijsbeer lust een blozend appeltje 😋





Er zijn grote beestjes
én er zijn kleine beestjes 🤗
Deze prachtige monarch vlinder heb ik gefotografeerd
in de tropische vlindertuin van Blijdorp.






Er zijn grote en kleine beestjes,
én er zijn ook beestjes met een superlange nek !
Zoals deze giraffe bijvoorbeeld 🦒





Er zijn zelfs beestjes die kunnen vliegen ! 🐦
De kleurrijke vogels… de heel verre nazaten van de dinosauriërs ,
die ooit onze aarde bevolkten ! 🦖
De heerlijk rijke Griekse mythologie heeft ons ooit een heel mooi verhaal geschonken
over onze mensendroom om zelf te kunnen vliegen… 🚀
Het verhaal van Ikarus en Daedalus !





Soms hoef je een dier niet volledig te fotograferen
om de diersoort aan bepaalde details te herkennen :mrgreen:
De Okapi !
Wist je dat de okapi de nauwste nog levende verwant van de giraffe is ?





Tropische vogels zijn er in overvloed te vinden in Blijdorp.
De verschillende kleuren zijn prachtig om te zien, vind je niet ?
De vorm van hun bek is evolutionair aangepast aan hun eetgedrag
én het voedsel dat ze vinden in hun natuurlijke habitat.
Het moet echt wel een flinke klus zijn voor het personeel van Blijdorp,
om al het verschillend voedsel (bessen, granen, insecten, enz ,enz) bijeen te zoeken.





Deze vogel vond ik qua kleuren echt wel de mooiste die ik in die enorme
vogelkas gevonden heb. In het zonlicht leek het wel dat zijn gevederte een
metallic glans kreeg. Een prachtig beestje hé ? 🤗




Het stokstaartje (Suricata suricatta) is een klein roofdier dat tot de mangoesten behoort. Hij wordt ook wel “aardmannetje” genoemd.
De naam “stokstaartje” danken ze vooral aan hun kenmerkende houding die ze urenlang
kunnen aanhouden) als ze op wacht staan.
De sepia kleuren van het diertje én van zijn nagebootste leefomgeving vond ik fantastisch goed !
Petje af voor de Blijdorp ontwerpers van de leefomgeving van deze dieren !👍






Er zijn kleine vogels…
én er zijn ook grote vogels 😉
zoals deze Kroeskop pelikanen bijvoorbeeld.
Omdat de zon loodrecht boven ons volle bak stond gas te geven,
én deze vogels bijna wit zijn van kleur,
heb ik de EV (licht meting) van de camera op min 2,5 stops gezet.
Als ik dat niet had gedaan was deze foto gegarandeerd overbelicht
geweest én voor de digitale vuilbak dus…
f13 , iso800, -2,5EV , 1/2200s,



Er zijn kleine katjes 😺
én er zijn héél grote katten ! 🦁
Deze grote leeuw lag me dromerig aan te kijken…
Het was tijd voor het middagdutje denk ik 🛌💤





Een nieuwsgierig Prairiehondje hield ons nauwlettend in het oog…
Het zijn geen hondjes, maar eerder nauw verwant aan de eekhoorn.
Omdat ze een keffend, bijna blaffend geluid maken,
dachten mensen vroeger dat het hondjes waren.
Hier vind je video’s uit Blijdorp van deze leuke diertjes….
In de buurt van het open ! verblijf van deze prairiehondjes staan overal
waarschuwingsborden dat je de snoezige diertjes niet mag proberen aaien…
Ze hebben vlijmscherpe tanden en na een beet van zo’n beestje moet je
zo snel mogelijk achter een tetanus prikje gaan…
Een lange tele lens (100/400mm) komt hier dus heel goed van pas.





Wasbeertjes zijn ook schattige beestjes… 🦝
maar je moet zeker niet te kort bij ze komen….
want ze kunnen ook venijnig bijten ! (net zoals de prairiehondjes ! )
Dit wasbeertje heeft zin in een visje … 🐟






Dit plaatje van twee duiven,
(het leek wel een verliefd stelletje !)
viel me ineens op !
Gelukkig had ik op dat moment de 100/400mm telelens op de camera staan
anders kon ik dit leuke duiven love-story plaatje niet maken 😎





Nu we toch over love-story bezig zijn…
Om het blogjaar 2021 hier af te sluiten…
Geven we er nog een ferme lap op! 😁
Twee zeeleeuwen samen in love 💚
Astemblieft 😎





Ik hoop dat je van mijn allerlaatste logje voor dit jaar, 2021,
“Allemaal Beestjes” hebt genoten.
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend 📷 logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn eerstvolgend logje in 2022 zal gaan….
Nu ja, dat zien we die volgende keer dan wel weer hé 😎

Voor ik het vergeet … aan al mijn teergeliefde bezoekers wens ik alvast
het allerbeste voor 2022 ! Dat je al je dromen mag waarmaken !
Maar vooral wens ik je een goede gezondheid toe, dat je zeker mag
gespaard blijven van dat ellendig corona beestje.
Dat de pandemie nog niet gedaan is, dat weet iedereen, maar hopelijk
zien we ergens in 2022 een lichtpuntje in die donkere tunnel opduiken hé ? ✨🧐

Vriendelijke groetjes, blijf vooral gezond,
en een prettig eindejaar 👍🥂

Dirk

Macro in “La Douce France”

Van het blauwe, bijna magisch aanvoelend gletsjer ijs in IJsland,
is het weer hoog tijd om warmere oorden op te zoeken…
Vandaag neem ik je nog eens mee naar de zomer van 2017,
naar Les Eyzies in de Dordogne streek, Frankrijk.
In de omgeving waar we verbleven kan je nog steeds kilometers ver wandelen
door de vrije natuur, zonder een huis of een auto tegen te komen !
Met andere woorden… Hét paradijs in mijn ogen 😎😘

Even een kleine rechtzetting
In de titel van dit logje schrijf ik “Macro”…
Die definitie is niet helemaal correct 😮🤔
De lens waar al de foto’s in dit logje mee zijn getrokken,
is niet echt een ‘macro’ 1:1 lens,
Het was een 100/400mm telelens 1:2.
Dus… vanaf hier verander ik het woordje “macro” met ‘Close Up’ … OK ❓😉

Maar… Waarom heb ik geen ‘echte’ macrolens gebruikt ??
Wel, ik zal het je zo dadelijk vertellen…😉
De insecten die ik die dag wou fotograferen (libellen, juffertjes,enz),
kon ik bijna niet benaderen met een 100 of 180mm macro lens…
Omdat met die lenzen, de maximum afstand tussen lens en insect,
ongeveer een halve meter is, waren de meeste insecten al piepedada
eer ik nog maar kon scherpstellen…🙄
Hoe warmer het is, hoe alerter en vlugger de insecten zijn…
En geloof me, die dagen was het héél warm ! 🔆
Maar met een 100/400mm + een 1.4x teleconverter
(in feite had ik dan een 140/560mm telelens) kon ik van op 2 meter afstand
min of meer hetzelfde resultaat boeken als met een 100 of 180mm macrolens.
Die 1 stop licht die ik daarmee verloor is te verwaarlozen,
want door de zomerzon was er meer dan genoeg licht.
Het voordeel van die lange telelens is het feit dat de meeste insecten
me niet eens opgemerkt hebben 🙃👍 en ik leuke foto’s kon maken ! 😉
Het nadeel van die lange telelens… je moet dat zware pokkeding
de hele dag meesleuren in die zuid-zomerse zon… 🥶😱

Samengevat … een logje met macro’s die in feite Close Up’s zijn 😉

Een Weidebeek juffertje kwam even uitrusten naast een klein beekje…






Een ander sierlijk Weidebeek juffertje wou de show stelen 😎
Wist je dat pakweg een paar honderd miljoen jaar geleden,
deze insecten een vleugel spanwijdte hadden van meer dan 50cm !!
Er zijn meerdere fossielen opgegraven die dit kunnen staven.
Libellen en Juffertjes zijn uiteindelijk min of meer de meest perfect
geëvolueerde insecten op onze aardkloot…
De spinachtigen (ook de kreeften enzo) verdienen een ereplaats
in deze eer-evolutie lijsten. Onze mensheid had amper 1/10%
van zijn evolutionair vermogen toen de Libellen reeds op 100% staan…
Een deftig nadenkertje hé ?
Libellen en juffertjes, voor mij zijn ze de verdiende koningen, de keizers van het luchtruim 🤗






In La Douce France kom je andere insecten tegen dan in ons Belgenlandje…
Ik vermoed dat dit exemplaar een Grote Zweefwesp is…
Als je zeker weet dat ik mis ben…
aarzel niet om je mening in de commentaar te zetten !





Een ‘grashopper’ zoals ze zeggen in het Engels…
De ‘legboor’ die dit kleine beestje “meesleurde” vond ik nogal ferm uitgevallen…
De twee voelsprieten op zijn hoofd zijn ook ‘bovenmaats’, vind je niet ?
De insecten wereld is boeiend om te verkennen 😎






Een klein AzuurWaterJuffertje …
Ineens was het daar op die plek !






Een ander AzuurWaterJuffertje kwam héél even uitrusten
op een klein waterplantje…
Wat zijn het prachtige wezentjes hé ? 😉
Geef toe, de subtiele grens tussen puur macro fotografie én doorgedreven close-up
met “lange” telelenzen wordt kleiner en kleiner….
Als je onscherpte kan verkrijgen over een tele afstand van pakweg een halve centimeter,
dan vervagen de grenzen tussen macro en telelens fotografie…






Weer een andere ‘grashopper’ (zoals ze zeggen in het Engels…)
In de harde slagschaduwen kan je zien hoe fel het zonlicht was die namiddag…
En ja, ik weet het… Macro foto’s (oepsie… Close Up foto’s) shoot je ofwel in de vroege morgen,
ofwel in de avondzon…
Maar als er dan iets anders op de agenda staat….
Tijdens een familie vakantie beslis je de planning niet alleen hé ? 🙃





Heb je dat ook al meegemaakt ?
Je zit naast een mooi vijvertje, genietend van de stilte en de rust…
Je kijkt naar een geplooid waterplantje en ineens ! ✨
… verschijnt daar een blauw Weidebeek juffertje, dat je onbeschaamd observeert ! 😎
Voor mij zijn dat genietmomentjes 😉
Voor jou ook ?





Is dit een soort ‘wesp’ ?
Of is het één van de ontelbaar vele, vlieg-soorten ?
Al bij al vond ik het een groot én mooi insect !
De grootte van dit beestje schat ik ergens tussen de 1 en 1,5cm






Om dit macro (Oepsie… Close Up !) logje voor vandaag af te sluiten…
En tevens de mooiste foto in dit logje…
Een WaterJuffertje in het heerlijk warm avond-tegenlicht !
Dé foto die me een YESS gevoel geeft 😉👍





Ik hoop dat je van dit “Macro in La douce France” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de 📷 inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we die volgende keer wel hé 😋


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Het kleine wereldje…

Ook in dit logje blijf ik in het kleine wereldje
der macro fotografie ‘hangen’…
Alleen de locatie is veranderd tov het vorige logje.
Van de Plantentuin in Meise verkassen we naar het
overstromingsgebied van Dilbeek , de locatie is ergens tussen
Sint Martens Bodegem en Ternat.
Aan de ingang tot het moerasbos had iemand zomaar veldbloemen
en dergelijke bjoeties ingezaaid 🤗
Die mens verdient mijn eeuwige dank 👍😍
Wat zon, een ietwat beschut plekje én… mooie bloemekes !
Meer heeft een macro fotograaf niet nodig om gelukkig te zijn hé 😁

De camera die ik gebruikte is de Sony A7 III, de lens is de getrouwe
& 100% manuele Laowa 100mm f2,8 2:1 verhouding.
Omdat het tamelijk warm was toen , dat wil zeggen dat de insecten
ook héél beweeglijk zijn, heb ik de Godox TT685 flitser gebruikt,
om de eventuele bewegingen te ‘bevriezen’.
De camera op “Manueel”, iso100 , sluitertijd tussen 1/200s en 1/300s,
de flits ook om manueel en flitstijd tussen 1/64″ en 1/8″ vermogen.
Het diafragma varieert van f2,8 tot f8.
De scherpstelling is altijd gedaan dmv Focus Peaking.
(Mijn uitgebreide uitleg over deze werkgang kan je hier vinden.)

Een kleine bosbijvlieg doet zich tegoed aan de nectar van een bloem






Een piepklein groen sprinkhaantje trok mijn aandacht…
Die voelsprieten zijn echt wel groot tov het lichaam van dit beestje !
Wat ik me hierbij afvroeg, hoe het zou aanvoelen om de wereld niet
met je ogen, oren en neus waar te nemen’, maar dat je moest vertrouwen op
je twee voelsprieten… Vlinders bijvoorbeeld kunnen met hun voelsprieten
geuren waarnemen vanop kilometers afstand ! … Wonderbaar hé ? 👍😎






Een andere groen springbeestje zat op een bloemeke daarnaast…






Een dambordvliegje nam een zonnebad,
die beestjes hebben echt wel zonnewarmte nodig om actief te blijven…
De rode oogjes vind ik echt wel opvallend bij dit soort vlieg.





Een Randwants kwam op zijn gemak voorbij gekuierd…






Hij was onderweg naar de algemene Randwants vergadering denk ik 😋






Dat sprinkhaantje van foto 2 is terug ??
Of is het een zusje of broertje ervan ?






Een oude, vermolmde weidepaal met bekaert draad ertegen genageld,
deed me aan iets helemaal anders denken…
Ik zag in gedachten een gevangenis mét een gevangene achter de groene tralies…
De 2 bovenste gaatjes zijn de oogjes…
Het onderste gaatje is de mond van de gevangene die wel ‘OOO’ lijkt te zeggen.





Aan het begin van het moeras bos is het licht altijd wat geheimzinnig…
Ik houd wel van dit soort gefilterd zonlicht,
dat je alleen in de zomer kan zien.






Een zandhommel doet zich tegoed aan een kleurige bloem !






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
een klein zweefvliegje bleef (bijna) bewegingloos
boven deze kleine bosbloemen zweven…
Een miniem flitslichtje van 1/32′ vermogen verstilde de (minieme) beweging
en bracht het vliegje scherp in beeld 😊




Ik hoop dat je van dit (zoveelste) “Kleine Wereldje” logje hebt genoten !

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….

Nu ja, dat zien we dan wel weer als het zover is hé 🙃


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Plantentuin Meise 2021(deel 2)

Van het ruige gletsjer ijs-wereldje in IJsland,
keren we terug naar ons klein Belgenlandje…
In een van de vorige logjes had ik een nieuwe serie opgestart,
met foto’s (meestal macro’s) van onze Plantentuin in Meise.
Waar het vorige logje eindigde…
ga ik met dit logje gewoon weer verder 😎
De camera die ik hier gebruikte is de Fuji XH1 systeem camera,
de lens is de Laowa 65mm f2,8 2:1 macro lens.
Omdat dit een 100% analoge lens is, werkt de auto focus niet…
maar dankzij de fantastische Focus Peaking scherp stel techniek,
kan ik perfect scherpstellen op elk punt dat ik wil 😎👍
Klik hier of hier of hier als je wat extra info over Focus Peaking wil krijgen.
Natuurlijk blijft een vaste hand (of een statief, rijstzakje,enz) altijd nodig ! 😉

Genoeg technische info…
Ga je mee naar de foto’s ? 😉

Het was 7 oktober 2021,
de mooi, recent gerestaureerde Plantentuin is een streling voor het oog
van de natuur – bloemen en planten – enz enz liefhebber !
Wat verdorde herfst blaadjes nemen hun ochtend douche in bokeh druppeltjes 🙃






Aan de vijver bij de ingang van de serres, hebben we een paar uur
kunnen fotograferen. Wat was min of meer windstil en de ochtendzon
gaf mooi zacht licht. Ideaal voor vijver fotografie dus 😁
Overal op de vijver dreven eilandjes van schuimende luchtbellen,
veroorzaakt door een fontein…
Het was wel oppassen hier… De oever van de vijver ging redelijk omhoog…
‘k had me een paar keer goed moeten vastgrijpen aan een stuik,
of ik was in die (gelukkig niet diepe) vijver beland 🏊‍♀️🛀
Maar kom, een fotograaf mag zich soms eens een nat pak riskeren hé ? 😉
Een reden te meer om waterdichte camera’s én lenzen te kopen… 😎






Als je die drijvende schuimbellen eilandjes ziet voorbij drijven,
dan ga je automatisch uitkijken naar mooie composities.
De afstand tussen de lens en onderwerp was ongeveer 20 a 25cm…
Het patroon van de luchtbelletjes in het schuim vind ik heel interessant.
Het gaat grote luchtbellen naar piepkleine, bijna onzichtbare lucht belletjes.
Dit geheel van grote en kleine luchtbelletjes doet me ergens denken aan fractals




Een kleine lotusbloem, natgeregend of nat van de dauw ???





Dit is grote schuldige van de schuimende eilandjes én de druppeltjes
op de bloemen en planten :😉
Een enorme fontein in het midden van de vijver spoot het water metershoog !




Over deze waterplanten had ik gisteren iets interessant gelezen…
Dit soort planten heeft de hydrofobe eigenschap dat ze het water
kunnen afstoten. Alle lotusbloemen bijvoorbeeld hebben die eigenschap ook.
Meer uitleg over deze unieke hydrofobe eigenschap kan je hier lezen.
Deze planten blijven steeds “proper”,
omdat het afgestoten water alle vuil en stof partikels mee afvoert.
Deze eigenschap verhinderd ook dat de planten gaan rotten in het water…
Ons moeder natuur heeft nog veel verrassingen in petto hé ? 🤗
Een reden te meer om er eerbiedig mee om te gaan !






Een vijverrand in het ochtendlicht bied veel fotografie mogelijkheden…
Een paar druppeltjes omlijsten een of ander insect dat zich “veilig”
aan de zonzijde van de plant kwam opwarmen.





Druppeltjes…
Altijd heerlijk om te fotograferen :mrgreen:
Op f2,8 verglijd de achtergrond heel subtiel,
maar hier vond ik de achtergrond nog wat te druk…
Het is steeds blijven zoeken en aan een waterkant heb je
meestal niet veel mogelijkheden om van positie te veranderen…





Maar de aanhouder wint meestal 😋
Een meter verder stonden nog wat rietstengels ,
wat afgezonderd van de rest.
Dat kleine “drukte” verschil merk je direct aan het subtiel verschil tussen
een drukke én een minder drukke achtergrond.
Het is heerlijk om creatief te fotograferen aan een vijver rand 🤗






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Heel dunne, groene water plantjes zijn getooid met minuscuul kleine druppeltjes
afkomstig van het stuifwater uit de bruisende fontein.
De grootste druppeltjes zijn ongeveer 2 tot 3 mm groot…
Met een macro lens heb je de mogelijkheid om diep dat kleine wereldje
te duiken én je te kunnen verwonderen over de unieke schoonheid van het
verborgen wereldje, het kleine wereldje zoals ik dat graag benoem 😉




Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 2” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😉


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….

Nu ja, dat zien we dan wel hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Het kleine wereldje…

Van het “Speelse Spiegelingen” wereldje in Brussel,
gaan we terug naar de zomer van 2021, naar het vredige Limburg,
meer bepaald naar het Wijngaardhof in Gutschoven,
terug naar het kleine wereldje van de macro fotografie.
Het vorige logje in deze reeks kan je hier (her)lezen.
De camera is ook nog steeds de Sony A7 mark 3,
de lens is ook nog steeds de analoge Laowa macro 100mm f2,8 2:1. 🙃

Door de flitser (Godox TT686) manueel in te stellen, een matte flits diffuser te gebruiken,
én het flitslicht in zijn geheel af te zwakken dmv een extra lens-diffuser,
kan ik probleemloos werken (uit de losse hand) met ISO100 ,
1/200s tot 1/250s sluitertijd, het diafragma op F4 tot f8.
Mogelijke vervelende licht reflecties zijn met deze werk methode
bijna tot nul gereduceerd ! 👍😋
Zo zie je maar, met geduldig experimenteren en uitproberen kan je veel vervelende
problemen met flitslicht fotografie voorkomen !😉

Dat het een bijzonder natte periode was,
dat hebben ze geweten in Wallonië, amper 10km verder stroomde alles onder… 😥
Maar veel mensen zitten daar nog altijd zonder elektriciteit, zonder gas, een half vernield huis…
En de winter staat voor de deur ! 🥶
Maar ik ben zeker dat Vlaanderen (ook Antwerpen én Limburg) zijn goed hart zal tonen
en initiatieven zal opzetten om de mensen daar te helpen.
Waarom geen ‘Warmste week” voor Wallonië opstarten ?

Nu ja, toen hebben we daar dagenlang slagregens meegemaakt…
Onze fietsvakantie viel dan ook letterlijk in het water…😶
Maar in de binnenkoer van de vierkants hoeve waar we ons verblijf hadden,
vond ik een klein ingesloten paradijsje voor mijn macro fotografie 🤗

Hoe een simpel boomblaadje zo mooi kan wezen in de regen hé ?






Deze zwartstip smalboktor was helemaal van zijn melk…
Insecten hebben zonnewarmte nodig om “actief” te leven…
Zonder zon zijn ze echt wel kansloos voor vogels en andere insecten jagers…
Deze tor heb ik 2 uur later nog eens gefotografeerd in dezelfde houding…
Het insectenbestand in onze landen gaat achteruit, maar door een waterramp
zoals wat hier is gebeurd gaat deze teleurgang versneld omhoog…😶






Zelfs vliegen hebben zonnewarmte nodig om actief te zijn…
Het grote “voordeel” van koud weer is dat je dan insecten heel kort kan benaderen,
zonder dat ze wegvliegen…
Aan de regendruppeltjes, gevangen tussen de kleine takjes en stekels,
kan je goed zien hoe nat het toen was !






Een viooltje in de regen…
De rijke kleuren in die kleine viooltjes vind ik altijd super 🤗







Natgeregende meeldraden en de bloemstamper van een grote bloem…
Met een macro lens kan je er lekker abstracte beelden van maken 😎






Om nog een stapje verder te gaan in abstracte macro fotografie…
Natgeregende meeldraden kleven aan elkaar…
Rood, oranje, groen en geel gaan hand in hand 😎






Een klein, petieterig klein stukje van een bloem…
Een stilleven van vier piepkleine druppeltjes trok hier mijn aandacht…
Als je de schoonheid niet in het kleine wereldje kan zien….
Kan je dan de schoonheid in het grote wereldje ook waarderen ??






In de schaduwen vond ik dit pas geopend bloemeken…
dit mooie, gedempte licht heb ik na enkele probeer foto’s kunnen maken
met de Godox flitser. Pas bij deze foto was ik tevreden met mijn probeersels 🙂
Het leuke van blijven proberen tot het lukt, is het feit dat je al proberend
heel veel ervaring opdoet voor latere fotografie.
Bij de ‘gelukte’ foto’s, noteer ik meestal de settings van de camera, lens én de flitser,
zodat ik later niet telkens weer vanop nul moet beginnen 😋😎






Een vuurrood Leliehaantje op een malse groene plant…
In een paar uur kan heel de plant vernietigd zijn door de vraatzucht
van dit nochtans mooie insect. In deze foto zie je heel duidelijk hoe
deze kever zich een weg vreet door de plant !
De piepkleine regen druppeltjes op het rode schild vind ik wel iets hebben !






Deze “natte” bloemfoto vind ik heel “Belgisch” 😉
Zwart, geel, rood… Deze driekleur zit in onze Belgische genen ingebakken denk ik 😁
De héél beperkte scherptediepte én de perfect ronde bokeh achtergrond rondjes,
maken de foto helemaal af voor mij.
Macro’s maken in de regen, het is perfect te doen …
Alleen moet je dan zorgen dat je foto gerief 100% gegarandeerd waterdicht is !
Dat kost je in aanschaf een heel klein beetje meer (zo’n 10% meer denk ik),
maar je kan dan ook letterlijk alle kanten uit met je foto gerief 🤗👍






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
De Laowa lens helemaal opengedraaid op 2:1
(dat is dubbel zoveel als een klassieke macro 1:1 lens)
Het was een tijdje windstil…
De afstand van de lens naar het onderwerp (een meeldraadje) was ongeveer 1,5cm !
Extreem dicht dus !
In de macro wereld is er een universele wet die zegt hoe korter je kan komen,
hoe groter je vergroting zal zijn, maar hoe kleiner de scherptediepte dan wordt…
Op het ene vlak win je wat, maar op het andere vlak moet je wat toegeven 🙃
Natuurlijk kan je dat nu oplossen door focus stacking toe te passen,
om zo een grotere scherptediepte te verkrijgen…
Maar ik vind “spelen” met die héél kleine macro fotografie grenzen
heel creatief om te doen…
Je moet meestal het uiterste uit de kan halen op dit kleine macro vlak,
om een toonbare foto te maken, maar dat vind ik gewoon heerlijk om te doen 😋





Ik hoop dat je ook van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten.

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat mijn volgend logje zal gaan… dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,

Dirk

Plantentuin Meise 2021

Onze Nationale Plantentuin in Meise…
Eindelijk mogen we weer binnen, mits het respecteren van de corona regels,
mondmasker dragen, afstand houden, handen ontsmetten.
Het was 7 oktober, toen dachten we nog dat corona op de terugweg was…
Amper drie weken later is de situatie weer ferm aan het verslechteren 🙄
en dit niet alleen in ons landje…
Europa kleurt weer langzaam rood !
Maar we proberen zo normaal mogelijk te leven, mondmaskertje, handen
ontsmetten , covid safe pasje laten checken, enz, dat valt allemaal goed mee…
Bijna iedereen die ik ken is al 2x gevaccineerd,
sommigen hebben hun derde prikje al gekregen…
En zeggen dat er nog een handvol kennissen zijn die weigeren om zich
te laten inenten…😣 Tegen al die domme, koppige mensen zeg ik: Blijf weg van mij,
ik wil je niet meer zien en als je ziek wordt… Trek dan zelf je plan.
Als je de medische wereld niet vertrouwd, dan moeten ze je ook niet helpen als je
in het ziekenhuis terecht komt. Mijn gedacht !
Als je om medische redenen het vaccin niet mag krijgen… tegen die mensen
heb ik echt niets… ze zitten nu in een ongelooflijk belabberde situatie…
én moeten zeker geholpen worden !

Ném… Dit moest er efkes uit…

Maar je kwam hier niet om mijn frustraties rond corona te lezen hé 😉
We zijn al blij dat we terug in Meise binnen mogen !
Normaal gezien gingen we de serres binnengaan,
maar buiten was zoveel te zien en te beleven…
Dat ons serre bezoek voor een later blogje zal zijn 😎

Als je een jaarabonnement koopt dan mag je een uurtje vroeger binnen
als de reguliere bezoekers !
Heerlijk is dat, dan heb je de hele tuin een uurtje voor jezelf 😋
Als er dan nog wat mooi ochtendlicht is , wordt het helemaal mooi !
Hoe de zon met haar licht een heerlijk herfstpalet inkleurt 🤩
De rode herfst straalt in Meise !





Vele boomblaadjes beginnen langzaam te verkleuren…
Wat dauwdruppeltjes brengen schoonheid !






Eens je begonnen bent met dauwdruppels,
dan zoek je er steeds verder naar 😎
De camera is de Fuji XH1 met de 65mm 2:1 (100% manuele) macro lens van Laowa…
(dat was ik vergeten zeggen in het begin … 😉 )
Autofocus is dus onmogelijk met deze lens, maar gelukkig is de Focus Peaking
op deze camera echt wel super goed, zodat scherpe foto’s maken
met een manuele lens redelijk eenvoudig is.
Het is gewoon een andere methode van scherpstellen gewoon worden.
Met Focus Peaking kan je geen actie of sport fotografie doen…
Dat zal je wel duidelijk worden in de link hierboven.






Een spinnenweb in tegenlicht doet het altijd goed !
Als fotograaf moet je dan wel zorgen dat je in de schaduw zit…
Ander krijg je een overbelicht zootje 🙄






Bij spinnenwebben ben ik nooit met één foto tevreden…
Een volgende foto (met een andere kijkhoek bijvoorbeeld) kan altijd mooier zijn 😎
Hier vind ik de bokeh bolletjes wel iets hebben.






Als je echt héél dichtbij komt,
dan kan je minuscuul kleine druppeltjes zien op de zijden spinrag draadjes,
deze druppeltjes toveren als het ware een fontein van regenboog kleuren in het klein,
door de breking van het licht in deze heerlijk omfloerste zonnige herfstmorgen.🙃






Twee druppeltjes water…
De herfstkleuren vond ik supermooi !
De achtergrond verglijd in een heerlijk waas,
dankzij de echt wel heel goede kwaliteit van het macro glas 🙂
Die Laowa lenzen zijn relatief goedkoop (gezien tov merk-eigen lenzen),
maar ze zijn minstens even goed, soms zelfs beter.
Maar je moet op manueel werken… voor landschap, stad, macro, studio werk,enz is dat ideaal,
maar voor sport,actie, snelle fotografie zijn deze lenzen niet echt bruikbaar…






Toen werd het herfstseizoen wakker 😉







Als je als fotograaf op zoek gaat naar mooie druppeltjes,
dan moet je altijd verder kijken dan je neus lang is…
Eén dauw druppeltje, hangend op een blaadje, dat omgeplooid is door een of andere spin,
tart de zwaartekracht…
De piepkleine spinrag draadjes, het dauw druppeltje, de bokeh bolletjes…
Het is mooi vond ik… Maar als fotograaf mag je nooit tevreden zijn…
Het kan altijd beter hoor ! 😉






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Ongeveer dezelfde kijkhoek als bij de vorige foto…
Hier was ik op 5cm afstand van het rechtse druppeltje,
de lens was iets meer naar rechts geplaatst én de kijk richting
ietwat meer naar links.

Bijna dezelfde foto, maar toch helemaal anders qua sfeer, kleur, licht én opzet hé ? 😁
Daarom… je mag nooit te vlug tevreden zijn met je resultaat 😉




Ik hoop dat je ook van dit zoveelste deel van “Plantentuin in Meise” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😉


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Het kleine wereldje…

In dit logje maken weer een enorme sprong…
Van de woeste natuur in IJsland ,
keren we terug naar het vredige Limburg, naar het Wijngaardhof in Gutschoven,
terug naar het kleine wereldje van de macro fotografie.
Het vorige logje van deze reeks kan je hier (her)lezen.
De camera is nog steeds de Sony A7 mark 3,
de lens is ook nog steeds de analoge Laowa macro 100mm f2,8 2:1.

De Meike flitser die ik voor deze opnamen heb gebruikt,
heeft ondertussen de geest gegeven… 😶
Het voetje waar je hem in de flitsschoen mee schuift was gewoon afgebroken ! 😮
Nu ja, deze flitser heeft me amper 85€ gekost, het is spijtig maar ook weer niet zo erg…
Dat zal me leren om spotgoedkope Chinese rommel te kopen hé ! 😉
Nu gebruik ik een kwalitatief veel betere Godox TT686,
die ook relatief goedkoop is. De flitsers van eigen merk zijn meestal iets beter,
maar kosten meestal veel te veel geld voor wat ze waard zijn.

Intieme momentjes met een bloemenhart….








De zweefvliegjes waren echt wel verlekkerd op de bloemen
van mevrouw Maryse :mrgreen:






Het is echt wel duidelijk dat het hier ondertussen flink geregend had hé !
Voor creatieve bloemen fotografie gaat hier wel een nieuwe wereld open dacht ik 😎






Bloemen blijven inspirerend
Je kan er echt alle kanten mee uit vind ik !
vind jij dat ook ? 😎






Dezelfde bloem, vanaf links bekeken…
De meeldraden zijn als snoepgoed voor de zweefvliegjes !





In andere bloembakken aan de muur groeien dan weer andere (piepkleine) rode bloemen…
Ze waren amper 1 cm groot, wat een heel andere fotografie benadering vraagt …
De stamper van deze bloemetjes was gesplitst in 5 gekrulde deeltjes,
wat ik wonderlijk mooi vind !






In dezelfde bloembak, een ander bloemetje van dezelfde soort…
Hier heb ik enkele blaadjes en wat regendruppels laten spreken,
de zalige onscherpte van de macro lens doet de rest
om de compositie af te werken 😋







Aan de piepkleine druppeltjes heb je een goed idee
hoe klein dit ongeboren baby-bloemetje is !
Met een macro lens de wereld verkennen… Zalig hoor 😎😁






Zomaar een wit bloemblaadje
bedekt met wat regendruppeltjes…
Er is overal zoveel schoonheid verborgen,
dat wacht om ontdekt te worden 😎





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een nog gesloten bloem die wacht op wat zon…
Ik vind het net een natgeregend baby-draakje 🐲






Ik hoop dat je ook van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat mijn volgend logje zal gaan… dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes, Dirk

Het kleine zomerse wereldje

Van het ‘Kleine Wereldje’ in Limburg,
gaan we verder met een heel andere ‘Kleine Wereldje’,
namelijk, : Het kleine wereldje in mijn terras en tuin.
De foto’s dateren uit juni dit jaar.

Het fototoestel is de Fuji XH1,
de lens is de Canon 180mm f3,5 macrolens,
die via de Fringer EF->FX adapter op de Fuji X body is geklikt.
Deze adapter verbind natuurlijk ook de elektronica van de lens
met de elektronica van de Fuji XH1 body.
Deze Fringer adapter bevat ook een diafragma ring,
waar ik probleemloos het diafragma mee kan veranderen.
(Op de 180mm macro lens zelf zit geen diafragma ring,
het diafragma moet je op de Canon body zelf veranderen
dmv een diafragma wieltje.)
Heel handig dus van de Fringer ingenieurs 😎

In één van onze houten bloembakken groeien petieterig kleine
witte bloemetjes. Elk bloemetje is ongeveer 1 a 1,5mm groot.
Toen ik de foto later ‘ontwikkelde’ in de digitale doka, Photoshop,
zag ik tot mijn verrassing een piepklein (kevertje ?)
in één van de witte bloemetjes kruipen 🙂






Een blindebij zie ik regelmatig snoepen van onze witte margrieten 🙂






Het lieve beestje vond het leuk om gefotografeerd te worden
en toonde zich dan ook van zijn/haar (?) beste kant 😎






Groene vleesvliegen zie ik ook regelmatig in onze wilde bloementuin…
Zolang ze niet in onze keuken komen, mogen ze van mij doen wat ze willen 🙂





Een witte margriet droom ervan om zo groot te worden als de buurvrouw 😉






Een Penseelkever (Trichius fasciatus)…
Deze soort zie ik héél zelden in onze tuin !
Daarom was ik dus heel blij dat ik dit mooie beestje kon fotograferen :mrgreen:






Bij het fotograferen van insecten, is het meestal gewoon een kwestie van heel traag
te handelen, geen bruuske bewegingen maken, niet in of uitademen in de richting
van het beestje (Veel insecten hebben een hekel aan mensenadem geurtjes…)
Zorgen dat je schaduw niet over hen heen komt… anders zijn ze weg !
Je mag lawaai maken, flitsen… daar zitten ze meestal niet mee in 🙂
Hier was ik ook blij dat het kevertje zijn voorkant mooi liet zien 😎






Ook de achterkant van deze Penseelkever is best wel mooi om te zien.
Door de beharing zijn het ook goede stuifmeel-overdragers.
Heel nuttige beestjes dus !
De symbiose die gedurende tientallen miljoenen jaren is gegroeid
tussen insecten en bloemen/planten … Als je daar echt stil bij staat,
dan besef je pas hoe wonderlijk het begrip ‘leven’ is :mrgreen:






Een klein slaapmutsje dat heel elegant haar tere bloemblaadjes
opvouwde in het warme licht van de zomerse avondzon…
De groene stengel , het roze-rode schijfje én de oranje bloemblaadjes
vond ik echt vertederend mooi 😉
Titel: Ballet met oranje tutu






Een Juffertje in het groen en een slaapmutsje…
Titel: Flower conversation






Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een naarstige hommel doet zich tegoed aan de vele bloemen
in onze wilde achtertuin…






Ik hoop dat je van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk