Zomerse macro’s in Duitsland (Deel 4)

Vandaag blijven we in Duitsland, maar op een andere locatie.

Het is nog steeds dezelfde vakantie als die van mijn logjes

op 10 mei, 4 maart en 3 april.

Op 4 maart had ik alleen de 100mm macrolens mee,

vandaag gebruik ik de Canon 100/400mm telelens + de 1.4extender

zodat ik in feite een 140/560mm lens heb.

Daarmee kan je vanop een grotere afstand de heel alerte insecten

heel dicht bij ‘trekken’.

Door de extender verlies ik 1 stop licht, maar het was zonnig genoeg

om dat lichtverlies te compenseren :mrgreen:

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 en via de Metabones

adapter kan ik mijn ‘oud’ Canonglas op de Sony blijven gebruiken !

De locatie is nog steeds dezelfde als op 4 maart,

namelijk de uitgestrekte vijvers van Wilebad-essen.

 

De oevers van de vijvers zijn dichtgegroeid met riet en waterplanten.

Door de nabijheid van bomen en grote struiken werd het zonlicht ‘gefilterd’

Ideaal voor groene stillevens 😉

 

Een groen stilleven,

net een Japans aquarel

brengt me poëzie

 

 

 

Overal om ons heen zoemde en gonsde het van het leven !

Waterjuffertjes , altijd heel druk bezig om hun DNA te verspreiden 😎

Ze zitten verscholen onderaan in het struikgewas en waterplanten,

zodat je ze echt moet zoeken !

Om een zachte, niet storende achtergrond te verkrijgen,

moet je ervoor waken dat de beestjes niet in het dichte struikgewas zitten,

maar op een meer open plaats.

Zoeken is de boodschap !

Maar dat maakt fotografie net zo leuk 😉

 

 

 

Waterjuffertjes

ze hebben grote ogen

om beter te zien

 

 

 

Soms gleed er een witte wolk voor de zon,

waardoor het licht heel zacht en bijna diffuus werd.

Hét paradijs voor de natuur fotograaf 😎

 

 

 

50 shades of green…

Het mooie achtergrond bokeh maakt het verhaaltje af !

 

 

 

De Gewone Schaatsenrijder (Gerris lacustris).

Met duizenden ‘schaatsen’ ze heen en weer in deze vijvers.

Eigenlijk zijn het wantsen ! Wist je dat ? 😀

Meer info over deze merkwaardige beestjes :  Info

 

 

 

De Gewone Oeverlibel (Orthetrum cancellatum) zie je daar nog redelijk veel.

Met de 100/400mm kon ik van 2 meter verder fotograferen dan met de 100mm macro !

Wat natuurlijk een machtig voordeel is, want de beestjes zijn enorm schuw.

Deze prachtige insecten kunnen tot 5cm lang worden

en hebben een vleugelspanwijdte van 7 tot 9cm !

 

 

 

Vanop een steentje

zit ze roerloos te zonnen

tot een kikker plonst…

 

 

Een libel kan echt ongelooflijk snel landen…

In een fractie van een seconde zit ze op een takje, een steentje

Als uit het niets verschenen.

Hun vertrek is al even spectaculair vind ik.

Ze zit daar en ineens… is ze weg !

Dank zij hun 4 onafhankelijke vleugelparen,

kunnen ze ongelooflijk versnellen en extreem snel bochtenwerk doen

in volle vlucht. Als ze achter een prooi jagen,

heeft die prooi  geen schijn van kans !

 

 

 

Nog wat haiku woordjes,

om dit logje voor vandaag te eindigen :mrgreen:

 

Op een kale tak

komt een libel opwarmen

ineens is ze weg

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Advertenties

Zomer in Duitsland en moederkesdag

Van de sierlijke architectuur lijnen in Luik Guillemins

verkassen we naar Duitsland, naar het Gräflicher park in Bad Driburg.

Mijn madam en ik hebben een zwak voor klassieke kasteeltuinen,

daar vind je meestal stilte & rust en ongelooflijk veel soorten bloemen.

Het Gräflicher park was ongeveer 1 uurtje rijden van Wilebad-essen

(waar ons hotel is). Dat is niet echt ver rijden hé :mrgreen:

 

Omdat het zondag moederdag is,

en wetende dat alle moeders graag bloemekes krijgen,

draag ik dit logje vandaag op aan alle moeders 😉

Speciaal voor alle moeders :

De mooiste bloemekes uit het Gräflicher park ! 😀

 

Haar eerste kindje

maakt van de vrouw een moeder

is dat geen bloem waard ?

 

 

 

Deze donkere achtergrond is bij volle middag zon gemaakt…

Hoe doe je dat ? Zet je camera op 1 punt licht meting,

meet het licht op het meest belichte gedeelte, stel scherp en voila…

Je camera gaat er altijd vanuit, dat er in een foto 18% grijs is.

Als jij dat éne meet puntje gaat overbelichten,

dan compenseert de camera al het andere licht,

om aan die 18% grijswaarde te komen,

dit met een donkere achtergrond en donkerder (correcte) belichting tot gevolg.

Meer moesten we niet hebben hé ? 😎

 

 

 

Van politiekers moet ik niet echt veel weten…

Ze beloven maar en liegen er schaamteloos op los.

Maar voor één politieker heb ik wel respect, en dat is Herman van Rompuy.

Herman is ook een dichter, een begenadigd Haiku dichter zelfs !

Daarom heb ik vandaag de dichterlijke vrijheid genomen,

om een moederdag haiku gedicht van Herman op mijn blogje te publiceren !

 

 

Ik leerde van u

de kern van alle dingen:

leven is geven.

 

 

 

Soms kan het zo simpel zijn hé…

Je ziet een bloem pronken met haar geuren en kleuren,

en naast haar groeit een nog gesloten bloemeke.

Het voelt aan als moeder en kind 😉

Ontluikend leven !

 

 

Rozen zijn ongelooflijk moeilijke bloemen

om te fotograferen vind ik…

Zeker met een macro lens met een heel kleine scherptediepte !

Maar de voldoening is dan ook groot,

als de scherpte zich bevind waar ik dat wil 😎

 

 

 

Vijf minuten pret

zorgde negen maand nadien

voor een moederdag

 

 

 

Een zee van kleuren en geuren

Zo voelen deze kleur eilandjes aan…

 

 

 

Om dit moederdag logje af te sluiten…

Het leek wel of dit rosse bloemetje een frivool ballet rokje droeg,

een rokje gekleurd in wit en magenta rood.

Ergens in de kasteeltuinen speelde een muziek ensemble,

zalige klassieke Duitse barok muziek !

Het bloemeke leek hierop mee te dansen :mrgreen:

 

Voor alle moeders,

laat je zondag in de watten leggen !

Jullie verdienen dat ! 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen macro’s  fotografie,

én de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over wat we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Hallerbos 2019 (Deel 1)

De blauw/paarse hyacint pracht in het Hallerbos…

Het is bijna een traditie geworden om jaarlijks van dit wondermooie

bloementapijt een fotografie feest te maken :mrgreen:

 

Deze serie draag ik op aan Dien (Klaproos),

die vol ongeduld op mijn Hallerbos logjes wacht 😎

 

Om 6uur waren we ter plaatse, locatie: parking 10

De zon zou die dag om 6u42 opkomen.

Nog tijd genoeg dus om onze lieveling fotolocatie plekjes op te zoeken !

We hadden gehoopt op wat ochtend nevels, maar ’t was noppes…

Een klare lucht en het ochtendrood was minder rood dan

wat we in andere jaren hadden meegemaakt.

Niet aan te doen hé, een fotograaf moet werken met het licht dat er is…

Het eerste flauwe ochtendrood…

De blauw/paarse bloemekes slapen nog…

maak ze niet nog wakker hé 😉

 

 

 

Het is zeker niet mijn bedoeling om een fotografische

weergave (duplicatie) van het Hallerbos te tonen.

Ik probeer door allerlei technieken met de lens een totaalbeeld,

een gevoel, een momentje in het licht weer te geven.

Alle ingrediënten van het bos moeten ‘voelbaar’ zijn in de foto:

De bomen, het blauw/paars van de hyacinten, het ochtendrood,

het eerste geel/groene loof aan de bomen…

Sluitertijd 1/5s,iso100,f12, verticale beweging met de lens

 

Als het bos ontwaakt

hoor je ritsel geluidjes

en bijen gezoem

 

 

 

Om het warme ochtendrood explosief te verwelkomen,

zoom ik letterlijk in terwijl de sluiter openstaat 😎

Nog even voor alle duidelijkheid:

Bij deze fotografie technieken is GEEN photoshop gebruikt hé ?

f16, iso100, 100–> 300mm gezoomd, 1/3s.

 

 

Een Orton bewerking op voorgaande foto

maakt de kleuren meer verzadigd en vlakt storende details weg.

Some like it, some don’t… But i like it 😉

 

 

 

Een fotograaf mag zich soms eens creatief laten gaan hé ? 😉

Maar van de andere kant zijn er in het warme ochtendlicht

ook zalige plaatjes te ontdekken…

Terug naar ‘normale’ fotografie dus…  😛

Soms moet je echt zoeken om de juiste belichting te vinden,

een tikkeltje teveel licht kan je foto ‘verbranden’

een tikkeltje te weinig licht geeft je een onderbelichte foto…

Maar dat zoeken en proberen geeft me een enorme voldoening 😎

Je doet er ook veel ervaring mee op !

 

 

Het jonge beuk groen

geniet van een zonnebad

vol warme kleuren

 

 

Gewond…

Dit boompje herinner ik me nog van vorig jaar.

Toen dacht ik al dat deze jonge beuk een vogel voor de kat was…

Maar hij geeft het nog niet op !

Houden zo boompje 😎

 

Hier zie je heel mooi wat het zonlicht doet met de hyacinten.

In de schaduw kleuren de hyacinten blauw.

Als ze door de ochtendzon belicht worden,

dan ogen ze meer paars.

In deze foto’s zie je alle kleuren tegelijk !

Het prille ochtendlicht….  Het mooiste licht dat er bestaat ! 😎

 

 

 

Als je de zon ziet opkomen in het Hallerbos…

De kleuren, de geuren, het insecten gezoem

Als je het fenomenale licht ziet opbloeien…

Dàt zijn zalige momenten om te beleven hoor 😀

 

 

 

Een Orton bewerking op de vorige foto…

Het sprookjesgehalte van het bos wordt levendiger,

vind je ook niet ? 😉

 

 

 

Op momenten zoals dit,

wil je wel op honderd plaatsen tegelijk zijn !

Maar omdat zoiets niet kan,

moet je genieten van het plekje waar je nu bent 😉

en er het beste van maken ! 😎

Zo’n mooi licht duurt echt niet lang hé…

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

nog wat bij elkaar gesprokkelde haiku woordjes 😉

 

Vroeg in de morgen

laten plantjes zich strelen

door het ochtendlicht

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Bloesems van onze Japanse kerselaar (Deel 2)

Van de herten en de heuvels in Duitsland,

keren we terug naar ons klein Belgenlandje.

Meer bepaald naar ons kleine voortuintje

waar onze Japanse kerselaar met zijn wit-roze bloesems stond te pronken :mrgreen:

Voor macro werk heb je niet echt een macro lens nodig…

Je kan evengoed werken met een 70/200mm of een 100/400mm telezoom.

Maar in dit logje zijn alle foto’s gemaakt met één Fuji macro lens.

Namelijk de aps-c Fuji 80mm macro 1:1 f2,8 die op de Fuji XH1 is geschroefd.

De crop factor omgerekend naar full frame is 1,5

Dus 80mm x 1,5 = 120mm. Kan je lekker dichtbij komen ! 😉

Deze lens heeft een boterzachte achtergrond

(wat ik een zalige eigenschap vind natuurlijk ) 😎

 

 

 

 

Gek hé, hoe 1 boom zoveel schoonheid kan dragen 🙂

Het is dan ook een fotografie feest voor mij als de bloesems

in volle bloei komen te staan !

 

’s ochtends heel vroeg

ontluiken witte bloesems

als sneeuw pareltjes

 

 

 

 

Het is redelijk moeilijk om scherpe foto’s uit de hand te nemen,

zeker als er een zacht briesje staat

of als er een auto of een vrachtwagen passeert…

Maar daar zijn middeltjes tegen hoor 😉

Men neme een (lange) uitschuifbare antenne van een oude radio,

je steekt die in de grond en het kleine takje met je bloem onderwerp

maak je even vast met een wasspeld aan die antenne.

Klaar is kees en je doet niets kapot :mrgreen:

 

 

 

Onze buurvrouw heeft een kapsalon.

Naast de ingang van het salon branden meestal 2 Led sfeer lampjes.

Door de zalige onscherpte van de macrolens,

kan ik handig gebruik maken van die lichtjes 😎

De lichtjes staan ongeveer 5 of 6 meter verder van onze boom.

Dat is mooi meegenomen hé ? 😉

 

 

 

Sneeuw witte bloesems

lokken met hun geur en kleur

gonzende bijen

 

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven,

maar dan met een Orton bewerking…

Orton verzacht alles op een zalige manier vind ik 😎

 

 

 

Er groeien zoveel bloesems  aan de boom,

dat ik keuze genoeg heb om leuke composities te maken.

Hier heb ik de 2 led lichtjes in 1 foto kunnen krijgen :mrgreen:

(zonder hulp van photoshop hé ?! )

 

 

 

In de vorige foto zie je dat de meeldraadjes van de bloesem

niet helemaal scherp zijn…

Een verzachtende Orton bewerking kan hier mooi werk afleveren 😉

 

 

 

 

De kersenbloesem

staat terug in volle bloei

het is weer lente

 

 

 

 

Het is wonderbaar,

hoe die rode bloem knopjes

morgen bloesems zijn

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een takje vol rode beloften…

Morgen zullen er heel wat nieuwe bloesem bloempjes

wit pronken in onze voortuin :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Zomer in Duitsland

Weet je nog dat we op 4 maart langs de vijvers van Wilebad-Essen wandelden ?

Zie Link naar dat logje.

Deze wandeltocht zet ik vandaag verder…

Het was mijn bedoeling om macro’s te maken van de insecten aan de vijvers

en had daarom alleen een 100mm macro lens mee én de Sony A7 R2.

Ik wist wel dat er zich achter de vijvers een enorm groot natuurpark bevind :mrgreen:

maar op wat nu gaat komen had ik niet gerekend 😎

De dieren waren redelijk ver weg van ons,

maar door de grote sensor (41 mega pixel) van de Sony A7 R2,

kon ik redelijk wat croppen (bijsnijden),

zodat de afstand tussen ons en de dieren korter lijkt 😀

 

Zo zie je maar… een grote CCD heeft zeker zijn voordelen hé !

 

 

Zolang we stil bleven staan, bleven de herten ook staan.

Bij de minste beweging van onze kant liepen ze terug…

een paar minuten later won hun nieuwsgierigheid het weer

en kwamen ze stapje per stapje terug dichterbij 😀

 

 

 

We werden heel nauwlettend in het oog gehouden…

Gelukkig is de Sony A7 R2 volledig geluidloos !

Het waren zalige momenten hoor :mrgreen:

 

 

 

Hier wou ik terugkomen met de 100/400mm lens,

maar de kudde heb ik niet meer weergezien…

Volgende keer neem ik meer lenzen mee,

maar je moet dat zware gewicht de hele tijd meeslepen hé…

Het leven van een natuurfotograaf kan zwaar zijn 😉

 

 

 

Op en top alert

bewaakt een hert de kudde

wat een edel dier

 

 

 

Deze vakantie  in Duitsland  had een welbepaald doel…

Namelijk de kazerne opzoeken waar ik ooit mijn legerdienst had gedaan.

Noem het nostalgie, whatever, maar ik vond het leuk om die mooie streek

rond Essentho nog eens met een bezoekje te vereren 🙂

Je kan het landschap ginder vergelijken met onze Vlaamsche Ardennen  😉

Tijdens de vrije momenten in mijn legerdienst heb ik hier ook heel lange

wandelingen gemaakt. De streek is totaal veranderd, maar dat stoort me niet.

Een fotograaf heeft niet veel nodig om een mooie compositie te maken hé :mrgreen:

 

 

 

Hetzelfde stilleven, maar dan in zwart/wit.

Naar de essentie van de lijnen in het kader…

 

 

 

Het licht in de late namiddagzon werd zachter en heel mild…

Ons hotel was nog een vijftal km stappen verderop,

nog tijd genoeg om te genieten van de schoonheid die ons overal omringde :mrgreen:

 

Zonlicht streelt het bos

fleurt de beukenblaadjes op

straks is het avond

 

 

 

Een doorkijkje in het bos… 😉

 

 

 

Een macro lens is in 99% van alle gevallen een kwaliteit lens !

De ronde cirkels van onscherpte in de achtergrond noemen we ‘bokeh’.

Hoe meer lamellen (om het diafragme te openen/sluiten) er in de lens zijn verwerkt,

hoe meer ronding in de bokeh cirkels  je zal krijgen.

In deze lens zitten 9 lamellen, wat bijna perfecte cirkels geeft.

Als je een “slechte” lens hebt met pakweg 5 of 6 lamellen,

dan zal je 5 of 6 hoeken krijgen ipv cirkels… (én een drukkere achtergrond)

Als je met een open diafragme werkt (f2.8 of minder),

dan kan je het onderwerp perfect isoleren van de achtergrond.

Heerlijke onscherpte in de achtergrond is ook een handig meegenomen

eigenschap van een goede lens 😎

Het late middaglicht is perfect om “warme”  zomerfoto’s te maken

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

 

Rode bloemetjes

genieten nog heel even

van de avondzon

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro’s  & herten fotografie,

én de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over wat we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Bloesems van onze Japanse kerselaar

Elk jaar opnieuw is het weer uitkijken naar de eerste bloesems

van onze Japanse kerselaar !

Het is best wel een “rare” boom vind ik  🙂

Eerst zie je overal piepkleine bloesemknopjes groeien

(zie de eerste foto van dit logje), de meeste zijn 1 tot 2 mm groot !

Tot je op een dag ontdekt dat er ineens honderden bloesem bloemen

tegelijk zijn ontwaakt :mrgreen:

Dát is voor mij hét teken dat de lente in aankomst is 😀

 

Een haiku met een vette knipoog naar Jan De Wilde … 😉

 

Bloembotten barsten

open met een witte knal

daar is de lente

 

 

 

 

De blaadjes van de bloesems zijn niet wit,

maar van een heel verfijnd heel licht en kwetsbaar aanvoelend roze.

De meeldraden dan weer, zijn van een zuiver wit.

De helmknopjes zijn geel tot licht oranje

dat ontsproten is uit een licht rode bloembodem.

 

 

 

 

Een ‘orton’ techniek bewerking op voorgaande foto…

De bloesems groeien

als geurige sneeuwvlokjes

in een lentebries

 

 

 

 

 

Het macro seizoen wordt weer in gang getrokken 😎 Zalig !

De uitdaging om net datgene dat ik belangrijk vind scherp te krijgen

en de zalige onscherpte van een macrolens zijn plaatsje te geven.

Alle bloesemfoto’s zijn buiten gemaakt, dat wil zeggen dat het minste

zuchtje wind, zorgt voor een gegarandeerd mislukte foto !

Maar ik heb nooit beweerd dat macro fotografie gemakkelijk is hé 😉

 

 

 

 

Hier zie je goed hoe flinterdun de scherptediepte van een macrolens is…

De eerste meeldraadjes zijn nog scherp, de middenste en achterste meeldraden

verdwijnen al in een waas van onscherpte.

 

 

 

Dat bloesemknopje

gehuld in maagdelijk wit

is wat verlegen

 

 

 

 

 

 

Meer en meer gebruik ik mijn lens als een penseel,

als ik in het macro wereldje werk.

Het kleurenpalet zoek ik gewoon in de natuur.

Door de zalige eigenschap van onscherpte bij een macrolens

kan ik de achtergrond kleuren gaan gebruiken als aanvulling in mijn foto.

Het kleine wereldje is een bron van inspiratie voor mij 😎

 

 

 

 

Bij bloemen, planten fotografie gebruik ik graag de ‘orton’

foto bewerking techniek.

Dat is een oude filmtechniek, ontwikkeld in de jaren 60, begin 70 jaren,

om een flou, een zacht waas over de film (of foto) te leggen.

Als je dat doet in photoshop zit je al snel een dik half uur bezig

om alle bewerkingen uit te voeren.

Maar gelukkig kan je in photoshop al je handelingen die je doet opslaan in 1 ‘action’.

Die action kan je opslaan en later terug laten uitvoeren als een batch bewerking op een foto.

Dat ‘action’ uitvoeren process neemt amper een halve seconde in beslag !

Handig hé ? 😉

 

 

 

 

Hoe meer je de lens dichtknijpt (hoger F-getal),

hoe meer scherptediepte je krijgt.

Maar ook… meer details in de achtergrond… 😐

Macro fotografie is een constant afwegen en scherpte en onscherpte.

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen voor vandaag,

nog een orton bewerking op bovenstaande foto.

Orton verzacht alles op een no nonsens romantische manier vind ik :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

Wilgenkatjes (Deel 2)

Het is ondertussen al 10 dagen geleden dat ik (eindelijk !)

de Dilbeekse moeras wilgenkatjes, Anno Domini 2019 kon fotograferen…

Die dag was het een paar uurtjes droog en min of meer zonnig.

Sinds die dag heeft het elke dag weer geregend, gestormd, gehageld…

Maartse buien, je kent dat wel.

En dan moet april met al zijn grillen nog beginnen… !! 😯

Nu ja, ik ben zeker geen zomer freak, maar dit grijze pokkeweer duurt te lang.

Een deugddoend lentezonnetje zou nu echt welkom zijn :mrgreen: 😎

 

Daarom neem ik je graag terug mee naar dat eerste lentezonnetje

van tien dagen geleden…

De dag van de wilgenkatjes fotoshoot 😉

Wandel je mee naar dat eerste lente zonnetje van dit jaar ?

 

 

 

 

Het wilgentakje

zal terug katjes baren

het wordt weer lente

 

Als wilgentakjes

weer katjes zullen baren

dan wordt het lente

 

 

 

 

Hetzelfde wilgenkatjes takje als hier boven,

alleen heb ik hier de belichting op 1 punt spot meting gezet,

en het licht gemeten op het wilgenkatje natuurlijk.

Een zee van licht verschil met de foto hier boven hé ? 😎

 

 

 

 

Een zalig moment

als de zon haar warmte straalt

over de katjes

 

 

 

 

 

Bijna de zelfde foto als hierboven.

Alleen heb ik de lens hier wat meer dichtgeknepen tot f8.

Je merkt het direct aan de ‘drukkere’ achtergrond hé ?

 

 

 

 

Dit ‘Wilgenkatjes’ logje sluiten we voor vandaag af

met wat haiku sprokkelwoordjes 😉

 

Elk jaar weer opnieuw

bewonder ik de kleuren

van wilgenkatjes

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie van de wilgenkatjes,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk