Het kleine wereldje

Wat ik zo leuk vind in het blog wereldje,

is dat je a volonté kan wisselen van locatie én van tijdvak tegelijk  🙂

In mijn vorig logje zaten we nog te dromen in een sprookjeswereld,

vol spelende kinderen, elfjes en twaalfjes, ditjes en datjes 😉

 

Vandaag duiken we weer op in de natuur camping van Marc in La Combe,

Les Eyzies De Tayac, Dordogne, ergens in la douce France :mrgreen:

Weer een nieuwe bladzijde in het ‘Kleine wereldje’ der macro fotografie 😀

 

In ons kleine hutje, onder de appelboom in de camping,

hebben we een klein frigo/vriezertje.

Handig om ons gekocht eten wat langer te bewaren in die Franse warmte

(30 en meer graden C !) 😀

Toen ik daar het pakje bbq vlees uithaalde,

(dat we de vorige dag hadden gekocht),

zag ik een zwarte bosmier op dat pakje liggen…

Het beestje bewoog nog wat, het was nog niet helemaal bevroren !

Heel voorzichtig legde ik de mier op een blad keukenpapier…

Gewapend met de Canon 65mm MPE super macro lens,

kon ik van heel nabij (+3X vergrotingfactor) foto’s maken van dit wondere wezentje…

 

Een nabeschouwing…

Kan jij in je blootje, minimum één nacht + bijna één dag,

overleven in een diepvriezertje bij -5 graden ??

Deze mier heeft het klaargespeeld hoor !

Het diertje stond na 10 minuten weer recht en ging er vandoor 😎

 

Mieren zijn heel taaie beestjes 😀 , amai ni !

 

 

 

 

 

In de uitgestrekte bossen rond Marc’s camping zijn veel open plekken,

in die open, zonbeschenen plekken vind je enorm veel insecten…

Gewapend met de 180mm macro lens + een 1.4 extender,

op de Canon 6D camera ging ik daar op fotojacht …

 

 

Buitenaards

Die kleine sprinkhaan

lijkt een buitenaards wezen

met kille ogen

 

 

 

 

Het grote voordeel van een langere brandpunt macrolens,

is dat je vanop een redelijk verre afstand de insecten kan fotograferen.

Als je met een 60mm of een 100mm macro dichterbij komt,

in het volle zonlicht, dan zijn de beestjes gegarandeerd weg !

Daarvoor : een 180mm + 1.4 extender = 252mm macro lens.

Daar kan je vanop 1.5 tot 2 meter comfortabel mee werken 😀

Een APS-C crop sensor (iets kleiner dan Full frame) kan ook helpen,

hier kan je de brandpunt nog eens vermenigvuldigen met 1.5 (Canon) , 1.4 (Nikkor).

 

In onze mensen maatschappij wordt “publieke geslachtsgemeenschap” niet echt getolereerd,

Maar het insecten wereldje trekt zich daar niets van aan 😎

Twee Gestreepte Schildwantsjes wisselen hier hun genetische gerief uit,

én zorgen voor hun nageslacht :mrgreen:

 

 

 

 

 

Het woordje “fotografie”, kan je vertalen naar tekenen, schrijven met licht…

Het mooiste wat je een fotograaf kan toewensen is dan ook :

“Ik wens je veel & mooi licht” !

In de prille avondzon zag ik dit zalig licht tafereeltje 😀

Het licht doet zijn werk en het zalig onscherpe bokeh van de lens doet de rest.

Licht momentjes als dit,

zijn echt wel hoogtepuntjes in het leven van een natuur fotograaf 😎

 

 

Bol

Hoe een zaadjes bol

in de ondergaande zon

zo mooi kan wezen

 

 

 

 

 

Wantsen zijn heel leuke wezentjes vind ik…

Sommige zijn heel mooi gekleurd,

sommige zijn vaal bruin en onopvallend,

sommige kunnen echt wel stinken als je ze plat trapt

(maar dat is dan je eigen domme fout)

Wantsen doen niets of niemand kwaad, ze leven van overschotjes,

van dode insecten, van dode planten, enz.

Deze Bessenwants bijvoorbeeld,

vind ik een bijzonder & kleurrijk beestje

Zeker als hij (of zij ?) een plantje naar beneden drukt 😆

 

 

 

 

 

De Bessenwants is hier op identiek dezelfde positie als voorgaande foto,

maar wat manoeuvreren met de lens levert me een heel andere kijkhoek …

Deze foto vind ik veel beter dan de vorige

Teergeliefde bezoeker , wat denk jij daarvan?

 

 

 

 

Om te eindigen…

Het zijn de kleine dingetjes die het hem doen hé…

Kleine dorre plantjes,

verschroeid in de a.d. 2018 zomer temperaturen

lichten nog heel even op in de ondergaande zon

in dat zalige Frans Dordogne natuurgebied…

Deze foto voelt (in mijn ogen) bijna aan,

zoals een schilderij die van Monet kon zijn …

Je weet ondertussen wel dat het impressionisme mijn dada is,

in het kunstwereldje 😀

 

Monet & zijn werken

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, macro fotografie

én mijn haikoe poëzie woordjes…

Het ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer of waar het verschijnt laughing

 

Dirk

Advertenties

Het kleine wereldje…

Vanuit het barre noorden van IJsland,

keren we vandaag even terug naar het zomerse Frankrijk,

meer bepaald in La Combe (Dordognestreek).

 

Rond het domein van de natuur camping bij Marc,

is er overschot van mogelijkheden om macro foto’s  te maken.

Een overvloed van insecten kan je spotten in de bossen, de weiden, de vijvers…

Een droom locatie voor een macro fotograaf 😀

Het tijdstip was ongeveer 21u, het was nog broeierig warm…

Omdat de insecten nog heel levendig waren in die warmte,

was ik gewapend met een 100/400 mm telezoonmlens + 1.4 extender

(zo had ik feite een 140/560 mm telezoom lens).

Ideaal om de kleine schuwe beestjes van op een eerbiedige afstand te fotograferen !

 

Met een 100, 180mm macro lens moest ik veel te kort bij de heel alerte insecten komen,

die waren dan al lang piepedada voor ik ze scherp in de lens kon krijgen 😳 !

 

Als je insecten fotografeert in volle zon, warme temperaturen,

zorg dat je een lange telelens hebt. (200 of 300mm is een minimum)

Als de temperatuur laag is, of in de koele ochtenddauw ofzo,

dan kan je heel kortbij komen (Dan kan je zelfs een 40, 60mm macro lens gebruiken)

 

Een kleine krekel trok mijn aandacht, door zijn lawaai !

 

Een wist je datje : Een krekel kan je herkennen aan de plaats van zijn vleugels,

namelijk boven het lichaam.

De vleugels van een sprinkhaan bevinden zich opzij van het lichaam.

 

Nog een wist je datje : Een sprinkhaan maakt geluid (tjirp) ,

door zijn achter poten tegen zijn voorvleugels te wrijven.

Een krekel doet dit door zijn voorvleugels over elkaar te wrijven

 

Krekel

 

Een kleine krekel

maakt krassende geluiden

ineens sprong het weg

 

 

 

 

 

Dichtbij de vijvers, tussen het riet en de dichte plantengroei,

leven de top predators van het luchtruim !

De libellen en de waterjuffers.

Het zonlicht heeft nu meer en meer moeite om door de dichte vegetatie te dringen…

Maar dát is nu hét licht dat ik zocht 😀

De iso moet wat hoger, om de sluitertijd boven 1/400ste te krijgen op 400mm,

het beetje ruis die onverbiddelijk optreed,

is met Abobe camera raw zo verwijderd.

Wat ik me bij deze sierlijke gracieuze blauwe diertjes altijd afvraag:

Is het een Weidebeekjuffer of een Bosbeekjuffer ?

Ik denk dat het diertje op onderstaande foto een Bosbeekjuffer is (Calopteryx virgo),

omdat het diertje geen donkere vlek heeft op haar vleugels

 

 

 

 

 

Naast de vijver kwam dit beestje rusten…

Volgens mijn determinatie opzoeking zou dit een Franse veldwesp zijn. (Polistes dominula).

Het is een niet agressieve wespensoort, maar houd er wel rekening mee dat ze kunnen steken !

Dus zolang ik niets doe, zal dit beestje me ook niets doen 😀

 

 

 

 

Waterjuffertjes kunnen plotseling naast je verschijnen…

Ploef, ineens zijn ze er.

Je vraagt je dan af hoe ze het doen hé ? 😀

Het zijn acrobaten van het luchtruim !

Wist je dat ze in volle vlucht, een hoek van 90 graden kunnen maken ?

Het zijn dé jagers bij uitstek !

Urenlang kan ik die diertjes bewonderen :mrgreen:

 

 

Waterjuffer

 

Plots ! Een glinstering

naast me; Een waterjuffer

die een slaapplaats zoekt

 

 

 

 

 

Soms moet je eens goed zien over welke juffertje het hier gaat…

ik dacht eerst dat hier een Azuurwaterjuffertje (Coenagrion pualla) voor mijn lens zat…

Maar bij nadere controle blijkt het een Lantaarntje (Ischnura elegans) te zijn !

Bij insecten zit het verschil tussen de verschillende soorten vaak in heel kleine details.

Op mijn blog wil ik zo’n correct mogelijke informatie geven,

daarom raadpleeg ik altijd mijn insecten gidsen en bij twijfel ga ik op ’t internet op zoek naar meer informatie.

Meestal geraak ik er wel uit hoor 😀

Teergeliefde bezoeker, als jij weet dat ik fout zit

(en dat kan altijd, ik ben de almacht niet 😎 ).

Stuur je me dan de correcte informatie door aub ?

Ik zal je eeuwig dankbaar zijn 😎

 

 

 

 

De vijver van Marc, zo noemen we die met bronwater gevulde vijvers…

Enkele loshangende takken,

die zachtjes bewegen in het verdwijnend licht

van de ondergaande zon…

krekels sjirpen,

het water klotst heel zachtjes.

De lens wijdopen en de focus op de takken…

Het water verglijd in onscherpte…

Het is zalig om hier weg te mijmeren 😀

 

 

 

 

 

 

Avondlicht

Nu de zon wegzinkt

glanst het avondlicht vol goud

heel eventjes maar

 

 

 

 

Als ik de focus terug op het water leg,

meer bepaalt naar het centrum van de vijver,

daar zie ik nog steeds rimpelingen in het water,

veroorzaakt door kikkers en vissen.

“Het leven blijft verder malen” , zo denk ik dan…

De kleine lichtjes in de rimpelingen zijn afkomstig van enkele kampeer tentjes,

die rond deze vijver opgeslagen zijn…

Dit vredig tafereeltje doet me denken aan een schilderij van Monet :mrgreen:

 

 

 

 

 

Twee grote vissen happen naar een op het water drijvende of zwemmende prooi

Golvende cirkels groeien naar elkaar toe…

Zo’n momentjes, zen momentjes,

zijn voor mij het toppunt van ontspanning & introspection…  😎

 

 

Rimpels

Rimpels golvend op;

het water in de vijver

zijn tijdloos en stil

 

 

 

 

Op weg naar ons kleine camper hutje, naast de appelboom,

in het tegenlicht van de ondergaande zon zag ik een distel…

Hoe iets onooglijk klein én met zo’n prikkelbaar stekelig karakter,

zo mooi kan worden hé ? 😀

“Fotografie is echt wel een zalige hobby” , zo denk ik dan 😎

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, vijver & insecten macro fotografie

Dit ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje…

Het kleine wereldje…

dat bijna onzichtbare macro wereldje…

Het is én zal steeds mijn grote liefde blijven in het fotografie wereldje

(naast de natuur en landschap fotografie natuurlijk 😀 ).

 

Werken met macro lenzen is balanceren op de kling van de geringe scherptediepte…

Bij macro lenzen met een korte brandpunt afstand (40 tot 60mm),

moet je echt wel heel kort bij je onderwerp komen (enkele cm !)

Wat dit type lenzen ongeschikt maakt voor insecten en dergelijke fotografie…

Macro lenzen van 100 tot 150 / 180mm zijn echt wel geschikt,

voor fotografie van schuwe insecten (bijen, vlinders, de meeste andere insecten)

Maar je kan ook zoom lenzen gebruiken (200 tot 400mm),

eventueel mét of zonder tussenringen, om het kleine wereldje te verkennen.

Een grotere ccd is wel heel handig om iets over te houden als je teveel moet croppen…

 

Je kan ook werken met omgekeerde lenzen (via een omkeer ring)…

maar de kwaliteit van dit soort foto’s spreekt me niet echt aan, dus zwijg ik erover 🙂

 

Alle macro’s in dit blogje zijn met de Canon 180mm macro lens gemaakt.

De camera is de Sony A7RII (Canon lens via Metabones adapter bevestigd op de Sony)

 

Als instapper… het CurryKruid (Helichrysum Italicum) in onze kruidentuin…

De minuscule bloemekes waren toen (tijdstip van deze shoot) in hun bloei periode !

(Op de vraag van An,  https://fotorantje.blogspot.com/ een foto van dit kruid in volle bloei )

Tijdstip van de shoot: 10 juni dit jaar.

De geel/oranje bloemekes in bloei zijn amper 1/2 mm groot !

Ze hebben geen culinaire smaak waarde, maar hun geur is zalig en heel aangenaam !

Heel ons terras ruikt in juni naar curry , je waant je in Indië :mrgreen:

 

 

 

 

 

Onze witte margrieten trekken vele bezoekers ….

De Rode Smalboktor (hier een vrouwelijk exemplaar),

doet zich tegoed aan deze bloem…

In ruil voor nectar en voedsel, verspreid het beestje het stuifmeel van de bloemen…

De natuur in een mooi evenwicht !

 

 

 

 

 

Feromonen bepalen grotendeels het insecten gedrag in de prille lente…

Een paar cm lager huisde een andere Rode Smalboktor…

Subtiele feromonen, instinctief uitgestoten door het andere insect,

of is het omgekeerd ??

maken ‘iets’ wakker in het bovenste insect…

De ‘drang’ naar vermenigvuldigen van de soorten wordt hier aangewakkerd …

Evolutie is een wonder & subtiel effectief ding hé ?

 

 

 

 

 

Als je het insecten wereldje geduldig observeert,

dan zie je soms bizarre tafereeltjes…

2 insecten, behorend tot een totaal andere soort,

voeden zich aan diezelfde bloem…

Eén ding hebben beide beestjes gemeen…

Ze verspreiden alle twee het stuifmeel van de witte margriet…

Zo komt de bloem als uiteindelijke winnaar uit in deze ontmoeting 😀

 

 

 

 

In ons kruidentuintje groeien er echt wel veel Juffertjes-In-het-groen…

Van de complexiteit en kleur van deze wondere plantjes krijg ik nooit genoeg 😀

Er groeien hier exemplaren met maagdelijk witte blaadjes,

weer ander met licht blauw getinte blaadjes,

nog andere met rood turquoise stampers en hemelsblauw getinte blaadjes…

Tot ze verdrogen in een zaad-doosje

Maar zelfs in dat stadium zijn ze nog steeds betoverend mooi !

 

 

 

 

 

 

De Fraaie schijnboktor…

een beestje dat al dikwijls model heeft gestaan voor mijn lens :mrgreen:

Dit exemplaar,

(het is een mannetje, dat kan je zien aan zijn ‘gespierde dijen)

is me opgevallen,

door die deuk in zijn linker achterpoot…

eventjes Apeldoorn bellen ? 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie

Dit ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Dirk

Hallerbos 2018 – Deel 5

Dat er in dit logje rare bokkensprongen worden gemaakt,

over onderwerp, locatie en zelfs tijd,

dat wist je al langer als vandaag hé 😀

Als je dat nog niet wist… dan ben je een nieuwe bezoek(st)er en dan weet je het nu ook hé :mrgreen:

In ieder geval, van harte welkom in dit logje, neem een stoel en wees gezeten 😆

 

Van de imposante krijtrotsen in Étretat (Frankrijk),

verkassen we terug naar ons Belgenlandje,

meer bepaald naar het Hallerbos waar de hyacinten nog steeds in volle bloei stonden.

Het tijdvak is begin april 2017…

’t was een zalige fotoshoot met mijn collega & fotografie buddy, Baudouin Paradis,

(wiens foto-link je in mijn “Een bezoekje waard” lijst terugvindt.)

Mijn camera toen: Canon 1D mark 4, lens: Canon 100/400mm.

 

Btw, die Canon 1D Mark 4 …

(inclusief batterij lader + 2 grote batterijen,

de grip is in het toestel zelf geintegreerd,

+ ReaylyRightStuff Arca swisss bracket

staat nu te koop, wegens definitieve overschakeling naar Sony & Fuji.

Het toestel is steeds goed onderhouden, er hapert niets aan.

… als je geïnteresseerd bent, geef me dan een seintje…

 

 

Ons thema die dag toen….

Zacht ochtendlicht , de blauw paarse bloemekes én het beukenbos

Het fris groen & geel lentegroen…

Dat geheel proberen weer te geven …

 

 

Hallerbos

Gouden ochtendlicht

zorgt voor rijke contrasten

in het Hallerbos

 

 

 

 

 

Het woord Fotografie heeft zijn oorsprong uit het Grieks…

Het Griekse woord “phðtós” betekent licht.

En het woord “graphê” betekent tekenen of schrijven.

Fotografie betekent dus letterlijk: Schrijven, tekenen met licht !

 

Als ik s’ochtends of s’avonds van het zachte strijklicht geniet in een bos,

dan probeer ik altijd de sfeer die ik toen proefde weer te geven in mijn foto..

Het licht vangen in het groen en een vage impressie te geven van de blauw/purper gekleurde bloemen…

Ooit had ik hier al verteld dat mijn geliefkoosde kunststroming, het impressionisme is…

Met een voorkeur voor de pointillisme techniek in het geheel van die impressionisme stroming!

Welnu, dit impressionisme gevoel probeer ik ook in mijn fotografie te leggen…

Wat ik toen zag én voelde… dát proberen weer te geven, dat is mijn doel hier…

 

 

 

 

 

Spelen met scherptediepte…

Een flinterdun lijntje is scherp…

Daarvoor en daarna verglijd het bos en de kleuren in een waas vol bokeh

Details zijn niet echt belangrijk meer …

Het gaat me om de sfeer van het geheel, het (kleur)gevoel !

het spel van licht en schaduw…

De “ziel” van het bos-bloementapijt weer te geven

 

 

 

 

 

Als we nog een stapje verder zetten op de fotografie benadering van de vorige foto,

dan verglijden de blauw/paarse hyacinten tot vage bokeh cirkels…

én krijgen de tengere, fris geel groene beukenblaadjes de aandacht die ze verdienen…

Maar hun groei betekent onverbiddelijk dé ondergang van de hyacinten !

 

Verstikt

Het wassend bladgroen

verstikt de hyacinten

elk jaar weer opnieuw

 

 

 

 

 

In kleur en smaakgevoel kan je heel ver gaan natuurlijk…

Met een degelijke camera ( :-D, wat sluik reclame kan geen kwaad !) kan je de wereld fotograferen zoals je wilt…

Maar dan moet de kwaliteit van de lens die je gebruikt navenant zijn, niet ?

Het Hallerbos in bokeh cirkels…

Geel groene blaadjes, ’t bruin van de beuken bomen

’t paars/blauw van de hyacintjes…

Niet zomaar een impressie hoor !

Als je ooit in het Hallerbos bos bent, begin april,om 6u30am,

sluit dan je ogen voor 3/4de en kijk naar het licht…

Dan zie je dit 😀

 

 

 

 

 

Soms zijn er van die momentjes…

dat het ochtend licht voelt als een prelude… een sonate…

Het bos is nog diep in slaap verzonken…

Enkele twijgjes begroeid met jonge beuken blaadjes,

worden zachtjes wakker gestreeld door de ochtendzon…

Eén voor een lichten ze nu op,

in een bokeh van zacht magistraal ochtendlicht

 

 

 

 

 

Vangnet

 

Die spinrag draadjes

zullen een vangnet bouwen 

voor Kobe de spin !

 

 

 

 

 

Voortbordurend op het voorgaande…

Het groen van de beukenblaadjes, gezien door een heel groot diafragma (kleinste f-waarde)…

Het verschil tussen scherpte en zacht bokeh is flinterdun…

Licht maakt het verschil  !

 

 

 

 

Een leuk experimentje, toen de zon hoog in het zenit stond

(en zacht licht fotografie die ik graag doe echt niet meer mogelijk was)…

Ik schoof een ND 3 grijs filter voor de lens ,

om het felle middag licht naar beneden te “duwen”,

Een bos jogger die ik (terwijl ik inzoomde),

fotografeerde in een sluitertijd van  1/10 seconde

Je moet hier het licht echt wel naar omlaag halen, anders is je foto overbelicht én waardeloos !

en terloops, ik genoot van de dynamiek van dit gebeuren 🙂

 

 

 

 

Zelfde principe bij deze “gezinsfoto”…

De Lee ND3 grijsfilter is hier ook gebruikt,

De belichting van de camera is hier ingesteld op -3/4 stops…

Tussen de start ‘klik’ en het einde van de belichting is héél eventjes ingezoomd…

Ik hou wel van wat dynamiek in fotografie 🙂

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je opmerking

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over wat we het dan gaan hebben en wanneer hé laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje…

Van de spiegelingen & experimentjes keren we terug naar de werkelijkheid 😀

Ook vandaag zoeken we het niet te ver…

We blijven lekker lui in ons tuintje zitten en duiken terug ‘Het kleine wereldje‘ in

Het kleine wereldje van de macro fotografie,

waarin ik heel graag op ontdekking ga

(maar dat wist je al hé ? 😀 )

 

Met de uitmuntende Canon 180mm macrolens ,

die via een Metabones adapter op mijn Sony A7R2 is geklikt,

ben ik meer dan deftig gewapend om het wondere kleine wereldje te verkennen :mrgreen:

 

’t zijn niet alleen de bijen en hommels die stuifmeel verzamelen en verspreiden…

Zoals je ziet op de foto draagt de ‘fraaie schijnboktor’ ook zijn steentje bij 🙂

 

 

 

 

Onbewust

Een piepkleine tor

helpt onbewust mee in het

stuifmeel transport werk

 

 

 

 

 

Het zal je maar overkomen hé…

Hier zat ik rustig & ontspannen bezig,

om die kleine ‘fraaie schijnboktor’ (links onder) scherp voor de lens te krijgen.

Op het moment dat ik afdrukte kwam een dikke ‘roenker’ op de bloem zitten…

De 2 torretjes onderaan zijn nog min of meer scherp,

maar die rustverstorende ‘roenker’ staat voor zijn straf onscherp op de foto :mrgreen:

In het macrowereldje maakt 1/10 millimeter een wereld van verschil !

 

 

 

 

De zalig kleine dieptescherpte van een macrolens,

kan (én zal) door de fotograaf gebruikt worden,

om bepaalde effecten, sfeermakers in te zetten

om zijn bedoeling, zijn boodschap, te onderstrepen…

 

Twee bloemen

groeien amper 10 cm van elkaar

en toch lijkt de afstand zo ver…

Wat wil ik daarmee zeggen ? Wat bedoel ik daarmee ?

 

Als fotograaf kan je een boodschap geven…

maar hoe ziet de “kijker” deze boodschap ?

Doet de kijker moeite om de boodschap te zien ?

In onze moderne tijden van like’s & massale informatie consumptie

zie je soms door de bomen het bos niet meer…

 

Graag wil ik je mijn bedoeling van deze foto uitleggen :

Met deze foto probeer ik gewoon een euvel,

een dik mankement in onze moderne tijd aan te kaarten…

Er is nog nooit zoveel eenzaamheid geweest als vandaag !

Terwijl nog nooit als tevoren de mens zoveel communicatie mogelijkheden,

tot zijn beschikking gekregen heeft als vandaag !

Een doordenkertje ?

 

Tot zover mijn lezing 😀

 

Naam van deze foto: Eenzaamheid 

 

 

 

 

Op onze witte margrieten heb ik ooit al tientallen beestjes zien paraderen !

Maar dit ‘beestje’ heb ik hier nog niet gezien…

Volgens mijn Trion natuur gids boek is het een ‘Rode smalboktor’ (Leptura rubra)

Ik ben geen entomoloog hé, dus sta ik open voor meer accurate informatie 😀

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit ‘kleine wereld’ logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Experimenteren met spiegelingen

Vandaag gaan we terug een hele andere fotografie toer op !

 

Vandaag géén macro of natuurfotografie, géén urbex of urban,

ook géén straat of baby-borrel fotografie, géén landschappen…

zelfs géén model fotografie… 😛

 

Maar… ?? over wat gaat het hier dan vandaag ??  (Zo hoor ik je bijna luidop denken) 😀

Wel, schuif een stoel bij, wees gezeten en kijk/lees rustig verder ➡

 

 

Je weet  (of je weet het nog niet, maar dan weet je het vanaf nu wel  :mrgreen: ),

dat ik graag experimenteer met spiegelingen toepassen in foto’s of stukken uit foto’s,

om zo tot iets heel nieuws te komen,

iets creëren dat in feite niet bestaat… !

een creatief zaadje dat geboren is uit mijn fantasie wereldje laten groeien 😀

 

De technieken die ik gebruik in photoshop om naar mijn eindresultaat te werken,

kan je met met ELK fotobewerking programma maken !

Er is een overvloed aan gratis fotobewerking software die alle nodige bewerkingen

kunnen uitvoeren zoals ik die in photoshop uitvoer.

(Gratis soft zoals Gimp , Darktable , Photofiltre , Photoscape, Adobe Photoshop Express, Paint.Net

Pixia, enz enz vind je op https://www.gratissoftwaresite.nl/downloads/fotobewerking

Ter info… Deze link kan je echt voor 100% vertrouwen.

Zelf download & installeer ik al meer dan 10 jaar gratis software vanop deze site,

en heb nog nooit problemen gehad !

(’t is weer een inleiding van ik zal u eens gaan hebben hé … 😯 )

Allee vooruit en wijle zijn weg … 🙂

 

We beginnen met iets simpel…

We maken een uitsnede (een crop) uit een fris groen lenteplantje (macro) foto,

als het kan liefst mooi in het midden uitsnijden (croppen)…

Deze uitsnede vormt de basis om mee verder te werken…

 

 

Van de eerste foto maken we een gespiegelde afbeelding van het origineel…

Ik leg (heel beknopt) uit hoe je dat doet…

1- we verdubbelen de grootte van het canvas (in pixels)

(de fotobreedte , of de fotohoogte naargelang de spiegeling)

2-We selecteren de originele foto en maken er een horizontaal gespiegelde copy (links gericht) van.

3-We plakken de copy links van het origineel.

Als je het magnetische invullijnen/raster kan inschakelen,

doe dat dan, dat vereenvoudigd echt wel dit copy klusje.

4- Enter & klaar is kees :mrgreen:

 

We hebben een nieuw soort gevleugeld wezentje gecreëerd…

Een nieuwe groene vlinder ?

Een wezentje dat tot nu toe niet bestond en nu toch op foto zichtbaar wordt 😀

(straf he ? 😀 )

Ooit vertelde Pablo Picasso ons: “Logica brengt me van A naar B , Verbeelding brengt me overal”…

De wijze kunstenaar had overschot van gelijk !  😛

 

 

 

Ik had ooit een gratis ps filtertje gevonden: WaterReflections noemde dat.

Daarmee kan je in photoshop op een heerlijk simpele wijze,

realistische waterreflecties toevoegen…

Hier had ik de hierboven beschreven foto omgedraaid & vertikaal gespiegeld om beneden

het waterreflectie filter los te laten.

 

 

 

 

Bewust op fotoshoot gaan om juist DIE foto’s te maken,

die als bron gaan dienen voor dit soort reflectie, spiegelingen eindresultaat…

Welnu, het is niet echt eenvoudig.

Zeker niet in het begin…

Je moet echt goed leren zien en ter plekke uit je hoofd de bewerkingen maken

die nodig zijn om tot iets “moois”, iets ‘nieuw’ te komen…

Maar oefening baart kunst hé ? 😀

 

Hier vertrok ik van een recent geblakerde boomstronk…

Grillige vormen …

Op het eerste zicht stelt het niets voor,

maar ik zag er echt wel iets in !

Je zal wel zien straks wat ik erin zag 😀

 

 

 

Hier is de bovenstaande foto horizontaal gespiegeld. (van rechts naar links)

Zie je er al iets in ??  :mrgreen:

Een tip: Je moet verder kijken dan je neus lang is 😎

 

 

 

Welnu, van bovenstaande foto heb ik tenslotte een vertikale spiegeling gemaakt…

Begint het al te komen nu ?? 😀

 

 

 

 

Dit is het eindresultaat waar ik wilde naartoe werken !

Een 90 graden kanteling (naar rechts of link, de richting heeft geen belang)

De zijkanten links en rechts wat bijsnijden (croppen)

en voila !

Ik zag hier een prehistorische skelet haaienmuil in 😀

 

 

 

 

 

Als afsluiter van dit foto experimenteer logje…

Ergens ten velde in Dilbeek,

Een oeroude vermolmde weidepaal,

en wat roestige restanten van een ijzerdraad afsluiting…

Wat zou ik hiervan maken ?

 

 

 

De foto 180 graden draaien

Horizontaal copy-spiegelen

De kleurcontrasten nog wat opvijzelen en de scherpte wat accentueren…

(dat kan je echt met alle gratis software progjes die ik boven opsomde)

en … klaar is Kees 🙂

Zie je de 2 ogen en de omgekeerde V mond ?

Het oude weidepaal monster is geboren 😀

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

Btw, dit logje is de inleiding van een nieuwe spiegeling experiment serie… :mrgreen:

Dit logje krijgt dus zeker nog extra edities !

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn eerste spiegeling foto spielerijtjes

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje…

We laten de krijtrotsen en breedhoek fotografie in Normandië eventjes voor wat ze zijn…

om terug te keren naar mijn geliefkoosde fotografie discipline,

Namelijk… de macro fotografie (maar dat wist je al denk ik 😀 )

De 100mm f2.8 macro lens van Canon,

op de (2de hands) Sony A7 r2 body geschroefd, via de metabones adapter

is echt wel een perfect huwelijk voor macro fotografie 🙂

De 41 megapixel full frame ccd doet zijn werk naar behoren.

Het dynamisch lichtbereik zit heel goed ! (stukken beter dan bij Canon)

De scherpte en de focus stel ik in via focuslijnen (focus peaking) ,

een heel handige focus & scherptepunt-hulp tool (Die ook bij Fuji is ingebouwd, baai zze wee).

(wel ff zoeken in de onhandige Sony menu structuur om die ‘focus peaking’ optie in te stellen…

maar dat raak je snel gewoon !)

 

Een van de vele Juffertjes in het Groen, die in onze bloemen en kruidentuin groeien

Het zijn echt wel fotogenieke én tegelijk raadselachtige bloemen, vind je niet ?

 

 

 

 

 

Een Fraaie Schijnboktor (Oedemera Nobilis) bekijkt zijn schouwtoneel…

Zelfs hij krijgt ook zijn klein gedeelte van wat de wereld ons te bieden heeft…

Dit is een mannelijk exemplaar, dat kan je zien aan de ‘gespierde’ dijen op zijn achterpoten.

 

 

Boktor

 

Een fraaie boktor

scande met zijn voelsprieten

plots sprong hij weer weg

 

 

 

 

 

Bloemen…

ik geraak er niet op uitgekeken 😀

 

 

 

 

Hoe dat kleine, onooglijke, onopvallende onkruid

toch wel heel mooi kan wezen,

zeker in het zachte licht van de ondergaande zomerzon :mrgreen:

 

 

 

 

Onschuldig

 

 

Brandnetelplantjes

lijken echt wel onschuldig

tot je ze aanraakt !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp én wanneer hé laughing

 

Dirk