Het kleine wereldje…

We laten de krijtrotsen en breedhoek fotografie in Normandië eventjes voor wat ze zijn…

om terug te keren naar mijn geliefkoosde fotografie discipline,

Namelijk… de macro fotografie (maar dat wist je al denk ik 😀 )

De 100mm f2.8 macro lens van Canon,

op de (2de hands) Sony A7 r2 body geschroefd, via de metabones adapter

is echt wel een perfect huwelijk voor macro fotografie 🙂

De 41 megapixel full frame ccd doet zijn werk naar behoren.

Het dynamisch lichtbereik zit heel goed ! (stukken beter dan bij Canon)

De scherpte en de focus stel ik in via focuslijnen (focus peaking) ,

een heel handige focus & scherptepunt-hulp tool (Die ook bij Fuji is ingebouwd, baai zze wee).

(wel ff zoeken in de onhandige Sony menu structuur om die ‘focus peaking’ optie in te stellen…

maar dat raak je snel gewoon !)

 

Een van de vele Juffertjes in het Groen, die in onze bloemen en kruidentuin groeien

Het zijn echt wel fotogenieke én tegelijk raadselachtige bloemen, vind je niet ?

 

 

 

 

 

Een Fraaie Schijnboktor (Oedemera Nobilis) bekijkt zijn schouwtoneel…

Zelfs hij krijgt ook zijn klein gedeelte van wat de wereld ons te bieden heeft…

Dit is een mannelijk exemplaar, dat kan je zien aan de ‘gespierde’ dijen op zijn achterpoten.

 

 

Boktor

 

Een fraaie boktor

scande met zijn voelsprieten

plots sprong hij weer weg

 

 

 

 

 

Bloemen…

ik geraak er niet op uitgekeken 😀

 

 

 

 

Hoe dat kleine, onooglijke, onopvallende onkruid

toch wel heel mooi kan wezen,

zeker in het zachte licht van de ondergaande zomerzon :mrgreen:

 

 

 

 

Onschuldig

 

 

Brandnetelplantjes

lijken echt wel onschuldig

tot je ze aanraakt !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp én wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Advertenties

Het kleine wereldje…

Om te “bewijzen” dat we hier van uiterste houden,

reizen we van de ruige kust in IJsland,

terug naar de vredige rust en kalmte in ons bloemen en kruidentuintje,

hier te Dilbeek, Sint Martens Bodegem.

Dit jaar hebben we een experimentje gedaan met het CurryKruid (Helichrysum Italicum)

Dit plantje is niet eetbaar, maar het heeft mooie gele bloemekes,

die op de koop toe, ook nog fotogeniek zijn 🙂

Hier zijn de gele bloemekes nog niet open…

Als ze open bloeien, verspreiden ze een zalige curry (kerrie) geur :mrgreen:

Geen parfun of deo kan wedijveren met de geurtjes uit de keuken van ons moeder natuur 😀

 

Geuren

 

Curry bloemekes

zullen straks heerlijk geuren

als ze volgroeid zijn

 

 

 

Dat je bij macro fotografie een beperkte scherptediepte hebt,

dat had ik je al meer dan eens verteld hé.

Maar ook de omgeving, en zeker de hoek waaronder je de foto neemt,

is heel belangrijk !

Op voorgaande foto zie je onze curry plant,

met als achtergrond de groene stengels van margrieten en andere bloemen.

Bij de foto van onderstaande curry plant, heb ik een andere achtergrond gekozen,

namelijk de kant van onze lavendel struikjes.

Hier zie je bijna geen groen, maar meer blauw en zilvergrijs, tot bijna bruin.

Typische lavendel kleuren (van uitgebloemde, bijna verdorde lavendel struikjes).

 

 

 

 

Onze witte margrietjes zijn elk jaar van de partij !

En zoals elk jaar weer opnieuw, inspireren ze me 😀

Zeker als ze bezocht worden door talloze insecten…

 

Inspiratie

 

Witte margrieten

schenken me inspiratie

voor macro grafie

 

 

 

 

 

Het zijn niet alleen bijen of hommels die stuifmeel verspreiden hé…

Dit insect (ik vermoed dat het uit de supergrote vliegen-familie komt),

werkte dapper mee om het gele stuifmeel van de bloemekes te verspreiden !

Dit zijn momentjes in het kleine wereldje die ik diep koester…

Met een macrolens ontsluit, open je dat kleine wereldje voor een stukje

en kan je dingen zien, die je met het blote oog nooit kan zien 😀

Telkens weer kan ik daarvan genieten…

 

 

 

De ‘gewone huisvlieg’…

ook zij mag proeven van de lekkernijen die de witte margrietjes te bieden hebben 🙂

De onderkant van deze vlieg hangt ongetwijfeld vol stuifmeel dat daar blijft kleven

en zo verspreid ze ook het stuifmeel,

tot groot genoegen van de bloemekes 😀

Zo zie je… het geheel van ’t leven is heel complex…

Knip een piepklein schakeltje uit de vicieuze cirkel van het leven

en het geheel zal vroeg of laat instorten…

Zoals bij een ineenstortende muur waar de ene vallende steen,

de andere meesleurt in zijn val naar beneden…

 

 

 

 

 

Heel graag wil ik logje beëindigen met een “symbolische” foto…

De honingbij is heel bekend, de hardwerkende naarstige bij,

altijd in de weer !

De A.S.L.K had vroeger een rieten bijenkorf als symbool voor hun spaarzame nijverheid…

Wie weet dat nog ? 😀

 

Maar kom, de A.S.L.K is reeds geschiedenis geworden…

Wat ons rest, zijn de (resterende) honing bijen (+ hommels,+solitaire bijen familie ,enz…),

die elk jaar weer minder in aantal verschijnen ! 😦

Als onze bijen en aanverwanten, in de nevelen der geschiedenis verdwijnen,

dan is het voor ons, de mensen, minder dan 1 minuut voor 12 hoor…

Als het ooit zover komt… kom dan niet af met “wir haben es nicht gewusst” !

want dan is het al veel te laat…

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp én wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje…

De prille lente , het zomerseizoen,

is echt wel hét hoogseizoen voor iedere macrofotograaf.

Als de natuur weer openbloeit,

als bloemen en planten weer open bloeien

als het bedwelmend fruitig aroma van witte lente bloesems ons overspoelt,

Als kleine beestjes weer vliegen en wriemelen, terug zoemen en gonzen !

dan … !

dan is het weer tijd voor dé macrofotografie ! :mrgreen:

 

In mijn macro’s uit de laatste jaren,

probeer ik altijd iets extra te weer te geven,

probeer ik bewust, om de schoonheid, de elegantie,

de speelsheid, het wonderbare,

het aanvoelen van de kleuren, weer te geven.

Op mijn eigen manier… zoals ik het zie én aanvoel…

Mijn innerlijke reflecties op het kleine wereldje tonen…

Kortom, een eigen ‘stijl’ op te bouwen,

bouwend op de schoonheid van hét NU moment !

Het ‘spelen’ met het diafragma,

om te experimenteren met verschillende scherptedieptes,

sluit ik min of meer af…

Meer en meer trekt alternatief & DIY licht (GEEN Flitslicht !!)  me aan…

(DIY = Do It Yourself)

 

Wat een immense inleiding weer hé 😀

amai ni !

Maar niet panikeren… we komen ‘beesic toezhepoint off zzis blog… 🙂

 

Een wonder mooie plant, (Die welig groeit in ons kruidentuintje ! ) die ik heel graag fotografeer…

Deze plant komt in België, Nederland van nature niet voor, maar is lokaal verwilderd tot hier geraakt.

De plant komt oorspronkelijk uit het Middellandse zeegebied en de Canarische Eilanden.

Het Juffertje in het groen

asemblieft 😎

 

Maar eerst…

Twee haiku woord spielerijtjes… voor de prijs van 1

(gewoon omdat ik er zin in heb 😀 )

 

Groen / Blauw Juffertje

 

Een groen juffertje

staat onbeschaamd te pronken

op blauwe blaadjes

 

 

Een blauw juffertje

kon wel een octopus zijn 

met haar tentakels

 

 

 

 

 

Met de Sony A7R2 én de Canon 100mm macrolens,

(Lens & Body verbonden via een metabones adapter) is het zalig “werken” 🙂

In ons bloemen/kruidentuintje vind ik macro modellen met hopen 😀

Deze Fraaie Schijn boktor (Oedemera Nobilis) bijvoorbeeld,

poseerde vrijwillig voor mijn lens !

Dit is een mannelijk exemplaar (dat zie je aan zijn dikke achterpoten).

Elk jaar terug vind ik deze insecten weer op onze Witte Margrieten.

Ze zullen de Margriet bloemen nectar wel lekker vinden hé 🙂

 

 

 

 

Als een model/insect op een bloem komt zitten,

die minstens 20cm verwijderd is van de andere bloemen,

dan kan je op f2.8 tot f4 een zalig onscherpte achtergrond verkrijgen.

Als je daarbij ook nog mag genieten van het zachte,

warme avondlicht van de lente avondzon,

dan kan je echt wel mooie foto’s maken.

 

Trouwens… Heb ik je al verteld dat ik nooit macro’s maak in volle middag zonlicht,

nooit als de zoon hoog staat en hard licht straalt…

De zachte ochtend en avondzon, zijn dé momenten om macro/bloemen fotografie te maken.

 

Als je echt in het volle middaglicht moet werken voor macro/bloemen

gebruik dan aub een kleine parasol/paraplu om het harde licht weg te filteren

+ een kleine licht reflector (een wit vel papier/ een stukje isomo of zilverpapier)

om wat subtiel licht te reflecteren in die parasol schaduw.

 

De Fraaie Schijn boktor ging kijken of het gras niet groener was bij de buren 😀

 

 

 

Soms zijn er van die momentjes…

dat je als macro fotograaf echt wel op zoek bent naar…

‘DIE’ foto

DIE compositie…

Je hebt er echt wel zin in  (ken je dat gevoel ? 😀   )

En dan, ineens, zomaar…

vallen alle stukjes van de compositie puzzel op hun plaats

en zie je een leuke foto opduiken in je “zoektocht” :mrgreen:

Dat zijn momentjes om te koesteren ! 😎

 

 

 

Kleine Wereldje

 

Door een macrolens

ziet het kleine wereldje

er veel groter uit !

 

 

 

 

 

Om te eindigen…

Het Juffertje in het groen anders bekeken…

’t is best wel een veelzijdig plantje, dat Juffertje 😎

Zowel de bloemen als de zaaddozen kunnen gedroogd worden.

De zaaddozen hebben een gecompliceerde, decoratieve vorm,

die door vele mensen aantrekkelijk gevonden wordt in droogboeketten.

Zowel de bloemen als de zaden zijn eetbaar !

De smaak van de bloem neigt naar muskaat, ook wel oregano of majoraan.

De zaden lijken qua vorm en smaak op komijnzaad en worden in Duitsland ook wel als ‘zwarte komijn‘ aangeduid.

 

(Deze Juffertje In Het Groen & extra info vind je op Wikipedia Wiki – Juffertje )

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Juffertje & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp én wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Het Kleine wereldje…

Jullie weten ondertussen al wel dat ik qua blog-onderwerp,

heel graag van de hak op de tak spring…

Wel…

Vandaag breek ik even met die gewoonte

en ga gewoon verder waar we in het vorige logje geëindigd waren 😀

Reden ? … Waarom niet he  😀

 

Een paardenbloem wist-je-datje : 

Wist je dat er Paardenbloemen wijn bestaat ?

Op deze link leer je er alles over

https://247green.nl/lenteklusje-paardenbloemenwijn-maken/

 

 

Een heel persoonlijke opmerking over bovenstaande link :

Maar spijtig genoeg bestaat er geen ‘pissebloem-wijn’ recept zonder toegevoegde suikers…

Als diabeet patient zal ik deze paardenbloemenwijn nooit kunnen proeven zonder risico voor mijn gezondheid

Enfin soit, als het dat maar is …

Tja… Er is (nog ?) geen wonder kuur medicijn tegen diabetes…

‘Wij’ (mensen met diabetes) moeten dagdagelijks met duidelijk omlijnde beperkingen leren leven…,

Dagdagelijks dieet, calorieën tellen, een absoluut minimum aan beweging per dag, enz…

Ooit zal ons wetenschap corps wel iets vinden om diabetes te ‘genezen’…

Dat hoop ik ten zeerste…

Maar tot zover is het voor ons bypassen hé…

bloed prikken, meten, vooruitzien, … ondergaan 😦

én onze beker halfvol te houden ! 😀

 

 

 

 

Deze bolronde vorm van witte pluisjes is het eindstadium van de paardenbloem…

De pluisjes zijn zaadjes waar een nieuwe paardenbloem uit zal groeien.

Het is best wel fascinerend vind ik…

Van gele bloemblaadjes naar deze wondere pluisjes.

Moeder natuur heeft haar zaakjes netjes geregeld, vind je niet ? 😀

 

Tijd voor nog een paar paardenbloem wist-je-datjes : 

Je kan deze bloem ook in een salade verwerken,

zelfs champagne, thee , jam (cramaillotte) of  siroop kan je ervan maken !

Dat kan je hier ontdekken  : http://oogstenzonderzaaien.nl/wiki/Paardenbloem

Onze pissebloem is een veelzijdig bloemeke hé  !

Zeg dus nooit meer onkruid tegen de paardenbloem 😀

 

 

 

 

Heel veel bloemen zijn het mooist in kleur.

De paardenbloem is hier weer het buitenbeentje !

Zelfs in zwart/wit omzetting weet ze nog flink haar mannetje te staan 🙂

 

 

Zwart Wit

 

De paardenbloemen

zijn zeker heel mooi in kleur

maar ook in zwart/wit

 

 

 

 

Als je met een macrolens,

nog wat dichterbij bij de paardenbloem komt,

dan kom je in een ander universum terecht (Allee ja, zo vind ik toch)

De fascinerende & magische wereld van de macrofotografie,

die ons dingen toont die je met het blote oog niet kan zien.

De oneindige complexiteit & variatie van de natuur rondom ons

verbaast me telkens weer.

 

 

 

 

 

Omgezet naar zwart/wit is het net, alsof we ergens,

diep in een voor ons onbekende ruimte vliegen…

die onverkende ruimte, met ontelbare & nooit geziene pluisjes sterren.

Fascinerend !

Macrofotografie is steeds weer een beetje reizen, steeds weer nieuwe dingen ontdekken…

Fascinerend !

To boldly go, there where no man has gone before

(Wie herkent deze heerlijk gevleugelde woorden ? 😀 )

 

 

Sterren

 

Als we inzoomen

op kleine witte zaadjes

dan zie ik sterren

 

 

 

 

 

 

Van de pluisjes naar de Paardenbloem & haar uitgebloeid gele bloem hoofdje…

1 van de 4 stadia die een Paardenbloem ondergaat in haar korte leven.

De gele bloemblaadjes zijn voltooid verleden tijd voor deze bloem…

De vrucht pluisjes zijn voor morgen… of overmorgen ?

Eén ding is zeker…

Wij (mijn andere trouwboek madam én voorlopig nog één thuiswonende kid) genieten echt wel van deze eenvoudige bloem,

die zomaar in onze immer onbespoten, gifvrije tuin mag groeien 😀

Voor volgend jaar droom ik ervan om 40 tot 50 m² extra wilde bloementuin in te plannen in onze nu bestaande tuin…

(van saai gazon gras naar sprankelende bloemen kleurenpracht ! 😀 )

In die tijd, ben ik (eindelijk 🙂 ) met pensioen, en kan ik het tuin geheel gemakkelijk meester.

En kan ik nog wat meer tijd vrijmaken voor mijn fotografie :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn pluisbloemetjes macro fotografie én haiku woordjes van eigen kweek.

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje

Gewoontegetrouw springen we hier van de hak op de tak qua thema of onderwerp…

Dit oude, getrouwe logje volgt plechtig deze ‘oude’ tradie !  😀 (yek yek)

 

Van het tedere zachte ochtend licht in het Hallerbos,

verplanten we ons naar ‘Het kleine macro wereldje‘ in onze tuin, Dilbeek (Sint Martens Bodegem)…

 

Het thema voor vandaag: De Paardenbloem

Elk jaar weer opnieuw, weet die bloem me te bekoren,

door die wonderlijke transformatie van een geel blad overvloed,

naar een alsmaar meer kalende pluisjesbloem.

Gewapend met de Canon 100mm macro lens op de Fuji body was ik er klaar voor :mrgreen:

Vanzelfsprekend lag ik plat & horizontaal op mijn buik om die bloem in haar volle glorie te fotograferen 🙂

 

Een paar Paardenbloem wist je datjes

 

In mijn kindertijd plukten we veel paardenbloemen, om de pluisjes eraf te blazen.

Als een kind alle pluisjes op een paardenbloem, in één adem, kon weg blazen,

dan mocht hij/zij een wens doen 😀 …

Nu ben ik echt wel benieuwd…

Heb je dit “pluisjes-weg blazen gegeven” ook ervaren in je jeugd/kindertijd ?

 

In Vlaanderen wordt de paardenbloem ook wel pisbloem of pissebloem genoemd.

In West-Vlaanderen spreekt men vaak van beddepissers of het iets vulgairder beddezeekers.

De naam pisbloem of pissebed slaat op het kennelijk urine-afdrijvend effect  van de plant,

wanneer de bladeren gegeten worden…

 

Een extraatje voor onze Noorderburen:

In Drenthe is de paardenbloem bekend als hondstong ,

in Groningen als hondenbloem

en hynsteblom in Friesland

 

Kruidengeneeskunde :

  • De wortel in gedroogde vorm wordt tegen nier- en galkwalen gebruikt.
  • Afkooksel van de wortels, verse wortel of vers geperst wortelsap van de paardenbloem wordt gebruikt voor de behandeling van artritis
  • De wortels en bladeren hebben door de aanwezige bitterstoffen een eetlustopwekkende werking.
  • De melk van de plant kan gebruikt worden tegen puistjes door ze rechtstreeks aan te brengen.
  • Het sap van de bloem ‘zou’ helpen tegen wratten (Zie “wrattenkruid” op wikipedia voor meer info)

 

Wist je dat extra editie…

In de Sovjet-Unie is ooit getracht om uit paardenbloemen rubber te fabriceren.

Er werden speciale landbouwwerktuigen voor ontwikkeld en speciale fabrieken gebouwd.

In 1941 was het areaal paardenbloemen 67.000 ha groot! en waren er meer dan 10.000 !!  kolchozen bij betrokken.

In bepaalde jaren voorzag de paardenbloementeelt in 30 procent van de rubberbehoefte van de Sovjet-Unie.

(Eén hectare paardenbloemen levert 150 kilogram rubber tegen 2000 kg per ha voor de Braziliaanse rubberboom)

Door de opkomst van synthetisch rubber ging de betekenis van de paardenbloementeelt voor de productie van rubber verloren

 

 

 

 

 

Zuchtje wind

Paardenbloem zaadjes

wachten op dat zuchtje wind

voor hun laatste reis

 

 

 

 

 

 

 

De scherptediepte (DOF) van de macro lens is veel kleiner & subtieler

als ze op de Fuji body is geklikt,  dan op de Canon 6D/  1D mark 4 body.

Van deze zalige minieme scherptediepte eigenschap, maak ik dan weer dankbaar gebruik,

om zomaar gratis een fluweelzachte achtergrond (bokeh) in mijn foto te verkrijgen 😀

Voor deze foto had ik scherpgesteld op de pluisjes-uiteinden in het midden van de bloem,

(iso 100 , f5.6 , 1/400s)

De scherptediepte is zo klein dat zelf de stengel bijna verglijd in de achtergrond !

Door die heel kleine scherptediepte, moet je als macrofotograaf toch wel heel gericht & bewust “werken”.

Wat moet scherp ?  wat mag/moet wazig worden ? Ondertussen een leuke compositie zoeken…

Als ik scherp stel op de stengel, dan zijn de meeste pluisjes wazig maar zo komen de bruine zaadjes beter uit…

Allemaal keuzes die je moet maken 😀

En onder ons gezegd… op deze manier met macro werken… ,

daar geniet ondergetekende met volle teugen van hoor ! :mrgreen:

 

Het reislustige pluisje (links onderaan) geeft net dat tikkeltje meerwaarde in deze foto vind ik.

Door mijn ogen gezien, is het vliegend pluisje,  de non-conformist,  die zijn eigen unieke weg baant !

Wat denk jij ?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als je mijn blogje regelmatig bezoekt,

dan heb je hier zeker en vast al menig zwart/wit foto zien passeren.

Waarom hou ik van zwart/wit (grijswaarden) fotografie ?

Simpelweg, omdat ik ooit een grafische opleiding heb gekregen, (toen spraken de dieren nog…)

en zo de wereld heb leren ontdekken,

doorheen de subtiele grijstonen van Derwent Graphic potloden vanaf vet 9B naar F tot hard 4H,

broodkneedgommen en gecutterde Olifantje gummetjes.

Soms, en niet altijd, kan een zwart/wit omzetting van een foto een meerwaarde betekenen.

Gezien door mijn ogen, is onderstaande Z/W foto, beter dan zijn gekleurde broertje hierboven…

Als je me vraag naar het waarom deze Z/W ‘beter’ is … ??

Omdat: Het is simpelweg mijn ‘buikgevoel’,

& mijn heel grote liefde voor potlood,houtskool,pen tekeningen…  😀

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Weggevoerd

straks, als haar pluisjes

weggevoerd zijn in de wind

dan sterft de pisbloem…

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn pluisbloemetjes macro fotografie én haiku woordjes van eigen kweek.

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje – Mosjesland

Lieve bezoek(st)er,

vandaag neem ik je graag mee naar het wondere ‘kleine wereldje’,

meer bepaald naar het minuscuul kleine wereldje van petieterig kleine mosjes,

die voor ons ‘mensen’ oog nauwelijks zichtbaar zijn !

Maar met een 100mm macro lens kan je dat kleine wonderbare

wereldje op een 1:1 verhouding weergeven.

Zo mag ik graag dat kleine macro wereldje zijn ere plaats geven, die het echt wel verdient  😀

 

Efkes een breakpoint hier….

Voor we verder gaan, zou ik graag “Fotorantje” , An (https://fotorantje.blogspot.com/)

in de kijker, in de blog-spot willen zetten, haar dank je wel en een heel dikke proficiat wil zeggen,

voor haar heel leuke & creatieve ideeën met super miniatuur figuurtjes.

De miniatuur plastiek figuurtjes zijn gemaakt in een schaalverhouding van 1 op 87. Heel klein dus 🙂

Haar leuke & heel zeker originele, soms heel grappige miniatuur fotografie,

inspireert me om die piepkleine figuurtjes in mijn eigen “kleine wereldje” te introduceren…

An, ik doe je zeker geen concurrentie aan hé 🙂 , ik wil je zeker niet na-apen of kopiëren…

Als we ons maar amuseren en onze bezoek(st)ers een glimlach, een nadenkertje, een wijsheidje mogen schenken, daar gaat het om hé 😀

 

Allee vooruit, dit was tot zover de inleiding voor vandaag:-)  (amai ni !)

LETSGO 😎

 

Beste bezoek(st)er,

stel je een andere wereld voor,

een wereld die je elke dag weer opnieuw ziet

en toch niet echt kan of mag zien…

Het is echt het kleine wereldje,

het kleine wereldje van piepkleine mos grasjes

Beste bezoek(st)er, Bereid jezelf voor op een enorme krimp van jezelf…

Dash of Omo waspoeder kan je echt niet meer redden 🙂

We dalen nu af naar het piepkleine ‘mosjes’ bos !

Zo’n raar groene stengel  bos heb je nog nooit gezien hé ? 🙂

Hé maar… wacht eens even ?

Hoor je ook dat ritmisch, zuchtend & slepend geluid, in dit grote kleine mosjesbos ?

Wat zou dat zijn ???

Kom je mee ?

‘k wil wel weten wat of wie dat geluid maakt !

We sluipen samen heel stilletjes dieper in dit wonderbare mosjesbos…

ssttt… geen geluid maken nu…

We zijn er bijna …

 

 

 

 

 

Wel wel wel… wie had dat gedacht ??

Het geluid is gemaakt door ‘de’ boer, die werkt op zijn mosjes wei

zijn wei, zijn wei, zijn dwingelandij 😀

 

Weet je dat nog ?

Ooit had Fungus, een Nederlandse folk groep, een reuze hit met “Een boer ging naar de wei

Als je wil kan je dat liedje dat eigenlijk een (heel) klein beetje past bij dit logje beluisteren…

(FYI, het liedje opent in een nieuw tabblad)

Fungus: Een boer ging naar de wei

 

 

 

 

 

 

Mijmeren

 

Een lied van Fungus

in times when i was young 

laat me mijmeren

 

 

 

In het Fungus lied is er een soldaat die de boerin… enz enz enz…

Maar die vreselijke ongewilde handelingen interesseert me niet…

Het plaatje gaat me hier om de sfeer, het hard labeur, het bezongen boerenleven uit vervlogen tijden…

én het feit dat de boer en zijn boerin, op het einde van het verhaal samen terug naar hun wei gaan 🙂

De achtergrond van deze foto is een wazig afgedrukte foto van het Hallerbos,

die 5 cm verder op een doosje is gekleefd.

Het blauwe vijvertje links onderaan is een blauw doosje 🙂

De twee figuurtjes zijn zachtjes in stukjes nat gemaakt mos geduwd , tot ze bleven staan…

De mosjes zelf, komen vanop een schaduwrijk plekje op ons terras 🙂

Het kost wat tijd en zoeken om zo’n tafereeltje op te bouwen en uit te zoeken

maar het is best wel leuk om te doen 😀

 

 

 

 

 

Hier heb ik de (geprinte) achtergrond wat dichterbij geschoven…

zodat de verschillende kleurvlakken duidelijker worden,

met meer contrast en genuanceerd kleur onderscheid

In het macro wereldje komen de dingetjes niet vanzelf,

Er is altijd wel wat bij te stellen, bij te regelen, af te wikken of af te wegen

Maar dat maakt de macrofotografie zo verdomd mooi om in te werken 🙂

 

 

 

 

 

Wat ik al vreesde zie je hier gebeuren…

Boempatat…. zij gaat onderuit !

Door minuscule veranderingen, trillingen (een logge vrachtwagen dendert door onze kasseien straat),

is de boerin helemaal onderuit gegaan…

1/10 seconde later lag de boerin helemaal plat.., in de virtuele vijver van plastiek water 😉

Een piepklein figuurtje van amper 2cm groot ,

rechtgehouden door een zompig natte mosjes ondergrond…

overleeft het niet lang in deze meedogenloze omgeving 😀

 

 

 

 

 

Het mosjesbos herbergt wel meer kleurrijke figuren…

Maar je moet ze zelf zoeken…

Daar aan de voet van de virtuele vijver, diep verscholen in het mosjesbos,

(daar zat er eentje… een speciaal & “zwaar” geval, zo op het eerste zicht…)

Hoe maak ik contact ?

‘Hey, hallo beste man’, gooide ik mijn stem-boodschap naar de diep in gedachten verzonken man-mens figuur aan de overkant …

Hij grommelde & brompotte wat verstokte & heel strikte wijsheden over me heen…

“Lap zeg…” dacht ik… een verbitterde mini en tegelijk grotemensenwereld  filosoof, kom dat hier tegen zeg ?

Nu ja, uit heel mijn wezen wens ik die man nog heel veel vrolijke kleuren en zalig mooi licht toe 🙂

 

 

 

 

En een heel klein beetje verder…

(was weer geen cafe… 🙂 )  (Flauw grapje hé 🙂 )

 

Wat verder, zag ik een minuscuul man-wezen bezig die heel intensief bezig was met  strings, snaren, lijnen…

Die lilliputter man die kleine mos stengels gebruikt als een snaar…

In mijn leefwereld is een snaar een levende ziel in een piano, in een harp, in een gitaar, in een banjo,

in een viool, in een contrabas, in een cello, in een echo mondharp…

Kortom, in elk besnaard muziek  instrument herken je het liedje…

Of die minuscule man een Jamaicaanse snaardrum meester kon, dat betwijfel ik nog hoor…

What ever het mag betekenen voor je, mag ik je bij dit laatste snaren-ventje plaatje,

dat mooi, meeslepend liedje van John aanbieden ?

 

John Renbourne Song

Sheers !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van de piepkleine mosjes en de minuscuul kleine mensjes macro fotografie,

én uiteraard de Haiku woordjes, zoals gewoonte gerooid uit eigen kweek.

Het kleine wereldje komt zeker nog dikwijls terug !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Dirk

Het kleine wereldje van mosjes en bloesem

Van de immense grootheid van het Hallerbos naar het piepkleine macro wereldje gaan is slechts een muisklik van verschil…

Maar er komt wel meer bij kijken dan een muisklikje hé 😀

In een bos fotografeer je lekker met een breedhoek lens , (10 tot 24mm is zeker voldoende)

De die hards onder ons gebruiken graag een prime 50mm 🙂  !  (prime = vaste brandpunt, geen tele zoom),

Die die hards ‘zoomen’ wel in of uit door dichter of verder af te gaan staan 🙂

Eén of meerdere telelenzen:  een korte (24/70mm), de middel grote (70/200mm)

of de langere telelens (100/400mm),

zijn heel bruikbaar en echt wel onmisbaar als je je als fotograaf écht wil uitleven in het bos !

Supernadeel van al dat gerief… Je moet het de hele dag meesleuren… en die dingen wegen loodzwaar op de duur…

Een kleine handige hand kar (mét grote wielen) is wel handig om je fotografen rug niet verrot te sjouwen aan al dat lenzen gewicht

(Goed glas weegt loodzwaar, weet je wel !)

 

Maar ik wijk weer af ! Verdorie toch hé … 😎

Vandaag duiken we in het kleine wereldje van piepkleine mosjes en wat macro bloesem foto’s van onze Japanse kerselaar,

die elk jaar bijna twee weken lang de trots van mijn voortuintje mag zijn 😀

In het macro wereldje gebruik ik heel graag een 100 of 180mm macro 1:1 lens,

een extra raynox 200 of 250 voorzetfiltertje kan heel leuk zijn,

maar dan moet je echt wel heel dicht bij je onderwerp komen om het scherptepunt te vinden…

(bij insecten kan dat wel een probleem zijn natuurlijk…).

De Canon macro mp-e 65mm f/2.8 1-5x is een super macro lens, maar is tegelijk aartsmoeilijk om te bedienen en te gebruiken !

Maar als je haar nukken leert kennen en die respecteert, kan je er echt wel heel mooie macro foto’s mee maken.

Hoe dichter je komt/en hoe groter de vergroting, met die lens, hoe kleiner de DOF (DOF = Depth Of Field = Scherptediepte) wordt…

Op 3 of 4x vergroting zit je al rap met een DOF van 1/2 mm (ja, je leest goed.. een halve milimeter !! )

Op 5x vergroting spreken we reeds van een DOF van 1 tot 2 tiende mm… !

Neem gerust van me aan, dat dat heel, héél weinig is !

Als macro fotograaf wordt je DOF “comfortzone” hier wel extreem smal !

Als je hand dan wat bibbert of beeft… tja, dan kan je het helemaal vergeten !

In de fotografie is er een vaste regel die overal telt : Als je links wat steelt, moet je rechts wat toegeven…

Deze regel past perfect voor de mp-e 65 macro lens.

De mp-e 65 heeft dus echt flink wat leerschool en dito ervaring nodig om er echt met plezier mee te kunnen werken…

De mosjes zijn allen met de Canon mp-e 65 gemaakt, de bloesems met de Canon 100mm macro.

Alle foto’s zijn uit de vrije hand geshoot in het zachte avondlicht van begin mei…

‘k zou zo zeggen… schuif uw stoel er gezellig bij en geniet mee van mijn kleine wereldje macro fotografie 😀

 

 

 

 

Mosjes

Een lente briesje

laat kleine mosjes buigen

en die breken nooit 

 

 

 

 

 

Als ik het kleine wereldje verken door de ogen van de mp-e 65mm macro lens, op 3x of zelfs op 4x vergroting,

dan gaat er een heel nieuwe wereld voor me open.

Het is fascinerend, dat dingen die je echt niet met het blote oog kan zien,

nu wel gedetailleerd zichtbaar worden !

Het kleine wereldje verkennen is steeds opnieuw wat ontdekkingsreizigertje spelen, zo ervaar ik het 😀

 

 

 

 

In onze tuin staan redelijk veel bomen en struiken die mooie, witte bloesems dragen in mei,

maar de bloesems van onze Japanse kerselaar, die vind ik echt wel het mooist !

Elk jaar is het weer een leuke  verrassing om die boom vol witte bloesems te zien pronken,

van de ene dag op de andere !

De bloesems houden het maximum 2 weken uit, dan zijn al de witte bloesem bloemetjes weggewaaid,

Gone with the wind, zoals ze zeggen 🙂

om plaats te maken voor diep paarsrode bladeren (die in de ondergaande zon zalig gekleurd worden !)

 

 

 

 

Witte bloesems

Onze japanse

kerselaar is weer versierd

met witte bloesems

 

 

 

 

 

Witte bloesems zien er na een malse lente regenbui aandoenlijk mooi uit vind ik 🙂

De Fuji camera mét de 100mm Canon macro lens erop geklikt, geeft me een boterzacht bokeh 😀

De zachtheid van de achtergrond is zoals gezien door de lens en geregistreerd door de Fuji ccd,

er is echt geen photoshop aan te pas gekomen hoor ! 🙂

Dat ondeelbaar klein vleugje roze in het maagdelijke wit van de bloemblaadjes vind ik zo ongelooflijk subtiel…

Het omfloerste zachte licht van de ondergaande lente zon (begin mei 2018, +- 20:45u) was betoverend mooi !

Lente is altijd weer opnieuw het hoogseizoen voor de macro fotograaf :mrgreen:

 

 

 

 

 

Kleine mosjes na een malse lente regenbui…

Gezien door mijn macrolens…

Het is alsof ik rondwandel in het grote toverbos !

Het voelt bijna alsof ik die grote onbekende wereld opnieuw mocht zien én beleven,

door een magisch vergrootglas,

én door de verwonderde ogen van dat kind, die kleine jongen die ik ooit was 😀

Macrofotografie… het is echt wonderlijk mooi om dit ogenblik te beleven !

 

 

 

 

Mosjes Bos

Waterdruppeltjes

zijn zo microscopisch klein

in dat mosjes bos

 

 

 

 

 

Terwijl ik deze wonderbare micro wereld van mosjes & schimmels verkende met mijn lens,

hoorde ik binnenshuis op radio 2 het liedje van Roger Glover (Love is all ) echoën 🙂

(klik hier voor het liedje:  Roger Glover (Love is all)

 

Mijn dag kon echt niet meer stuk 😀

toen ik verliefde mosjes zag dansen met elkaar :mrgreen:

 

 

 

 

 

… Twee Haiku poëzie gedachten

(geteeld & gerooid uit mijn (niet altijd) vruchtbare kweek poëzie schrijf & spinsel velden)

 

 

1-Rondeau

Na een regenbui

dansen verliefde mosjes

samen hun Rondeau

 

 

 

2-Dansen

Frivole mosjes

dansen vrolijk met elkaar

na die regenbui

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van de piepkleine mosjes en bloesem macro fotografie uit mijn Kleine Wereldje ,

én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek.

Het kleine wereldje komt zeker nog dikwijls terug !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Dirk