Handige macro weetjes

Vandaag begin ik een nieuwe serie “Handige macro weetjes” logjes.

Eigenlijk zijn het gewoon fotografie weetjes, handige weetjes over

hoe je zelf dingetjes kan maken,

die je (macro) fotografie een leuke boost kunnen geven :mrgreen:

 

Waarom begin ik deze reeks

(waar ik zelf nog niet goed weet hoe het zal evolueren…) ?

Wel, in deze donkere corona-virus tijden hoor ik van vele mensen

dat ze zich beginnen vervelen…

Je kan moeilijk iedere dag je gras afrijden,

je wilt je buitenramen afschuren en verven,

maar de winkels zijn dicht en je hebt geen verf of schuurpapier in huis…

Je wil wat klussen binnenshuis, maar je geraakt aan geen gerief om

het uit te voeren…Heel herkenbaar allemaal  hé ?

 

Daarom doe ik een oproep aan mijn bezoekers, mede bloggers :

Als je goed bent zijn in iets :

(fotografie, groene vingers, photoshop truukjes, mechaniek, enz),

hier bedoel ik wel dingen die je kan doen als (bijna) alle winkels dicht zijn hé…

Dingen die je in je eentje kan doen

(of met je partner of je kids die nog thuis wonen),

zodat we zeker niet besmet worden 😯

(of we iemand anders niet gaan besmetten als je niet weet dat je drager bent…)

 

Nog een reden waarom te delen met onze bezoekers ?

Als er nog maar 1 mens blij is met je informatie,

dan krijgt dit initiatief een positieve zin hé  ! 😉

In deze barre corona tijden, moeten we positief blijven denken en doen !

Al is het resultaat een druppel op een hete plaat ?

Ergens zal iemand er wel iets aan hebben hé ?

Daar doe ik het voor 😎

 

In dit eerste deel leg ik uit hoe je op een heel simpele manier,

je macro lens kan omvormen tot een waar bokeh-monster 😎

Wat is bokeh ??

Bokeh, uit te spreken als ‘bokè’,

is afgeleid van het Japanse woord ‘boke’ wat voor ‘onscherpte’ staat.

Door de grote opening van het diafragma ontstaan er ronde vormen in de foto.

De mate waarin deze ronde vormen en kleuren zich met elkaar vermengen

zorgt voor een rustige of drukkere bokeh.

Elke ‘normale’ macro lens is hiertoe in staat.

 

Maar als je wat verandering in het bokeh wil brengen, wat onregelmatige,

onvoorspelbare lijnen,

toevallige kleurschakeringen die overvloeien, eens iets anders… 😎

 

Dan moet je eens doorzichtige plakband over de lens kap van je macro lens plakken

Je kan dit ook uitproberen op niet-macro lenzen hé !

Let wel : op de LENS KAP plakken hé, niet over het optisch glas van je lens !!

Hoe je de lens kap afplakt, daar doe je je eigen zin mee.

Hier is een voorbeeld hoe ik het heb gedaan…

 

 

 

Om je er nog eens op te drukken … ALTIJD op je lens kap werken, nooit op de lens zelf !

 

 

 

Een eerste foto, onze Japanse kerselaar op het eind van zijn bloei

Het zacht fluwelen bokeh mét contrastrijke kleuren bevalt me wel 😉

De camera is de Sony A7R2 ,

de lens is de Laowa 100mm f2.8 (een 100% manuele lens)

Alle foto’s zijn uit de losse hand genomen, geen statief dus…

 

 

 

De onvoorspelbaarheid van het bokeh boeit me echt

Je ziet duidelijk dat de plakband de kleuren van de bloesem niet beïnvloeden

 

 

 

Noot: Alle foto’s zijn gemaakt in de huis-voortuintjes in het dorpje waar ik woon.

Meestal bel ik aan en vraag (vanop een correcte social distancing afstand natuurlijk)

of ondergetekende foto’s mag maken van de bloemekes in het voortuintje.

Niemand heeft tot nu toe neen gezegd  😉

 

 

 

 

Wat ik zo mooi vind aan dat ‘lenskap afplakken’, is dat de kleuren echt naadloos versmelten !

(Ter info: De meeste macro foto’s hier zijn gemaakt tussen f2.8 en f5.6)

Voor ik het vergeet… De blauwe blommen zijn Blauwe Druifjes (Muscari armeniacum) 😎

 

 

 

Weet je, deze ‘afplak’ techniek geeft me ook meer en meer het gevoel,

dat ik met mijn lens aan het schilderen ben !

Zalig hoor 😉

 

 

 

Heel petieterige bloesem bloemekes aan een doornige struik.

Ook hier vind ik de onverwachte variaties op het bokeh lonend :mrgreen:

 

 

 

Alle foto’s zijn gemaakt met tamelijk hard namiddag licht. (die dag was het heel zonnig)

Om dat te compenseren had ik de EV op -1 tot -1_3/4 gezet.

De plakband die het licht verstrooid op de CCD straalt, maakt het plaatje af 😎

 

 

 

 

Een paardenbloem (in de BE volksmond ook wel pissebloem genoemd).

De bloem zelf, is in mijn ogen redelijk scherp.

De achtergrond (gras,1 tot  2cm onder de bloem) vervormt heel mooi door de plakband 😎

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit eerste lente ‘Handige macro weetjes’ logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘andere kijk’ op macro fotografie

Misschien ga je experimenteren met plakband nu ?  :mrgreen:

Laat het me weten hé 🙂

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Macro en Wilgenkatjes (deel 1)

In deze toch wel barre tijden van het corona virus,

wil ik jullie wat extra kleur en warm lentegevoel brengen…

 

De kleine wilgenkatjes zijn elk jaar opnieuw, dé start van de lente voor mij 🙂

Dit jaar hadden ze het moeilijk, de fleurige katjes…

er was veel wind, storm, stortregens, hagelbuien 😦

Veel katjes waren reeds kapot geregend eer ze hun pracht mochten tonen…

Het moeras gebied, hier in Dilbeek, waar ik dikwijls op macro jacht ga,

was echt wel kleddernat (dat zie je in foto nr 6)

Het regende niet, dus kon ik er op uit om het macro seizoen te starten :mrgreen:

Er was tamelijk veel wind, wat voor macro fotografie heel vervelend is 😯

Zelfs op 1/8000sec werken is dan geen garantie voor scherpe foto’s !

Maar kom, moeilijke situaties zijn echt wel een uitdagingen hé 😎

 

De camera is de Sony A7R2 , de lens is de Venus optics, Laowa 100mm f2/8 CA Dreamer

 

 

Een wilgentakje

heeft kleine katjes gebaard

het is weer lente !

 

 

 

Zijn ze niet schattig en mooi, die fleurige katjes ? 😉

 

 

 

Een woow momentje

als de zon met haar stralen

de katjes oplicht

 

 

 

Elk jaar weer opnieuw ben ik verbaasd, over  de complexiteit van de lente…

Hoe alle leven terug herleeft en groeit…

De eeuwige cyclus van nieuw even en ondergang 😎

 

 

 

Wat ik dikwijls doe in een kleurrijke omgeving,

is mijn ogen bijna dichtdoen, zodat alles wazig wordt…

Je wereld-beleving wordt dan helemaal anders !

Met deze foto probeer ik die ervaring na te bootsen 😉

 

 

 

Zoals ik al zei in het begin van dit logje,

het moeras was heel nat en drassig…

Gelukkig droeg ik gummi laarzen 😉

 

 

 

Hoe zo’n “simpel” wilgenkatje,

zoveel schoonheid kan uitstralen hé ? :mrgreen:

 

 

 

Soms kan ik het experimenteren niet laten … 😉

Een horizontale + verticale spiegeling van een wilgenkatje…

 

 

 

Wilgentakjes in love 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Het leuke van macro fotografie is dat je moet “spelen” met onscherpte…

Als je op 1:1 of zelfs kleiner kan werken dan is de scherptediepte heel klein,

Amper een paar millimeters scherptediepte heb je dan ter beschikking,

In dat heel beperkte gebied moet je als fotograaf je ding doen !

Als er dan nog wat wind is, dan wordt het heel moeilijk natuurlijk !

Maar Ik vind het gewoon zalig 😎

Een fotograaf moet moeilijke uitdagingen als kansen zien hé  ? 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit eerste lente wilgenkatjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Japanse kerselaar bloesems

Uit verschillende (betrouwbare) bronnen ben ik te weten gekomen,

dat ons weertje ongeveer 1 maand te vroeg is met alles…

Dat beloofd… 😥

De wit/rose bloesems in onze Japanse kerselaar (Japanse sierkers) zijn nu reeds volledig

uitgebloemd !  En maart in amper begonnen ! 😯

Verleden week was het 1 dagje ‘droog’ (Allee ja, tussen 2 regenbuien in

was het droog), maar dan was er veel te veel wind om buiten foto’s

te maken van die mooie bloesems.

Wat doet een mens dan hé ? ‘k had een paar takjes met mooie bloesems

geknipt uit onze boom om die dan binnen in huis te fotograferen.

Het ‘regen’ water heb ik nagebootst door met een water verstuivertje

de bloesems heel voorzichtig te benevelen 😎

Het hoofd licht komt van een Cullmann V220DL 5600 kelvin daglicht LED lamp,

met instelbare lichtopbrengst (Dit handige lampje kost amper 40€ ,

werkt op 4 AA batterijtjes en houd ik gewoon in mijn hand.)

Het overige, flauw grijs regen licht zonnetje, komt door het raam

De camera (Sony A7R2) met de (Venus optics) Laowa 100mm f2/8 CA Dreamer,

staan beiden via een macro slede op een statief.

De achtergrond kleuren komen van de cactussen die mijn madam overal

in huis heeft staan 😎

 

De scherptediepte van deze macrolens is heel miniem,

zodat ik alle foto’s op f4 , f5.6 of zelfs f8 heb gemaakt,

om toch wat scherptediepte te hebben. De ISO staat op 100.

De kleurtemperatuur is op 5600 graden Kelvin gezet,

omdat het Cullmann lampje dat ook uitstraalt.

 

 

 

Een Orton bewerking op voorgaande foto.

Ik hou wel van die dromerige sfeer die de Orton techniek oproept 😉

 

 

 

Mijn Japanse kers

met haar zacht rose kroontje

buigt heel nederig

 

 

 

 

Wat ik zo verfijnd mooi vind aan die bloesems,

is het helder wit van de blaadjes dat dooraderd wordt door een heel ongrijpbaar zacht roze…

 

 

 

 

De nieuwe roze knopjes  bevatten spierwitte bloesem blaadjes…

Als je erover gaat nadenken,

dan besef je dat de natuur iets ongelooflijk mooi is !

Hoe dieper je in het macro wereldje duikt, hoe ongelooflijker alles wordt ! 😎

 

 

 

Bloesems drinkend van

het leven brengend water

schenken me lente

 

 

 

 

 

Een Orton (+ wat andere bewerkingen) bewerking van voorgaande foto…

Dit voelt echt als schilderen met mijn lens… :mrgreen:

 

 

 

Een schattig boeket

van witte lentebloesems

komt de show stelen

 

 

 

 

Omdat het buiten echt grijs en somber werd (het was 16u)

én het licht heel anders werd (heel blauw koud),

heb ik de kleurtemperatuur op de camera veranderd naar ‘schaduw’,

zodat alle kleur tinten ‘warmer’ worden.

Het Cullmann lampje heb ik nu op 3/4 sterkte gezet…

Ter info, de belichting kwam hier van boven

 

 

 

Om dit Japanse sierkers logje af te sluiten,

nog een Orton bewerking (+ nog wat persoonlijke digitale wissewasjes) op voorgaande foto

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit eerste lente bloesems logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 2)

Met het gure stormweer van de laatste dagen in het achterhoofd,

is het weer hoog tijd om warmere gebieden te bezoeken.

Het vernieuwde serre complex in de Nationale plantentuin, Meise

is hiervoor uitstekend geschikt :mrgreen:

 

De camera is nog steeds de Sony A7r2 ,

de lens is de Laowa100mm macro f2.8 CA Dreamer.

Deze lens is 100% manueel , bevat géén electronica

én heeft zelfs een macro bereik van 2:1 !

Je kan dus 2x korter bij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

wat garantie staat voor een zalig zacht & rond bokeh. :mrgreen:

 

In de tropische serre is het heel vochtig én tegelijk heel warm…

Je moet dus de camera én lens(zen) rustig laten klimatiseren…

anders krijg je garantie condensatie binnenin je lens,

later groeien daar dan kleine paddo’s in !

Let op, dat kan niet hersteld worden !

Je lens is dan simpelweg naar de vaantjes !!

Dus… je gerief langzaam klimatiseren is hier de boodschap !

Dat klimatiseren neemt zo’n 15 tot max 30 minuten in beslag.

Zo erg is dat nu ook niet hé 😉

 

De natuur heeft een middel gevonden om een echt heel groot blad,

de kans te geven om zo vlak mogelijk te groeien om  maximaal

te profiteren van het aanwezige zonlicht…

Kleine geplooide driehoekjes zorgen voor een stevige structuur !

 

 

 

Zacht en warm zonlicht

danst door het verdorde blad

een herfstmonument

 

 

 

In het schemerige licht heb je echt niet veel nodig,

om mooie stillevens op te zetten.

 

 

 

Soms zijn bloemekes zo ongelooflijk klein…

Een gewone vlieg kan als maatstaf dienen 🙂

 

 

 

Een zweefvlieg is bijna even groot als het bloemblad…

 

 

 

De macro wereld

is telkens weer ontdekken,

vol verbazing zijn

 

 

 

De nerven van een blad kunnen ongelooflijk complex zijn !

 

 

 

Een ontluikende waterlelie…

De betoverende kleuren én geuren van deze bloemen

moet je echt zelf zien & ruiken om het te waarderen !

Deze bloem is ongeveer 12cm breed

 

 

 

Je kan ook op zoek gaan naar lijnen,

naar structuren…

Hier laat het blad nog een klein beetje zonlicht door,

wat perfect is voor wat ik wil laten zien 😎

 

 

 

In de enorme cactus zaal kan je vele tientallen cactus soorten bewonderen.

Je moet er wel niet te dicht bij komen,

want er zijn venijnige prikkers bij 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 1)

Van de bergen in Oostenrijk gaan we terug naar eigen streek.

Mijn kameraad & collega fotograaf Johan (https://photodj.be/) en ikke ,

besloten dat het veel té lang geleden was dat we de Nationale plantentuin

in Meise een bezoekje brachten.  Naar wat we hoorden en lazen,

zouden de heel recent verbouwde tropische serre’s de moeite waard zijn…

 

Voor de techies, de camera is de Sony A7r2, de lens is de spotgoedkope

Laowa 100mm macro f2.8 CA Dreamer. (In China ontwikkeld)

Deze lens is 100% manueel én heeft een macro bereik van 2:1 !

Je kan dus 2x korterbij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

dat garantie staat voor een zalig zacht & rond bokeh.  :mrgreen:

 

Macro is altijd wikken en wegen tussen scherpte en onscherpte…

 

 

 

 

Chromatische aberratie of kleurschifting is een optische fout van lenzen

en lenzensystemen dat ontstaat doordat licht van verschillende golflengten

niet in dezelfde mate wordt gebroken aan de lensoppervlakken.

De oorzaak hiervan is dispersie,

een materiaaleigenschap van glas en van andere optische media.

Meestal wordt chromatische aberratie als lelijk ervaren,

maar bij deze foto vind ik eigenschap best wel mooi 😎

 

 

 

Heel dichtbij komen,

in het kleine wereldje

is heel ver reizen

 

 

 

 

In het kleine macro wereldje kan je dingen zien & ontdekken

die je anders over het hoofd ziet.

Een groot tropisch blad waar het zonlicht gefilterd doorheen schijnt…

Waterdruppeltjes door de kunstmatige regen zorgen voor ritme

 

 

 

Als je de Laowa lens op haar uiterste instelt, op 2:1 verhouding dus,

dan ziet de wereld er zo uit ! :mrgreen:

Uiteraard heb ik hier gewerkt vanop een statief !

Als je 1/10mm beweegt, is alles onscherp.

 

 

 

Een groene wereld

waarin de gele nerven

de zon toezingen

 

 

 

Een stilleven van tropische planten en waterdruppels…

De fluwelen zachtheid van de achtergrond doet me verliefd

worden op dat schattig Laowa lensje  😉

 

 

 

Hoe één druppeltje water zo mooi kan zijn…

 

 

 

Stilleven van groen en slingerplantjes…

 

 

 

Door een of ander optisch zon effect in het glas van de serre,

leek het wel of er een lichtje scheen in deze bloem in wording 😎

 

Het licht van de zon,

in die ontluikende bloem…

Het lijkt wel magie

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Herfst in Sint-Martens-Bodegem (Deel 2)

Van de zalig mooi gekleurde zonnebloemen in “la douce France”,

gaan we naar een andere heel kleurige wereld…

Naar de zalig mooie herfstkleuren in mijn dorpje , anno 2019 :mrgreen:

 

Het bos is ontploft

een full color explosie

daar is de herfst weer

 

 

 

Hoe mooi kan een verdord blad wezen,

als de zon haar diffuus licht erdoor mag schijnen 😎

 

 

 

Fotografie is een typisch voorbeeld van woordvorming

uit de hedendaagse technische woordenschat.

In de technische en wetenschappelijke woordenschat,

worden nieuwe woorden meestal gevormd met stammen van woorden

uit het klassieke Grieks (of het Latijn) of een combinatie van beide.

Zo is televisie of automobiel een combinatie van een Grieks woord (tele “ver” en auto “zelf”)

en een Latijns woord (visie “zien” en mobiel “beweegbaar”).

Het woord fotografie bestaat uit twee Griekse woorden fotos “licht” en grafein “schrijven”.

Je kan het dus ongeveer omschrijven als “met licht schrijven”.

 

In het herfstseizoen kan de zon heel mooi diffuus & warm avondlicht uitstralen.

Op zo’n momenten voelt het echt alsof ik schilder of schrijf,teken met mijn lens 😉

 

 

 

Warme herfstblaadjes

ruisend ritsel gefluister

natuurgeluidjes

 

 

 

Rechtover ons huis is een prachtig bos, van enkele hectaren groot.

Helaas is heel het bos ongeveer 20 jaar geleden opgekocht door

een heel kapitaal krachtige zakenman.

Om zijn domein te beveiligen heeft meneer een hoge muur en/of

hoge draadraster afspanningen (mét prikkeldraad en al) rondom

zijn terrein laten bouwen.

Sindsdien is dat bos verboden voor plebs zoals wij…

Maar mijn fototoestel kan hij niet tegenhouden ! 😎

 

 

 

Je kent dit spreekwoord wel: ‘Apen apen apen na’ 🙂

Hier kan je zeggen ‘Blaadjes apen blaadjes na’ 😉

 

 

 

Rond 15u30 is het november licht meestal heel zacht en warm.

De zon staat dan ook heel laag. Hoe zou dat komen ?

In dat zalige licht is het echt heerlijk om te fotograferen 😎

 

Als de zon warm schijnt

kan je het mooiste licht zien

dan maak ik foto’s

 

 

 

Naast ‘de muur’ is een klein natuurlijk vijvertje.

Bij windstilte & warm avondlicht kan je daar leuke reflecties in het water zien.

Die reflecties brengen me op een idee ! :mrgreen:

 

 

Wat als ik bovenstaande foto nu eens 180 graden draai ?

Het zou de wereld gezien door een surrealistische bril kunnen zijn 😀

 

 

 

Als we een stapje verder gaan en in photoshop een simpele verticale spiegeling maken…

Het is niet dezelfde foto als hierboven. Bij deze foto heb ik wat meer uitgezoomd,

zodat ik een vijver rand van herfstblaadjes in de foto kreeg.

De gereflecteerde weerspiegeling van een reflectie…

Alles is subjectief hé ? 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfst logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst fotografie

én natuurlijk de nederige haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Op zoek naar zonnebloemen

Omdat het de laatste dagen niet veel meer doet dan regenen en nog eens regenen,

neem ik je nog eens mee naar de warme Franse zomerzon, anno 2017.

We waren daar op vakantie in de Dordogne streek en hadden die dag

het stadje Bergerac bezocht. (Klik hier voor het Bergerac-bezoek)

Op de terugweg naar Les Eyzies (onze camping) reden we door

de uitgestrekte zonnebloem velden én genoten ervan :mrgreen:

 

Die zonnebloem warmte van toen deel ik graag met al mijn bezoekers 😉

 

 

 

Het was die dag nogal warm geweest…

Dat het ging uitdraaien op een flink zomer onweer, was duidelijk.

Maar ik heb liever onweer wolken dan een saai blauwe lucht 😎

 

 

Draaiend naar de zon

om volop te genieten

onze Tournesol

 

 

Een gevleugelde zonnebloempitten dief aan het werk 😉

 

 

 

Onlangs heb ik ergens gelezen dat bloemen ongeveer

130 miljoen jaar geleden ontstaan zijn…

Dat is heel wat langer dan wij, mensen reeds bestaan.

En in ons korte bestaan hebben we als mensheid al heel veel kapotgemaakt…

Dan doen de bloemen en planten het verdorie veel beter dan wij :mrgreen:

Het is fantastisch vind ik, om te zien hoe deze bloemen groeien !

Er zit een wiskundig patroon in.

De natuur is een oneindige bron van verrassingen 😎

 

 

Het zal gaan stormen

maar zonnebloemen volgen

hun zon zoals steeds

 

 

Het is ongelooflijk als je ziet hoe uitgestrekt die zonnebloem velden zijn !

 

 

We eindigen dit logje met een vraag :mrgreen:

Weet je waarom een zonnebloem naar de zon draait ? ? 😉

Onvolwassen planten waarvan de bloemknop nog niet geopend is, vertonen heliotropisme:

overdag draait de bloemknop op zonnige dagen mee met de zon.

’s Nachts keert de bloemknop terug naar de oostelijke stand.

Deze dagelijkse beweging wordt bewerkstelligd door ongelijke groei en

door celstrekking van de bloeistengel.

Een zonnebloem heeft namelijk geen pulvini (bladkussentjes).

Tegen de tijd dat de bloeiwijze zich opent, verstijft de bloeistengel in de oostelijke stand;

het heliotropisme is dan voorbij. Daardoor wijzen bloeiende zonnebloemen de hele dag naar het oosten.

(Bron: Wikipedia)

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit zonnebloemen logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zomerse fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk