Katjes en mosjes

in mijn vorige logjes heb ik veel macro’s gepubliceerd…
Dit logje gaat gewoon verder met… nog meer macro fotografie 😉
Deze keer niet in de Plantentuin, sneeuwklokjes,
ook geen lente bloemen of zo…

Vandaag gaat het over de lente katjes, stukjes mos op dode bomen.

De camera is de Sony A7R2.
De macro lens is de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro.
Er zijn géén filters gebruikt, ook geen statief…
Het licht is natuurlijk zonlicht, de meeste foto’s zijn gemaakt
in de schaduwen van het moerasbosje in Sint Martens Bodegem.

Op dode bomen kan je prachtige mosjes vinden…
De één zijn dood, is de andere zijn brood,
in de natuur is dat een eeuwige constante !
Niets, maar dan ook niets gaat verloren !






Kleine katjes, die nog steeds groeien op afgesnoeide takken !
Wilgen zijn enorm taaie bomen !
Steek een wilgentak in de grond en een paar jaar later
heb je al een flinke boom 😎
Straffe toeren hé ? 😎






Elk jaar weer opnieuw is het een feest als de katjes er zijn 🙂
Om een zachte achtergrond te verkrijgen is het meestal
wat zoeken en rondkijken…
Je moet er gewoon voor zorgen dat er géén of bijna geen
andere takken in de nabijheid van je onderwerp groeien.
een afstand van 1/2 meter is meer dan voldoende als je kortbij
je onderwerp kan komen. De andere takjes in de nabijheid
van deze 4 katjes verdwijnen dan in een zalig waas van onscherpte !

Soms zie ik ‘natuur’ fotografen takjes wegknippen,
om een “betere” foto te maken…
Die dingen zal ik nooit doen !
Soms duw ik eens een in mijn zicht hangend takje uit de weg,
dan hang ik het takje ergens vast met behulp van een wasspeld ofzo,
maar nooit zal ik de natuur beschadigen, om een ‘mooiere?’ foto te maken !

Vier op een rij !






De prille lentezon van eind maart straalt een warme gloed
over de takken en de katjes in het moeras bosje.
Op deze manier fotograferen is zalig ! 😎







Ieder jaar weer opnieuw heb ik meer en meer respect voor de natuur,
als ik de kleine katjes kan bewonderen door een macro lens… 😎









De kleurenrijkdom van die petieterig kleine katjes is ongelooflijk hé ?






Dezelfde foto als hierboven,
maar hier heb ik een Orton action zijn werk laten doen…
Alles is verzacht, de kleuren zijn rijker, voller en iets meer gesatureerd.
Bij ervaring weet ik dat 50% van mijn teergeliefde bezoekers
de Orton bewerking niet graag ziet…
Maar de andere 50% van mijn teergeliefde bezoekers vinden het mooi 😎






Soms moet je in de schaduwen een streepje zonlicht laten spreken…
Eén klein straaltje mooi licht, kan een fotograaf héél gelukkig maken 😉






Om dit logje voor vandaag te beëindigen…
Bijna uitgebloeide katjes vind ik eigenlijk de mooiste katjes !
Het wondere kleine wereldje… 😉





Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente macro logje gekomen

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn lente katjes macro fotografie !

Opmerkingen, commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing


Groetjes, Dirk

Macro in de Nationale Plantentuin Meise (Deel 7)




Van de Speelse Spiegelingen in Brussel,
is het weer hoog tijd om iets totaal anders te brengen 😎

Macro fotografie is meer en meer mijn dingetje,
maar dat zullen veel bezoekers al lang weten 😉

De camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is ook nog steeds de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro 🙂


We bevinden ons nog steeds in de tropische serre,
het is nog steeds tropisch vochtig én warm,
maar om mooie foto’s te maken,
daar moet je iets voor over hebben natuurlijk 😉

In de kas waar we nu zitten, groeien veel tropische orchideeën…
Omdat een macrolens een heel beperkte scherptediepte heeft,
moet je als macro-fotograaf je scherptegebieden bepalen.
Je kan alles scherp krijgen, dmv een focus stack,
maar dan is het artistieke macro plezier er voor me af :mrgreen:







Omdat ik met de Laowa lens tot een 2:1 macro verhouding kan gaan,
kan ik héél dichtbij mijn onderwerp komen.
De scherptediepte neemt evenredig af, naarmate ik dichterbij kom…
De scherpte zit hier op jet bovenste meeldraadje…
Dit rode helmknop is ongeveer 1/2 mm groot !
Om je een idee te geven hoe klein het macro wereldje wel is :mrgreen:






Wat macro fotografie zo leuk maakt,
is het feit dat je steeds moet zoeken naar een mooie compositie,
een verantwoorde bladvulling, wat toon ik scherp ? wat laat ik onscherp ?
Het verplicht je ook om na te denken over je foto
om niet zomaar een saaie weerspiegeling van de realiteit te maken :mrgreen:







Orchideeën zijn in mijn ogen veruit de meest sensuele bloemen !
Het zijn ook echte meesters in het vermommen !
Wist je dat er bidsprinkhaan orchideeën bestaan ??







Deze orchidee voed zich met kleine insecten,
die aangelokt worden door feromonen die de bloem aanmaakt…
De natuur is wonderlijk, vind je niet ? 😎






Je zou denken dat dit een of ander modern kunstwerk is…
niets is minder waar hoor !






De foto hierboven, toont alleen een klein detail
van een prachtige tropische bloem (waarvan ik de naam vergeten te noteren ben…)
Het gedempte zonlicht dat door het tropische bladerdak schijnt
is ideaal om deze wondermooie bloem heel subtiel te belichten !






Mieren op een minuscuul kleine bloem…





In de schaduw van grote planten kan je soms tropische schatten ontdekken !
Een macrolens is dan ook hét ultieme gereedschap om deze natuurschatten
op een magische manier weer te geven 😎






Behind bars…
Het tropische woud verbergt haar geheimen 😎






Nerven van tropische planten kunnen wonderlijk mooi wezen !
Met wat donkere vignettering in de afwerking probeer ik de aandacht
naar het centrum van de foto te brengen…






Om dit logje voor vandaag af te sluiten.
Een kleine rood/roze tropische bloem trok mijn aandacht…
De kunstmatige regen werkte het geheel heel mooi af vond ik 😉





Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen
(reeds de 7de editie !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Plantentuin macro fotografie

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Speelse Spiegelingen in Brussel (Deel 7)

Van de macro fotografie met een plastic zakje voor de lens,
neem ik je nog eens mee naar Brussel, voor iets helemaal anders 😎
We gaan Brussel centrum nog eens bekijken,
maar dan gezien door mijn bril van ‘Speelse Spiegelingen’.
Het vorige logje in deze reeks kan je hier zien.

De foto’s zelf dateren uit 2013.
De ‘Speelse Spiegelingen” die ik uitvoerde op sommige foto’s uit deze reeks,
dateren van een veel latere datum.
Alle foto’s zijn genomen toen ik nog in de Proximus torens werkte,
juist naast het Noordstation van Brussel.
Alle bron foto’s maakte ik met de kleine Fuji X100 (de eerste Fuji die ik ooit had).

In de onmiddelijke omgeving van het NMBS gebouw…
Als een hypermodern vikingschip snijdt het Noorderschip door Brussel 😎






Een omgekeerde spiegeling van de spuuglelijke flatgebouwen,
en een glazen toren van Financieën.
In de hoop er iets moois uit te brouwen…






Dezelfde spiegeling als op bovenstaande foto,
maar dan helemaal tegenovergesteld gewerkt.
Dit resultaat bevalt me beter omdat mijn ogen
een horizontaal vlak vinden.






Voortbouwend op het vorig (in mijn ogen beter) resultaat…
laat ik het Flood filtertje wat virtuele water golven tekenen op de onderste foto helft…
Zoals ik al dikwijls zei, het zijn “Speelse Spiegelingen” 😎
Dat betekent dat ik me heel goed amuseer met deze creatieve spielerijtjes 😉







Wat als ik een uitsnede maak (een crop) van de vorige foto ?
Dat stuk met de golven behouden en de rest laten vallen…
Deze uitsnede kantel ik 90 graden én maak er een nieuwe spiegeling van.
Het eindresultaat is nu een golvende afbeelding onze Be Finance Tower ! :mrgreen:







Zelfde locatie als de foto’s hierboven…
Alleen heb ik hier de kijkhoek wat veranderd
én de Finance Tower spiegeling héél kort genomen…
Wat kan ik met dit resultaat nog meer doen ??
Kijk gerust verder, dan heb je een idee 😎







Een dubbele verticale én horizontale spiegeling
maakt van beide gebouwen iets onherkenbaar…
een krankzinnige architectuur 🙂







Een nog strakkere uitsnede als basis voor verdere spielerijtjes 😎






Lijnen in het perspectief zijn ideaal om mee te ‘spelen’ 😉






Wat als ik die lijnen nu eens gewoon omdraai ?
Maar dan gezien vanuit een ‘open getrokken’ beginpunt …
De Finance Tower met zijn reflecterende flatgebouwen






Zo kan je eindeloos blijven spelen met vormen, lijnen.
Je kan gebouwen zodanig blijven draaien en keren
dat ze op de duur onherkenbaar worden 🙂
Maar wat het belangrijkste is…
Op een creatieve manier, mooie dingen proberen maken
en als ik me daarmee heel goed kan amuseren !
Meer moet dat niet zijn hé ? 😉






Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een Speelse Spiegelingen in Brussel logje gekomen …

editie 7 reeds…

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegeling spielerijtjes fotografie

Het is weer eens wat anders hé 😉

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom.

Alvast een dikke merci voor je reactie of opmerking kiss

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje


Dirk

Een prille lente (deel 4)

In het derde deel van deze “Prille Lente” serie,
had ik jullie beloofd om wat meer uitleg te geven over hoe
je met een simpele truk je foto’s een ‘dromerig’ uitzicht kan geven.

Omdat belofte schuld maakt…

In de eerste drie foto’s in dit logje toon ik je wat de bedoeling is 😎
Men neme één doorzichtig (zelfs een gekleurd mag !) plastiek zakje.
Dit opengeknipt plastiek zakje bevestig je rond je lens
dmv een rekkertje (een elastiekje voor mijn Nederlandse bezoekers 😉 ),
zoals getoond in de eerste drie foto’s…

Hoe ver het zakje over het uiteinde van je lens eruit hangt of fladdert…
Dat bepaal je zelf !
Je mag zelfs met alcohol stiften willekeurige patronen tekenen
op het stukje plastiek zakje dat over je lens “hangt” 😎
The sky is the limit 😉


Het leuke van deze ‘techniek’ is de willekeurigheid van het
dromerig effect in je foto !
Er is geen beperking in deze spielerij techniek,
Macro, landschap, architectuur, portret… alles mag en kan 😉
Of je nu een macro, breedhoek, telelens hebt…
Zelfs met een pocket camera of een mobieltje kan je deze
plastic zakje spielerij techniek toepassen 😎

Waarom dit mini-workshopje ??
Omdat veel mensen in deze barre corona tijden
onverwacht veel extra tijd krijgen en niet goed weten hoe die tijd
zinvol in te vullen…
Misschien breng ik je wel op leuke ideetjes met dit mini workshop-logje ?? 😎


Het plastiek zakje slordig over de lens bevestigen met een rekkertje…
Meer is het echt niet 😉
(Het rekkertje mag ook een geel, rood of wit zijn hé 😎 )






Vooraanzicht. Het zakje mag echt over de lens fladderen, het kan géén kwaad !






Hoever het zakje over de lens hangt, dat bepaal je zelf !





Genoeg saaie theorie ! 😎


De randen van de foto zijn hier onscherp,
het sneeuwklokje in het midden is zelfs onscherp.
Dat komt omdat het plastiek zakje hier voor die onscherpte zorgt…
Ben je mee ? 😉





Als je de randen van het zakje wat meer openmaakt,
dan krijg je een mooie scherpte in het midden.
Er bestaan peperdure filters die ongeveer hetzelfde doen,
maar geef toe dat werken met zo’n eenvoudig plastiek zakje
veel leuker is om te doen 😉
De verbaasde blikken van toevallige passanten nam ik er graag bij :mrgreen:
Het (scherp in beeld) sneeuwklokje lijkt hier wel weg te vliegen !






Dat zacht, dromerig effect op je foto’s brengen,
een eindresultaat dat jezelf grotendeels in de hand hebt,
is echt wel leuk om uit te proberen 😎






Hier heb ik alleen het centrum van de lens vrijgehouden….






Als je het plastiek zakje wat verkreukeld,
dan verkrijg je willekeurige patronen en lijnen in je foto.
Zo fotograferen, voelt aan als schilderen met je lens 😎







Een mooi tafereeltje dat ik in een donker schaduwhoekje zag…
Hier heb ik het witte sneeuwklokje wat uitgelicht
met een diffuus gemaakt led lampje.
De rest van de foto is zalig onscherp gemaakt door het zakje 🙂






De fotografie mogelijkheden met dit zakje zijn eindeloos !
Je hebt géén Photoshop nodig én het is allemaal gratis 😉






Hoe meer kreukels je maakt in het zakje,
hoe willekeuriger de patronen zullen zijn.
Het is echt wel tof om dat allemaal uit te proberen 😎






Deze ‘techniek’ doet me wat denken aan de zalige flou foto’s
van de omstreden (in 2016 overleden) fotograaf David Hamilton,
een fotograaf die heel bekend was in de jaren 60 en 70.
David werkte met filters én ook met panty’s
die over de lens “gespannen” waren…
Deze technieken zijn nu ook zeker nog mogelijk
met onze moderne digitale camera’s !





Om dit logje voor vandaag te beëindigen …
Schilderen met de lens…
is dat niet dé droom van elke fotograaf ?? 😉





Et voila, we zijn weer aan het eind een vierde ‘Prille Lente’ macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op “Prille Lente” macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de kleine sneeuwklokjes,

het eerste deugddoende lente zonnetje én gebruik maken van een plastic zakje 😉

Op dit thema zal ik in de toekomst nog wat verder borduren…
niet alleen macro, maar ook breedhoek, landschap fotografie is leuk
met een plastic zakje over de lens !

Vergeet niet het gebruikt plastic zakje nadien in de vuilbak te deponeren,
want in de natuur hoort het niet hé ! :mrgreen:

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Een Prille Lente (Deel 3)

Van de macro fotografie in de Nationale plantentuin in Meise,
gaan we terug naar een heel ander macro fotografie wereldje…
Terug naar het macro wereldje van de kleine sneeuwklokjes
en andere bloemen, natuur en wat spielerijtjes in de prille lente.
(Deel 1 van deze serie kan je hier (her)lezen en zien)

De camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is zoals meestal de LAOWA 100mm f2,8 1:1-2:1.

In volgende afleveringen van een nieuwe sneeuwklokjes serie
(die nog in de maak is…) laat ik zien hoe je met een simpel plastiek zakje
én een rekkertje, je foto’s een willekeurig, dromerige ‘look’ kan geven.
Met wat fantasie kan je zelfs de kleuren beïnvloeden, zonder Photoshop
te gebruiken natuurlijk. Maar dit alles is voor later eens 😉

Sneeuwklokjes… het kleine bosje in Wambeek stond er vol van !






Vroeger moest een fotograaf op zijn buik gaan liggen
om dit soort macro foto’s te maken…
Met de kantelbare schermen op de moderne camera’s én focus peacking aangezet
moet je je nog maar alleen bukken of op je knieën gaan zitten om je foto te maken. 😎
Met focus peacking kan je perfect zien waar de scherpte punt(en) zich bevinden.
Wat mij betreft is dit wel de grootste technische vooruitgang van de laatste jaren !
Focus Peacking komt uit de filmwereld…
Omdat fotografie én film steeds meer versmelten, mogen we op dit gebied
nog meer handige toepassingen verwachten ! 😎







Deze bloemetjes zie ik ook liever in kleur,
maar een zwart/wit omzetting ervan is grafisch gezien altijd leuk om te doen 😉








Een breedhoek macro opname…
De 15mm lens stond op ongeveer een halve cm van het eerste sneeuwklokje…
Met deze lens werken is totaal verschillend als met een ‘klassieke’ macro lens.
Daar moet ik heel zeker nog veel mee oefenen om aanvaardbare
resultaten mee te behalen :mrgreen:






Omdat de middagzon te hoog stond en er in het bos bijna geen
schaduwplekjes meer waren met sneeuwklokjes, hield ik het voor gezien.
Maar als fotograaf zie je dan soms van die kleine juweeltjes in het voorbijgaan 🙂
De eerste pissebloemen van het jaar worden wakker 😉






Een kleine gracht in het bos,
wat vergeten katjes
én zalig tegenlicht…
Meer heb ik niet nodig om gelukkig te zijn 😉






Deze Chinese Laowa macrolens heeft 13 afgeronde lamellen
in het diafragma mechaniek, wat zorgt voor perfect ronde bokeh cirkels.
Elke glinstering van het water in het felle tegenlicht,
zorgt voor zalige bokeh cirkels.






Hier probeerde ik wat dichter te komen…
Met één hand hield ik me vast aan een tak en met de andere hand
hield ik de camera vast en dmv focus peacking, zichtbaar op het
kantelbare scherm stelde ik scherp op de drie middenste katjes…
Wat dichterbij, wat verder af, tot de focus peacking lijntjes op de
juiste plaats stonden… Niet echt simpel, maar….
Een mens moet iets overhebben om een leuke foto te maken hé ? cool: 😉






In een zwart/wit bewerking kan je het licht nog méér benadrukken…






Wat mooi roest is altijd mooi meegenomen 🙂







Ik kon gemakkelijk met de camera tussen het prikkeldraad komen,
maar dan was het heel waarschijnlijk een nietszeggende landschap foto geweest…
Ik had hier andere plannen mee 😎






Het was namelijk initieel mijn bedoeling om het landschap in zwart/wit te vertalen
én de mooie roestkleur in het prikkeldraad ongemoeid te laten.
In deze ‘nieuwe’ foto krijgt het prikkeldraad een heel andere betekenis hé ?






Foto’s maken in het tegenlicht van de zon is not done…
Zo wordt gezegd door puristen 😉
Je kan er de mooiste licht effecten mee bereiken zeg ik dan 😎






Een piepklein madeliefje,
één van de eerste die ik heb gezien dit jaar.
Dit bloemeke stond op dat moment in de schaduw,
wat perfect was voor de belichting !





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Bijna aan de auto gekomen,
zag ik deze prachtige muurschildering !
Een bellenblazend kind,
de bellen veranderen in vlinders ! cool:
Om zalig bij weg te dromen, vind je niet ? :mrgreen:







Et voila, we zijn weer aan het eind een derde ‘Prille Lente’ macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op “Een Prille Lente” macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de kleine sneeuwklokjes

en het eerste deugddoende lente zonnetje 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Macro in de Nationale Plantentuin Meise (Deel 6)



Het is de laatste dagen terug zo’n grijs, miezerig & kil winterweer … 🙄
Sneeuw, smeltende sneeuw, regen of hagelbuien, rukwinden wisselen
elkaar af in een hoog tempo… 😯

Om dat grijze pokkeweer wat te vergeten is het weer hoog tijd
om wat extra warme macrofotografie uit de tropische serre van onze Nationale
Plantentuin in Meise te publiceren. (Het vorige Plantentuin logje vind je hier).

De camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is ook nog steeds de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro 🙂

De meest rare bloemen kan je in deze serre’s tegenkomen !
De minieme scherptediepte van een macro lens,
zorgt voor een extra tikkeltje mystiek 😎







Is dat een plant ?
een bloem ??
een harig insect ??
of is het gewoon een alien ? 😉






Omdat er toen (in het pre-coronatijdperk)
nog volop aan het Halloween geestgedoe werd gewerkt
werden hier en daar redelijk realistische poppen tussen de bomen vastgebonden…
Het was soms ff schrikken 😎






Een tropische plant waar minuscuul kleine bloemetjes uit groeien…






Orchideeën in alle maten en soorten…
Deze serre ga ik als we terug onbeperkt naar binnen mogen gaan,
toch nog een paar keer bezoeken.
Orchideeën zijn fascinerende bloemen vind ik !

Een ander licht op de bloemetjes en de bijtjes :

Er zijn planten die gericht insecten lokken om de indruk te geven
een geschikte sexuele partner te zijn.
Er zijn orchideeën die de vrouwelijke sluipwesp zo perfect weten te imiteren
dat de mannetjes niet alleen langskomen om stuifmeel over te dragen
maar ook om serieus de liefde te bedrijven!!
Voor de orchidee is dit goed omdat dan beter het stuifmeel word over gedragen
maar voor de wespen is deze korte liefdes affaire een nadeel omdat
ze hun zaad verspillen aan de bedrieglijke bloem. (De natuur is zo ingenieus ! )
Dit zou kunnen betekenen dat de wespen hierdoor uitsterven
maar de evolutie (lees overlevingsdrang) zorgt voor zichzelf
en wel op zo’n manier dat de vrouwtjes zich kunnen voortplanten
zonder partner maar daardoor ontstaan alleen mannetjes.
En het mooie daarvan is weer dat er dus meer mannetjes wespen zijn
waardoor de vrouwtjes, ondanks de de plantaardige uitstapjes,
toch aan een partner zullen komen. Briljant toch ! :mrgreen:
(Bron: Floralist.nl )







Soms zie je tropische planten die doen denken aan iets buitenaards…






Vreemd gevormde bladeren,
met wat fantasie kan je er leuke verhaaltjes bij verzinnen 😎
De natuur uit de tropen is wonderbaar !






Sporenplanten in het omfloerste lentelicht…
Als fotograaf is het hier heerlijk spelen met de scherptediepte ! 😉






Bladeren en nerven… het een kan niet bestaan zonder het ander…





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Hoe korter je bij een blad kan komen,
hoe meer details, structuren, enz je kan ontdekken !
Het kleine wereldje van de macro fotografie verveelt me nooit 😎 :mrgreen:




Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen
(reeds de 6de editie !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Plantentuin macro fotografie

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Een fijn paasweekend !

Aan al mijn volgers, trouwe of toevallige bezoekers, wie dan ook,
wens ik van harte een fijn én vrolijk paasweekend :mrgreen:

In deze barre coronatijden…
Wil ik ieder van jullie wat witte lentebloesems schenken,
ook een beetje mooi licht,
en wat broze, subtiele schoonheid uit onze natuur





Een handvol maagdelijk witte lente kleuren,
die me doen denken aan de onbezorgde lach van een spelend kind…







Omdat ook dit paasweekend niet zal zijn zoals we gewoon zijn,
wens ik iedereen het vermogen toe om echt te genieten van de simpelste
dingen in ons dagdagelijkse leven…
Deze piepkleine lente bloesem bloemekes bijvoorbeeld…


Een fijn paasweekend !






Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Groetjes, Dirk

Een Prille Lente (Deel 2)



Van de macro fotografie bij het lekkere vriesweertje, begin dit jaar,
gaan we terug naar een ander macro fotografie wereldje…
Naar het macro wereldje van de kleine sneeuwklokjes 😎
(Deel 1 van deze serie kan je hier (her)lezen en zien)
Het lekkere eerste lente zonnetje was dan ook héél welkom 😉
De camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is zoals meestal de LAOWA 100mm f2,8 1:1-2:1.

Het wit van de kleine sneeuwklokjes is heel puur !
Vind je niet ?
Hoe de natuur er steeds weer in slaagt om zo’n prachtige kleuren
te produceren hé ?
Maar waarom dragen bloemen zoveel kleuren ??
Waarom zou de natuur zoveel moeite doen
om zoveel verschillende kleuren en kleurtinten te laten groeien ?
Onlangs heb ik in een natuur docu over bijen geleerd,
dat ze proefondervindelijk ontdekt hebben, dat bijen
(én zij samen met véle andere suikers zoekende insecten),
niet afkomen op de kleuren of geuren van de bloemen…
Omdat bijen ‘goed’ in het infrarood kunnen “zien”,
weten ze feilloos de weg te vinden naar suikerrijke bloemen en planten.
Als de wetenschappers de kleuren van bepaalde bloemen veranderen,
dan worden ze niet gevonden door de suiker minnende insecten !
In de honderden miljoenen jaren van evolutie is er een perfecte
symbiose opgebouwd tussen suiker-minnende insecten én en de bloemen.
Veel insecten soorten hebben zo een unieke relatie met juist die bepaalde
bloemen/planten opgebouwd. Suikers in ruil voor stuifmeel verspreiding
én de voortplanting der bloemen !
En het heil van de insecten natuurlijk 😎
Dit kan een stukje verklaren,
waarom bloemen zoveel unieke kleuren hebben …
Morgen ga ik nog wat wilde bloementuin zaadjes kopen bij de boerenbond…. 😎







Omdat het wit van de sneeuwklokjes héél erg wit is…
mag je deze kleine juweeltjes nooit in het volle zonlicht fotograferen…
Als je dat wel doet, is het wit van je bloemetje héél zeker overbelicht
én dan is je foto rijp voor de vuilbak…
In een bos vind je genoeg schaduw plekjes waar sneeuwklokjes groeien…
Dat zijn perfecte locaties om je macro’s een boost te geven 😎
Als je geen schaduwplekje vind… ??
Wat dacht je dan van een mini paraplu waar een kleuter mee speelt ??
Daarmee kan je perfect een schaduwplekje maken 😉
Om dat mini parapluutje rechtop te laten staan boven de bloem…
dat laat ik over aan je eigen technisch-creatieve vaardigheden :mrgreen:







Een klein experiment met een 15mm Macro lens (van Laowa)…
Breedhoek macro fotografie… Het bestaat hoor !
De bedoeling van zo’n lens is om insecten ofzo gedetailleerd
te fotograferen én tegelijk hun leefwereld in detail te laten zien…
Voor insecten breedhoek macro fotografie kan het verrijkend zijn,
maar voor kleine sneeuwklokjes vind ik me er niet thuis in…
Mijn “dada” is macro fotografie met heel beperkte scherptediepte…
De breedhoek macro fotografie staat haaks tegenover mijn “dada”…
Maar wat nog niet is, dat kan misschien komen hé ? 😉
Ervaring met iets is een heel mooi ding ! :mrgreen:








Terug naar de ‘klassieke’ 100mm macro… 😎
De sneeuwklokjes blijven bekoorlijk 😉







De eerste bloembotten barsten open !
Nieuwe lente blaadjes ontvouwen zich 🙂
De vrolijke lente kleuren zijn een welgekomen afwisseling,
met de grijze wintertonen 😉







Zijn er eind februari al actieve spinnen die hun web hebben geweven ??
Ja dus ! 😎







Sneeuwklokjes…
Amper in een paar dagen klimmen ze allemaal uit de bosgrond !
als het (mot) regent zijn ze zeker ook mooi hoor 🙂
Maar als je geluk hebt én is er een heerlijk lente zonnetje,
dan zijn ze héél wat mooier 😉








Een fotograaf tekent of schrijft met licht…







Soms zijn er van die wondere momentjes !
Als fotograaf heb je het wel gezien voor vandaag…
Maar dan zie je iets door je lens dat al je aandacht opslorpt ! 😎
Een overlever, een veteraan uit de vorige herfst ! :mrgreen:
Het fluweelzacht bokeh in de achtergrond is heerlijk rond,
het “onderwerp” valt heel goed mee, de kleuren zalig warm 😎
De kick van de uiteindelijke klik is dan ook super 😉







Met de vorige foto kan ik veel meer doen dacht ik….
In Photoshop RAW heb ik de warme kleuren 5% sterker gemaakt,
de witbalans 10% warmer gemaakt
en de contrasten lokaal wat versterkt…
Dit eindresultaat vond ik heel wat rijker van tonaliteit :cool
(Noot: Je kan identiek hetzelfde doen in de gratis Gimp foto bewerking app)







Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een gedeeltelijke zwart/wit omzetting van mijn vorige foto,
een “spielereitje’ tussen Z/W én kleur 😉








Et voila, we zijn weer aan het eind een tweede ‘Prille Lente’ macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op “Een Prille Lente” macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de kleine sneeuwklokjes

en het eerste deugddoende lente zonnetje 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 7)




Mijn blog verloopt niet echt volgens een vast patroon,
maar dat heb je heel zeker al opgemerkt 😎
Ik voel me goed bij een beetje georganiseerde chaos
én het scherpt de nieuwsgierigheid van mijn bezoekers wat aan 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 met de Laowa 100mm macro
De Exif data kan ik niet tonen, omdat de lens volledig manueel is
én bijgevolg géén technische informatie wegschrijft bij de foto.

Een klein klompje ijs is gesmolten in het ochtendzonnetje…
Een half uurtje later zal het water terug ijs worden !







Een klein dotje bevroren mosjes op een oude betonplaat…
In mijn ogen zijn het juweeltjes van moeder natuur én koning winter 😎







Een argeloos slakje dacht onderdak te krijgen in ons insecten hotel…
Het werd de allerlaatste nacht voor het beestje !
(Dat is er weer ééntje minder om onze viooltjes op te vreten ! 😉 )







Van dit klein stukje opgerolde bekaert geplastificieerde kottekes
draad heb ik veel plezier gehad !
Heel veel druppeltjes waar de zon in straalt zie je nu als bokeh cirkels !
De heel beperkte scherptediepte van een macrolens…
Daar kan je mee schilderen vind ik :mrgreen:







Een macro fotograaf heeft niet veel nodig om inspiratie te vinden 😎
Wat oude kottekesdraad, wat winters zonlicht en water druppeltjes…
méér moet het echt niet zijn 😉







De overgang van water naar ijs… Dat noemen ze ‘Bevriezen’…
Het is echt wel boeiend om de overgang van water naar ijs te fotograferen !
Het “groeiende” ijs, schrijft als het ware kronkelende lijntjes in die overgang …
De kleuren van de regenboog zie ik ook terug in de bokeh cirkels !
Macro fotografie is steeds weer de wereld opnieuw ontdekken ! 😎







Omdat ik ook ‘gek’ ben op de subtiele zachtheid van het “Orton” effect ,

heb ik hieronder een Orton bewerking op de vorige foto gemaakt…







Fotografie valt of staat met licht…
Iedere fotograaf is dan ook heel blij met mooi licht 😎
Bij deze foto van een simpel blad was ik dan ook heel blij
met het superzachte winterlicht 🙂







Terug aan de schapenweide…
Het groene gras én het warme licht van de lage winterzon,
zorgen voor een perfecte achtergrond voor de beroeste pinnekesdraad…







Een zwart/wit bewerking van dit mooie licht kon ik me echt niet laten !







Als afsluiter voor vandaag…
Twee stalen draadjes, bijeengehouden door wat groene draad,
wat warm én diffuus zonlicht
en wat ochtenddauw water…
Hoe mooi kan eenvoud wezen hé ? :mrgreen:






Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 7 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Wandelen in de bergen van Oostenrijkse (Deel 1)





Van het lekkere vries weertje , het ruige IJsland of de gekrulde lantaarnpalen logjes,
is het weer hoogtijd om je iets totaal anders te presenteren ! 🙂

Omdat we niet op vakantie kunnen gaan, door al die corona ellende,
is het misschien wel beter om hier af en toe wat leuke vakantie genoegens te publiceren 😎
Vakantie genoegens uit het Oostenrijkse Mittelberg, dicht bij de Duitse grens,
in de provincie Vorarlberg.
Deze plaats wordt omgeven door bossen en de Allgäuer Alpen,
met bergen zoals de Bärenkopf (2.083) en de Widderstein (2.536).
Dit bergmassief maakt onderdeel uit van de noordelijke Oostalpen.
Deze bergen zijn al jaren de bakermat voor onze winter-wandel vakanties !

Alle foto’s dateren uit februari 2019. De camera is de Fuji XH1 met als lens
de XF16-55mm f2,8 R LM WR. Deze lens is het APS-C equivalent van de
24/70mm f2;8 in het Fullframe segment.

Wat me hoog in de bergen altijd zo aantrekt,
is de onvoorspelbaarheid van de wolken…





Het is imposant om te zien hoe de wind hier echt met de wolken ‘speelt’ !





Links van deze bergrivier zie je een ‘sneeuw stort plaats’ !
Hier komen sneeuwruimers de opgeruimde sneeuw van op de wegen
‘dumpen’. Omdat sneeuw nu eenmaal de neiging heeft om te smelten in de lente,
zie je er een paar maand later niets meer van én de natuur heeft er geen last van 😎




Soms zorgt de wet van de zwaartekracht voor leuke dingen onderweg 😉







Mijn madam staat te genieten van het kleurrijke spektakel, hoog in de hemel…




Het is hier soms heel moeilijk om de juiste witbalans te behouden…
Het felle zonlicht dat soms warm oranje straalt en de witte sneeuw,
ook de sneeuw in de schaduwen maken het de camera heel moeilijk…
Maar moeilijk gaat ook hé ? 😉






Fotograferen in puur tegenlicht…
Puristen vinden dit een doodzonde, maar ik ben geen purist ! 😀
Ik probeer gewoon creatief te blijven in mijn fotografie :mrgreen:





Sporen van een of ander dier in de sneeuw…
De witte sneeuw, overal rondom ons,
nodigt uit tot experimenteren…





De zon zorgt voor schaduwen van de kale boomtakken op de witte sneeuw…
Hier heb ik de witbalans bewust verkeerd gezet om meer kleurcontrast in de
schaduwen te verkrijgen…
De zacht heuvelende sneeuw zorgt hier voor een mooi ritme vind ik 😎






Met sneeuw kan je ook zalig experimenteren met minimalisme….
Het kleinste takje kan in de witte sneeuwmassa heel mooi worden !





Als er een paar meter sneeuw bijeen gewaaid gevallen is,
zodat zelfs boompjes eronder verdwijnen,
dan worden een paar uitstekende takjes, wondermooie objecten 😎





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Nog wat eenzame takjes in de witte sneeuw wereld







Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een eerste logje uit een (grote)
<Oostenrijkse bergen> serie gekomen …

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn wandel-fotografie in
de Oostenrijkse bergen & natuurlijk mijn indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen.

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Wat de inhoud, thema van mijn volgend logje gaat worden…
Tja, dat weet ik zelf ook nog niet 😉

Dirk