Ochtendnevels in Malderen

Van de lente macro’s in mijn vorig logje,

gaan we vandaag terug naar een totaal ander thema…

Het tijdstip is december 2018, mijn kameraad Johan nodigde

me uit om een zonsopgang te fotograferen in de buurt waar hij woont.

Spijtig genoeg was er die ochtend geen mooie zonsopgang,

maar het was wel lekker mistig én nevelig :mrgreen:  Mooi meegenomen dus !

De locatie is de grens van Malderen en Buggenhout,

Het Buggenhout bos heeft uitlopers tot hier…

’t is zalig om in die mistige nevels het bos in te wandelen 😎

 

 

Mistige nevels

dempen alle geluiden

de zon verstopt zich

 

 

 

 

Je hoort hier bijna niets…

Alleen het zompige geluid van onze laarzen in de modderige ondergrond.

Het frisse mos groen contrasteert heel mooi met de rode herfstkleuren 😎

 

 

 

De zon deed haar best om door de nevels te stralen,

maar het lukte haar niet !

Door het immense tegenlicht verdween ook alle kleur uit mijn foto !

Let wel, dit is géén zwart/wit foto ! :mrgreen:

 

 

 

Mistige nevel

drenkt de takken in een waas

de einder vervaagt

 

 

 

Bij het maken van deze kleurcontrastrijke foto tussen mosgroen

en rossig herfstgekleurde blaadjes viel me iets op wat

heel duidelijk niet in de natuur hoeft te zijn…

Zie je het ook ?

 

 

 

Het Buggenhout bos,

nu een tempel van stilte

maakt me heel nietig

 

 

 

 

Fotograferen als er mist over het land zweeft is altijd zalig om te doen :mrgreen:

Het minimalisme én de ongrijpbare magie in deze wazige wereld boeit me altijd.

 

 

 

Het beeld dat bij een gewone ochtend zonder mist heel saai zou zijn,

krijgt nu een extra dimensie.

Het eerste heel flauwe zonnetje dat door de nevels straalt,

slaagt erin om de groenen, gelen en herfstkleuren ietwat op te lichten !

“50 shades of gray” is er niets tegen 😉

 

 

 

Hoe een drassige wei, begrensd door knoestige oude wilgen,

zo verdomd mooi kan wezen in de ochtendnevels ! :mrgreen:

 

 

 

Minimalisme

 

Op zoek naar minder

telkens weer een uitdaging

is niets het antwoord

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit mistige logje gekomen.

‘k hoop dat je hebt genoten van mijn nevelige foto’s én de kleine

huis eigen bereide haiku versjes in dit logje 😎

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Fietsen langs de Damse vaart (Deel 2)

Eindelijn zijn we verlost van die tropische hitte ! :mrgreen:

Momenteel luister ik hier naar het heerlijke getik en geplons van de regendruppels

op ons dak, de buiten temperatuur is van 36º gezakt naar 22º ! Zalig is dat 😎

Van de verkoelende ijs-fotografie in het vorig logje, keren we terug naar Damme,

onze fietstocht naast de mistige maar ook verfrissende Damse vaart.

Door het vroege uur (vroeger dan 8:30u) was er veel verschil tussen puur wit licht

en pikke donker.  Het dynamisch licht bereik was dus heel groot !

Veel groter dan een camera aankan !

Je kan dat groot licht bereik deels opvangen door graduele grijs filters te gebruiken,

maar tijdens een ontspannende fietstocht heb ik daar echt geen zin in 😉

Als het nodig is, maakte ik gewoon een HDR belichting trapje van 3 of 5 verschillende

belichtingen, die ik daarna bewerk met het goedkope SNS-HDR tooltje.

SNS HDR heeft namelijk een heel leuke eigenschap !

Het maakt heel realistische eind beelden van je HDR trapje ! 😎

Deze tool geeft je als eindresultaat, datgene dat je met je eigen ogen zag als je de foto maakte  !

Er zijn vele andere HDR progjes, maar velen blazen het beeld op

(licht halo’s bijvoorbeeld)  en dat gedoe komt meestal storend over in mijn ogen.

In Photoshop kan het ook, maar SNS-HDR of PhotomatixPro doen hun dingetje veel beter 😎

 

Onder de bomen was er nog heel veel schaduw, terwijl in de lucht

de felle ochtendzon speelde met de mist…

De HDR techniek is hier zeker op zijn plaats…

Omdat nu het felle licht in evenwicht is met de donkerste schaduwen…

De details blijven behouden in zowel het licht als in het donker.

Zonder HDR zou ofwel het licht uitgebeten zijn (verbrand-overbelicht),

ofwel de donkere schaduwen zonder detail zijn… (dicht gelopen-onderbelicht)

 

 

 

De bomen van de Damse vaart wijken allen af naar links,

of naar rechts natuurlijk, ’t is afhankelijk welke richting je hier rijd 😉

De natuur is hier prachtig…. én het is hier fluisterstil !

 

 

 

Dit mooie landschap verdient een zwart/wit omzetting !

 

 

 

Wegenwerken op het jaagpad, lieten ons een kleine omweg rijden,

gelukkig eigenlijk, anders had ik dit moois nooit gezien 😉

 

 

 

Ergens aan de kust, was het nu Knokke Heist of meer richting Sluis…?

Het is niet echt belangrijk.

Het beeld spreekt voor zichzelf.

 

 

 

We hebben flink wat km’s langs de spuug lelijke Belgische kust dijk gereden…

Die lelijke appartement blokken storen me echt 🙄

Het ene restaurant na het andere, go-cart en fiets verhuur, cafe’s, prullaria winkels,enz…

Op het strand kan je een houten barakje huren om je strand spullen in te zetten…

Wat een opgeklopt gedoe hé ?

Hier kom ik echt nooit op vakantie… Geef mij maar de opaal kust in Frankrijk

of de verlaten kusten in Nl, Zeeland, Friesland…

 

 

 

Een poging om die houten barakjes te fotograferen zonder die lelijke

appartement blokken in het beeld te krijgen… 😎

 

 

 

Wat een verademing !

We laten de lelijke Belgische kust achter ons en fietsen terug naar Damme.

Een wankele houten wei afsluiting trok mijn aandacht …

 

 

 

Het bomen landschap verandert…

De eerste herfstkleuren worden zichtbaar,

de reflectie van de oevers in de Damse vaart  water boeit me

 

 

 

Zelfde landschap, maar dan frontaal gelijk met het water mee.

Duizenden herfstblaadjes drijvend  in het water,

een bijna rimpelloze reflectie in het bijna stilstaande water…

’t is hier zalig fietsen :mrgreen:

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

De boer heeft hier als als scheppend kunstenaar gewerkt !

Wij als toevallige toeschouwers, genoten van zijn mooie lijnenspel 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een tweede “Fietsen aan de Damse vaart” logje gekomen.

‘k hoop dat je ervan genoten hebt !

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine ijswereldje…

Omdat het zo verdomd warm is deze dagen

(vandaag heb ik 38º gemeten op ons terras ,in de schaduw…)

wil ik samen met je die hitte ontvluchten !

Als het winter is en het vriest de stenen uit de grond,

dan voel ik me echt in mijn element 😎

Deze ijzige macro serie is dan ook gemaakt in putteke winter,

de winter van 2017 (want dat was de laatste min of meer koude winter

die we hebben gekregen).

Op de bevroren velden ga ik dan op zoek naar oude tractor sporen,

die sporen lopen vol regenwater en als dat dan weer bevriest ,

dan krijg je de de mooiste ijs-werelden die je je maar kan voorstellen 😎

Gewapend met de 100mm macrolens ging ik op pad…

De bevroren en kale mais en graan velden in,

op zoek naar volgelopen tractorsporen.

En die zijn er met hopen ! 😉

 

Hopelijk brengt mijn ijzige logje je wat verkoeling ? :mrgreen: 😎

 

De “luchtbelletjes” die je ziet in het flinterdunne ijs is methaan,

methaangasbelletjes die ontstaan in de rottende mais planten afval.

Als het water bevriest, dan bevriezen de gasbelletjes ook

en krijg je de vreemdste vormen te zien.

Wat je hier ziet is ongeveer 5cm breed,

maar dan gezien door het oog van een macrolens :mrgreen:

 

 

 

Het ijs is op de meeste plaatsen 1 tot 3 mm dik, flinterdus dus…

Je kan er heel abstracte dingen in ontdekken !

Menig wandelaar die me passeerde kwam kijken,

wat ik daar in hemelsnaam fotografeerde 😉

Die dag heb ik een paar mensen kunnen bekeren tot het macro wereldje 😉

Ze gingen ook een macrolens kopen zeiden ze me na wat uitleg en een demo

ter plaatse van mijn kant uit 🙂

Macrofotografie is een heel besmettelijke,

maar tegelijk een fascinerend mooie fotografie “ziekte” 😎

 

 

 

Als er soms wat wind over het aangroeiend ijs blaast,

dan krijg je flinterdunne ijs rimpelingen.

Met het blote ook niet zichtbaar,

maar de macrolens trekt het wel dichterbij !

Deze foto is ongeveer 4cm² in het echt.

 

 

 

Speelse Spiegelingen kan je zelfs in de natuur toepassen :mgreen:

Naam van deze foto:  insecten ijs-koningin

 

 

 

Dit tafereeltje deed me denken aan een schilderij van Jeroen Bosch !

 

 

 

En dit deed me denken aan een kalkoen 😉

Als je rond die ijsplassen gaat ontdek je best wel leuke dingen !

 

 

 

Dit uit ijskristalletjes gevormd wezentje deed me denken aan Bobby,

het witte hondje van Kuifje 😎

 

 

 

 

Met mijn ‘Speelse Spiegelingen’ techniek ,

heb ik me hier ook ferm kunnen uitleven 😉

Ik zie er twee geabstraheerde gezichten in…

 

 

Als ik de originele foto wat minder uitsnijd,

krijg ik weer iets totaal anders…

Vormen die overvloeien in iets totaal nieuw,

werelden in wording !

 

 

 

Hier heb ik de vorige foto 90º gekanteld en daarna

verticaal + horizontaal gespiegeld.

De bovenkant heb ik ‘kouder’ gemaakt met een blauwfilter

en de onderkant warmer met een roodfilter.

Mijn Yin en Yang 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit ijzige macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wondere kleine wereldje van ijs 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Fietsen langs de Damse vaart (Deel 1)

Van het kleine macro wereldje op ons terras,

verhuizen we even naar het mooie Damme,

meer bepaald naar de Damse vaart.

De Damse Vaart is een kanaal in het noorden van de Belgische provincie West-Vlaanderen.

Dit kanaal is ongeveer 15 km lang.

Het kanaal verbindt de provinciehoofdstad Brugge met het Nederlandse grensstadje Sluis.

Het graafwerk voor dit kanaal startte na goedkeuring door Napoleon,

vandaar dat je ook soms de naam Napoleonvaart tegenkomt.

Vandaag neem ik je mee op een fietstocht langs de Damse vaart

Met onze fietsen op de trekhaak fietsdrager geplaatst reden we al heel vroeg naar Damme,

Heel vroeg omdat de meteo ochtendnevel voorspelde, waren we tegen 7u al in Damme.

Ochtendnevel in fotografie vind ik altijd zalig om te doen…

Vanop een parking in Damme was het nog eventjes fietsen tot aan de Damse vaart….

 

Heel fijne nevels maken het land diffuus en zacht,

in de verte kwam een eenzame fietser ons tegemoet 😎

 

 

 

De rust van het platteland…

de aangename verfrissing van de kleine nevel druppeltjes…

zalig gewoon :mrgreen:

 

 

Fietsen met een fotograaf is altijd wel effe stoppen voor nog een foto… 😎

De fijne nevels leggen een zacht waas over het land…

w

 

 

Groen met oranje mais stengels contrasteren tegen het nevelig grijs…

Je hoort hier niets… alleen het ruisen van de wind in de maisvelden.

Wat een rust ! :mrgreen:

 

 

 

We zijn bijna aan de Damse vaart gekomen nu.

De mist is zalig mooi geworden 😎

Het ochtendzonnetje doet haar best om door de mist te stralen !

 

 

Boven de bomen zie je reeds een gele “halo”,

dat is de ochtend zon die bijna door de mist nevels straalt.

 

 

 

Een gracht, parallel aan de Damse vaart.

Een pareltje van pure natuur kunst vind ik

 

 

 

Het jaagpad, naast de Damse vaart…

Dat het hier zalig fietsen is, dat moet ik je niet vertellen zeker ?  😎

 

 

Op sommige stukken van de Damse vaart, waar geen bomen staan,

zag ik dankzij de ochtendnevels een heerlijk minimalisme in het landschap

De uitgestrekte weilanden met koebeesten en het kanaal zijn zalig mooi om te zien :mrgreen:

 

 

Om dit logje voor vandaag te beëindigen…

Had ik je ooit al verteld dat ‘iets’ op de voorgrond in een landschap foto,

je foto een extra boost kan geven ?

en surplus, een landschap in portret modus maken is zeker niet verkeerd !

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een eerste “Fietsen aan de Damse vaart” logje gekomen.

‘k hoop dat je ervan genoten hebt !

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin

In mijn vorige logje vertelde ik van de ruwe schoonheid én de grootsheid van IJsland !

Vandaag gaan we naar een heel andere plaats !

Namelijk , naar mijn kleine bloementuin 😉

Gewapend met de Fuji GFX 50S , een lensadapter voor Canon EF glas naar Fuji GFX

met daarop de uitmuntende Canon 100mm f2,8 1:1 macrolens.

Dankzij de 50 megapixel middenformaat CCD van deze Fuji, (is groter dan een full frame)

wordt de achtergrond heel zacht , fluweel zacht bijna.

Deze eigenschap heeft me oa overgehaald om deze camera aan te schaffen.

De camera is zeker niet goedkoop,

de GFX heb ik mezelf cadeau gedaan, ter gelegenheid van mijn pensioen 😎

Hier heb ik echt heel lang voor gespaard !

(en een leuke pensioen premie is natuurlijk mooi meegenomen 😉 )

Omdat het ook een systeemcamera is, is het gewicht redelijk laag.

Hij weegt iets meer dan een Fuji XT3 maar minder dan een Canon 6D bijvoorbeeld.

Ik denk wel dat dit de laatste camera is die ik ooit nog aanschaf 😉

 

Maar genoeg geleuterd over hardware…

Een piepklein insect op de witte bloemblaadjes van een margriet.

Als je werkt met een kleine CCD heb je meer scherptediepte en de achtergrond iets drukker.

Met een fullFrame CCD is het scherptegebied kleiner en de achtergrond zachter.

Met een middenformaat CCD heb je nog minder scherptediepte en een

fluweelzachte achtergrond. (mét de lens wijdopen – kleinste f-getal)

Een zalige eigenschap waar ik heel graag van gebruik maak 😎

 

 

 

De scherptediepte wordt hier zo klein dat het achterlijfje van deze bij scherp is

maar het kopje is niet meer in focus…

Het wordt dus veel oefenen met deze camera…

 

 

 

Door de grote CCD krijg je veel meer detail in je foto !

Als ik 3/4 van een foto wegsnijd, hou ik nog meer informatie over

dan bij een aps-c camera 😉

 

 

 

 

Het macro werk van snel bewegende bijtjes effe van kant leggen…

Dit Juffertje in het groen is zeker een zalig foto model 😉

 

 

 

Bloemekes talk…

 

 

Een hommel snoept van een Juffertje in het groen…

 

 

 

Het Zeven stippelig Lieveheersbeestje is op weg naar zijn walking diner…

Bladluizen zijn het lievelingkostje van deze bladluis predator ! 😉

 

 

 

Hier kan je echt de heel geringe scherptediepte zien van de 100mm Canon lens op de Fuji.

Ondertussen heb ik de Fuji 100mm macro 1:2 kunnen uittesten met een 45mm tussenring,

die de fuji lens op 1:1 brengt.

De kwaliteit van die foto’s is stukken beter dan met deze Canon macro lens !

Maar dat is voor later eens 😉

 

 

 

Een nieuwe camera is altijd wat wennen,

Een totaal nieuwe camera uit het middenformaat segment

is gewoon helemaal opnieuw beginnen met fotografie 😉

Maar het went snel. Het is géén sportcamera, zoveel is zeker,

maar sport doe ik nooit of heel zelden

(daar heb ik mijn Sony A7 R2 nog voor als het moet)

Maar het gebied in het dynamisch bereik, tussen fel wit en pik donker is echt fenomenaal groot.

Voor landschap fotografie is dat heel mooi meegenomen natuurlijk 😎

Btw, alle foto’s in mijn logjes (tot nu toe) van IJsland 2019 zijn ook met deze camera gemaakt.

 

 

 

We eindigen dit logje met een bezige hommel…

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn kijk op de overgang van Full frame naar Midden formaat…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Wandelen in Normandië

Met dit logje duiken we terug in de tijd…

Het was 2017, de locatie Étretat in Normandië, Frankrijk.

Meer naar het binnenland, ver achter de beroemde krijtrotsen én de uitgestrekte duinen

kan je heerlijke wandelingen maken in het groen en uitgestrekte bossen.

Het verre ruisen van de zee als heerlijke achtergrond muziek is mooi meegenomen :mrgreen:

 

Ná het maken van deze foto kreeg ik een leuk ideetje….

 

 

 

Waarom zou ik alles in mijn foto scherp willen zien ?

Dat was het basis idee waar ik verder over nadacht.

Waarom zou ik geen foto’s maken die bewust onscherp zijn,

alleen de vormen, kleuren én natuurlijk het licht laat ik zien 😎

De wereld zien doorheen een waas, alsof je je ogen bijna dichtknijpt !

(In deze reeks kwam geen photoshop aan te pas hoor ! )

Gewoon de camera én natuurlijk ook de lens op de M van Manueel zetten

en dan maar “spelen” met de talloze instellingen en de eindeloze mogelijkheden.

Er is ook géén statief gebruikt.

In de schilder/beeldhouw kunst hou ik het meest van het impressionisme én het expressionisme.

In dit logje probeer ik die twee kunststromingen te verenigen in mijn fotografie  :mrgreen:

 

 

 

 

Wit speelse lichtjes

geboren uit het bokeh

van mijn camera

 

 

 

 

Een verlaten bosweg vind ik altijd zalig om te zien én om daar te zijn…

De stilte en de rust die je hier voelt is gewoon de max !

Genieten en leven als God in Frankrijk komt hier wel tot zijn recht vind ik 😎

 

 

 

Piepkleine paadjes,

waar zijn je kaboutertjes ?

zo dagdroomde ik

 

 

 

Een flink uit de kluiten gewassen boomstam als zitbank…

Er is niets duidelijk of scherp, maar toch kan je zien wat ik heb gefotografeerd 😉

Het groen van het bos, de bomen, het hout, het bos paadje, alles is aanwezig,

maar alles is tegelijk verbonden door de bewust gemaakte onscherpte.

 

 

 

Omdat ik meer “swung” in mijn bewust onscherpe foto’s wou brengen,

deed ik er nog een schepje bovenop :mrgreen:

In de onscherpte wou ik als extraatje een verticale beweging maken.

Maar dit extraatje kost wel extra sluitertijd !

Om dat ‘beweging’ effect te registreren, moest ik de sluitertijd verlagen van 1/500sec naar 3 of 4/10sec.

Omdat ik dan teveel licht (overbelichting ! ) krijg, moest ik echt wel een little stopper gebruiken.

(Een ‘little stopper’ is een grijsfilter die 5 stops licht tegenhoud.

De camera is (uit de losse hand) 0.4 seconde verticaal omhoog getrokken om dit effect te verkrijgen…

De grens tussen impressionisme en expressionisme wordt hier flinterdun

(Dat is wel gezien door mijn ogen hé 😉 )

Btw, wat is jouw mening hierover ?

 

 

 

Met dezelfde instellingen én met hetzelfde 5 stops grijsfilter werkte ik verder…

Als ik een verticale beweging maak en ondertussen heel eventjes een zigzag beweging maak,

Wat krijg ik dan ?  Rarara  😉

Je ziet nog altijd het bospaadje, de bomen, het prille bosgroen én het geel verdroogde gras.

Dat ik dit soort van fotografie heel graag doe, dat wist je al lang denk ik 😎

Het voelt alsof ik schilder met mijn lens ! :mrgreen:

 

 

 

Zoals altijd moet je als fotograaf toch wel rekening houden met de regeltjes van de compositie…

Als je een foto maakt die vloekt met alle regeltjes, dan kan die foto

ofwel geniaal ofwel (en dat is meestal zo) waardeloos zijn 😎

Intuïtief werk ik meestal met de regel van derden of de gulden snede

omdat mijn gevoel voor verhoudingen daar het meest bij aanleunt.

Wist je dat die heerlijk mooie antieke Griekse tempels

(en veel later daarna de Romeinse tempels) zijn gebouwd rond

de verhouding van de gulden snede ?

Compositie én verhouding leer  is geen moderne uitvinding hé ?

Het is al tientallen eeuwen oud 😉

 

 

 

Lieve bos Godin

wenkend met je tak armen

ik hoor ze kraken…

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Als je met langere sluitertijden werkt kan je alle kanten uit…

je kan horizontale en verticale bewegingen maken,

met of zonder zigzag bewegingen,

Je kan ook de camera draaien rond een (op voorhand bepaald) punt.

De ervaring leert me dat rond draaien rond het centrale punt niet echt mooi is.

Soms worden mensen misselijk door dat centrale draai effect.

Daarom zet ik mijn centraal ‘scherpstelpunt’ op 1 van de ‘gulden snede’ regel punten.

Je kan ook in of uit zoomen (met een zoomlens natuurlijk), maar dat is voor later eens 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

Bedankt voor je bezoekje 😉

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Lente macro’s

Van de piepkleine macro’s der paardenbloemen pluisjes blijven we voor de verandering…

nog wat rond huppelen in het wonderbare kleine macro wereldje 😉

Fotografie betekent letterlijk “schrijven met licht“, maar dat wist je al hé ?

In dit logje wil ik vooral de nadruk leggen op mooi, warm lentelicht.

Alle foto’s zijn midden maart van dit jaar genomen.

De locatie: Voortuintjes in het dorpje waar ik woon

De camera is zoals meestal de Sony A7R2 en de lens is de Laowa macro 1:1/2:1 100mm f2,8

De zonnekap op de lens is nog steeds afgeplakt, om het bokeh te verbeteren.

 

Deze paars/blauwe bloemekes zijn net bezoekers,  afkomstig uit een sprookjesboek 😎

 

 

 

 

Het eerste ontluikende groen heeft een prachtige kleur vind ik !

 

 

 

Het kijkpunt veranderen levert nieuwe beelden op.

De achtergrond is hier veel minder storend dan in vorige foto,

wat het bokeh zeker ten goede komt

 

 

 

Mooi en zacht licht…

Dat is dé natte droom van iedere fotograaf 😉

Van het licht in deze foto werd ik blij !

De afgeplakte zonnekap geeft iets extra aan de achtergrond vind ik.

De Laowa 100mm heeft 13 afgeronde lamellen in het diafragma mechanisme,

wat gegarandeerd mooie cirkels kleurt in het achtergrond bokeh 😎

 

 

 

 

Een schattig narcis bloempje trok mijn aandacht…

Het groeide helemaal alleen , 30 tot 40cm verwijderd van

andere planten en struikjes.

Door de heel beperkte scherptediepte van de macro lens

vervaagt de achtergrond tot een heerlijk zacht gekleurd waas

Bij deze bloem had ik echt de indruk dat ik schilderde met mijn lens :mrgreen:

 

 

 

In de nabewerking van de RAW foto heb ik een vleugje Orton toegevoegd…

Het geheel wordt zachter van toon, de kleuren wat intensiever

en tegelijk een tikkeltje warmer.

 

 

 

In de heerlijke NIK tools  set zit een wonderbaar filtertje :

Het pastel filtertje :mrgreen:

Als je al gewerkt hebt met pastelkrijt, dan weet je hoe zijdezacht

deze pastel kleuren kunnen zijn.

Dit filter imiteert pastel krijt op een echt goed aanvoelende manier.

(Als je de verschillende parameters juist afstelt natuurlijk)

 

 

 

Deze bloem bleef me inspireren…

Waarom geen zwart/wit bewerking ?

 

 

 

 

Omdat ik niet helemaal overtuigd was van de eerste zwart/wit bewerking,

zocht ik een andere manier om de z/w foto meer overtuigend te maken…

In photoshop zitten een paar heel handige filters om ‘grain’ (korrel) toe te voegen.

Als je vroeger werkte met een hoog-gevoelige 400 of 800asa film,

dan wist je op voorhand dat er ‘kunstige’ ruis in de foto zou komen.

Die kunstige ruis wou ik ook in de foto krijgen !

Een add-more-grain filtertje heel subtiel zijn ding laten doen,

leverde me dit , soft houtskool aanvoelende foto op.

Hier was ik eindelijk overtuigd :mrgreen:  😉

 

 

 

Om dit logje te eindigen:

Thuisgekomen stond onze Japanse kerselaar weer mooi te wezen

in het zachte avondlicht lentezonnetje.

Wat me natuurlijk weer inspireerde om verder te fotograferen 😎

Maar de rest van dit verhaal zal ik nog wel eens vertellen

in een toekomstig logje

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje…

Van de enorme uitgestrektheid van het stationsgebouw Guillemins in Luik

gaan we terug naar het tegenovergestelde van groot…

We duiken in het minuscuul kleine wereldje van de paardenbloem pluisjes.

De paardenbloem is een heel fascinerend plantje, heb ik altijd al gevonden.

In alle groei stadia is deze bloem heel fotogeniek.

Maar wist je dat de Russische variant van deze bloem,

weldra de redding zal worden van onze rubber industrie ??

Rubber wordt nu geteeld uit de rubberboom,

maar het productie cijfer daarvan is veel te laag om de groeiende rubber vraag van

nieuwe economieën zoals China, Indië enz te voldoen.

In Rusland doen ze al sinds de jaren 50, mét succes een doorgedreven onderzoek

naar rubber, gewonnen uit de paardenbloemen.

(een paardenbloem variant die bij ons ook goed kan groeien)

In Nederland en Vlaanderen is men ook gestart met onderzoek

en de productie van rubber aldaar is voor heel binnenkort !

Een paar interessante links over dit paardenbloem-rubber gebeuren :

Link1 , link2 , link3 , link4 , link5 , link6  , link7

(iedere link wordt in een nieuw venster geopend)

 

Tot zover het interessante weetje van deze veelzijdige bloem 😉

 

Gewapend met de Laowa 100mm macro lens, die tot 2:1 macro verhouding gaat,

was ik flink gewapend om het heel kleine wereldje van de pluisjes te verkennen 😎

 

 

 

Die kleine pluisjes kan je buiten niet op deze manier fotograferen…

Het kleinste zuchtje wind verknalt je foto !

Hier heb ik enkele pluisjes gefotografeerd in ons huis , op de keukentafel.

Een paar kleine Jansjö LED spotjes uit Ikea  zijn ideaal voor de belichting 😎

Dmv kalkpapier en een stuk of wat elastiekjes kan ik het licht heel diffuus maken.

 

 

 

De scherptediepte van deze lens op 2:1 verhouding is heel miniem,

zelfs met de lens toegeknepen op f8 !

Dat maakt dat je als fotograaf heel weinig marge hebt om in te werken,

waardoor je echt wel creatief moet denken en zien om een min of meer

aangename foto te maken.

 

 

 

Zelfde thema, een andere benadering…

Hier heb ik een rechthoekige uitsnede gemaakt om de schoonheid die ik zag

te benadrukken

 

 

 

 

Kleine druppeltjes vind ik fascinerend !

Ze tonen me de wereld ondersteboven …

Waarom wachten op regen als je zelf druppeltjes kan maken ? 😉

De water vernevel spuit die mijn madam gebruikt bij de strijk,

is dé ideale tool om druppeltjes te vernevelen over de pluisjes !

Je moet een 10 tal cm boven de pluisjes vernevelen, richting plafond.

Dan komen de piepkleine druppeltje als een mist nevel naar beneden.

Met de macro lens kan je dan weer de nieuwe pluisjes magie opvangen 😎

Btw, je kan dat ook bij andere bloemen doen hoor,

dat geeft dikwijls heel fraaie resultaten !

 

 

 

 

Ooit heb ik eens een (gratis !) Photoshop action gevonden,

die 30 verschillende omlijstingen bevat.

Hiermee kan ik op nog geen halve seconde een lijstje rond mijn foto plaatsen 😎

Dit geborsteld aluminium kadertje vind ik wel passend

bij dit pluisje met waterdruppeltjes stilleven…

 

 

 

 

Om de waterdruppeltjes langer te laten leven,

kan je wat doorzichtige glycerine bij het water doen.

Dan is de oppervlakte spanning van het druppeltje veel hoger,

waardoor het druppeltje langer een mooi druppeltje blijft,

zelfs al stoot er iemand per ongeluk tegen de tafel.

Maar omdat mijn madam niet graag glycerine in haar strijk wil zien,

heb ik me dan maar zelf mijn eigen privé water vernevel spuitje gekocht

(spotgoedkoop in de ActionShop) 😆

 

 

 

Het regent in het pluisjes sprookjesbos… 😉

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Fotografie van pluisjes vind ik zó leuk én tegelijk zó verslavend

dat ik meestal met enige moeite zo’n pluisjes fotoshoot sessie moet afsluiten 😉

Maar gelukkig groeien er elk jaar weer ontelbaar nieuwe pluisjes,

om nieuwe fotografie ideetjes uit te werken.

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn pluisjes macro’s uit het kleine wereldje,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Handige macro weetjes (Deel 3)

Van de pelikanen in Blijdorp, verkassen we weer naar Sint Martens Bodegem.

De 100mm Laowa macro lens is nog steeds afgeplakt zoals je hier ziet.

De camera is ook nog steeds de Sony A7R2 😎

Deel 1 van deze serie kan je hier (her)bekijken en deel 2 hier.

De tape die ik gebruik is gewone doorzichtige kleefband.

 

Nog even een voorbeeld van hoe ik het heb afgeplakt…

 

 

 

In de lente komt het moeras in het overstromingsgebied weer tot leven !

De kleine bosanemoontjes vind ik prachtig !

 

 

 

 

Met een macro lens is men niet beperkt tot het macro gebied hé ?

Je kan er heel zeker ook het landschap mee vastleggen.

Merk op dat hier de 4 hoeken min of meer uit de focus zijn getrokken,

dit komt door het afplakken van de zonnekap op de lens.

Zo kan ik het oog van de kijker naar het midden van de foto trekken 😉

 

 

 

 

Als de kleurtemperatuur wat warmer (roder) wordt (naar de avond toe),

is dat een buitenkansje om dit prille lentezonnetje in het bos vast te leggen.

Een extra laagje van het Orton effect maakt het geheel wat dromerig en flou…

Maar daar hou ik wel van 😎

 

 

 

 

De petieterig kleine bosanemoontjes vind ik elk jaar opnieuw weer mooi !

Door de grote lensopening (f2.8) krijg ik genoeg licht binnen om deze kleine

witte bloem (die hier in de schaduw groeit), mooi weer te geven.

Door de grote lensopening én het gegeven dat ik de lens traploos kan instellen in

de verhouding 1:1 tot 2:1 kan ik echt “spelen” met de DOF (Scherpte diepte).

Op 2:1 heb ik maximaal enkele tienden van een millimeter scherpte diepte.

Net genoeg om op de meeldraadjes scherp te stellen én de witte bloem

ietwat onscherp te maken.

Deze manier van fotograferen vereist wel een vaste hand…

Als je 1/2 mm beweegt, is de foto onscherp en dus om zeep  😉

Een statief gebruiken in deze omgeving, is echt niet te doen…

 

 

 

 

Door de heel beperkte scherptediepte kan je bijna schilderen met je lens…

De macro verhouding stond hier op 1.2:1, wat me ongeveer 4mm scherptediepte geeft.

De iso op 500 zetten gaf me 1/500ste sec openingstijd. Perfect dus !

In dit tafereeltje wou ik de dynamiek, de symbolische interactie, tussen de bloem

én het kunstig met mos begroeide takje onderstrepen.

Deze foto van dit natuurlijk stilleven vind ik persoonlijk de beste in dit logje 😉

 

 

 

 

Bosanemoontjes blijven me inspireren, elk jaar weer opnieuw 😉

 

 

 

 

Een spinrag draadje én een ontluikend boomblad in het prille avondlicht

In het tegenlicht is er altijd wel een klein hoekje waar je probleemloos

het mooie licht kan vastleggen. Je moet alleen wat zoeken,

horizontaal zowel als vertikaal 😎

 

Een weetje:

Hoe krijg ik de achtergrond van deze foto zo donker in het volle zonlicht ???

Je zet de lichtmeting van je camera op SPOT (één enkel punt dus).

Je meet dan het licht op het lichtste deel van het groene blaadje.

(De software in je camera gaat er altijd vanuit dat er 15% grijs in je totale foto aanwezig moet zijn.)

Door je SPOT meting krijgt de camera een teveel aan licht binnen (overbelichting  !!),

waardoor het algoritme een beetje moet bijsturen.

(Een camera is in feite een razendsnelle computer hé…)

Om de totale 15% grijs te bekomen, maakt het algoritme alles berekend donkerder.

Het overbelichte deel van je foto wordt ook ietwat donkerder, zodat er géén

overbelichting meer is, maar een mooi uit gebalanceerd geheel 😉

Onnodig te zeggen dat hier géén Photoshop is gebruikt 😎

 

 

 

 

Een klein achtergebleven wilgenkatje hing daar gewoon mooi te wezen 😎

 

 

 

 

Een ijzeren reus die onze elektriciteit vervoert.

Wat ik raar vind is dat de linkse isolatoren groen zijn en de rechtse geelachtig…

Het is zeker geen macro foto maar dat kleurverschil trok wel mijn aandacht 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Intussen was ik bijna thuis,

maar wou nog even genieten van de bloemenpracht in de voortuintjes van onze straat.

Die Blauwe Druifjes blijven inspireren hé ? 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit derde ‘Handige macro weetjes’ lente logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

Misschien ga je ook eens experimenteren met ???  :mrgreen:

Laat me dan iets weten als je wil 🙂

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Handige macro weetjes (Deel 2)

Weet je nog, dat logje waar ik vertelde om eens doorzichtige plakband

in een willekeurig patroon over je zonnekap te plakken .

Je kan dat logje hier lezen of herlezen 😎

Vandaag borduren we hierop verder…

Met vooral de aandacht op de achtergrond van je macro of close up foto.

Om je onderwerp goed geïsoleerd op de voorgrond te krijgen,

moet je zorgen dat er op 10 tot 20cm verder geen storende elementen zijn,

die je foto veel te druk maken.

Macro moet het ook hebben van een mooie, zachte achtergrond,

wat in fotografie vaktermen het bokeh is.

 

We starten vandaag met wat fris lente groen en warm rode bloemekes 😉

 

 

 

Alle foto’s zijn gemaakt in de vele mooie voortuintjes uit ons kleine dorpje.

Omdat de nationale plantentuin dicht is en ik me ook niet te ver mag verplaatsen,

corona, weet je wel,blijf ik hier ins dorpje.

Er is genoeg mooie natuur te vinden als je maar goed uit je ogen kijkt 😉

 

 

 

 

Een kleine variante op de bovenstaande foto.

Alleen groen en geel hebben de zwart/wit omzetting overleefd 😉

 

 

 

Die dag was er gelukkig weinig of geen wind.

Wind is de absolute vijand van een macro fotograaf

als hij buiten zijn ding doet natuurlijk 😉

In de voortuintjes van andere mensen ga ik zeker geen bloemen plukken

om nadien binnen thuis lekker uit de wind te fotograferen.

Dat zou niet in goede aarde vallen van de voortuin eigenaars denk ik 🙄

 

 

 

 

Een piepkleine blauwe bloem…

Door de plankband kris kras over de zonnekap te plakken,

krijgt de achtergrond iets van pastel vind ik.

 

 

 

Deze pissebloem stond in het harde namiddag licht…

Onmogelijk om daar een deftige foto van te maken !

Onmogelijk ??

Een klein parasolletje of je eigen schaduw is hier de oplossing 😎

De bloem zelf werd zachtjes belicht door een klein led lampje

 

 

 

 

Met een macro lens kan je meer dan je denkt !

Dit is gemaakt met de Laowa 100mm macro op 1:1 , f10,

voorzien van een variabele ND filter om het harde middaglicht

te temperen. Ik houd wel van dit spel van licht en schaduw.

Binnen een paar weken zie je die takken niet meer, dan is alles weer volgroeid

met groene blaadjes.

 

 

 

Een oud blad van een braamstruik (dacht ik toch dat het een braamstruik was),

Het heeft de winter bijna overleefd !

Het warme zonlicht dat er getemperd doorschijnt vind ik heel mooi !

Dit is eigenlijk 100% werken in het volle tegenlicht.

Er is ergens een regeltje dat zegt dat je niet in tegenlicht mag fotograferen…

Ik zeg dan : F*ck the rules 😉

 

 

 

 

Een eenzaam wilgenkatje stond daar gewoon mooi te wezen

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag…

Nog eentje in het tegenlicht,

het plakband zorgt hier ook voor mooi ronde bokeh bolletjes in de achtergrond

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit tweede lente ‘Handige macro weetjes’ logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘andere kijk’ op macro fotografie

Misschien ga je ook eens experimenteren met plakband nu ?  :mrgreen:

Laat het me weten hé 🙂

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk