Keukenhof 2022 (deel 1)

Van de roestige stillevens in Kester verkassen we weer
eens naar Nederland. Meer bepaald naar het ‘Keukenhof’ in Lisse.
(Algemene info over dat heerlijke bloemenparadijs vind je hier.)
Jullie weten al lang dat ik héél graag bloemen en planten fotografeer.
Voor mijn foto kameraad en ikke is het Keukenhof bezoeken,
steeds weer een feestelijk gebeuren. Zeker nu we daar 2 jaar niet binnen
mochten, wegens corona…
Je tickets moet je nog steeds online bestellen, want de kassa’s zijn nog
steeds dicht. Het aantal bezoekers was dus nog steeds beperkt,
toen we er begin april 2022 zijn geweest…

Bij het passeren van de ring van Antwerpen begon het te regenen tot
we toekwamen aan het Keukenhof in Lisse.
We vreesden dan ook voor een nat geregende foto dag,
maar toen we Lisse binnen reden, stopte de regen ! 🤗 Oef hé ? 🤩
Het was wel nog steeds grijs en wat somber weer,
maar dat vinden we echt wel een ferm pluspunt !
Bloemen fotograferen in volle zon is echt not done… alles is dan plat, volumeloos, flets
én de kans op overbelichting is heel groot.
Een grijze lucht werkt nu eenmaal als een enorme softbox , de hele natuur
is nu je enorme fotostudio geworden 👍
Met het weinige licht dat door de wolken speelt kon ik als fotograaf “spelen”
met de héél subtiele schaduwen.
Voor een landschap fotograaf is dit soort grijs en somber licht een vloek,
maar voor de macro fotograaf is het een zegen 😍

De camera is de Sony A7 III, de lens is de macro 1:1 Canon 100mm f2,8.
Het was droog, maar alles was natgeregend…

We beginnen met een stukje boom, begroeid met kleine, fel gekleurde bekermosjes

1/200s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Een bronzen beeld trok mijn aandacht omdat het geheel zo mooi
begroeid was met allerlei mosjes.

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Geef toe, dit beeld reinigen met een hogedrukreiniger zou echt wel zonde zijn hé ?
Het beeld staat symbolisch, voor het gegeven
dat de natuur tenslotte altijd het laatste woord heeft…
én altijd zal hebben… 🤔

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto




De kievitsbloem… in Belgie is deze mooie bloem reeds verdwenen 😥
In Nederland staat ze op de Rode lijst als zeer zeldzaam…
Meer info erover vind je hier

Rudi (picpholio) heeft me verteld dat dit geen Kievitsbloem is, maar een Anemoon…
Een dikke merci Rudi voor deze rechtzetting 👍

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Een natgeregende tulp…
De natuur is op zijn mooist na een malse regenbui vind ik 🤠
Druppeltjes zullen voor eeuwig mijn favoriete onderwerp blijven !

1/640s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto






Het Keukenhof is wereldberoemd voor …. De tulpen die je er massaal kan bewonderen
Deze natgeregende, purperen tulp, vond ik supermooi 🤗

1/1250s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Een of andere bloem of plantje dat nog moest openbloeien…
De rijkdom van druppeltjes die het droeg trok me aan !

1/640s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Tulpen vind je er natuurlijk in alle maten, kleuren en soorten…
Deze paarse tulp kleurde een tikkeltje meer rood dan de vorige.
Die subtiele kleurverschillen tussen de vele soorten vind ik fascinerend !

1/1000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto




Omdat het licht verandert en soms feller wordt, naar gelang de grijze
wolken over ons heen drijven moet ik de sluitertijd voortdurend aanpassen…
Bij deze foto weerkaatste de zon ietwat te fel in de druppeltjes…
Om geen verbrande foto (overbelichting) te krijgen heb ik hier
de sluitertijd verkort tot 1/2000sec.
De schaduwen worden dan ook wel wat donkerder, maar dat deert me niet.
Het totale plaatje krijgt nu meer ‘rust’, diepte én evenwicht vind ik.

1/2000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Soms zie je bloemen als kleine juweeltjes…
In het zelfde bloem perkje als de vorige foto,
vond ik deze heerlijk blauw gekleurde bloem.
De rode tulpen in de achtergrond accorderen mooi met deze bloem hé ?
Het zijn heerlijke momentjes,
als fotograferen aanvoelt als schilderen met je lens…😍👍

1/2000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto



‘k hoop dat je genoten hebt van dit eerste Keukenhof 2022 bloemen logje !
Er komen zeker nog meerdere 📷 logjes over dit bloemen paradijs hoor 🤠
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 39)

Zoals de titel het al verklapt heeft,
gaan we vandaag nog eens naar IJsland 😉
We zijn nog steeds in de omgeving van Höfn en het Viking dorp.
Dit logje gaat gewoon verder waar het vorige IJsland logje eindigde…
De camera is ook nog steeds de Sony RX10 mark 3.
Waar ik in het vorige logje vooral aandacht had voor het landschap
in het algemeen, én omdat het die dag uitzonderlijk mooi weer was
op deze plaats, heb ik graag van de gelegenheid gebruik gemaakt
om het landschap eens vanuit een ander oogpunt te bekijken…

Het zeewater op deze zandplaat van zwart lavazand is slechts enkele
millimeters diep… Die dag was het uitzonderlijk windstil in Höfn,
waardoor ik bijna rimpelloze foto’s van dat zeewater kon maken…
Hier en daar staken piepkleine zeewater plantjes boven het water uit.
In mijn ogen waren het unieke stillevens ! 🤠






Een soort rietachtige stengels groeien in het door kleine geel/oranje korstmossen
vergeven water. De stengels zijn amper een tiental cm hoog.
Het zeewater was min of meer een perfecte spiegel,
waardoor dit stilleven uit zichzelf een bijne perfecte Speelse Spiegeling werd 😎






Hier was het zeewater volledig in het zwarte lava zand gezakt,
waardoor de slierten geel/oranje mos opdroogden in de zon.
In mijn ogen is dit kunst… Het doet me nog altijd denken aan het heerlijk
grillige werk van Fred Bervoets (Zwarte panter, Antwerpen)





Soms is de lokroep van het imposante landschap weer te sterk…
Links in de verte zie je het (voor 80%) ingestorte Vikingdorp,
De bewegende schaduwen van de overdrijvende wolken,
op de zon overgoten bergflanken, zijn echt groots om te zien !
In dit landschap zijn mythen en sagen geboren !
Dat voel je hier gewoon !





Ergens in dit landschap vond ik een oude tak, een oude grenspaal ?
Mijn fantasie ging natuurlijk weer eens met me op de loop ! 🙃
Hier zag ik natuurlijk geen stok in, maar zag de Midgaardslang die in de Noorse
mythen en sagen heel bekend én gevreesd wordt !






Op deze plaats was het zeewater boven het zwarte zand al wat dieper…
Hier zocht ik naar interessante oog en kijk punten…
Op zoek naar onderwerpen voor “Speelse Spiegelingen”… je weet wel hé ? 😉
Door de “beperking” van de 24mm groothoek (hier zou een 16mm veel beter zijn)
moest ik mijn ‘techniek’ aanpassen aan de mogelijkheden die ik toen had….





Bijna op dezelfde plaats als de vorige foto ,
maar ik was hier een paar meter naar rechts gegaan en 1 of 2 meter achteruit…
Het word al veel beter (met wat ik voor ogen heb),
maar tevreden was ik nog niet echt…
Het YESS buikgevoel was er nog niet 🤗





Op deze plaats voelde ik echt ‘het YESS buikgevoel’ !
Het licht , de kleuren, de schaduwen en de rimpelloze structuren in het water
voelden perfect aan !
Met deze foto kan ik me eens 📷 laten gaan ! 😎






Van de vorige foto heb ik een paar maanden later deze ‘Speelse Spiegeling’ gemaakt.
De magie van IJsland leent zich perfect voor dit soort van creatieve Spielerijtjes 😇
In volgende IJsland logjes zal ik hier zeker nog verder in gaan…




Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 39 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wonderbare land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Lente bloesems en midden formaat

Van de Speelse Spiegelingen, de Zonneharpen in het Speulderbos,
en de indrukwekkende natuur in IJsland is het weer hoogtijd om naar het
kleine wereldje der macro fotografie te gaan !
Dat kleine macro wereldje dat ik leer ontdekken met de midden formaat
Fuji GFX 50s camera.
Meer uitleg over MiddenFormaat (of GrootFormaat) camera’s vind je hier

Het nadeel van dit soort camera is dat de foto’s ervan enorm groot zijn,
ze nemen enorm veel opslag schijfruimte in beslag en mijn laptopje kan
het grotere file formaat nog amper aan…
Van de andere kant is het resultaat dat dit soort camera’s aanbieden toch wel
super goed ! De kleuren zijn méér dan behoorlijk, het dynamisch licht bereik
is veel groter dan FullFrame, de achtergrond bij macro is heerlijk ‘flou’,
het bokeh met een macro lens (of andere lenzen) is ook heel aardig.

Maar de technische ontwikkelingen in de fotografie staan zeker niet stil !
Zeker niet in de GSM-fotografie !
Er zijn nu al mobieltjes met meer dan 50mega pixel …
(evenveel als mijn GFX 50s of de Canon 5Dsr)…
De belachelijk kleine CCD’s in de mobieltjes moeten het echt hebben van
de betere software ! De GSM met de beste software voor (onscherpte in achtergrond,
bokeh , dynamisch licht en kleur bereik, enz enz) zal zeker de markt veroveren.
En dit alles voor een fractie van de prijs van een MiddenFormaat camera…
(of een high class full frame camera van eender welk merk ! )
Er staat dus zeker nog heel wat te gebeuren in het fotografie wereldje… 🤔😶

BTW 1: Een vorig Japanse kerselaar logje met dezelfde MiddenFormaat camera,
maar met de Canon 180mm macro lens kan je hier (her)lezen.

BTW 2: Een paar logjes over dezelfde boom, maar met de Fuji XH1 (APS-C) en de 80mm
Fuji f2,8 komen later nog… De RAW foto’s moet ik nog ‘ontwikkelen’…

Dat was weer een ‘inleiding’ die ietwat ontspoord is , vind je niet ? 🤠

Voorlopig amuseer ik me nog graag met mijn Fuji GFX MiddenFormaat,
met mijn ‘oude’ 100mm Canon f2,8 macro erop geklikt
dmv van een Techart lens adapter.
Onze Japanse kerselaar stond toen in volle bloei…

Andere bloesems op de boom stonden amper een paar cm verder,
en toch verglijden ze reeds in het heerlijk onscherpte waas (bokeh)
Dat gegeven is voor mij een super eigenschap van MiddenFormaat macro !






Ik kan me niet van de indruk ontdoen,
maar ik vind dat dit bloesem plaatje zijn oorsprong vind in een
heerlijk Japans bloesem aquarel
(Btw, ik ben verzot op Japanse Sumi-e aquarel kunst !)





Een takje lente bloesems…
De variaties op dit thema is eindeloos hé ?





Door de eigenschappen van de groot formaat CCD ,
kan je gaan ‘schilderen’ met je lens…
Het meest rechtse punt van het takje rechtsonder en de bloesem erboven zijn in focus,
de rest van de foto verdwijnt in de nevelen der onscherpte !
Met de spiegelloze camera kan je dit eindresultaat al zien vóór je de foto maakt 🙂






Bij dit plaatje denk ik terug aan de Japanse meesters in de aquarel kunst …






zonder woorden…







Met een scherptediepte van ongeveer 1mm moet je hier je ding doen…
Gelukkig was er die dag geen zuchtje wind !
(en zeggen dat dit alles uit de vrije hand is geshoot… 🤗🤠

Opa heeft nog steeds een vaste 📷 hand hé ? 😉
(voor als mijn kleinkinderen 😋 dit ooit zullen lezen 🤔)





Zoals ik hierboven al vertelde…
Dit soort van fotografie is voor mij schilderen met de eigenschappen van
de camera én de eigenschappen van de lens…
Het is natuurlijk ook uitkijken naar aangename composities…
Het ene geeft een handje aan het ander hé ?






Deze MiddenFormaat camera is echt wel een topper in het opslaan van kleuren…
De kroonblaadjes van onze Japanse Kerselaar zijn grotendeels puur wit,
maar met een ongrijpbaar vleugje roze erin verweven. !
Met een APS-C of een Full frame formaat camera kan ik dit subtiel kleurverschil tussen
het puur wit en het vleugje roze nooit zo mooi weergeven als hier !






Een high-key bewerking (rechtstreeks in de camera gedaan).
Hier heb ik gewoon de EV op +1 gezet, de lichtmeting
(in volle tegenlicht) op 1 centrum punt gezet…
Meer is het niet 😉😎





Et voila, we zijn hier aan het eind van een Lente Bloesem logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kersenbloesem fotografie,
mijn uitleg over midden formaat camera’s, mijn indrukken & overpeinzingen ervan
en over de ongelooflijk mooie natuur in een Japanse kerselaar in volle bloei
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé ‘wink’


Groetjes, Dirk

Plantentuin Meise 2021(deel 5)

Van de wilgenkatjes en de lente bloesems neem ik jullie vandaag
nog eens mee naar de Plantentuin in Meise.
Dit logje is het vervolg van Plantentuin Meise 2021 (Deel 4)
De camera is nog steeds de Sony A7 III met de 100mm manuele
& uitstekende Laowa macro lens.
Doordat het een 100% manuele lens is, werkt de autofocus NIET !…
Daarom gebruik ik Focus Peaking om manueel scherp te stellen.
Maar let wel op :
Deze manuele techniek kan je meestal niet gebruiken bij bewegende
onderwerp(en) en zeker niet bij sport fotografie …
Maar daar zijn dan weer andere prima lenzen voor !

De Plantentuin is zo enorm groot dat je onmogelijk alles op 1 dag kan zien…
Wij kopen altijd een “Vriend van de Plantentuin” jaarticket,
dan kunnen we iedere dag vanaf 08am binnen !
Met de andere (goedkopere) tickets mag je vanaf 09am binnen…
Mijn fotografiecollega en ikzelf hebben één negatieve opmerking voor de Plantentuin…
Je kan er lekkere koffie krijgen…maar vanaf 11u am maar pas… 🙄🤔
Daarom nemen we zelf onze thermos met warme ☕ mee…
Aan de Directie van de Plantentuin… Fotografen kunnen niet zonder vers gezette koffie…
Doe er aub iets aan 🤗🙏
Anders laten we deze bronzen leeuw los 🤠





Een piepklein insectje én een gele bloem…
De scherpte op het vliegje en niet op de bloem vind ik wel iets hebben 🙂






De naam van deze prachtige bloem vergeet ik altijd
maar kom, dat is niet echt belangrijk hier…
De pastelachtige kleur overgangen in de achter én de voorgrond
vind ik veel belangrijker 😎






De herfst was al volop bezig eind september 2021…
Een natgeregend blad onder een grijze hemel…
Vele mensen zullen bij dit soort van grijs weer nooit denken aan fotografie,
maar dan denken die vele mensen helemaal verkeerd hoor ! 🤭
De grijze wolken zijn als het ware een reusachtige diffuser tussen het aardoppervlak
en de zon die je niet ziet, maar die wel haar licht doorheen de grijze wolken straalt.
Na een zachte regenbui zijn de kleuren in de natuur ongelooflijk briljant en mooi !
Als fotograaf moet je daar zeker gebruik maken 😎🧐





Eind september vind je nog enkele dappere bloemetjes,
die er nog eens stevig gaan invliegen 😋





Tropische planten en bloemen zijn niet echt bekend bij ons…
Deze plantjes deden me denken aan het boek ‘War of the worlds‘ van H.G. Wells
Als fotograaf kan je met wat fantasie de werkelijkheid zodanig fotograferen
dat die werkelijkheid iets totaal anders wordt dan je denkt wat je ziet… 🤠
Het is gewoon een kwestie van kijken en zien én je kijkhoek bepalen…





Zomaar wat gele bloemen met een zwart hartje aan de vijver…






Minimalisme in fotografie…
iets waar ik altijd blijf naar zoeken !
Een reusachtig blad, bijna een meter in doorsnee,
je kan dat natuurlijk volledig fotograferen, maar wat vertelt of zegt die foto je dan ?
Hier ben ik op zoek gegaan naar “de regel van derden“, zowel horizontaal én verticaal.
De hoofdnerven in het blad werken het geheel tenslotte mooi af 🤠






Rond de fontein in de vijver zijn alle planten heerlijk bedekt met druppeltjes…
Een zelfde soort bloem als de 3de foto in dit logje zie je hier.
Die honderden minuscule druppeltjes geven deze bloem een heel ander uitzicht hé ?





Om dit logje (voor vandaag) te eindigen…
In de Orchidee afdeling vind je de meest ongelooflijke bloemen !
Zowel qua kleur als qua vorm
Als je me zegt dat dit een exotische Pelopiaanxe zeester is… wel… dan geloof ik je 🤠






Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 5” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 36)

Van de bloesems uit onze Japanse kerselaar én de
Speelse Spiegelingen uit Nederland,
gaan we nog eens naar IJsland…
Dit logje is het allerlaatste logje uit de heel uitgebreide foto reeks
uit de omgeving van de immense gletsjer Vatnajökull en
het aanpalende Jökulsárlón smeltwater meer…
In de volgende IJsland logjes voer ik je mee naar de wonderbare bergen
én de magisch zwarte stranden van Hofn (maar dat is voor later 😋)
eerst nog wat beelden van het betoverende gletsjer ijs !

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3 met de zalige
24/600mm Zeis Sonnar super zoomlens.
Deze drijvende ijsreus kon ik op 400mm ingezoomd
dichterbij ‘trekken’ !
Dat blauwe ijs kan de meest rare vormen aannemen hé ?
Hier was het ijs net water in beweging ! 😎





Nog een beeld van de reusachtige gletsjer…
Wat je hier ziet is misschien 1/100 deeltje van het totale Vatnajökull gletsjer oppervlak…
Deze gletsjer is zo groot als de provincies Oost + West Vlaanderen, Antwerpen én Brabant
tesamen. Kan je nagaan wat een joekel dit is he ?
Metingen in 2009 vertellen dat IJsland voor 11,5% bedekt is met ijs, oftewel zo’n 11.800 km².
De dikte van het ijs is het laagst in het noordwesten, heeft het een dikte van zo’n 750 m.
Aan de noordkant van de Vatnajökull is het ijs het dikst, zo’n 1500m !
(Maar deze cijfers mag je intussen al flink naar beneden schroeven… )
IJsland is 103.000km³ groot en heeft 3,16 inwoners per km²
Belgie is 30.528 km³ groot en heeft 341,9 inwoners per km²…





Als je een zeehond hoort snuiven…
dan moet je als fotograaf klaarstaan om dat beestje
met je lens proberen te vangen ! 🤗
220mm , f7.1 , iso 500 , EV +0,7 , 1/250sec





Een stilleven van & uit het blauwe ijs…





Ik krijg nooit genoeg van dit magische ijslandschap !
Het zwart in het blauwe ijs (op de voorgrond) is steengruis dat de
gletsjer op zijn weg naar beneden uit de rotsen heeft gekerfd en geschuurd…
Het eindresultaat van immense natuurkrachten … 😮






Nog zo’n voorbeeldje van keihard blauw ijs,
dat even vloeibaar lijkt te zijn dan water…
Zelfs golven zitten in deze enorme ijsberg !
Het lijkt water, maar als je hierin duikt,
zal je er wel een paar ferme builen aan over houden vrees ik 😋






Het aantal schakeringen in het blauw zijn hier eindeloos…





Een zwarte vogel contrasteert heel mooi met het blauw van de gletsjer !






Nog een andere zwarte vogel stapt zomaar mijn foto binnen 🙂




Om deze IJsberg reeks af te sluiten…
Nog een laatste overzicht beeld van de gletsjer én het krakende pakijs.




Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(Deel 36 ondertussen !) gekomen.
Dit is het laatste logje dat je vertelt over het blauwe ijs,
de ijsbergen en de enorme Vatnajökull gletsjer… :mrgreen:
In de volgende IJsland logjes, vertel ik jullie over het magische
berglandschap van Hofn (de onmiddelijke omgeving rond het Viking cafe…)

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie 😎

Dirk

Roze Lente Bloesems (Deel 2)

Van de bijna abstracte ijs-wereld in IJsland,
keren we terug naar de lente in ons eigen Belgenlandje 😎
Dit logje gaat gewoon verder waar ik in de vorige editie stopte,
namelijk genieten van de witte bloesems uit onze Japanse kerselaar 😎
Mijn uitleg over Focus Peaking én de camera + lens ik had gebruikt,
die kan je zoals altijd hier herlezen 🤠

Bloesem blaadjes zijn meestal wit,
maar bij de Japanse Kerselaar zijn ze ook subtiel roze gekleurd,
in het centrum van de bloem wordt dat roze meer benadrukt
wat deze boom een magnifiek uitzicht geeft in de prille bloesem tijd.
De helmdraden zijn wit, de helmknoppen kleuren geel tot diep oranje.
’t is elk jaar weer een fotografie feest voor mij 😋




Ontwaakt

Als de bloesem bloeit
dan sluipt de winter weer weg
de natuur ontwaakt





Met de subtiele scherpte diepte van een bijna volledig opengedraaide macrolens,
kan je als fotograaf letterlijk ‘schilderen’ met je lens én camera 😎
Een klein takje, Wat ontluikende boom blaadjes, een roze rood bloesem knopje…
Daar zie ik een sprookjeswezen in 🧐





Morgen vroeg zullen deze piepkleine bloemknopjes zich openvouwen
en stralende lente bloesems worden !
Wat een wonder is het leven toch ! 🤗




Bloesem

is dat een vlinder
fladderend
van bloem tot bloem ?
neen, ’t is bloesem






Stilleven van takjes, bloemknopjes en lentebloesems…




Hoe het héél kleine wereldje zo groots kan wezen…
Macro fotografie gaat me voorlopig nog niet vervelen 😎





Een klein bloesemknopje van héél dicht nabij,
én met een 2:1 macro verhouding gefotografeerd …
Het knopje deed me hier denken aan de natte snuit van een nieuwsgierig hondje 🐶





Als het écht windstil is,
dan kan je met een volledig open diafragma (minimale scherptediepte) proberen
scherp te stellen op alleen de de helmknopjes van de bloesem bloemen…
Hier heb ik een monopod statief gebruikt, anders is het praktisch niet mogelijk
om alleen op die piepkleine geel/oranje gekleurde helmknopjes scherp te stellen.
Door de macro verhouding op de lens halverwege de 2:1 en de 1:1 te draaien is de
scherptediepte hier minder dan een halve millimeter diep…
Je kan je voorstellen dat de kleinste beweging,
hier gerant staat voor een mislukte foto…

Schilderen met de lens weet je nog ? 😉😎






Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een stilleven van bloesemknopjes die morgen volwaardige bloesems zullen zijn…
Het grote natuur wonder dat we Leven noemen !




Et voila, we zijn aan het eind van een tweede “Roze Lente Bloesems”
macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op lente macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de lente bloesems

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😉

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😎


Groetjes, Dirk



IJsland 2019 (Deel 35)

Ondertussen is het weer bijna een maandje geleden dat ik hier
een logje over IJsland heb gepost…
Hoog tijd om daar met dit logje verandering in te brengen ! 🤠

We bevinden ons nog steeds in de omgeving van de immense
gletsjer Vatnajökull en het aanpalende Jökulsárlón smeltwater meer.
De 📷 is nog steeds de Sony RX10 mark 3
met de ingebouwde superzoom Zeiss Vario-Sonnar T* 24/600mm lens.
Deze lichte camera is ondertussen mijn trouwe reis-vakantie maatje geworden 😎
(Mijn vorige IJsland 2019 logje (Deel 34) kan je hier (her)bekijken.)

De laatste foto in het vorige IJsland logje (deel 34) was tot 100mm uitgezoomd
op exact dezelfde plaats…
Als ik met de volgende foto wat meer inzoom op 250mm (zie hieronder)
dan wordt de foto helemaal anders !
In IJsland kan je letterlijk met elke lens (breedhoek, macro, tele, prime, enz)
heel mooie fotografie maken,
maar… een volle fototas-rugzak met al die lenzen erin gepropt
is redelijk zwaar (én peperduur !)
Mijn arme rug ziet al dat gesleur en geëzel echt niet meer zitten… 🙄😱

Juist daarom vind ik de Sony RX10 24/600 mm een heel mooi compromis tussen
beide werelden van 1-(peperduur) & professioneel en 2-(betaalbaar) & kwalitatief
heel aanvaardbaar foto gerief.
Met de Zeiss 24/600mm lens (f2,4 op 24mm en f4 vanaf 100 / tot 600mm
op de RX10 kan je echt wel heel mooie foto resultaten behalen behalen.
Pluspunt: Het geheel weegt bijna niets en de prijs voor deze 📷 is heel aanvaardbaar🙃
én… mijn arme rug is me héél dankbaar 😉👍

en oh ja… met die foto gear “reclame” die ik hier maak, verdien ik geen cent hoor…
Het zijn gewoon mijn objectieve 📸 ervaringen die ik wil delen met mijn bezoekers

Een doorkijkje in het bikkelharde blauwe ijs…






Een kleine verandering in het namiddag licht…
Ingezoomd op 600mm had ik een unieke kijk op de immens grote Vatnajökull gletsjer.
Daar, waar nu de donkere rotsen nu tevoorschijn komen,
was een dikke 10 jaar geleden alles nog bedekt met gletsjerijs…
Een nadenkertje hé ?





Een stilleven, geboren uit het blauwe gletsjer ijs…






Steenmannetjes (Cairn in het Engels)…
Je ziet ze overal in het berglandschap verschijnen !
Maar de IJslandse overheid raad het maken of bouwen van dergelijke creaties af…
De reden waarom kan je hier lezen.






In IJsland kan het avondlicht grauw en grijs zijn…
Soms is het mistig en zie je niets…
Soms blazen rukwinden je van je sokken en wil je echt niet buiten zijn…
Maar soms is het prille avond licht hier betoverend & magisch mooi 😘





Met een super lange zoomlens kan je als fotograaf héél verre onderwerpen
naar héél dichtbij brengen !
Een samensmelting tussen twee ijsbergen…
Een helder blauwe gletsjerijs reus ,
met daarboven een in elkaar gestorte witte ijsreus !
De natuur als beeldend kunstenaar !🤩





Een eenzame zeemeeuw,
het geheel van dit alles voelde als een eenzame wachter in de wacht toren…
De vogel zat ongeveer 50 meter verwijderd van mij.
Ingezoomd op 350mm kon ik dit plaatje,
uit een unieke blauw/grijze wereld van ijs shooten 🤗
ISO 500 , EVF +0,7 , f/7.1 , 1/500s






ik besloot om nog wat verder in te zoomen tot 600mm,
de ijsberg waar in de vorige foto de zeemeeuw poseerde,
trok me aan… De tinten blauw, het graniet gruis in het ijs,
het voelde als een abstract meesterwerk, gemaakt door moeder natuur !






Soms gaat het abstracte beeld in het ijs een eigen leven leiden…
Als fotograaf ter plaatse is het echt een genoegen om die abstractie te ontdekken 🧐🤔
Het geheel van ijs is slechts een transformatie vorm van water….
Gewoon gestold, bevroren water… in een wellicht unieke vorm !
Deze wondere materie die we water noemen is ooit !
In een oneindig ver verleden….
Geboren uit sterrenstof…






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Nog een geabstraheerde formatie van het gletsjer ijs….
Wat ik tot nu toe heb geleerd, is dat het donker blauwe ijs, veel ouder is dan
het lichter blauw gekleurde ijs…
Hoeveel tientallen of misschien honderden jaren zit er tussen het licht blauwe
én het donkerblauwe ijs ??
Feit is dat het lichtblauwe ijs gruis sporen bevat die zijn uitgesleten
en gekerfd uit het graniet van de Vatnajökull berg
en dat dit ijs helemaal naar de bodem werd geperst is geweest…
IJsland is een land van superlatieven 😉👍
Zullen we het ooit allemaal weten ? ?





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(Deel 35 ondertussen !) gekomen.
In de volgende 1 of misschien nog 2 (??) IJsland logjes,
zal ik blijven vertellen & fotograferen over het blauwe ijs,
de ijsbergen en de enorme Vatnajökull gletsjer :mrgreen:

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Dirk

Het is Winter in Europa

Beelden vertellen meestal meer dan lang uitgesponnen teksten…
Als fotograaf weet ik dat maar al te goed…

Met ‘Het is Winter In Europa’ bedoel ik natuurlijk niet het seizoen ‘winter’,
maar wel het vreselijk gebeuren daar in Oekraïne…
Die oorlogsgruwel probeer ik hier in dit logje soms te vertalen d.m.v. winter
macro’s die ik verleden jaar in februari in mijn tuin heb genomen.

Dit logje is dus een verzameling van gewone, leuke winter macro’s
afgewisseld met wat meer symbolische foto’s, waar ik mijn eigen visie
op de toestand in Oekraïne probeer te onderstrepen…

Met wat fantasie zie ik hier een ijs-zeepaardje
dat een lange tong maakt naar Poetin 💣






Het was van origine een piepklein klimop worteltje met twee “gevangen” ijs druppeltjes…
Nu zie ik twee onschuldige mensen, gevangen in de gruwel die oorlog heet… 😥





De oorlog krijgt langzaam maar zeker, zijn greep over het hele land…
Steden met miljoenen inwoners worden omsingeld én tegelijk
gebombardeerd met ‘domme’ bommen…😥
Ontelbare mensen zitten daar klem en kunnen niet echt meer weg… 😶
Onvoorstelbaar hé ???
Stel je gewoon eens voor dat je daar ook woont ? 🆘💥… Akelig hé ?
….. …….. …….




Deze (zelf gemaakte) onmenselijk kille, grijze foto drukt mijn afkeer tegen militarisme,
geweld, racisme, verdrukking , oorlog, haat, tegen Poetin en zijn kliek, enz, enz perfect uit…





Zeker in een oorlog mag de hoop nooit sterven…
De hoop om bruggen te blijven bouwen,
hoe koud het boven op die brug ook mag zijn…
moet blijven leven !
Grof geweld zal het nooit halen tegen rede en gezond verstand…
(enfin, dat hoop ik toch….) 😶🤔




Nu komen er gewoon twee foto’s met intermezzo neutrale plaatjes … ☕
die ik grafisch de moeite waard vind om hier te presenteren als afleiding…
Als in een koffie pauze….

Een stilleven van een takje en ijs geworden dauw.






Hetzelfde stilleven als hierboven
maar dan in zwart/wit…





Bij elke stap die je maakt kan je steeds een keuze maken…
Je kan een stap terug doen of een stapje verder gaan…
maar je kan ook altijd naar links of rechts kijken om nieuwe kansen te zien !
Hopelijk worden in Oekraïne én Rusland,
Amerika, Europa én ook China de juiste stappen keuzes gemaakt…
Het gezond “politiek” verstand is wereldwijd ver te zoeken de laatste weken… 😶






Dit kleine ijsbrokje onderaan doet me denken aan Goliath,
die de wereld moet torsen…
Goliath zou nu eigenlijk een ijzersterke diplomaat moeten zijn !
Eerlijke & oprechte diplomatie zou de oorlogstrommels moeten overstemmen,
dat is mijn eigen bescheiden mening…😶






Dit is een héél bewust onscherp genomen foto van mijn kleindochter,
die verleden jaar in onze tuin in de vers gevallen sneeuw kon spelen.
De onbezorgde, vrolijke lach van een spelend kind maakt me gelukkig 😎
De tranen zien én horen van een kind dat op de vlucht is voor geweld of oorlog…
dan bloedt mijn hart… 😥




Et voila, we zijn aan het eind van een eerste “Het is Winter in Europa” logje gekomen.
‘k hoop dat je begrip kan hebben voor mijn ongewone, symbolische kijk op de
situatie in Oekraïne, uitgedrukt met ijzige macro foto’s.

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

Speelse Spiegelingen in Nederland (Deel 1)

De laatste weken heb ik het in mijn blogje meestal gehad over
ijs, ijs en nog eens ijs…
IJs in macrofotografie of het ijs in de enorme ijsbergen van IJsland, enz enz…
Om daar verandering in te brengen ben ik eens in mijn uitgebreid foto archief gedoken
en heb daar uit een leuk reis-fotografie oudje kunnen opduiken 🙂
Dit oudje dateert van september 2013.
We (mijn vrouw en ikke) genoten van onze jaarlijkse fietsvakantie in Nederland.
Onze thuisbasis was hotel Klepperman in Hoevelaken.
Het landschap daar bied genoeg afwisseling en bevat leuke kunst items
(maar daarover later meer…) om mee te ‘spelen’.
In de buurt waren leuke steden met oude én hypermoderne architectuur,
wat altijd mooi meegenomen is om “Speelse Spiegelingen” te maken 😎
De camera die ik toen gebruikte was een kleine
(maar oersterke !) Canon Powershot G11 met een sensor van 10Mp, 1/1.7″
én een zoom van 28 tot 140mm. (5x optische zoom)
Omdat je die camera 100% op manueel kan instellen voldeed dit toestel
toen volledig aan mijn verwachtingen.
De dag vandaag zou ik hiervoor een instap mobieltje gebruiken,
omdat de CCD ervan én de software die alles klaarstoomt enorm veel
verbeterd is tov deze G11 (én is ook nog een stuk goedkoper ! 🙃😋)
Het is een feit dat de hardware & software in de GSM fotografie in korte tijd,
technisch enorm veel is geëvolueerd.

De foto’s zijn niet altijd het resultaat van mijn “Speelse Spiegelingen”,
maar zijn daarom niet minder interessant 😉
De eerste foto bijvoorbeeld is géén resultaat van een “Speelse Spiegeling”,
maar ik vond dit enorme kantoorgebouw, ergens in Amersfoort heel mooi.
Een rij bomen was weerspiegeld in de glazen kantoorgebouw wand,
daarboven was de staalgrijze en blauwe (bijna zee) lucht te zien.
De moderne, doordachte architectuur in Nederland bevalt me wel ! 👍






Hetzelfde gebouw als in bovenstaande foto,
maar nu met meer details over de rondingen die erin verwerkt zijn…
Een mooie kans om met deze vormen te gaan “spelen” !






Een horizontale + verticale spiegeling van bovenstaande foto
maakt er iets ‘buitenaards’ van !
Titel : Reflections from the sky






Op bovenstaande foto heb ik het ‘Fluid’ filtertje nog eens losgelaten…
Hier vind ik de grens tussen de foto én het filter resultaat iets te ‘hard’…
In de volgende foto probeer ik dat te verbeteren.





Op de 2de foto in dit logje,
heb ik een omgekeerde bewerking toegepast,
dezelfde tussenbewerkingen gaven me dit eindresultaat.
Hier heb ik de scheiding grens tussen het ‘Fluid’ filtertje én de rest van het gebouw,
wat minder hard en meer “flou” gemaakt, zodat het geheel wat meer “natuurlijk” lijkt.
Titel: Drijvend






Dezelfde (bron) foto als hierboven,
maar hier heb ik gewoon alles omgekeerd gedaan t.o.v. de vorige basis bewerkingen 🤠
Als je eenmaal begint met ‘Speelse Spiegelingen’, dan zie je overal nieuwe
uitdagingen en mogelijkheden opduiken !
Mijn vrouw zegt soms dat mannen ‘grote kinderen‘ zijn…
en… ze heeft gelijk 😋🤭






Zelfs een stel windmolens kunnen voor inspiratie zorgen !
Omdat Nederland én de zee, samen hand in hand gaan,
vind ik het ‘Fluid’ water filtertje,
echt wel passen bij mijn NL 📷’Spiegeling’ bewerkingen 😎
Titel: Power To Wind & Water





Een paar km buiten Amersfoort zit je helemaal terug midden in de velden…
Géén slordige lint bebouwing zoals in ons Belgenlandje…
Het vlakke land strekt zich hier oneindig ver uit in een roes van 50 shades of green ..
Titel: Eindeloos ver





Een gebouw dat in werkelijkheid grotendeels op het vasteland staat
én een klein stukje op beton pijlers in het water…
Maar met een berekende uitsnede én een horizontale spiegeling,
is het net of dit gebouw midden in de zee drijft 😎🧐
Titel: White Stone Ship






Om dit logje voor vandaag te sluiten…
Symmetrie , de regel van derden,
dat zijn gewoon 2 compositie “regeltjes” in de beeldende kunst.
Maar als je beiden kan combineren, dan heb je meestal wel een leuke plaat als eind resultaat 😎
Titel: The Ships Are Gone





Ik hoop dat je ook van mijn ‘Speelse Spiegelingen’ (part 1) in Nederland hebt genoten…

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom.

Alvast een dikke merci voor je reactie  ! 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

Over welk onderwerp we het dan gaan hebben ??
Dat zien we dan wel weer hé 😉

Vriendelijke groetjes,

Dirk

IJskristallen in mijn tuin (Part 3)

Omdat het nu stilletjes aan lente gaat worden,
ga ik qua blog thema nog eens de ongewone toer op 😋
In dit logje ga ik gewoon verder waar ik 6 logjes geleden
mee geëindigd was.
De locatie is in en rond mijn tuin, de schapenweide én een
wandelpad dat tussen de velden slingert.
De lens is nog steeds de Laowa 65mm f2,8 2:1 macro lens.
De camera is ook nog steeds de Fuji XH1

Een verdord en met ijskristallen bedekt Juffertje In Het Groen…
Hoe zelfs een dood plantje nog mooi kan wezen hé ?






Een stukje Bekaert kottekesdraad…
Die ochtend (22/12/2021) was er wat mist en bijgevolg veel dauw.
De temperatuur van -1 tot -3 graden toverde mooie ijskristallen van de dauw 🧐





Een oude, verweerde, met mos en ijskristallen overgroeide betonnen weidepaal
transformeerde van een lelijk grijs ding naar iets heel mooi vind ik.






Zelfs pinnekesdraad (Schrikdraad) kan mooi worden in de winter,
als héél kleine ijskristallen groeien op de ijzerdraad.






Een piepklein druppeltje bevroren dauw water…
Een uurtje later ofzo (toen de zon wakker werd) viel het terug als water in het gras…





Van die Laowa manuele macro lensjes ben ik heel tevreden !
Het bokeh in deze donkere foto vind ik wooow 😘






Je kan mijn verbazing wel raden,
toen ik dit kleine groepje Lieve Heers Beestjes 🐞 ontdekte in een stuk prikkeldraad !
De kevertjes waren spring levend, want ze kropen voortdurend over en onder mekaar door
Zo te zien hadden deze kleine rakkers geen last van de negatieve temperatuur ! 🙃






Dit in spinrag gevangen “Helicoptertje” deed me denken
aan de film ‘They shall not grow old’…
Als ik hierover een film zou maken noem ik hem ‘Hij zal nooit wortels krijgen





Er zijn zo van die takken die je niet echt graag op je weg tegenkomt,
want ze kunnen venijnig prikken !
Deze foto is technisch gezien redelijk goed denk ik,
maar naar mijn gevoel zit er niet genoeg ‘leven’ in.
De opkomende zon zat hier achter mij,
wat deze foto een min of meer kil gevoel geeft.
Wat zou het geven als ik aan de andere kant van de tak ga staan ?? 🧐🤔
In het tegenlicht dus…





Zo zag de andere kant er uit !
In het flauwe winter ochtendzonnetje werd de doorn tak veel warmer en mooier belicht,
dit resultaat vind ik stukken beter als de vorige foto.
Wat ik hier mee wil zeggen… is dat je niet te vlug mag tevreden zijn
over je fotoresultaat.
Als mijn buikgevoel me zegt dat het beter kan… dan ga ik op zoek naar beter 🙂



Et voila, we zijn aan het eind van een derde ijskristallen logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kijk op winter macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare wereldje van ijskristallen ,
een wereldje dat je overal ter wereld kan vinden ,
maar het moet daar dan wel vriezen natuurlijk 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Met vriendelijke groetjes,
Dirk