Macro in de Nationale Plantentuin Meise (Deel 6)



Het is de laatste dagen terug zo’n grijs, miezerig & kil winterweer … 🙄
Sneeuw, smeltende sneeuw, regen of hagelbuien, rukwinden wisselen
elkaar af in een hoog tempo… 😯

Om dat grijze pokkeweer wat te vergeten is het weer hoog tijd
om wat extra warme macrofotografie uit de tropische serre van onze Nationale
Plantentuin in Meise te publiceren. (Het vorige Plantentuin logje vind je hier).

De camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is ook nog steeds de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro 🙂

De meest rare bloemen kan je in deze serre’s tegenkomen !
De minieme scherptediepte van een macro lens,
zorgt voor een extra tikkeltje mystiek 😎







Is dat een plant ?
een bloem ??
een harig insect ??
of is het gewoon een alien ? 😉






Omdat er toen (in het pre-coronatijdperk)
nog volop aan het Halloween geestgedoe werd gewerkt
werden hier en daar redelijk realistische poppen tussen de bomen vastgebonden…
Het was soms ff schrikken 😎






Een tropische plant waar minuscuul kleine bloemetjes uit groeien…






Orchideeën in alle maten en soorten…
Deze serre ga ik als we terug onbeperkt naar binnen mogen gaan,
toch nog een paar keer bezoeken.
Orchideeën zijn fascinerende bloemen vind ik !

Een ander licht op de bloemetjes en de bijtjes :

Er zijn planten die gericht insecten lokken om de indruk te geven
een geschikte sexuele partner te zijn.
Er zijn orchideeën die de vrouwelijke sluipwesp zo perfect weten te imiteren
dat de mannetjes niet alleen langskomen om stuifmeel over te dragen
maar ook om serieus de liefde te bedrijven!!
Voor de orchidee is dit goed omdat dan beter het stuifmeel word over gedragen
maar voor de wespen is deze korte liefdes affaire een nadeel omdat
ze hun zaad verspillen aan de bedrieglijke bloem. (De natuur is zo ingenieus ! )
Dit zou kunnen betekenen dat de wespen hierdoor uitsterven
maar de evolutie (lees overlevingsdrang) zorgt voor zichzelf
en wel op zo’n manier dat de vrouwtjes zich kunnen voortplanten
zonder partner maar daardoor ontstaan alleen mannetjes.
En het mooie daarvan is weer dat er dus meer mannetjes wespen zijn
waardoor de vrouwtjes, ondanks de de plantaardige uitstapjes,
toch aan een partner zullen komen. Briljant toch ! :mrgreen:
(Bron: Floralist.nl )







Soms zie je tropische planten die doen denken aan iets buitenaards…






Vreemd gevormde bladeren,
met wat fantasie kan je er leuke verhaaltjes bij verzinnen 😎
De natuur uit de tropen is wonderbaar !






Sporenplanten in het omfloerste lentelicht…
Als fotograaf is het hier heerlijk spelen met de scherptediepte ! 😉






Bladeren en nerven… het een kan niet bestaan zonder het ander…





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Hoe korter je bij een blad kan komen,
hoe meer details, structuren, enz je kan ontdekken !
Het kleine wereldje van de macro fotografie verveelt me nooit 😎 :mrgreen:




Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen
(reeds de 6de editie !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Plantentuin macro fotografie

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Een fijn paasweekend !

Aan al mijn volgers, trouwe of toevallige bezoekers, wie dan ook,
wens ik van harte een fijn én vrolijk paasweekend :mrgreen:

In deze barre coronatijden…
Wil ik ieder van jullie wat witte lentebloesems schenken,
ook een beetje mooi licht,
en wat broze, subtiele schoonheid uit onze natuur





Een handvol maagdelijk witte lente kleuren,
die me doen denken aan de onbezorgde lach van een spelend kind…







Omdat ook dit paasweekend niet zal zijn zoals we gewoon zijn,
wens ik iedereen het vermogen toe om echt te genieten van de simpelste
dingen in ons dagdagelijkse leven…
Deze piepkleine lente bloesem bloemekes bijvoorbeeld…


Een fijn paasweekend !






Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Groetjes, Dirk

Een Prille Lente (Deel 2)



Van de macro fotografie bij het lekkere vriesweertje, begin dit jaar,
gaan we terug naar een ander macro fotografie wereldje…
Naar het macro wereldje van de kleine sneeuwklokjes 😎
(Deel 1 van deze serie kan je hier (her)lezen en zien)
Het lekkere eerste lente zonnetje was dan ook héél welkom 😉
De camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is zoals meestal de LAOWA 100mm f2,8 1:1-2:1.

Het wit van de kleine sneeuwklokjes is heel puur !
Vind je niet ?
Hoe de natuur er steeds weer in slaagt om zo’n prachtige kleuren
te produceren hé ?
Maar waarom dragen bloemen zoveel kleuren ??
Waarom zou de natuur zoveel moeite doen
om zoveel verschillende kleuren en kleurtinten te laten groeien ?
Onlangs heb ik in een natuur docu over bijen geleerd,
dat ze proefondervindelijk ontdekt hebben, dat bijen
(én zij samen met véle andere suikers zoekende insecten),
niet afkomen op de kleuren of geuren van de bloemen…
Omdat bijen ‘goed’ in het infrarood kunnen “zien”,
weten ze feilloos de weg te vinden naar suikerrijke bloemen en planten.
Als de wetenschappers de kleuren van bepaalde bloemen veranderen,
dan worden ze niet gevonden door de suiker minnende insecten !
In de honderden miljoenen jaren van evolutie is er een perfecte
symbiose opgebouwd tussen suiker-minnende insecten én en de bloemen.
Veel insecten soorten hebben zo een unieke relatie met juist die bepaalde
bloemen/planten opgebouwd. Suikers in ruil voor stuifmeel verspreiding
én de voortplanting der bloemen !
En het heil van de insecten natuurlijk 😎
Dit kan een stukje verklaren,
waarom bloemen zoveel unieke kleuren hebben …
Morgen ga ik nog wat wilde bloementuin zaadjes kopen bij de boerenbond…. 😎







Omdat het wit van de sneeuwklokjes héél erg wit is…
mag je deze kleine juweeltjes nooit in het volle zonlicht fotograferen…
Als je dat wel doet, is het wit van je bloemetje héél zeker overbelicht
én dan is je foto rijp voor de vuilbak…
In een bos vind je genoeg schaduw plekjes waar sneeuwklokjes groeien…
Dat zijn perfecte locaties om je macro’s een boost te geven 😎
Als je geen schaduwplekje vind… ??
Wat dacht je dan van een mini paraplu waar een kleuter mee speelt ??
Daarmee kan je perfect een schaduwplekje maken 😉
Om dat mini parapluutje rechtop te laten staan boven de bloem…
dat laat ik over aan je eigen technisch-creatieve vaardigheden :mrgreen:







Een klein experiment met een 15mm Macro lens (van Laowa)…
Breedhoek macro fotografie… Het bestaat hoor !
De bedoeling van zo’n lens is om insecten ofzo gedetailleerd
te fotograferen én tegelijk hun leefwereld in detail te laten zien…
Voor insecten breedhoek macro fotografie kan het verrijkend zijn,
maar voor kleine sneeuwklokjes vind ik me er niet thuis in…
Mijn “dada” is macro fotografie met heel beperkte scherptediepte…
De breedhoek macro fotografie staat haaks tegenover mijn “dada”…
Maar wat nog niet is, dat kan misschien komen hé ? 😉
Ervaring met iets is een heel mooi ding ! :mrgreen:








Terug naar de ‘klassieke’ 100mm macro… 😎
De sneeuwklokjes blijven bekoorlijk 😉







De eerste bloembotten barsten open !
Nieuwe lente blaadjes ontvouwen zich 🙂
De vrolijke lente kleuren zijn een welgekomen afwisseling,
met de grijze wintertonen 😉







Zijn er eind februari al actieve spinnen die hun web hebben geweven ??
Ja dus ! 😎







Sneeuwklokjes…
Amper in een paar dagen klimmen ze allemaal uit de bosgrond !
als het (mot) regent zijn ze zeker ook mooi hoor 🙂
Maar als je geluk hebt én is er een heerlijk lente zonnetje,
dan zijn ze héél wat mooier 😉








Een fotograaf tekent of schrijft met licht…







Soms zijn er van die wondere momentjes !
Als fotograaf heb je het wel gezien voor vandaag…
Maar dan zie je iets door je lens dat al je aandacht opslorpt ! 😎
Een overlever, een veteraan uit de vorige herfst ! :mrgreen:
Het fluweelzacht bokeh in de achtergrond is heerlijk rond,
het “onderwerp” valt heel goed mee, de kleuren zalig warm 😎
De kick van de uiteindelijke klik is dan ook super 😉







Met de vorige foto kan ik veel meer doen dacht ik….
In Photoshop RAW heb ik de warme kleuren 5% sterker gemaakt,
de witbalans 10% warmer gemaakt
en de contrasten lokaal wat versterkt…
Dit eindresultaat vond ik heel wat rijker van tonaliteit :cool
(Noot: Je kan identiek hetzelfde doen in de gratis Gimp foto bewerking app)







Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een gedeeltelijke zwart/wit omzetting van mijn vorige foto,
een “spielereitje’ tussen Z/W én kleur 😉








Et voila, we zijn weer aan het eind een tweede ‘Prille Lente’ macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op “Een Prille Lente” macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de kleine sneeuwklokjes

en het eerste deugddoende lente zonnetje 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 7)




Mijn blog verloopt niet echt volgens een vast patroon,
maar dat heb je heel zeker al opgemerkt 😎
Ik voel me goed bij een beetje georganiseerde chaos
én het scherpt de nieuwsgierigheid van mijn bezoekers wat aan 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 met de Laowa 100mm macro
De Exif data kan ik niet tonen, omdat de lens volledig manueel is
én bijgevolg géén technische informatie wegschrijft bij de foto.

Een klein klompje ijs is gesmolten in het ochtendzonnetje…
Een half uurtje later zal het water terug ijs worden !







Een klein dotje bevroren mosjes op een oude betonplaat…
In mijn ogen zijn het juweeltjes van moeder natuur én koning winter 😎







Een argeloos slakje dacht onderdak te krijgen in ons insecten hotel…
Het werd de allerlaatste nacht voor het beestje !
(Dat is er weer ééntje minder om onze viooltjes op te vreten ! 😉 )







Van dit klein stukje opgerolde bekaert geplastificieerde kottekes
draad heb ik veel plezier gehad !
Heel veel druppeltjes waar de zon in straalt zie je nu als bokeh cirkels !
De heel beperkte scherptediepte van een macrolens…
Daar kan je mee schilderen vind ik :mrgreen:







Een macro fotograaf heeft niet veel nodig om inspiratie te vinden 😎
Wat oude kottekesdraad, wat winters zonlicht en water druppeltjes…
méér moet het echt niet zijn 😉







De overgang van water naar ijs… Dat noemen ze ‘Bevriezen’…
Het is echt wel boeiend om de overgang van water naar ijs te fotograferen !
Het “groeiende” ijs, schrijft als het ware kronkelende lijntjes in die overgang …
De kleuren van de regenboog zie ik ook terug in de bokeh cirkels !
Macro fotografie is steeds weer de wereld opnieuw ontdekken ! 😎







Omdat ik ook ‘gek’ ben op de subtiele zachtheid van het “Orton” effect ,

heb ik hieronder een Orton bewerking op de vorige foto gemaakt…







Fotografie valt of staat met licht…
Iedere fotograaf is dan ook heel blij met mooi licht 😎
Bij deze foto van een simpel blad was ik dan ook heel blij
met het superzachte winterlicht 🙂







Terug aan de schapenweide…
Het groene gras én het warme licht van de lage winterzon,
zorgen voor een perfecte achtergrond voor de beroeste pinnekesdraad…







Een zwart/wit bewerking van dit mooie licht kon ik me echt niet laten !







Als afsluiter voor vandaag…
Twee stalen draadjes, bijeengehouden door wat groene draad,
wat warm én diffuus zonlicht
en wat ochtenddauw water…
Hoe mooi kan eenvoud wezen hé ? :mrgreen:






Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 7 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Wandelen in de bergen van Oostenrijkse (Deel 1)





Van het lekkere vries weertje , het ruige IJsland of de gekrulde lantaarnpalen logjes,
is het weer hoogtijd om je iets totaal anders te presenteren ! 🙂

Omdat we niet op vakantie kunnen gaan, door al die corona ellende,
is het misschien wel beter om hier af en toe wat leuke vakantie genoegens te publiceren 😎
Vakantie genoegens uit het Oostenrijkse Mittelberg, dicht bij de Duitse grens,
in de provincie Vorarlberg.
Deze plaats wordt omgeven door bossen en de Allgäuer Alpen,
met bergen zoals de Bärenkopf (2.083) en de Widderstein (2.536).
Dit bergmassief maakt onderdeel uit van de noordelijke Oostalpen.
Deze bergen zijn al jaren de bakermat voor onze winter-wandel vakanties !

Alle foto’s dateren uit februari 2019. De camera is de Fuji XH1 met als lens
de XF16-55mm f2,8 R LM WR. Deze lens is het APS-C equivalent van de
24/70mm f2;8 in het Fullframe segment.

Wat me hoog in de bergen altijd zo aantrekt,
is de onvoorspelbaarheid van de wolken…





Het is imposant om te zien hoe de wind hier echt met de wolken ‘speelt’ !





Links van deze bergrivier zie je een ‘sneeuw stort plaats’ !
Hier komen sneeuwruimers de opgeruimde sneeuw van op de wegen
‘dumpen’. Omdat sneeuw nu eenmaal de neiging heeft om te smelten in de lente,
zie je er een paar maand later niets meer van én de natuur heeft er geen last van 😎




Soms zorgt de wet van de zwaartekracht voor leuke dingen onderweg 😉







Mijn madam staat te genieten van het kleurrijke spektakel, hoog in de hemel…




Het is hier soms heel moeilijk om de juiste witbalans te behouden…
Het felle zonlicht dat soms warm oranje straalt en de witte sneeuw,
ook de sneeuw in de schaduwen maken het de camera heel moeilijk…
Maar moeilijk gaat ook hé ? 😉






Fotograferen in puur tegenlicht…
Puristen vinden dit een doodzonde, maar ik ben geen purist ! 😀
Ik probeer gewoon creatief te blijven in mijn fotografie :mrgreen:





Sporen van een of ander dier in de sneeuw…
De witte sneeuw, overal rondom ons,
nodigt uit tot experimenteren…





De zon zorgt voor schaduwen van de kale boomtakken op de witte sneeuw…
Hier heb ik de witbalans bewust verkeerd gezet om meer kleurcontrast in de
schaduwen te verkrijgen…
De zacht heuvelende sneeuw zorgt hier voor een mooi ritme vind ik 😎






Met sneeuw kan je ook zalig experimenteren met minimalisme….
Het kleinste takje kan in de witte sneeuwmassa heel mooi worden !





Als er een paar meter sneeuw bijeen gewaaid gevallen is,
zodat zelfs boompjes eronder verdwijnen,
dan worden een paar uitstekende takjes, wondermooie objecten 😎





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Nog wat eenzame takjes in de witte sneeuw wereld







Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een eerste logje uit een (grote)
<Oostenrijkse bergen> serie gekomen …

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn wandel-fotografie in
de Oostenrijkse bergen & natuurlijk mijn indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen.

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Wat de inhoud, thema van mijn volgend logje gaat worden…
Tja, dat weet ik zelf ook nog niet 😉

Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 6)


Van het ruige IJsland keren we terug naar de zalige winterweek in januari dit jaar.
Nog steeds ‘gewapend’ met de Sony A7R2 én de zalige Laowa 100mm
macro lens beleefde ik winterse-macro-hoogdag-momentjes 😉
Collega fotograaf bezoekers zullen dat gevoel wel herkennen,
dat als de muzen je de nodige inspiratie brengen,
je steeds méér zin krijgt in de fotografie 😎

PS: De ‘klassieke Editor’ in WordPress krijg ik niet meer aan de praat…
Dit logje is dan ook verplicht gemaakt in de nieuwe WordPress Blok Editor.
De voordelen van deze door mijn strot geduwde “vernieuwing” zie ik niet echt,
maar ik moet me er wel bij neer leggen denk ik…
Als de layout anders is dan je gewoon bent,
of er dingen niet meer werken zoals voordien…
Don’t shoot your pianist hé ? 😉
Ik kan wel een plugin installeren om de ‘oude editor’ terug te krijgen,
maar daarvoor moet ik een BETALEND abonnement nemen,
en dat ga ik NOOIT doen !


Hoe ruw beroeste prikkeldraad, bedekt met minuscule ijskristallen zo mooi kan wezen hé ?

Prikkeldraad bedekt met ijskristallen






Wit berijpt weidegras…





Als je een close-up filter gebruikt (op heel wat lenzen kan dat),
kan je héél dichtbij je onderwerp komen.
De scherptediepte wordt dan wel heel miniem, maar door deze zalige eigenschap
kan je als fotograaf als het ware ‘schilderen’ met je lens 😎
Het hart van een viooltje…

Hart van een viooltje






Een klein stukje opgerold bekaert “kottekesdraad” in onze tuin bedekt met
druppeltjes gesmolten condenswater die ondertussen weer bevroren zijn…
Met de bijna perfect ronde cirkels in het bokeh ben ik héél tevreden 😉






Een klein stukje cactus op onze composthoop…
Door de warmte, opgewekt diep binnen in die composthoop,
zijn de condenswaterdruppeltjes nooit helemaal bevroren,
wat een heel mooi optisch effect geeft vind ik.
Zeg nu zelf… Als je zelfs op een composthoop schoonheid kan vinden,
dan vind je overal schoonheid hé ? 😉






Stukjes rijp en/of ijskristalletjes op een winterhard plantje met rode blaadjes…
Op deze manier fotograferen voelt als op ontdekking gaan in een sprookjeswereld :mrgreen:






Een piepkleine bloem,
bedekt met half gesmolten ijskristallen…
Piepkleine juweeltjes van moeder natuur zijn het 😎






Als de zon rond 10u doorbreekt,
laat haar warmte de allerkleinste ijskristallen smelten.
(om die wat later weer te laten bevriezen…)
De met ijskrstallen getooide bloemetjes (zoals in de foto hierboven),
krijgen een heel ander uitzicht daardoor :mrgreen:






In het kruidenhoekje van onze wilde bloementuin,
is zoveel moois te zien dat ik niet goed weet waar eerst te kijken 😉






Om dit logje voor vandaag te eindigen…
We zijn weer terug bij het kleine stukje cactus op onze composthoop !
Talloze perfect ronde druppeltjes zijn als het ware perfecte modellen voor mij :mrgreen:





Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 6 reeds !) 😎

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 5)

Van de kleine sneeuwklokjes in het bos én het eerste prille lentezonnetje,

keren we terug naar begin januari 2019, toen het nog heerlijk winterweer

was en de natuur heerlijk was versierd met ijskristallen en rijp 😎

Onnodig je te vertellen dat ik me die winterse week enorm geamuseerd heb

in onze tuin en de schapenweide rechtover ons huis 😉

Een macro fotograaf heeft niet veel nodig om perfect gelukkig te zijn ! :mrgreen:

 

De overgebleven herfstblaadjes zijn kunstig versierd met piepkleine ijskristallen …

 

 

 

Dezelfde herfstblaadjes als in de vorige foto…

Alleen heb ik hier de NISI CloseUp filter op de 100mm macro lens geschroefd…

Je ziet heel duidelijk dat je met een closeup filter héél dichtbij kan komen !

Maar… (in fotografie is er altijd een ‘maar’ als je iets extra kan hebben… )

Met een CloseUp filter verkleint de scherptediepte enorm

én je moet heel precies focussen, anders is je foto onscherp (én waardeloos …)

Maar met enige oefening kom je al héél ver hoor !

Een statief(je) of een rijst/zand/bonen/enz zak om je camera te ondersteunen

kan heel zeker helpen als je geen vaste hand hebt.

 

 

 

Piepkleine mosjes, versierd met petieterig kleine ijskristalletjes, groeiden op wat oude boomschors…

De geel/groen/oranje stengeltjes die omhoogsteken zijn amper 3 tot 4 millimeter lang !

De NISI closeUp filter kan je bij dit soort macro fotografie heel goed gebruiken ! 😎

Een weetje:

Je hebt niet echt een macro lens nodig om een CloseUp filter te gebruiken,

een (goedkopere !) 18/200 of een 30/300mm lens kan evengoed het macro werk doen ! 😉

 

 

 

Het is altijd zalig om diep in het piepkleine macro wereldje te reizen vind ik 🙂

In het kleine wereldje van het macro gebied, kan je dingen zien die je anders nooit zal zien !

De héél kleine scherptediepte (amper een halve cm hier), verplicht je als fotograaf

om deze beperkte scherptediepte creatief  te gebruiken.

Het voelt dikwijls aan als schilderen met de lens :mrgreen:

 

 

 

Aan de andere kant van de schapenweide is een piepklein bosje…

Een wit-berijpte struik trok mijn aandacht,

zeker op hét moment dat de zon er een straaltje licht over streelde… 😎

 

 

 

 

Verdroogde herfstblaadjes én wat smeltend ijs in mooi ochtend licht…

Het zijn die kleine natuur juweeltjes waar ik graag van mag genieten 😉

 

 

 

 

Soms zie je echt mooie tafereeltjes opduikelen !

Het geheel is in het echt misschien 5cm breed,

maar nergens staat geschreven dat pure schoonheid groot moet zijn hé ? 😎

Wat stijlvol, bevroren spinrag draadjes in een heel mooi winter zonnetje…

Samen vormen ze een heerlijk kunstwerkje vind ik :mrgreen:

 

 

 

Dit logje sluit ik af met drie bewerkingen op dezelfde bron foto…

Het was ongeveer 16uur, begin januari 2019…

Het zonlicht werd heerlijk warm (geel en rood) !

De buitentemperatuur was ongeveer -5º,

waardoor deze mooie spinnenweb mooi bevroren was.

Er was géén wind, waardoor ik héél precies kon focussen :mrgreen:

Het was ook even zoeken naar de kijkhoek mét de warmste kleuren

én om de spinnenweb tegelijk mooi evenwijdig met de lens te krijgen…

Om een mooie foto te maken, mag je best wel wat moeite doen hé ? 😉

 

 

 

Omdat de bevroren spinnenweb zo duidelijk op de foto staat,

was ik benieuwd hoe een zwart/wit bewerking van dit tafereeltje er zou uitzien…

De kleurfoto draagt hier nog steeds mijn voorkeur…

Maar wat als ik een stapje verder ga ??

 

 

 

In dat stapje verder heb ik de foto uiteindelijk helemaal teruggebracht naar zijn pure essentie…

Namelijk, dé spinnenweb 🙂

De digitale doka is echt wel een fantastisch gereedschap ! 😉  :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen. (Het 5de reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

en de attributen in en rond de schapenweide afsluiting 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Een Prille Lente (Deel 1)

Normaal gezien wou ik nog een paar logjes maken over het vriesweer,

de witte ochtendvorst en de sneeuw van onlangs…

Maar een paar nieuwsgierige bezoekers vroegen me of ik ondertussen al nieuwe foto’s

in het nieuwe prille lente zonnetje heb gemaakt ! 🙂

Wat dacht je dan hé ? :mrgreen:

In onze eigen streek heb ik verleden jaar méér dan genoeg nieuwe & mooie plekjes ontdekt,

dankzij onze lange wandelingen in  deze coronatijden. Locatie keuze genoeg dus ,

om in deze prille zalige lentezon mijn macro lens wat extra licht te geven

in plaats van het koude ijs uit de laatste logjes 😉 :mrgreen:

Alle foto’s in dit logje zijn verleden week zondag,

geshoot in een klein, vergeten & verwilderd bosje in Wambeek,

een bosje waar de kleine sneeuwklokjes nog weelderig groeien 🙂

Mijn nieuwe blog-plan is dan ook om lente & winterfotografie af te wisselen…

Misschien ook eens wat IJsland er tussen draaien ?? Dat zien we wel weer hé ? 😎

Maar vandaag starten we met macro’s uit het eerste lentezonnetje van 2021…

De camera is de Sony A7R2 en de lens is zoals meestal de LAOWA 100mm f2,8 1:1-2:1

 

Ik laat de sneeuwklokjes zelf aan het woord nu… 😉

 

 

 

Met een statief kan je hier weinig of niets doen, (dat is mijn persoonlijk oordeel…)

de grond was relatief droog maar om écht droog te blijven is een opengeknipte

plastiek vuilniszak heel handig als je op de bosgrond gaat liggen,

om de sneeuwklokjes te fotograferen 🙂

 

Fotograferen én fotograferen is twee…

Wat ik hier bedoel is:  Je kan een foto maken,

die een pure registratie is van de bestaande werkelijkheid…

een niets vertellende, saaie foto dus…

Of… je kan proberen een foto maken die véél verder gaat dan pure registratie….

Er zijn mogelijkheden genoeg om dat te proberen !

  • Maak gebruik van het aanwezige licht, speel ermee, geef dat licht een meerwaarde !
  • Speel en “schilder” met de héél beperkte scherpte diepte van je macro lens !
  • Leg gevoel in je foto door de kwetsbaarheid van de kleine sneeuwklokjes te tonen…
  • Probeer de grootsheid van het kleine macro wereldje zichtbaar te maken !
  • Vermijd altijd drukke achtergronden…
  • Enz, enz…

Fotografie is dus niet simpelweg op het knopje drukken hé ? 😉 :mrgreen:

 

 

 

 

Zelfde foto als hierboven,

alleen heb ik hier in de Photoshop nabewerking het Orton filtertje zijn warme werk laten doen 😎

 

Een tip: Fotografeer nooit witte bloemen in het volle zonlicht !

Je foto’s zijn dan gegarandeerd mislukt (verbrand) !

Zoek de schaduwen op of gebruik een stuk karton ofzo om de zon tegen te houden.

 

 

 

De sneeuwklokjes staan heel dicht op mekaar…

Als fotograaf moet je een kijkhoek zoeken waar een heel rustige

achtergrond je foto ondersteunt…

Niet simpel soms, maar meestal héél doenbaar hoor 🙂

 

 

 

De zachte, warme kleuren in de achtergrond, zijn oude herfstblaadjes die ongeveer 15 cm verder lagen…

Omdat mijn macro foto’s tussen f2,8 en f4 gemaakt zijn, is de scherptediepte héél miniem

en de achtergrond (het bokeh) is dan grotendeels fluweel zacht en egaal.

Wat een macro foto “sterker” maakt natuurlijk :mrgreen:

 

 

 

De tijd van de katjes is ook aangebroken 🙂

De katjes van de hazelaar in het midden van de laatste bruin/oranje herfstkleuren.

Weldra bloeien ook de wilgenkatjes, maar dat is voor in een ander logje 😉

 

 

 

Met deze serie sneeuwklokjes heb ik de macro lens gebruikt voor wat ze waard is !

Maar in toekomstige logjes leg ik uit hoe je de achter én voorgrond van je foto

sterk kan beïnvloeden door middel van een simpel plastieken zakje

dat je over de lenskap ‘drapeert’ met een elastiekje.

Maar dat gegeven is voor later 🙂

Hier heb ik een relatief drukke achtergrond toch nog min of meer aanvaardbaar

gekregen door een schaduw vignette op de onderkant toe te passen…

 

 

 

Er staat nergens geschreven dat een foto overal scherp moet zijn hé ?

In deze foto is er amper 1/20 deel min of meer scherp,

maar je ziet heel goed dat hier sneeuwklokjes zijn gefotografeerd 😎

Fotografie en impressionisme gaan héél goed samen vind ik :mrgreen:

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven,

maar hier heb ik de sfeer een tikkeltje warmer gemaakt door wat meer ‘zonlichtwarmte’

toe te voegen in Photoshop.

 

 

 

Als de afstand tot de achtergrond groot genoeg is,

dan kan je op f6,4 een mooi zachte achtergrond verkrijgen

en toch meer dan genoeg scherptediepte op het sneeuwklokje overhouden

om details ervan te laten zien.

Fotografie is altijd afwegen hé ? 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van eerste ‘Prille Lente’ macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op “Een Prille Lente” macro fotografie,

mijn eerste “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de kleine sneeuwklokjes

en het eerste deugddoende lente zonnetje 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 4)

Tijdens de winterweek dit jaar heb ik me geen moment verveeld 🙂

Vanaf het moment dat er licht genoeg was om uit de losse hand te fotograferen,

kon je me buiten vinden in onze tuin of in-en-rond de schapenweide,

rechtover ons huis.

Winterse weeromstandigheden zijn echt een plezier om met een macro lens te werken 😎

Waar ik zeker moest op letten  waren de batterijtjes voor de Sony A7R2 !

Normaal gaat 1 batterij bij deze camera een dikke 300 foto’s mee,

maar in winterse omstandigheden zijn dat maximum 250 foto’s…

Winter en batterijen… Het zijn geen vriendjes van elkaar hé ?

Maar gelukkig heb ik meerdere Sony batterijladers,

zodat ik elke dag s’avonds 8 batterijtjes maximaal kon opladen

om de volgende dag lekker zonder batterij problemen te zitten 😎

In de winter draag ik de batterijen altijd in mijn binnenzak mee,

zo blijven ze relatief warm en blijven maximaal presteren.

Dus…in de winter nooit geen batterijen in je rugzak meesleuren hé …  :mrgreen:

 

Zijn dit spinrag draadjes aan de pinnekesdraad ??

Of is het iets anders …

Het zal voor altijd een raadsel blijven denk ik 😉

 

 

 

De wit omrande ijsrandjes rond berijpte planten vind ik altijd heel mooi…

 

 

 

Piepkleine plukjes mos op verweerde betonnen paaltjes, bedekt met rijp…

Hier heb ik een NISI CloseUp filter gebruikt om nog dichter bij te kunnen komen.

Deze CloseUp filter is op de LAOWA 100mm lens geschroefd (dmv een verloopfilter).

 

 

 

 

Een ander verweerd betonnen paaltje…

Het was toen ongeveer -3º denk ik.

Hoe de wereld er zo helemaal anders uitziet als het wat vriest hé ? :mrgreen:

 

 

 

Zelfs iets banaal,zoals een ietwat verdorde brandnetel, begroeid met ochtendrijp,

héél eventjes belicht door een zonnestraaltje,

straalt pure schoonheid uit in deze winter ochtend !

Het is zalig om te fotograferen in deze omstandigheden vind ik 😉

 

 

 

Meer en meer begon ik me te concentreren op berijpt prikkeldraad,

spinrag draadjes, ijs kristallen, ijzige druppeltjes, takjes,  enz, enz.

Met het toepassen van eenvoudige en basis compositie regeltjes,

probeerde ik het ritme en schoonheid momentjes van deze winterse attributen

vast te leggen met mijn macro lens 😎

 

 

 

Spinnen kunnen met hun spinragdraadjes voor onverwachte schoonheid zorgen,

vind je niet ? 😉

 

 

 

Niet alleen prikkeldraad krijgt de aandacht van spinnetjes…

De natuur zit boordevol schoonheid (voor wie het wil zien hé ? 😉 )

 

 

 

Soms krijg je zowaar abstracte kunst te zien !

Spinrag en staal, ze zijn verenigd via ijskristallen 😎

 

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen…

De regel van derden, of de Gulden snede…

Bijna al mijn foto’s stoelen op deze twee compositie basis regeltjes.

Na zoveel jaren van fotograferen wordt een compositie uitsnede ‘bepalen’

min of meer een automatisme 🙂

Dan ga je daar niet meer bewust over nadenken,

het buikgevoel moet de bovenhand kunnen nemen vind ik.

Als de compositie/vlak verdeling niet goed zit van bij het begin,

dan voel ik meestal dat er iets wringt… alsof er iets scheef zit…

Soms kan ik dat later bijwerken en redden in een nieuwe uitsnede…

Maar als zelfs dat niet lukt, dan vliegt de foto in de digitale vuilbak hoor 😎

 

Een spin met voorkeur voor speelse driehoeken 😉 :mrgreen:

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het vierde Ochtendvorst macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

en schapenweide afsluiting attributen 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 3)

Van de tropische hitte in de Nationale Plantentuin in Meise,

verkassen we weer naar het zalige winter weer van begin januari 2021 !

Het vroor enkele graden, het was redelijk vochtig in de natuur,

een ideale groeibodem voor de kleine ijskristallen.

Als het dan nog relatief windstil is, dan kan je met gelijk welke macrolens

de mooiste foto’s maken die je maar wilt 😎

Hier gebruik ik nog steeds de Laowa 100mm f2,8 2:1 macrolens

op de Sony A7R2 body. Een combinatie die me echt wel bevalt ! :mrgreen:

Een statief heb ik hier nog steeds niet gebruikt… het was amper -2º of -3º.

Een heerlijk frisse ochtend dus 😉

 

“Pinnekesdraad” die de schapen weide afbakent…

Sommige gedeelten ervan zijn oud en beroest,

maar dat geeft een mooi verweerd patina van ouderdom vind ik 😎

 

 

 

Op zoek naar de kleine ijskristallen…

Volgend jaar ga ik eens eens proberen om een film (een time lapse)

te maken van gewone dauw, dat bevriest tot ijskristallen.

Dat ‘bevries’ process van water tot ijskristalletjes in een tien-vijftien-tal seconden

te “persen” moet technische mogelijk zijn denk ik…

Maar eerst eens uitvogelen hoe je een time-lapse maakt natuurlijk 😉

 

 

 

Wat groene planten in de weide die nu begroeid zijn

met piepkleine ijskristalletjes…

Deze wezentjes kunnen zo meespelen in een SF film vind ik 😎

 

 

 

In de kruidentuin van mijn madam is ook macro keuze op overschot !

 

 

 

Met een macro lens ben je niet alleen beperkt tot macro…

Doorheen de ochtendnevels duiken de bomen op…

Deze bomen groeien ongeveer 100 meter van ons huis.

Ons hoor je dus niet klagen over het uitzicht 🙂

 

 

 

Een oude spinnenweb, nu is het webje helemaal bevroren !

Desondanks het extra gewicht van het ijs scheurt of breekt het web niet !

Wist je dat een staaldraad op dezelfde dikte van spinrag minder sterk is dan spinrag ?

De natuur is wonderlijk hé ? 😎

 

 

 

Een close-up van een oud en vergeten spinnenweb …

 

 

 

Nog een landschap foto,

genomen met de 100mm macrolens van Laowa…

Een macro lens kan je dus redelijk universeel gebruiken,

zeker ook voor portret fotografie is een macro heel handig.

Door de mistige nevels, braken wat flarden zonlicht door…

Hoe een béétje zalig mooi licht een landschapje kan veranderen hé ? 😎

 

 

 

Een stilleven van staaldraad, pinnekesdraad én spinrag draadjes…

Deze foto maken in de zomer zou lelijk zijn denk ik !

Hoe ijs en winter weer alles heel fraai kan maken hé ?  😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Deze foto is een uitsnede (een crop) van vorige foto… !

Omdat de Sony A7R2  een full frame sensor van 42,4MP heeft,

kan je met gemak een uitsnede maken én nog genoeg foto data overhouden

om een afdruk op minimum A3 formaat te maken 😎

Daar maak ik graag gebruik van natuurlijk !

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het derde Ochtendvorst macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

en schapenweide attributen 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk