Roest op Zondag

In het vorige Roest op Zondag logje waren we in Baasrode,
in het Scheepvaart museum.
In dit logje van vandaag zijn we terug in Baasrode,
maar we bevinden ons in het Stoomtrein museum…

Het vorige Stoomtrein logje kan je hier (her)lezen
Het vorige Scheepvaart Museum logje kan je hier (her)lezen.

Dat je hier alleen stoomtreinen kan zien is niet correct …
Er staan ook enkele oeroude diesel locomotieven
en enkele van de eerste elektrische treinen.

Verboden Toegang !
Dit is een echt oudje met houten banken … 🚂
Pakweg 45 jaar geleden spoorde ik nog naar Brussel met
dergelijke treinen…
“De trein is altijd een beetje reizen” was toen
een heel ander begrip 🙂





Een oud, verweerd werkpaard !
Het aantal pk’s die deze enorme loc voorttrokken moet enorm zijn geweest !




In het vorige Stoomtrein logje gaf ik je de goede raad
om kleding te dragen die tegen een stootje kan 🙃
Als je deze foto ziet, dan weet je wel waarom hé ?
Eens onder een trein kruipen…
een oude jongensdroom werd hier werkelijkheid 😋







Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
In mijn zoektocht naar mooi én verweerd roest…
vond ik dit stilleven van oud roest.
éen of ander elektrisch onderdeel in een of andere
oeroude elektrisch aangedreven trein…
De breedhoek zoomlens 16/35mm
(hier op f2,8 , 34mm,iso 100) isoleert het elektrisch
onderdeeltje heel mooi uit de achtergrond.





Hopelijk heb je genoten van mijn Roest op Zondag foto’s
Opmerkingen, reacties zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie 👍

Dirk

Hallerbos

Mijn foto blog staat min of meer garant voor de
onvoorspelbaarheid qua inhoud en thema’s.
Onvoorspelbaarheid is hier dus een constante geworden 😋

Waarom publiceer ik op dit moment prille lente foto’s in de late herfst ?
Gewoon omdat het nu buiten een rot weer is… ☂
We krijgen bakken regen afgewisseld met winterse buien
over ons heen gegoten ⛈
Geen weer dus om rustig buiten te gaan wandelen ! 🌧
Het koude, kille winterweer is back in town… 🙄

Daarom presenteer ik mijn teergeliefde bezoekers graag
wat “warme” Hallerbos lente foto’s uit mijn ietwat “oudere” doos.

Een tweede reden waarom ik nu Hallerbos foto’s publiceer…
Onlangs heeft Joke me vriendelijk gevraagd of ik geen zin
heb om een fotografie workshop te geven in het Hallerbos…
Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik goesting krijg in
dat voorstel van Joke 🤔
Maar wat denken mijn teergeliefde bezoekers daarvan ?
Maar misschien zal het Hallerbos voor vele mensen moeilijk
te bereiken zijn, daarom misschien andere lokaties ?
De Plantentuin bijvoorbeeld ?
of een lokatie die heel eenvoudig met het openbaar vervoer
te bereiken is… (als die niet staken natuurlijk… 🤣)
Niet simpel hé ? 🙂
Stof genoeg om daar eens rustig over na te denken… 🤔

Anderzijds zou ik zeker tof leuk vinden om blog mensen te ontmoeten,
met wie we met ons allen al jaren ‘online ‘ contact hebben,
maar nog nooit ‘in het echt’ hebben ontmoet … 🤠

Waarom ik graag vóór zonsopgang in het Hallerbos ben ?
Je bent er dan getuige van het mooiste licht dat je maar kan dromen !
als je geluk hebt natuurlijk … want soms regent het…of is het bewolkt…

Maar bij deze fotoshoot hadden we geluk met onze 🌞





De lens die ik die dag gebruikte is de Canon 100/400mm.
De camera is een Canon uit de uitgebreide EOS reeks.
EOS is een acroniem van de woorden : Electronic Optical System
én ook de naam van de Griekse Godin van de Dageraad,
“Eos, het ontwakend licht”
In het tegenlicht van de opgaande zon zet ik de EV (Exposure Value)
van de camera 1 of 1,5 stops hoger,
terwijl de lichtmeter van de camera het licht meet op de donkere bomen…
Met deze mooi licht & contrastrijke foto als gevolg 🙂





Een simpel takje,
op 400mm geïsoleerd uit de warme, door de zon aangestraalde achtergrond…






Bij deze foto gebruikte ik dezelfde ‘techniek’ als bij de vorige foto…
Het was mijn bedoeling om de door de prille ochtendzon zon opgelichte beukenblaadjes de aandacht te geven die ze verdienen 😊





Een variatie op de 2de foto in dit logje…
Hier heb ik de eerste lente beukenblaadjes (links) hun ere plaats gegeven …
Noot: Als je een foto maakt in jpg of in de A van automaat,
dan zal je nooit het resultaat dat ik hier had gehaald behalen…
“Als” ik een workshop fotografie geef, kan ik misschien op een héél
simpele manier uitleggen hoe je met het licht kan omgaan,
én hoe je de settings van je camera kan instellen om het aanwezige licht
naar je eigen smaak om te buigen…





Met elke camera kan je ‘spelen’…
Hier bedoel ik letterlijk de goedkoopste pocket camera,
tot de duurste professionele camera,
van de simpelste gsm (met een fotografie lens) tot de meest
gesofistikeerde gsm…
Met al deze fototoestellen kan je ‘spelen’ 😋
Hier heb ik bijvoorbeeld de sluitertijd ingesteld op 1/3 seconde…
Ik heb de camera heel traag van onder naar boven bewogen,
toen ik de sluiter indrukte…






Met ‘spelen’ kan je héél ver gaan…
Zelfde instellingen als hierboven (sluitertijd op 1/3sec of trager) instellen…
Als je foto overbelicht is, zet dan het diafragma 1 of 2 stopjes hoger,
tot het licht in je foto naar je zin is.
Hier heb ik de camera rond 1 as traag gedraaid





Zelfde camera setting als hier boven…
Hier bleef de camera op statief (of op een bankje, fototas, rijstzakje) stil staan
Door gewoon langzaam aan de zoomring in of uit te zoomen,
terwijl de sluiter nog openstaat, krijg je in of uit gaande beweging
in je foto…
Met een gsm heb ik deze zoom techniek nog niet geprobeerd…





Door het focuspunt naar links of rechts te verzetten (dit is misschien niet
mogelijk op een pocket camera ?) kan je het ‘centerpunt’ van de beweging
actie (in deze foto een ronddraaiende beweging rond 1 as) verzetten,
wat tot extra fotografie speelplezier kan leiden 😋






Na al dat ‘gespeel’ kom ik graag nog eens terug op “normale fotografie”…
Het tijdstip was toen 07:40am…
Het mooiste ‘warme’ licht was toen gedaan…
Maar de zonnestralen met licht uit de nu snel klimmende zon zijn zeker
de moeite waard om te zien én om dat mooie licht te vangen met je lens…




‘k hoop dat je genoten hebt van dit “Hallerbos” logje !
Er komen zeker nog meer logjes over dit zalig bos.
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom.
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

En over het workshop voorstel …
Denk je er ook eens over na ?
Je kan me bereiken via Contact (vanboven in mijn blog)

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan ? ….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet.
We zien dat wel als het zover is hé ? 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Roest op Zondag

Een paar logjes geleden waren we in het
stoomtreinmuseum in Baasrode
(Bij Dendermonde en Puurs).
Vandaag zijn we ook in Baasrode, maar op een andere locatie,
namelijk in het oude scheepvaart museum.
We hebben toelating gevraagd én gekregen om in de oude ateliers
van de scheepswerf te fotograferen, met dien verstande dat we
niets mochten verzetten of veranderen. Dit oude atelier
moest intact hetzelfde blijven als op het moment dat de laatste
metaalbewerker/arbeider de deur definitief achter zich dicht trok.

Deze nieuwe roest-reeks logjes is heel speciaal voor mij…
Het is namelijk de laatste keer dat ik samen met mijn kameraad
Johan een fotoshoot heb gedaan. Het was 18 juli 2022.
1 week later, op 26 juli 2022 kregen we het nieuws dat Johan
overleden was… 😢
Maar het leven maalt verder… altijd weer opnieuw…

Jullie weten ondertussen wel dat wij nooit in JPG fotograferen,
maar altijd in het RAW formaat, zodat we zelf de eindfoto
volledig naar onze eigen hand kunnen zetten.
De na bewerking van al deze foto’s was voor mij niet eenvoudig,
niet technisch gezien maar dan vooral op mentaal vlak…
Al mijn Baasrode scheepswerf fotoshoot resultaten
draag ik dan ook op aan Johan,
als het fotografisch afscheid van mijn fotografie kameraad…

Een oud, doorroest en bijna opgevreten smidsvuur…
Door heel veel zuurstof door de brandende steenkool te jagen,
verkrijgt de smid héél hoge temperaturen,
maar die hitte het tast ook het hele smidsvuur aan !
Als je niet oppast met de extra zuurstof vreet het vuur zelf gaten
in de ijzeren vuurbak, zoals bij deze foto zeker is gebeurd !





Een stilleven van een oude werkbank met persluchtslang
en kromme roestige nagelschroeven.
Omdat ik vroeger ook smid ben geweest voelde ik hier de liefde voor
het smederij vak terug op bloeien 🔨






Een oeroude draaibank met een gecentreerde machine as,
die nooit meer afgewerkt zal worden.
De geur van koelsmeer en snij olie, oud roest en de tientallen
jaren van verlatenheid in deze ateliers deed me steeds (en nu nog)
denken aan de kleine smederij waar ik vroeger heb gewerkt…






Oude takels, hefwerktuigen, kettingen, stangen en lieren…
Het mooie patine van oeroud vuil en sleet van vele jaren op de muren…
In mijn ogen heeft dit alles de naam ‘kunst’ zeker verdiend !






Hopelijk heb je genoten van mijn eerste roest foto’s uit het
scheepvaart museum te Baasrode.
Opmerkingen, reacties zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie.

Dirk

IJsland 2019 (Deel 45)

Ondertussen is het ongeveer één maand geleden,
dat ik hier vertelde over IJsland…
Hoog tijd om daar verandering aan te brengen 😎
We zijn nog steeds onderweg naar het wondere Hveravellir ,
een thermisch én vulkaan gebied.
De camera is ook nog steeds de Sony RX10 mark 3 met de indrukwekkende
24/600mm zoomlens van Zeiss.
Deze combinatie zal geen potten breken als het op kwaliteit aankomt,
maar het is intussen mijn ideale 📷 foto-reisgenoot geworden 👍

De grote meerderheid van alle foto’s in dit logje zijn geshoot
vanuit onze jeep-camper.

Soms hebben we geluk dat het eventjes niet regent…
In het mooie licht van de zon kleuren deze indrukwekkende rotspartijen
in honderden tinten van groen, oranje, blauw…
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)






Hier zie je duidelijk dat de wegen in IJsland verhoogde wegen zijn…
Dit om niet té vast te rijden in de winter als hier meters dikke sneeuw valt !
Als je hier met je voertuig naast de weg beland… nu ja, dan heb je héél dikke pech 🥴
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)




Soms wordt er even gestopt…
plaspauze, de beentjes strekken
of… Genieten van de mooie IJslandse natuur in het mooie licht.
Met de 24/600mm kan je zeker leuke close ups maken !
Inzoomen tot 150 – 200mm en van op 1,5 tot 2 meter afstand een leuk plaatje schieten 🙂
(Deze is dus niet vanuit de rijdende jeep geshoot 😋)





Of nog wat meer inzoomen en nog wat dichterbij komen…
Dat begint al aardig op macro fotografie te lijken hé ?
Die RX10 is best wel een veelzijdige camera !
(Deze is dus ook niet vanuit de rijdende jeep geshoot 😋)





We reden over een tientallen kilometers lange vlakte,
met links en rechts indrukwekkende besneeuwde bergen…
Overal groeien hier dikke lagen korstmos, de mos laag is zo dik
dat je het voelt mee veren onder je voeten. Een raar gevoel soms 🙂
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)






Hier wou ik beide oevers van de rivier in de foto hebben, gewoon een kwestie om méér dieptezicht van dit wondere landschap te hebben.
(Niet vanuit de rijdende jeep geshoot)





Hier heb ik ingezoomd tot 600mm om meer details van de sneeuw, de berg én
de mooie weerkaatsingen in het spiegelgladde van de rivier te zien.
(Ook niet vanuit de rijdende jeep geshoot)





Weer enkele kilometers verder…
Je vraagt je af wat mensen bezield om op deze plek te wonen…
In de winter valt hier een paar meter sneeuw en blijft het maanden lang donker…
de meest nabije buur woont minstens 50km weg…
Vele gebieden hier in het binnenland zijn dan ook niet toegankelijk in de winter !
Deze verlaten plaatsen bezoeken is heel leuk, maar hier leven zal ik nooit kunnen.
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)






De laatste stukken in deze enorme vlakte…
ik denk dat deze vlakte groter is dan de helft van België !
Ook hier hadden we geluk dat het even niet regende !
De kleuren van de dikke korstmos en stugge grassen lagen zijn overdonderend.
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)






We hebben de ‘klassieke’ wegen verlaten en rijden nu door het woeste binnenland…
De “weg” is uitgeschraapt door een enorme bulldozer die hier om de paar maand
eens passeert… Naast de weg rijden is zoals je ziet onmogelijk,
tenzij je een monsterjeep hebt natuurlijk 😁
Als je hier voorzichtig en traag rijd, dan wordt je ongelooflijk door elkaar geschud…
De oplossing is om hier met een hoge snelheid door te sjezen,
dan voel je de schokken niet meer 🤠



Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 45 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk mooie natuur daar in dat wonderbare land.
Ook de regen is ginder indrukwekkend… én meestal heviger dan in ons Belgenlandje !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie !

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Dirk

Roest op Zondag

In dit zondagse Roest logje neem ik je graag terug mee
naar Ellezelles (Elzele in het Vlaams).
Een klein dorpje in het noorden van de provincie Henegouwen,
nabij de Vlaamse stad Ronse.
Waar het vorige Roest op Zondag logje eindigde met de roestige draak,
ga ik in dit logje wat verder inzoomen op de leuke folklore die echt nog
volop leeft in deze streek.

Alle beelden zijn gemaakt door creatievelingen uit de streek.
Het is genieten van de creatieve uitspattingen hier 👌😘
Het enige nadeel was het weer… Het werd heel donker,
onweerswolken kwamen in het land gerold, maar dat kon de pret niet drukken 🙂

Een in elkaar gelast en gesmeed knotsgek wezentje keek ons met zijn metalen
ogen aan… zijn mond vormde de letter O 😂
Zijn groene snor leek wel op het snijmes van een bejaarde grasmachine !






Hier heeft iemand met duidelijk circus ambities in het plooien van ijzer,
zich een tijdje ferm kunnen uitleven !
Het levert een mooi schroot en zalig roestig kunstwerkje op vind ik 👍


Hopelijk heb je genoten van deze kunstige & roestige beelden ?
Opmerkingen, reacties zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie.

Dirk

Plantentuin Meise 2022

De titel van dit logje vertelt het je al…
We zijn weer eens in de Nationale Plantentuin van Meise beland.
Deze unieke locatie zal ik nooit beu worden !
Er is zoveel te zien en te beleven dat het min of meer onmogelijk is
om alles te zien. Steeds opnieuw zijn er nieuwe dingen te zien,
dat houd de inspiratie én de verbeelding scherp 😎
Dit logje is het vervolg op … het vorige logje in deze serie 😃

Vandaag zijn we in de tropische serres…
In sommige tropische serres is het tropisch warm en ook tropisch vochtig !
Als je camera en/of je lens niet 100% waterdicht is moet je daar ferm oppassen !
Ik koop altijd 100% waterdichte cameragerief, het kost me een paar extra tientjes,
maar dan kan ik ook overal, onder “zware” omstandigheden blijven fotograferen,
zonder schrik te hebben dat er schimmels & fungi gaan groeien in de apparatuur.
Als je deze pech hebt… zeg dan maar gedag aan je gerief want het is om zeep.
Maar vandaag houden we het in de woestijn serre droog & warm…

We zijn in de zaal van de vetplanten en de stekelige cactussen.
Vetplantjes kunnen soms rare vormen hebben…





De kleine zacht rode, volgroeide bloemetjes op deze vetplant zijn amper 1/2 cm groot…
Het loont dan ook zeker de moeite om verder dan 1:1 te gaan !
(Hier zat ik op 1,5:1 ongeveer)
Het grote voordeel van zo dicht te komen is,
dat de achtergrond dan verdwijnt in een heerlijk waas.
Hoe dichterbij je komt, hoe kleiner de scherptediepte…
Het nadeel van zo dichtbij te komen is dat je ofwel héél vaste handen moet hebben,
ofwel een statief moet meesleuren… dat laatste is niet altijd evident !






Vetplanten kunnen de meest rare vormen aannemen…
Dit exemplaar was net een omgekruld zaagblad 😂





Omdat de achtergrond in de vorige foto veel te veel de aandacht vraagt,
heb ik deze extra foto gemaakt op 1,5:1 macro verhouding.
Omdat het in die serrehoek redelijk schaduwrijk was, heb ik de iso op 800
moeten zetten (om nog uit de vrije hand te kunnen fotograferen).





Nu komen de stoere stekelige zware jongens eraan…
Sommige exemplaren zijn meters hoog !
Hier heeft de natuur een middel gevonden om het kleinste druppeltje
water op te vangen én te bewaren, voor als er echt barre tijden aanbreken.
In de woestijn overleven deze cactussen op de schaarse ochtendnevel…
Straffe toeren hé ?





Een kleiner exemplaar als deze stoere knaap staat ook bij ons thuis.
Die van bij ons is nu meer dan 2 meter hoog !
In die stekels wil je niet belanden… dat geef ik je zwart op wit 😂🌵
Om zo’n stekel door te knippen heb je een deftige kniptang nodig !





Cactussen als model voor een fotoshoot… 🤗





Alhoewel ze een stekelig karakter hebben,
is het een leuke uitdaging om deze vetplant/cactussen als onderwerp te benaderen.
Dat zal ik later beslist meer doen…





Met een macro lens kan je zo dichtbij komen dat de kijker niet echt meer
weet wat het onderwerp nu juist is…
Op dat punt gekomen is het voor de macro fotograaf dolle pret 😎





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Twee sporendragende varen plantjes op 2:1 macro verhouding.
Zo kon ik de achtergrond heel vaag & bijna abstract houden.
De afstand tussen lens en de linkse varen is ongeveer twee centimeter…
Gelukkig was ik hier in een windstille serre !
Buiten zou deze macro héél moeilijk te maken zijn, omdat het minste zuchtje wind
de hele foto onscherp zou maken.




Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin Meise 2022” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie ! 👍
Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Roest op zondag

Ellezelles (in het Frans) , Elzele (in het Vlaams),
ligt in het noorden van de provincie Henegouwen, nabij de Vlaamse stad Ronse.
Het is een perfect dorpje om een weekje te onthaasten… te wandelen,
te genieten van de vriendelijke inborst die zo eigen is aan onze Waalse
landgenoten, de lekkere culinaire rijkdom 🎂, enz enz.
Uitstekende B&B’s vind je daar genoeg.

De rijke folklore en de levendig gehouden oude legenden in deze streek
spreekt ons ook aan 🤗. We hebben daar in de heuvels rond het dorpje
een soort van sprookjesbos “ontdekt” (met behulp van een toeristische folder kaart)
Op veel plaatsen kon je figuren en wezens ontdekken die allen op de een of andere
manier verbonden zijn met de rijke folklore die (nog steeds !) leeft in deze streek.

Kan je onze verbazing voorstellen,
toen we oog in oog stonden met deze heerlijk verroeste ijzeren draak !
Deze ijzeren draak is volledig opgebouwd uit onderdelen van oude
landbouw machines, allerlei afgedankte machines uit de bouw en industrie.
Alles is hier in elkaar gelast, gesmeed, enz enz, door mensen uit de streek !
Petje af zeg ik dan 👍👌






Ik kon me niet inhouden om van deze draak een ‘dark‘ versie te maken 🙂
In Photoshop vind je toeters en bellen genoeg
om een lekker ‘dark sfeertje’ op te bouwen 😎🐲


In mijn Roest op zondag logjes probeer ik af en toe
een extra boodschap mee te geven…
Het extraatje dat ik vandaag wil geven is gewoon een dikke proficiat wensen aan
Remco Evenepoel, een mede dorpsgenoot. Hij woont in Schepdaal, (een deelgemeente
van Dilbeek.) (ik woon in Sint Martens Bodegem, ook een deelgemeente van Dilbeek)
Remco is verdiend gepromoveerd tot ere-burger van Dilbeek.
Overal waar je nu in Dilbeek komt zie je rode vlaggen, Remco spandoeken, enz, enz…
In deze donkere dagen van economische crisis, inflatie, oorlog , falende politiek
zijn die feestelijke & leuke verzetjes héél welkom voor vele mensen 😎🌈🚲

Opmerkingen, reacties zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie.

Dirk

Macro en flitsen

Macro fotografie zal altijd wel mijn ‘dada‘ blijven denk ik.
Als macro fotograaf heb ik veel bijgeleerd door te kijken
hoe andere macro fotografen het doen…
(met de ogen ‘pikken’ wordt dit ook genoemd 😋)
Dank zij internet en YouTube kunnen we ongelooflijk veel informatie
vinden over fotografie technieken. Het is de kunst om uit de ongelooflijk
grote hoeveelheid docu filmpjes de goede te vinden…

Zo heb ik Micael Widell “ontdekt”, een sympathieke Zweedse fotograaf die
op een eenvoudige manier zijn fotografie ‘technieken’ én ervaringen toont.
Eén van zijn docu filmpjes vind je hier.
Mag ik je aanraden om Micael’s YouTube kanaal ook eens te verkennen.

Hier leg ik in het kort een techniek van Micael uit…
(een techniek die ik héél veel gebruik én die me fraaie foto resultaten geeft)

In dit logje heb ik gewerkt in een klein bosje in onze buurt.
In een bos is het meestal donkerder dan buiten het bos.🤭
Dus gebruik ik een flitser mét een licht diffuser om het flitslicht te verzachten.
De sluitertijd staat vast op 1/200 of 1/250sec
De ISO staat op 100
Het diafragma stel ik zelf in van f2,8 tot f8.
De licht meet modus = Punt (op 1 punt dus)
Het nodige licht : Dat stel ik zelf manueel in op de flitser !
Dat kan variëren van 1/2 tot 1/128 van het flits vermogen,
afhankelijk van het onderwerp.
Als je werkt op deze manier heb je het foto eindresultaat min of meer zelf
in de hand. Je bepaalt zelf hoeveel licht er op de gevoelige CCD valt !
Fotografie betekent immers : ‘Schrijven met licht‘ 📸👍

Een kleine Bosbij vlieg , locatie was aan de rand van het bosje




De camera is de Sony A7 III met de 100mm (manuele) Laowa lens.
Een piepkleine krekel , het is nog een nimf dacht ik,
probeerde zich te verstoppen…
Maar de fotograaf had hem te pakken ! 😉





In een min of meer donker bos kan je gemakkelijk sommige delen
ervan met zacht flits licht eruit ‘plukken’.
Het zonlicht dat door de boomtoppen naar beneden sijpelt,
wordt opgevangen door de prima lens die er zachte bokeh cirkels van maakt.
Als het licht te fel is naar je zin… dan zet je het licht gewoon een trapje minder
en dan probeer je opnieuw…
Als je onderwerp te donker is, dan zet je de flits een tandje hoger…
(Hier heb ik op f2,8 gewerkt om een maximaal zacht bokeh te verkrijgen)






Zweefvliegjes… ze hebben de zalige eigenschap dat ze soms blijven ‘hangen’
in de lucht !
De flits staat hier op 1/32 van het totale vermogen…
Waarom zo weinig ? Omdat er witte bloemekes in de achtergrond zijn…
Sterker flitslicht zou de witte bloemekes over belichten (‘verbranden’)
Een fotograaf moet met véél dingen rekening houden hé ? 😎






Zelfde flits instellingen als bij de vorige foto,
hier heb ik het grootste diafragma (f2,8) gebruikt,
zodat er bijna dubbel zoveel licht op de CCD valt als bij de vorige foto.





f2,8 , flits op 1/128 van het volle vermogen…
Wat voor een leuk, zacht licht sfeertje (volgens mijn gevoel) zorgt






Juist buiten het bos, het zonlicht was feller dan in het bos,
maar nog niet helemaal ok.
Flits op 1/64ste vermogen, diafragma f4





Gewoon een lange grasstengel in het moeras,
een slakje vond het een veilige schuilplaats…
f5,6 , flits op 1/32ste





Deze plant stond in het tegenlicht van de zon…
Zonder extra licht langs onder zou ik een donkere plant hebben
én tegelijk een overbelichte hemel.
Een flitser is soms een welgekomen hulpmiddel !






Terug naar de rand van het bosje…
Een vuurwants maakt zich klaar om naar zijn (of haar ?) slaapkamer te gaan…



‘k hoop dat je genoten hebt van dit macro en flitser logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje.
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan,
Nu ja, dat weet ik nu nog niet.


Vriendelijke groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 44)

Ondertussen is het weer een tijdje geleden dat we in IJsland waren…
Hoogtijd dus om daar iets aan te doen !
Dit en volgend logje zijn de laatste logjes voor we arriveren
in het thermisch gebied van Hveravellir, waar ik me ferm heb geamuseerd
met een Laowa 9mm breedhoek én de 80mm Fuji X macro, natuurlijk
op een Fuji XH1 body. Maar dat is voor binnenkort 😉
Eerst passeren we de machtige Goðafoss waterval !
(Goðafoss, de ‘Godenwaterval’ op IJsland. De Goðafoss, wat ‘Godenwaterval’ betekend, is een waterval in de rivier Skjalfandafljót en is ongeveer 30m breed en 12m hoog. Het Lavaveld waar deze rivier doorloopt is 7.000 jaar oud en komt van de schildvulkaan Trolladungja.) Bron: Wiki

In Godafoss zijn we in 2016 ook geweest, toen hadden we 2 dagen de tijd om te
fotograferen. In 2019 hadden we maar een paar uur…
De foto’s uit 2016 zijn dan ook stukken beter als deze in dit logje…
(klik hier om naar Godafoss in 2016 te gaan)
De foto’s hier in dit logje zijn meer “snelle” reisfotografie …





Normaal gezien zou ik hier ook graduele grijs filters gebruiken,
maar omdat er hier zoveel volk rondliep kon ik me dat niet permitteren…
Bij een sluitertijd van 60sec of meer kan je zeker zijn dat er hier de een of andere
oen voor je camera komt lopen…
De beweging van het water is hier niet ‘verzacht tot een waas’,
maar het eind resultaat heeft zeker ook zijn charmes 🙂






Het stuifwater van deze immense waterval kan je kilometers verder nog voelen…
Op deze plaatsen aan de randen moet je wel opletten…
de randen zijn door het ononderbroken stuifwater erg poreus geworden.
Als je te dichtbij komt, is de kans groot dat de grond onder je voeten wegzakt…
En dan flikker je een heel eind naar beneden natuurlijk 😶





Deze kleine zij arm van de kolkende rivier had ik in 2016 ook ‘ontdekt’…
De kleuren van het gras, het water, de rotsen zijn nog steeds betoverend mooi !





De ongelooflijke verscheidenheid in de graskleuren vind ik super om te zien !
Tot op deze moment regende het héél even niet…






Toen we verder reden, richting Hveravellir regende het terug…
Je kan ook duidelijk de schaduwen van de wolken zien op de berg flank !
Deze foto doopte ik : “De Tranen Van De Reus”
(btw, alle volgende foto’s zijn geshoot vanuit onze rijdende jeep-camper…)






In IJsland kan je naaste gebuur 50km verder wonen…
In de winter is het hier maandenlang donker,
in de zomer gaat de zon bijna niet onder…
Het leven moet hier echt niet eenvoudig zijn !






Zoals in elk bergland maaien ze de grassen,
dat dient als wintereten voor het vee…






Het laatste van de zomer…
er is nog steeds sneeuw te vinden !
Maar elk jaar is er minder en minder sneeuw 😶






Nu rijden we door een gebied met ongelooflijke landschap pen.
Op de berghellingen groeien fel gekleurde korstmossen,
terwijl het bovenste van deze bergen gewoon kale rotsen zijn






Een Z/W impressie van deze bijzondere bergen…






Een paar km verder in deze sprookjesachtig mooie bergen
geloof je je eigen ogen niet !






Amper 1 km verder dan de vorige foto is het licht ondertussen helemaal veranderd !
Ze noemen IJsland niet voor niets het land van de 4 seizoenen op 1 dag 😎



Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 44 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk mooie natuur daar in dat wonderbare land.
Ook de regen is ginder indrukwekkend… én meestal heviger dan in ons Belgenlandje !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie !

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Dirk

Macro in onze herfst tuin

Het leuke van macro fotografie is dat je het overal kan doen !
Zelfs op een klein appartementje met een mini terrasje
kan je de meest leuke macro foto’s maken 🤗
Wat bloemekes, een paar leuke zaadjes, insecten vind je meestal overal,
misschien zelfs wat oud speelgoed van vroeger, van je kids of kleinkinderen…
De mogelijkheden voor macro zijn quasi onbegrensd.

Alle foto’s in dit logje zijn gemaakt met de Fuji XH1 én de spotgoedkope
manuele (Chinese) Laowa 65mm f2,8 2:1 macro lens.
Een ‘gewone’ macro lens heeft een verhouding van 1:1…
De Laowa lens komt 2x dichterbij ! (2:1 verhouding)
In een manuele lens is er géén autofocus…
dat betekent dat je als fotograaf alles op manueel moet gooien…
Maar dat is nu juist datgene dat een macro fotograaf altijd doet 🤠
Maar door het ontbreken van (dure) elektronica in deze macro lenzen,
zijn de Chinezen erin geslaagd top kwaliteit macro glas aan te bieden
voor een spotgoedkope prijs ! 😎

De meeste spiegelloze systeem camera’s bieden de dag vandaag een
redelijk goed focus-peaking mechanisme aan, zodat scherpstellen op
elk punt dat je wil héél simpel wordt.
Deze Laowa lenzen kan ik iedere macro fotograaf aanbevelen.

Belangrijk: Aan deze ‘Laowa reclame’ verdien ik niets, rien de knots, nada, nothing…
Laowa weet zelfs niet wie ik ben !🧐
Mijn positieve ervaring met deze lenzen deel ik graag met al mijn bezoekers…
Waarom 2 of 3 keer meer geld uitgeven voor een lens die minder kan
dan deze uitmuntende (manuele) macro lenzen van Laowa… ?

Genoeg technisch geleuter… je kwam naar hier om naar mijn foto’s te kijken hé 😎

Een (voor mij) onbekend plantje dat zomaar groeide in een grote bloempot….
Het leek me een brede groen/bruine grashalm,
maar toen die plots ‘in twee delen scheurde’ dacht ik piepkleine zaadjes te zien verschijnen…






Een paar cm link of rechts in de bloembak… (ik weet het niet meer…🤭)
Een piepkleine rode stengel met rode vleugel blaadjes verscheen voor de lens…
De rode blaadjes waren amper 2 tot 2,5mm breed.
De lens was volledig opengedraaid tot 2:1, wat een uiterst minimale scherptediepte
als welgekomen extraatje gaf ! De achtergrond was heerlijk onscherp wazig 🤗





Ooit droeg deze stengel een ‘slaapmutsje’…
De frèle oranjegele bloemblaadjes van dit slaapmutsje zijn reeds afgevallen.
Koning herfst nadert, weet je wel ?
Op de kleine, ronde bloemendrager heb ik het scherptepunt gezet…
Het boven en onder van de bloem stengel verdwijnt in een heerlijk onscherp waas !
Met dit soort 2:1 macro lenzen kan je echt schilderen met je camera 😋






De lens wat terug gedraaid naar min of meer ‘gewone’ macro toestanden…
Ergens tussen 1:1 én 2:1 macro verhouding kon ik een Vuurwants (rechts)
én een piepklein rood spinnetje (links) observeren….
Ik kon ze onmogelijk beiden tegelijk scherp krijgen, daarvoor is de scherptediepte
op dit micro macrovlak veel te klein…
Ik zou beiden tegelijk scherp kunnen krijgen met Focus Stacking,
maar dan ben ik weer heel fotografie technisch bezig … en dat wil ik niet !
Fotografie moet als een buikgevoel zijn vind ik… Geen berekende techniek !




Zomaar een boeketje prille herfstblaadjes 🤠





Een ooit geel/groen lenteblaadje dat intussen rood is verkleurd in onze Japanse kerselaar…
De structuur van de bladnerven… daar kan ik lang naar kijken én blijven genieten 🥂






Een dikke halve meter verder én een dikke meter lager dan de vorige foto,
vond ik een leuke & fotogenieke kolonie Vuurwantsen !





Het was me daar een gekrioel van jewelste…
Na vele jaren van observatie op deze onschuldige rood/zwarte rakkertjes,
heb ik wel geleerd dat ze in de prille herfst met zijn allen druk bezig zijn,
om hun winter schuilplaats te bouwen…
Bouw maar lekker verder Vuurwantjes…
See you back in de volgende lente 😊





Een ander groen/bruin takje dan het takje in de eerste foto in dit logje,
(dat ik nog steeds niet kan thuisbrengen…) splitst hier ook in twee delen…
In het midden dacht ik heel minuscule zaadjes te zien met witte zweefhaartjes eraan gegroeid…
Witte zweefhaartjes evenals de zaadjes verspreiders van een pissebloem bijvoorbeeld 🧐
Door het 2:1 formaat van de 65mm macro lens schat ik in dat deze kleine zaadjes
1 tot 2/10 mm (mm = millimeter) groot zijn…
Het kleine macro + micro macro wereldje is overweldigend hé ?






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Ik was op zoek naar meerdere ‘splijtende’ takjes in het prille september avondlicht…
Het in 2 gespleten takje rechts vond ik best wel interessant,
omdat de “zaadjes” duidelijk zichtbaar zijn…
Maar in de digitale donkere kamer (Photoshop) zag ik links een ander takje opduiken !
Op dat linkse takje zat een oneindig klein insectje…
2 voelsprietjes, 6 pootjes, en 2 vleugelparen…

Hoe oneindig klein dat petieterig klein wezentje ook mag of kan zijn…
Het leven op aard heeft het omarmd én een plaatsje gegeven in de ketting van eten of
door een ander beestje opgevreten te worden natuurlijk… ! 🙃
Evolutie is onvoorspelbaar én bijzonder willekeurig… (en dat is maar goed ook !)


‘k hoop dat je genoten hebt van dit herfst macro logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk