Speelse Spiegelingen (Part 10)

Van het kleine wereldje der druppeltjes,
is het weer tijd om iets totaal anders te presenteren.
Wat dacht je van nog een “Speelse Spiegelingen” logje ? 😎
Dit logje gaat verder waar Part-9 gestopt was…

Bij de eerste foto’s heb ik mijn inspiratie gehaald bij de Zenith toren,
in de Noordwijk van Brussel…
Daarna ‘speel’ ik verder met de TBR toren, waar ik vroeger vele jaren heb gewerkt 😉

De camera is nog steeds de Fuji XT1 (mijn eerste systeem camera)
de lens is de Fuji 16/55mm f2,8 (= 24/70mm in kleinbeeld formaat).

De Zenith tower bied me vele mogelijkheden, om later mee te “spelen'” 😋
In de schaduwen worden de enorme ruiten goud gespiegeld…
Hier maakte ik er een enorm, onmogelijk juweel van …






De Zenith toren heeft ook een vrijdragend stuk,
waar je als fotograaf leuke dingen mee kan gaan doen !
Links zie je het vrijstaande Zenith toren gedeelte,
rechts zie je een glazen kantoorgebouw (van een of ander ministerie )
met bijna gitzwart/blauwe ramen. In de weerspiegeling zie je aan de overkant
de restanten van de gestripte TBR toren…
Deze foto gebruik ik als vertrekpunt…





En we zijn vertrokken voor een paar Zenith toren spiegeling spielerijtjes 🙃…
Een eenvoudige horizontale spiegeling van voorgaande foto.
De toren doet me denken aan een of ander kubistisch wezen dat op me afkomt 😶







Als we gaan roteren, spiegelen, die handelingen een paar keer herhalen,
dan wordt het moeilijk om de Zenith toren nog te herkennen 😋
De reflecties van de wolken in de andere toren voelen onwerkelijk…
Maar dat is juist mijn bedoeling 😁






De handelingen die ik uitvoerde in de vorige foto,
heb ik letterlijk herhaald,
maar dan in een omgekeerde volgorde ! 😁






Bij de TBR toren aangekomen…
In dit gebouw heb ik vele jaren gewerkt,
(het was de hoofdzetel van de telefoon zone 02 (Brussel) )
Nooit kon ik vermoeden dat het gebouw volledig zou worden ‘gestript’
én daarna worden gesloopt, wegens stabiliteit problemen.
Nu staat er een totaal nieuw gebouw op deze plaats…




Volbracht

TBR toren
het waren leuke jaren
je taak is volbracht





Van het gestripte TBR gebouw heb ik een reusachtige CPU gemaakt,
met twee kernels 😏







Een omzetting naar zwart/wit…
bij dit soort ‘fotografie’ moet dat zeker kunnen vind ik…
Het maakt het eindresultaat wat ‘sterker’ in mijn ogen




Zelfs in een zwart/wit omzetting kan je nog een stapje verder gaan….
In de vorige foto vond ik de contrasten een tikkeltje te hard.
Het afzwakken van de harde contrasten maakt het geheel zachter,
de grijstonen krijgen nu de overhand…
Ideaal om nog ff weg te mijmeren over hoe ons leven daar pakweg 25 geleden was😉








Ik hoop dat je van dit ‘Speelse Spiegelingen’ logje hebt genoten ? :mrgreen:

Misschien vind je de haiku/senryu poëzie-woordjes, met mijn eigen digitale pen geschreven, ook leuk ?


Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

Vriendelijke groetjes,

Dirk

Het kleine zomerse wereldje

Van het ‘Kleine Wereldje’ in Limburg,
gaan we verder met een heel andere ‘Kleine Wereldje’,
namelijk, : Het kleine wereldje in mijn terras en tuin.
De foto’s dateren uit juni dit jaar.

Het fototoestel is de Fuji XH1,
de lens is de Canon 180mm f3,5 macrolens,
die via de Fringer EF->FX adapter op de Fuji X body is geklikt.
Deze adapter verbind natuurlijk ook de elektronica van de lens
met de elektronica van de Fuji XH1 body.
Deze Fringer adapter bevat ook een diafragma ring,
waar ik probleemloos het diafragma mee kan veranderen.
(Op de 180mm macro lens zelf zit geen diafragma ring,
het diafragma moet je op de Canon body zelf veranderen
dmv een diafragma wieltje.)
Heel handig dus van de Fringer ingenieurs 😎

In één van onze houten bloembakken groeien petieterig kleine
witte bloemetjes. Elk bloemetje is ongeveer 1 a 1,5mm groot.
Toen ik de foto later ‘ontwikkelde’ in de digitale doka, Photoshop,
zag ik tot mijn verrassing een piepklein (kevertje ?)
in één van de witte bloemetjes kruipen 🙂






Een blindebij zie ik regelmatig snoepen van onze witte margrieten 🙂






Het lieve beestje vond het leuk om gefotografeerd te worden
en toonde zich dan ook van zijn/haar (?) beste kant 😎






Groene vleesvliegen zie ik ook regelmatig in onze wilde bloementuin…
Zolang ze niet in onze keuken komen, mogen ze van mij doen wat ze willen 🙂





Een witte margriet droom ervan om zo groot te worden als de buurvrouw 😉






Een Penseelkever (Trichius fasciatus)…
Deze soort zie ik héél zelden in onze tuin !
Daarom was ik dus heel blij dat ik dit mooie beestje kon fotograferen :mrgreen:






Bij het fotograferen van insecten, is het meestal gewoon een kwestie van heel traag
te handelen, geen bruuske bewegingen maken, niet in of uitademen in de richting
van het beestje (Veel insecten hebben een hekel aan mensenadem geurtjes…)
Zorgen dat je schaduw niet over hen heen komt… anders zijn ze weg !
Je mag lawaai maken, flitsen… daar zitten ze meestal niet mee in 🙂
Hier was ik ook blij dat het kevertje zijn voorkant mooi liet zien 😎






Ook de achterkant van deze Penseelkever is best wel mooi om te zien.
Door de beharing zijn het ook goede stuifmeel-overdragers.
Heel nuttige beestjes dus !
De symbiose die gedurende tientallen miljoenen jaren is gegroeid
tussen insecten en bloemen/planten … Als je daar echt stil bij staat,
dan besef je pas hoe wonderlijk het begrip ‘leven’ is :mrgreen:






Een klein slaapmutsje dat heel elegant haar tere bloemblaadjes
opvouwde in het warme licht van de zomerse avondzon…
De groene stengel , het roze-rode schijfje én de oranje bloemblaadjes
vond ik echt vertederend mooi 😉
Titel: Ballet met oranje tutu






Een Juffertje in het groen en een slaapmutsje…
Titel: Flower conversation






Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een naarstige hommel doet zich tegoed aan de vele bloemen
in onze wilde achtertuin…






Ik hoop dat je van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk






Speelse Spiegelingen (Part 9)

Van het kleine macrowereldje gaan we terug naar iets helemaal anders !
We gaan terug naar het gekke wereldje van de ‘Speelse Spiegelingen’ 😎
De locatie is naar gewoonte Brussel centrum…
De originele bron-foto’s, die ik hier gebruik, dateren uit 2014 en 2015.
Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XT1 (mijn eerste systeem camera).
Toen ik nog werkte in Brussel, ging ik meestal (én als het niet regende natuurlijk)
mijn bokes opeten in één van de vele stadsparkjes die Brussel rijk is.
Op voorhand wist ik welke foto’s ik ging maken én van welk gebouw.
Het middaglicht is Brussel centrum is niet zo sterk als op het platteland,
omdat er zoveel immens hoge kantoorgebouwen staat die voor schaduwen zorgen.
Ideaal licht dus voor mijn “Speelse Spiegelingen” :mrgreen:
De lens was de Fuji 16/55mm f2,8 (= 24/70mm in kleinbeeld formaat).
Een kleine en lichtgewicht lens, zeker als je de zware Canon of Nikon rivalen ziet 😉 )

Het leuke van ‘Speelse Spiegelingen’ is dat je weet waar je begint…
Maar nooit weet waar je gaat eindigen 🙂
De originele foto bijvoorbeeld, kan ook al een weergave zijn een bestaande
spiegeling, reflectie van een ander gebouw er juist naast .
Het loont dus zeker de moeite om goed uit te kijken naar dat soort spiegel-pareltjes !
(in de laatste foto’s van dit logje vertel ik je wel wat dit gebouw is…)





Als ik verder bouw op de vorige foto, wat draaien en keren, spiegelen en zo verder,
dan ben ik op de duur aan het “spelen” met structuren, lijnen, kleur contrasten…
Een onmogelijke wereld scheppen uit wat basis gegevens…
Ik amuseer me er graag mee 🙂

Scheppen

Een wereld scheppen
architectuur omvormen
naar iets totaal nieuw





Wie (her)kent het originele gebouw uit deze 4x gespiegelde en gedraaide foto ? 😉






De vorige Speelse Spiegeling foto bewerking, deed me denken aan een halve jojo.
Iedereen kent dat speelgoed waar we als kind zeker mee hebben gespeeld.
Waarom zou ik van de eerste bewerking geen Jojo maken dacht ik 😉
Omdat juist die steenrijke eigenaar van dit gebouw me aan een Jojo deed denken …






Om de Jojo helemaal af te maken… alleen het koordje en de twee stokjes mankeren nog 🙂
Deze Jojo is initieel gegroeid uit een enorm bankgebouw… (ik verklap niet welk gebouw 😎 )
Banken, hoe ze met ons geld sollen,
hoe ze mensen aan het lijntje houden met lege beloften…
Het zijn de grote Jojo’s van onze huidige maatschappij, op en af,
heen en weer… draaien maar !
Wie hanteert het banken Jojo koordje met de twee stokjes ??






Nog een andere bewerking van het zelfde gebouw,
waar dit logje mee begint…





Zelfde foto als de vorige,
maar dan omgezet naar zwart/wit.
Het beeld voelt hier heel anders aan vind ik,
de diepte is min of meer verdwenen.
Het geheel voelt koeler, meer technisch aan, of meer grafisch verantwoord ? :mrgreen:




Een gewone foto, onbewerkt…
van een glazen kantoor wolkenkrabber, zoals er veel staan in Brussel
Eén hoek in de toren maakt een fantastische reflecterende spiegeling.
Deze spiegeling effect foto heb ik gewoon 90 graden naar rechts gedraaid,
meer is het niet hoor 😉


Niets is…

Niets is wat het lijkt
onder kan ook boven zijn
links, rechts waar zijn ze ?






De zwart/wit versie van de vorige foto wil ik je zeker niet onthouden…
Het doet me ergens denken aan de geniale kunst werken van Maurits Cornelis Escher
In veel van zijn werken ben je tegelijk boven én beneden, link en ook rechts …





De Zenith toren in de Brusselse Noordwijk heeft me al veel geïnspireerd 😎
We beginnen met een opname, min of meer gelijk aan de vorige bronfoto,
maar dan meer ingezoomd, zodat we meer details verkrijgen…
De foto is hier ook 90 graden naar rechts gedraaid…





Als we de vorige ‘bewerking’ gaan spiegelen,
dan krijgen we een heel andere, nieuwe wereld !
Hoe saaie kantoorgebouwen ineens boeiend kunnen worden hé ? 😉
Het ‘landschap’ lijkt wel deel uit te maken van de virtuele wereld uit Tron
(De eerste 100% digitale Walt Disney Sf film uit 1982).





Om dit logje voor vandaag te eindigen:
Als ik de vorige bewerking nog eens ga draaien, spiegelen enz
dan reis ik steeds meer en meer weg van de realiteit…
maar gaandeweg ontdek ik ook nieuwe schoonheid die niemand ooit voor ogen had 🙂
Uit het niets, iets nieuw scheppen…
Dat is toch waar iedereen van droomt ? :mrgreen:


Scheppen

Fantasierijk zijn
uit het niets, iets nieuw scheppen
dat wens ik je toe


Speciaal voor de Trekkies bezoekers:
To explore strange new worlds
To boldly go where no man has gone before 😎





k hoop dat je van dit ‘Speelse Spiegelingen’ logje hebt genoten ? :mrgreen:

Misschien vind je de haiku/senryu poëzie-woordjes, met mijn eigen digitale pen geschreven, ook leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Vriendelijke groetjes, Dirk

Winterse details (Deel 3)

Van de hak op de tak springen, is één van de constanten in mijn blogjes.
Dat zullen vele trouwe bezoekers al wel opgemerkt hebben 😉
Het vorige logje ging vooral over macro, mooi avond licht en bloemen.
Dit logje is weer iets totaal anders en we gaan gewoon verder waar ik
in het vorige ‘Winterse Details deel 2‘ gestopt was.

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3 met de24/600mm lens.
Hierop heb ik een Nisi close up filter geschroefd, om wat dichterbij
het onderwerp te kunnen komen. Dat deze filter het beeld wat vervormt,
neem ik er graag bij. Het is soms een pluspunt vind ik 😎

De locatie waar deze foto’s zijn genomen is een paar honder meter
verder dan ons huis. Een overstroming gebied, een moeras bosje,
een weide met wat pony’s, veel mooie verweerde oeroude weidepalen, enz
Allemaal interessante dingen om niet alledaagse fotografie te maken 😉

Ga je mee op het foto-wandel tripje ?

——————————————————————–

Een oude, met mos overwoekerde houten weidepaal,
zo verweerd als het maar kan zijn !
Ik vind het een mooi geheel,
vooral omdat het ons toont dat moeder natuur op het einde altijd gelijk krijgt 🙂


Natuur

Alles is eindig
moeder natuur overwint
krijgt het laatste woord






Een echt oude weidepaal,
overdekt met prachtig gekleurde groen/gele mossen,
tientallen barsten en spleten in het hout vertellen me,
dat deze paal niet lang meer zal blijven rechtstaan…
Titel van deze foto: Vergankelijk






Deze foto is ietwat een buitenreeks geval…
Moest dit met een echte 1:1 macro lens zijn genomen,
dan zou de achtergrond (het gras enzo) heel zacht van kleur én zonder vervelende
details zijn, die alleen de aandacht wegleiden van het onderwerp.
Als je ooit mooie macro’s wil maken met de Sony RX10 én een Nisi close-up filter…
Niet doen, want het is een slechte combinatie, zoals je op de foto kan zien…






Door de onverwachte vervorming van het beeld, veroorzaakt door de Nisi filter,
kan je soms leuke dingen doen, die je niet zou verwachten… 😎
In mijn fantasie zie ik een verweerd bergmassief oprijzen,
diepe kloven en ravijnen maken het onbegaanbaar voor berg beklimmers… :mrgreen:





In het vorige logje vertelde ik, dat langs het wandelpad een stuk of wat krulwilgen staan.
De grillig gevormde takken in puur tegenlicht gefotografeerd vond ik fascinerend !
Ik vertelde je ook dat ik met deze foto’s nog een stapje verder zou gaan 😎





Een stapje verder… 😎
Dit is identiek dezelfde foto als de bovenstaande…
Alleen heb ik gewoon de grijswaarden omgedraaid 😉
Herinner je je de negatiefjes van een ontwikkelde fotofilm nog ?
Hier heb ik ook een negatief van de originele foto gemaakt 😎
De mooie gekrulde takken van deze krulwilg
komen zo veel beter tot hun recht vind ik.





Een “speelse spiegeling” bewerking van een gat én een diepe kras
in een oude weidepaal.
Ik zag een soort van struisvogel kop in deze bewerking…






Nog een mooie, verweerde barst in een door mossen begroeide weidepaal…
Soms worden dingen zo verweerd en oud, dat ze een nieuwe schoonheid uitstralen.
Het loont echt de moeite om in de natuur te “zien” en niet zomaar te kijken… :mrgreen:





Nog een leuk negatief omzetting experimentje…
Hier groeien de takken van de krulwilg naar boven…





Dit “negatief” resultaat voelt helemaal anders aan dan het vorige “negatief”,
vind je ook niet ?
Hier krijg ik het gevoel dat de takken willen ontsnapppen…
Als ik misschien de witte tinten hier vermeng met oranje, rood en geel,
dan krijg ik misschien een boom in vlammen ?
Maar dat zou met té ver brengen hé ?
Alhoewel ?? Misschien begin ik daar ooit wel eens aan 😎


Een oude boom, ooit afgezaagd om te verzagen tot planken,
maar door de een of andere reden is hij blijven liggen in het moerasbos…
Ooit was zijn kleurcode blauw, houthakkers weten wel waarom.
Mijmerend over deze oude vermolmde, vergeten boom
moest ik onwillekeurig denken aan zovele mensen in rust & ziekenhuizen,
die helemaal alleen gestorven zijn, zonder hun familie, naasten rondom hen,
omdat onze wetenschap toen nog geen verweer had tegen covid19,
toen de vrees voor verdere besmetting torenhoog was…


Eenzaam zijn

ze stierven alleen
eenzaam zijn op je einde
wat een droevig lot




Om dit logje voor vandaag toch te eindigen met een vrolijker noot:
Een heel zeldzaam paddenstoeltje met een extreem hoog ijzer gehalte !
Het is een FungusBloknageltje :mrgreen:



Et voila, we zijn aan het eind van een derde “Winterse details” pseudo
macro logje gekomen. ‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op
de objecten die ik de moeite waard vond om te fotograferen.
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing
Heel waarschijnlijk weer over iets helemaal anders,
maar zo blijven we scherp én nieuwsgierig hé ? 😉


Groetjes, Dirk

Speelse Spiegelingen… Deel 8

Van ‘Het kleine wereldje’ der macro fotografie,
maken we weer een grote zijsprong naar weer iets helemaal anders ! 😉
We springen ook flink wat terug in het verleden…
Het was 2014, toen werkte ik nog in Brussel en deed graag mijn middag
wandelingetje van 15 minuten (als het weer het toeliet natuurlijk).
Gelukkig was het toen een lekker zomers weertje.
Gewapend met de Canon Powershot G11, een leuke camera, waar je alles wat
je zelf wou kon instellen en/of veranderen.
Eigenlijk zoals je werkt met een professionele camera, met alles op de M stand.
De M van manueel dus…

We gaan het in dit logje dus hebben over ‘Speelse Spiegelingen’,
zoals de titel ons al vertelde natuurlijk… 😎
Als je graag al mijn ‘Speelse Spiegelingen’ logjes nog eens wil (her)zien,
geef dan ‘Speelse Spiegelingen’ in onder “ZOEKEN”.

Alle spielerijtjes foto’s die je hier ziet, komen dus uit Brussel, meer bepaald
uit de Noorder buurt (De buurt rond het Noord Station).
De talloze kantoor gebouwen daar zijn dankbare onderwerpen voor mijn
‘Speelse Spiegelingen’. Ik draai, roteer, wentel links of rechts, ondersteboven,
of omgekeerd… Het is leuk om te doen vind ik 🙂
Meer moet dat niet zijn hé ? :mrgreen:


Glas

Die grote schepen
vol beton, glas en plastic
palmen Brussels in






Soms draai en keer ik een detail uit één foto, copieer het meerdere keren naar boven, onder
of allebei… Een eind resultaat foto is soms 4 , 6 of 8 keer groter dan het origineel 😉
Het is leuk om met zodanig met vormen en kleuren te “spelen”,
dat het origineel bijna niet meer te herkennen is 😎






Helemaal leuk wordt het als ik met ingekorte spiegelingen werk !
Dan kan je zelfs met het perspectief een loopje nemen 😎
“The sky is the limit”… Dit zou een mooie titel zijn voor dit spielerijtje 🙂






Voor dit soort fotografie spielerijtjes moet je liefst géén “gewone” foto’s nemen…
Je moet proberen een gebouw aan te voelen,
als fotograaf kan je op voorhand ‘spelen’ met het perspectief…
Ongewone kijkhoeken kunnen heel leuke verrassende mogelijkheden bieden
bij het latere “Speels Spiegelen” process in Photoshop.
Noot: Je hebt niet echt Photoshop nodig, want er zijn tientallen freeware apps
die ook kunnen wat ik doe in Photoshop. Maar omdat ik een abonnement heb
op Photoshop + Lightroom (11€/maand) , gebruik ik natuurlijk Photoshop 😎

Soms kunnen renovaties, herstellingen aan een gebouw heel interessante foto’s
opleveren die iets extra kunnen geven aan mijn ‘speelse spiegelingen’ techniek 😎
Het blijft een voortdurend zoeken en zien naar interessante details…
Dat gegeven an sich is al boeiend genoeg 😉


Parasieten

Big Data Giants
groeiend als parasieten
zorgen voor chaos







Hetzelfde gebouw als op de vorige “foto”…
Hier heb ik een andere uitsnede gemaakt van de renovatiewerken , en voila !
Het levert me een minimalistisch lijnenspel op, dat ooit bestond,
en tegelijk nooit heeft bestaan 🙂





Deze foto is géén ‘Speelse Spiegeling”, maar de nooduitgang van een groot hotel in Brussel.
De buitenmuren zijn maagdelijk wit geschilderd,
wat heerlijk contrasteert met de ‘modaal rode’ gevelsteen kleur van de nooduitgangen.
Deze foto wou ik in Z/W omzetten, maar daar ben ik wijselijk vanaf gestapt,
omdat de kracht van deze foto (volgens mijn bescheiden mening),
zit in het contrast van de rode baksteen én de enorme witte hotel gevel.
Deze Brusselse architectuur foto vind ik wel iets hebben…


Geheimen

Tussen de muren
van een groot hotel wonen
Zoveel geheimen…l


Nog een foto, die geen ‘Speelse Spiegelingen’ foto is,
maar de kracht van de complementaire kleuren sprak me hier echt aan !
Wat zijn complementaire kleuren ?? Klik hier
Een uniek momentje, deze verlaten tafeltjes, want meestal is alles hier volzet 🙂
Je zou bijna zeggen dat het tijdens een lockdown was…
Maar dit was echt 2014… 😎





Ook dit is geen ‘Speelse Spiegeling’,
het is slechts het resultaat van een aangepaste kijkhoek, toen ik deze “bron” foto maakte.
Het ‘Speelse Spiegeling’ resultaat van deze foto zie je in ….
de volgende foto ! 😉






Wat ik hier wil aantonen, is dat als je ‘Speelse Spiegelingen’ wil gaan maken,
dat je op voorhand toch redelijk goed moet weten wat je met je bron materiaal gaat doen…
Als je ‘zomaar’ wat foto’s neemt van een willekeurig gebouw…
dan ga je wat zitten knoeien 🙄
Daarom herhaal ik nog eens… Je moet leren “zien” , en niet gewoon “kijken”.
Hier heb ikzelf een lange tijd over gedaan, eer ik hét begreep !
Maar eens je “hét’ ziet… Dan open er zich een mooie wereld voor je, echt waar :mrgreen:







Om dit logje voor vandaag te eindigen…
In deze ‘Speelse Spiegeling’ foto is een interessant digitale fotografie fenomeen opgetreden…
Namelijk het Moiré effect !
Zie je cirkelvormige afwijkingen in de verticale én de horizontale lijnen van het gebouw ?
Dat is Moiré…
Photoshop kan moiré min of meer wegwerken, maar ik heb het hier bewust zo gelaten.

Moiré, hoe wordt het veroorzaakt ??

De term moiré is afkomstig van de naam van een Franse soort zijde.
Een moiré-patroon ontstaat als het onderwerp dat je wil fotograferen een fijn patroon bevat.
Denk bijvoorbeeld aan het weefpatroon van een stuk stof, dakpannen,
of de dicht tegen elkaar liggende horizontale/verticale lijnen van bepaalde gebouwen.
Als dit patroon overlapt met het patroon van de beeldchip van je camera ontstaat
er door interferentie een derde patroon: moiré.

Deze foto is het resultaat van een uitsnede van een kantoorgebouw foto,
dat nadien 4x horizontaal én verticaal is gespiegeld.





k hoop dat je van dit ‘Speelse Spiegelingen’ logje hebt genoten ? :mrgreen:

Misschien vind je de haiku poëzie-woordjes, uit eigen pen geschreven ook leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Mijn macro werk-methode workshop

Zoals ik in het vorig Mierenboerderij logje had beloofd,
probeer ik vandaag met woord én beeld uit te leggen,
hoe ik in slechte lichtomstandigheden, er in slaag
om toch min of meer aanvaardbare macro’s te maken !

Het is geen geluk hebben met het aanwezige licht hoor…
Het is manueel werken om dat aanwezig licht zo mooi mogelijk te maken !
En dit alles met een minimum investering aan foto uitrusting !

In dit logje werk ik niet met insecten, omdat het buiten pijpenstelen regent… 🙄
Het principe waar mijn ‘werkgang’ om draait is heel simpel !
Licht, licht en nog eens licht !
Om een goede foto te maken heeft een fotograaf goed en mooi licht nodig.
Als er geen mooi licht, dan moet de fotograaf dat licht zelf maken !
Is dat simpel ? eigenlijk wel ja… Lees & kijk maar verder :mrgreen:
Jullie kennen ongetwijfeld de driehoek relatie van het licht in fotografie,
de verhouding van 3 parameters : ISO, Sluitertijd én het Diafragma.
Deze 3 parameters gaan we lekker zelf bepalen !
dat geeft ons als fotograaf een enorme vrijheid !
(je zal dat later in dit workshopje wel inzien hoor)

Ten eerste: We vertrouwen NIET op de berekeningen van een computer …
(beschouw je camera gerust als een geavanceerde computer ! dat is dat ding ook,
maar een computer kan niet omgaan met gevoelens van ons, mensen…)
We gaan de camera dus instellen naar ons gevoel !

Hoe doen we dat ??

Ten eerste: Zet je camera én je lens op de M van Manueel !
(Noot: Hier werk ik met een 100% manuele Laowa 60mm macro lens,
dus ik hoef de lens niet op Manueel te zetten, omdat ze altijd Manueel is 😎 )
De licht correctie, die laat ik meestal staan op NUL ( zie de draai schijf onderaan)
Btw, deze camera (Sony A7 R2) heb ik 2dehands gekocht voor een fractie van de nieuwprijs ooit…






Dan zet je de ISO “vast” op ISO 100
Als je auto ISO settings van 100 tot 1000 ofzo (of iets anders) hebt, zet dat ding uit
en ga voor ISO100 en niets anders !






Zet de sluitertijd op 1/250s , je kan variaties maken tot 1/200 als het nodig is,
afhankelijk van het licht dat je nodig hebt.

Als je een systeem camera hebt, dan schakel je NU Focus Peaking in !
Focus Peaking geeft aan waar de SCHERPTE van je lens zich bevind.
Dat is verdomd handig om de scherpte van je foto te bepalen !

Bij spiegelreflex camera’s is Focus Peaking iets onbekend,
maar Canon fotografen kunnen toch nog gebruik maken van de subtiele
hackers tool ‘Magic Lantern’, om Focus Peaking toch nog met hun spiegelreflex
te gebruiken ! Meer info over Magic Lantern vind je hier

De rode lijntjes geven aan waar de scherpte van je foto is !
Als je aan je focusring (scherptestelling) draait, zie je de rode lijntjes veranderen …

De scherptediepte (Het diafragma), bepaalt het niveau van scherptediepte,
hoe lager het diafragma, hoe minder scherptediepte,
hoe hoger het diafragma, hoe meer scherptediepte,
maar er zijn grenzen aan de scherptediepte, diffractie komt soms om de hoek kijken…
Het komt er steeds op aan om de Gulden Fofografie Middenweg te bewandelen !






Nog meer voorbeeldjes van Focus Peaking…
Waar je rode lijntjes ziet, daar zit de scherpte van je foto
Een foto van de achterkant van een Cullmann led lampje)






Nog een laatste voorbeeldje van Focus Peaking…

Wat ik meestal doe, is kijkend, ofwel in het uitklapbaar schermpje, of in de zoeker (die hetzelfde beeld geeft)
met de camera, dan heel langzaam dichterbij te komen, tot de rode Focus peaking lijntjes optimaal zijn,
optimaal, op het punt , daar waar ik de focus wil !
Op dat ultieme scherpte moment klik ik de sluiter dicht en maak de foto !

Btw: Als je kleurenblind bent, dan kan je de Focus Peaking kleurtjes blauw, geel of groen maken…
Als dat niet handig is hé ? 😎






De ISO hebben we al gehad,
De sluitertijd is op 1/250s tot 1/200s…
Wat ons nog rest is de derde speler in de fotografie driehoek…
Het LICHT !
Voor het licht gebruik in een goedkope modale flitser én een flitslicht diffuser
Onderstaande foto geeft een voorbeeld van zo’n flits diffuser
(Maar je kan er ook zelf eentje maken uit een witte plastic melkfles ofzo…)






Een voorbeeld van camera, lens én flitsdiffuser erover geschoven.
De hoeveelheid licht uit de flitser is heel belangrijk !
De hoeveelheid licht die we nodig hebben om ons onderwerp perfect te belichten,
is het licht dat we zelf in de hand hebben !
Daarom moet je de flits op de M van Manueel zetten !
Zodat je zelf kan bepalen hoeveel licht je wil hebben 😎
Hieronder leg ik uit hoe je de flits Manueel instelt …






Een flitser kan je instellen op TTL (Trough The Lens <Door De Lens>) , op Slave of Master als je met meerdere flitsgroepen werkt, maar we houden het simpel…
We stellen de flits in op de M van Manueel.
De flitslicht intensiteit kan je daarna zelf instellen…
Hier zie je een spotgoedkoop NISI flitsertje van minder dan 100€ dat zijn werk naar behoren doet 😎






Omdat ik de laatste tijd meer werkte met een Meike Speedlite MK320,
wil ik je deze (spotgoedkope !) flitser ook tonen.
Maar vandaag heb ik de flits op de Sony flitsschoen geklikt, en het rechtervoetje brak af…
Vaarwel flitser dus 🙄 Spotgoedkoop is meestal duurkoop… Weer een lesje geleerd !
De flitslicht intensiteit kan je perfect instellen in de Manuele flits stand !
Hier heb ik het flitsvermogen ingesteld op 1/32 van het totaal vermogen.
Je kan naar 1/64 of 1/128 gaan als je minder licht wil hebben,
je bepaalt het zelf !






Of je kan naar 1/16 gaan, een verdubbeling van licht tov 1/32…
Soms is het nodig, soms dan weer niet…
Maar ik vind het heel belangrijk dat je weet dat je de intensiteit van het flitslicht
in enkele seconden naar je eigen hand kan zetten.






Als je echt veel licht nodig hebt (in een donker bos ofzo ?) dan kan je tot 1/4 gaan.
De flitslicht diffuser verzacht het flitslicht echt goed, maar reken erop dat je bij teveel aan licht je insecten/bloemen foto’s om zeep kan helpen. Vooral bij “gladde” insecten zoals kevers met ‘blinkende’ schilden moet je oppassen met teveel aan licht.
Zoals altijd speelt ervaring in het macro wereldje een grote rol !





‘k hoop dat je van mijn kleine Macro workshopje hebt genoten.
Misschien heb je wel iets bijgeleerd ?? 😉
Whatever dan ook, ik hoop dat sommige van mijn trouwe bezoekers
door dit workshop-logje goesting krijgen om verder te gaan
in hun ervaringen met het wonderbare macro wereldje 😎
Die mooie ervaringen zal ik ten tijde wel horen hé ? 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie  smile 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Mierenboerderij (Part 1)

Van de strobalen in La Douce France,
hebben we het vandaag weer over iets totaal anders.
Zoals je weet, spring ik graag van de hak op de tak,
ik hou van wat chaos en onvoorspelbaarheid, zeker in Blogland 🙂
Vandaag verkennen we een mierenboerderij, zoals de log-titel ons al vertelt…

Ergens begin juni, een zwoele zomeravond, was ik bezig met macro fotografie…
Locatie: onze wilde bloemen en kruidentuin…
De camera: Sony A7R2 met de Laowa 60mm macro 2:1 lens.
Een macro foto-shoot begin bij mij nooit wel overwogen…
ik probeer steeds met iets willekeurig te beginnen,
kwestie van in het “ritme” te komen… 😉
Bezoekers met fotografie ervaring begrijpen dat gevoel heel goed !
Wat valt me op ? Wat trekt mijn aandacht…
Het is een proces dat je niet zomaar in gang trekt hé ?

Mijn oog viel op wat verdwaalde pluisjes uit een paardenbloem,
die verloren waren gevlogen…
Maar kom, er zijn miljarden van die pluisjes, die enkele die het niet gaan halen
is nu niet direct een ramp..
Als opener voor deze macro foto shoot is dit ok 🙂







Na de eerste foto gaat het altijd wat beter met de inspiratie 😎
Een klein vliegje met een venijnig uitziende steeknaaldje trok mijn aandacht…
Maar waar blijven die mieren nu ??? (Zo hoor ik je nu al denken 😉 )






Enkele centimeters verder, op een andere witte margriet,
zag ik daar een of andere bij bovenop landen…
En onder de bij, op de lange stengel zag ik beweging !
Een hoop bladluizen en enkele mieren !






YESS dacht ik !
Ik heb weer een mierenboerderij ontdekt ! :mrgreen:

Bladluizen kunnen een mierzoete nectar uitscheiden (waar mieren verzot op zijn).
In ruil voor deze energie rijke nectar, beschermen mieren die bladluizen,
tegen hun natuurlijke vijanden (zoals Lieve Heers Beestjes, enz)
De mieren ‘melken’ als het ware de bladluizen, door de luizen met hun poten te strelen
over hun bladluizenlijf, door die ‘strelingen’ scheiden de bladluizen hun nectar af.
Bescherming in ruil voor voedsel…
Moeder natuur heeft dit heel aardig in orde gebracht hé ?






De Laowa 60mm macro lens is geen ‘gewone’ macro lens !
Een klassieke macro lens gaat tot 1:1.
De Laowa gaat tot 2:1 , dat is 2x meer dan een gewone macro !
De afstand tussen het lens uiteinde én de mieren is maar enkele cm !
Dat het redelijk tot serieus moeilijk wordt, om op 2:1 verhouding,
een scherpe foto te maken van deze uiterst snel bewegende beestjes,
uit de losse hand, dat zal je wel begrijpen hé ?

Mijn werkopstelling: iso 100 , alles op manueel , f2,8 tot f8 , sluitertijd op 1/200s
of 1/250s , een kleine flitser (ook op manueel gezet !) op 1/32 of 1/16 of 1/8 …
een diffuser op de lens die het flitslicht egaal verspreid over het onderwerp…






In dit kleine, wondere wereldje moet je als macro fotograaf creatief zijn,
om scherpe, min of meer duidelijke beelden te maken.
automatische settings van een camera zijn echt not done…
De scherptediepte op 2:1 is dan ook heel miniem
Met een scherptediepte van min of meer 1 mm moet je als fotograaf je ding doen !
Het is verdomd moeilijk, maar oh zo fijn om te doen hoor 🙂






De bladluizen zijn sloom en traag,
eens ze zich vast boren en zuigen aan een stengel kunnen ze minutenlang
bewegingloos zijn…Voor hun is het dan lunch time 🙂
De mieren echter… die zitten echt geen halve seconde stil !
Die willen niets liever dan zoveel mogelijk bladluizen melken 🙂





Het is wonderlijk om te zien…
Als er een bladluisje de ‘kudde’ wil verlaten,
wordt het beestje manu militari terug naar de kudde gedreven door de mieren…
Geen morren of protest is toegelaten !
Dit soort gedrag is niet echt mijn beeld van een ideale maatschappij,
maar ik troost me dat dit een insecten maatschappij is…






Als je de lijn doortrekt naar onze mensenwereld,
dan ruikt dit mier-bladluis wereldje ergens naar een zwart of bruin politiek tintje…
Maar insecten zijn niet intelligent genoeg, om onze mensen politieke spitsvondigheden
te begrijpen…
Evolutie heeft zoals altijd weer het laatste woord…
Leven en … laten leven !






Hier heb ik een mier kunnen ‘betrappen’ op het ‘streel-melken’ van een bladluis…
Met hun voorpoten, maar ook met hun voelsprieten kunnen ze de bladluizen “melken” !





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Twee mieren van de Bladluis-melkbrigade bewaking plegen “overleg”…
Soms zie je mieren een ‘raar’ dansje voor elkaar opvoeren…
Naar mijn bescheiden mening delen die 2 beestjes informatie met elkaar !
Zeg nu zelf, wij (de mensheid) zoeken in het oneindige van het heelal naar leven,
terwijl op onze aarde de diepste oceanen nog een raadsel van leven zijn,
én we het complexe sociale gedrag van mieren of termieten niet kunnen begrijpen,
vanwege een redelijk zwaar communicatie probleem met de
‘onze mensen én andere insecten kant’…
Eens een ‘klapke’ met een mier doen… Misschien ooit ? ?




‘k hoop dat je van dit Mierenboerderij logje (deel 1) hebt genoten.

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie  smile 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing
Vriendelijke groetjes, Dirk

Zomer in de Dordogne

Van de ‘Winterse Details’ in mijn vorig logje,
én rekening houdende met de aanhoudende kwakkelzomer,
is het weer hoog tijd om naar warmere oorden te verhuizen 😎
In mijn archieven heb ik genoeg warme zon fotografie liggen.
Mijn keuze voor vandaag valt op een zomer vakantie in 2017,
Locatie: La douce France, meer bepaald in de Dordogne.
In de omgeving van Perigeux, Sarlat en Limeul kan je heerlijk uitgestrekte landschappen
bewonderen en zelfs in een warme zomer genieten van een verfrissend windje :mrgreen:

De camera die ik toen gebruikte was de systeem camera Fuji XT1
met de XF 18-55mm f2,8-4 R LM OIS lens.

R = Diafragma ring op de lens
LM = Linaire geruisloze zoom-motor
OIS = Optical Image Stabilisation.
Vroeger was de beweging reductie in de lens (Wat resulteert in een duurdere lens)
Tegenwoordig hebben alle Fuji camera body’s IBIS (In Body Image Stabilisation)
waardoor ze alle lenzen goedkoper kunnen maken. Heel mooi van Fuji ! 😉

Wanneer de boeren hun strovelden maaien en er strobalen of stro rollen van maken,
dan ben ik er hier graag bij om het geheel te fotograferen.
De boer als kunstenaar in het heuvelende land…






Zelfde foto als hierboven, maar dan bewerkt naar een zwart/wit…
Dit landschap vraagt ernaar vind ik !





Strobalen

Hier liggen ze dan
de strobalen in het veld
wachtend op de boer






Van elke foto in dit logje maakte ik een zwart/wit versie…






Zonnebaden

Naast een klein kerkje
liggen gele strobalen
te zonnebaden






Zoals eender aangekondigd… De ZW bewerking 🙂







In dit prachtige landschap kan ik urenlang fotograferen 🙂
Omdat het toen namiddag was en het zonlicht op zijn sterkst was,
heb ik alle foto’s in met een 3x belichting trapje gemaakt en nadien
via PhotomatixPro de 3 belichtingtrap foto’s naar 1 definitieve HDR omgezet.
(dit natuurlijk voor elke foto in dit logje).
Als ik geen HDR (High Dynamic Range) techniek toepaste zou ofwel de hemel
helemaal wit zijn ofwel de schaduwen gitzwart, zonder details.
Dat beetje extra HDR werk nadien heb ik er graag voor over 😎






En natuurlijk, de ZW omzetting… 😉






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een HDR Panorama foto…
Wa is da én hoe doet hij dat ?? hoor ik je al vragen 😉

Graag wat uitleg (in een beknopt notendopje:)
Liefst je camera op statief zetten…
De autofocus uitschakelen, je focust manueel !
Bepaal nauwkeurig waar je begin met het licht-trapje en zet dat punt vast voor alle foto’s.

(ik ga hier niet uitweiden over de parallax correctie bij panorama’s, dat zou hier echt té ver gaan.
we houden het simpel…)

Eerst 3 belichtingtrapjes foto’s maken op uiterst links waar je pano zal beginnen…
Dan de camera (minimum 30% overlappend) wat naar rechts draaien en terug 3 foto’s…
Dan nog wat meer naar rechts (terug minimum 30% overlappend) , terug 3 foto’s
Tenslotte nog wat meer naar rechts, (terug minimum 30% overlappend) terug 3 foto’s
Noot: Zie dat je nooit in het tegenlicht komt als je links of rechts draait met je camera !!…

In totaal heb ik nu 12 foto’s. (4x HDR belichtingtrapje foto’s van elk 3 foto’s)
Eerst maak ik alle 4 de HDR foto’s klaar in Photomatix. (liefst met uitvoer naar TIFF 16 bit)
Nadien maak ik van de 4 HDR foto’s één grote panorama foto in Photoshop.
Het is wel wat werk, maar dan heb je toch wel een betere panorama foto als de
automatische panorama functie die in veel camera’s zit.
Tegenwoordig kan je zelfs in de meeste mobieltjes een pano maken…
Maar als je die eens moet afprinten… dan zie je direct de tekortkomingen ervan.
Met de methode die ik hier toepas, kan je de HDR panorama enkele meters breed afdrukken,
zonder kwaliteit verlies.
’t is gewoon een kwestie hoever je wil gaan natuurlijk… :mrgreen:






En de ZW omzetting, zoals beloofd 😉






k hoop dat je van dit zomers strobalen logje hebt genoten 😎

Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Winterse details (Deel 2)

in het begin van deze maand juli,
was ik een serie begonnen van “Winterse details”.
Dit eerste logje kan je hier herlezen/kijken.
De camera is nog steeds dezelfde, namelijk de Sony RX10 III.
Het geheel is een experimentje om dichterbij mijn onderwerp te komen,
een soort van pseudo macro dus. Maar dat alles kan je herlezen in
het vorige logje 🙂

De bedoeling is dat ik met “andere ogen” kijk naar alledaagse voorwerpen,
naar alledaagse dingen in de natuur, een weide, een boom, een paal, enz enz.
Soms kan ik vormen van “iets” herkenbaar zien, soms valt me iets op
dat abstrakt kan zijn, of iets dat gewoon mooi is als detail…
Kijken, niet zomaar zien…

Een stokoude, gebarsten weidepaal … of is het moderne kunst ? 😉
Als je ziet wat er soms als moderne kunst gepresenteerd wordt,
dan zou dit best wel eens kunnen hé 🙂







Een andere weidepaal , vermolmd , ruw overdekt met mos…
Maar ik zag er prachtige details in !






De gebarsten bovenkant van een houden weidepaal,
het zou een foto van een ruw landschap kunnen zijn, gemaakt met een drone…






Mos vind je in alle soorten en kleuren.
Sommige mossen zijn zo complex van vorm dat je er naar blijft kijken 🙂






Bekermosjes vind ik altijd supermooi.
Als die op een boom groeien, dan is het 5 voor twaalf voor die boom…






Hier heb je een heel mooi voorbeeld van hoe de NISSI voorzetfilter
het perspectief op een heerlijke wijze vervormd.






Soms zie je echt leuke dingen opduiken in die oude, vermolmde weidepalen 😎
Twee donkere ogen keken me aan !






Een zwart/wit omzetting van bovenstaande foto…
Het benadrukt de ruwheid van de houten paal vind ik.






Hier heb ik de vorige foto gewoon 180 graden gedraaid.
Op de een of andere manier komen de twee” donkere ogen” hier meer tot leven 🙂






Het wandelpad passeert voorbij een stuk of wat krulwilgen….
De grillig gevormde takken vind ik fascinerend.
Een foto in puur tegenlicht maakt de takken bijna zwart,
het lijkt wel dat de bomen dansen ! 😎
In een volgend logje van “Winterse Details” ga ik op dit thema nog een stapje verder !





Et voila, we zijn aan het eind van een tweede “Winterse details” pseudo
macro logje gekomen. ‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op
de objecten die ik de moeite waard vond om te fotograferen.
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 24)

Mijn laatste drie logjes gingen allemaal over macro en macro fotografie…
Het is hoogtijd om daar eens verandering in te brengen, vind je niet ? 😉
Hier in Dilbeek is het weer 28 graden warm 🙄 , voor mij is dat geen weer
om nog buiten te komen. Daarom maak ik nu graag een verkoelend logje,
met lekker blauw gletsjerijs, made in IJsland 😎

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3, deze superzoom (24-600mm) camera
is me toen heel goed bevallen en is sedertdien mijn trouwe reisgezel 😎
Bij veel foto’s was ik die 600mm zoom capaciteit ferm dankbaar, want daardoor
kon ik foto’s maken die me met een 70/2OO of 100/400mm nooit zou lukken !

Ingezoomd op 600mm (én een statief gebruikt om beweging onscherpte te vermijden)…
Een héél klein gedeelte van de Jukulsarlon gletsjer…
Deze immense ijsmassa is overdonderend én indrukwekkend !
Het steunend, krakend geluid van dit voortdurend in beweging zijnde ijs
is echt wel speciaal, dat geluid vergeet je nooit meer !




Gletsjer

Blauwe ijsbergen
kruipen langzaam van de berg
een machtig geluid






In sommige ijsbergen kan je het goed het grind zien,
dat de gletsjer uit de berg heeft geschuurd,
op zijn afdaling naar beneden.
De wetten van de zwaartekracht gelden ook hier 😎






In deze omgeving,
ben je als natuur fotograaf in het Walhalla beland 😉
Smeltend ijs kan resulteren in de meest ongelooflijke vormen






Het keiharde blauwe ijs nodigt ook uit tot abstracte fotografie…
Gelukkig hing er een sluier van wolken voor de zon,
die werkten als een enorme natuurlijke diffuser,
zodat het licht lekker egaal en bijna zacht werd.
Ideaal in deze ijzige omgevingen 😎





Een tunnel, dwars doorheen enorme ijsbergen…
of waren het kleine ijsblokken ??
Blijf maar raden, want ik ga het je niet vertellen 😉





Groen en blauw zijn geen complementaire kleuren,
ze gaan elkaar dus niet versterken…
Maar omdat dit de natuurlijke kleuren zijn van IJsland
vind ik het geheel toch wel sprekend voor IJsland


IJsland

Blauw ijs en groen mos
wat bevroren gevoelens
ik ben in IJsland






Op het ‘wandelpad’ langsheen de berg links,
zie je kleine witte stipjes …
Dat zijn volwassen mensen die daar stappen,
gewoon om je een idee te geven van de grootsheid en de enorme
afmetingen in dit gletsjer gebied !






Terug naar wat meer abstracte fotografie…
Het blauw/groene ijs en het oranje/bruin getinte smeltwater zijn min of meer complementair,
daarmee ‘versterken’ ze het contract tussen die twee kleur groepen.
Als je graag wat meer leert over complementaire kleuren, klik dan hier




Een min of meer gladde zijkant van een ijsberg…
Dit ijs kan al vele honderden jaren oud zijn !
Binnen een paar weken zal deze ijsberg terug smeltwater zijn …
We werpen hier dus in feite een blik op het verleden !





Smelten

Met een ijzig hart
drijf je naar de oceaan
om daar te smelten






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Soms tovert de zon wat goud in het water…
De reflecties in het water zijn heerlijk om te zien 😎





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 24 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik (hier en daar) probeer te dichten ook wel leuk ? 😎

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk