Roest op zondag

Bijna twee weken geleden beleefden we (Johan, Guy en ik)
een heel toffe fotoshoot in de oer-oude werkplaatsen van het
scheepvaart museum in Baasrode.
In die origineel bewaarde metaal bewerkende industrie ateliers,
ontdekten we gaandeweg dat ieder van ons trio,
ergens een voorliefde voor oud roest en verval heeft !👍
Dat gegeven schept een creatieve 📷 band onder fotografen !

Alle foto’s van deze fotoshoot moet ik nog verwerken in Photoshop,
het zijn de allerlaatste foto’s die ik maakte samen met Johan… 😥
(Voor wie Johan onbekend is, lees dan aub mijn vorig logje)
Het nabewerken van deze foto’s zal dan ook emotioneel zijn…

Niet ver van het scheepvaart museum in Baasrode,
heb ik ooit een leuke fotoshoot gedaan in het ‘spoorweg museum’,
ook in Baasrode. Een link daarvan vind je hier.

Uit de foto’s van deze oude treinen fotoshoot,
heb ik speciaal deze foto uitgekozen, omwille van de symboliek &
‘liefde’ voor roest en vergankelijkheid die Johan en ik deelden…
Het verleden (links) kennen we allemaal… dat is geschiedenis…
De toekomst (rechts), is wazig,
maar die moeten we zelf in handen nemen !

Wat ik tot nu toe vooral heb geleerd, is dat ons leven gekke
en vooral onverwachte bokkensprongen kan maken…
Daarom :
Elke dag leven alsof het je laatste is, is zeker wat overdreven,
maar er voor zorgen dat je geen scherpe kantjes of brokken achterlaat…
dat is zeker niet teveel gevraagd hé ?

Omdat ons leven zo broos is :
Carpe Diem (pluk de dag)



In mijn Roest op zondag logjes probeer ik af en toe
een dieper liggende boodschap te leggen…
Maar het zal niet altijd zo zijn, begrijp me dus niet verkeerd 🤔

Opmerkingen, reacties zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie.

Roestige & mijmerende zondag groetjes
Dirk

Afscheid van een vriend

De komende tijd zal het in mijn blogje én mijn reacties op andere
logjes wat stilletjes zijn…
Deze avond kreeg ik te horen dat mijn vriend én voorbeeld
in de fotografie, Johan Dermaut, overleden is…
Gisteren werd een ongeluk met de auto hem fataal…

Johan was even oud als mij en was ook met pensioen,
We hadden vele koffers vol met foto experimenten en
massa’s fotoprojecten om nog samen uit te werken…
Vele toekomst dromen die nu leeg geprikt zijn…😥

Ik zal Johan herinneren als een integere, rechtaan, rechtdoor man,
ook soms als een heel gevoelige en kwetsbare man…
als artiest/kunstenaar in de fotografie heeft hij alles bewezen
wat er bewezen moet zijn…
Ook op intellectueel & begrijpend vlak was Johan steeds voorop…
Omdat je alle wereld nieuws verslond, inwendig filterde én tot
rake besluiten kwam, zal ik onze ‘lange’ gesprekken over de
nationale én internationale situatie, actualiteit en politiek echt wel missen…
We hebben genoeg uren in de auto doorgebracht,
onderweg naar een of andere fotoshoot of tentoonstelling…
& met genoeg Starbucks koffie om over van alles diepgaande gesprekken te houden !

Fotografen hebben meestal weinig foto’s van zichzelf of van elkaar…
Maar gelukkig had ik wat snapshots van Johan tijdens onze IJsland reis in 2019 gemaakt…
(Op vraag van Johan zelf !)

Johan in de omgeving van de Svartifoss_Gletsjer,
Op verkenning van de drijvende ijsbergen…




De eerste én nu ook de laatste IJsland reis die we samen maakten…
Dju toch ! 😥





Dit is ook typisch Johan, IJsland foto’s maken met een mobieltje…
Velen raden hem dat af, maar Johan geloofde echt in dit project
en heeft verdomd goede gsm foto’s van IJsland gemaakt !


Tabee Johan, het gaat je goed,
blijf goede fotografie maken, ergens hierboven,
in het Walhalla van de 📸

De Blog & Website van Johan: https://photodj.be/

Dirk

Roest op Zondag

Als ik op reis ben in een ander land,
gaat mijn aandacht dikwijls uit naar deuren en ramen…
De deurklinken, deur kloppers, enz, zijn meestal helemaal anders
dan diegene die we in ons Belgenlandje gewoon zijn om te zien.
Zelfs de metalen ornamenten tussen de ramen zijn meestal boeiend
om te ontdekken !
Nog mooier worden deze smeedijzeren ornamenten als ze lekker oud
en prachtig verroest én verweerd zijn !

Dit pracht exemplaar kwam ik tegen in Malta… in een of andere havenbuurt…
Dit kunstig gemaakt smeedwerk trok mijn aandacht !






Een detail van dit mooi stukje sier smeedwerk wil ik je zeker niet onthouden !
Omdat ik in het begin van mijn loopbaan een paar jaar als smid, siersmid heb gewerkt,
kan ik dit soort elegant siersmeedwerk echt wel waarderen.
De verfijnde kunst invloeden uit het oosten zijn hier mooi zichtbaar !




‘k hoop dat je vandaag ook weer genoten hebt van mijn Roest op zondag logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🙂

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉

Vriendelijke & roestig luie zondag groetjes,
Dirk

Roest op zondag…

Roest…
oest is één van de meest bekende vormen van corrosie.
oest is aantasting van metaal doordat het reageert op een
combinatie van water en zuurstof.
In het geval van ijzer ontstaat er dan ijzeroxide.
Daarom wordt roesten ook vaak oxideren genoemd…
Tot zover deze wijze roest uitleg die ik ergens bij Google heb gepikt 😇😉

Deze aan hun lot overgelaten treinen, passagier wagons, enz
krijgen na x aantal jaar een lekker patiné van mooi roest
én een zalig willekeurige vorm van ruwe verwering vind ik.
De afbladderende verf krijgt zelfs een kunstig jasje aangemeten 🤠
En zeggen dat ik meer dan 40 jaar geleden met dit type
van treinwagons elke werkdag nog naar mijn werk in Brussel forensde…

In die jaren was er amper 1 of 2 kleine wagon hoekjes (6 of 8 zitplaatsen)
uit de gehele trein rookvrij…
Bij alle andere zit & staan plaatsen werd er toen duchtig op los gepaft…
In die lang vervlogen tijden was dat rook gedrag gewoon ‘normaal’…
Ongelooflijk hé ? 😶🙄
Maar… “Het kan verkeren zei Bredero” 🙃
Gelukkig maar 🚭





Enorme ijzeren bouten die lang geleden de treinsporen stevig verankerden
op de ontelbare eikenhouten spoorbiels…
De potige spoorweg arbeiders die deze enorme bouten, met hun spierkracht ,
in de biels draaiden, droegen meestal geel, fluoriserende veiligheidjassen.
In onze volksmond (omgeving Asse, Merchtem , Opwijk) gaven ze toen die specifieke
spoorweg arbeiders, plus/minus 40 jaar geleden de naam : “Gele kanarievogelkes”
Had jij waar je vroeger woonde daar ook een of andere volksmond benaming voor ?



‘k hoop dat je vandaag ook weer genoten hebt van mijn 🚂 Roest op zondag logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🙂

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉

Vriendelijke & roestig luie zondag groetjes,
Dirk

Keukenhof 2022 (deel 2)

Van de macro’s die ik in mijn tuin maakte, de paarden in IJsland,
is het weer tijd om een oudere serie verder te zetten…
Het eerste deel van deze Keukenhof serie kan je hier (her)lezen.
In deel 1 heb ik je verteld van de talrijke regen buien,
die we onderweg naar het Keukenhof passeerden…

Dit tweede deel gaat vooral over piepkleine druppeltjes die
overal overbleven na een paar uren van regen…
De grijze lucht werkt nu als een enorme diffuzer,
wat voor macro fotografie buiten echt wel ideaal is.
Een felle zon loodrecht boven je hoofd,
dat is het meest lelijke licht dat je kan hebben. 🤔
Alles is dan flets, contrastloos, harde dichtgelopen schaduwen
en uitgebeten hooglichten maken je foto’s echt lelijk.
Lang leve de grijze regenwolken dus 😇

Bij macro fotografie werk ik het liefst bij een wijd open diafragma,
van f2,8 tot f5,6 , heel soms tot f8.
Bij een groot diafragma (klein f getal) krijg je een heerlijk zachte
en niet-storende achtergrond.
Een weetje: Hoe groter de sensor, hoe zachter de achtergrond…
Maar dit alles is een persoonlijke smaak…
Sommige fotografen voelen zich goed bij f11 en meer…
Zoals ik al zei, het is gewoon een kwestie van persoonlijke smaak & gevoel 🤠

Schoonheid en sierlijkheid ontmoeten in een langzaam naar beneden glijden druppeltje…
Maar 1 ding is zeker: De universele zwaartekracht wet is én blijft onverbiddelijk !
Hoe kunstig mooi ze ook kan zijn 🙃





De kleine mosjes die ons uitdaagden…
Ze groeien op een oude gemetste muur van zeker 2 meter hoog !
Dat is minstens 20 cm boven mijn hoofd … Damned ! 😶
Bij deze foto’s heb ik echt alles uit mijn kast van ervaring moeten halen
om toonbare foto’s te maken.
Dmv focus peaking kon ik op het gekanteld kleine schermpje op de
achterwand van de camera, het scherpte punt min of meer bepalen.
Dit alles terwijl ik wankel op mijn tippen of op een stuk steen stond…
Er zijn dan ook een meerderheid van deze foto’s naar het Walhalla der
digitale foto’s gestuurd,
maar het handvol gelukte foto’s wil ik jullie niet onthouden 😎
Het eerste min of meer scherp mosje mét waterdruppeltje … 🤩





Hoe zwaarder de uitdaging is…
Hoe liever ik ervoor ga !
Deze mosjes kon ik onmogelijk allemaal scherp voor de lens krijgen,
omdat ze allemaal op een andere diepte afstand groeien.
Je zou dat kunnen oplossen dmv Focus Stacking,
maar probeer dat maar eens te doen als je de camera tegen de muur
moet duwen en klemmen, terwijl te zelf op je tippen staat te wankelen 😋





De aan(vol)houder wint…
Beetje bij beetje kwam ik bij betere resultaten…
Mijn foto kameraad is een stuk groter dan ik, en had hier veel minder moeite mee…





Op de een of andere manier was het me gelukt om hoger te komen…
een paar platte stenen gaan ‘lenen’ bij een tuiniers onderhoud hoekje
gaven me 20 tot 30cm hoogte winst !
(nadien heb ik alles netjes terug gezet hoor)
Wat een klein beetje verschil in hoogte kan doen hé ? 😉





Als je eenmaal op dreef komt…
nu ja, dan ga je gewoon door hé ? 🤗






Het piepkleine wereld van de waterdruppeltjes die blijven hangen door
de oppervlakte spanning in het water zal altijd een uitdaging blijven voor mij 🧐





Magie voelen & ontdekken, zo voelt dit soort van macro fotografie soms aan 😎






Hoe je het ook draait of keert…
De wereld die je ziet doorheen een regen of condens druppeltje,
zal steeds onze wereld ondersteboven geprojecteerd zijn…
Natuurwetten zijn misschien echt wel de enige overgebleven
zekerheden in ons leven van vandaag …






Een grijze regenwolk maakte even een eind aan dit mooie mosjes-druppeltjes licht…
Het volgend logje in deze reeks borduurt zeker verder op andere druppeltjes vormen
én betere licht omstandigheden… Maar dat is voor een volgende 📷 keer 😁




‘k hoop dat je genoten hebt van dit tweede Keukenhof 2022 logje !
Er komen zeker nog meerdere 📷 logjes over dit bloemen paradijs hoor
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom 🤠
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Roest op zondag…

Fotografie is niet alleen “zomaar” een foto maken…
Fotografie is oneindig véél meer dan een afdruk
van de tijdelijke, objectieve werkelijkheid weer te geven…

Met dit ‘Roest op Zondag’ fotografie thema
probeer ik meer en meer actuele thema’s in de politiek,
het wereldgebeuren, onze geschiedenis, enz
te reflecteren in foto’s die op “hét” juiste moment gemaakt zijn,
om mijn verhaal te vertellen.

In dit Roest logje,
wil ik het over grenzen en verboden grenzen hebben…

Deze eerste foto is een kloostertuin , ergens in midden Frankrijk.
De poort was gesloten, wie binnen was is veilig…
Wie hier buiten stond en hulp nodig heeft…
Trek je plan…




Deze foto’s vertaald…
Ben je een vluchteling, (of) op zoek naar hulp ??
“Trek dan je plan”…
Dit gegeven kwam nog veel meer tot uiting toen ik de focus wat meer naar beneden bracht…
Als ik dit zie, dan denk ik, wat ? Wat als we zelf op de vlucht zullen zijn ??
Voor klimaat, economie of oorlogs redenen ???



‘k hoop dat je vandaag ook weer genoten hebt van mijn Roest op zondag logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🙂

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉

Vriendelijke & roestig luie zondag groetjes,
Dirk

Roest op zondag

Als je een kasteel bezoekt, is het niet de bedoeling dat je
in de sierlijk klassieke kasteel tuinen mooi verweerde roest
aantreft … of toch ? 🧐
In het 18de eeuws kasteel van Seneffe ,in de buurt van
La Louvière in Henegouwen heb ik heerlijk kunstige roest
ontdekt, die schoonheid wil ik jullie zeker niet onthouden 🤠

Volgens mij is dit een gietijzeren, héél kunstig gegoten beeld,
dat nadien is wit geverfd. Maar oxidatie hou je niet tegen,
zeker niet op gietijzer, de tand des tijd blijft geduldig knagen !
Dit mooie, door de tijd gepatineerd en gepokt beeld vind ik heel mooi,
maar… Wat vind jij ervan ?
Afschuren en terug wit verven… of laten zoals het is ? ? 🤔😎




‘k hoop dat je vandaag ook weer genoten hebt van mijn Roest op zondag logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🙂

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉

(Meer informatie over het kasteel van Seneffe kan je hier vinden.)

Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 41)

In mijn vorige IJsland logje,
had ik het heel even over de wilde paarden die je bijna overal in IJsland
kan tegenkomen.
Omdat ik jullie deze 🐴 foto’s zeker niet wil onthouden,
heb ik vandaag van die IJslandse paarden een apart logje gemaakt.
Even terzijde… In IJsland spreken ze niet zomaar van hun “paarden” hé …🤠
Ze spreken van hun IJslanders !
Zo worden de wilde paarden in IJsland met respect genoemd.
In deze link vind je nog wat extra informatie over deze edele dieren.

We bevinden ons nog steeds in de omgeving van Höfn,
het Vikingcafe én het VikingDorp.
De camera is ook nog steeds de Sony RX10 mark 3.
Dit logje gaat uiteraard verder waar mijn vorig IJsland logje eindigde…
Maar dat wist je natuurlijk al hé 😂

De 24/600mm zoom lens is uitermate geschikt om deze edele dieren
vanop een respectvolle afstand te benaderen én te fotograferen.
Als je persoonlijk ooit al het extreem ruige weer in IJsland hebt meegemaakt,
dan kan je niets ander dan respect hebben voor deze IJslanders,
die zonder beschutting overleven…
Only the strongest survive…






Zijn het geen schoonheden ?
Alleen al de reflectie in het zeewater van het eerste paard vind ik mooi 😎
Deze IJslanders geven een leuke invulling aan ‘mooie blondjes‘ hé ? 🤭
Wist je dat deze IJslanders kunnen ruiken waar het meest voedzame gras groeit ?
En dit in een omgeving die meestal omringd & overspoeld is met zeewater !
Chapeau denk ik dan…





Iedereen die iets van paarden kent,
weet dat dit een ‘grijze schimmel’ is.
Daarom kan je als fotograaf een stapje verder dan ‘klassieke fotografie’ gaan …
Wat abstraheren kan nooit kwaad 😇




De zelfde IJslander als in de vorige foto,
maar dan in een klassieke compositie …
Ik vind beide foto’s wel ok.





Een jong, speels en vooral ondeugend IJslander veulen…
Het werd meerdere keren terug op zijn plaats in de pikorde geduwd
door mamma IJslander 🐎
Dieren zijn daar oneindig meer soepel in dan wij, mensen…
Na enkele levens lesjes hebben veulens het echt wel “begrepen”…
Terwijl wij mensen meestal nodeloos blijven terug duwen…
Evolutie??? Iets om over na te denken hé ?






Moeder en dochter…
Het was ontroerend mooi om te zien hoe het speelse IJslander veulen
bij de moeder bescherming kwam zoeken als de andere veulens verstoord
reageerden op zijn/haar ? speels & puberaal bijt gedrag.
Het gedrag tussen onze mensen kleuters / pubers
én deze IJslanders is tot zekere hoogte vergelijkbaar 😉






Het rasta kapsel van dit IJslander veulen viel me echt wel op !
Deze IJslanders zijn lichamelijk echt goed uitgerust én uitermate gehard
om het extreem ruige klimaat in IJsland te overleven.
De manen van de IJslanders hebben een soort vette smeerlaag waardoor regen langs de huid loopt voordat de vacht nat en koud wordt. Dat kan tellen !
En ze hebben ook een dikkere vacht in de winter om ze warm te houden. Hun lichaamsfuncties zijn langzamer als het donker en koud is tijdens de lange IJslandse winters. Om zo energie te sparen voor als het nodig is. Ongelooflijk toch ? 🧐
(zie ook de eerste 2 links in het begin van dit logje voor info hieromtrent)





De pels van deze edele dieren is ongelooflijk ruw en dik,
dat maakt ze gehard voor alle weer in IJsland.
Geloof me maar… in IJsland zijn er elk jaar stormen die we in onze lage
landen nog nooit hebben meegemaakt…
Stormwinden van > 250km/uur bijvoorbeeld zijn er geen zeldzaamheid…
Deze IJslanders hebben het leren overleven !
Wat 1200 jaar evolutie en gewenning kan doen hé ?
(zie ook de eerste 2 links in het begin van dit logje voor info hieromtrent)





Het edel dier bleef staan kijken naar ons,
wat me de kans gaf om dit ruige portret te maken.
Ter info, het dier stond ongeveer 8 tot 10 meter verder.
Als je als fotograaf rustig blijft, géén lawaai maakt en traag, respectvol beweegt,
dan word je door deze edele dieren aanvaard.
Dat zijn wondere momentjes hoor 😘






Een ander ondeugend veulen heeft zijn lesje ook nog niet geleerd…
Het ging voortdurend in de hals van andere veulens bijten…





De andere IJslander veulens waren zeker niet gediend van dit puberaal gedrag…
De moeder van deze revolterende puber zag het gebeuren
en greep bliksemsnel én tijdig in… !
Maar… Die corrigerend & opvoedkundige tik ging zo vlug voorbij,
dat ik niet eens de tijd had om het gebeuren te fotograferen…
Sorrie daarvoor… De Sony RX10 is echt geen snelle actie camera… 🤔




Maar gelukkig zijn dieren niet rancuneus hé …
Het puberend veulen had de reactie van de mama begrepen
en zijn/haar lesje geleerd.
Wat moedermelk drinken daarna kan wonderen doen ,
om de band tussen veulen en merrie te verstevigen.
Zo worden kleine IJslanders met kleine beetjes ook wel groot én sterk 👍😉



Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 41 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJslander paarden fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wonderbare land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie ! 🤗

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Roest op zondag

Welkom in mijn nieuwe Roest Op Zondag logje.
Roestig ijzer kan je overal vinden, soms wordt het zelfs gebruikt
om een ijzeren kunstwerk in elkaar te lassen en te smeden…
Een kunstwerk in de vorm van een roestig paard bijvoorbeeld 🙃

“Och ja” hoor ik je zeggen… een roestig paardenhoofd,
wat is daar nu kunstig aan ? (én je hebt groot gelijk !)
Maar…
In de volgende foto krijg je hetzelfde roestig paard te zien,
maar dan in zijn herboren totaliteit als echt kunstwerk ! 🧐






Het roestige paard krijgt hier een heel andere dimensie hé ? 😇
Het idee van de kunstenaar ; beeldhouwer, om een paard,
een levend wezen, zomaar door een deur te laten lopen,
als ware het een onstoffelijke geest is, vond ik heerlijk creatief.
Zo zie je maar hoe de kijkhoek van de fotograaf,
totaal verschillende beelden kan opleveren 🤔




‘k hoop dat je vandaag ook weer genoten hebt van mijn Roest op zondag logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🙂

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk

Keukenhof 2022 (deel 1)

Van de roestige stillevens in Kester verkassen we weer
eens naar Nederland. Meer bepaald naar het ‘Keukenhof’ in Lisse.
(Algemene info over dat heerlijke bloemenparadijs vind je hier.)
Jullie weten al lang dat ik héél graag bloemen en planten fotografeer.
Voor mijn foto kameraad en ikke is het Keukenhof bezoeken,
steeds weer een feestelijk gebeuren. Zeker nu we daar 2 jaar niet binnen
mochten, wegens corona…
Je tickets moet je nog steeds online bestellen, want de kassa’s zijn nog
steeds dicht. Het aantal bezoekers was dus nog steeds beperkt,
toen we er begin april 2022 zijn geweest…

Bij het passeren van de ring van Antwerpen begon het te regenen tot
we toekwamen aan het Keukenhof in Lisse.
We vreesden dan ook voor een nat geregende foto dag,
maar toen we Lisse binnen reden, stopte de regen ! 🤗 Oef hé ? 🤩
Het was wel nog steeds grijs en wat somber weer,
maar dat vinden we echt wel een ferm pluspunt !
Bloemen fotograferen in volle zon is echt not done… alles is dan plat, volumeloos, flets
én de kans op overbelichting is heel groot.
Een grijze lucht werkt nu eenmaal als een enorme softbox , de hele natuur
is nu je enorme fotostudio geworden 👍
Met het weinige licht dat door de wolken speelt kon ik als fotograaf “spelen”
met de héél subtiele schaduwen.
Voor een landschap fotograaf is dit soort grijs en somber licht een vloek,
maar voor de macro fotograaf is het een zegen 😍

De camera is de Sony A7 III, de lens is de macro 1:1 Canon 100mm f2,8.
Het was droog, maar alles was natgeregend…

We beginnen met een stukje boom, begroeid met kleine, fel gekleurde bekermosjes

1/200s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Een bronzen beeld trok mijn aandacht omdat het geheel zo mooi
begroeid was met allerlei mosjes.

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Geef toe, dit beeld reinigen met een hogedrukreiniger zou echt wel zonde zijn hé ?
Het beeld staat symbolisch, voor het gegeven
dat de natuur tenslotte altijd het laatste woord heeft…
én altijd zal hebben… 🤔

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto




De kievitsbloem… in Belgie is deze mooie bloem reeds verdwenen 😥
In Nederland staat ze op de Rode lijst als zeer zeldzaam…
Meer info erover vind je hier

Rudi (picpholio) heeft me verteld dat dit geen Kievitsbloem is, maar een Anemoon…
Een dikke merci Rudi voor deze rechtzetting 👍

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Een natgeregende tulp…
De natuur is op zijn mooist na een malse regenbui vind ik 🤠
Druppeltjes zullen voor eeuwig mijn favoriete onderwerp blijven !

1/640s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto






Het Keukenhof is wereldberoemd voor …. De tulpen die je er massaal kan bewonderen
Deze natgeregende, purperen tulp, vond ik supermooi 🤗

1/1250s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Een of andere bloem of plantje dat nog moest openbloeien…
De rijkdom van druppeltjes die het droeg trok me aan !

1/640s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Tulpen vind je er natuurlijk in alle maten, kleuren en soorten…
Deze paarse tulp kleurde een tikkeltje meer rood dan de vorige.
Die subtiele kleurverschillen tussen de vele soorten vind ik fascinerend !

1/1000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto




Omdat het licht verandert en soms feller wordt, naar gelang de grijze
wolken over ons heen drijven moet ik de sluitertijd voortdurend aanpassen…
Bij deze foto weerkaatste de zon ietwat te fel in de druppeltjes…
Om geen verbrande foto (overbelichting) te krijgen heb ik hier
de sluitertijd verkort tot 1/2000sec.
De schaduwen worden dan ook wel wat donkerder, maar dat deert me niet.
Het totale plaatje krijgt nu meer ‘rust’, diepte én evenwicht vind ik.

1/2000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Soms zie je bloemen als kleine juweeltjes…
In het zelfde bloem perkje als de vorige foto,
vond ik deze heerlijk blauw gekleurde bloem.
De rode tulpen in de achtergrond accorderen mooi met deze bloem hé ?
Het zijn heerlijke momentjes,
als fotograferen aanvoelt als schilderen met je lens…😍👍

1/2000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto



‘k hoop dat je genoten hebt van dit eerste Keukenhof 2022 bloemen logje !
Er komen zeker nog meerdere 📷 logjes over dit bloemen paradijs hoor 🤠
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk