Allemaal beestjes (Blijdorp , Rotterdam) Deel 7

In mijn vorig “Allemaal Beestjes, Blijdorp deel 6” logje,

had ik je iets verteld over portretten van dieren.

Welnu, dieren portretteren is niet echt eenvoudig…

dat heb ik dikwijls ervaren.

Een dier heeft geen flauw besef wat die idioot met dat zwarte kastje

dat voortdurend klik geluidjes maakt, uitspookt of wat zijn bedoeling is 😉

Je moet dus goed observeren, proberen te voorspellen wat het dier gaat doen

en natuurlijk, een dosis geluk op tijd en stond is altijd welkom 😎

 

Alle foto’s zijn nog steeds geshoot met de Fuji XH1 én de uitstekende

100/400mm telezoom lens.

Omdat er veel hard middag licht was heb ik tot 2 stops onderbelicht.

Nadien kon ik in de RAW editor de schaduwen en donkere gedeelten

nog wat oplichten zodat er een mooie balans kwam tussen wit en donker.

 

Een poging om het stugge karakter van deze grote vogel vast te leggen…

 

 

 

ingezoomd op 400mm had ik een intiem onderonsje met deze pelikaan…

De lens is dichtgeknepen op f8 , iso 1600 , sluitertijd 1/4000sec

“Nu ja, dit begint erop te lijken” dacht ik 😎

 

 

 

Soms komt er een toffe wolk voor de zon geschoven 😆

Het zonlicht wordt zalig warm zacht en heel diffuus gefilterd door die wolk !

Dat zijn echt kiekebisj momentjes voor een fotograaf 😉

 

 

 

Een knapperd zal het wel nooit worden,

maar dit pelikaan portret vond ik wel redelijk geslaagd.

 

 

 

Een groep Kuif Makaken.

De kuifmakaak, Sulawesimakaak of zwarte makaak is een enkel op het Indonesische eiland

Celebes voorkomende apensoort.

Hoewel het dier soms zwarte baviaan of Celebesbaviaan genoemd wordt,

is het geen baviaan maar een makaak.

Dit dier is ernstig bedreigd (Afnemend in aantal…)

 

 

 

 

De leeuw, door de mens uitgeroepen tot de koning der dieren !

Een leeuwin lag zalig te soezen in de warme middagzon.

Een dikke glazen wand scheidde de dieren van de toeschouwers,

waardoor het voor fotografen heel interessant word natuurlijk 😎

Natuurlijk gebruikte ik hier een circulair polarisatie filter,

dit om alle vervelende schitteringen , reflecties weg te filteren.

 

 

 

Een leeuw in de ogen kijken…

Zalige momentjes hoor !

Dit dier zat op nog geen meter van mij verwijderd !

 

 

 

Is het geen prachtige reuzenpoes ?

 

 

 

Omdat ik portretten verkies in zwart/wit…

 

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag,

een sepia omzetting van een leeuwenportret.

In deze foto heb ik opzettelijk een grove korrel achtergrond gebruikt,

dit om de kracht en de sierlijkheid van dit edel dier te onderstrepen.

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn dieren én dierenportret fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

Misschien IJsland ?   Sneeuw in Oostenrijk ?  Bloemen , insecten macro’s ??

of een motorcross (uit de oude doos) ? ,  Speelse Spiegelingen ??

Ra ra ra, wat zal het weer worden ??  😉

 

Groetjes, Dirk

Speelse Spiegelingen in Brussel (Deel 2)

Van Speelse Spiegelingen krijg ik nooit genoeg 😉

Het is een relatief eenvoudige bewerking in Photoshop die snelle resultaten geeft

(maar dat kan je ook uitvoeren met eender welk foto bewerking programma).

Je moet gewoon dingen leren zien, waar je achteraf leuke dingen mee kan doen.

Hier bestaan geen regels , alleen creatief zijn, zien én nog eens zien

én leren met vallen en opstaan 😉

 

De eerste 5 foto’s in dit logje zijn echter géén spiegelingen…

Het zijn gewoon basic bewerkte RAW foto’s, zonder enige vervorming

Het zijn foto’s van interessante architectuur zoals ik het zag tijdens mijn middag wandeling

(toen ik nog werkte in Brussel centrum).

Aan de achterkant van Brussel Noord, in de vroegere rosse buurt,

staat nu een kantoor gebouw met héél interessante ramen.

Die ramen spiegelen Brussel centrum op een heel originele manier vind ik.

 

 

 

 

Aan de andere kant van het Brussel Noord station,

staat een of andere Europees wetenschappelijk onderzoek toren.

De achter zijde van dit (bijna rond) gebouw vind ik ook heel interessant,

qua vorm en mogelijkheid om er leuke details uit te isoleren…

 

 

 

Deze nieuwe foto is een crop (uitsnede) uit de vorige foto…

Het wordt al wat moeilijker om te zien wat het is hé ? 😉

De reflecties in het glas vind ik gewoon zalig !

 

 

 

We gaan nog een stapje verder nu…

Niemand zegt dat je een foto niet wat mag verdraaien hé ? 😉

Weet jij nog waar links of rechts is ?

Of waar onder en boven is ? 😆

 

 

 

Onze kijk op de wereld is meestal van onder naar boven…

Maar wat als je een normale foto, die van onder naar boven is genomen,

gewoon eens 180º omdraait ?? 😎

Onze hersenen weten niet echt wat hier aan de hand is

en laten je geloven dat je hier van boven naar onder kijkt 😀

 

 

 

Vanaf hier zijn alle verdere foto’s bewerkt met mijn Speelse Spiegelingen techniek.

Ik toon géén bron foto’s meer, alleen het eindresultaat van mijn spiegel,

roteer, copieer, canvasvergroting, kantel of draai bewerkingen.

Als je Brussel kent… herken je dan ook de gebouwen ? 😉

 

 

 

 

In deze foto is een interessant digitale fotografie fenomeen opgetreden…

Namelijk het Moiré effect !

Zie je cirkelvormige afwijkingen in de vertikale lijnen van het gebouw ? Dat is Moiré

Photoshop kan moiré min of meer wegwerken, maar ik heb het hier bewust zo gelaten.

Moiré, hoe wordt dat veroorzaakt ??

De term moiré is afkomstig van de naam van een Franse soort zijde.

Een moirépatroon ontstaat als het onderwerp dat je wil fotograferen een fijn patroon bevat.

Denk bijvoorbeeld aan het weefpatroon van een stuk stof, dakpannen,

of de dicht tegen elkaar liggende horizontale/vertikale lijnen van bepaalde gebouwen.

Als dit patroon overlapt met het patroon van de beeldchip van je camera ontstaat

er door interferentie een derde patroon: moiré.

 

 

 

Speelse Spiegelingen kunnen tot heel rare gebouwen groeien 🙂

 

 

 

 

Hier heb ik de vorige foto nog wat verder bewerkt…

Gewoon het geheel 180º gekanteld en een 2de horizontale spiegeling gemaakt

 

 

 

 

De vorige foto is gewoon nog eens 180º gedraaid 😎

 

 

 

 

Omdat ik nog niet echt tevreden was, heb ik van de 2de voorgaande foto de helft afgesneden.

Nu had ik een kantoorgebouw, getransformeerd naar een fantasy ruimteschip 😉

Nu ja, ik weet het ook wel, het zijn leuke spielerijtjes,

maar ik amuseer me er goed mee… Dat is het belangrijkste hé ? 😎

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een Speelse Spiegelingen logje editie gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegelingen spielerijtjes fotografie,

het is weer eens wat anders hé 😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Van Reims naar Verdun…

In mijn logjes heb ik het meestal over natuur, macro, architectuur

of diverse spiegeling spielerijtjes, enz enz.  Allemaal heel braaf en netjes.

In dit logje wijk ik heel eventjes af van mijn klassieke thema’s

om mijn persoonlijke kijk op de waanzin, die oorlog is,  wat te onderstrepen.

 

Verleden jaar genoten wij (mijn madam, ikke én onze vriend-geburen samen) van een

relax midweek vakantie in Reims (Frankrijk).

(Als gepensioneerde kan je altijd wanneer je maar wil op vakantie gaan hé 😉 ) Zalig ! :mrgreen:

Reims is een leuke stad, de Champagne is er lekker en de keuken is meestal dik in orde 😎

Maar fotografie zelf over Reims… dat komt later nog wel een keer.

We besloten om Verdun eens te bezoeken, (is maar 80km verder).

Mijn buurman en ikke zijn dol op geschiedenis, en zeker van WO1 en WO2.

Op de weg van Reims naar Verdun passeerden we enkele indrukwekkende WO1 oorlog monumenten…

Met in het achterhoofd de waanzin en niets ontziende bestialiteit van oorlog,

maakte ik deze zwart/wit fotobewerkingen van mijn foto’s, die daar zijn geshoot.

De originele kleur foto’s zal ik nooit tonen…, omdat die niet uitdrukken wat ik hier wil vertellen.

 

Het schandalig bedrog van nationalisme en oorlog heroïek…

 

 

 

Achter het monument was een slagveld van “toen” nagemaakt…

Die prikkeldraad verankerd in smeedijzer houders is voor mij een symbool van WO1…

Stel je voor dat je hier moet door rennnen of kruipen terwijl je beschoten wordt,

terwijl granaten links en rechts, achter en voor je ontploffen…

Waanzin hé ?

Ik kreeg er echt kou van, alhoewel het bijna 25 graden was 🙄

 

 

 

Dit standbeeld is hetzelfde als in de eerste foto…

De boodschap van een beeldengroep moet je meestal niet frontaal zoeken,

Als je hier rond gaat, zie je andere kijkhoeken, van dezelfde houdingen,

die nu net mijn afkeer van oorlog en tomeloos geweld vertellen… 😐

Het werpen van een granaat, de storm troeper met zijn mitrailleur

en de akelig vlijmscherpe bajonet…

Aan deze kijkhoek bewaar ik echt een heel kil gevoel… 🙄

De slachtoffers van deze symbolische aanval zijn vaders, zonen,  broers, nonkels,

kinderen, neven, buurmannen, verloofden, geliefden, klasgenoten, kennissen,

vrienden, club genoten, maten en makkers… , enz, enz….

Gruwelijk hé ?

 

 

 

Alle volgende foto’s zijn genomen vanuit de rijdende auto van onze buurman.

De camera is de Sony RX10 mark 3

Ik zat op de achterbank, rechts…

Met het zijvenster open natuurlijk 🙂

 

Een overdosis oorlog herdenking monumenten had ik echt niet nodig…

We reden door het landschap tussen Reims naar Verdun.

Dit landschap was ooit het toneel van gruwelijk oorlog geweld,

ontelbare soldaten verloren hier hun leven, generaties werden hier opgeofferd 😥

Na al dat oorlog geweld had ik wel behoefte aan schoonheid,

en die schoonheid vond ik in het landschap van Verdun !

 

 

 

De zacht glooiende Verdun velden…

waar groen, goudgeel en blauw contrasteert.

 

 

 

Soms is het landschap niet echt scherp, maar dat kon me niet echt schelen…

Mijn buurman reed 80 of 90km/u, de Sony RX10 mark 3 is niet echt een snelheidsmonster,

maar de (bridge) camera heeft wel een indrukwekkende zoom en dat maakt veel goed 😉

 

 

 

Het is zalig fotograferen op deze manier…

Je moet echt snel zijn  om een mooie compositie te bepalen 😉

want de auto rijd altijd maar verder !

 

 

 

1 of 2 seconden na de vorige foto,

de bovenste strook groen werd breder en breder…

Heb ik op het beste moment de sluiter ingedrukt ?

Wie zal het zeggen hé ? 😉

 

 

 

Waar ooit de kanonnen stonden, de obussen en de withete shrapnel soldaten verminkten

daar staan nu vreedzame ecologische reuzen, die groene stroom leveren aan de mens.

De gele bloemekes zorgen hier voor een vrolijke noot :cool

 

 

 

Een sfeerbeeld cockpit foto van achter in de auto…

La douce France… anno 2019

 

 

 

Bijna in Verdun aangekomen…

Zoveel kleurtinten tussen geel en groen, oker, cyaan , wit en blauw !

Het “toerisme” rijden tussen de ontelbare,

inmiddels onzichtbaar geworden, door puur natuur vervangen

slagvelden van Verdun doet me echt wel iets…

Het (veel te late) gevoel van ‘We zijn jullie niet vergeten” drijft hier weer naar boven…

Én de ultiemste mensen wens : “Nie wieder krieg” wordt hier weer heel levend 😐

Hét ultieme moment om weer eens naar deze geniale wereldsong te luisteren…   Imagine

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je doorheen de foto’s in dit logje

mijn gevoel kan begrijpen over mijn ‘kijk’ op oorlog en desondanks de mooie landschap fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje : Na de regen…

Van de wonderbare en soms ongelooflijke natuurpracht in IJsland,

keren we terug naar huis, in het rustig en vredige Sint Martens Bodegem (Dilbeek) 😎

Heb ik je al verteld dat ik graag ga wandelen, juist achter een malse regenbui ?

Als het pas geregend heeft, is de lucht vrij van stof en pollen, je ruikt echt het verschil 😎

Overal hoor je het gepling van vallende druppeltjes,

de vogels komen terug uit hun droge schuilplaats

en je hoort weer overal een vrolijk getsjilp en gekwetter.

Zalig vind ik ! :mrgreen:

Gewapend met de Fuji XH1 met de Canon 100mm f2.8 macro lens,

bevestigd via de Fringer (Canon glas ⇒ Fuji X) adapter,

was ik klaar voor een leuke macro fotoshoot in de omgeving  waar ik woon.

 

Druppeltjes… ik krijg er nooit genoeg van 😎

In een vorig logje heb ik al eens uitgelegd,

hoe je bij fel zonlicht een donkere achtergrond kan verkrijgen…

 

 

 

 

Slakken… ik zie ze niet graag in mijn tuin,

omdat ze onze bloemekes aanvreten !! De snoodaards ! 🙄

Veel mensen spuiten met een giftig anti slakken middel,

maar mijn logica is dat slakken geen schuld hebben aan de schade in mijn tuin…

Ze doen gewoon hun ding, weten zij veel dat ze ‘schadelijk’ zijn voor de mens zijn tuintje …

Ze eten gewoon… Wat an sich geen misdaad is natuurlijk..

Maar ik heb (dankzij mijn gebuur !) een milieu & slak vriendelijke oplossing gevonden 😉

Op ‘strategische’ plaatsen zet ik bokaaltjes gevuld met wat bier…

Dat mag zelfs spotgoedkope Cara pils uit de Colruyt zijn !

De slakjes kruipen daarin (ze zijn blijkbaar verzot op bier 😎 ), Ze drinken van dat bier,

daarna zijn ze kletsnat van het bier en kunnen niet meer uit dat potje !

Elke dag ga ik die potjes leeg gieten in een klein bosje, 150 meter hier vandaan.

Daardoor heb ik veel minder ‘schade’ in mijn bloementuin

en iedereen is weer tevreden 😀

Of de bierzuipende slakken er een kater aan overhouden… ??

dat moet je aan de slakken zelf eens vragen 😉 😀

 

Omdat er hier veel schaduw was, moest ik de lens openzetten op f2.8,

zo kon ik op 1/500ste het oog van dit slakje netjes scherpstellen.

Het slakkenhuisje is dan weer onscherp natuurlijk, op f2.8 kan dat niet anders.

Maar als ik de lens dichtkneep op f8 of f11, voor meer scherpte diepte ,

dan moest de ISO omhoog, of de sluitertijd werd zo laag,

dat ik gegarandeerd beweging onscherpte zou hebben.

Dus koos ik ervoor om het slakken oogje in detail te zien 😎

 

 

 

Zo’n type langpootmug zie ik zelden in onze tuin,

’t is een mooi gekleurd beestje vind ik.

Geel en zwart, de kleuren van een politieke partij die niet echt mijn dingetje is 😉

 

 

Paardenbloemen (of pissebloemen) zijn heel fotogeniek,

vooral ná een malse regenbui.

Piepkleine druppeltjes zorgen voor een feeërieke sfeer vind ik :mrgreen:

 

 

 

Dit insect is nog steeds onbekend voor mij.

Heb veel opgezocht op diverse natuur sites, maar nog niets gevonden.

Kent iemand de naam van deze gitzwarte rakker ??

 

 

 

Wilde hyacintjes in de weide rechtover ons huis.

De kleine regendruppeltjes zorgen voor een mooi sfeertje vind ik.

 

 

 

Paardenbloemen blijven me aantrekken !

Hoeveel schoonheid zit verborgen in deze bloemen ??

 

In paardenbloemen

zit veel schoonheid verborgen

én pluisjes magie

 

 

 

 

Een handvol wilde hyacinten…

Een streling voor het oog 😎

 

 

 

Een geplastificieerde staaldraad wordt opgevreten door een boom ! :mrgreen:

40 jaar geleden heb ik eens gezien, hoe een boomwortel een telefoon kabel (26 paar),

helemaal had fijn geknepen. Naar die storing hebben we toen lang gezocht 😎

De natuur gaat zijn eigen weg hé ?

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Een oude, dode boom. Overwoekerd met mos en schimmels.

Zelfs in de dood is de natuur prachtig om te zien

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 10)

Van het kleine macro wereldje in mijn tuin,

verhuizen we nog maar eens naar het grootse IJsland !

Nogmaals ter informatie :

Alle IJsland foto’s in deze serie dateren van augustus/september 2019

Omdat ik daar met 3 verschillende camera’s heb gewerkt, volg ik de chronologische

volgorde niet… ik ga per camera gewoon de serie af :mrgreen:

Omdat ik (zoals je al wel weet !) hou van een beetje chaos,

is deze willekeurige volgorde dik in orde voor mij 😎

De camera hier is nog steeds de Fuji GFX met de 23mm breedhoek lens.

 

We zijn nu aangekomen bij het thermisch gebied van Kafla…

We lopen hier dus echt op een nog steeds actief vulkaan gebied !

Je moet echt niet bang zijn dat de vulkaan ineens gaat uitbarsten hoor,

zo rap gaat dat nu ook weer niet 😉

Als je in dat thermisch gebied rondloopt, dan voel je direct de warme ondergrond…

Een heel rare gewaarwording, dat verzeker ik je !

 

Blauw grijze, pruttelende, sissende modder putten.

De intense zwavel geuren van rotte eieren zijn hier immer aanwezig …

Maar na een paar minuten ruik je het niet meer 😉

Elke zoveel seconden floebert en blubbert een sliert kolkende modder uit deze krater…

IJsland is fascinerend én groots !

 

 

 

Een paar meter verderop verbaas ik me over de verdroogde blauw/rode klei…

De vulkanische warmte uit de ondergrond doet de kurkdroge grond barsten !

Het doet me denken aan craquelure op een oud schilderij :mrgreen:

 

 

 

Dit thermisch vulkaan gebied is dé natte droom van elke natuurfotograaf 😉

Hier zie je intens mooie kleuren die je nergens anders kan zien.

 

 

 

Ik kom graag wat dichterbij…

Wat een vreemde structuren, blauw verzuurde aarde in het oker rode gebied…

Het is een wereld apart vind ik !

 

 

 

Nog een paar meters verder…

De intensiteit van de craquelure in de grond wordt anders,

minder diep maar nog steeds aanwezig.

De kleuren worden nu waanzinnig mooi !

Hier voelt het echt aan, alsof je op een andere planeet bent beland 😎

 

 

 

Nog een andere pruttelende, sissende, rokende , blubberende modder put.

Waanzinnig mooi gekleurde korstmossen leven hier op de zwavel uitstoot

van de blauwe modder put.

 

 

 

Hoe zou zo’n blubber krater put er van dichtbij uitzien ?

Dat moest ik toch wel even vastleggen…

(Noot: ik ben nooit in gevaar geweest bij het maken van mijn foto’s in IJsland.

Ook al lijkt het er soms op dat ik onnodige risico’s heb genomen… Wat dus nooit is gebeurd…)  😉

 

 

 

Een crop (uitsnede) van de vorige foto toont me details van die blauwe blubber put…

Daar wil je echt niet insukkelen hoor !

 

 

 

Op de vulkaan van Hverfeil ontsnapt overal stoom en zwavelhoudende prut…

Als fotograaf kan je de werkelijkheid wat “geweld” aandoen…  :mrgreen:

Het blauwe zwavelhoudende beekje dat je hier ziet,

is in werkelijkheid maar 10 tot 15 cm breed !

Met een breedhoek lens kan je het landschap wat naar je hand zetten 😎

Hier lijkt het wel of dat kleine grachtje veel groter is dan het in werkelijkheid is !

Dat is nu net het plezante aan breedhoek lenzen 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen…

Zelfde zwavelbeekje, maar een hoger op lokatie,

het licht werd ineens heel anders,

waar ik heel dankbaar voor was  😎

Want net dát mooie licht schonk me deze mooie IJsland natuurfoto 😉

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 10 reeds ! ) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin

Van de Speelse Spiegelingen in Brussel naar de Kroeskop pelikanen in Blijdorp,

verkassen we nog eens naar mijn tuintje in Sint Martens Bodegem 😎

In ons tuintje staat meestal veel onkruid, omdat in de plakkende kleigrond

bijna niets anders wil groeien. We hebben hier ook geen groene vingers…

Dus een mooie pik fijn verzorgde tuin ga je bij ons niet vinden 😉

Maar de ervaring leert me, hoe ruiger de tuin, hoe mooier het geheel is,

én hoe meer beestjes er willen wonen :mrgreen:

Omdat ik heel graag macro fotografie doe, is dit mooi meegenomen hé ? 😎

 

Het toeval speelt graag een hoofdrol in het maken van een leuke macro…

Er was eens… (zo beginnen de meeste sprookjes 😎 )

Er was eens een tuintafel waarop een glazen bokaal stond…

Een jonge Grote GroeneSabelsprinkhaan was per ongeluk in die lege bokaal gesprongen

en kon er niet natuurlijk meer uit… :mrgreen:

Zie je, zo’n toevallig gebeuren kan de start van een leuke macro fotoshoot zijn 😆

 

 

 

Als er weinig LieveHeerbeestjes zijn, dan tieren de bladluizen welig…

Zo zie je maar hoe fragiel het evenwicht is in de natuur…

Btw, in die 25 jaar dat we hier wonen, heb ik nog nooit met vergif ‘gespoten’

om ‘iets’ te verdelgen… Alles puur natuur dus  😉

 

Een stilleven van een pissebloem trio plant, bladluizen en een rups…

 

 

 

Wat korterbij gekomen, een blik op de bladluizen,

heel kleine wezentjes die je met het blote oog amper merkt…

Dat kleine rode ‘druppeltje’ is mierzoete nectar,

die de bladluis omzet uit de plantensappen die het opzuigt uit de stengels.

Koeien geven melk, een bladluis produceert nectar…

Op die nectar zijn de mieren verzot. In ruil voor die nectar

krijgen de bladluizen bescherming & verzorging van de mieren.

De natuur is iets wonderbaar hé ? 😉

 

 

 

 

Het Slaapmutsje…

Het slaapmutsje, ook wel goudpapaver genoemd,

is een kruidachtige plant uit de papaverfamilie

die van nature voorkomt in de Westelijke Verenigde Staten en het westen van Mexico.

De bloem is een symbool voor de staat Californië.

15 jaar geleden groeide er zomaar 1 Slaapmutsje in onze bloementuin.

Inmiddels zijn het er al tientallen !  😎

Dit heel kwetsbaar aanvoelend bloemeken is mijn droom-bloem model 😉

Het doet me denken aan de ranke schoonheid van een ballerina :mrgreen:

 

 

 

Ondertussen heb ik de Grote groene sabelsprinkhaan verlost uit zijn glazen kooitje !

Als je niet weet waar het beestje zit, kan je het nooit zien.

Zijn camouflage kleuren zijn echt wel super effectief !

Heel opvallend is de superlange ‘legboor’.

Daar ‘plant’ deze sprinkhaan de bevruchte eitjes diep onder de grond,

zodat ze veilig zijn voor andere ‘rovers’…

 

 

 

Een Zuringuil rups dat dacht dat het een egeltje was… 😉

Toen ik met een grasje heel voorzichtig over de goudgele haartjes streek,

rolde de rups zich helemaal rond. Net zoals een egel doet ! 😎

De goudgele stekeltjes zien er redelijk stevig uit…

Geen rupsje om zonder handschoenen aan te pakken denk ik 😉

De zuringuil (Acronicta rumicis) is een nachtvlinder uit de familie van de nachtuiltjes.

Diverse kruidachtige en houtige planten, waaronder zuring, weegbree, hop, duinroos,

braam, meidoorn, wilg enz zijn waardplanten van deze rups, waardoor deze niet

is gebonden aan één waardeplant. Wat de overleving kansen van dit beestje vergroot !

 

 

 

Hier zocht ik de voorkant van de Zuringuil rups…

Tevergeefs dus… 😉

 

 

 

Tot…

Tot het beestje zich ontrolde en ik zijn voorgevel kon zien…

Nu ja, een knapperd is het niet en zal het uiteindelijk ook nooit worden 😎

 

 

 

Dit Slaapmutsje deed me denken aan een sierlijk balletdanseresje 😆

Als de avond valt, dan vouwen de bloemblaadjes zich rond en sluit de bloem…

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen :

Een Slaapmutsje dat zijn/haar bloemblaadjes reeds heeft verloren…

Maar toch blijft het een sierlijk plantje vind ik :mrgreen:

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Allemaal beestjes (Blijdorp , Rotterdam) Deel 6

Het wordt terug tijd om nog eens naar Blijdorp,

de diergaarden in Rotterdam te verkassen.

In mijn voorgaand logje van deze dierentuin serie ,

had ik het over het voederen van de Kroeskop pelikaan.

Na het voederen was ik getuige van instinctief gedrag van deze pelikanen…

 

Maar eerst, iets helemaal anders…

And now something completely different…. zoals ze dat zeggen bij Monty Python 😎

Niet de lariks, maar de blauwe reiger, die mooi poseerde voor mij :mrgreen:

 

 

 

Vanaf hier ga ik verder met dat rare,

instinctief gedrag van de Kroeskop pelikaan, beloofd… 😉

In het wild gaan pelikanen met hun vleugels wild op het water klapperen.

Door dit geklapper verjagen ze de vis naar het ondiepe water, waar ze dan de vis gemakkelijk kunnen vangen.

Dat ik onder de indruk was van dit water geklapper, moet ik je niet vertellen denk ik 😉

Bij pelikanen in ‘gevangenschap’ blijft dit gedrag…

 

 

 

Het was een grandioos spektakel !

Nooit had ik gedacht dat vleugels die hard op het water slaan,

zoveel lawaai kunnen maken !

 

 

Kroeskop Pelikanen  hebben ook exotisch mooie kleuren vind ik !

Het water spatte op sommige momenten meters hoog op !

Omdat er teveel namiddag licht was heb ik hier gewerkt op 1/30,000sec

het diafragma op F8 , belichting op -1 2/3 stop.

Door die instellingen kon ik het beeld als het ware bevriezen,

wat dan weer op zijn beurt zorgt voor pittige details  😎

 

 

 

Zijn het geen prachtige vogels , die Kroeskop pelikanen ?

 

 

 

In het warmere namiddaglicht en de schaduwen onder de bomen

was het heel leuk om hier te fotograferen.

Je moet steeds aan de instellingen sleutelen om geen over of onder belichting te krijgen,

ook moet je oppassen dat de sluitertijd niet te lang wordt,

want dan het je dat “bevroren” tijdsmoment weer kwijt.

Maar zoals je ondertussen al wel weet, vind ik dat ‘gesleutel’ best wel leuk 😉

 

 

 

Een Kroeskop pelikaan lijkt wel uit het water op te stijgen !

 

 

 

Het dier geselt het vijverwater met een geweldige klap van zijn vleugels !

 

 

En nog eens, en nog eens…

Tot het beeld bijna een abstractie van vleugels en opspattend water wordt !

De subtiel belichte vleugels en het licht dat in de vogelbek  speelt vond ik heel mooi !

 

 

Ineens kwam de rust terug in en op de vijver…

Het visvangst oer-instinct momentje was weer gedaan voor vandaag

 

 

Omdat ik dit logje begonnen ben met “and now something completely different”…

Ga ik ook eindigen met “and now something completely different” 😆

In een houten schuil barak naast de vijvers,

zag ik deze mooie spinnenweb 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Kroeskop pelikaan fotografie.

 

Ooit al Kroeskop pelikaan portretten gezien ?

Dit alles en nog veel meer kan je zien in het vervolg van deze serie… 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

Misschien IJsland ?   Sneeuw in Oostenrijk ?  Bloemen macro’s ??

of een motorcross (uit de oude doos) ? ,  Speelse Spiegelingen ??

Ra ra ra, wat zal het weer worden ??  😉

 

Groetjes, Dirk

Speelse Spiegelingen in Brussel (deel 1)

Dat ik graag met vormen, lijnen, kleuren enz speel,

dat wist je al lang…

Maar als je dit voor de eerste keer ziet, dan weet je het vanaf nu 😉

In ieder geval, welkom op mijn onvoorspelbaar en soms wat chaotisch blogje :mrgreen:

Als bron voor een Speelse Spiegeling, maak ik een weloverwogen foto.

Alle bron foto’s zijn gemaakt in Brussel centrum, in de Noorder buurt.

Daar vind je nieuwe architectuur op overschot. Ministeries, kantoorgebouwen,

internationale instellingen, hotels, whatever.

Voor mij is het één grote speeltuin waar ik mijn creativiteit kan op loslaten 😉

Vroeger toonde ik de bron foto… vanaf nu laat ik dat achterwege 😎

 

Deze eindbewerking heeft vaag iets weg van een menselijk gezicht

 

 

 

Hoe een kantoor gebouw een vreemde machine kan worden…

 

 

 

Dat er nog kantoor gebouwen bestaan waar de ruiten open kunnen, dat begrijp ik niet echt…

In de Noordwijk waait meestal een stevig briesje.

Als iemand van de andere zijde ook wat ramen openzet,

dat moet dat daar binnen een gefladder van papier zijn 🙂

Maar dank zij het middelste open raam zag ik iets leuk  opduiken…

 

 

 

Om wat meer de aandacht naar dat ‘leuk’ te geven, deze uitsnede van vorige foto…

Zie jij ook dat sip kijkend ventje met 2 witte oogjes ??  😉

Wat ik ook zo mooi vind aan deze glazen kantoorblokken,

is het feit dat de ramen niet helemaal recht zijn en dikwijls een vertekend beeld

geven in hun reflecties.

 

 

 

Soms moet je wat op zoek gaan, wat spelen met vormen,

tot je tevreden bent over je ‘creatie’ !

Hier was ik niet helemaal tevreden… hier zit meer in, dacht ik.

 

 

 

En ja, nadat ik de foto 90º had gedraaid doken nieuwe mogelijkheden op !

Welkom in mijn wereld van krankzinnige architectuur 😆

 

 

 

Als ik op het onderste deel mijn Flood filtertje eens loslaat…

Dan is het gebouw een soort van hoovercraft geworden 😉

 

 

 

Een kantoorgebouw lijkt wel een metalen gevaarte

 

 

 

Een metalen gevaarte dat langzaam wegzinkt in het water…

 

 

 

Van een overdekt wandelpad tussen 2 ministeries maak ik deze onmogelijke constructie

 

 

 

Dit is de enige bron foto die ik je toon…

Eén open raam in een grote glazen kantoor wand, een toevalstreffer

 

 

Van 1 foto maak ik 4 spiegelingen, horizontaal én vertikaal

Het schept direct een nieuwe wereld waar je niet weet wat onder of boven is…

’t is leuk spelen 😉

 

 

 

Als afsluiter van dit logje…

Nog een heel spaarzaam toegepast Flood filtertje, op vorige foto,

om realistische water rimpelingen te krijgen.

 

 

Et voila zie …

We zijn aan het eind van een eerste Speelse Spiegelingen logje editie gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegelingen spielerijtjes fotografie,

het is weer eens iets totaal anders hé 😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

 

Wandelen in Normandië

Met dit logje duiken we terug in de tijd…

Het was 2017, de locatie Étretat in Normandië, Frankrijk.

Meer naar het binnenland, ver achter de beroemde krijtrotsen én de uitgestrekte duinen

kan je heerlijke wandelingen maken in het groen en uitgestrekte bossen.

Het verre ruisen van de zee als heerlijke achtergrond muziek is mooi meegenomen :mrgreen:

 

Ná het maken van deze foto kreeg ik een leuk ideetje….

 

 

 

Waarom zou ik alles in mijn foto scherp willen zien ?

Dat was het basis idee waar ik verder over nadacht.

Waarom zou ik geen foto’s maken die bewust onscherp zijn,

alleen de vormen, kleuren én natuurlijk het licht laat ik zien 😎

De wereld zien doorheen een waas, alsof je je ogen bijna dichtknijpt !

(In deze reeks kwam geen photoshop aan te pas hoor ! )

Gewoon de camera én natuurlijk ook de lens op de M van Manueel zetten

en dan maar “spelen” met de talloze instellingen en de eindeloze mogelijkheden.

Er is ook géén statief gebruikt.

In de schilder/beeldhouw kunst hou ik het meest van het impressionisme én het expressionisme.

In dit logje probeer ik die twee kunststromingen te verenigen in mijn fotografie  :mrgreen:

 

 

 

 

Wit speelse lichtjes

geboren uit het bokeh

van mijn camera

 

 

 

 

Een verlaten bosweg vind ik altijd zalig om te zien én om daar te zijn…

De stilte en de rust die je hier voelt is gewoon de max !

Genieten en leven als God in Frankrijk komt hier wel tot zijn recht vind ik 😎

 

 

 

Piepkleine paadjes,

waar zijn je kaboutertjes ?

zo dagdroomde ik

 

 

 

Een flink uit de kluiten gewassen boomstam als zitbank…

Er is niets duidelijk of scherp, maar toch kan je zien wat ik heb gefotografeerd 😉

Het groen van het bos, de bomen, het hout, het bos paadje, alles is aanwezig,

maar alles is tegelijk verbonden door de bewust gemaakte onscherpte.

 

 

 

Omdat ik meer “swung” in mijn bewust onscherpe foto’s wou brengen,

deed ik er nog een schepje bovenop :mrgreen:

In de onscherpte wou ik als extraatje een verticale beweging maken.

Maar dit extraatje kost wel extra sluitertijd !

Om dat ‘beweging’ effect te registreren, moest ik de sluitertijd verlagen van 1/500sec naar 3 of 4/10sec.

Omdat ik dan teveel licht (overbelichting ! ) krijg, moest ik echt wel een little stopper gebruiken.

(Een ‘little stopper’ is een grijsfilter die 5 stops licht tegenhoud.

De camera is (uit de losse hand) 0.4 seconde verticaal omhoog getrokken om dit effect te verkrijgen…

De grens tussen impressionisme en expressionisme wordt hier flinterdun

(Dat is wel gezien door mijn ogen hé 😉 )

Btw, wat is jouw mening hierover ?

 

 

 

Met dezelfde instellingen én met hetzelfde 5 stops grijsfilter werkte ik verder…

Als ik een verticale beweging maak en ondertussen heel eventjes een zigzag beweging maak,

Wat krijg ik dan ?  Rarara  😉

Je ziet nog altijd het bospaadje, de bomen, het prille bosgroen én het geel verdroogde gras.

Dat ik dit soort van fotografie heel graag doe, dat wist je al lang denk ik 😎

Het voelt alsof ik schilder met mijn lens ! :mrgreen:

 

 

 

Zoals altijd moet je als fotograaf toch wel rekening houden met de regeltjes van de compositie…

Als je een foto maakt die vloekt met alle regeltjes, dan kan die foto

ofwel geniaal ofwel (en dat is meestal zo) waardeloos zijn 😎

Intuïtief werk ik meestal met de regel van derden of de gulden snede

omdat mijn gevoel voor verhoudingen daar het meest bij aanleunt.

Wist je dat die heerlijk mooie antieke Griekse tempels

(en veel later daarna de Romeinse tempels) zijn gebouwd rond

de verhouding van de gulden snede ?

Compositie én verhouding leer  is geen moderne uitvinding hé ?

Het is al tientallen eeuwen oud 😉

 

 

 

Lieve bos Godin

wenkend met je tak armen

ik hoor ze kraken…

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Als je met langere sluitertijden werkt kan je alle kanten uit…

je kan horizontale en verticale bewegingen maken,

met of zonder zigzag bewegingen,

Je kan ook de camera draaien rond een (op voorhand bepaald) punt.

De ervaring leert me dat rond draaien rond het centrale punt niet echt mooi is.

Soms worden mensen misselijk door dat centrale draai effect.

Daarom zet ik mijn centraal ‘scherpstelpunt’ op 1 van de ‘gulden snede’ regel punten.

Je kan ook in of uit zoomen (met een zoomlens natuurlijk), maar dat is voor later eens 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

Bedankt voor je bezoekje 😉

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 9)

In mijn laatste logjes heb ik het drie maal na elkaar gehad over macro fotografie.

’t is hoog tijd dat we nog eens verkassen naar IJsland, vind je ook niet ? 😉

Van de indrukwekkende met mos overgroeide lava restanten

reden we verder het binnenland in. We gingen een “caynon” bezoeken.

Meer info kregen we niet.

Wij natuurlijk allemaal razend benieuwd naar wat ging komen !

In de middle of nowhere stopten we op een ‘parking’, nu ja, parking…

als je op de rand van de weg tussen een gracht en een bergwand parking noemt…

Er was veel volk die dag (maar dat zie je op mijn foto’s niet).

Het was redelijk warm, er stond een sterke namiddag zon, zodat we allemaal

onze grijs filters moesten gebruiken, om geen overbelichte foto’s te maken.

Dit onwerkelijk mooie landschap zou ik liever s’ochtends of s’avonds fotograferen,

maar als je een “strak” reisschema hebt is dat dikwijls niet mogelijk.

Roeien met de riemen die we hebben dus… de grijsfilters :mrgreen:

 

Een paar km verder en steeds omhoog klimmend…

De canyon werd zichtbaar !

Door de langere sluitertijd (door de grijs filters) moesten we natuurlijk

ons statief gebruiken .

 

 

 

Op dezelfde plaats als vorige foto maar dan 180º naar rechts gedraaid…

Een echt sprookjes landschap kwam in zicht 😎

50 shades of green and yellow , zalig mooi vond ik

 

 

 

Weer kan ik me het niet laten om hier een zwart/wit bewerking van te maken

 

 

 

Dat ze hier rekenen op gezond verstand is nu wel duidelijk hé ?

De rotsen zijn heel instabiel, als je hier naar beneden flikkert,

dan is het je laatste val geweest, wees maar zeker…

En toch heb ik idioten op het randje van die rots zien staan

met hun gsm in de hand om selfies te maken…

Hoe debiel kan een mens zijn 🙄

 

 

 

 

Het kan misschien overkomen dat ik hier grote risiko’s nam,

maar wees gerust, ik stond op een veilige afstand van de rand hoor.

Een breedhoek lens kan het beeld leuk vertekenen 😎

 

 

 

IJsland is een wonderbaar land met ongelooflijk verfijnde

maar ook heel brute en overweldigende natuurpracht !

 

 

 

Overal waar men gaat langs IJsland’s wegen,

komt men watervallen tegen :mrgreen:

 

 

 

Een breder overzicht op het landschap en de bron van de rivier…

Dat kleine wegje rechts  was afgesloten voor iedereen…

Als je daar naar beneden flikkert… dan is je lichte uit hoor…

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te ronden…

Hier lijkt het wel of ik van de rotsen ben geklommen om deze foto te maken…

Niet hoor ! 😉

Ik stond zelfs op een betonnen plaat mét ijzeren ringen tegen de zijkant vastgeklonken

om de veiligheid van de toeristen te garanderen.

Het was gewoon geduldig wachten tot er een plaatsje vrij kwam om deze foto te maken :mrgreen:

Merk ook op dat de wolken hier bijna tegen de bergflanken schuren !

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 9 reeds ! ) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk