Roest op zondag…

Mijn logje van vorige week zondag (15 mei 2022),
ging er over om een heel oud blog-onderwerp terug op te rakelen.
Namelijk het onderwerp : Roest 🤠 op zondag !
Daarom zal je hier op zondag één (of meer) roestige foto(‘s) vinden.
Nu ja, ik denk niet elke week zondag, maar toch wel op een regelmatige basis…
Gewoon omdat ik de onvoorspelbaarheid qua onderwerp in mijn logjes
hoog in het vaandel draag 🙃 (maar dat wist je al denk ik 🤭)


Het roest fotowerk gedeelte van vandaag kom van een oud
smeedijzeren hekwerk, ergens in ons dorpje…
Het zilver geverfde metalen bloem ornament is heel slordig op een
metalen buis gelast… De lasnaden zijn niet weggeslepen of bijgevijld…
Maar juist door al die onvolmaaktheden is dit roestig stukje smeedwerk
aandoenlijk en ongedwongen mooi vind ik 😇
Zelfs de achtergrond ademt warme herfst roest kleuren 🧐





Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😎


Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk

Macro 1:1 met midden formaat

Eindelijk is het zover… !
De Macro Extention Tube “MCEX-45G WR” was eindelijk toegekomen in de winkel 😎
Wat is dat voor een ding ❓ zullen vele bezoekers nu denken…
Dat ding is niet meer dan een 45mm lange ‘buis’ die tussen de 120mm “macro” lens
én de Fuji GFX body wordt geplaatst. (WR staat voor Alle Weer Resident)


De 120mm GFX “macro” lens is initieel een 2:1 lens… niet echt een macro lens dus…
Maar als je die 45mm tube gebruikt dan gebeurt er iets héél leuk 🤗
Namelijk de macro verhouding gaat dan van 2:1 naar 1:1 !
Dat wil zeggen dat je 2 maal dichterbij kan komen dan bij een 2:1 verhouding 👍
1 mm² van je onderwerp is dan ook echt 1 mm² groot op de CCD geprojecteerd !
De lens veranderd door de extender ook van focus lengte…
De 120mm macro 1:2 wordt nu een 90mm macro 1:1 !
Samengevat : In macro fotografie is het verschil tussen 2:1 en 1:1
macro verhouding immens groot.
De enorm grote sensor in het Midden Formaat staat dan ook garant voor een heerlijk zachte achtergrond (bokeh), wat in macro fotografie heel mooi meegenomen is natuurlijk 🧐
Meer tech info over dit alles lees je hier

Een kleine, groene krekel sprong plotseling op een tuinstoel…






Het groene beestje was bijna 1 cm lang…
Zijn (of haar ?) twee antennes scannen constant de omgeving af …





Eindelijk kon ik het beestje min of meer evenwijdig met de lens krijgen,
zodat de scherptediepte tussen hoofd en staart min of meer gelijk was.
Enkele seconden later, toen ik nog wat dichterbij wou komen,
sprong het groene beestje ineens weg !






Mijn volgend foto “model” was deze groene vleesvlieg…
Het beestje zat ietwat schuin tov de macro lens.
Je ziet goed hoe beperkt de scherptediepte met deze lens is !
Het achtereind van de vlieg is scherp, de kop is reeds onscherp…
Nu zou er met de laatste firmware update voor deze camera voorzien zijn
dat je focusstacking kan doen in de camera zelf…
Deze techniek moet ik eens deftig uitdokteren, want dat betekent dat ik met (flink wat !)
extra werk deze vlieg, hoe schuin ze ook tov mij zit, van begin tot het eind
vlijmscherp kan krijgen.
Maar zal dat een meerwaarde geven aan mijn macro’s ?
Nu zit de kracht van mijn macro’s in de verhouding tussen
het scherpe én het onscherpe gebied.
Hoe zal het aanvoelen als heel het onderwerp scherp is ?
Zal ik zonder statief kunnen werken ?

Dat stacking mechanisme uitproberen is dus de boodschap ! 🧐🤔





Een uitgebloemd én verdord Juffertje in het groen…





Twee vuurwantsen in overleg…
Het zijn nuttige beestjes, ze ruimen alle afval op en doen geen kwaad
aan bestaande planten of bloemen.





Deze kleine vuurwants leek wel te poseren voor mijn lens 📷👍






Als je maar traag genoeg beweegt kan je héél dichtbij vuurwantsen komen…
Let er wel op dat je door je neus in en uit ademt…
Waarom ?
Omdat wantsen de ademgeur uit onze open mond niet echt kunnen waarderen…
Net zoals de meeste insecten trouwens …




Et voila, we zijn weer aan het eind van een macro logje gekomen.
‘k hoop dat je van de insecten macro’s genoten hebt,
ook mijn uitleg over midden formaat camera’s, mijn indrukken & overpeinzingen ervan
en over de ongelooflijk mooie natuur in het kleine wereldje natuurlijk !
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én een ferme dankjewel voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Roest op Zondag

Enkele jaren geleden was er in Blogland een heel leuke gewoonte,
om aan onze wekelijkse zondag (de rustdag voor velen) ,
een extra creatieve dimensie te geven ! 🤠
Zondag = Rustdag => Roestdag was de simpele filosofie achter dit alles !
De creatieveling die er in de tijd mee begon is P-Ter
Helaas zie ik in de blogs de laatste maanden & jaren niet echt veel
meer verschijnen van P-ter,
… Nu ja, hij zal zijn redenen wel hebben hé ?

Maar omdat het prettig gestoord “roestig” idee van P-Ter altijd ergens
in mijn achterhoofd bleef malen, wil ik hier en nu een oproep doen,
aan al mijn teergeliefde bloggers, volgers, lezers,
kortom aan ieder die goesting én tijd genoeg heeft
(én een blogje beheert natuurlijk !),
om op zondag, één of meer, lekker roestige 📷 te publiceren…
Foto’s die lekker kunstig én roestig zijn zijn meer dan welkom 🤗

Nu ja , wat denk je ervan ?
Een beetje, van je zelf gefotografeerde rustige roest op zondag publiceren…
Dat is wel een leuke uitdaging hé ? 😎
Misschien een nieuw creatief idee ? 🧐

Als je meedoet met dit “clubje”…
Weet dan, er zijn 3 ‘club” regels…. !
1-In onze club zal heel zeker nooit een foto jury zijn !!
2-Er zal nooit een mooiste of lelijkste foto verkiezing zijn !!
3-Beginneling, amateur, fotografie student… iedereen is roestig & welkom hier !
4-Wat stel je voor als een 4de regel ? 🤡
Voila, dat waren de 3 regels 😉

En… Als je je zondagse logje als titel dan ook “Roestige zondag” noemt,
dan heet ik je van harte welkom in ons exclusief clubje van Prettig Gestoorde
“Roest Op Zondag” fotografen 👍😋


Een oeroude weide paal…
Een smeedijzeren band is er omheen gebeukt,
zoals de hoeven op een boerenpaard…






Dezelfde weidepaal als hierboven,
door het verschil in het avondlicht is het mosgroen meer benadrukt
en de warme roest metaalkleuren zegevieren …






Roestige kleuren verliezen hun kracht in zwart/wit of Sepia vertaling…
Maar het ietwat doorgedreven licht én kleur contrast
maakt veel goed !






Dezelfde foto als de 2de (én derde) foto,
alleen heb ik hier een Orton bewerking op toegepast !
Het geheeld wordt ietwat meer dromerig …
De groene mos tinten worden contrastrijker en sterker,
de metalen band kleuren zijn wat warmer en voelen ruwer aan…






Natuurlijk hoop ik dat mijn ‘oproep’ “Roest op Zondag“gehoord zal worden…😎
Maar hoe zal het uitdraaien ??
Het kan evengoed niets worden… tja, dan is dat maar zo hé ?
Maar als het min of meer lukt en we met aan paar mensen aan iets
moois kunnen bouwen… dan zijn we in het voordeel hé ?
We zien & evalueren wel binnen een paar weken of maanden … 👍

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😎


Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk


Plantentuin Meise 2021(deel 6)

Van de woeste natuur in IJsland
gingen we naar de bloesems macro fotografie…
Ook vandaag blijven we in dat kleine macro wereldje 🤠
Het enige verschil met deel 5 van deze serie is dat de 2 batterijen
van mijn Sony A7 III op dit tijdstip leeg waren…
Maar geen probleem… ik had als backup de Fuji XH1 camera
+ de Laowa 65mm f2,8 2:1 manuele macro lens meegebracht.
Met 3 Fuji X reserve batterijen kon ik het nog ongeveer 1000 foto’s uitzingen !
Dat volstond ruimschoots 😉
Wat had ik toen geleerd ??
Meer dan voldoende batterijtjes meebrengen…
is zeker geen overbodige luxe…
😎

Omdat deze Laowa macro lens ook een volledig manuele lens is,
kan ik de autofocus niet gebruiken (idem als bij de Sony).
Maar het Focus peaking mechanisme op de Fuji is zeker
gelijkwaardig aan de Sony techniek, het dynamisch licht én kleurbereik
is min of meer gelijk in beide camera’s.
Dus kon ik gewoon verder mijn ding doen op de M van manueel 😋
en lekker scherpstellen met de rode lijntjes van de Focus Peaking !

Druppeltjes ga je hier van daag veel zien passeren !





Enkele spinnenwebben achter elkaar…
Met focus peaking kan ik er zo eentje uit isoleren
en erop scherpstellen.
Spinnen vind ik heel knappe architecten !
En ze kunnen hun ding doen zonder naar de unief te gaan 😋






Ik heb nog nooit een selfie genomen…
enfin ja, tot ik daar die dag verandering in bracht 😋
In deze drijvende luchtbellen kan je honderden selfies
reflecties van mezelf zien 🙂
(die luchtbelletjes heb ik nog niet geteld,
maar het zullen er zeker honderden zijn 🤗 )

Als je iets voor de eerste keer doet,
dan moet je het meteen goed doen hé ? 😉






In de omgeving rond de vijver is het heerlijk experimenteren…
De lange rietstengels zijn meestal bedekt met druppeltjes
die veroorzaakt zijn door de grote fontein.
Maar als fotograaf mag je niet te vlug tevreden zijn…
(lees daarom verder…)






Deze foto is identiek dezelfde rietstengel als in de vorige foto…
Alleen heb ik hier het blauw van de hemel erbij betrokken
en de camera min of meer 45 graden in tegenwijzer zin gedraaid.
Ik ben hier ook nog een dikke 30cm dichterbij gekomen
(nog een cm verder en ik was zeker in de vijver gevallen ! 🙃💥)
Van deze foto ben ik meer tevreden als de vorige…
Dus… als fotograaf mag je nooit te vlug tevreden zijn…😎






Het rood van de waterplantjes , het groen van de stengels
contrasteerde mooi met het hemelsblauw …
Het geheel gaf me een vrolijk gevoel 🤠






Fotografie is “zien“…. en zeker ook “aanvoelen“…
Voel je ook die kracht in die éne minieme waterdruppel ?
Al de rest verdwijnt in de onscherpte magie van de macro lens !






Selfie nr 2 … 🤠





Een hoop enorme tropische bladeren…
Je kan er een totaal beeld van nemen, maar wat vertel je dan ?
Het is boeiende & leuker om te “spelen” met verhoudingen,
met kleuren en vormen, met licht en schaduwen, structuren…
om zo tot een abstract geheel te komen dat iedereen herkent als
tropische bladeren, iets natuurlijk uit onze natuur !






Toe ik in deze enorme tropische bladeren op zoek was
naar dat ‘ongrijpbare’ fotogevoel…
kwam ik dit piepklein insectje tegen…
De cirkel was rond !







Ik hoop dat je van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 6” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Lente bloesems en midden formaat

Van de Speelse Spiegelingen, de Zonneharpen in het Speulderbos,
en de indrukwekkende natuur in IJsland is het weer hoogtijd om naar het
kleine wereldje der macro fotografie te gaan !
Dat kleine macro wereldje dat ik leer ontdekken met de midden formaat
Fuji GFX 50s camera.
Meer uitleg over MiddenFormaat (of GrootFormaat) camera’s vind je hier

Het nadeel van dit soort camera is dat de foto’s ervan enorm groot zijn,
ze nemen enorm veel opslag schijfruimte in beslag en mijn laptopje kan
het grotere file formaat nog amper aan…
Van de andere kant is het resultaat dat dit soort camera’s aanbieden toch wel
super goed ! De kleuren zijn méér dan behoorlijk, het dynamisch licht bereik
is veel groter dan FullFrame, de achtergrond bij macro is heerlijk ‘flou’,
het bokeh met een macro lens (of andere lenzen) is ook heel aardig.

Maar de technische ontwikkelingen in de fotografie staan zeker niet stil !
Zeker niet in de GSM-fotografie !
Er zijn nu al mobieltjes met meer dan 50mega pixel …
(evenveel als mijn GFX 50s of de Canon 5Dsr)…
De belachelijk kleine CCD’s in de mobieltjes moeten het echt hebben van
de betere software ! De GSM met de beste software voor (onscherpte in achtergrond,
bokeh , dynamisch licht en kleur bereik, enz enz) zal zeker de markt veroveren.
En dit alles voor een fractie van de prijs van een MiddenFormaat camera…
(of een high class full frame camera van eender welk merk ! )
Er staat dus zeker nog heel wat te gebeuren in het fotografie wereldje… 🤔😶

BTW 1: Een vorig Japanse kerselaar logje met dezelfde MiddenFormaat camera,
maar met de Canon 180mm macro lens kan je hier (her)lezen.

BTW 2: Een paar logjes over dezelfde boom, maar met de Fuji XH1 (APS-C) en de 80mm
Fuji f2,8 komen later nog… De RAW foto’s moet ik nog ‘ontwikkelen’…

Dat was weer een ‘inleiding’ die ietwat ontspoord is , vind je niet ? 🤠

Voorlopig amuseer ik me nog graag met mijn Fuji GFX MiddenFormaat,
met mijn ‘oude’ 100mm Canon f2,8 macro erop geklikt
dmv van een Techart lens adapter.
Onze Japanse kerselaar stond toen in volle bloei…

Andere bloesems op de boom stonden amper een paar cm verder,
en toch verglijden ze reeds in het heerlijk onscherpte waas (bokeh)
Dat gegeven is voor mij een super eigenschap van MiddenFormaat macro !






Ik kan me niet van de indruk ontdoen,
maar ik vind dat dit bloesem plaatje zijn oorsprong vind in een
heerlijk Japans bloesem aquarel
(Btw, ik ben verzot op Japanse Sumi-e aquarel kunst !)





Een takje lente bloesems…
De variaties op dit thema is eindeloos hé ?





Door de eigenschappen van de groot formaat CCD ,
kan je gaan ‘schilderen’ met je lens…
Het meest rechtse punt van het takje rechtsonder en de bloesem erboven zijn in focus,
de rest van de foto verdwijnt in de nevelen der onscherpte !
Met de spiegelloze camera kan je dit eindresultaat al zien vóór je de foto maakt 🙂






Bij dit plaatje denk ik terug aan de Japanse meesters in de aquarel kunst …






zonder woorden…







Met een scherptediepte van ongeveer 1mm moet je hier je ding doen…
Gelukkig was er die dag geen zuchtje wind !
(en zeggen dat dit alles uit de vrije hand is geshoot… 🤗🤠

Opa heeft nog steeds een vaste 📷 hand hé ? 😉
(voor als mijn kleinkinderen 😋 dit ooit zullen lezen 🤔)





Zoals ik hierboven al vertelde…
Dit soort van fotografie is voor mij schilderen met de eigenschappen van
de camera én de eigenschappen van de lens…
Het is natuurlijk ook uitkijken naar aangename composities…
Het ene geeft een handje aan het ander hé ?






Deze MiddenFormaat camera is echt wel een topper in het opslaan van kleuren…
De kroonblaadjes van onze Japanse Kerselaar zijn grotendeels puur wit,
maar met een ongrijpbaar vleugje roze erin verweven. !
Met een APS-C of een Full frame formaat camera kan ik dit subtiel kleurverschil tussen
het puur wit en het vleugje roze nooit zo mooi weergeven als hier !






Een high-key bewerking (rechtstreeks in de camera gedaan).
Hier heb ik gewoon de EV op +1 gezet, de lichtmeting
(in volle tegenlicht) op 1 centrum punt gezet…
Meer is het niet 😉😎





Et voila, we zijn hier aan het eind van een Lente Bloesem logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kersenbloesem fotografie,
mijn uitleg over midden formaat camera’s, mijn indrukken & overpeinzingen ervan
en over de ongelooflijk mooie natuur in een Japanse kerselaar in volle bloei
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé ‘wink’


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 38)

Zoals de titel ons reeds heeft verklapt,
gaan we in dit logje nog maar eens terug naar het wonderbare IJsland !
Dit logje gaat gewoon verder waar ik in het vorige IJsland mee eindigde…
We zijn nog steeds in Höfn, in de nabijheid van het Viking dorp én het Viking cafe.
De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
De 24/600mm superzoom lens heeft zijn dienst al flink bewezen 😎

Even terloops…
Heb ik jullie al verteld over de IJsland foto’s van mijn fotografie kameraad,
Johan Dermout ? Hij heeft al zijn IJsland 2019 foto’s gemaakt met een gsm !!
Een iPhone X & een Huawei P30 als backup waren zijn ‘wapens’.
Zijn IJsland 2019 foto’s kan je hier bekijken…

In dit ongelooflijk mooi gebied mogen fotograferen is zalig !
Maar het is soms wat tricky om de witbalans van de camera
goed in te stellen…
Omdat je hier te maken hebt met witte wolken die bijna puur wit zijn
én met gitzwart lavazand tegelijk, durft de lichtmeter van je camera
soms wel eens verkeerde beslissingen te nemen…
Kortom, het dynamisch licht én kleurbereik “goed” krijgen is in deze
omgeving moeilijker goed te krijgen dan anders.
Het is een uitdaging, maar uitdagingen zijn er om aan te pakken hé ? 😋🧐
De lichtmeter in je camera,
gaat er vanuit dat er gemiddeld 18% grijs zit in elke foto…
Bij alle foto’s in dit logje zal de camera zeker geen 18% grijs vinden in het totale plaatje
en zal daarom over of onder belichten…
Als fotograaf moet je de EV wat hoger of lager zetten, de witbalans manueel
wat bijsturen, je lichtmeting methode aanpassen, enz
dit alles om de kleuren en het licht in je foto zo natuurlijk mogelijk te houden.
Het natte zwarte zand kleurt blauw, omdat het water in het zand de blauwe lucht
erboven weerkaatst.
Waar het zwarte lava zand droger is, krijg je een heerlijk diepzwarte kleur.





Soms is het zand bijna droog en echt zwart,
terwijl ervoor én erachter enkele millimeters zee water over het zand drijft…
én de bergen erachter perfect weerspiegelen !
IJsland blijft me verbazen ! 🧐






In dit gebied is het altijd zoeken naar mooie composities.
Op de voorgrond een plek met min of meer droog zwart zand,
gevolgd door onze voetsporen.
In de verte zie je de restanten van het Viking dorp (een oude filmset)






Min of meer honderd meter dichterbij de bergen en het Vikingdorp…
De zand plaatsen mét of geen water verplaatsen zich hier voortdurend !
Je verveelt je hier geen seconde 🤠
Het matte zwart van het droog lava zand vond ik prachtig contrasteren
met het frisse groen van de waterplanten én de blauwe hemel.





Als de wind even gaat liggen (wat héél zeldzaam is hier !),
dan kan je bij helder weer (wat hier ook heel zeldzaam is)
min of meer rimpelloze reflecties van de bergen in het zeewater zien.
In de volgende foto zie je heel duidelijk hoe diep dat water is…





Een detailfoto van onze voetsporen…
Hier zie je duidelijk dat de zee hier maar een paar millimeter diep is…






In het vorige IJsland logje vertelde ik al van de IJslandse politie,
die hier regelmatig op patrouille komt.
Met een grote, zware jeep rijden ze door het zwarte zand…
Hier zie je het jeep spoor al vaag…






Hier heb ik het jeep spoor meer in de kijker gezet..
Maar nog steeds was ik niet echt tevreden…
Een foto van dit jeep-spoor kan veel beter…






Omdat ik het jeep-spoor in dit zwarte zand best wel fascinerend
én ook eigenlijk wel een uniek gebeuren vond,
wou ik meer en meer details ervan vastleggen.





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een beter beeld van dit jeep-spoor kon ik die dag niet maken denk ik 🙂
Een paar minuten later was het alsof er nooit een jeep-spoor was geweest !
IJsland zit vol verrassingen, ook daar waar je ze niet of nooit verwacht 🤠🤗





Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 38) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wondere land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Speelse Spiegelingen in Nederland (Deel 3)

Zoals in het vorige logje, blijven we hier ook in Nederland.
Het onderwerp van vandaag is het vervolg op de vorige (Deel 2) aflevering van deze
“Speelse Spiegelingen in Nederland” serie.
Op onze fietstocht van Hoevelaken naar Amersvoort passeerden we een redelijk
nieuw gebouwde industrie zone…
Wat me in Nederland altijd opvalt, is de frisse kijk op industriële architectuur !
Je kan van buiten niet zien welke activiteiten in dit industrie gebouw schuilgaan…
Zijn het kantoren ? Is het een high tech centrum ? Is het een werkplaats ?? enz enz…

Maar het is een feit dat deze moderne architectuur me echt uitnodigt om er
‘Speelse Spiegelingen’ van te maken 🤗
In dit logje ga ik geen originele foto’s van het gebouw meer tonen…
Wat je hier ziet, zijn allemaal eindbewerkingen van verticale , horizontale
spiegelingen, soms ook afgewerkt met het prima filtertje ‘Flood’.

Het resultaat van een gekantelde horizontale spiegeling van een strak afgelijnd
industrie pand. Het zwart in het midden zijn gewoon weerspiegelde bomen in het glas…
De ramen van dit gebouw waren donker getint, vandaar het feit dat ze donkerder zijn
dan de blauwe lucht (Wat het kleurcontrast verschil rijker maakt !)





Hier heb ik met 2x dubbele verticale én horizontale spiegelingen gewerkt…
Uit het niets, iets nieuw scheppen… Heerlijk is dat ! 😎






Als ik het ‘Flood’ filtertje een minimale bewerking op de vorige foto laat uitvoeren,
is het alsof dit gebouw langzaam omhoog stijgt uit het water !





Als ik de voorafgaande bewerking volgorde gewoon omdraai,
dan kan ik een totaal ander beeld van de werkelijkheid tevoorschijn toveren !






Nogmaals spaarzaam het filtertje ‘Flood’ gebruiken,
maakt van de vorige foto iets totaal anders…
Dit kleine filtertje maakt heel realistische water weerspiegelingen.
Je hebt een stuk of 15 parameters die je allen kan instellen voor elk
denkbaar resultaat. Meestal gebruik ik deze filter met minimale instellingen,
wat me altijd een rustige weerspiegeling geeft.





De weerspiegeling van de wolken in het glas vind ik grandioos !
Geef toe, dit gebouw nodigt echt uit om er 📷 mee te spelen hé ? 😋






Variaties op een ‘Speelse Spiegeling’ thema…





Een paar kilometers verder gefietst ondertussen,
zag ik enorme windmolens van Nuon opduiken…
“Daar kan ik heel wat mee doen !”, zo dacht ik toen 😉🧐
Het was hier gewoon afwachten tot de schoepen van een windmolen
min of meer horizontaal stonden om dan de foto die je wil te maken.
Als de schoepen op je foto niet perfect staan zoals je wil…
dan fotografeer je toch gewoon verder tot je minimaal één goede foto hebt 🤠
Een verticale én horizontale spiegeling afgewerkt met een subtiel
vleugje ‘Flood’ filter gaf me dit resultaat …





Een variatie op de vorige foto…
Effe afklikken tot de windmolen vleugels op min of meer 45 graden staan…
Een verticale én horizontale spiegeling van dat geheel, in het onderste (50%) deel
heb ik heel subtiel het ‘Flood’ filtertje toegepast.
Speelse Spiegelingen én het gegeven dat je kan schilderen met je lens,
krijgt hier wel een nieuwe dimensie hé ? 🧐






Deze laatste foto wijkt 100% af van alle andere foto’s in dit logje…
Het landschap dat je hier ziet is echt het landschap waar tientallen windmolens
(zie hierboven) in gebouwd zijn…
Wat me vooral raakt hier in dit vlakke landschap zijn de enorme kleur verschillen
in het groen én de meerdere diepte lagen die kleurgebieden afbakenen !






Ik hoop dat je van mijn “Speelse Spiegelingen in Nederland – Deel 3” hebt genoten…

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom.

Alvast een dikke merci voor je reactie  ! 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

Over welk onderwerp we het dan gaan hebben ??
Nu ja, Dat zien we dan wel in het volgend logje hé 😉

Vriendelijke groetjes,

Dirk

Herfst in Garderen

Mijn trouwe bezoekers zijn intussen wel gewoon dat ik qua onderwerp
en thema van mijn logjes nogal van de hak op de tak durf te springen 😉
Van de macro’s in de Plantentuin en de woeste natuur van IJsland,
gaan we vandaag nog eens naar de Veluwe in Nederland !
Van variatie gesproken hé ? 😇

We gaan naar de herfst (oktober) in Garderen (Barneveld) om te genieten
van de natuurpracht in het Speulderbos én de wat verder gelegen
heide in de Veluwe.
De laatste foto serie van Harrie Nijland over het Speulderbos,
bracht me op het idee, om eens een soort van aanvulling te maken
van zijn fotografie werk. (Harrie is een NL fotograaf die ik al lang volg)
Let wel… ik zeg duidelijk ‘een aanvulling‘ , géén verbetering !
De manier waarop Harrie de natuur, bomen in beeld brengt,
is meestal heerlijk origineel én getuigt van een creatief inzicht.

Omdat Garderen, het Speulderbos, de Veluwe één van mijn leukste vakantie
plekjes in Nederland zijn, is mijn 📷archief van die streek dan ook redelijk uitgebreid 🤗
Omdat licht in de fotografie toch min of meer het belangrijkste is,
ging ik op zoek naar heel mooi licht dat je niet elke dag kan zien…
Als de zon opkomt én de ijle nevel flarden in het bos wegstreelt,
In dat soort ochtend herfst licht kan je soms zonneharpen zien !
Omdat de herfst nog niet volop bezig is, zijn vele bomen nog wat consrtangroen,
andere bomen hebben hun blaadjes al laten vallen wat zorgt voor een
tapijt van rood, oranje herfstblaadjes op de grond.
De resterende groen blaadjes contrasteren heerlijk met het herfst rood…
De zonne harpen stralen zich een magische weg door het bos !
Het is zalig om dit heerlijk licht te zien én te fotograferen.

Om het felle licht van de zon wat af te zwakken heb ik een ND4 grijsfilter
gebruikt. Een ietwat langere sluitertijd (1/2 sec of 0,8sec of 11 sec !)
brengt de schaduwen min of meer perfect in balans.
Het diafragma varieert van f9 tot f16, afhankelijk van het licht.
Het is constant proberen en bijsturen waar nodig…
Noot: Voor dit soort van fotografie heb je uiteraard een statief nodig…

iso 160 , 20mm , f9 , 1/2sec , EV 0





Dezelfde foto als hierboven,
maar dan een Z/W omzetting ervan.
Btw, al mijn Zwart/wit omzettingen doe ik met Silver Efex Pro filter uit de Nik tools.





Bij deze foto ben ik een paar meter dichterbij gekomen.
De camera is nu in de Portret stand op het statief geklikt…
Het licht én de schaduwen veranderen constant !
Het is dan ook constant het aanwezige licht meten,
en de camera settings veranderen om alles min of meer in balans te brengen…
Ik snap heel goed dat veel mensen al dit gedoe teveel zullen vinden,
maar ik vind het gewoon superleuk om te doen 🤠😇
Je moet er iets voor over hebben om de foto te maken die jij zelf wilt 😎

iso 160 , 35mm , f16 , 0,8sec , EV -1






Op een paar seconden kan het licht helemaal anders worden…
Als er een wolk voor de zon schuift bijvoorbeeld ?

iso 160 , 35mm , f16 , 0,6sec , EV -1






Zelfde positie als de vorige foto…
We zijn bijna 1 minuut later dan de vorige foto…
Zie je hoe het licht intussen helemaal anders is geworden ?
Het licht is veel ‘warmer’ geworden, het ‘rood’ in de kleuren wordt
nu versterkt wat het geheel een minder koud gevoel geeft.
Kleuren en licht… het is een complex, maar boeiend samenspel !
De witbalans in deze foto stond op ‘Daglicht’ ,
bij de vorige foto stond dat op ‘Schaduw’
In RAW kan je dat natuurlijk heel eenvoudig in post processing aanpassen,
maar als je in JPEG fotografeert… dan kan je dat niet meer aanpassen…🙄😶
Daarom werk ik altijd in RAW.
iso 160 , 35mm , f16 , 1/2sec , EV -1





Aan alle mooi licht liedjes komt een eind…
Als de zon hoger in de hemel staat, vallen de zonneharpen
bijna verticaal uit de lucht…
Het moment van gaan is dus gekomen 🙂
Nog vlug eentje om af te sluiten !
Het is nu bijna 8 am, het ontbijt buffet in ons hotel wacht op ons ☕🥐🧀🍳😋

iso 160 , 19mm , f16 , 11sec , EV 0




Na het uitgebreide ontbijt buffet gingen we naar de heide in de Veluwe…
Die eindeloze vlakten in Nederland, heerlijk vind ik dat landschap !
De mooie okerkleuren in de grassen contrasteren mooi met het blauw in de lucht.
Hier heb ik een Soft Gradueel Grijsfilter ND4 gebruikt om het felle licht in de lucht
te balanceren met de okerkleuren op de grond.
(ND = Neutral Density)
Wat Als ik geen ND filter zou gebruiken ??
1-Als ik het licht in de lucht zou gebruiken als licht meetpunt, dan zou de het landschap
zo donker worden dat je er geen details meer in ziet…
2) Als ik het licht op de grond zou meten, dan zou de grond mooi belicht zijn,
maar de lucht zou overbelicht (én ‘verbrand’) zijn…
In beide gevallen zou mijn foto waardeloos én voor de vuilbak zijn…
Daarom gebruik ik meestal ND en polarisatie filters bij landschap fotografie
met een groot dynamisch licht bereik.

iso 400 , 35mm , f16 , 1/40sec , EV -0.3





Deze foto om je te tonen dat het gebruik van ND filters niet zaligmakend is…
Het grijze (ND4) gedeelte van de filter was op de lucht gezet.
Natuurlijk worden de bomen hier links dan ook evenredig met de lucht
donkerder gemaakt, wat uiteindelijk resulteert in een foto die alleen maar goed
is voor de vuilbak …

iso 400 , 16mm , f16 , 1/30sec , EV -0.3





En toch wou ik een foto van de Veluwe heide mét bomen hebben én ook met filters
werken om alles in balans te brengen…
Omdat het filter dat ik hier gebruikte een ‘Soft Graduele filter’ is, is de overgang tussen
donker en niet donker heel ‘soft gemaakt’.
Er bestaan ook ‘Hard Gradueel’ ND filters, die gebruik je het best aan zee, of een totaal
vlak landschap. Ook zijn er “Medium Graduele’ ND filters…
Voor elke vorm van fotografie is er wel een filter te vinden…

Bij deze foto had het Soft ND filter dus praktisch géén invloed op de lichtsterkte van de bomen.

iso 400 , 16mm , f16 , 1/50sec , EV -0.3






Hier heb ik bewust geen filter gebruikt,
maar je ziet direct dat de contrasten veel zwakker zijn ,
de foto ziet er ietwat ‘fletser’ uit.
Maar gelukkig kan je in Photoshop nadien het een en ander bijwerken…
maar dat is altijd extra werk nadien… 🤜🤛👊
Ik werk liever mijn foto zoveel mogelijk ter plaatse af,
dan er nadien in Photoshop nog tijd in te steken…




Et voila, we zijn hier aan het eind van een Herfst in Garderen gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst fotografie,
mijn uitleg over belichting en gebruik van ND filters…
mijn indrukken & overpeinzingen over de ongelooflijk mooie natuur in de Veluwe

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 37)

Van het kleine wereldje van de macro fotografie,
is het weer tijd om iets totaal anders te publiceren !
IJsland is ondertussen al wat geleden hé ?
We hebben de ijsbergen en de gletsjer nu definitief achter ons gelaten.
We zijn in Höfn, in de nabijheid van het Viking dorp én het Viking cafe.
Tijdens onze IJsland reis in 2016 waren we ook op deze plaats,
maar toen waren deze wondere bergen gehuld in nevels en wolken.
Op onze reis in 2019 hadden we heél veel geluk op deze plek.
Normaal is het hier altijd mistig, nevelig, regent het meestal…
Maar in 2019 waren de IJslandse Goden met ons ! 😎
en was het stralend, helder en klaar weer !
Klik hier of hier voor dezelfde plaats in 2016… Wat een verschil hé ? 😋

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
De superzoom van 24/600mm heeft zijn dienst al flink bewezen 🙂

De bergen rond Höfn zijn enorm ruw…
Regelmatig flikkert hier dan ook een enorm rotsblok naar beneden…






Deze bergketen is vele kilometers lang…
Als je daar staat, geloof je je eigen ogen niet !
De ongelooflijke uitgestrektheid van IJsland is best wel indrukwekkend !





Deze bergketen is helemaal omsloten door zeewater…




Soms zie je toeristen een doorgang of een brug zoeken om over het water te geraken…
Het zal bij vruchteloze oversteek pogingen blijven….





Want de onpeilbaar brede strook van zeewater op het zwarte lava zand is hier amper
1 cm diep ! Het is een fantastische beleving om hier gewoon te voet over te steken !






Zie je de bandsporen die links in de foto door dit zwarte strand rijden ?
Het is de IJslandse politie die regelmatig langskomt om te controleren dat toeristen
geen afval laten slingeren… ze hebben groot gelijk vind ik !






In dit rimpelloze water op het zwarte lava zand krijg je perfecte reflecties !
Het is dan ook zalig om hier te fotograferen ! 👍🤗





Links zie je restanten van een volledig Viking dorp dat ze gebouwd hebben
om een film te maken. Het dorp zelf verdwijnt bijna in het niets naast die enorme bergen !






Je kan je voorstellen dat als er wat zon op dit lage water schijnt,
die enorme massa’s zeewater doen verdampen…
die verdamping vormt dan nevels die letterlijk over de bergen kolken, er is niet genoeg
wind om die nevels over de bergen te duwen, wat resulteert in regen…
regen en nog eens regen…
We hebben echt veel geluk gehad met het weer toen we hier in 2019 waren 😉👍
Btw, dit water zijn we natuurlijk te voet overgestoken 😉
In toekomstige (weldra) IJsland logjes ontmoeten we hier wilde ook IJslandse paarden !



Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 37) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wondere land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk


Plantentuin Meise 2021(deel 5)

Van de wilgenkatjes en de lente bloesems neem ik jullie vandaag
nog eens mee naar de Plantentuin in Meise.
Dit logje is het vervolg van Plantentuin Meise 2021 (Deel 4)
De camera is nog steeds de Sony A7 III met de 100mm manuele
& uitstekende Laowa macro lens.
Doordat het een 100% manuele lens is, werkt de autofocus NIET !…
Daarom gebruik ik Focus Peaking om manueel scherp te stellen.
Maar let wel op :
Deze manuele techniek kan je meestal niet gebruiken bij bewegende
onderwerp(en) en zeker niet bij sport fotografie …
Maar daar zijn dan weer andere prima lenzen voor !

De Plantentuin is zo enorm groot dat je onmogelijk alles op 1 dag kan zien…
Wij kopen altijd een “Vriend van de Plantentuin” jaarticket,
dan kunnen we iedere dag vanaf 08am binnen !
Met de andere (goedkopere) tickets mag je vanaf 09am binnen…
Mijn fotografiecollega en ikzelf hebben één negatieve opmerking voor de Plantentuin…
Je kan er lekkere koffie krijgen…maar vanaf 11u am maar pas… 🙄🤔
Daarom nemen we zelf onze thermos met warme ☕ mee…
Aan de Directie van de Plantentuin… Fotografen kunnen niet zonder vers gezette koffie…
Doe er aub iets aan 🤗🙏
Anders laten we deze bronzen leeuw los 🤠





Een piepklein insectje én een gele bloem…
De scherpte op het vliegje en niet op de bloem vind ik wel iets hebben 🙂






De naam van deze prachtige bloem vergeet ik altijd
maar kom, dat is niet echt belangrijk hier…
De pastelachtige kleur overgangen in de achter én de voorgrond
vind ik veel belangrijker 😎






De herfst was al volop bezig eind september 2021…
Een natgeregend blad onder een grijze hemel…
Vele mensen zullen bij dit soort van grijs weer nooit denken aan fotografie,
maar dan denken die vele mensen helemaal verkeerd hoor ! 🤭
De grijze wolken zijn als het ware een reusachtige diffuser tussen het aardoppervlak
en de zon die je niet ziet, maar die wel haar licht doorheen de grijze wolken straalt.
Na een zachte regenbui zijn de kleuren in de natuur ongelooflijk briljant en mooi !
Als fotograaf moet je daar zeker gebruik maken 😎🧐





Eind september vind je nog enkele dappere bloemetjes,
die er nog eens stevig gaan invliegen 😋





Tropische planten en bloemen zijn niet echt bekend bij ons…
Deze plantjes deden me denken aan het boek ‘War of the worlds‘ van H.G. Wells
Als fotograaf kan je met wat fantasie de werkelijkheid zodanig fotograferen
dat die werkelijkheid iets totaal anders wordt dan je denkt wat je ziet… 🤠
Het is gewoon een kwestie van kijken en zien én je kijkhoek bepalen…





Zomaar wat gele bloemen met een zwart hartje aan de vijver…






Minimalisme in fotografie…
iets waar ik altijd blijf naar zoeken !
Een reusachtig blad, bijna een meter in doorsnee,
je kan dat natuurlijk volledig fotograferen, maar wat vertelt of zegt die foto je dan ?
Hier ben ik op zoek gegaan naar “de regel van derden“, zowel horizontaal én verticaal.
De hoofdnerven in het blad werken het geheel tenslotte mooi af 🤠






Rond de fontein in de vijver zijn alle planten heerlijk bedekt met druppeltjes…
Een zelfde soort bloem als de 3de foto in dit logje zie je hier.
Die honderden minuscule druppeltjes geven deze bloem een heel ander uitzicht hé ?





Om dit logje (voor vandaag) te eindigen…
In de Orchidee afdeling vind je de meest ongelooflijke bloemen !
Zowel qua kleur als qua vorm
Als je me zegt dat dit een exotische Pelopiaanxe zeester is… wel… dan geloof ik je 🤠






Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 5” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk