IJsland, Het vissersdorpje Husavik (IJsland part 61)

Ondertussen is het bijna een maand geleden

dat we nog eens in IJsland rondliepen !

Hoogtijd dus om nog maar eens in het verre noorden

rond te kuieren én te genieten van de woeste schoonheid

van Husavic, de vissers haven

én thuisbasis van de walvis spotters :mrgreen:

 

Op onderstaand schip waren wij de walvis spotters !

Het is nu aangemeerd  om zijn batterijen op te laden.

Deze schepen varen 100% op elektrisch aangedreven motoren !

Deze stroom maken de IJslanders 100% gratis door gebruik

te maken van de oneindige hoeveelheden stoom

die ze tot hun beschikking hebben door de vele vulkanen, geisers,enz.

Straffe gasten hé, die IJslanders ! 😎

 

 

 

Zelfde boot, maar een andere kijkhoek…

 

 

 

Door gebruik te maken van een tilt-shift filter uit de Nik-tools kit,

kon ik van deze boot een miniatuur ogend bootje maken 😀

Hoe subtiel aangebrachte onscherpte onze ogen kan bedriegen hé ? :mrgreen:

 

 

 

Een haven is op zijn mooiste als er zwaar weer op komst is…

De stilte voor de storm, om het zo uit te drukken :mrgreen:

Het door de enorme wolken gefilterde zonlicht wordt magie !

 

Overal aan zee

wordt zonlicht pure magie

als het gaat stormen

 

 

 

De kleuren in een haven zijn altijd supermooi,

maar het loont zeker de moeite om die licht magie

naar een zwart/wit foto te vertalen 😉

 

 

 

Zelfde foto als hierboven,

alleen heb ik hier de voorgrond ingevuld.

De rotsen in de haven geven de kijker nu een gevoel van afstand…

In deze en de 2 voorgaande foto’s kan je “iets” zien zwemmen onder water…

Als je goed kijkt op 80% naar rechts, op 1/4 beneden zie je iets ‘drijven’…

Rarara…. Waisdavooriets ? 😉

In de volgende foto’s zie je het duidelijker hoor !

 

 

 

Je kan naar de boten gaan over drijvende pontons,

van daar op kan je ook heel goed onder de zee kijken !

Er kwam een kwal aangedreven !

Het schitterend beestje was ongeveer 40 tot 50cm breed

en plus minus 80cm lang.

Wat een pure schoonheid zweefde hier in het water !!

Fascinerend toch ? :mrgreen:

 

 

 

Het beestje kwam echt poseren voor mij 😀

Kwallen doen eigenlijk niet veel meer dan ronddrijven

in de zee en eten “vangen” met hun tentakels.

Ze hebben geen hersenen, bloed of hart.

en bestaan 95% uit water !

De andere 5% bestaat uit cellen, een maag en mond.

De meeste kwallen kunnen niet zwemmen

en drijven zomaar mee met de stroming van de zee.

Maar toch zijn deze flubber wezentjes fascinerend mooi hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

Drijvend in zeeën

zweeft dit geleiwezentje

op weg naar nergens

 

 

 

Even daarna begon het te regenen…

eerst wat dikke druppels die cirkels maakten in het water

Ik wou naar de camper lopen, om droog te blijven…

Maar “iets” vertelde me dat ik nog even moest blijven !

Ken je dat gevoel ? 😉

 

 

 

En ik ben nog steeds blij dat ik geluisterd heb

naar dat ‘iets’ gevoel :mrgreen:

Een ferme regendruppel viel op de perfecte plaats neer !

De sluiter opende op het perfecte moment !

Namelijk het moment dat de kernmassa van de druppel,

door de inslag terug naar boven geduwd komt

(actie én reactie, weet je wel).

Dit microseconde momentje gaf deze kwal een oog 😎

én maakt er een totaal ander wezen van ! :mrgreen:

Het is een toevalstreffer geweest, dat is 100% zeker

maar als ik niet naar dat ‘iets’ gevoel had geluisterd…

Dan bestond deze foto niet 😀

Altijd op je buikgevoel afgaan hé ! 😎

Btw, deze foto staat in mijn persoonlijke IJsland top 10 !

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Zouden deze wezentjes echt hersenloos door het leven gaan ?

Als een klodder flubber geboren worden om heel hun leven lang

te drijven in de zeeën én te eten …

Of zou er iets meer zijn, waar we geen vat op hebben ?

Waar ons verstand nog veel te klein voor is ?

Wie zal het ons zeggen hé ? 😎

In alle geval, de steeds veranderende kleuren in dit wezen

vond ik fascinerend mooi

 

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland foto logje (editie 61 reeds !) gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Advertenties

Normandië – Étretat (Deel 12) – Als de avond valt…

We zijn terug in Normandië, Étretat.

’t is reeds dag 5 van onze vakantie daar !

De meteo had ons een droge én een mooie zonsondergang beloofd…

En zeg nu zelf, als je op vakantie bent aan zee,

dan wil je daar echt wel een zonsondergang meemaken hé 😎

 

Die avond stonden we boven op de krijt rots,

mét links een uitzicht op het stadje Étretat

en rechts de oneindige oceaan…

Een tiental fotografen maakten zich klaar,

voor het komende avondlicht spektakel 😉

 

Er stond een stijve bries,

de zeemeeuwen kwamen héél even even tot rust…

Een zalig momentje met de 100/400mm lens…

tussen mij én de speurende zeemeeuw !

 

 

 

Enkele seconden later vloog de vogel weg,

de avondzon tegemoet…

zwevend over de onmetelijke oceaan

Even moest ik hier denken aan Prologue van Neil Diamond,

een machtig film verhaal over Jonathan Livingston, de zeemeeuw…

Een film die ik meermaals gaan zien ben toen 🙂

 

 

 

 

De warme zee zon

overspoelt de kleine kerk

wordt God nu wakker ?

 

 

 

Teergeliefde bezoeker,

Ik kan je verzekeren…

Als je daar boven op die immense krijtrotsen staat,

en je ziet dat geweldig mooi gouden licht over de zee…

Dàt doet iets met je hoor :mrgreen:

 

 

 

Het stadje Étretat in de warme avondzon.

De zilte geur van de zee…

Het zacht kabbelen en ruisen van de zeegolven

Het nooit aflatende geluid van de zeevogels…

Dàt…

Dat was kiekebisj gevoel 😀

 

 

 

De avond ontwaakt

als de zon gouden aaitjes

streelt over de zee

 

 

 

Het avondlicht kan enorm veranderen

in een minimum van tijd !

Van warm rood naar een diep gouden gloed…

Ik stond erbij,

én genoot ervan 😎

 

 

 

De ‘olifantslurf’, nu gehuld in warme avondkleuren,

Het kiezel strand is weer helemaal onderwater…

door de getijden stroming, bestuurt door onze maan.

Zalige momentjes hoor 😉

Volgende keer als ik hier nog eens kom,

neem ik mijn gitaar mee…

om lekker riedeltjes te improviseren in het zalige avondlicht

Dat lijkt me de max 😎

 

 

 

 

Deze foto is echt per toeval tot stand gekomen…

Door het gebrek aan licht, ik wil de iso niet te veel omhoog schroeven

(om de digitale ruis tegen te gaan),

had ik de sluitertijd op 1/10ste seconde gezet.

Natuurlijk stond de camera dan op een statief !

In die 1/10 seconde is een zeevogel erin geslaagd,

om in mijn foto op te duiken 🙂

De wetten van het toeval… i love it 😀

 

 

 

In het avondlicht

zie ik de Japanse vlag

aan de horizon

 

 

 

om dit logje af te sluiten…

Het kleine vissers kerkje, helaas afgesloten die dag.

Het was bijna donker, maar hier heb ik een opname gemaakt

van 2 seconden (natuurlijk op statief !). (f16, iso100)

Dit moment was wat fotografen bedoelen met het blauwe uurtje

De laatste restjes licht, gevangen met digitale technologie !

Fotografie is zalig hé ? 😉

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Bloesems van onze Japanse kerselaar (Deel 2)

Van de herten en de heuvels in Duitsland,

keren we terug naar ons klein Belgenlandje.

Meer bepaald naar ons kleine voortuintje

waar onze Japanse kerselaar met zijn wit-roze bloesems stond te pronken :mrgreen:

Voor macro werk heb je niet echt een macro lens nodig…

Je kan evengoed werken met een 70/200mm of een 100/400mm telezoom.

Maar in dit logje zijn alle foto’s gemaakt met één Fuji macro lens.

Namelijk de aps-c Fuji 80mm macro 1:1 f2,8 die op de Fuji XH1 is geschroefd.

De crop factor omgerekend naar full frame is 1,5

Dus 80mm x 1,5 = 120mm. Kan je lekker dichtbij komen ! 😉

Deze lens heeft een boterzachte achtergrond

(wat ik een zalige eigenschap vind natuurlijk ) 😎

 

 

 

 

Gek hé, hoe 1 boom zoveel schoonheid kan dragen 🙂

Het is dan ook een fotografie feest voor mij als de bloesems

in volle bloei komen te staan !

 

’s ochtends heel vroeg

ontluiken witte bloesems

als sneeuw pareltjes

 

 

 

 

Het is redelijk moeilijk om scherpe foto’s uit de hand te nemen,

zeker als er een zacht briesje staat

of als er een auto of een vrachtwagen passeert…

Maar daar zijn middeltjes tegen hoor 😉

Men neme een (lange) uitschuifbare antenne van een oude radio,

je steekt die in de grond en het kleine takje met je bloem onderwerp

maak je even vast met een wasspeld aan die antenne.

Klaar is kees en je doet niets kapot :mrgreen:

 

 

 

Onze buurvrouw heeft een kapsalon.

Naast de ingang van het salon branden meestal 2 Led sfeer lampjes.

Door de zalige onscherpte van de macrolens,

kan ik handig gebruik maken van die lichtjes 😎

De lichtjes staan ongeveer 5 of 6 meter verder van onze boom.

Dat is mooi meegenomen hé ? 😉

 

 

 

Sneeuw witte bloesems

lokken met hun geur en kleur

gonzende bijen

 

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven,

maar dan met een Orton bewerking…

Orton verzacht alles op een zalige manier vind ik 😎

 

 

 

Er groeien zoveel bloesems  aan de boom,

dat ik keuze genoeg heb om leuke composities te maken.

Hier heb ik de 2 led lichtjes in 1 foto kunnen krijgen :mrgreen:

(zonder hulp van photoshop hé ?! )

 

 

 

In de vorige foto zie je dat de meeldraadjes van de bloesem

niet helemaal scherp zijn…

Een verzachtende Orton bewerking kan hier mooi werk afleveren 😉

 

 

 

 

De kersenbloesem

staat terug in volle bloei

het is weer lente

 

 

 

 

Het is wonderbaar,

hoe die rode bloem knopjes

morgen bloesems zijn

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een takje vol rode beloften…

Morgen zullen er heel wat nieuwe bloesem bloempjes

wit pronken in onze voortuin :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Zomer in Duitsland

Weet je nog dat we op 4 maart langs de vijvers van Wilebad-Essen wandelden ?

Zie Link naar dat logje.

Deze wandeltocht zet ik vandaag verder…

Het was mijn bedoeling om macro’s te maken van de insecten aan de vijvers

en had daarom alleen een 100mm macro lens mee én de Sony A7 R2.

Ik wist wel dat er zich achter de vijvers een enorm groot natuurpark bevind :mrgreen:

maar op wat nu gaat komen had ik niet gerekend 😎

De dieren waren redelijk ver weg van ons,

maar door de grote sensor (41 mega pixel) van de Sony A7 R2,

kon ik redelijk wat croppen (bijsnijden),

zodat de afstand tussen ons en de dieren korter lijkt 😀

 

Zo zie je maar… een grote CCD heeft zeker zijn voordelen hé !

 

 

Zolang we stil bleven staan, bleven de herten ook staan.

Bij de minste beweging van onze kant liepen ze terug…

een paar minuten later won hun nieuwsgierigheid het weer

en kwamen ze stapje per stapje terug dichterbij 😀

 

 

 

We werden heel nauwlettend in het oog gehouden…

Gelukkig is de Sony A7 R2 volledig geluidloos !

Het waren zalige momenten hoor :mrgreen:

 

 

 

Hier wou ik terugkomen met de 100/400mm lens,

maar de kudde heb ik niet meer weergezien…

Volgende keer neem ik meer lenzen mee,

maar je moet dat zware gewicht de hele tijd meeslepen hé…

Het leven van een natuurfotograaf kan zwaar zijn 😉

 

 

 

Op en top alert

bewaakt een hert de kudde

wat een edel dier

 

 

 

Deze vakantie  in Duitsland  had een welbepaald doel…

Namelijk de kazerne opzoeken waar ik ooit mijn legerdienst had gedaan.

Noem het nostalgie, whatever, maar ik vond het leuk om die mooie streek

rond Essentho nog eens met een bezoekje te vereren 🙂

Je kan het landschap ginder vergelijken met onze Vlaamsche Ardennen  😉

Tijdens de vrije momenten in mijn legerdienst heb ik hier ook heel lange

wandelingen gemaakt. De streek is totaal veranderd, maar dat stoort me niet.

Een fotograaf heeft niet veel nodig om een mooie compositie te maken hé :mrgreen:

 

 

 

Hetzelfde stilleven, maar dan in zwart/wit.

Naar de essentie van de lijnen in het kader…

 

 

 

Het licht in de late namiddagzon werd zachter en heel mild…

Ons hotel was nog een vijftal km stappen verderop,

nog tijd genoeg om te genieten van de schoonheid die ons overal omringde :mrgreen:

 

Zonlicht streelt het bos

fleurt de beukenblaadjes op

straks is het avond

 

 

 

Een doorkijkje in het bos… 😉

 

 

 

Een macro lens is in 99% van alle gevallen een kwaliteit lens !

De ronde cirkels van onscherpte in de achtergrond noemen we ‘bokeh’.

Hoe meer lamellen (om het diafragme te openen/sluiten) er in de lens zijn verwerkt,

hoe meer ronding in de bokeh cirkels  je zal krijgen.

In deze lens zitten 9 lamellen, wat bijna perfecte cirkels geeft.

Als je een “slechte” lens hebt met pakweg 5 of 6 lamellen,

dan zal je 5 of 6 hoeken krijgen ipv cirkels… (én een drukkere achtergrond)

Als je met een open diafragme werkt (f2.8 of minder),

dan kan je het onderwerp perfect isoleren van de achtergrond.

Heerlijke onscherpte in de achtergrond is ook een handig meegenomen

eigenschap van een goede lens 😎

Het late middaglicht is perfect om “warme”  zomerfoto’s te maken

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

 

Rode bloemetjes

genieten nog heel even

van de avondzon

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro’s  & herten fotografie,

én de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over wat we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 11) – Uitstapjes

In mijn vorig logje waren we in IJsland, het kust dorpje Husavik.

Vandaag blijven we aan de kust, maar dan een totaal andere kust :mrgreen:

We gaan terug naar Étretat, aan de Normandische kust in Frankrijk.

 

Omdat we al voor de 5de dag in Étretat waren,

besloten we om een ander stadje te bezichtigen.

De naam van het stadje ben ik ondertussen vergeten,

maar is dat een bezwaar ?  😀

 

Het stadje zelf stelt niet veel voor…

zoals elk Frans stadje is het er druk, stoffig, veel te veel auto’s en kleine bromfietsen

die overal tussen door flitsen…

Het was er te warm naar ons goesting,

dus zochten we de rust én de koelte van een oude kerk op 😎

Deze kerk was doorheen de eeuwen verbouwd en herbouwd,

zodat een mengelmoes van bouwstijlen is verweven doorheen het gebouw.

Je vind er vroeg en oud romaanse bogen en gewelven,

afgewisseld door vroeg en late gotische & meer speelse bouwstijl.

Door het heel grote verschil van licht dynamiek (tussen zwart & puur wit)

koos ik om de HDR techniek gebruiken, om de grote verschillen tussen

het sterkste licht en het diepste donker te overbruggen in 1 foto.

Voor elke HDR foto in dit logje heb ik 5 foto’s genomen met 1 stop licht verschil.

Nadien zijn die 5 foto’s tot 1 foto bewerkt door SNS HDR Pro.

Detail: Er is géén statief gebruikt… alle foto’s zijn genomen uit de losse hand !

Ik leun wel tegen een muur of een zuil ofzo, anders is scherpe HDR niet mogelijk 🙂

 

In het huis van God

proef je gewijde stilte

en oude wierook

 

 

 

 

Oude gebouwen en vooral oude  kerken ademen iets ongrijpbaars uit vind ik…

Moesten deze muren kunnen vertellen hé ? 😎

 

 

 

 

Voor brandglasramen heb ik altijd een zwak gehad !

Het is hét multimedia verhaal voor onze voorouders.

Stel je voor dat je 500 jaar geleden was geboren…

Geen internet, fotografie, boekskes of kranten, tv, enz enz.

Hoe zou jij deze glasramen dan zien ? Welk verhaal vertellen ze ?

Als je ze aan de buitenkant ziet, is het iets vuil, donker, zijn ze zelfs lelijk …

Maar van binnenuit gezien zijn het sprankelende vertoningen,

die bruisen van kleurenpracht !

Iets waar oneindig veel mensen met bewondering hebben naar gekeken :mrgreen:

 

 

 

 

Preekstoelen…

nog nooit heb ik de eer gehad om een spreker bezig te zien in

zo’n fraaie preekstoel constructie.

Dankzij de HDR foto bewerking techniek kan ik hier nog details zien

in de donkerste gebieden én in het felle licht tegelijk !

En dit zonder vervelende digitale ruis 😎

De mogelijkheden van digitale fotografie zijn enorm :mrgreen:

Iets wat pakweg 20 jaar geleden nog ondenkbaar was,

is nu (bijna) mogelijk met een simpele smartphone 😉

 

 

 

 

Op sommige brandglasramen zie je de meest gruwelijke

dingen gebeuren…

Hier zijn we getuige van de onthoofding van Johannes de Doper…

Nu ja, wat de kerk (de inquisitie enzo) vroeger de mensen aandeed,

verschilt niet veel met het leed dat vandaag ISIS strijders andere mensen aandoen  😥

Een glasraam vol met horror voor onze middeleeuwers !

 

 

 

 

The never ending story…

Overal wordt de glorie, de grootheid van de rijken, de adel afgebeeld…

Maar nooit zie je een arme boer of een dienstbode zijn nederige werk doen…

Sociale ongelijkheid is van alle tijden !

 

Het gewone plebs

ziet de rijke adel pracht

en blijft uitgebuit

 

 

 

 

Het is niet al goud wat blinkt…

Hier zie je nog veel restanten van oude muren, oude doorgangen,

slordig herbouwde delen van deze kerk

Wij zouden zeggen: ’t is met de Franse slag gedaan 😉

 

 

 

 

Romaanse kruis, kruiston gewelven …

‘k heb het altijd al fascinerend gevonden hoe deze bouwtechniek is

ontwikkelt en uitgewerkt tot de meest fraaie en gedurfde constructies.

Later, in de gotiek is deze bouwtechniek zelfs tot hemelse kunst verheven :mrgreen:

 

 

In wandelgangen

zweeft het eeuwenoude stof

geurend naar vroeger

 

 

 

 

 

Je kan tegenwoordig bijna geen kerk meer passeren,

of er zijn restauratiewerken bezig…

Nu ja, bij deze kerk was het echt wel nodig !

De broze kalksteen was zwaar aangetast door onze zure regen.

Sommige beelden waren bijna volledig weggevreten door de zuren ! 👿

Maar de wolkenpartij was hier dan weer indrukwekkend mooi !

 

 

 

 

In een toeristische gids ginder lazen we dat het kerkhof

de moeite waard was om eens te bezoeken.

’t was inderdaad de moeite waard om in de dodenakker aldaar wat rond te lopen…

Maar weer werd ik ergens ongemakkelijk door het geheel…

Een ‘Je vind het alleen mooi als je met oogkleppen rondloopt’ gevoel…

Er waren veel reusachtige, prachtige en kunstzinnige graven,

en dat stoort mijn sociale rechtvaardigheidsgevoel toch wel 😦

Al die pracht en sier, zoals in de brandglasramen in kerk en kathedraal,

was en is er enkel om de rijken, de adel, dé elite hun verheven plekje te geven

Hoog verheven boven het wereldje van het plebs…

En de kleine werkman en werkmadam…

Daar hoor of zie je nergens iets van 🙄

Maar die hebben wel al deze pracht en praal mét hun handen gebouwd

én onderhouden voor een schamel of een hongerloontje.

Och ja, ik weet het wel,

sociaal onrecht is van alle tijden…

Maar toch mag dat onderwerp eens op tafel gegooid worden hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Nog wat haiku woordjes om afscheid te nemen van rijk en arm …

 

Op de kerkhoven

zijn alle doden gelijk

tot in eeuwigheid

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn HDR  fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland, Het vissersdorpje Husavik (IJsland part 60)

Ondertussen is het bijna twee maand geleden

dat we nog eens de sprong maakten naar IJsland !

Hoogtijd dus om weer eens te verkassen naar het verre noorden :mrgreen:

We zijn nog steeds in hetzelfde plaatsje, als in mijn vorig IJsland logje,

waarin we de walvissen gingen opzoeken (link naar vorig IJsland logje)

 

Vandaag slenteren we wat rond in Husavik, zo is de naam van dit dorpje en haven.

De weergoden waren niet met ons, het regende (op IJsland géén zeldzaamheid 😉 )

Maar kom, zelfs een regenbui heeft zijn charmes hé 😎

 

De haven van Husavik, vissersboten en walvis spotten boten,

in alle maten en soorten.

Een vergeten schepnet geeft iets extra aan mijn haven foto vind ik 😀

 

 

 

 

De bewegende wolkenmassa boven de Atlantische oceaan vind ik altijd super !

 

Donkere wolken

laagvliegende zeevogels

het gaat regenen

 

 

 

Als er veel contrasten in de wolken aanwezig zijn,

dan is het weer tijd voor een Z/W omzetting 😉

 

 

 

 

Een bredere kijk op de walvis spotten boten…

Als je ooit naar IJsland gaat en je wil walvissen spotten

dan is Husavik de plaats bij uitstek !

Ik geef je de goed raad : Vaar zeker niet mee met die lage snelle bootjes

(rechts op de foto zie je 3 blauwe bootjes van dat type)

want je bent gegarandeerd door en door nat !

En het zeewater is daar door en door ijskoud…

Boek een plaatjse op een omgebouwde (grote) zeilboot, daar zit je hoog en droog :mrgreen:

Het kost veel meer dan die kleine bootjes, maar je blijft gezond & droog 😉

 

 

 

 

Heb jij dat ook, dat je het meestal moeilijk hebt als mensen

je in een bepaalde richting willen duwen.

Er is een probleem dat opgelost moet worden bijvoorbeeld…

Je ziet verschillende mogelijkheden om naar een oplossing te gaan,

maar er is iemand die je dwingt om zijn (meestal minder goede) methode te gebruiken…

Van zo’n gedoe, daar wordt ik altijd pisnijdig van 🙄

Ergens in Husavik zijn voetsporen geschilderd op het asfalt…

ik vond het zalig om ook hier symbolisch tegendraads te zijn 😀

Een liedje dat perfect bij deze foto past

 

 

 

 

Een sfeerbeeldje van Husavic haven,

samengesteld via de Multilens tool van Nick Tools.

 

 

 

 

In IJsland moeten de gebouwen bestand zijn tegen meer dan serieuze wind.

3 Jaar geleden, zijn er in november stormwinden geregistreerd van +320km/uur !

Dat is wat anders dan bij ons, waar ze bij 80km/uur al spreken van noodweer 🙂

In heel IJsland ga je dan ook geen enkele dakpan vinden !

De meeste huizen zijn van metalen platen gemaakt, vastgeklonken,

vastgelast, elke kier is dicht gemaakt zodat de stormwind nergens vat op heeft.

De mensen daar in IJsland leven ook op een totaal ander ritme dan wij…

“Als het vandaag niet klaar is, dan misschien morgen ?” is hun filosofie :mrgreen:

 

 

 

Wist je dat de astronauten in het Apollo ruimtevaart project

hun training kregen in IJsland ?

Omdat het super ruige IJslandse landschap veel gelijkenissen vertoont

met het maanoppervlak.

In Husavik kan je het museum van dit Apollo avontuur bezoeken,

maar spijtig genoeg wat het dicht de dag dat wij er waren…

Maar als je zin hebt, kan je het hier virtueel bezoeken 😎

 

 

 

 

Een sneeuwmobiel, gebouwd door het Canadese Bombardier ,

werd gebruikt door de Amerikaanse astronauten in opleiding.

Wat een bakbeest hé ? :mrgreen:

Trouwens… er zijn astronauten en er zijn kosmonauten…

 

Een leuk wist-je-datje:

Ken jij het verschil tussen die astro en kosmo dinges ?? 😉

 

Astronaut betekent sterrenreiziger, gebruikt door de Amerikanen
Kosmonaut betekent ruimtereiziger , gebruikt door de Russen

En we geven er nog een lap op 😎

Taikonaut betekent ruimtereiziger, gebruikt door de Chinezen

 

 

 

 

 

Het kleine kerkje van Husavik.

Dit kraaknet onderhouden gebouwtje staat daar al meer dan 112 jaar !

Je kan er vrij naar binnen…

 

De kerk is open

je mag er wat bezinnen

en tot rust komen

 

 

 

 

 

In zwart/wit omzetting komen de dreigende wolken tot hun recht vind ik

 

 

 

 

Het kerkje heeft iets fotogeniek, vind je niet ? :mrgreen:

 

 

 

 

 

Hier stond ik boven de ingang van het kleine kerkje…

De ringweg van het eiland passeert hier,

het grootste deel van de haven is vanaf hier te zien

De Atlantische oceaan roept… :mrgreen:

Het leek op “Abbey road”, maar dan omgekeerd en zonder John, George, Paul en Ringo  😉

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Een zwart/wit omzetting van vorige foto.

Om de kille grauwheid van de regen te benadrukken

 

 

 

Et voila zie …

we zijn weer aan het eind van mijn IJsland fotoserie (editie 60 reeds !) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Bloesems van onze Japanse kerselaar

Elk jaar opnieuw is het weer uitkijken naar de eerste bloesems

van onze Japanse kerselaar !

Het is best wel een “rare” boom vind ik  🙂

Eerst zie je overal piepkleine bloesemknopjes groeien

(zie de eerste foto van dit logje), de meeste zijn 1 tot 2 mm groot !

Tot je op een dag ontdekt dat er ineens honderden bloesem bloemen

tegelijk zijn ontwaakt :mrgreen:

Dát is voor mij hét teken dat de lente in aankomst is 😀

 

Een haiku met een vette knipoog naar Jan De Wilde … 😉

 

Bloembotten barsten

open met een witte knal

daar is de lente

 

 

 

 

De blaadjes van de bloesems zijn niet wit,

maar van een heel verfijnd heel licht en kwetsbaar aanvoelend roze.

De meeldraden dan weer, zijn van een zuiver wit.

De helmknopjes zijn geel tot licht oranje

dat ontsproten is uit een licht rode bloembodem.

 

 

 

 

Een ‘orton’ techniek bewerking op voorgaande foto…

De bloesems groeien

als geurige sneeuwvlokjes

in een lentebries

 

 

 

 

 

Het macro seizoen wordt weer in gang getrokken 😎 Zalig !

De uitdaging om net datgene dat ik belangrijk vind scherp te krijgen

en de zalige onscherpte van een macrolens zijn plaatsje te geven.

Alle bloesemfoto’s zijn buiten gemaakt, dat wil zeggen dat het minste

zuchtje wind, zorgt voor een gegarandeerd mislukte foto !

Maar ik heb nooit beweerd dat macro fotografie gemakkelijk is hé 😉

 

 

 

 

Hier zie je goed hoe flinterdun de scherptediepte van een macrolens is…

De eerste meeldraadjes zijn nog scherp, de middenste en achterste meeldraden

verdwijnen al in een waas van onscherpte.

 

 

 

Dat bloesemknopje

gehuld in maagdelijk wit

is wat verlegen

 

 

 

 

 

 

Meer en meer gebruik ik mijn lens als een penseel,

als ik in het macro wereldje werk.

Het kleurenpalet zoek ik gewoon in de natuur.

Door de zalige eigenschap van onscherpte bij een macrolens

kan ik de achtergrond kleuren gaan gebruiken als aanvulling in mijn foto.

Het kleine wereldje is een bron van inspiratie voor mij 😎

 

 

 

 

Bij bloemen, planten fotografie gebruik ik graag de ‘orton’

foto bewerking techniek.

Dat is een oude filmtechniek, ontwikkeld in de jaren 60, begin 70 jaren,

om een flou, een zacht waas over de film (of foto) te leggen.

Als je dat doet in photoshop zit je al snel een dik half uur bezig

om alle bewerkingen uit te voeren.

Maar gelukkig kan je in photoshop al je handelingen die je doet opslaan in 1 ‘action’.

Die action kan je opslaan en later terug laten uitvoeren als een batch bewerking op een foto.

Dat ‘action’ uitvoeren process neemt amper een halve seconde in beslag !

Handig hé ? 😉

 

 

 

 

Hoe meer je de lens dichtknijpt (hoger F-getal),

hoe meer scherptediepte je krijgt.

Maar ook… meer details in de achtergrond… 😐

Macro fotografie is een constant afwegen en scherpte en onscherpte.

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen voor vandaag,

nog een orton bewerking op bovenstaande foto.

Orton verzacht alles op een no nonsens romantische manier vind ik :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk