Hallerbos

Mijn foto blog staat min of meer garant voor de
onvoorspelbaarheid qua inhoud en thema’s.
Onvoorspelbaarheid is hier dus een constante geworden 😋

Waarom publiceer ik op dit moment prille lente foto’s in de late herfst ?
Gewoon omdat het nu buiten een rot weer is… ☂
We krijgen bakken regen afgewisseld met winterse buien
over ons heen gegoten ⛈
Geen weer dus om rustig buiten te gaan wandelen ! 🌧
Het koude, kille winterweer is back in town… 🙄

Daarom presenteer ik mijn teergeliefde bezoekers graag
wat “warme” Hallerbos lente foto’s uit mijn ietwat “oudere” doos.

Een tweede reden waarom ik nu Hallerbos foto’s publiceer…
Onlangs heeft Joke me vriendelijk gevraagd of ik geen zin
heb om een fotografie workshop te geven in het Hallerbos…
Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik goesting krijg in
dat voorstel van Joke 🤔
Maar wat denken mijn teergeliefde bezoekers daarvan ?
Maar misschien zal het Hallerbos voor vele mensen moeilijk
te bereiken zijn, daarom misschien andere lokaties ?
De Plantentuin bijvoorbeeld ?
of een lokatie die heel eenvoudig met het openbaar vervoer
te bereiken is… (als die niet staken natuurlijk… 🤣)
Niet simpel hé ? 🙂
Stof genoeg om daar eens rustig over na te denken… 🤔

Anderzijds zou ik zeker tof leuk vinden om blog mensen te ontmoeten,
met wie we met ons allen al jaren ‘online ‘ contact hebben,
maar nog nooit ‘in het echt’ hebben ontmoet … 🤠

Waarom ik graag vóór zonsopgang in het Hallerbos ben ?
Je bent er dan getuige van het mooiste licht dat je maar kan dromen !
als je geluk hebt natuurlijk … want soms regent het…of is het bewolkt…

Maar bij deze fotoshoot hadden we geluk met onze 🌞





De lens die ik die dag gebruikte is de Canon 100/400mm.
De camera is een Canon uit de uitgebreide EOS reeks.
EOS is een acroniem van de woorden : Electronic Optical System
én ook de naam van de Griekse Godin van de Dageraad,
“Eos, het ontwakend licht”
In het tegenlicht van de opgaande zon zet ik de EV (Exposure Value)
van de camera 1 of 1,5 stops hoger,
terwijl de lichtmeter van de camera het licht meet op de donkere bomen…
Met deze mooi licht & contrastrijke foto als gevolg 🙂





Een simpel takje,
op 400mm geïsoleerd uit de warme, door de zon aangestraalde achtergrond…






Bij deze foto gebruikte ik dezelfde ‘techniek’ als bij de vorige foto…
Het was mijn bedoeling om de door de prille ochtendzon zon opgelichte beukenblaadjes de aandacht te geven die ze verdienen 😊





Een variatie op de 2de foto in dit logje…
Hier heb ik de eerste lente beukenblaadjes (links) hun ere plaats gegeven …
Noot: Als je een foto maakt in jpg of in de A van automaat,
dan zal je nooit het resultaat dat ik hier had gehaald behalen…
“Als” ik een workshop fotografie geef, kan ik misschien op een héél
simpele manier uitleggen hoe je met het licht kan omgaan,
én hoe je de settings van je camera kan instellen om het aanwezige licht
naar je eigen smaak om te buigen…





Met elke camera kan je ‘spelen’…
Hier bedoel ik letterlijk de goedkoopste pocket camera,
tot de duurste professionele camera,
van de simpelste gsm (met een fotografie lens) tot de meest
gesofistikeerde gsm…
Met al deze fototoestellen kan je ‘spelen’ 😋
Hier heb ik bijvoorbeeld de sluitertijd ingesteld op 1/3 seconde…
Ik heb de camera heel traag van onder naar boven bewogen,
toen ik de sluiter indrukte…






Met ‘spelen’ kan je héél ver gaan…
Zelfde instellingen als hierboven (sluitertijd op 1/3sec of trager) instellen…
Als je foto overbelicht is, zet dan het diafragma 1 of 2 stopjes hoger,
tot het licht in je foto naar je zin is.
Hier heb ik de camera rond 1 as traag gedraaid





Zelfde camera setting als hier boven…
Hier bleef de camera op statief (of op een bankje, fototas, rijstzakje) stil staan
Door gewoon langzaam aan de zoomring in of uit te zoomen,
terwijl de sluiter nog openstaat, krijg je in of uit gaande beweging
in je foto…
Met een gsm heb ik deze zoom techniek nog niet geprobeerd…





Door het focuspunt naar links of rechts te verzetten (dit is misschien niet
mogelijk op een pocket camera ?) kan je het ‘centerpunt’ van de beweging
actie (in deze foto een ronddraaiende beweging rond 1 as) verzetten,
wat tot extra fotografie speelplezier kan leiden 😋






Na al dat ‘gespeel’ kom ik graag nog eens terug op “normale fotografie”…
Het tijdstip was toen 07:40am…
Het mooiste ‘warme’ licht was toen gedaan…
Maar de zonnestralen met licht uit de nu snel klimmende zon zijn zeker
de moeite waard om te zien én om dat mooie licht te vangen met je lens…




‘k hoop dat je genoten hebt van dit “Hallerbos” logje !
Er komen zeker nog meer logjes over dit zalig bos.
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom.
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

En over het workshop voorstel …
Denk je er ook eens over na ?
Je kan me bereiken via Contact (vanboven in mijn blog)

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan ? ….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet.
We zien dat wel als het zover is hé ? 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Prime lens

Volgens mij weet een deel van mijn (teergeliefde !) bezoekers
niet echt wat een prime lens is…
Maar dat is zeker niet erg, toen ik ooit begon met fotografie
wist ik dat ook niet 🤠
Ik probeer op een simpele en begrijpbare manier,
uit te leggen wat een Primelens is…

Een primelens is een camera-objectief,
met een vaste brandpuntafstand.
Dus zonder zoommogelijkheid !
Een prime lens heeft altijd een hoge kwaliteit
en geeft een veel beter beeld dan zoomlenzen.
De kwaliteit die een primelens geeft is haast niet te krijgen
in een zoomlens, of het wordt al gauw schandalig duur.
Vanwege de goede optische kwaliteit wordt er op
professioneel niveau vaak met prime objectieven gewerkt.

Een 50mm primelens van f/1.8 of f/1.4, de “plastic fantastic
(ook wel de Nifty Fifty genoemd) is spotgoedkoop
én is dus een ideale instap lens 👍.
Dit prime lensje gebruik ik al meer dan 30 jaar…

In dit logje heb ik de Fuji XF35mm f1,4 prime lens gebruikt
(in Full Frame formaat is dit een 53mm f1,4)
Naarmate deze Prime lens serie verder gaat,
ga ik ook de Fuji XF 56mm f1,2 (85mm in Full Frame)
en de 23mm f1,2 (35mm in Full Frame) gebruiken.
De XF56mm f1,2 is de lens die ik het liefst gebruik…

Het is zeker waar dat prime lenzen in het algemeen
duurder zijn dan zoomlenzen,
maar de optische kwaliteit die je ervoor in de plaats krijgt,
is onbetaalbaar !
Extra Noot: Prime lenzen zijn altijd van top kwaliteit,
ongeacht welke fabrikant dan ook…


De Fuji XF35mm f1,4 aan het werk,
tijdens ons vakantie weekje in Coo (Bekend van de waterval 😉)
Het was augustus, de lange hete zomer… weet je nog ?
We zochten de heerlijk koele schaduwen op in de bossen…
Scherp stellen op een bloemetje in het bos,
terwijl de achtergrond verglijd in een heerlijk waas !




Nog wat dichterbij komen…
Het was donker in het bos, maar voor een prime lens
kan dit geen probleem zijn 🙂







Het diafragma helemaal open gedraaid op f1,4…
De subtiele onscherpte van deze lens voelt echt aan
als schilderen met je lens !





De herfst begon toen al in de zomer…
De heldere blauwe hemel boven het bos toont zich als
subtiele bokeh bolletjes 👌






Een klein riviertje stroomt door het bos…
Ondanks het weinige licht kon ik de beweging van het water
‘bevriezen’ op 1/480sec bij een wijdopen diafragma van f1,4.
De reflecties van het groen in de bomen én de blauwe hemel
op het water kreeg ik er gratis bij 🙂






Varens… wie kent ze niet hé ?
Op deze plaats was echt héél weinig licht !
Met een top (& ook peperdure…) zoomlens zou ik deze foto
misschien niet kunnen maken !
Met de prime lens heb ik zelfs de belichting 1 stop lager moeten zetten…
of de foto was vooral links grotendeels overbelicht !





Een andere varen, op een andere plaats… ander licht…
Bij een volledig open diafragma kan je door de subtiele onscherpte
in de achtergrond kan je met een prime lens echt je onderwerp isoleren.
Btw… elke macro lens is ook een prime lens…
maar met totaal andere optische kwaliteiten dan een ‘gewone’ prime.





We blijven nog even bij de varens…
Begin augustus was het zo warm dat de natuur langzaam naar
de herfstmodus ging, gewoon om te overleven !






Piepkleine bloemetjes…
De scherpstelling is ook hier dmv focus peaking gezet.
Kleine lichtvlekjes van de zon,
die door het loof van de bomen schijnt,
worden met deze lens als kleine bokeh bolletjes 🙂






Wat riet en waterplantjes, aan de rand van een klein beekje…
1/800sec , EV -1 , f1.4 , iso160






Dit plaatje maakte ik wat zachter en romantischer,
dmv de Orton techniek in photoshop.





‘k hoop dat je genoten hebt van dit eerste “Prime Lens” logje !
Er komen zeker nog meer logjes over deze zalige lenzen.
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan ? ….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet.
We zien dat nog wel hé ? 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Keukenhof 2022 (deel 4)

Het is intussen al een paar maand geleden,
dat ik nog vertelde over het mooie bloemenparadijs,
het heerlijke Keukenhof in Nederland.
Het enige nadeel van het Keukenhof, is dat het voor
ons (wonende in Brussel rand) zover rijden is.
Het Nederlands spits uur verkeer is minimum even erg als
het Belgische werk-woon verkeer.
Je mag minimum 2 uur rekenen per rit…
Dat is dus minimum 4 uur auto rijden die dag 🥴
Maar we hebben het ervoor over ! Keukenhof is echt de moeite !


De toen gebruikte camera is nog steeds Sony A7 mark 3 ,
de lens is de Canon 100mm f2,8 L macro lens,
die via een Metabones adapter op de Sony body is geklikt.
Een combinatie waar ik heel tevreden van ben 🙂

In deel 3 eindigde ik met de ‘Vuurbomen”…
Vandaag ga ik daarmee verder.
Deze bomen soort is me nog steeds onbekend,
maar dat maakt hun mysterie alleen maar groter 👍
Soms lijken ze wel op te gloeien, terwijl er tegelijk
een gifgroene schimmelsoort de aandacht trekt !
We geraakten er niet op uitgekeken ! 😎






Vele mensen denken dat je bloemen moet fotograferen bij volle zon…
Als je veel overbelichte én slecht belichte foto’s wil hebben,
dan moet je in volle zon blijven fotograferen…

Een grijze lucht,
zelfs wat zachte regen is ideaal om kleurrijke bloemen
en planten te fotograferen.
De grijze wolkenhemel is als het ware een enorme softbox
én tegelijk een perfecte licht diffuser.
De malse regen zorgt voor heerlijke druppeltjes op de bloemen.
Je moet zeker een zacht lens clean doekje bij de hand hebben,
om het optisch glas van je lens droog te poetsen.
Een zonnekap is ook broodnodig bij regen…
het glas van je lens is dan grotendeels beschermd tegen de regendruppels.
Niets is lelijker dan druppels op je lens…
zelfs met photoshop moet je er niet aan beginnen
om die druppels weg te krijgen…






Een ensemble van 4 stalen personen die wel lijken te dansen…
We vermoeden dat dit Cortenstaal is.
De zachte regenbui maakt er een kleurig feestje van 😎👍





Wat verderop groeide nog een ‘vuurboom’…
De zachte lente regenbui accentueert én contrasteert
de ‘vurige’ warme kleuren vind ik !
Alleen dit soort bomen zien,
maakt de autotijd van 4 uur de moeite waard !





April is ook de bloei maand…
Hier hadden we een uitdagende kans om onder een “saai”,
grijs lentezonnetje te ‘spelen’ met het weinige aanwezig licht.
De eerste boomblaadjes groeien…
de eerste lentebloesems komen eraan…
Voor ons was het Keukenhof die dag,
een immense foto studio met perfect licht 📷👍😎






Een klein takje met baby-blaadjes…
Het wakker wordend blauw,
boven in de hemel zorgt voor een heerlijk achtergrond bokeh 🙂







In de schaduwen van enorme bomen,
groeit een heerlijk natgeregende bloem…
De echte kracht van een macrolens zit hem zeker in de eigenschap
van fluwelen onscherpte te maken in de achtergrond….
Als je die magische lens eigenschap goed aanvoelt ,
én weet hoe je daarmee moet of kan werken…
Dan gaat er een héél mooie macro wereld voor je open 😎







Zomaar wat fantasietjes…
Deze vreemd gevormde takken, naast een enorme vijver,
deden me denken een Wondere Boom Wezens…
Wat doen deze Wondere Boom Wezens nu eigenlijk in deze foto…
wel, dat laat ik aan je eigen fantasie over 😃
Dansen ze ?
Kijken ze samen naar een leuke film ?
Gaan ze samen nog wat groeien en blaadjes krijgen ?
Vinden ze de fotograaf een gekke meneer ?
enz
enz 😂






Toen ik deze foto ‘ontwikkelde’ in de digitale doka van photoshop,
draaide mijn favoriete internet radio ‘Bruce
het nummer ‘Ring Of Fire‘ van Johnny Cash.
Nu ja, “veel vuur is hier niet te zien” dacht ik toen…
Daarom doop ik deze foto ‘Ring Of Green’ 😋






Een stilleven van boom, takken en vijver…
Ook hier maakt de achtergrond onscherpte van een macrolens het verschil…







Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Deze enorme boom vond ik maar boos en sip kijkend…
Zie jij dat ook ?🤔😃




‘k hoop dat je genoten hebt van dit Vierde Keukenhof 2022 logje !
Er komen zeker nog enkele logjes over dit bloemen paradijs hoor.
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal vertellen ? ….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet.
We zien dat nog wel hé ? 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Plantentuin Meise 2022

De titel van dit logje vertelt het je al…
We zijn weer eens in de Nationale Plantentuin van Meise beland.
Deze unieke locatie zal ik nooit beu worden !
Er is zoveel te zien en te beleven dat het min of meer onmogelijk is
om alles te zien. Steeds opnieuw zijn er nieuwe dingen te zien,
dat houd de inspiratie én de verbeelding scherp 😎
Dit logje is het vervolg op … het vorige logje in deze serie 😃

Vandaag zijn we in de tropische serres…
In sommige tropische serres is het tropisch warm en ook tropisch vochtig !
Als je camera en/of je lens niet 100% waterdicht is moet je daar ferm oppassen !
Ik koop altijd 100% waterdichte cameragerief, het kost me een paar extra tientjes,
maar dan kan ik ook overal, onder “zware” omstandigheden blijven fotograferen,
zonder schrik te hebben dat er schimmels & fungi gaan groeien in de apparatuur.
Als je deze pech hebt… zeg dan maar gedag aan je gerief want het is om zeep.
Maar vandaag houden we het in de woestijn serre droog & warm…

We zijn in de zaal van de vetplanten en de stekelige cactussen.
Vetplantjes kunnen soms rare vormen hebben…





De kleine zacht rode, volgroeide bloemetjes op deze vetplant zijn amper 1/2 cm groot…
Het loont dan ook zeker de moeite om verder dan 1:1 te gaan !
(Hier zat ik op 1,5:1 ongeveer)
Het grote voordeel van zo dicht te komen is,
dat de achtergrond dan verdwijnt in een heerlijk waas.
Hoe dichterbij je komt, hoe kleiner de scherptediepte…
Het nadeel van zo dichtbij te komen is dat je ofwel héél vaste handen moet hebben,
ofwel een statief moet meesleuren… dat laatste is niet altijd evident !






Vetplanten kunnen de meest rare vormen aannemen…
Dit exemplaar was net een omgekruld zaagblad 😂





Omdat de achtergrond in de vorige foto veel te veel de aandacht vraagt,
heb ik deze extra foto gemaakt op 1,5:1 macro verhouding.
Omdat het in die serrehoek redelijk schaduwrijk was, heb ik de iso op 800
moeten zetten (om nog uit de vrije hand te kunnen fotograferen).





Nu komen de stoere stekelige zware jongens eraan…
Sommige exemplaren zijn meters hoog !
Hier heeft de natuur een middel gevonden om het kleinste druppeltje
water op te vangen én te bewaren, voor als er echt barre tijden aanbreken.
In de woestijn overleven deze cactussen op de schaarse ochtendnevel…
Straffe toeren hé ?





Een kleiner exemplaar als deze stoere knaap staat ook bij ons thuis.
Die van bij ons is nu meer dan 2 meter hoog !
In die stekels wil je niet belanden… dat geef ik je zwart op wit 😂🌵
Om zo’n stekel door te knippen heb je een deftige kniptang nodig !





Cactussen als model voor een fotoshoot… 🤗





Alhoewel ze een stekelig karakter hebben,
is het een leuke uitdaging om deze vetplant/cactussen als onderwerp te benaderen.
Dat zal ik later beslist meer doen…





Met een macro lens kan je zo dichtbij komen dat de kijker niet echt meer
weet wat het onderwerp nu juist is…
Op dat punt gekomen is het voor de macro fotograaf dolle pret 😎





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Twee sporendragende varen plantjes op 2:1 macro verhouding.
Zo kon ik de achtergrond heel vaag & bijna abstract houden.
De afstand tussen lens en de linkse varen is ongeveer twee centimeter…
Gelukkig was ik hier in een windstille serre !
Buiten zou deze macro héél moeilijk te maken zijn, omdat het minste zuchtje wind
de hele foto onscherp zou maken.




Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin Meise 2022” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie ! 👍
Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Plantentuin Meise 2022

De grote meerderheid van mijn logjes gaan over macro fotografie…
Dit logje zet die mooie traditie gewoon verder en het onderwerp is dan
ook natuurlijk macro fotografie 😊
(Het logje van vandaag is de opvolger van de vorige Plantentuin Meise 2022 )

De camera is de Fuji XH1 met de 100mm Laowa f2,8 macro lens.
De locatie is zoals je in de titel al kon lezen, onze Nationale Plantentuin in Meise.

Ook bij de foto’s in dit logje blijf ik werken met een heel open diafragma
(f2,8 tot f5,6), gewoon omdat je het onderwerp kan isoleren in je foto en
de (dikwijls) storende achtergrond kan verzachten tot een heerlijk waas ❤

Ook probeer ik niet ‘zomaar’ te fotograferen…
Naast mooi licht zijn de kleuren, de compositie ook belangrijk.
Fotograferen in de natuur voelt meestal aan als schilderen met mijn lens 😘

Een oud, verdord takje
overgroeid met Groot dooiermos…
ik vind het prachtig !





Met wat geluk is het héél even windstil…
Deze geel/rood verkleurde herfstblaadjes, nog wat nat van een malse regenbui,
hingen een kleine meter boven het gras.
Hoe mooi kan eenvoud zijn hé ? 😉






Aan de rand van de vijver (aan de ingang van de tropische serres)
zag ik deze heerlijk mooie rode bloemekes !
De grote fontein in de vijver zorgde voor zalig mooie bokeh bolletjes in de achtergrond 👍
Maar ik was nog niet echt tevreden met deze foto… Hier zat veel meer in voelde ik… 🤔






In de vorige foto had ik 1 rode bloem scherp, de andere was onscherp omdat ze een paar
centimeter verder stond dan de andere…
Ik kon de lens dichtknijpen voor een grotere scherptediepte (grote f-getal),
maar dan zou de achtergrond té druk en bijgevolg lelijk worden…
Er zat niets anders op dan een ander kijkpunt op te zoeken !
Na wat zoeken, wikken en wegen nam ik deze foto…
Nog steeds was ik niet 100% tevreden over het resultaat…






Een kleine halve meter ging ik achteruit en nam deze foto…
Toen voelde ik pas het YESS gevoel !😍
Twee rode verliefde bloemekes in een zacht, dromerig bokeh én een lekker strak contrast.





In de tropische serre…
Een varenplant voelde zich lekker in de tropische warmte…
Als je daar binnengaat met je fotogerief, moet je best een half uurtje
je camera én lenzen laten acclimatiseren.
Anders krijg je gegarandeerd schimmels en fungi in je lens… 😱🥵





Als ik druppeltjes zie…
Dan wil ik ze fotograferen natuurlijk 😎





Zelfs met simpele planten als varens,
kan je als fotograaf leuk dingen doen …






Het zijn net de spaken in een wiel, vind je niet ?
De natuur is wonderlijk !





In een héél donker hoekje in een tropische serre zag ik dit minuscuul druppeltje…
Het geheel van de vormen, kleuren, licht en schaduwen, plus tegelijk
een leuke compositie op de regel van derden maakt me blij 🤗
Het gevoel van schilderen met je lens is in deze foto zeker aanwezig !😎




Ik hoop dat je van dit “Plantentuin Meise 2022” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie ! 👍
Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Macro en flitsen

Macro fotografie zal altijd wel mijn ‘dada‘ blijven denk ik.
Als macro fotograaf heb ik veel bijgeleerd door te kijken
hoe andere macro fotografen het doen…
(met de ogen ‘pikken’ wordt dit ook genoemd 😋)
Dank zij internet en YouTube kunnen we ongelooflijk veel informatie
vinden over fotografie technieken. Het is de kunst om uit de ongelooflijk
grote hoeveelheid docu filmpjes de goede te vinden…

Zo heb ik Micael Widell “ontdekt”, een sympathieke Zweedse fotograaf die
op een eenvoudige manier zijn fotografie ‘technieken’ én ervaringen toont.
Eén van zijn docu filmpjes vind je hier.
Mag ik je aanraden om Micael’s YouTube kanaal ook eens te verkennen.

Hier leg ik in het kort een techniek van Micael uit…
(een techniek die ik héél veel gebruik én die me fraaie foto resultaten geeft)

In dit logje heb ik gewerkt in een klein bosje in onze buurt.
In een bos is het meestal donkerder dan buiten het bos.🤭
Dus gebruik ik een flitser mét een licht diffuser om het flitslicht te verzachten.
De sluitertijd staat vast op 1/200 of 1/250sec
De ISO staat op 100
Het diafragma stel ik zelf in van f2,8 tot f8.
De licht meet modus = Punt (op 1 punt dus)
Het nodige licht : Dat stel ik zelf manueel in op de flitser !
Dat kan variëren van 1/2 tot 1/128 van het flits vermogen,
afhankelijk van het onderwerp.
Als je werkt op deze manier heb je het foto eindresultaat min of meer zelf
in de hand. Je bepaalt zelf hoeveel licht er op de gevoelige CCD valt !
Fotografie betekent immers : ‘Schrijven met licht‘ 📸👍

Een kleine Bosbij vlieg , locatie was aan de rand van het bosje




De camera is de Sony A7 III met de 100mm (manuele) Laowa lens.
Een piepkleine krekel , het is nog een nimf dacht ik,
probeerde zich te verstoppen…
Maar de fotograaf had hem te pakken ! 😉





In een min of meer donker bos kan je gemakkelijk sommige delen
ervan met zacht flits licht eruit ‘plukken’.
Het zonlicht dat door de boomtoppen naar beneden sijpelt,
wordt opgevangen door de prima lens die er zachte bokeh cirkels van maakt.
Als het licht te fel is naar je zin… dan zet je het licht gewoon een trapje minder
en dan probeer je opnieuw…
Als je onderwerp te donker is, dan zet je de flits een tandje hoger…
(Hier heb ik op f2,8 gewerkt om een maximaal zacht bokeh te verkrijgen)






Zweefvliegjes… ze hebben de zalige eigenschap dat ze soms blijven ‘hangen’
in de lucht !
De flits staat hier op 1/32 van het totale vermogen…
Waarom zo weinig ? Omdat er witte bloemekes in de achtergrond zijn…
Sterker flitslicht zou de witte bloemekes over belichten (‘verbranden’)
Een fotograaf moet met véél dingen rekening houden hé ? 😎






Zelfde flits instellingen als bij de vorige foto,
hier heb ik het grootste diafragma (f2,8) gebruikt,
zodat er bijna dubbel zoveel licht op de CCD valt als bij de vorige foto.





f2,8 , flits op 1/128 van het volle vermogen…
Wat voor een leuk, zacht licht sfeertje (volgens mijn gevoel) zorgt






Juist buiten het bos, het zonlicht was feller dan in het bos,
maar nog niet helemaal ok.
Flits op 1/64ste vermogen, diafragma f4





Gewoon een lange grasstengel in het moeras,
een slakje vond het een veilige schuilplaats…
f5,6 , flits op 1/32ste





Deze plant stond in het tegenlicht van de zon…
Zonder extra licht langs onder zou ik een donkere plant hebben
én tegelijk een overbelichte hemel.
Een flitser is soms een welgekomen hulpmiddel !






Terug naar de rand van het bosje…
Een vuurwants maakt zich klaar om naar zijn (of haar ?) slaapkamer te gaan…



‘k hoop dat je genoten hebt van dit macro en flitser logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje.
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan,
Nu ja, dat weet ik nu nog niet.


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Macro met een ‘Gewone lens” (Part 2)

Helemaal in de traditie van de onvoorspelbaarheid qua onderwerpen
in mijn logjes, ga ik vandaag gewoon verder waar ik met dit thema in
het vorige logje was gestopt 😋.
Niemand verwacht dat ik een netjes een thema ga afwerken…
Dus valt dit ook onder de rubriek “Chaos & Onvoorspelbaarheid” 😇

Voor meer info rond tussenringen, voorzet lenzen, tech uitleg,
je kan dat allemaal vinden in mijn vorige logje.

Alle foto’s in dit logje zijn uit de vrije hand gemaakt…
Alle foto’s zijn in oktober 2021 gemaakt in de Plantentuin, Meise.
De camera is nog steeds mijn oeroude aps-c Fuji XT2.
De lens is de heerlijke prime Fuji 56mm f1,2 (85mm in Full Frame)
De tussenring hier gebruikt is een Aruba 16mm mét elektronica.

In dit logje zijn we in de omgeving van de grote fontein,
(naast de tropische serres.)
Ons plan was om in de tropische serres te gaan,
maar in de nabijheid van de vijver was zoveel moois te zien,
dat we niet in de serres zijn geraakt 🤠

Het was redelijk somber weer, afwisselend wolken en dan weer blauwe lucht…
De donkere achtergrond in deze foto was zeker niet donker
toen ik deze foto maakte …
De donkere achtergrond is ook niet gemaakt in Photoshop ofzo…
Hoe doen we dat dan ?
Effe wat technische achtergrond hoe de lichtmeting in een camera werkt…
De lichtmeting van een camera gaat als neutrale basis voor de belichting uit van
een 18% grijstint qua helderheid.
Een opname van een omgeving met veel heldere delen wordt automatisch wat
onderbelicht en een foto met veel donkere delen, overbelicht.
De camera wil het onderwerp gemiddeld 18% grijs maken,
want dat is gemiddeld de correcte belichting! (tot zover de technische theorie).

Nu gaan we het licht algoritme van de camera op een ‘dwaalspoor’ brengen ! 🧐

We zetten de lichtmeting op 1 punt (spotmeting).
Dan laat je de camera het licht meten op een heel helder belicht plekje.
De software meet veel licht, en gaat daarom alles wat donkerder maken om
aan de gemiddelde 18% grijswaarden te komen.
Het fel belichte plekje in het licht meetpunt van je foto wordt nu min of
meer perfect belicht, terwijl de lelijke achtergrond heel donker wordt.
Op die manier kan een simpel onderwerp aan kracht winnen 📷🤗





Het verwonderde ons dat er begin oktober nog zoveel bloemen groeiden !
De onmiddellijke omgeving van de grote fontein is een paradijsje
voor druppeltjes fotografie 👍






Ook heb ik besloten om het diafragma van de lens wat dichter te knijpen (hoger F-getal);
omdat op f1,2 de scherptediepte zo miniem is dat ik de volle aandacht niet bij de bloem kon
brengen. De volgende foto’s zijn allemaal op f3 tot f5,6 geshoot.
Fotografie is altijd wat zoeken en je aanpassen hé ?
De donkere achtergrond heb ik uitgelegd boven dit logje






Een boomblad dat al wat last heeft van de herfst…
Wat ik altijd zo mooi heb gevonden aan die kleine druppeltjes is het feit dat
het eigenlijke kleine vergrootglazen zijn !






Weer heb ik de lichtmeter in de camera hier wat bedrogen…😋
De achtergrond was anders lelijk én veel te druk.
Nu komen de kleine takjes en de druppeltjes veel beter tot hun recht.






Hoe piepkleine bloemekes zo verdomd mooi kunnen wezen hé ?
Omdat de meeste rode bloemekes én de groene blaadjes links,
min of meer op dezelfde afstand lijn stonden, kon ik het diafragma
opendraaien tot f2 om zo de achtergrond te laten verglijden in een zacht waas.
Van dit soort stillevens krijg ik nooit genoeg






Soms was de lucht heel even blauw en het zonlicht heel zacht,
het ideale licht om doorheen de bloemblaadjes van deze prachtig
gekleurde bloem te stralen…
Bij de nabewerking van deze foto zag ik een piepklein spinnetje
en een nog meer piepkleiner vliegje !
Zie jij ze ook ? 🧐





Het moment dat een prachtige bloem wakker wordt…
Als alle blaadjes openstaan is dit een stralend mooie bloem.
Maar als ze nog niet helemaal wakker is vind ik ze zo kwetsbaar mooi !






Ergens in de fris groene blaadjes van een waterplant,
kwam ik dit piepkleine slakje tegen…
Het slakje was maximum een halve cm lang






Ik volgde het piepkleine slakje met de lens…
Het leek wel te checken of het boom blaadje aan de overkant groener was 😎
Vorige foto was f2 , bij deze foto heb ik het diafragma op f2,8 gezet om ietwat meer
scherptediepte te krijgen, maar ook niet te veel om niet teveel drukte in de
foto te krijgen. De afstand tussen onder en boven de foto is ongeveer 2,5cm !
Voor ‘pseudo’ macro is dit een heel mooi resultaat vind ik 🤗



Met een lichtsterke primelens (een 24mm f1.4 , de 34mm f1.4, een 56mm f1.2) kan je
samen met een tussenring (extender) héél leuke macro’s (close ups) maken.
Het grote voordeel van een primelens is dat de lens gemaakt is voor slechts 1
brandpuntafstand. De technologie van het optische glas, het diafragma enz kan heel
eenvoudig worden geoptimaliseerd voor 1 brandpunt,
zodat je uiteindelijk een toplens krijgt voor een zacht prijsje 👍

Mijn hamvraag uit het vorig logje: Heb je voor macro fotografie een echte macro lens nodig ??
Mijn mening: Met een echte macro lens zal je heel zeker betere resultaten bereiken,
maar… de kwaliteit grens tussen de recente camera’s, de “betere” close up met prime
lenzen én echte macro lenzen is echt wel zodanig klein geworden,
dat je al een pixel pieper moet zijn om het wezenlijk verschil aan te tonen…
(Noot: De technische ervaring van de fotograaf maakt hier zeker het verschil !)

Als je voor micro macro gaat… dan heb je echt gespecialiseerde macro lenzen nodig,
maar…
voor gewone, dagdagelijkse hobby macro fotografie is een echte macro echt niet echt nodig !

Maar zoals steeds… Kwaliteit laat zich betalen…
Een goede prime lens (f1.2 , f1.4 , f1.8) is niet goedkoop,
maar een goede macro lens is zeker een flink pak duurder.
Een setje extenders (tussenringen) kan je al kopen voor enkele tientjes.

Tip: De spotgoedkope plastic fantastic (nifty fifty) 50mm f1.8 ,
dat bijna door elk fotomerk wordt verkocht, is héél zeker een goede instapper !
Dit ongelooflijk lichtecht lensje gebruik ik al 15 jaar !
Met dit lensje ga je leren zoomen met je voeten 🙃😁

Ik hoop dat ik je wat wijzer heb gemaakt in het boeiende wereldje
van de macro fotografie 😉


Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Macro met een ‘gewone’ lens…

Heb je voor macro fotografie een echte macro lens nodig ??
In de meeste gevallen zeg ik ja…
Maar je kan heel zeker met andere (spotgoedkope) spullen héél dichtbij
je onderwerp komen… én heerlijk dichtbij foto’s maken !
We spreken dan niet meer van 1:1 macro, maar van Close up.
Maar dat detail verschil zal de meeste mensen worst wezen 🤠

Hoe kunnen we zo goedkoop mogelijk & kwalitatief aanvaardbare
macro (of pseudo macro) maken ??

Je kan werken met opschroefbare voorzetlenzen
(een voorzetlens is een soort van vergrootglas
dat je op je lens schroeft). Dit soort schroef lensjes wordt meestal
verkocht in een setje van 3. Je kan ze op elkaar schroeven, zo kan je
een dioptrie van 1 tot 7 verkrijgen.
Het nadeel van voorzetlenzen is dat de hoeken niet echt scherp zijn en
de lens krijgt vlug last van kleurzweem (chromatische aberratie).
Het grote voordeel van deze voorzetlenzen is dat ze spotgoedkoop zijn…
én je een voorsmaakje over macro fotografie kunnen schenken 😉

Er zijn ook ‘betere’ kwaliteit voorzetlenzen die geen last hebben
van kleurzweem of onscherpte. Deze lenzen zijn “Achromaten”.
Een goed voorbeeld van zo’n achromaat is de Raynox 250 of 150.
Die kan je op een macro of teleobjectief schroeven.
Deze achromaat lenzen zijn heel geschikt voor insecten fotografie !
Anderzijds zijn achromaten echt niet eenvoudig om te gebruiken…
Een statief is meestal broodnodig… Maar een statief in de natuur is
niet echt handig…

Je kan ook een omkeer ring gebruiken om een omgekeerde lens
te gebruiken om macro’s te maken…
of een balgapparaat tussen de camera en de lens gebruiken,
om extreem dichtbij te komen…
Maar dit soort toestanden gaan me veel te ver…

Waar ik het in dit logje vooral ga hebben is iets heel anders…
We gaan vandaag een tussenring gebruiken !
Een tussenring (ook Extention Tube genoemd) is niets anders
dan een holle buis die je tussen je camera én de lens plaatst,
er zit géén glas in, een tussenring vergroot simpelweg de afstand
tussen objectief en de beeldsensor.We verlengen de uittrek door
1 of meerdere tussenringen te gebruiken.
Tussenringen worden meestal in een setje van 3 verkocht…
een 12, 20 en 36mm of een 13,16,20mm (afhankelijk van de fabrikant)
De meeste tussenringen kunnen de elektronica tussen lens en camera
doorschakelen.Maar er zijn ook spotgoedkope tussenringen
die de elektronica niet doorschakelen… (Altijd opletten bij aankoop !)

Alle foto’s in dit logje zijn uit de vrije hand gemaakt…
Alle foto’s zijn in oktober 2021 gemaakt in de Plantentuin, Meise.
De camera was mijn oeroude aps-c Fuji XT2.
De lens is de heerlijke prime Fuji 56mm f1,2 (85mm in Full Frame)
De tussenring hier gebruikt is een Aruba 16mm mét elektronica.

Door het enorm grote diafragma (F 1,2) van de 56mm lens
is ook de scherptediepte enorm klein.
Dit bied oneindig veel mogelijkheden voor creatieve macro fotografie !

Gelukkig was er die ochtend géén wind, en kunnen we buiten fotograferen…
De dauwdruppeltjes nodigen ons uit om te 📷 🤗





Door de héél kleine scherptediepte van de 56mm ,
moet je als fotograaf ‘anders’ gaan kijken…
Het is echt wel een fijne uitdaging om zo op
het scherp van de snede te werken 😎





Werken met een scherptediepte van plus min een dikke halve millimeter,
zonder statief is echt niet simpel… dat kan ik je garanderen !
Het leukst is om rustig te observeren en in de omgeving dingen te zien,
een klein dauwdruppeltje dat me opvalt bijvoorbeeld…
Hoe meer foto’s ik maak in de natuur, hoe meer ik besef dat de meest
eenvoudige onderwerpen de grootste schoonheid bevatten…






Drie piepkleine dauwdruppeltjes liggen perfect in het scherptegebied van de lens…
De zalig kleine scherptediepte schildert me een mooi bokeh 🎨





Met deze foto is het me gelukt om slechts 1 druppeltje scherp te fotograferen…
Door het enorm groot diafragma van f1,2 krijg ik enorm veel licht binnen.
De sluitertijd moet dan ook héél kort zijn om geen overbelichte foto’s te krijgen.
De gemiddelde sluitertijd stond meestal tussen 1/6000 en 1/8000 sec






Deze foto wou ik eerst in de digitale vuilbak flikkeren,
maar de twee rood/gele (nakende herfst ??) vlekjes die ik nadien zag,
hebben de foto gespaard van zijn digitale dood.
Die 2 rood/gele vlekjes zijn net twee smekende oogjes , vind je ook niet ? 🤭





Een piepkleine rozenbottel krijgt een nat kusje van een dauwdruppeltje…🙃
In mijn logjes heb ik je al veel verteld over “zien” en “kijken”…
Als je echt leert “zien”, vooral in die kleine,
voor héél veel mensen onbelangrijke dingen,
dan kan je echte & pure schoonheid ontdekken…
Leren “zien”… Héél belangrijk !





Hoe héél kleine trilhaartjes op de boomblaadjes,
de dauwdruppels kunnen ‘vasthouden’,
zodat de ochtend zon ze niet te snel zal verdampen…
Heb je ook al opgemerkt dat kleine druppeltjes fungeren als een loep ?





Hier heb ik een leuk experimentje gedaan…
Doel:
Ik wou een 100% ‘flou’ foto maken van een paar leuke bloemekes…
Mogelijkheden:
Er bestaan filters die dat kunnen.
Je kan dat nadien in Photoshop of Lightroom bewerken.
je kan ook een panty over de lens spannen…
Mijn plezante oplossing:
Je camera op M van manueel zetten,
je focus bepalen met ‘Focus peaking’,
Dan: Gewoon een paar keer flink uitademen over het glas van de lens,
zodat een flou aanvoelend condens filtertje op de lens komt…
Asap je foto nemen en…
Klaar is Kees 😋👍😁





Hetzelfde bloemeke,
maar dan met een mooi opgepoetste én droge lens 😉

Tot besluit: Alle foto’s in dit logje zijn niet gemaakt met een echte 1:1 macro lens,
maar met een normale prime 56mm lens…

In de toekomst probeer ik insecten te fotograferen met dezelfde lens/camera/tussenring configuratie.
En dan praten we weer verder over “echte” of “pseudo” macro fotografie 🧐



‘k hoop dat je genoten hebt van dit “macro met een gewone lens” logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Macro in onze herfst tuin

Het leuke van macro fotografie is dat je het overal kan doen !
Zelfs op een klein appartementje met een mini terrasje
kan je de meest leuke macro foto’s maken 🤗
Wat bloemekes, een paar leuke zaadjes, insecten vind je meestal overal,
misschien zelfs wat oud speelgoed van vroeger, van je kids of kleinkinderen…
De mogelijkheden voor macro zijn quasi onbegrensd.

Alle foto’s in dit logje zijn gemaakt met de Fuji XH1 én de spotgoedkope
manuele (Chinese) Laowa 65mm f2,8 2:1 macro lens.
Een ‘gewone’ macro lens heeft een verhouding van 1:1…
De Laowa lens komt 2x dichterbij ! (2:1 verhouding)
In een manuele lens is er géén autofocus…
dat betekent dat je als fotograaf alles op manueel moet gooien…
Maar dat is nu juist datgene dat een macro fotograaf altijd doet 🤠
Maar door het ontbreken van (dure) elektronica in deze macro lenzen,
zijn de Chinezen erin geslaagd top kwaliteit macro glas aan te bieden
voor een spotgoedkope prijs ! 😎

De meeste spiegelloze systeem camera’s bieden de dag vandaag een
redelijk goed focus-peaking mechanisme aan, zodat scherpstellen op
elk punt dat je wil héél simpel wordt.
Deze Laowa lenzen kan ik iedere macro fotograaf aanbevelen.

Belangrijk: Aan deze ‘Laowa reclame’ verdien ik niets, rien de knots, nada, nothing…
Laowa weet zelfs niet wie ik ben !🧐
Mijn positieve ervaring met deze lenzen deel ik graag met al mijn bezoekers…
Waarom 2 of 3 keer meer geld uitgeven voor een lens die minder kan
dan deze uitmuntende (manuele) macro lenzen van Laowa… ?

Genoeg technisch geleuter… je kwam naar hier om naar mijn foto’s te kijken hé 😎

Een (voor mij) onbekend plantje dat zomaar groeide in een grote bloempot….
Het leek me een brede groen/bruine grashalm,
maar toen die plots ‘in twee delen scheurde’ dacht ik piepkleine zaadjes te zien verschijnen…






Een paar cm link of rechts in de bloembak… (ik weet het niet meer…🤭)
Een piepkleine rode stengel met rode vleugel blaadjes verscheen voor de lens…
De rode blaadjes waren amper 2 tot 2,5mm breed.
De lens was volledig opengedraaid tot 2:1, wat een uiterst minimale scherptediepte
als welgekomen extraatje gaf ! De achtergrond was heerlijk onscherp wazig 🤗





Ooit droeg deze stengel een ‘slaapmutsje’…
De frèle oranjegele bloemblaadjes van dit slaapmutsje zijn reeds afgevallen.
Koning herfst nadert, weet je wel ?
Op de kleine, ronde bloemendrager heb ik het scherptepunt gezet…
Het boven en onder van de bloem stengel verdwijnt in een heerlijk onscherp waas !
Met dit soort 2:1 macro lenzen kan je echt schilderen met je camera 😋






De lens wat terug gedraaid naar min of meer ‘gewone’ macro toestanden…
Ergens tussen 1:1 én 2:1 macro verhouding kon ik een Vuurwants (rechts)
én een piepklein rood spinnetje (links) observeren….
Ik kon ze onmogelijk beiden tegelijk scherp krijgen, daarvoor is de scherptediepte
op dit micro macrovlak veel te klein…
Ik zou beiden tegelijk scherp kunnen krijgen met Focus Stacking,
maar dan ben ik weer heel fotografie technisch bezig … en dat wil ik niet !
Fotografie moet als een buikgevoel zijn vind ik… Geen berekende techniek !




Zomaar een boeketje prille herfstblaadjes 🤠





Een ooit geel/groen lenteblaadje dat intussen rood is verkleurd in onze Japanse kerselaar…
De structuur van de bladnerven… daar kan ik lang naar kijken én blijven genieten 🥂






Een dikke halve meter verder én een dikke meter lager dan de vorige foto,
vond ik een leuke & fotogenieke kolonie Vuurwantsen !





Het was me daar een gekrioel van jewelste…
Na vele jaren van observatie op deze onschuldige rood/zwarte rakkertjes,
heb ik wel geleerd dat ze in de prille herfst met zijn allen druk bezig zijn,
om hun winter schuilplaats te bouwen…
Bouw maar lekker verder Vuurwantjes…
See you back in de volgende lente 😊





Een ander groen/bruin takje dan het takje in de eerste foto in dit logje,
(dat ik nog steeds niet kan thuisbrengen…) splitst hier ook in twee delen…
In het midden dacht ik heel minuscule zaadjes te zien met witte zweefhaartjes eraan gegroeid…
Witte zweefhaartjes evenals de zaadjes verspreiders van een pissebloem bijvoorbeeld 🧐
Door het 2:1 formaat van de 65mm macro lens schat ik in dat deze kleine zaadjes
1 tot 2/10 mm (mm = millimeter) groot zijn…
Het kleine macro + micro macro wereldje is overweldigend hé ?






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Ik was op zoek naar meerdere ‘splijtende’ takjes in het prille september avondlicht…
Het in 2 gespleten takje rechts vond ik best wel interessant,
omdat de “zaadjes” duidelijk zichtbaar zijn…
Maar in de digitale donkere kamer (Photoshop) zag ik links een ander takje opduiken !
Op dat linkse takje zat een oneindig klein insectje…
2 voelsprietjes, 6 pootjes, en 2 vleugelparen…

Hoe oneindig klein dat petieterig klein wezentje ook mag of kan zijn…
Het leven op aard heeft het omarmd én een plaatsje gegeven in de ketting van eten of
door een ander beestje opgevreten te worden natuurlijk… ! 🙃
Evolutie is onvoorspelbaar én bijzonder willekeurig… (en dat is maar goed ook !)


‘k hoop dat je genoten hebt van dit herfst macro logje !
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Keukenhof 2022 (deel 3)

Het vorige Keukenhof 2022 logje eindigde met piepkleine druppeltjes…
Dit logje gaat gewoon verder met die druppeltjes in het Keukenhof.
Het was een pure luxe om in een grijs en flauw lentezonnetje,
al die druppeltjes te mogen ontdekken én te kunnen fotograferen !
De camera was de Full Frame Sony A7 mark 3 ,
de lens is de Canon 100mm f2,8 L macro lens,
die dmv de Metabones adapter op de Sony body is geklikt.


Zoals ik in het vorige logje al vertelde,
werk ik heel graag met een wijdopen diafragma.
De flinterdunne scherptediepte staat meestal garant voor een
heerlijk zachte achtergrond (ook wel Bokeh genoemd).

Met een macro lens kan je alledaagse dingen zodanig fotograferen,
dat het onderwerp haast onherkenbaar wordt… 🧐
Zou je hier een verfrommelde zwart plastic vuilniszak in herkennen ? 🤔 😇





Als het een paar minuten geleden geregend heeft,
én het blijft windstil…
én het zonlicht blijft heerlijk zacht en flou…
dan kan je de mooiste stillevens maken van de heerlijkste waterdruppeltjes !
“geniet momentjes vol kiekebisj” zeggen wij in Dilbeek 😉





Het was hier alsof de natuur na een paar weken van droogte,
snakte naar water…





Bij deze bloem leek het wel of ze het leven brengend regen water op de een of
andere manier naar binnen liet glijden 🧐






Het is wonderbaar hoe de druppeltjes water niet meteen van de bloem afrollen…
Piepkleine “haartjes” op de bloem houden de kleine druppeltjes langer vast !
De natuur & evolutie is iets wonderbaar hé ?





Een heel veld vol met ‘blauwe duifjes’…






Deze heel raar gekleurde & gevormde bomen hadden Johan en ik nog nooit gezien !
Er stonden of hingen geen naamplaatjes, de tuiniers die even verder bezig waren
konden ons ook niet helpen met de naam ervan, de app ObsIdentify wist het ook niet…
We hebben deze prachtig gevormde én gekleurde bomen dan maar zelf
tot ‘Vuurbomen’ gedoopt 🤗😉
De boomschors leek wel een eigen leven te leiden en leek soms op te gloeien !
Zelfs in de schaduwen leek het alsof er een vuur van binnenuit naar buiten straalde !





We zagen: Rood, vuurrood, geel, oranjerood, blauw, groen, sienna , gebrande omber,
en nog een ganse tover koffer vol met meer exotische kleuren…





Deze héél exotisch gekleurde bomen kregen extra aandacht van ons…
Toen ik de kwetsuren van 2 afgesneden takken in één van deze ‘vuurbomen’ zag,
wist ik al op voorhand dat dit een ‘Speelse Spiegeling‘ ging worden 👍🤗






Van de vorige foto heb ik dus zoals gezegd een simpele ‘Speelse Spiegeling‘ gemaakt…
Dit fotoresultaat doet me ergens denken aan rituele Javaanse maskers !



‘k hoop dat je genoten hebt van dit Derde Keukenhof 2022 logje !
Er komen zeker nog meerdere logjes over dit bloemen paradijs hoor
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet 🤠


Vriendelijke groetjes,
Dirk