Het kleine wereldje…

In het vorige logje, presenteerde ik fietsvakantie foto’s in Haspengouw dit jaar.
In dit logje gaan we terug naar Limburg, maar dan naar het kleine wereldje,
terug naar de macro foto’s die ik in “Het Wijngaardhof“,
een zalige B&b in Gutschoven heb gemaakt.
Het vorige deel van dit macro-logje kan je hier (her)lezen.
De camera is nog steeds de Sony A7 mark 3,
de lens is ook nog steeds de analoge Laowa macro 100mm f2,8 2:1.

In het binnenhof van de fruitteelt boerderij had Maryse,
(de gastvrouw van onze vakantiehoeve) een paar enorme bloempotten
geplaatst met grote bloemen erin.
Toen ik zag dat deze bloemen aangetrokken werden door zweefvliegjes,
was ik meteen verkocht 😎
De techniek die ik gebruikte om deze macro’s te shooten,
kan je HIER (her)lezen.

De zweefvliegjes hadden geen last van die rare kerel met dat zwart
kastje in zijn handen 🙂 Wat zijn het sierlijke vliegjes hé ?





Stel je voor dat je kon vliegen… én naar je eten kon vliegen…
Je met je pootjes ergens aan vasthouden en … eten maar 😉

Stel je voor dat je een zweefvliegje was ?
Hoe zou onze gedachten wereld er dan uit zien ?
Zou ‘denken’ sowieso nog mogelijk zijn ?
Hoe zou het “aanvoelen” om 100% instinctief te leven ?
Leven an sich, is toch wel iets ongelooflijk hé ?
Dat zoiets kan bestaan !






In andere bloempotten aan de muur groeien rode bloemen,
de bloemetjes in wording vond ik heel fotogeniek,
vooral door het kleurcontrast van geel/groen met het rood in de achtergrond.
Hier zat ik op een macro verhouding van bijna 2:1 , de scherptediepte is dus héél klein.
Maar ik geniet enorm van deze ‘beperkingen’, als macro fotograaf moet je echt je best
doen om hierin een min of meer ‘verantwoorde’ foto te maken.





Als ik de grenzen van de macrolens instel op 2:1,
dan is de scherptediepte flinterdun, maar zelfs met deze beperkingen
kan je nog leuke plaatjes maken 😎
btw (baai de weey). Alle foto’s zijn uit de losse hand gemaakt,
een statief is voor macro in de natuur echt niet te doen,
(eens je dat statief hebt opgesteld, zijn alle beestjes al lang verdwenen :wink:,
of heeft de wind je onderwerp een paar mm verder of terug geblazen… )
Een statief voor macro is enkel handig wanneer je in een ‘studio’ kan werken…

Titel: Intiem met bloemen…






Deze foto (ook op 2:1 macro verhouding) vind ik persoonlijk de beste van deze 3
rode bloemen foto’s in dit logje. De flits is hier op 1/32 power gezet,
wat een fluweel zacht licht geeft aan dit héél kleine bloem detail :mrgreen:

Titel: Intiem met bloemen-2





Leliehaantje

Rood leliehaantje
verzot op kievitsbloemen
je vreet al ons groen !





De sierlijke zweefvliegjes bleven maar snoepen van de bloemen !
Soms blijven ze gewoon zitten als ik heel langzaam dichterbij kom met
de lens en de flitser. Zelfs de ontlading van de flitser schijnt ze niet te deren !
Het zijn perfecte macro modellen voor mij 😎






Soms kon ik zo dichtbij komen,
dat ik op een f5,6 diafragma details op hun facet ogen kon zien !
Voor een macro fotograaf zijn dit JOEHOE momentjes hoor 😉






En nog kunnen we enkele cm’s dichterbij komen…
Héél langzaam naderen, soms vliegt het insectje weg, soms niet…
Macro fotografie is niet gemakkelijk, maar als je erdoor ‘gebeten’ bent,
dan is het een fantastische hobby én een super creatieve uitlaatklep ! :mrgreen:






Om dit logje voor vandaag te sluiten…
Een paar minuten na een enorm zware regenbui (Die dag overstroomde Luik…)
heb ik in de hoeve nog veel druppel foto’s genomen.
Het leven brengende water of watersnood… ?
Voor moeder natuur maakt het niet uit ! Ze doet maar !
Maar voor ons maakt het wel uit…

Verkeerd

Als regen water
onze huizen overspoeld
dan gaat het verkeerd !



Ik hoop dat je van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten

Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te dichten ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Vriendelijke groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 26)

Intussen is het alweer een tijdje geleden dat we in IJsland waren…
Dit logje gaat daar direct verandering in brengen zie 😎
In het vorige IJsland logje waren we in de omgeving van de immense gletsjer,
de Jokulsarlon. Vandaag gaan we hierop verder…

De blauwe kleur van het ijs is echt wel indrukwekkend !
Blauw ijs komt voor wanneer sneeuw op een gletsjer valt en wordt samengeperst zodat het onderdeel wordt van de gletsjer. Gedurende de reis afwaarts van de gletsjer worden alle luchtbellen eruit geperst en neemt de grootte van de ijskristallen toe zodat ze helderder worden. Het ijs is om dezelfde reden blauw als dat water blauw kan zijn, namelijk door de absorptie van rood en geel licht zodat blauw licht overblijft. Deze absorptie vindt plaats door hydroxylgroepen. Dit gebeurt echter pas nadat het licht een lange weg (ca. 1 m) al heen en weer kaatsend door het ijs heeft afgelegd (Bron: Wikipedia)

Deze drijvende reuzen schat ik op een dikke 10 meter hoog !
Als het windstil is, zoals hier, dan heb je perfecte spiegelbeelden in het smeltwater.






Met de lange telelens van de Sony RX10 kan ik tot heel dichtbij inzoomen !
Die “superzoom” camera heeft in IJsland heel goed werk geleverd 😎

Gletsjerijs

Lichtblauw gletsjerijs
begint aan zijn laatste tocht
langzaam wegdrijvend…





Een “klein” hoekje van de enorme gletsjer,
die zo groot is als O+W Vlaanderen, Brabant, Antwerpen en Limburg tesamen.
Elk jaar zie je meer en meer zwarte rotsen verschijnen…
Dat betekent dat de gletsjer langzaam maar zeker aan het afsmelten is…
Helemaal onderaan zie je een blauwe ijsberg lijn…
Hier ga ik verder en verder op inzoomen !



Het geluid van een gletsjer is ongelooflijk…
Je kan het ijs van kilometers ver, al horen kraken en steunen.
Zo’n geluid… dat vergeet je nooit hoor !


IJsbergen

Blauwe ijsbergen
op hun tocht naar beneden
alles kraakt en steunt





Nog wat meer ingezoomd, hier zat ik op 25Omm
Het geeft al een aardig beeld van dit enorme ijs monster !






Nog wat verder ingezoomd tot 450mm…
Allles beweegt en zoekt zich een weg naar beneden.
Op de motor van de zwaartekracht zakt alles naar beneden.
Als je daar per ongeluk tussengeraakt…heb je geen enkele kans
om dat te overleven…





Op de top van de berg zie je meer en meer kale plekken
waar geen ijs meer bijgemaakt…
Elk jaar in de lente/zomer smelt er meer ijs, dan er bijgemaakt word in de winter 🙄
En toch zijn er nog steeds idioten die beweren dat er niets aan de hand
is met het klimaat… 👿





Helemaal ingezoomd tot 600mm kon ik een hoekje van de enorme
ijsarm (die je ziet in foto 3 van dit logje) in detail bewonderen.
De bewegende ijslaag is nog steeds tientallen meters dik !





De eerste ijsreuzen die je hier ziet zijn stuk voor stuk enkele tientallen meters hoog !
Zij worden langzaam maar zeker in het smeltmeer geduwd door de reuzen achter hen…
(ingezoomd op 400mm)





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Rechts boven in de derde foto in dit logje, zie je een ‘kleine’ bergtop.
Dit is dezelfde bergtop, maar dan ingezoomd tot 600mm …
Hier zie je heel duidelijk dat er enorme pakken verse sneeuw naar beneden glijden,
het lijkt wel dat de vorming van nieuwe blauwe ijsreuzen langzaam stopt !

Ik heb foto’s gezien van dezelfde bergtop, 10 jaar geleden genomen.
Toen was de berg nog helemaal bedekt met ijs en zag je de zwarte rotsen nog niet.
Het kan verkeren zei Bredero 🙄





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 26 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes ivm IJsland,
die ik (hier en daar) probeer te dichten, ook wel leuk ?

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk

Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 5 & einde)

Van het glooiende landschap in Limburg, Haspengouw
gaan we terug naar de prille lente van dit jaar,
om de draad weer op te nemen bij de macro fotografie.
De camera en lens zijn nog steeds dezelfde als in de 4
vorige logjes in deze serie, namelijk de Fuji GFX 50s
en de Fuji 120mm GFX macro lens +
een 45mm tussenring om in het 1:1 macro gebied te komen.
Zonder die tussenring zou het een ‘gewone’ primelens 120mm f4 op 1:2 zijn
Dit logje is het vervolg op (én tevens het laatste deel van de serie) :
Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 4) (link naar dat logje)

De fotoshoot locatie is zoals meestal in deze serie : onze tuin 😎

Als opener begin ik vandaag met een toevalstreffer ! :mrgreen:
Je hebt ongetwijfeld al koebeesten gezien die hun bruine
pladijzen laten vallen in de weide, of een hondje dat zijn kakje
doet op het voetpad… (hopelijk heeft het honden baasje een poepzakje mee 😉 )
Maar heb je ooit een vlieg haar ‘kakje’ zien doen ?? 😎 😉
Dit kakje-gebeuren heb ik hier zonder dat ik het wist gefotografeerd ! :mrgreen:
Pas in de nabewerking van de foto viel het me op.





Een bloemeke in de pubertijd…




Hommel

Een dikke hommel
kruipt brommend over een bloem
op zoek naar nectar






Een blauw getooid Juffertje in het groen,
een paar minuten na een malse regenbui…
Op die momenten is de natuur op zijn mooist vind ik :mrgreen:





Bloem

Een sierlijke bloem
heel verleidelijk buigend
komaan, pluk me dan





De schoonheid van bloemen…
nooit raak ik erop uitgekeken 😎







Soms is het heel moeilijk om een bepaalde insecten soort te herkennen.
Ik denk dat dit fraai exemplaar een koekoekshommel is.

De koekoekshommel die als nestparasiet optreedt bij de veldhommel (Bombus lucorum) is de tweekleurige koekoekshommel (Bombus bohemicus). Die koekoek lijkt wat op de aardhommel, maar dan zonder de gele band op het achterlijf. Het geel op de thorax is ook meer geelbruin dan oranjegeel.
De koekoekshommel zoekt een geschikt nest op van de waardhommel. Ze dringt daar voorzichtig naar binnen en probeert de geuren van het nest zelf ook te krijgen. Als ze wordt aangevallen door de werksters zal ze die pareren met een dodelijke steek. Zelf is ze daarvoor minder aantastbaar, want haar chitinepantser is relatief dikker. Ze zal de veldhommel-koningin doodsteken en het nest overnemen en zal ook niet toestaan dat de werksters zelf gaan leggen om darren te kweken, want ook de darren worden door haar geproduceerd. De veldhommelwerksters staan dus daarna geheel in haar dienst en omstreeks juni verschijnen de jonge koekoekshommelkoninginnnen (werksters zijn er niet van die soort) en de darren, die uit onbevruchte eitjes worden geboren. De paring geschiedt in de eerste weken daarna en de koninginnen zullen solitair overwinteren en in het voorjaar de cyclus opnieuw starten. Darren sterven voor de winter.
Bron: https://www.ahw.me/index.html





Deze ijverige diertjes zitten bijna nooit stil,
het is dan ook een leuke uitdaging voor een fotograaf,
om deze beweeglijke beestjes scherp te kunnen fotograferen.
Maar uitdagingen zijn er om aan te nemen hé ? 😉




Brommend

Naarstige hommels
zoemen brommend heen en weer
op zoek naar suikers






Om dit logje (en ook deze reeks) af te sluiten…
Een insect dat ik niet herken…
Is het een vlieg, een soort zweefvlieg of nog iets anders ?
Plots zat het beestje daar, ik kon er nipt 1 foto van maken,
toen ik de zijkant van het beestje wou fotograferen, was het ineens verdwenen…
Zo gaat het dikwijls met insecten…
Ineens zijn ze daar en in een flits zijn ze weer weg.
Meestal zijn ze binnen 10 tot 30 seconden terug op dezelfde plaats,
maar dit beestje was natuurlijk weer de uitzondering op die terugkeer regel 🙂






Ik hoop dat je van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten 😎

Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te dichten ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing


Vriendelijke groetjes, Dirk

Macro in de Nationale Plantentuin van Meise (Deel 8)

Van de Winterse Details (pseudo- macro fotografie),
schakelen we terug naar het werken met een echte macro lens.
We zijn terug in de Nationale Plantentuin in Meise,
de camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is ook nog steeds de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro.
Dit logje is dan ook het vervolg op …
Mijn vorig logje, deel 7, van de Nationale Plantentuin in Meise 😉

We bevinden ons nog steeds in de tropische serre,
het is er nog steeds tropisch vochtig én heel warm,
maar om mooie tropische bloemen-macro foto’s te maken,
mag je wel wat extra moeite doen hé 😎
En onder ons gezegd… We doen dit héél graag hoor :mrgreen:

Het is boeiend om totaal onbekende bloemen te verkennen
met een macro lens, een mooie kijkhoek zoeken,
waar komt de bloem het meest tot haar recht ?
Meestal neem ik meerdere foto’s en kies later de mooiste eruit.
Persoonlijk hou ik van een open diafragma (kleinste f-getal),
je moet je dingetje dan doen met een héél minieme scherptediepte,
maar juist dat gegeven maakt dat je creatief moet nadenken én zien.
De achtergrond mag niet storen… Daar moet je voor opletten !





Een soortgelijke bloem als bij de vorige foto, maar deze bloeide juist open…


Verademing

Tropische bloemen
zijn echt een verademing
in geur, kleur en vorm






Nerven, de levens aders van bloemen en planten…
Als het door de grijze wolken, gefilterde zonlicht,
er doorheen straalt dan worden nerven heel mooi om te zien !
Mooi licht… dat is waar iedere fotograaf naar zoekt 😎







Een wel heel vrolijk gekleurde boom !
Het geheel deed me denken aan de kleurrijke hippie-generatie
uit de jaren 60 😉





Carpe diem

Pluk wat carpe diem
zo verklapt deze bloem me
voor het te laat is






Soms wordt het zonlicht in de tropische serre heel mooi gefilterd,
door andere struiken en schaduwen anderzijds.
Hét resultaat is meestal héél zacht en heerlijk omfloerst licht…
Juist dat licht dat een fotograaf gelukkig maakt 🙂
Een stilleven van bladgroen én nerven…






Deze minimalistische foto wou ik omzetten naar grijs waarden …
een zwart/wit foto dus… 😎
Dit plaatje zou misschien passen in een Yoga of Zen les-lokaal :mrgreen:






In mijn eeuwige zoektocht naar patronen, herhalingen, variaties van licht en donker
kwam ik deze schoonheid tegen…
Een reusachtig blad van een of andere tropische plant,
juist dit kleine detail bracht me op leuke ‘Speelse Spiegelingen’ ideetjes 😎





De foto van hierboven heb ik horizontaal gespiegeld en samengevoegd
tot één nieuw geheel.
Et Voila ! 😉
Maar dit is een slechts tussen stadium hoor… er komt meer 😎






Het definitieve resultaat is een verticale spiegeling van het tussentijds resultaat…
De kleuren heb ik ietwat versterkt, om meer contrast in het geheel te brengen.
Zeg nu zelf, zou je in deze foto , de eerste (bron) foto nog herkennen,
moest je alleen dit eindresultaat zien ? 😉
Je kan een werkelijkheid zodanig verdraaien, dat je tot iets totaal nieuws kan komen…
Daarom vind ik die ‘Speelse Spiegelingen’ zo zalig om te doen 🙂




Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje uit de Plantentuin
van Meise gekomen (reeds de 8ste editie !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Plantentuin macro fotografie.
Er zijn nog heel wat Plantentuin vervolg logjes gepland… 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 4)

Van het blauwe gletsjer ijs in IJsland,
neem ik je graag terug mee naar het kleine wereldje,
het macro wereldje waar ik meer en meer begin in te werken.
Gezien door een macrolens ga je de wereld om je heen,
helemaal anders bekijken. Je kan wondere dingen ontdekken
die je anders nooit zou zien of zou weten dat ze bestaan 😎
Kortom, het macrowereldje verkennen is voortdurend op ontdekking gaan !

De camera en lens zijn nog steeds dezelfde als in de 3 vorige logjes in deze serie,
namelijk de Fuji GFX 50s en de Fuji 120mm GFX macro lens + een
45mm tussenring om in het 1:1 macro gebied te komen.
Zonder die tussenring zou het een ‘gewone’ primelens 120mm f4 op 1:2 zijn

Dit logje start ik met een slijmerig beestje,
dat ik liever niet wil zien in mijn bloemen en kruidentuintje…
Die kleine vetzakjes vreten al onze jonge plantjes en bloemen op !
Daarom heb ik ze dan ook de oorlog verklaard !
Als verdediging en front linie heb ik potjes, gevuld met cara pils (uit den Aldi 😉 )
begraven in ons bloementuintje.
Slakken zijn verzot op bier naar het schijnt ! De sloebers hé ! 😉
Ze slijmen zich een weg naar het bier en… ze verzuipen ! :mrgreen:
Dat zal ze leren, ném ! 😎
De raven, eksters, kraaien, enz weten ze daar ook wel te vinden heb ik al opgemerkt.
Voor die vogels is het dan ook een lekker extraatje 🙂

Bij deze foto’s heb ik een glazen plaatje op ons tuinmuurtje gelegd,
de motregen maakt het perfect nat glanzend, omdat de hemel grijs bewolkt was
had ik perfect licht voor slakjes fotografie 😉


Hier had ik een klein baby slakje gevonden en op de glasplaat gezet…





Een wat dikker exemplaar moest er ook aan geloven…
Als ze mijn bloemekes opvreten, moeten ze er wat voor werken ook !
Model spelen zal je ! Geen genade meer 😉
Mijn camera is niet gemaakt voor snelle actie fotografie,
dus moet ik hier zeker niet vrezen voor beweging onscherpte 😉





Slak

Bijna tergend traag
schuift een slak, slijmend haar weg
naar onze bloemen






Een slak in zwart/wit… moet kunnen vind ik.
Dit exemplaar heeft dan wat weg van het monster uit de Alien films 😉







Zelfs in de slakken wereld zijn er sociale wantoestanden !
Sommige worden rijk geboren en hebben een huis
andere zijn dan weer veroordeeld om eeuwig dakloos te blijven…
Het doet me ergens denken aan het kaste systeem in Indië

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is bd__dsf0605_dakloos.jpg





Na een malse regenbui zijn er mooiere dingen te zien dan slakken ! 🙂
Een klein, amper ontloken, wit margrietje, genietend van de regen bijvoorbeeld :mrgreen:






Een juffertje in het groen, lijkt een buiging te maken…
Misschien werd het regenwater haar even te veel ?

Regenbui

ze maakt een buiging
dat juffertje in het groen
na de regenbui






Op het einde van een malse lente regenbui is de natuur wondermooi vind ik.
Dat zijn altijd uitgelezen momentjes om naar buiten te gaan fotograferen.
Je moet zeker niet wachten tot het helemaal droog is, want dan is de lucht als snel
helder blauw en is het licht veel te hard en zelfs lelijk.
Als het nog wat na-regent en de zon nog even verstopt zit achter grijze sluierwolken,
dan krijg je van dat heel mooi zacht en diffuus licht.
De regenwolken dienen dan eigenlijk als een natuurlijke, enorme licht diffuser.
Perfect licht dus voor witte bloemekes 😎





Een Grauwe Vleesvlieg komt drinken… of is ze aan het eten ?






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een oud stukje Bekaert kottekesdraad
(dat ik gebruik om een afvoer buis proper te houden van vuil, bladeren, enz),
is ook heel geschikt om voor waterdruppeltjes verzamelaar te spelen 😎
Het onscherpte spel van de bokeh-bolletjes op de voor én achtergrond
vind ik altijd boeiend om mee te ‘spelen.




Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente logje gekomen.
‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn probeersel haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven leuk ? :mrgreen:

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom :cool:

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 3)

Van de zonnige close-up fotografie in de Dordogne,
gaan we verder met … ‘echte’ macro fotografie 🙂
Het vorige deel (Deel 2) van deze ‘Lente Macro…’ reeks kan je hier (her)lezen.

In (het vorige logje) de Dordogne fotografeerde ik met een 100/400mm tele zoom lens,
wat niet echt macro foto’s, maar close-up foto’s zijn…
in deze serie werk ik met de Fuji 120mm GFX macro lens + een
45mm tussenring op de middenformaat camera Fuji GFX 50s
Mét deze tussenring kon ik (eindelijk !) met deze middenformaat camera
volledig in het 1:1 macro gebied werken !

Alle foto’s zijn genomen bij natuurlijk (vroege voor avond) zonlicht…

De eerste foto sluit netjes aan bij de laatste foto in het vorige logje 😎
Een blauwe vleesvlieg doet zich tegoed aan de energierijke suikers
van de witte Margriet bloem.






De blauwe vleesvlieg bleef maar lekker snoepen van de bloem,
zodat ik tijd genoeg kreeg om er een paar leuke portretjes van te maken 😉
Het is net alsof ze met één van haar pootjes me toewuift 😎
Hier kan je ook heel goed de héél minieme scherptediepte zien van deze macro lens…
In dit héél kleine scherptegebied moet een macro fotograaf dus werken 😎

Het kleur contrast wordt in deze foto lekker versterkt door het blauw én het geel.
Omdat het complementaire kleuren zijn ‘versterken’ ze elkaar.


Kleuren

Kleur contrasten bij
complementaire kleuren
versterken elkaar






Het ‘slaapmutsje’…
Eén van de tientallen slaapmutsjes die in onze tuin zomaar zijn komen groeien 😎
Maar we zijn breeddenkend, je huidskleur is echt niet belangrijk 🙂
Deze oranje/rood/roze/groene bloemekes zien er héél fragiel uit.

In mijn ogen zijn het prachtige bloemen, met de soepelheid én elegantie
van een balletdanser(es). De heel geringe scherptediepte van de Fuji 120mm GFX
macro lens geeft me het zalig gevoel dat ik kan ‘schilderen’ met deze lens ! :mrgreen:








De Slaapmutsjes in ons wild & ruig bloementuintje,
zijn en zullen steeds een bron van inspiratie voor me zijn :mrgreen,

Oranje

Een roze tutu
boven een groen stengeltje
oranje
boven !





Iets raar trok mijn aandacht…
Onderaan de stengel van een witte margriet vond ik een beetje ‘schuim’…
“Wa is da” voor iets ?? vroeg ik me af …
Na effe een foto naar ObsIdentify sturen én nog wat extra te Googelen…
wist ik al héél wat meer over dit schuim 😉
Het schuim wordt geproduceerd door de SchuimCicade.
Meer info over dit (onschadelijk) beestje vind je hier






Het werd avond en er zat wat regen in de lucht…
Dat trekt meestal andere insecten aan als die we gewoon zijn …
Volgens mij is dit een of andere soort van sluipwesp…






Bij de vorige foto zei ik al dat er regen in de lucht zat…
Bij deze foto is de regen er juist uitgevallen 😉
Omdat de natuur altijd fris en opgeknapt oogt, na een malse regenbui,
is dat hét perfecte moment om buiten te gaan fotograferen :mrgreen:
De nat geregende Witte Margrietjes kunnen er weer tegen 😎

1

Na een zomerbui
ogen margrietjes als nieuw
1 inch vol schoonheid






De héél kwetsbare slaapmutsjes, na de malse zomer regenbui…
Ze doen me denken aan een oud Chinees sprookje…
Het riet breekt niet, maar het plooit !
Ook daarin schuilt de sterkte van een plant !






Na een malse regenbui herademt alles,
zo voelt het aan, vind je niet ?
In “normale” omstandigheden zou het zo moeten aanvoelen…

Regen kan, mag en zal meestal een zegen zijn…
Maar teveel regen kan én zal ook een vloek zijn…
In gedachten dwaal ik even af naar al die mensen die zoveel hebben verloren,
door de recente water rampen in ons Belgen landje, Nederland en Duitsland…
Ook denk ik aan al die naamloze, vermiste mensen, hun familie, vrienden, collegae,kennissen, enz die wachten op nieuws over hun “zwijgen”…
Een water ramp zoals deze zal zich zeker in de toekomst herhalen… !
Omdat de klimaat verandering op ons bolletje echt wel een voldongen feit is geworden…

Stel ik mezelf (en jou, teergeliefde bezoeker) deze vraag:

Is er nog een weg terug naar het ‘normaal’ ???






Om dit logje voor vandaag, positief en hoopvol af te sluiten…
Een slaapmutsje die haar bloemblaadjes heeft open geplooid
om het malse regenwater maximaal op te vangen.
Moeder natuur heeft meestal het laatste woord :mrgreen:


Water

Zij draagt de regen
in haar tere bloemenschoot
water voor later







Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente logje gekomen.
‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn beginner haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven mooi ?
Dikke merci dat je me daarover iets meer wil vertellen :mrgreen:

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Winterse Druppeltjes

Mijn trouwe bezoekers weten al lang,
dat ik in mijn logjes orde nog regelmaat respecteer 😎
Momenteel zitten we terug in een snikhete hittegolf…
Van warmte kan ik genieten tot 25 graden maximum…
Als het warmer wordt, dan haak ik af en blijf lekker binnen
genieten van de koelte en de schaduwen…
Een zonneklopper ben ik dus niet, maar dat wisten jullie al denk ik 😆

Om dus nog eens lekker tegendraads te doen,
lanceer ik een nieuwe reeks van Winterse Druppeltjes foto’s 😉

Alle foto’s zijn gemaakt met de Sony A7R2 en de Laowa 100mm macro lens.
Een statief is niet gebruikt wegens niet te doen tussen ons struikgewas…
Locatie: onze wilde wintertuin …

Exif gegevens geef ik niet door, omdat de Laowa 100mm macro een 100%
manuele lens is en niets digitaal wegschrijft…
Scherpstellen gebeurt dmv Focus Peaking , zodat ik geen enkel selectie punt
moet selecteren. Deze techniek geeft een grote vrijheid ivm
uitkadreren, compositie bepalen enz. Deze focus Peaking techniek is ontwikkeld
uit de filmwereld. Naar mijn nederige mening is dit één van de beste
verbeteringen op foto-technisch vlak in de laatste 10 jaar.

Genoeg uitleg… 😎

Een piepklein, net ontdooid druppeltje.
Buiten was het toen amper 1 graad celcius !
Lekker aangenaam & fris weer dus 😆






Deze foto kreeg ik maar niet scherp… 🙄
Er stond een constant briesje dat de minuscuul dunne takjes
heen en weer bewoog. Van de 20 foto’s die ik ervan genomen heb,
is dit ongeveer de beste (in mijn ogen gezien dan…)
Op het laatst probeerde ik het takje met een wasspeld ergens vast te hangen,
maar het brak gewoon af, zo dun en broos was het…

In dit takje uiteinde meende ik een hondenkop te zien…






Soms nemen druppeltjes de meest rare vormen aan…
Zeker als de druppeltjes gevangen worden in kronkelende takjes 😎






De voorgaande foto bracht me op een ‘spiegel’ ideetje…
Twee gespiegelde druppeltjes worden samen één rare bril 😉






Een klein sneeuwklokje in onze grote bloembak op het terras…
Steeds opnieuw is dit een bron van inspiratie voor mij :mrgreen:






Hetzelfde sneeuwklokje als in de vorige foto,
maar hier heb ik gekozen voor een zwart/wit omzetting.
De meeste bloemen worden niet mooier in een zwart/wit omzetting,
maar dit soort van winter bloemekes staan hun mannetje (of vrouwtje ?)
in zwart/wit fotografie 😎






Ghost riders in the storm…
Kleine druppeltjes gedragen zich soms als lenzen !






Druppels tonen ons altijd de wereld omgekeerd…
Ons huis is hier omgekeerd weerspiegeld in een +- 2mm dik druppeltje 😎






Een toekomstige paardenbloem,
bedekt met minuscuul kleine ijs fragmentjes.
Bij een volledig open diafragma (f2,8) én een macro verhouding van 1,5:1
voelt fotograferen aan als schilderen met je lens ! Zalig hoor ! 😉






Om dit logje voor vandaag af te sluiten,
Het stukje opgerold eindje bekaert kottekesdraad,
levert ons ook leuke druppeltjes op.
De zalig minieme scherptediepte van de macrolens doet de rest 😎







Et voila, we zijn aan het eind van een Winterse Druppeltjes (Deel 1)
macro logje gekomen. ‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen,

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Macro & lente bloesems

Van het machtige IJsland keren we terug naar ons rustige tuintje,
ook de onmiddellijke omgeving van waar we wonen verkennen we vandaag…
Want in de lente is alles mooi 😉
En als de bloesems bloeien én de bloemekes terug groeien…
Dan is het weer genieten geblazen hé ? 😎

De camera is de Fuji XH1 en de lens is ofwel de Fuji 100/400mm zoomlens
ofwel de 100mm macro lens van Canon. De Canon lens is via de Metabones
adapter op de Fuji X-body geklikt. (De elektronica tussen lens én body wordt
dmv contactpunten probleemloos doorgegeven.
Zelfs focus peaking werkt feilloos ! 😎 )

In de oude boomgaard-schapenweide, rechtover ons huis,
groeien nog een paar stokoude appelbomen…
ze bloesemen nog elk jaar ! :mrgreen:

ISO 200 , f5,6 , 1/380s , 400mm , 0 EV , geen statief gebruikt





De ijverige bijen zijn weer druk bezig !
Het gezoem van de insecten hoor je overal…


Gezoem

Ik luisterde naar

het gezoem van de bijen

en genoot ervan.



ISO 200 , f5,6 , 1/500s , 400mm , 0 EV , geen statief gebruikt






In de schaduw van een oude struik,
staat een paardenbloem mooi te wezen :mrgreen:
Vele mensen vinden ze onkruid en willen ze niet in hun piekfijn verzorgd tuintje…
Maar in onze wilde tuin is alles welkom 😉 (behalve brandnetels… die trek ik eruit !)

ISO 200 , f5,6 , 1/220s , 400mm , 0 EV , geen statief gebruikt






Een viooltje…
Het begon twee jaar geleden met het overplanten van een stuk of 5 viooltjes …
Nu kan je die mooie bloemetjes zien in ongeveer de helft van onze tuin :mrgreen:

ISO 200 , f5,6 , 1/1800s , 400mm , 0 EV , geen statief gebruikt






Terug naar de oude boomgaard…
De zon verstopte zich achter wat wolken…
Het licht werd heel zacht en dus ideaal om de spierwitte appelbloesems
te fotograferen ! (Noot: Als je deze bloesems in het volle zonlicht fotografeert,
dan is je foto in alle gevallen overbelicht en bijgevolg mislukt ! )



Licht

De witte bloesems
van de oude appelboom
dronken van het licht

ISO 500 , f5,6 , 1/800s , 250mm , -0,3 EV , geen statief gebruikt




De paarse dovenetel is en blijft een mooi plantje vind ik.
En heel belangrijk… je kan het plantje aanraken,
zonder je te vernetelen 😎

ISO 500 , f5,6 , 1/140s , 400mm , 0 EV , geen statief gebruikt






Vergeet-me-nietjes…
Die petieterig kleine bloemetjes,
wie kent ze niet hé ? 😉

ISO 400 , f5,6 , 1/500s , 400mm , -0,7 EV , geen statief gebruikt






Met de schoonheid van de vergeet-me-nietjes voor mijn ogen,
laat ik me graag als fotograaf eens lekker gaan 😎
Die piepkleine bloemetjes zorgen altijd voor zalige inspiratie !

ISO 400 , f2,8 , 1/1900s , 100mm , -0,7 EV , geen statief gebruikt (Canon lens)




Zelfs als het wat regent blijven de vergeet-me-nietjes
dankbare onderwerpen om te fotograferen ! :mrgreen:




Regen

Vergeet-me-nietjes
ze blijven me bekoren
zelfs in de regen
!



ISO 400 , f4 , 1/450s , 100mm , 0 EV , geen statief gebruikt , Canon lens





Heb ik je ooit al verteld dat je na een malse regenbui,
de mooiste druppeltjes kan fotograferen ? 😉


ISO 400 , f4 , 1/550s , 100mm , 0 EV , geen statief gebruikt , Canon lens






De kleine vergeet-me-nietjes blijven bekoorlijk mooi !
Vind je ook niet ? 😉

ISO 400 , f4 , 1/320s , 100mm , +0,3 EV , geen statief gebruikt , Canon lens




De viooltjes hebben het heel goed gedaan in ons tuintje 😎
Van de vijf potjes zijn er ondertussen een twintigtal plantjes
verspreid in onze tuin aan het groeien.
Dat beloofd voor volgend jaar :mrgreen: !


ISO 200 , f2,8 , 1/420s , 100mm , -0,7 EV , geen statief gebruikt , Canon lens






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Nog een ruikertje vergeet-me-nietjes,
gewoon omdat ze zo mooi zijn (én ze geuren ook heerlijk 😉 ! )

ISO 200 , f2,8 , 1/1700s , 100mm , 0 EV , geen statief gebruikt , Canon lens








Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente & bloesem logje gekomen.

‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 22)

Ondertussen is het weer een bijna een maand geleden dat we nog
eens in IJsland zijn geweest…
Hoogtijd dus om daar wat verandering in te brengen 😎

In dit logje komen we weldra in de omgeving van Svartifoss en de Jokulsarlon gletsjer.
Deze gletsjer is zo groot als Oost & West Vlaanderen, Brabant
én de provincie Antwerpen bijeen… Een joekel van een gletsjer dus ! 😎

De camera is nog steeds de Sony RX10, deze superzoom (24-600mm) camera
is me toen heel goed bevallen en is sedertdien mijn trouwe reisgezel 😎

Maar eerst nemen we afscheid van Vik…

ISO 500 , f8 , 1/40s , 210mm , 0 EV





Hier zie je een deel van de ingestorte berg aan de lust van Vic !
In 2016 stond ik in het midden van waar nu metershoge rotsblokken liggen…
Als je daaronder zit, dan is het echt wel het einde van de reis hoor !

ISO 500 , f8 , 1/80s , 130mm , 0 EV





Ergens aan de voet van het gebergte van Svartifoss…
Deze rotsen lijken wel te zijn weggelopen uit een sprookjesboek !
Elk moment verwacht je dat hier een troll opduikt 😎

ISO 500 , f8 , 1/100s , 140mm , 0 EV






Een IJslandse vlieg…
Vanop een paar meter afstand gekiekt op 600mm !
Met de Sony RX10 kan je min of meer macro fotografie doen,
op voorwaarde dat je onderwerp stil blijft zitten 😉

ISO 500 , f4,5 , 1/250s , 600mm , 0 EV






Daar komt ons doel voor vandaag in zicht…
De uitlopers van de enorme Jokulsarlon gletsjer !
De breedte van deze foto is enkele honderden meters !

Waarom is gletsjerijs blauw ??
Blauw ijs komt voor wanneer sneeuw op een gletsjer valt en wordt samengeperst zodat het onderdeel wordt van de gletsjer. Gedurende de reis afwaarts van de gletsjer worden alle luchtbellen eruit geperst en neemt de grootte van de ijskristallen toe zodat ze helderder worden.
Het ijs is om dezelfde reden blauw als dat water blauw kan zijn, namelijk door de absorptie van rood en geel licht zodat blauw licht overblijft. Deze absorptie vindt plaats door hydroxylgroepen. Dit gebeurt echter pas nadat het licht een lange weg (ca. 1 m) al heen en weer kaatsend door het ijs heeft afgelegd.
Bron: Wikipedia

ISO 500 , f5,6 , 1/1000s , 80mm , 0 EV






Hele brokken ijs breken van de enorme gletsjer
en drijven via een enorm ijs meer naar de Atlantische oceaan,
waar deze blauwe ijsreuzen terug water worden…
We troffen het met het weer… het regende niet (of bijna niet)
en het was min of meer windstil,
zodat we de ijsreuzen heel mooi gespiegeld zagen in het gletsjer smeltmeer

ISO 250 , f8 , 1/320s , 380mm , 0 EV





In dit wondermooie landschap kan je je als fotograaf helemaal uitleven ! :mrgreen:
Het lijkt echt of je op een andere planeet bent verzeild !
De drijvende ijsbergen hier zijn van enkele meters tot enkele tientallen meters groot !
Een ijsberg drijft doordat hij lichter is dan water. Maar 1/10 ervan zit boven water !
Omdat ijs in gewicht 10% lichter is dan water (de dichtheid van ijs is ongeveer 920 kg/m3 en die van zeewater ongeveer 1025 kg/m3), ligt 90% van de berg onder water !
Op sommige ijsbergen kan je er boven opklimmen…
Als je dan in het ijskoude smeltwater terecht komt… dat is dan je eigen fout 😉

ISO 250 , f8 , 1/250s , 100mm , 0 EV





In één van die drijvende ijs-joekels,
dacht ik een geabtraheerde vorm van een kindergezicht te zien…
Een kindergezicht dat ons, de mens, verwijt,
omdat we de wereld naar de vaantjes helpen…
De gestage opwarming van onze aarde is een feit !
Dat kan je onder andere héél goed merken
aan alle gletsjers in IJsland, die elk jaar kleiner worden… 🙄

ISO 250 , f8 , 1/250s , 100mm , 0 EV





Het enorme zoombereik van de Sony RX10,
is zeker ideaal om enorme landschappen vast te leggen !
De onderste blauwe ijsklompen , helemaal onderin de gletsjer
zijn enkele tientallen meters hoog !
Het hoogste punt van de gletsjer bevind zich enkele honderden
meters verder én hoger.
Als je hier staat, dan kan je geest de grootsheid van dit landschap
niet echt bevatten !

ISO 250 , f8 , 1/200s , 35mm, 0 EV





Zelfde kijkhoek als hierboven,
maar enkele meters naar achter gegaan én wat meer uitgezoomd.
Die zwarte klomp ijs wou ik in beeld hebben…
Dat zwart is rotspuin dat de gletsjer heeft uitgeschuurd uit de bergen !
De brok zwart ijs die je hier (links beneden) ziet, is dus minimum enkele eeuwen oud !

ISO 250 , f8 , 1/250s , 24mm, 0 EV






In IJsland kan je naar hartelust de mooiste landschappen fotograferen !
Maar fotograferen en fotograferen is twee…
Als je bijvoorbeeld deze foto neemt, én er verder mee tevreden bent…
oke, geen probleem, maar…
Dan heb je veel kansen gemist hoor 😉

ISO 250 , f8 , 1/160s , 25mm , 0 EV





Hetzelfde onderwerp…
Deze foto is zelfs op dezelfde plaats gemaakt als de vorige foto !
Alleen heb ik hier wat meer ingezoomd op dat kleine stukje bruin ijs…
Het blauw, groene ijs en het okergele smeltwater contrasteren mooi
met het bruine, bijna gesmolten ijsblok…
Zelfde foto, andere uitsnede…
Zo blijf je maar foto’s maken daar in IJsland 😎 😉

ISO 250 , f8 , 1/40s , 80mm , 0 EV






Als je een joekel van een ijsbrok ziet voorbij drijven…
Het besef dat dit ijs enkele eeuwen oud is !
Dat doet je wel iets hoor !
Vroeger waren dit brokstukken van soms honderd meters groot…
Nu amper nog enkele tientallen meters…
De gletsjers groeien niet meer aan in de winters
en in de zomers sterven, smelten ze meér en meér 😥

ISO 250 , f8 , 1/160s , 200mm , 0 EV





Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 22 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen over ijs, ijsbergen, gletsjers enz gaan.
Maar ik probeer mijn IJsland fotografie natuurlijk boeiend te houden voor iedereen 😎


‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…


Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 8)

Tijdens de korte winter periode, begin dit jaar,
toen het nog echt lekker koud en gezond vriesweer was,
heb ik redelijk veel macro’s genomen in en rond de vele weiden
uit onze buurt.
Nu is het stilletjes aan terug lente of winterweer aan het worden,
maar daar heb ik nog geen foto’s van. Toch niet van dit jaar 🙂
Daarom ga ik gewoon verder met de lekker chaotische indeling
van mijn blogje 😎
Een logje vol macrofotografie tijdens de ochtendvorst bij een zomerzonnetje…
Astemblieft 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 met de Laowa 100mm macro
De Exif data kan ik niet tonen, omdat de lens volledig manueel is
én bijgevolg géén technische informatie wegschrijft bij de foto.


Normaal gezien vind ik prikkeldraad niet echt fotogeniek,
het doet me teveel denken aan oorlog, gevangeniskampen, onrecht…
Maar een klein stukje, ruw beroeste prikkeldraad, heeft wel iets vind ik 😉






Je kent ze wel, die betonnen weidepalen met gaten erin,
om het prikkeldraad door de steken.
Zo’n gat is de grafkelder geworden van een spin,
die ik daar doodgevroren aantrof…







Macro fotografie is niet alleen het kleine proberen zichtbaar te maken…
Macro is ook op zoek gaan naar schoonheid in de natuur !
Wat oude spinrag draadjes , één minuscuul klein druppeltje
waar ik op scherp stel…
Twee andere druppeltjes vervagen bijna in de achtergrond…

Glinsterend

Eén druppel water
glinsterend in het zonlicht
draait de wereld om







Voortbordurend op het vorige thema…
De ochtendzon laat kleine stukje ijs, vervlochten in oud spinrag, smelten…
Als je wat rondkijkt zie je overal juweeltjes zoals dit flonkeren.
‘T is aan de fotograaf om er een leuke compositie van te maken :mrgreen:







De boer die zijn oude weide omheining repareert…
Dit gegeven bekeken door een regel van derden bril,
levert een leuk, evenwichtig plaatje op 😎






Terug voortbordurend op het vorige plaatje…
Andere metaaldraad, een andere reparatie,
de regel van derden blijft behouden…






Een zwart/wit omzetting van vorig plaatje…
De bokeh cirkels worden in deze Z/W omzetting veel beter zichtbaar






De compositie regel van drie, of de regel van derden,
zijn heel breed toepasbaar en leveren meestal leuke foto’s op 😉







Kleine ijskristallen op de groene grassen…
Hoe een klein beetje vrieskoude alles veranderd !


Winter

Het is weer winter
rijp kristallijn op ons gras
en ijs getinkel






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Het werd nevelig en bijgevolg veel donkerder.
Het begon bijna terug te vriezen…
Een stilleven van prikkeldraad stekels én een druppeltje…







Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 8 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen,
en ook mijn haiku’s, gratis aangeboden van het huis 😎

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk