Keukenhof 2022 (deel 1)

Van de roestige stillevens in Kester verkassen we weer
eens naar Nederland. Meer bepaald naar het ‘Keukenhof’ in Lisse.
(Algemene info over dat heerlijke bloemenparadijs vind je hier.)
Jullie weten al lang dat ik héél graag bloemen en planten fotografeer.
Voor mijn foto kameraad en ikke is het Keukenhof bezoeken,
steeds weer een feestelijk gebeuren. Zeker nu we daar 2 jaar niet binnen
mochten, wegens corona…
Je tickets moet je nog steeds online bestellen, want de kassa’s zijn nog
steeds dicht. Het aantal bezoekers was dus nog steeds beperkt,
toen we er begin april 2022 zijn geweest…

Bij het passeren van de ring van Antwerpen begon het te regenen tot
we toekwamen aan het Keukenhof in Lisse.
We vreesden dan ook voor een nat geregende foto dag,
maar toen we Lisse binnen reden, stopte de regen ! 🤗 Oef hé ? 🤩
Het was wel nog steeds grijs en wat somber weer,
maar dat vinden we echt wel een ferm pluspunt !
Bloemen fotograferen in volle zon is echt not done… alles is dan plat, volumeloos, flets
én de kans op overbelichting is heel groot.
Een grijze lucht werkt nu eenmaal als een enorme softbox , de hele natuur
is nu je enorme fotostudio geworden 👍
Met het weinige licht dat door de wolken speelt kon ik als fotograaf “spelen”
met de héél subtiele schaduwen.
Voor een landschap fotograaf is dit soort grijs en somber licht een vloek,
maar voor de macro fotograaf is het een zegen 😍

De camera is de Sony A7 III, de lens is de macro 1:1 Canon 100mm f2,8.
Het was droog, maar alles was natgeregend…

We beginnen met een stukje boom, begroeid met kleine, fel gekleurde bekermosjes

1/200s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Een bronzen beeld trok mijn aandacht omdat het geheel zo mooi
begroeid was met allerlei mosjes.

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Geef toe, dit beeld reinigen met een hogedrukreiniger zou echt wel zonde zijn hé ?
Het beeld staat symbolisch, voor het gegeven
dat de natuur tenslotte altijd het laatste woord heeft…
én altijd zal hebben… 🤔

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto




De kievitsbloem… in Belgie is deze mooie bloem reeds verdwenen 😥
In Nederland staat ze op de Rode lijst als zeer zeldzaam…
Meer info erover vind je hier

Rudi (picpholio) heeft me verteld dat dit geen Kievitsbloem is, maar een Anemoon…
Een dikke merci Rudi voor deze rechtzetting 👍

1/160s , iso 800 , 100mm , f4 , EV 0 , Wb: Auto





Een natgeregende tulp…
De natuur is op zijn mooist na een malse regenbui vind ik 🤠
Druppeltjes zullen voor eeuwig mijn favoriete onderwerp blijven !

1/640s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto






Het Keukenhof is wereldberoemd voor …. De tulpen die je er massaal kan bewonderen
Deze natgeregende, purperen tulp, vond ik supermooi 🤗

1/1250s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Een of andere bloem of plantje dat nog moest openbloeien…
De rijkdom van druppeltjes die het droeg trok me aan !

1/640s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Tulpen vind je er natuurlijk in alle maten, kleuren en soorten…
Deze paarse tulp kleurde een tikkeltje meer rood dan de vorige.
Die subtiele kleurverschillen tussen de vele soorten vind ik fascinerend !

1/1000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto




Omdat het licht verandert en soms feller wordt, naar gelang de grijze
wolken over ons heen drijven moet ik de sluitertijd voortdurend aanpassen…
Bij deze foto weerkaatste de zon ietwat te fel in de druppeltjes…
Om geen verbrande foto (overbelichting) te krijgen heb ik hier
de sluitertijd verkort tot 1/2000sec.
De schaduwen worden dan ook wel wat donkerder, maar dat deert me niet.
Het totale plaatje krijgt nu meer ‘rust’, diepte én evenwicht vind ik.

1/2000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto





Soms zie je bloemen als kleine juweeltjes…
In het zelfde bloem perkje als de vorige foto,
vond ik deze heerlijk blauw gekleurde bloem.
De rode tulpen in de achtergrond accorderen mooi met deze bloem hé ?
Het zijn heerlijke momentjes,
als fotograferen aanvoelt als schilderen met je lens…😍👍

1/2000s , iso 800 , 100mm , f2,8 , EV 0 , Wb: Auto



‘k hoop dat je genoten hebt van dit eerste Keukenhof 2022 bloemen logje !
Er komen zeker nog meerdere 📷 logjes over dit bloemen paradijs hoor 🤠
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je commentaar 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 40)

Van het schattige taart terroristje én de zondagse roest,
is het weer hoogtijd om te verkassen naar IJsland.
We zijn nog steeds in de buurt van het Vikingdorp in Höfn,
de camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
Dit logje gaat natuurlijk verder waar mijn vorig IJsland logje eindigde 😇

Deze magisch aanvoelende omgeving van spiegelglad zeewater,
bergen die als het ware ontsnapt zijn uit The Lord Of The Ring,
perfecte reflecties van die bergen in het zeewater,
smeekte me als het ware om lekker te gaan experimenteren met mijn
ondertussen al gekende “Speelse Spiegelingen” ‘techniek’.

Wat ik geleerd heb bij breedhoek landschap fotografie,
is “iets” in de voorgrond van de foto te plaatsen, om je landschap foto
meer “diepte” te geven, ook om het geheel interessanter te maken.
Dat “iets” is hier gewoon bijeen gespoeld zeegras…

Even ter zijde… Zie je die kleine zwarte en bruine stipjes aan de rand van de berg ?
Dat zijn IJslanders… Geen mensen, maar paarden !
Weldra post ik een apart logje van deze prachtige dieren… Nog ff geduld dus 😋🤭😇





Om “Speelse Spiegelingen” samen te stellen, moet je op voorhand het hele
plaatje in je hoofd hebben gemaakt…
Het is dus niet zomaar een foto maken en later eens zien wat je er kunt van maken…
Hier heb ik heel bewust deze plaats en kijkhoek voor de foto gekozen…






om er tenslotte dit enorm ‘hartje’ van te maken 💖🤠
Het door de witte wolken steeds veranderend zonlicht was heerlijk om te zien !





Hier heb ik ongeveer een meter naar voor gestapt…






Het ‘Speelse Spiegeling’ eindresultaat is hier anders
dan in de voorgaande spiegeling. Omdat ik dichterbij het water stond
en de wolken ondertussen wat verschoven zijn, is het licht op het water ook veranderd.






Dezelfde oever, hetzelfde water en dezelfde bergen…
Nu sta ik bijna 100 meter dichter bij de bergen, dan in de vorige foto’s…
De kleur van het zeewater gaat van lichtblauw naar diep donker blauw,
De okerkleuren van de zeegrassen in het zeewater, zijn hier heel interessant als voorgrond…





geeft tenslotte als eindresultaat…





Nog een ander oogpunt eind resultaat,
een paar meter verder of achteruit zal hier zeker het verschil maken.





Hier heb ik de bergen in mijn rug, het landschap is direct helemaal anders hé ?
Als je je fantasie wat laat werken,
dan zie je overal kansen opduiken om ‘Speelse Spiegelingen’ te maken 🧐
Als ‘iets‘ in de voorgrond, heb ik hier gewoon gebruik gemaakt van de witte bloemekes 🤠





Het eind resultaat van vorige foto….
In IJsland ‘voelde’ ik reeds deze “Groene Zeetrol” in dit plukje gras en het zeewater
Wat de wondere magie van IJsland allemaal niet kan doen hé ? ✨🤠


Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 40 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wonderbare land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie ! 🙂

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Lente Macro

Van de “Roestige Zondag” en de ruige natuur in IJsland spelen we
vandaag nog eens een thuiswedstrijd…🙃
Voor de 1ste vier foto’s heb ik de Fuji GFX 50s + de GF 45mm extender
plus de Fuji GF 120mm macro lens gebruikt.
Voor de laatste 6 foto’s in dit logje heb ik dezelfde camera gebruikt,
maar de lens is de Canon 180mm macro f3,5 geworden.
(via de Techart lens adapter kan ik mijn ‘oude’ Canon lenzen
op Fuji G formaat blijven gebruiken. Wat héél handig is natuurlijk 👍📷
Meer info over Midden Formaat en extenders kan je hier (her)lezen.

Paardenbloem pluisjes zijn altijd al een geliefkoosd onderwerp
voor macro fotografen geweest…
Veel mensen hebben die plantjes niet graag in hun groene grastuintje,
mij kan het niet schelen hoeveel er staan. Als je de schoonheid
van deze wondere pluisjes kan zien, dan ben je een gelukkig mens vind ik 😎
Wat puur natuur in je tuin is dus zeker geen onkruid hé 😋

In een vorig logje, ongeveer 3 jaar geleden had ik al eens verteld over
deze mooie pluisjes. Toen gebruikte ik een Sony Full Frame camera
met een Laowa 100mm f2,8 2:1 macro lens…
In dit logje gebruik ik een Midden Formaat camera met een 1:1
120mm f4 lens.
Er zijn heel zeker beeld verschillen in de foto resultaten tussen
beide foto werelden…
Naar mijn bescheiden mening is de GFX hier in het voordeel,
omdat die dubbel zoveel beeld details kan opslaan als een Full Frame.
Maar van de andere kant spelen smaak en gevoel ook een grote rol…

Oordeel zelf…

f4 , 1/1250s , iso 400 , 120mm , EV 0






Een blik op de bieslookjes in onze kruidentuin…
Ik draai de lens hier
meer dicht op f5,
normaal is de achtergrond (bij FF of aps_c formaat) dan ietwat drukker !
Bij de GFX blijft de achtergrond héél rustig en zacht, wat ik tot een pluspunt reken !

f5 , 1/160s , iso 400 , 120mm , EV -0,3




Hier draai ik heel bewust de lens meer dicht tot f8.
(een hoger F- getal betekent minder licht en meer scherpte)
Bij de GFX blijft de achtergrond heerlijk zacht en wazig.
Er is hier ook totaal geen sprake van diffractie !

f8 , 1/220s , iso 640 , 120mm , EV -0,3






Deze foto is ongeveer dezelfde als de eerste foto in dit logje…
Het grote verschil zit hem in de diafragma opening !
In de eerste foto stond het diafragma op f4.
In deze foto staat het diafragma op f22 !
De scherptediepte is hier dus veel dieper !
Maar er is nog steeds is er geen sprake van diffractie !
De achtergrond is nog steeds heerlijk ‘flou’ !
Bij aps-c of Full frame camera’s zou ik héél zeker last hebben van diffractie…
Mijn eind oordeel hier is :
Met een Midden formaat camera kan je de grenzen van je foto mogelijkheden
flink wat opkrikken, is het dynamisch lichtbereik groter geworden,
kan je de zichtbaarheid in de details een flink stuk verhogen…
Maar zoals ik hierboven al ergens zei,
Het is en blijft een persoonlijke kwestie van gevoel en/of smaak…

“Iets” vertelt me dat de GSM fotografie wereld weldra gelijkwaardige én zeker betere
foto resultaten op dit vlak zal opleveren…
Koning Software zal op dat vlak binnen afzienbare tijd de scepter zwaaien !
Wedden ?? 🧐🤔

f22 , 1/30s , iso 640 , 120mm , EV -0,3





Vanaf hier gebruik ik dezelfde camera (Fuji GFX 50s) met de Canon 180mm f3,5 macro lens.
De onscherpte in de (heel dichtbij) achtergrond van deze wilgen katjes vind ik zalig !

f6,4 , 1/50s , iso 100 , 180mm , EV +1





Ik geef grif toe, Canon heeft hier echt wel een technisch huzarenstukje uitgerold
met deze lens ! En de Fuji GFX camera weet handig gebruik te maken van
de bijzondere eigenschappen van deze lange macro lens !
Fotograferen met deze combinatie van body & lens voelt
aan als schilderen met je lens 🤠

f6,4 , 1/35s , iso 100 , 180mm , EV +1





Een takje ontluikende wilgenkatjes in de namiddagzon…

f3,5 , 1/280s , iso 100 , 180mm , EV +1





Hetzelfde takje met ontluikende wilgenkatjes…
de lens (én focus) is hier wat dichter bij gezet …
Door de heerlijke onscherpte in de achtergrond kan je met deze camera
lekker experimenteren met de compositie 🤠
Die 📷 eigenschap is zeker heel mooi meegenomen ! 😋

f3,5 , 1/280s , iso 100 , 180mm , EV +1




Wilgenkatjes…
Elk jaar weer opnieuw kunnen ze me bekoren met hun betoverende lente schoonheid.
Ons moeder natuur als inspiratie bron….
Zalig toch ? 🤠

f3,5 , 1/180s , iso 100 , 180mm , EV +1





In de ondergaande lente zon veranderd het licht voortdurend,
Als “fotograaf” moet je daar voortdurend op inspelen, maar ik vind het een uitdaging !
Fotografie is oneindig veel meer dan op het ‘shoot-knopje’ te drukken hé ? 😇

f6,4 , 1/80s , iso 800 , 180mm , EV +0,7




Et voila, we zijn weer aan het eind van een “Midden Formaat “macro logje gekomen.
‘k hoop dat je ook weer van dit logje genoten hebt ?
‘k hoop dat je zeker ook iets mag meedragen van mijn uitleg over midden formaat
fotografie, mijn indrukken & overpeinzingen ervan & dat je mag genieten
van mijn foto resultaten in het kleine macro wereldje…

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én een ferme dankjewel voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 39)

Zoals de titel het al verklapt heeft,
gaan we vandaag nog eens naar IJsland 😉
We zijn nog steeds in de omgeving van Höfn en het Viking dorp.
Dit logje gaat gewoon verder waar het vorige IJsland logje eindigde…
De camera is ook nog steeds de Sony RX10 mark 3.
Waar ik in het vorige logje vooral aandacht had voor het landschap
in het algemeen, én omdat het die dag uitzonderlijk mooi weer was
op deze plaats, heb ik graag van de gelegenheid gebruik gemaakt
om het landschap eens vanuit een ander oogpunt te bekijken…

Het zeewater op deze zandplaat van zwart lavazand is slechts enkele
millimeters diep… Die dag was het uitzonderlijk windstil in Höfn,
waardoor ik bijna rimpelloze foto’s van dat zeewater kon maken…
Hier en daar staken piepkleine zeewater plantjes boven het water uit.
In mijn ogen waren het unieke stillevens ! 🤠






Een soort rietachtige stengels groeien in het door kleine geel/oranje korstmossen
vergeven water. De stengels zijn amper een tiental cm hoog.
Het zeewater was min of meer een perfecte spiegel,
waardoor dit stilleven uit zichzelf een bijne perfecte Speelse Spiegeling werd 😎






Hier was het zeewater volledig in het zwarte lava zand gezakt,
waardoor de slierten geel/oranje mos opdroogden in de zon.
In mijn ogen is dit kunst… Het doet me nog altijd denken aan het heerlijk
grillige werk van Fred Bervoets (Zwarte panter, Antwerpen)





Soms is de lokroep van het imposante landschap weer te sterk…
Links in de verte zie je het (voor 80%) ingestorte Vikingdorp,
De bewegende schaduwen van de overdrijvende wolken,
op de zon overgoten bergflanken, zijn echt groots om te zien !
In dit landschap zijn mythen en sagen geboren !
Dat voel je hier gewoon !





Ergens in dit landschap vond ik een oude tak, een oude grenspaal ?
Mijn fantasie ging natuurlijk weer eens met me op de loop ! 🙃
Hier zag ik natuurlijk geen stok in, maar zag de Midgaardslang die in de Noorse
mythen en sagen heel bekend én gevreesd wordt !






Op deze plaats was het zeewater boven het zwarte zand al wat dieper…
Hier zocht ik naar interessante oog en kijk punten…
Op zoek naar onderwerpen voor “Speelse Spiegelingen”… je weet wel hé ? 😉
Door de “beperking” van de 24mm groothoek (hier zou een 16mm veel beter zijn)
moest ik mijn ‘techniek’ aanpassen aan de mogelijkheden die ik toen had….





Bijna op dezelfde plaats als de vorige foto ,
maar ik was hier een paar meter naar rechts gegaan en 1 of 2 meter achteruit…
Het word al veel beter (met wat ik voor ogen heb),
maar tevreden was ik nog niet echt…
Het YESS buikgevoel was er nog niet 🤗





Op deze plaats voelde ik echt ‘het YESS buikgevoel’ !
Het licht , de kleuren, de schaduwen en de rimpelloze structuren in het water
voelden perfect aan !
Met deze foto kan ik me eens 📷 laten gaan ! 😎






Van de vorige foto heb ik een paar maanden later deze ‘Speelse Spiegeling’ gemaakt.
De magie van IJsland leent zich perfect voor dit soort van creatieve Spielerijtjes 😇
In volgende IJsland logjes zal ik hier zeker nog verder in gaan…




Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 39 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wonderbare land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Macro 1:1 met midden formaat

Eindelijk is het zover… !
De Macro Extention Tube “MCEX-45G WR” was eindelijk toegekomen in de winkel 😎
Wat is dat voor een ding ❓ zullen vele bezoekers nu denken…
Dat ding is niet meer dan een 45mm lange ‘buis’ die tussen de 120mm “macro” lens
én de Fuji GFX body wordt geplaatst. (WR staat voor Alle Weer Resident)


De 120mm GFX “macro” lens is initieel een 2:1 lens… niet echt een macro lens dus…
Maar als je die 45mm tube gebruikt dan gebeurt er iets héél leuk 🤗
Namelijk de macro verhouding gaat dan van 2:1 naar 1:1 !
Dat wil zeggen dat je 2 maal dichterbij kan komen dan bij een 2:1 verhouding 👍
1 mm² van je onderwerp is dan ook echt 1 mm² groot op de CCD geprojecteerd !
De lens veranderd door de extender ook van focus lengte…
De 120mm macro 1:2 wordt nu een 90mm macro 1:1 !
Samengevat : In macro fotografie is het verschil tussen 2:1 en 1:1
macro verhouding immens groot.
De enorm grote sensor in het Midden Formaat staat dan ook garant voor een heerlijk zachte achtergrond (bokeh), wat in macro fotografie heel mooi meegenomen is natuurlijk 🧐
Meer tech info over dit alles lees je hier

Een kleine, groene krekel sprong plotseling op een tuinstoel…






Het groene beestje was bijna 1 cm lang…
Zijn (of haar ?) twee antennes scannen constant de omgeving af …





Eindelijk kon ik het beestje min of meer evenwijdig met de lens krijgen,
zodat de scherptediepte tussen hoofd en staart min of meer gelijk was.
Enkele seconden later, toen ik nog wat dichterbij wou komen,
sprong het groene beestje ineens weg !






Mijn volgend foto “model” was deze groene vleesvlieg…
Het beestje zat ietwat schuin tov de macro lens.
Je ziet goed hoe beperkt de scherptediepte met deze lens is !
Het achtereind van de vlieg is scherp, de kop is reeds onscherp…
Nu zou er met de laatste firmware update voor deze camera voorzien zijn
dat je focusstacking kan doen in de camera zelf…
Deze techniek moet ik eens deftig uitdokteren, want dat betekent dat ik met (flink wat !)
extra werk deze vlieg, hoe schuin ze ook tov mij zit, van begin tot het eind
vlijmscherp kan krijgen.
Maar zal dat een meerwaarde geven aan mijn macro’s ?
Nu zit de kracht van mijn macro’s in de verhouding tussen
het scherpe én het onscherpe gebied.
Hoe zal het aanvoelen als heel het onderwerp scherp is ?
Zal ik zonder statief kunnen werken ?

Dat stacking mechanisme uitproberen is dus de boodschap ! 🧐🤔





Een uitgebloemd én verdord Juffertje in het groen…





Twee vuurwantsen in overleg…
Het zijn nuttige beestjes, ze ruimen alle afval op en doen geen kwaad
aan bestaande planten of bloemen.





Deze kleine vuurwants leek wel te poseren voor mijn lens 📷👍






Als je maar traag genoeg beweegt kan je héél dichtbij vuurwantsen komen…
Let er wel op dat je door je neus in en uit ademt…
Waarom ?
Omdat wantsen de ademgeur uit onze open mond niet echt kunnen waarderen…
Net zoals de meeste insecten trouwens …




Et voila, we zijn weer aan het eind van een macro logje gekomen.
‘k hoop dat je van de insecten macro’s genoten hebt,
ook mijn uitleg over midden formaat camera’s, mijn indrukken & overpeinzingen ervan
en over de ongelooflijk mooie natuur in het kleine wereldje natuurlijk !
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én een ferme dankjewel voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Roest op Zondag

Enkele jaren geleden was er in Blogland een heel leuke gewoonte,
om aan onze wekelijkse zondag (de rustdag voor velen) ,
een extra creatieve dimensie te geven ! 🤠
Zondag = Rustdag => Roestdag was de simpele filosofie achter dit alles !
De creatieveling die er in de tijd mee begon is P-Ter
Helaas zie ik in de blogs de laatste maanden & jaren niet echt veel
meer verschijnen van P-ter,
… Nu ja, hij zal zijn redenen wel hebben hé ?

Maar omdat het prettig gestoord “roestig” idee van P-Ter altijd ergens
in mijn achterhoofd bleef malen, wil ik hier en nu een oproep doen,
aan al mijn teergeliefde bloggers, volgers, lezers,
kortom aan ieder die goesting én tijd genoeg heeft
(én een blogje beheert natuurlijk !),
om op zondag, één of meer, lekker roestige 📷 te publiceren…
Foto’s die lekker kunstig én roestig zijn zijn meer dan welkom 🤗

Nu ja , wat denk je ervan ?
Een beetje, van je zelf gefotografeerde rustige roest op zondag publiceren…
Dat is wel een leuke uitdaging hé ? 😎
Misschien een nieuw creatief idee ? 🧐

Als je meedoet met dit “clubje”…
Weet dan, er zijn 3 ‘club” regels…. !
1-In onze club zal heel zeker nooit een foto jury zijn !!
2-Er zal nooit een mooiste of lelijkste foto verkiezing zijn !!
3-Beginneling, amateur, fotografie student… iedereen is roestig & welkom hier !
4-Wat stel je voor als een 4de regel ? 🤡
Voila, dat waren de 3 regels 😉

En… Als je je zondagse logje als titel dan ook “Roestige zondag” noemt,
dan heet ik je van harte welkom in ons exclusief clubje van Prettig Gestoorde
“Roest Op Zondag” fotografen 👍😋


Een oeroude weide paal…
Een smeedijzeren band is er omheen gebeukt,
zoals de hoeven op een boerenpaard…






Dezelfde weidepaal als hierboven,
door het verschil in het avondlicht is het mosgroen meer benadrukt
en de warme roest metaalkleuren zegevieren …






Roestige kleuren verliezen hun kracht in zwart/wit of Sepia vertaling…
Maar het ietwat doorgedreven licht én kleur contrast
maakt veel goed !






Dezelfde foto als de 2de (én derde) foto,
alleen heb ik hier een Orton bewerking op toegepast !
Het geheeld wordt ietwat meer dromerig …
De groene mos tinten worden contrastrijker en sterker,
de metalen band kleuren zijn wat warmer en voelen ruwer aan…






Natuurlijk hoop ik dat mijn ‘oproep’ “Roest op Zondag“gehoord zal worden…😎
Maar hoe zal het uitdraaien ??
Het kan evengoed niets worden… tja, dan is dat maar zo hé ?
Maar als het min of meer lukt en we met aan paar mensen aan iets
moois kunnen bouwen… dan zijn we in het voordeel hé ?
We zien & evalueren wel binnen een paar weken of maanden … 👍

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😉

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé 😎


Vriendelijke & roestige zondag groetjes,
Dirk


Lente bloesems en midden formaat

Van de Speelse Spiegelingen, de Zonneharpen in het Speulderbos,
en de indrukwekkende natuur in IJsland is het weer hoogtijd om naar het
kleine wereldje der macro fotografie te gaan !
Dat kleine macro wereldje dat ik leer ontdekken met de midden formaat
Fuji GFX 50s camera.
Meer uitleg over MiddenFormaat (of GrootFormaat) camera’s vind je hier

Het nadeel van dit soort camera is dat de foto’s ervan enorm groot zijn,
ze nemen enorm veel opslag schijfruimte in beslag en mijn laptopje kan
het grotere file formaat nog amper aan…
Van de andere kant is het resultaat dat dit soort camera’s aanbieden toch wel
super goed ! De kleuren zijn méér dan behoorlijk, het dynamisch licht bereik
is veel groter dan FullFrame, de achtergrond bij macro is heerlijk ‘flou’,
het bokeh met een macro lens (of andere lenzen) is ook heel aardig.

Maar de technische ontwikkelingen in de fotografie staan zeker niet stil !
Zeker niet in de GSM-fotografie !
Er zijn nu al mobieltjes met meer dan 50mega pixel …
(evenveel als mijn GFX 50s of de Canon 5Dsr)…
De belachelijk kleine CCD’s in de mobieltjes moeten het echt hebben van
de betere software ! De GSM met de beste software voor (onscherpte in achtergrond,
bokeh , dynamisch licht en kleur bereik, enz enz) zal zeker de markt veroveren.
En dit alles voor een fractie van de prijs van een MiddenFormaat camera…
(of een high class full frame camera van eender welk merk ! )
Er staat dus zeker nog heel wat te gebeuren in het fotografie wereldje… 🤔😶

BTW 1: Een vorig Japanse kerselaar logje met dezelfde MiddenFormaat camera,
maar met de Canon 180mm macro lens kan je hier (her)lezen.

BTW 2: Een paar logjes over dezelfde boom, maar met de Fuji XH1 (APS-C) en de 80mm
Fuji f2,8 komen later nog… De RAW foto’s moet ik nog ‘ontwikkelen’…

Dat was weer een ‘inleiding’ die ietwat ontspoord is , vind je niet ? 🤠

Voorlopig amuseer ik me nog graag met mijn Fuji GFX MiddenFormaat,
met mijn ‘oude’ 100mm Canon f2,8 macro erop geklikt
dmv van een Techart lens adapter.
Onze Japanse kerselaar stond toen in volle bloei…

Andere bloesems op de boom stonden amper een paar cm verder,
en toch verglijden ze reeds in het heerlijk onscherpte waas (bokeh)
Dat gegeven is voor mij een super eigenschap van MiddenFormaat macro !






Ik kan me niet van de indruk ontdoen,
maar ik vind dat dit bloesem plaatje zijn oorsprong vind in een
heerlijk Japans bloesem aquarel
(Btw, ik ben verzot op Japanse Sumi-e aquarel kunst !)





Een takje lente bloesems…
De variaties op dit thema is eindeloos hé ?





Door de eigenschappen van de groot formaat CCD ,
kan je gaan ‘schilderen’ met je lens…
Het meest rechtse punt van het takje rechtsonder en de bloesem erboven zijn in focus,
de rest van de foto verdwijnt in de nevelen der onscherpte !
Met de spiegelloze camera kan je dit eindresultaat al zien vóór je de foto maakt 🙂






Bij dit plaatje denk ik terug aan de Japanse meesters in de aquarel kunst …






zonder woorden…







Met een scherptediepte van ongeveer 1mm moet je hier je ding doen…
Gelukkig was er die dag geen zuchtje wind !
(en zeggen dat dit alles uit de vrije hand is geshoot… 🤗🤠

Opa heeft nog steeds een vaste 📷 hand hé ? 😉
(voor als mijn kleinkinderen 😋 dit ooit zullen lezen 🤔)





Zoals ik hierboven al vertelde…
Dit soort van fotografie is voor mij schilderen met de eigenschappen van
de camera én de eigenschappen van de lens…
Het is natuurlijk ook uitkijken naar aangename composities…
Het ene geeft een handje aan het ander hé ?






Deze MiddenFormaat camera is echt wel een topper in het opslaan van kleuren…
De kroonblaadjes van onze Japanse Kerselaar zijn grotendeels puur wit,
maar met een ongrijpbaar vleugje roze erin verweven. !
Met een APS-C of een Full frame formaat camera kan ik dit subtiel kleurverschil tussen
het puur wit en het vleugje roze nooit zo mooi weergeven als hier !






Een high-key bewerking (rechtstreeks in de camera gedaan).
Hier heb ik gewoon de EV op +1 gezet, de lichtmeting
(in volle tegenlicht) op 1 centrum punt gezet…
Meer is het niet 😉😎





Et voila, we zijn hier aan het eind van een Lente Bloesem logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kersenbloesem fotografie,
mijn uitleg over midden formaat camera’s, mijn indrukken & overpeinzingen ervan
en over de ongelooflijk mooie natuur in een Japanse kerselaar in volle bloei
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé ‘wink’


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 38)

Zoals de titel ons reeds heeft verklapt,
gaan we in dit logje nog maar eens terug naar het wonderbare IJsland !
Dit logje gaat gewoon verder waar ik in het vorige IJsland mee eindigde…
We zijn nog steeds in Höfn, in de nabijheid van het Viking dorp én het Viking cafe.
De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
De 24/600mm superzoom lens heeft zijn dienst al flink bewezen 😎

Even terloops…
Heb ik jullie al verteld over de IJsland foto’s van mijn fotografie kameraad,
Johan Dermout ? Hij heeft al zijn IJsland 2019 foto’s gemaakt met een gsm !!
Een iPhone X & een Huawei P30 als backup waren zijn ‘wapens’.
Zijn IJsland 2019 foto’s kan je hier bekijken…

In dit ongelooflijk mooi gebied mogen fotograferen is zalig !
Maar het is soms wat tricky om de witbalans van de camera
goed in te stellen…
Omdat je hier te maken hebt met witte wolken die bijna puur wit zijn
én met gitzwart lavazand tegelijk, durft de lichtmeter van je camera
soms wel eens verkeerde beslissingen te nemen…
Kortom, het dynamisch licht én kleurbereik “goed” krijgen is in deze
omgeving moeilijker goed te krijgen dan anders.
Het is een uitdaging, maar uitdagingen zijn er om aan te pakken hé ? 😋🧐
De lichtmeter in je camera,
gaat er vanuit dat er gemiddeld 18% grijs zit in elke foto…
Bij alle foto’s in dit logje zal de camera zeker geen 18% grijs vinden in het totale plaatje
en zal daarom over of onder belichten…
Als fotograaf moet je de EV wat hoger of lager zetten, de witbalans manueel
wat bijsturen, je lichtmeting methode aanpassen, enz
dit alles om de kleuren en het licht in je foto zo natuurlijk mogelijk te houden.
Het natte zwarte zand kleurt blauw, omdat het water in het zand de blauwe lucht
erboven weerkaatst.
Waar het zwarte lava zand droger is, krijg je een heerlijk diepzwarte kleur.





Soms is het zand bijna droog en echt zwart,
terwijl ervoor én erachter enkele millimeters zee water over het zand drijft…
én de bergen erachter perfect weerspiegelen !
IJsland blijft me verbazen ! 🧐






In dit gebied is het altijd zoeken naar mooie composities.
Op de voorgrond een plek met min of meer droog zwart zand,
gevolgd door onze voetsporen.
In de verte zie je de restanten van het Viking dorp (een oude filmset)






Min of meer honderd meter dichterbij de bergen en het Vikingdorp…
De zand plaatsen mét of geen water verplaatsen zich hier voortdurend !
Je verveelt je hier geen seconde 🤠
Het matte zwart van het droog lava zand vond ik prachtig contrasteren
met het frisse groen van de waterplanten én de blauwe hemel.





Als de wind even gaat liggen (wat héél zeldzaam is hier !),
dan kan je bij helder weer (wat hier ook heel zeldzaam is)
min of meer rimpelloze reflecties van de bergen in het zeewater zien.
In de volgende foto zie je heel duidelijk hoe diep dat water is…





Een detailfoto van onze voetsporen…
Hier zie je duidelijk dat de zee hier maar een paar millimeter diep is…






In het vorige IJsland logje vertelde ik al van de IJslandse politie,
die hier regelmatig op patrouille komt.
Met een grote, zware jeep rijden ze door het zwarte zand…
Hier zie je het jeep spoor al vaag…






Hier heb ik het jeep spoor meer in de kijker gezet..
Maar nog steeds was ik niet echt tevreden…
Een foto van dit jeep-spoor kan veel beter…






Omdat ik het jeep-spoor in dit zwarte zand best wel fascinerend
én ook eigenlijk wel een uniek gebeuren vond,
wou ik meer en meer details ervan vastleggen.





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een beter beeld van dit jeep-spoor kon ik die dag niet maken denk ik 🙂
Een paar minuten later was het alsof er nooit een jeep-spoor was geweest !
IJsland zit vol verrassingen, ook daar waar je ze niet of nooit verwacht 🤠🤗





Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 38) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wondere land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Herfst in Garderen

Mijn trouwe bezoekers zijn intussen wel gewoon dat ik qua onderwerp
en thema van mijn logjes nogal van de hak op de tak durf te springen 😉
Van de macro’s in de Plantentuin en de woeste natuur van IJsland,
gaan we vandaag nog eens naar de Veluwe in Nederland !
Van variatie gesproken hé ? 😇

We gaan naar de herfst (oktober) in Garderen (Barneveld) om te genieten
van de natuurpracht in het Speulderbos én de wat verder gelegen
heide in de Veluwe.
De laatste foto serie van Harrie Nijland over het Speulderbos,
bracht me op het idee, om eens een soort van aanvulling te maken
van zijn fotografie werk. (Harrie is een NL fotograaf die ik al lang volg)
Let wel… ik zeg duidelijk ‘een aanvulling‘ , géén verbetering !
De manier waarop Harrie de natuur, bomen in beeld brengt,
is meestal heerlijk origineel én getuigt van een creatief inzicht.

Omdat Garderen, het Speulderbos, de Veluwe één van mijn leukste vakantie
plekjes in Nederland zijn, is mijn 📷archief van die streek dan ook redelijk uitgebreid 🤗
Omdat licht in de fotografie toch min of meer het belangrijkste is,
ging ik op zoek naar heel mooi licht dat je niet elke dag kan zien…
Als de zon opkomt én de ijle nevel flarden in het bos wegstreelt,
In dat soort ochtend herfst licht kan je soms zonneharpen zien !
Omdat de herfst nog niet volop bezig is, zijn vele bomen nog wat consrtangroen,
andere bomen hebben hun blaadjes al laten vallen wat zorgt voor een
tapijt van rood, oranje herfstblaadjes op de grond.
De resterende groen blaadjes contrasteren heerlijk met het herfst rood…
De zonne harpen stralen zich een magische weg door het bos !
Het is zalig om dit heerlijk licht te zien én te fotograferen.

Om het felle licht van de zon wat af te zwakken heb ik een ND4 grijsfilter
gebruikt. Een ietwat langere sluitertijd (1/2 sec of 0,8sec of 11 sec !)
brengt de schaduwen min of meer perfect in balans.
Het diafragma varieert van f9 tot f16, afhankelijk van het licht.
Het is constant proberen en bijsturen waar nodig…
Noot: Voor dit soort van fotografie heb je uiteraard een statief nodig…

iso 160 , 20mm , f9 , 1/2sec , EV 0





Dezelfde foto als hierboven,
maar dan een Z/W omzetting ervan.
Btw, al mijn Zwart/wit omzettingen doe ik met Silver Efex Pro filter uit de Nik tools.





Bij deze foto ben ik een paar meter dichterbij gekomen.
De camera is nu in de Portret stand op het statief geklikt…
Het licht én de schaduwen veranderen constant !
Het is dan ook constant het aanwezige licht meten,
en de camera settings veranderen om alles min of meer in balans te brengen…
Ik snap heel goed dat veel mensen al dit gedoe teveel zullen vinden,
maar ik vind het gewoon superleuk om te doen 🤠😇
Je moet er iets voor over hebben om de foto te maken die jij zelf wilt 😎

iso 160 , 35mm , f16 , 0,8sec , EV -1






Op een paar seconden kan het licht helemaal anders worden…
Als er een wolk voor de zon schuift bijvoorbeeld ?

iso 160 , 35mm , f16 , 0,6sec , EV -1






Zelfde positie als de vorige foto…
We zijn bijna 1 minuut later dan de vorige foto…
Zie je hoe het licht intussen helemaal anders is geworden ?
Het licht is veel ‘warmer’ geworden, het ‘rood’ in de kleuren wordt
nu versterkt wat het geheel een minder koud gevoel geeft.
Kleuren en licht… het is een complex, maar boeiend samenspel !
De witbalans in deze foto stond op ‘Daglicht’ ,
bij de vorige foto stond dat op ‘Schaduw’
In RAW kan je dat natuurlijk heel eenvoudig in post processing aanpassen,
maar als je in JPEG fotografeert… dan kan je dat niet meer aanpassen…🙄😶
Daarom werk ik altijd in RAW.
iso 160 , 35mm , f16 , 1/2sec , EV -1





Aan alle mooi licht liedjes komt een eind…
Als de zon hoger in de hemel staat, vallen de zonneharpen
bijna verticaal uit de lucht…
Het moment van gaan is dus gekomen 🙂
Nog vlug eentje om af te sluiten !
Het is nu bijna 8 am, het ontbijt buffet in ons hotel wacht op ons ☕🥐🧀🍳😋

iso 160 , 19mm , f16 , 11sec , EV 0




Na het uitgebreide ontbijt buffet gingen we naar de heide in de Veluwe…
Die eindeloze vlakten in Nederland, heerlijk vind ik dat landschap !
De mooie okerkleuren in de grassen contrasteren mooi met het blauw in de lucht.
Hier heb ik een Soft Gradueel Grijsfilter ND4 gebruikt om het felle licht in de lucht
te balanceren met de okerkleuren op de grond.
(ND = Neutral Density)
Wat Als ik geen ND filter zou gebruiken ??
1-Als ik het licht in de lucht zou gebruiken als licht meetpunt, dan zou de het landschap
zo donker worden dat je er geen details meer in ziet…
2) Als ik het licht op de grond zou meten, dan zou de grond mooi belicht zijn,
maar de lucht zou overbelicht (én ‘verbrand’) zijn…
In beide gevallen zou mijn foto waardeloos én voor de vuilbak zijn…
Daarom gebruik ik meestal ND en polarisatie filters bij landschap fotografie
met een groot dynamisch licht bereik.

iso 400 , 35mm , f16 , 1/40sec , EV -0.3





Deze foto om je te tonen dat het gebruik van ND filters niet zaligmakend is…
Het grijze (ND4) gedeelte van de filter was op de lucht gezet.
Natuurlijk worden de bomen hier links dan ook evenredig met de lucht
donkerder gemaakt, wat uiteindelijk resulteert in een foto die alleen maar goed
is voor de vuilbak …

iso 400 , 16mm , f16 , 1/30sec , EV -0.3





En toch wou ik een foto van de Veluwe heide mét bomen hebben én ook met filters
werken om alles in balans te brengen…
Omdat het filter dat ik hier gebruikte een ‘Soft Graduele filter’ is, is de overgang tussen
donker en niet donker heel ‘soft gemaakt’.
Er bestaan ook ‘Hard Gradueel’ ND filters, die gebruik je het best aan zee, of een totaal
vlak landschap. Ook zijn er “Medium Graduele’ ND filters…
Voor elke vorm van fotografie is er wel een filter te vinden…

Bij deze foto had het Soft ND filter dus praktisch géén invloed op de lichtsterkte van de bomen.

iso 400 , 16mm , f16 , 1/50sec , EV -0.3






Hier heb ik bewust geen filter gebruikt,
maar je ziet direct dat de contrasten veel zwakker zijn ,
de foto ziet er ietwat ‘fletser’ uit.
Maar gelukkig kan je in Photoshop nadien het een en ander bijwerken…
maar dat is altijd extra werk nadien… 🤜🤛👊
Ik werk liever mijn foto zoveel mogelijk ter plaatse af,
dan er nadien in Photoshop nog tijd in te steken…




Et voila, we zijn hier aan het eind van een Herfst in Garderen gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst fotografie,
mijn uitleg over belichting en gebruik van ND filters…
mijn indrukken & overpeinzingen over de ongelooflijk mooie natuur in de Veluwe

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 37)

Van het kleine wereldje van de macro fotografie,
is het weer tijd om iets totaal anders te publiceren !
IJsland is ondertussen al wat geleden hé ?
We hebben de ijsbergen en de gletsjer nu definitief achter ons gelaten.
We zijn in Höfn, in de nabijheid van het Viking dorp én het Viking cafe.
Tijdens onze IJsland reis in 2016 waren we ook op deze plaats,
maar toen waren deze wondere bergen gehuld in nevels en wolken.
Op onze reis in 2019 hadden we heél veel geluk op deze plek.
Normaal is het hier altijd mistig, nevelig, regent het meestal…
Maar in 2019 waren de IJslandse Goden met ons ! 😎
en was het stralend, helder en klaar weer !
Klik hier of hier voor dezelfde plaats in 2016… Wat een verschil hé ? 😋

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
De superzoom van 24/600mm heeft zijn dienst al flink bewezen 🙂

De bergen rond Höfn zijn enorm ruw…
Regelmatig flikkert hier dan ook een enorm rotsblok naar beneden…






Deze bergketen is vele kilometers lang…
Als je daar staat, geloof je je eigen ogen niet !
De ongelooflijke uitgestrektheid van IJsland is best wel indrukwekkend !





Deze bergketen is helemaal omsloten door zeewater…




Soms zie je toeristen een doorgang of een brug zoeken om over het water te geraken…
Het zal bij vruchteloze oversteek pogingen blijven….





Want de onpeilbaar brede strook van zeewater op het zwarte lava zand is hier amper
1 cm diep ! Het is een fantastische beleving om hier gewoon te voet over te steken !






Zie je de bandsporen die links in de foto door dit zwarte strand rijden ?
Het is de IJslandse politie die regelmatig langskomt om te controleren dat toeristen
geen afval laten slingeren… ze hebben groot gelijk vind ik !






In dit rimpelloze water op het zwarte lava zand krijg je perfecte reflecties !
Het is dan ook zalig om hier te fotograferen ! 👍🤗





Links zie je restanten van een volledig Viking dorp dat ze gebouwd hebben
om een film te maken. Het dorp zelf verdwijnt bijna in het niets naast die enorme bergen !






Je kan je voorstellen dat als er wat zon op dit lage water schijnt,
die enorme massa’s zeewater doen verdampen…
die verdamping vormt dan nevels die letterlijk over de bergen kolken, er is niet genoeg
wind om die nevels over de bergen te duwen, wat resulteert in regen…
regen en nog eens regen…
We hebben echt veel geluk gehad met het weer toen we hier in 2019 waren 😉👍
Btw, dit water zijn we natuurlijk te voet overgestoken 😉
In toekomstige (weldra) IJsland logjes ontmoeten we hier wilde ook IJslandse paarden !



Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 37) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wondere land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk