Het kleine wereldje

In dit logje worden meestal rare bokkesprongen gemaakt,

zeker als het over locatie & onderwerp gaat…

maar dat wist je al hé ?  😀

Van de bollen van Brussel,

verhuizen we naar de natuur camping van Marc,

in het hartje van de zalige Dordogne in Frankrijk, La Combe.

We zijn hier in het centrum van La Périgord noir,

waar men van noten likeur en smeuïge tafelolie maakt… (moet je daar zeker proeven én kopen 😀 )

Deze streek staat ook bol van haar prehistorische geschiedenis…

waar ik als kind reeds heel gefascineerd door was :mrgreen:

Het dorpje Cro magnon is hier op een boogscheut vandaan,

De wereldberoemde grotten van Lascaux bij Montignac

(wel 1 jaar op voorhand je tickets bestellen !)

Grotte de Rouffignac,  waar een treintje doorheen rijdt

(waar fotografie ten strengste verboden is… maar ik heb er toch foto’s van 😀 )

Grottes des Combarelles en Grotte de Font-de-Gaume…

Veel teveel om op te noemen…

Wij zijn daar al 8 keer geweest en toch ontdekken we steeds weer nieuwe dingen !

 

Maar vandaag gaan we het niet hebben over de Dordogne cultuur of geschiedenis…

Vandaag vertellen we over licht, avond licht én het kleine wereldje…

Locatie: Vijfhonderd meter verder langs boven ons hutje naast de appelboom,

het was ongeveer 20:30 uur, de avondzon glijdt onmerkbaar naar beneden…

Het licht wordt nu zacht en subtiel warm…

Hét ideale licht voor de macro en/of natuur fotograaf :mrgreen:

 

Jeetje… wat ben ik een kletskous hé ? tommetommetoch  😎

Laat ons dit (foto) logje in gang trappen …

a van a één, a van a twee , a van a drie ! en wijle weg !  😆

 

Een zoentje avondlicht inspireert me voor wat haiku poëzie…

 

Zoentje

 

Een zoentje zonlicht

schijnt wat warmte op het gras

heel subtiel belicht

 

 

 

 

 

Kobe, de spin,

wacht op de komst van haar/zijn avondmaal…

in haar gehavend web …

Het web was zeker 50 tot 60 cm in doorsnede !

‘k heb respect voor spinnen

’t zijn fascinerende én heel nuttige wezentjes,

Dat het architecten pur sang zijn, dat weten we al lang !

Het zachte licht van de ondergaande zon is ideaal,

om Kobe’s web subtiel te belichten :mrgreen:

 

 

 

 

 

Minimalisme in de natuur fotografie vind ik heel belangrijk…

Om met een minimum aan informatie of beeld data ,

een “goede” foto proberen te maken…

Daar moet je echt voor leren “zien” én tegelijk geboeid kunnen zijn door iets heel gewoon…

iets banaal eigenlijk…

Schoonheid ontdekken in licht, lijnen, vormen, kleuren…

 

 

Avondlicht

 

Hoe een groen grasje

in het zachte avondlicht

zo mooi kan wezen 

 

 

 

 

 

Als je naar macro fotografie onderwerpen  zoekt in het struikgewas,

kom je soms onverwachte wezentjes tegen 😀

Hier zong (sjirpt) de Grote groene sabelsprinkhaan (Tettigonia viridissima) zijn avondlied voor me 😀

Dit exemplaar was bijna 4 cm groot !

 

 

 

 

Heel opvallend aan de sabelsprinkhaan is hun lange legboor…

(deze legboor dient om hun eitjes te deponeren op een veilige plaats in de bodem)

De vrouwtjes leggen 200 tot 250 eitjes in de bodem,

waar deze soms meermaals overwinteren !

De mannetjes sjirpen van de middag tot middernacht,

ze werden daarom vroeger vanwege hun gezang soms in kooitjes gehouden.

 

 

 

 

Soms heb je als fotograaf wat geluk nodig,

om op hét juiste tijdstip, op dé juiste plaats te staan én hét te zien gebeuren 😀

Dit was zo’n momentje van zalig mooi licht…

Voor mij zijn dit momentjes van kiekebisj  😎

 

 

 

 

Warmte

Dat zacht avondlicht

schenkt warmte aan het lover

ik bewonder het

 

 

 

 

 

De 180mm macro lens met de 1.4extender kan een vertekend beeld opleveren…

Deze eigenschap hoeft niet direct vervelend te zijn 😎

In dit geval levert de vertekening me een nieuw wereldje op,

net alsof ik door een miniatuur bos rondloop :mrgreen:

Ter info, met een tiltshift lens kan je dit ‘effect’ ook gemakkelijk maken.

Deze foto is zoals hij genomen was, er is niet aan ‘gefoefeld’ in photoshop 😀

 

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

’t is een eenvoudig plantje,

subtiel belicht door de avondzon…

Maar hoe zo weinig, zo zalig mooi kan zijn hé ? 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, macro fotografie

én mijn haikoe poëzie woordjes…

Het ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje

Wat ik zo leuk vind in het blog wereldje,

is dat je a volonté kan wisselen van locatie én van tijdvak tegelijk  🙂

In mijn vorig logje zaten we nog te dromen in een sprookjeswereld,

vol spelende kinderen, elfjes en twaalfjes, ditjes en datjes 😉

 

Vandaag duiken we weer op in de natuur camping van Marc in La Combe,

Les Eyzies De Tayac, Dordogne, ergens in la douce France :mrgreen:

Weer een nieuwe bladzijde in het ‘Kleine wereldje’ der macro fotografie 😀

 

In ons kleine hutje, onder de appelboom in de camping,

hebben we een klein frigo/vriezertje.

Handig om ons gekocht eten wat langer te bewaren in die Franse warmte

(30 en meer graden C !) 😀

Toen ik daar het pakje bbq vlees uithaalde,

(dat we de vorige dag hadden gekocht),

zag ik een zwarte bosmier op dat pakje liggen…

Het beestje bewoog nog wat, het was nog niet helemaal bevroren !

Heel voorzichtig legde ik de mier op een blad keukenpapier…

Gewapend met de Canon 65mm MPE super macro lens,

kon ik van heel nabij (+3X vergrotingfactor) foto’s maken van dit wondere wezentje…

 

Een nabeschouwing…

Kan jij in je blootje, minimum één nacht + bijna één dag,

overleven in een diepvriezertje bij -5 graden ??

Deze mier heeft het klaargespeeld hoor !

Het diertje stond na 10 minuten weer recht en ging er vandoor 😎

 

Mieren zijn heel taaie beestjes 😀 , amai ni !

 

 

 

 

 

In de uitgestrekte bossen rond Marc’s camping zijn veel open plekken,

in die open, zonbeschenen plekken vind je enorm veel insecten…

Gewapend met de 180mm macro lens + een 1.4 extender,

op de Canon 6D camera ging ik daar op fotojacht …

 

 

Buitenaards

Die kleine sprinkhaan

lijkt een buitenaards wezen

met kille ogen

 

 

 

 

Het grote voordeel van een langere brandpunt macrolens,

is dat je vanop een redelijk verre afstand de insecten kan fotograferen.

Als je met een 60mm of een 100mm macro dichterbij komt,

in het volle zonlicht, dan zijn de beestjes gegarandeerd weg !

Daarvoor : een 180mm + 1.4 extender = 252mm macro lens.

Daar kan je vanop 1.5 tot 2 meter comfortabel mee werken 😀

Een APS-C crop sensor (iets kleiner dan Full frame) kan ook helpen,

hier kan je de brandpunt nog eens vermenigvuldigen met 1.5 (Canon) , 1.4 (Nikkor).

 

In onze mensen maatschappij wordt “publieke geslachtsgemeenschap” niet echt getolereerd,

Maar het insecten wereldje trekt zich daar niets van aan 😎

Twee Gestreepte Schildwantsjes wisselen hier hun genetische gerief uit,

én zorgen voor hun nageslacht :mrgreen:

 

 

 

 

 

Het woordje “fotografie”, kan je vertalen naar tekenen, schrijven met licht…

Het mooiste wat je een fotograaf kan toewensen is dan ook :

“Ik wens je veel & mooi licht” !

In de prille avondzon zag ik dit zalig licht tafereeltje 😀

Het licht doet zijn werk en het zalig onscherpe bokeh van de lens doet de rest.

Licht momentjes als dit,

zijn echt wel hoogtepuntjes in het leven van een natuur fotograaf 😎

 

 

Bol

Hoe een zaadjes bol

in de ondergaande zon

zo mooi kan wezen

 

 

 

 

 

Wantsen zijn heel leuke wezentjes vind ik…

Sommige zijn heel mooi gekleurd,

sommige zijn vaal bruin en onopvallend,

sommige kunnen echt wel stinken als je ze plat trapt

(maar dat is dan je eigen domme fout)

Wantsen doen niets of niemand kwaad, ze leven van overschotjes,

van dode insecten, van dode planten, enz.

Deze Bessenwants bijvoorbeeld,

vind ik een bijzonder & kleurrijk beestje

Zeker als hij (of zij ?) een plantje naar beneden drukt 😆

 

 

 

 

 

De Bessenwants is hier op identiek dezelfde positie als voorgaande foto,

maar wat manoeuvreren met de lens levert me een heel andere kijkhoek …

Deze foto vind ik veel beter dan de vorige

Teergeliefde bezoeker , wat denk jij daarvan?

 

 

 

 

Om te eindigen…

Het zijn de kleine dingetjes die het hem doen hé…

Kleine dorre plantjes,

verschroeid in de a.d. 2018 zomer temperaturen

lichten nog heel even op in de ondergaande zon

in dat zalige Frans Dordogne natuurgebied…

Deze foto voelt (in mijn ogen) bijna aan,

zoals een schilderij die van Monet kon zijn …

Je weet ondertussen wel dat het impressionisme mijn dada is,

in het kunstwereldje 😀

 

Monet & zijn werken

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, macro fotografie

én mijn haikoe poëzie woordjes…

Het ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer of waar het verschijnt laughing

 

Dirk

Fietsvakantie in Nederland (Deel 3)

We verplaatsen ons van het kleine mosjes macro wereldje,

terug naar onze fietsvakantie  in Woudbergen, Nederland.

Als je in die laatste lome zomermaanden extra vroeg uit je bedje kruipt,

dan heb je veel kans om een zalig mooi gekleurde zonsopgang mee te maken.

Zeker op het platteland, ergens diep verscholen in Woudbergen…

Daar, waar de tijd, heel zeker weten wat langer dan normaal heeft stilgestaan…

Zalig toch ? 😀

 

 

 

Ochtendnevel

 

Er zweeft nu een waas

van ochtendnevel flarden

over de velden

 

 

 

 

Foto 2:

Het oneindig spel van licht en schaduwen,

neemt soms een loopje met de subjectieve werkelijkheid die je waarneemt…

Hier lijkt het wel of hier, een of ander mythisch wezen, een nieuw geboren sfynx ofzo ?

een onnoembaar wezen de opstijgende zon verwelkomt ?

 

 

 

 

Levend water

 

Mistige nevels

zwerven als levend water

over de velden

 

 

 

 

Het mooiste licht én kleur beleven momentum (dat is heel persoonlijk),

vind ik het moment dat je kleur én licht details ziet in de diepste schaduwen,

én het moment dat de lichte, fris groene kleuren subliem belicht worden door die prille warme ochtendzon.

Dat zalig licht moment duurt maximum enkele minuten…. soms maar een halve minuut !

Weet je, als ik geluk heb dat er die vroege ochtend echt mooi en zacht licht is,

dan kan mijn dag niet meer stuk !  :mrgreen:

 

 

 

We zijn bij foto 5 aangekomen, die foto waar ik in foto nr 2 al over vertelde…

Of hoe de fotografie een loopje met de werkelijkheid kan nemen…

Bij totaal andere licht (een dikke 30 minuten later als foto nr 2),

ziet het geheel er heel anders uit hé… ?

“Het ding” is gewoon een berg klei , begroeid met een toefje wilde grassen.

Toen ik aan de boer vroeg,

wat de bedoeling, de oorsprong  was van deze scheve hoop klei antwoordde de brave man :

“Het is slechts een oude hoop grond, die mijn koeien en geiten, door de jaren heen,

vertrappeld hebben tot het ding wat je hier ziet…”

Je ziet, soms hoeft het “waarom” geen logische uitleg te hebben ❗

Oorzaak en gevolg zijn op zich al genoeg om verwonderd over te zijn 😀

En zeg nu zelf…

Als je echt kan genieten van die kleine waarheden, dan heb je grote dingen echt niet nodig hoor 😎

En die subjectieve werkelijkheid  in de fotografie…

die is steeds welkom hoor  😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn vroege ochtend fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek. Wordt nog vervolgd hoor…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk

 

Fietsvakantie in Nederland (Deel 2)

Opstaan vóór dag en dauw heeft als voordeel dat je de wereld op een heel andere manier kan beleven…

’t Is super genieten als alles nog kletsnat is van de dauw , als mist flarden het land met ijle dekens bedekken

en als de zomerzon nog wat aarzelt om door te breken…

In september zijn de spinnen groot en maken prachtige  kunstwerken van hun web.

Dit logje gaat over deze spinnenwebben.

Als er dan nog wat mooi zacht, door de nevelslierten getemperd warm ochtendlicht alles mooi belicht…

Dan is het tijd voor een leuke fotoshoot  🙂   Ga je mee ?

(voor bezoekers met spinnenvrees… je ziet alleen spinnenwebben in dit logje, geen spinnen 😉 )

 

Op zoek naar wat spinnenwebben in het lange natte gras…

 

 

In een hoekje van de poort glinsterden twee spinnenwebjes , broederlijk naast elkaar.

Mijn fantasie kwam tot leven en ik zag een groot spinnendier met twee web-ogen 😉

Of een of ander onbekend wezen met veelhoek web ogen…

 

 

 

 

Spinnenweb

Een spinnenweb vangt

glinsterende dauwdruppels

in de ochtendzon

 

 

 

 

Als de zon door de nevel slierten breekt…

tja, dan is het helemaal een feest natuurlijk 🙂

(Tijd voor wat foto technische uitleg…)

Ik hou wel van die zachte onscherpte  cirkels, veroorzaakt door de lens

(in vaktermen noemen we dit onscherpte fenomeen : Het bokeh)

Bokeh drukt de kwaliteit van de onscherpte in een foto uit.

Het gaat om de onscherpte die ontstaat doordat het voorwerp buiten het scherptevlak ligt.

Hoe beter de lens, hoe ronder de bokeh cirkels.

Een macro lens of een prime lens met opening van f2 tot f2.8 heeft meestal een fraai bokeh.

Deze (betere) lenzen hebben een diafragma van minstens 9 lamellen, wat een mooi rond bokeh oplevert.

Dus, hoe meer lamellen het diafragma heeft, hoe ronder en zachter de cirkels zullen zijn.

Lenzen met 5 of 6 lamellen (meestal instap zoomlenzen) geven ongelijke veelhoeken ipv cirkels.

Dat kan ook mooi zijn natuurlijk, maar ik verkies mooi ronde onscherpte cirkels 🙂

 

 

 

 

 

Een spinnenweb in een mooi warm ochtenlicht, vind ik minstens even mooi in een zwart/wit bewerking.

In zwart/wit kan je dingen benadrukken of vertellen, die in kleur niet echt mogelijk zijn.

Daarom doe ik zwart/wit bewerkingen zo graag.

 

 

 

Zelfde tafereeltje, maar hier stond ik wat verder.

De onderste spinnenweb krijgt zo meer aandacht

en het bokeh wordt nog wat zachter, fluweliger en ronder …

De geur van het dauw natte gras, het struikgewas  en de koeien… voel en proef je het ??  😉

 

Kunstwerkjes

In het ochtendlicht 

glinsteren spinnenwebben

natte kunstwerkjes

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn vroege ochtend fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek. Wordt zeker nog vervolgd…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk