Zomerse macro’s in Duitsland (Deel 4)

Vandaag blijven we in Duitsland, maar op een andere locatie.

Het is nog steeds dezelfde vakantie als die van mijn logjes

op 10 mei, 4 maart en 3 april.

Op 4 maart had ik alleen de 100mm macrolens mee,

vandaag gebruik ik de Canon 100/400mm telelens + de 1.4extender

zodat ik in feite een 140/560mm lens heb.

Daarmee kan je vanop een grotere afstand de heel alerte insecten

heel dicht bij ‘trekken’.

Door de extender verlies ik 1 stop licht, maar het was zonnig genoeg

om dat lichtverlies te compenseren :mrgreen:

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 en via de Metabones

adapter kan ik mijn ‘oud’ Canonglas op de Sony blijven gebruiken !

De locatie is nog steeds dezelfde als op 4 maart,

namelijk de uitgestrekte vijvers van Wilebad-essen.

 

De oevers van de vijvers zijn dichtgegroeid met riet en waterplanten.

Door de nabijheid van bomen en grote struiken werd het zonlicht ‘gefilterd’

Ideaal voor groene stillevens 😉

 

Een groen stilleven,

net een Japans aquarel

brengt me poëzie

 

 

 

Overal om ons heen zoemde en gonsde het van het leven !

Waterjuffertjes , altijd heel druk bezig om hun DNA te verspreiden 😎

Ze zitten verscholen onderaan in het struikgewas en waterplanten,

zodat je ze echt moet zoeken !

Om een zachte, niet storende achtergrond te verkrijgen,

moet je ervoor waken dat de beestjes niet in het dichte struikgewas zitten,

maar op een meer open plaats.

Zoeken is de boodschap !

Maar dat maakt fotografie net zo leuk 😉

 

 

 

Waterjuffertjes

ze hebben grote ogen

om beter te zien

 

 

 

Soms gleed er een witte wolk voor de zon,

waardoor het licht heel zacht en bijna diffuus werd.

Hét paradijs voor de natuur fotograaf 😎

 

 

 

50 shades of green…

Het mooie achtergrond bokeh maakt het verhaaltje af !

 

 

 

De Gewone Schaatsenrijder (Gerris lacustris).

Met duizenden ‘schaatsen’ ze heen en weer in deze vijvers.

Eigenlijk zijn het wantsen ! Wist je dat ? 😀

Meer info over deze merkwaardige beestjes :  Info

 

 

 

De Gewone Oeverlibel (Orthetrum cancellatum) zie je daar nog redelijk veel.

Met de 100/400mm kon ik van 2 meter verder fotograferen dan met de 100mm macro !

Wat natuurlijk een machtig voordeel is, want de beestjes zijn enorm schuw.

Deze prachtige insecten kunnen tot 5cm lang worden

en hebben een vleugelspanwijdte van 7 tot 9cm !

 

 

 

Vanop een steentje

zit ze roerloos te zonnen

tot een kikker plonst…

 

 

Een libel kan echt ongelooflijk snel landen…

In een fractie van een seconde zit ze op een takje, een steentje

Als uit het niets verschenen.

Hun vertrek is al even spectaculair vind ik.

Ze zit daar en ineens… is ze weg !

Dank zij hun 4 onafhankelijke vleugelparen,

kunnen ze ongelooflijk versnellen en extreem snel bochtenwerk doen

in volle vlucht. Als ze achter een prooi jagen,

heeft die prooi  geen schijn van kans !

 

 

 

Nog wat haiku woordjes,

om dit logje voor vandaag te eindigen :mrgreen:

 

Op een kale tak

komt een libel opwarmen

ineens is ze weg

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Advertenties

Zomerse macro’s

Het is me wat met het ons weertje hé ?

We hebben 2 weken relatief zacht, bijna lenteweer gekregen,

maar het pokke weer dat daarna in de plaats kwam… brrrr

Dat mogen ze houden van mij ! 😯

Regen en slagregen, wind en rukwind…

Dan heb ik liever dat het -10º vriest of dat het sneeuwt.

dan kan je tenminste buitenkomen .

Enfin soit, aan het weer kunnen we nog niets veranderen (Gelukkig maar !)

 

Maar waar we gelukkig wél iets aan kunnen veranderen,

is het onderwerp van mijn blogje 😀

Ik neem je mee naar de zalige zomer van 2018 in Duitsland,

meer bepaald in Willebadessen.

We zijn daar op vakantie geweest omdat ik vroeger in die buurt (meer dan 40 jaar geleden)

mijn militaire dienst had vervuld en ik die streek toch nog eens wou terugzien.

(of zou het pure nostalgie naar mijn soldatentijd zijn ?  :mrgreen: )

De camera hier gebruikt is de Sony A7 R2 met de Canon 100mm f2.8 macro lens

die via de Metabones adapter op de Sony is geklikt.

Een paar km van ons hotel waren talloze visvijvers.

Geen visvijvertjes zoals bij ons, maar echt heel grote vijvers van soms een kilometer lang

en soms tot tweehonderd meter breed !

Door de weelderige vegetatie was er schaduw genoeg op het middaguur.

Stap je mee, de Duitse zomer in ? 😎

 

We beginnen met een spookachtig blaadje 😉

(ik moet ergens beginnen hé ?)

 

 

 

 

Een metalen viskop om aan te duiden dat dit een visvijver is…

Deze viskop kon scharnierend dichtklappen

en de ijzeren tanden waren vlijmscherp… 😯

Stel je voor wat voor onheil spelende kinderen hier hier elkaar kunnen aandoen…

In ons Belgen landje zou dit moord ding verboden zijn denk ik…

 

 

 

 

Aan bloemen en geurige waterplantjes was daar zeker geen gebrek.

Het wriemelde en gonsde daar dat het een lieve lust was 😀

Rechts boven zag ik een vlieg, gesierd met de Duitse driekleur op haar lijf

maar het kon evengoed onze Belgische driekleur zijn geweest 😉

 

 

 

 

 

Het bokeh van de Canon 100mm macro op de 41megapixel sensor van Sony

vind ik echt wel supermooi !

 

Twee oude knarren

uit de herfst van vorig jaar

stelen weer de show

 

 

 

 

Soms zie je geisoleerde plantjes staan,

achter de plantjes groeit één of een een paar meter niets meer

dat zijn ideale momentjes om de achtergrond te laten verglijden in een waas,

zonder iets in photoshop te doen natuurlijk 🙂

Het geheel doet me denken aan een sierlijk Japans aquarel.

 

 

 

 

 

In het middag licht

strelen schaduwen heel zacht

je frêle bladgroen

 

 

 

 

 

 

Wat me aan die vijvers echt wel opviel,

was de immense rust, de zalige stilte…

Je hoorde alleen het gezoem van de insecten,

het klapwieken van een watervogel en het geplons van vissen en kikkers.

Hier kan ik een hele dag blijven zitten én genieten 😀

De Gewone Oeverlibel (Orthetrum cancellatum) rust uit op een takje,

een halve meter rechts van mij.

Ineens zijn de beestjes weer weg om een halve minuut later

weer op het zelfde takje te verschijnen…

Een macro fotograaf moet echt wel heel veel geduld hebben 😎

 

 

 

 

 

Als je eindeloos traag beweegt, (én je schaduw niet over ze heengaat)

dan hebben de insecten ook geen hinder van je en blijven ze gewoon zitten !

Hier ben ik een dikke meter naar links opgeschoven,

dat maneuver heeft zeker 5 minuten geduurd 🙂

maar er was geen enkel beestje opgeschrikt 😎

Dezelfde Gewone Oeverlibel (Orthetrum cancellatum),

maar vanop een andere hoek bekeken.

Het indrukwekkend insect was zo’n 5 a 6 cm lang schat ik.

 

 

 

 

 

Weer een ander exemplaar van de Gewone Oeverlibel (Orthetrum cancellatum)…

Het zat op een takje, een tiental cm boven het vijver water,

zoekend naar prooi…

Het zijn schitterende insecten, perfecte jagers en echte acrobaten in de lucht !

Wist je dat ze tijdens hun vlucht ineens kunnen stoppen en ter plaatse blijven “hangen”

om ineens in een totaal andere hoek weer weg te schieten !

Wie doet ze het na ? 😉

 

 

 

 

 

Dovenetel sap

uit de a’dren van die plant

blust brandnetel vuur

 

 

 

 

Waar vijvers zijn,

daar zijn ook waterjuffers.

Het lijkt wel of die kleine juweeltjes niets anders te doen hebben,

dan voor hun nageslacht te zorgen 😀

Hun DNA wordt dan ook constant kwistig en gul rondgestrooid 😎

 

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

een sfeerbeeldje, een doorkijkje boven één van de vijvers.

Hier kom ik zeker nog terug, ook met de 100/400mm telelens,

én de 1.4 focus extender erbij geklikt,

om de echt schuwe insecten,

van op een paar meter echt in close up te kunnen fotograferen.

Maar dat is voor later 🙂

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro, natuur fotografie,

én de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje…

Het kleine wereldje…

dat bijna onzichtbare macro wereldje…

Het is én zal steeds mijn grote liefde blijven in het fotografie wereldje

(naast de natuur en landschap fotografie natuurlijk 😀 ).

 

Werken met macro lenzen is balanceren op de kling van de geringe scherptediepte…

Bij macro lenzen met een korte brandpunt afstand (40 tot 60mm),

moet je echt wel heel kort bij je onderwerp komen (enkele cm !)

Wat dit type lenzen ongeschikt maakt voor insecten en dergelijke fotografie…

Macro lenzen van 100 tot 150 / 180mm zijn echt wel geschikt,

voor fotografie van schuwe insecten (bijen, vlinders, de meeste andere insecten)

Maar je kan ook zoom lenzen gebruiken (200 tot 400mm),

eventueel mét of zonder tussenringen, om het kleine wereldje te verkennen.

Een grotere ccd is wel heel handig om iets over te houden als je teveel moet croppen…

 

Je kan ook werken met omgekeerde lenzen (via een omkeer ring)…

maar de kwaliteit van dit soort foto’s spreekt me niet echt aan, dus zwijg ik erover 🙂

 

Alle macro’s in dit blogje zijn met de Canon 180mm macro lens gemaakt.

De camera is de Sony A7RII (Canon lens via Metabones adapter bevestigd op de Sony)

 

Als instapper… het CurryKruid (Helichrysum Italicum) in onze kruidentuin…

De minuscule bloemekes waren toen (tijdstip van deze shoot) in hun bloei periode !

(Op de vraag van An,  https://fotorantje.blogspot.com/ een foto van dit kruid in volle bloei )

Tijdstip van de shoot: 10 juni dit jaar.

De geel/oranje bloemekes in bloei zijn amper 1/2 mm groot !

Ze hebben geen culinaire smaak waarde, maar hun geur is zalig en heel aangenaam !

Heel ons terras ruikt in juni naar curry , je waant je in Indië :mrgreen:

 

 

 

 

 

Onze witte margrieten trekken vele bezoekers ….

De Rode Smalboktor (hier een vrouwelijk exemplaar),

doet zich tegoed aan deze bloem…

In ruil voor nectar en voedsel, verspreid het beestje het stuifmeel van de bloemen…

De natuur in een mooi evenwicht !

 

 

 

 

 

Feromonen bepalen grotendeels het insecten gedrag in de prille lente…

Een paar cm lager huisde een andere Rode Smalboktor…

Subtiele feromonen, instinctief uitgestoten door het andere insect,

of is het omgekeerd ??

maken ‘iets’ wakker in het bovenste insect…

De ‘drang’ naar vermenigvuldigen van de soorten wordt hier aangewakkerd …

Evolutie is een wonder & subtiel effectief ding hé ?

 

 

 

 

 

Als je het insecten wereldje geduldig observeert,

dan zie je soms bizarre tafereeltjes…

2 insecten, behorend tot een totaal andere soort,

voeden zich aan diezelfde bloem…

Eén ding hebben beide beestjes gemeen…

Ze verspreiden alle twee het stuifmeel van de witte margriet…

Zo komt de bloem als uiteindelijke winnaar uit in deze ontmoeting 😀

 

 

 

 

In ons kruidentuintje groeien er echt wel veel Juffertjes-In-het-groen…

Van de complexiteit en kleur van deze wondere plantjes krijg ik nooit genoeg 😀

Er groeien hier exemplaren met maagdelijk witte blaadjes,

weer ander met licht blauw getinte blaadjes,

nog andere met rood turquoise stampers en hemelsblauw getinte blaadjes…

Tot ze verdrogen in een zaad-doosje

Maar zelfs in dat stadium zijn ze nog steeds betoverend mooi !

 

 

 

 

 

 

De Fraaie schijnboktor…

een beestje dat al dikwijls model heeft gestaan voor mijn lens :mrgreen:

Dit exemplaar,

(het is een mannetje, dat kan je zien aan zijn ‘gespierde dijen)

is me opgevallen,

door die deuk in zijn linker achterpoot…

eventjes Apeldoorn bellen ? 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie

Dit ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje…

Van de spiegelingen & experimentjes keren we terug naar de werkelijkheid 😀

Ook vandaag zoeken we het niet te ver…

We blijven lekker lui in ons tuintje zitten en duiken terug ‘Het kleine wereldje‘ in

Het kleine wereldje van de macro fotografie,

waarin ik heel graag op ontdekking ga

(maar dat wist je al hé ? 😀 )

 

Met de uitmuntende Canon 180mm macrolens ,

die via een Metabones adapter op mijn Sony A7R2 is geklikt,

ben ik meer dan deftig gewapend om het wondere kleine wereldje te verkennen :mrgreen:

 

’t zijn niet alleen de bijen en hommels die stuifmeel verzamelen en verspreiden…

Zoals je ziet op de foto draagt de ‘fraaie schijnboktor’ ook zijn steentje bij 🙂

 

 

 

 

Onbewust

Een piepkleine tor

helpt onbewust mee in het

stuifmeel transport werk

 

 

 

 

 

Het zal je maar overkomen hé…

Hier zat ik rustig & ontspannen bezig,

om die kleine ‘fraaie schijnboktor’ (links onder) scherp voor de lens te krijgen.

Op het moment dat ik afdrukte kwam een dikke ‘roenker’ op de bloem zitten…

De 2 torretjes onderaan zijn nog min of meer scherp,

maar die rustverstorende ‘roenker’ staat voor zijn straf onscherp op de foto :mrgreen:

In het macrowereldje maakt 1/10 millimeter een wereld van verschil !

 

 

 

 

De zalig kleine dieptescherpte van een macrolens,

kan (én zal) door de fotograaf gebruikt worden,

om bepaalde effecten, sfeermakers in te zetten

om zijn bedoeling, zijn boodschap, te onderstrepen…

 

Twee bloemen

groeien amper 10 cm van elkaar

en toch lijkt de afstand zo ver…

Wat wil ik daarmee zeggen ? Wat bedoel ik daarmee ?

 

Als fotograaf kan je een boodschap geven…

maar hoe ziet de “kijker” deze boodschap ?

Doet de kijker moeite om de boodschap te zien ?

In onze moderne tijden van like’s & massale informatie consumptie

zie je soms door de bomen het bos niet meer…

 

Graag wil ik je mijn bedoeling van deze foto uitleggen :

Met deze foto probeer ik gewoon een euvel,

een dik mankement in onze moderne tijd aan te kaarten…

Er is nog nooit zoveel eenzaamheid geweest als vandaag !

Terwijl nog nooit als tevoren de mens zoveel communicatie mogelijkheden,

tot zijn beschikking gekregen heeft als vandaag !

Een doordenkertje ?

 

Tot zover mijn lezing 😀

 

Naam van deze foto: Eenzaamheid 

 

 

 

 

Op onze witte margrieten heb ik ooit al tientallen beestjes zien paraderen !

Maar dit ‘beestje’ heb ik hier nog niet gezien…

Volgens mijn Trion natuur gids boek is het een ‘Rode smalboktor’ (Leptura rubra)

Ik ben geen entomoloog hé, dus sta ik open voor meer accurate informatie 😀

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit ‘kleine wereld’ logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje…

We laten de krijtrotsen en breedhoek fotografie in Normandië eventjes voor wat ze zijn…

om terug te keren naar mijn geliefkoosde fotografie discipline,

Namelijk… de macro fotografie (maar dat wist je al denk ik 😀 )

De 100mm f2.8 macro lens van Canon,

op de (2de hands) Sony A7 r2 body geschroefd, via de metabones adapter

is echt wel een perfect huwelijk voor macro fotografie 🙂

De 41 megapixel full frame ccd doet zijn werk naar behoren.

Het dynamisch lichtbereik zit heel goed ! (stukken beter dan bij Canon)

De scherpte en de focus stel ik in via focuslijnen (focus peaking) ,

een heel handige focus & scherptepunt-hulp tool (Die ook bij Fuji is ingebouwd, baai zze wee).

(wel ff zoeken in de onhandige Sony menu structuur om die ‘focus peaking’ optie in te stellen…

maar dat raak je snel gewoon !)

 

Een van de vele Juffertjes in het Groen, die in onze bloemen en kruidentuin groeien

Het zijn echt wel fotogenieke én tegelijk raadselachtige bloemen, vind je niet ?

 

 

 

 

 

Een Fraaie Schijnboktor (Oedemera Nobilis) bekijkt zijn schouwtoneel…

Zelfs hij krijgt ook zijn klein gedeelte van wat de wereld ons te bieden heeft…

Dit is een mannelijk exemplaar, dat kan je zien aan de ‘gespierde’ dijen op zijn achterpoten.

 

 

Boktor

 

Een fraaie boktor

scande met zijn voelsprieten

plots sprong hij weer weg

 

 

 

 

 

Bloemen…

ik geraak er niet op uitgekeken 😀

 

 

 

 

Hoe dat kleine, onooglijke, onopvallende onkruid

toch wel heel mooi kan wezen,

zeker in het zachte licht van de ondergaande zomerzon :mrgreen:

 

 

 

 

Onschuldig

 

 

Brandnetelplantjes

lijken echt wel onschuldig

tot je ze aanraakt !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp én wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje…

Om te “bewijzen” dat we hier van uiterste houden,

reizen we van de ruige kust in IJsland,

terug naar de vredige rust en kalmte in ons bloemen en kruidentuintje,

hier te Dilbeek, Sint Martens Bodegem.

Dit jaar hebben we een experimentje gedaan met het CurryKruid (Helichrysum Italicum)

Dit plantje is niet eetbaar, maar het heeft mooie gele bloemekes,

die op de koop toe, ook nog fotogeniek zijn 🙂

Hier zijn de gele bloemekes nog niet open…

Als ze open bloeien, verspreiden ze een zalige curry (kerrie) geur :mrgreen:

Geen parfun of deo kan wedijveren met de geurtjes uit de keuken van ons moeder natuur 😀

 

Geuren

 

Curry bloemekes

zullen straks heerlijk geuren

als ze volgroeid zijn

 

 

 

Dat je bij macro fotografie een beperkte scherptediepte hebt,

dat had ik je al meer dan eens verteld hé.

Maar ook de omgeving, en zeker de hoek waaronder je de foto neemt,

is heel belangrijk !

Op voorgaande foto zie je onze curry plant,

met als achtergrond de groene stengels van margrieten en andere bloemen.

Bij de foto van onderstaande curry plant, heb ik een andere achtergrond gekozen,

namelijk de kant van onze lavendel struikjes.

Hier zie je bijna geen groen, maar meer blauw en zilvergrijs, tot bijna bruin.

Typische lavendel kleuren (van uitgebloemde, bijna verdorde lavendel struikjes).

 

 

 

 

Onze witte margrietjes zijn elk jaar van de partij !

En zoals elk jaar weer opnieuw, inspireren ze me 😀

Zeker als ze bezocht worden door talloze insecten…

 

Inspiratie

 

Witte margrieten

schenken me inspiratie

voor macro grafie

 

 

 

 

 

Het zijn niet alleen bijen of hommels die stuifmeel verspreiden hé…

Dit insect (ik vermoed dat het uit de supergrote vliegen-familie komt),

werkte dapper mee om het gele stuifmeel van de bloemekes te verspreiden !

Dit zijn momentjes in het kleine wereldje die ik diep koester…

Met een macrolens ontsluit, open je dat kleine wereldje voor een stukje

en kan je dingen zien, die je met het blote oog nooit kan zien 😀

Telkens weer kan ik daarvan genieten…

 

 

 

De ‘gewone huisvlieg’…

ook zij mag proeven van de lekkernijen die de witte margrietjes te bieden hebben 🙂

De onderkant van deze vlieg hangt ongetwijfeld vol stuifmeel dat daar blijft kleven

en zo verspreid ze ook het stuifmeel,

tot groot genoegen van de bloemekes 😀

Zo zie je… het geheel van ’t leven is heel complex…

Knip een piepklein schakeltje uit de vicieuze cirkel van het leven

en het geheel zal vroeg of laat instorten…

Zoals bij een ineenstortende muur waar de ene vallende steen,

de andere meesleurt in zijn val naar beneden…

 

 

 

 

 

Heel graag wil ik logje beëindigen met een “symbolische” foto…

De honingbij is heel bekend, de hardwerkende naarstige bij,

altijd in de weer !

De A.S.L.K had vroeger een rieten bijenkorf als symbool voor hun spaarzame nijverheid…

Wie weet dat nog ? 😀

 

Maar kom, de A.S.L.K is reeds geschiedenis geworden…

Wat ons rest, zijn de (resterende) honing bijen (+ hommels,+solitaire bijen familie ,enz…),

die elk jaar weer minder in aantal verschijnen ! 😦

Als onze bijen en aanverwanten, in de nevelen der geschiedenis verdwijnen,

dan is het voor ons, de mensen, minder dan 1 minuut voor 12 hoor…

Als het ooit zover komt… kom dan niet af met “wir haben es nicht gewusst” !

want dan is het al veel te laat…

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp én wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Het kleine wereldje…

De prille lente , het zomerseizoen,

is echt wel hét hoogseizoen voor iedere macrofotograaf.

Als de natuur weer openbloeit,

als bloemen en planten weer open bloeien

als het bedwelmend fruitig aroma van witte lente bloesems ons overspoelt,

Als kleine beestjes weer vliegen en wriemelen, terug zoemen en gonzen !

dan … !

dan is het weer tijd voor dé macrofotografie ! :mrgreen:

 

In mijn macro’s uit de laatste jaren,

probeer ik altijd iets extra te weer te geven,

probeer ik bewust, om de schoonheid, de elegantie,

de speelsheid, het wonderbare,

het aanvoelen van de kleuren, weer te geven.

Op mijn eigen manier… zoals ik het zie én aanvoel…

Mijn innerlijke reflecties op het kleine wereldje tonen…

Kortom, een eigen ‘stijl’ op te bouwen,

bouwend op de schoonheid van hét NU moment !

Het ‘spelen’ met het diafragma,

om te experimenteren met verschillende scherptedieptes,

sluit ik min of meer af…

Meer en meer trekt alternatief & DIY licht (GEEN Flitslicht !!)  me aan…

(DIY = Do It Yourself)

 

Wat een immense inleiding weer hé 😀

amai ni !

Maar niet panikeren… we komen ‘beesic toezhepoint off zzis blog… 🙂

 

Een wonder mooie plant, (Die welig groeit in ons kruidentuintje ! ) die ik heel graag fotografeer…

Deze plant komt in België, Nederland van nature niet voor, maar is lokaal verwilderd tot hier geraakt.

De plant komt oorspronkelijk uit het Middellandse zeegebied en de Canarische Eilanden.

Het Juffertje in het groen

asemblieft 😎

 

Maar eerst…

Twee haiku woord spielerijtjes… voor de prijs van 1

(gewoon omdat ik er zin in heb 😀 )

 

Groen / Blauw Juffertje

 

Een groen juffertje

staat onbeschaamd te pronken

op blauwe blaadjes

 

 

Een blauw juffertje

kon wel een octopus zijn 

met haar tentakels

 

 

 

 

 

Met de Sony A7R2 én de Canon 100mm macrolens,

(Lens & Body verbonden via een metabones adapter) is het zalig “werken” 🙂

In ons bloemen/kruidentuintje vind ik macro modellen met hopen 😀

Deze Fraaie Schijn boktor (Oedemera Nobilis) bijvoorbeeld,

poseerde vrijwillig voor mijn lens !

Dit is een mannelijk exemplaar (dat zie je aan zijn dikke achterpoten).

Elk jaar terug vind ik deze insecten weer op onze Witte Margrieten.

Ze zullen de Margriet bloemen nectar wel lekker vinden hé 🙂

 

 

 

 

Als een model/insect op een bloem komt zitten,

die minstens 20cm verwijderd is van de andere bloemen,

dan kan je op f2.8 tot f4 een zalig onscherpte achtergrond verkrijgen.

Als je daarbij ook nog mag genieten van het zachte,

warme avondlicht van de lente avondzon,

dan kan je echt wel mooie foto’s maken.

 

Trouwens… Heb ik je al verteld dat ik nooit macro’s maak in volle middag zonlicht,

nooit als de zoon hoog staat en hard licht straalt…

De zachte ochtend en avondzon, zijn dé momenten om macro/bloemen fotografie te maken.

 

Als je echt in het volle middaglicht moet werken voor macro/bloemen

gebruik dan aub een kleine parasol/paraplu om het harde licht weg te filteren

+ een kleine licht reflector (een wit vel papier/ een stukje isomo of zilverpapier)

om wat subtiel licht te reflecteren in die parasol schaduw.

 

De Fraaie Schijn boktor ging kijken of het gras niet groener was bij de buren 😀

 

 

 

Soms zijn er van die momentjes…

dat je als macro fotograaf echt wel op zoek bent naar…

‘DIE’ foto

DIE compositie…

Je hebt er echt wel zin in  (ken je dat gevoel ? 😀   )

En dan, ineens, zomaar…

vallen alle stukjes van de compositie puzzel op hun plaats

en zie je een leuke foto opduiken in je “zoektocht” :mrgreen:

Dat zijn momentjes om te koesteren ! 😎

 

 

 

Kleine Wereldje

 

Door een macrolens

ziet het kleine wereldje

er veel groter uit !

 

 

 

 

 

Om te eindigen…

Het Juffertje in het groen anders bekeken…

’t is best wel een veelzijdig plantje, dat Juffertje 😎

Zowel de bloemen als de zaaddozen kunnen gedroogd worden.

De zaaddozen hebben een gecompliceerde, decoratieve vorm,

die door vele mensen aantrekkelijk gevonden wordt in droogboeketten.

Zowel de bloemen als de zaden zijn eetbaar !

De smaak van de bloem neigt naar muskaat, ook wel oregano of majoraan.

De zaden lijken qua vorm en smaak op komijnzaad en worden in Duitsland ook wel als ‘zwarte komijn‘ aangeduid.

 

(Deze Juffertje In Het Groen & extra info vind je op Wikipedia Wiki – Juffertje )

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Juffertje & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp én wanneer hé laughing

 

Dirk