Macro Try-out met Sony RX10 mark 3 (Deel 2 en einde)

Van de bloemekes van “bij den bloemist”, blijven we min of meer in het kleine wereldje.

In het logje van 30 september 2020,

experimenteerde ik met ‘macro’ op de Sony RX10 mark 3.

Met deze camera wou ik eens nagaan hoe kortbij ik kon komen…

wat experimenteren met close-up’s van insecten, bloemen (pseudo macro fotografie dus)

Voor meer technische uitleg (én het vorig deel) voor deze camera, check deze link

 

Het veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje… (Wat een naam hé ? 😉 )

 

ISO 640 , f4 , 1/1250s , 0 EV , 600mm

 

 

 

 

Deze Gehakkelde Aurelia zat op ongeveer 1,5 meter van me af te genieten van het zonnetje.

Het foto resultaat is niet echt macro fotografie, maar het komt wel aardig in de buurt 😎

Als je enkele uren flink oefent met deze camera, dan leer je waar de sterke,

maar ook waar de zwakkere eigenschappen zitten. Eens je dat weet,

kan je daar rekening mee houden en zo je eigen fotografie ervaring verbeteren.

Een klein detail… ik fotografeer ALTIJD in RAW formaat, nooit in JPEG…

Op deze manier heb ik het eindresultaat altijd in eigen hand :mrgreen:

 

ISO 400 , f4 , 1/800s , 480mm

 

 

 

 

Een Bosband zweefvliegje…

De Sony RX10 camera is echt geen ‘snelle’ camera…

Als je snelle beweging wil bevriezen, dan moet je deze camera zeker niet gebruiken…

Maar als het zweegvliegje een seconde stil ‘hangt’,

dan kan je er heel mooie opnames van maken 😎

Als natuur/macro fotograaf met de RX10 moet je dus heel alert zijn én je kans afwachten !

 

ISO 400 , f4 , 1/800s , 600mm

 

 

 

Dit zandoogje zat op ongeveer 1,5 meter naast mij.

Een diafragma f4 op 600mm is heel aardig en zorgt voor een rustige achtergrond.

De foto details vind ik heel aanvaardbaar (voor deze camera dan).

Van een echte 1:1 of 2:1 macro lens, verwacht ik veel scherpere en betere resultaten…

Maar voor de prijs van een héél degelijke macro lens, heb ik hier een 24/600mm camera

die van f2.4 (in breedhoek 24mm)  tot f4 in 600mm scoort…

Wat an sich toch ook al een ongelooflijke engineering prestatie is hé ❓  :mrgreen:

 

ISO 400 , f4 , 1/1000s , 600mm

 

 

 

 

Een Boktor kroop heel snel door de bosplantjes…

De scherpte van de kever is niet optimaal, maar nogmaals…

Ik werk hier met een bridge superzoom camera !

Voor landschap fotografie scoort deze camera supergoed in mijn ogen

(een score van 85 geef ik hier)

Voor close-up en pseudo macro krijgt de camera een 75% score van mij.

 

ISO 400 , f4 , 1/6400s , 600mm

 

 

 

 

Een Gevlekte Smalboktor kwam eens kijken of het gras bij de buurman groener was… 😎

 

ISO 400 , f4 , 1/8000s , 600mm

 

 

 

Op de terugweg van het moerasgebied in ons dorpje,

kwam ik dit roze juweeltje in een of ander bloemen voortuintje tegen 😎

Regelmatige bezoekers van dit blogje weten,

dat ik een zachte voorkeur heb voor mooie bloemekes :mrgreen:

 

ISO 400 , f4 , 1/1600s , -1 EV , 210mm

 

 

 

 

Thuisgekomen,

in ons eigen bloementuintje nog even de Witte Margrieten bewonderen 😎

 

ISO 100 , f4,5 , 1/250s , 100mm , 0 EV

 

 

 

 

Zwart/wit omzettingen heb ik altijd heel graag gedaan…

Z/W is zeker niet altijd aanbevolen,

maar  in sommige foto’s kan het een extra waarde geven.

T.o.v de vorige sterke kleur foto vind ik het Z/W gelijkwaardig én sprekend…

Teerbeminde bezoeker, wat denk jij hiervan ? 😉  😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lens-try-out zomer macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro ‘experimentjes’ met de Sony RX10 mark 3

die eigenlijk niet echt macro zijn, maar eerder Close Up fotografie 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Macro Try-out met Sony RX10 mark 3

Van de machtige natuur in IJsland,

keren we terug naar ons Belgen landje.

Locatie: Het moeras gebied tussen Sint-Martens-Bodegem en Sint-Ulriks-Kapelle,

beide een deel gemeente van Dilbeek.

Tijdstip: Eind juni 2020

 

Omdat ik al ‘macro’s’ heb gemaakt op 200 en 400mm lenzen,

vroeg ik me af hoe de Sony RX10 mark 3 zou presteren op macro vlak ?

Die Sony heeft een zoomlens van 24 tot 600mm ! (omgerekend naar FF)

Nu ja, macro… we kunnen niet echt spreken van macro omdat de sensor verhouding

geen 1:1 is (zoals een echte macro lens), maar een 1:2 verhouding.

In dit geval spreken we dan niet van macro, maar van ‘Close Up’…

Maar ik ben zeker geen puritein,

dus laat ons zeggen dat ik macro probeer met de Sony RX10 :mrgreen:

Op 24mm presteert de (Zeiss) lens op f2,4 ! Wat heel mooi is natuurlijk !

Vanaf 200 tot 600mm is het minimum diafragma f4, wat zeker ook niet slecht is ! 😎

Ik zocht de schaduwrijke moeras boskant uit, omdat in volle zon het licht veel te fel was…

De iso had ik op 500 gezet, het diafragma op f6 of f8,

zodat ik in de schaduwen sluitertijden tot 1/1000s kon halen,

wat voor vliegende insecten juist genoeg is…

De 20,1 mega pixel ,1 inch aps-c sensor van de RX10 Mark 3,

is redelijk gevoelig voor digitale ruis !

Mijn ervaring leert me dat ISO 500 hier een beetje de bovengrens is,

om weinig of geen storende ruis te verkrijgen met deze camera.

 

Genoeg foto technisch geleuter,

ga je mee op mijn try-out voor macro (close up !) met de Sony RX10 mark 3 ? 😎

 

Een testje met tegenlicht op 24mm, f2,4…

De camera presteert heel lekker vind ik 😉

De blaadjes van de krulwilg blijven mooi groen !

 

 

 

Ingezoomd op een dikke 500mm wou ik het zwarte vliegje fotograferen…

Toen ik afdrukte vloog plots een zweefvliegje mijn foto in !!

Toevalligheden kunnen zalig zijn in de fotografie :mrgreen:

 

 

Een ?? stippelig Lieveheersbeestje op een brandnetelblad…

Gemaakt op 600mm, f4, iso500

In de schaduwen kan je wat digitale ruis zien, maar die stoort me niet echt.

De afstand tussen mij en het insect was ongeveer 2 meter…

 

 

 

Een vlinder (is het een Zandoogje ?) rust enkele seconden uit…

f6,iso500,1/1000s,400mm, afstand 1,5 meter.

Ik ben heel blij met de scherpe details, de geringe ruis

én de heel natuurlijke kleuren !

 

 

 

Iedereen weet dat zweefvliegjes bijna nooit stilstaan of uitrusten…

Het is dan ook een echte opgave om deze heel actieve insecten  te ‘vangen’ !

Gelukkig is er digitale fotografie, zodat je alle ‘gemiste’ foto’s kan verwijderen

zonder extra kosten 😉

Ongeveer 1 op de 7 foto’s vond ik aanvaardbaar om te publiceren !

Zelfs als hobby fotograaf moet je de lat extra hoog leggen vind ik :mrgreen:

 

 

 

“Al doende leert men”, zo luid een wijs spreekwoord !

De ISO is hier naar ISO 800 gegaan, zodat ik tot 1/1500s kon gaan.

De digitale ruis neemt heel miniem toe, maar de details worden veel scherper…

In de fotografie moet je steeds de voor en nadelen afwegen tegen elkaar !

 

 

 

Een Veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje op een brandnetel blad…

Ook hier minieme digitale ruis in de schaduwen.

 

 

 

Een zweefvliegje dat ik volgde (panning) met de lens…

De vlieg afstand van bloem tot bloem was ongeveer 15 a 20cm.

De uitsnede (op basis van de gulden snede) is later gemaakt.

150mm, f2,4 , iso 400, 1/1500s

De Sony RX10 mark 3 is een beestje dat je moet leren kennen !

Maar het is zeker een feit dat deze camera flink zijn mannetje staat !

 

 

 

Een “Gehakkelde Eurelia” kwam op mijn schouder zitten…

Plots vloog het vlindertje naar een brandnetel, recht voor mij

200mm, f6, iso 400 vanop een dikke halve meter afstand !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lens-try-out zomer macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro ‘experimentjes’ met de Sony RX10 mark 3

die eigenlijk niet echt macro zijn, maar eerder Close Up fotografie 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 4)

Van de Speelse Spiegelingen in mijn vorig logje,

keren we terug naar het kleine macro wereldje in onze bloementuin.

De gebruikte camera is de Fuji GFX 50s,

maar nu niet meer met een ‘oude’ Canon macro lens.

Fuji heeft een 120mm macro lens in het GFX midden formaat,

maar de verhouding van die lens is maar 1:2, terwijl ‘echte’ macro lenzen allemaal

een vergrootverhouding van 1:1 hebben…

Wat meer uitleg over 1:1 en 1:2 lens vergroting verhoudingen:

De klassieke definitie van een macrolens is een lens met een maximale

vergrotingsverhouding van ten minste 1:1.

Dit houdt in dat een onderwerp in ware grootte kan worden vastgelegd

op de beeldsensor van de camera.

Een onderwerp van 10 mm wordt dus op de sensor geprojecteerd als een beeld van 10 mm.

 

Een maximale vergrotingsverhouding van 1:2 of ‘0,5x’

betekent dat hetzelfde onderwerp van 10 mm

op de sensor kan worden geprojecteerd als een beeld van maximaal 5 mm,

dus de helft van de ware grootte…

 

Nu heeft Fujifilm intussen een tussenring van 45mm uitgebracht,

die de 120mm macro lens van Fuji effectief naar een 1:1 verhouding brengt !

Die tussenring kon ik enkele maanden geleden kopen met 40% korting 😎

 

Genoeg tech lens verhouding  uitleg voor vandaag ! :mrgreen:

 

Een piepklein insectje op een witte margriet…

Zelfs bij f5,6 is de scherptediepte heel gering

en de achtergrond is lekker wazig !

Een zalige macro lens 😎

 

 

 

Een slaapmutsje bij warm avondlicht…

 

 

 

Volgens mijn opzoekingen zou dit een schorsvlieg (Mesembrina meridiana) zijn.

De vrouwtjes van deze hebben koeienvlaaien nodig om er een eitje in te leggen.

In die uitwerpselen van koeien zitten altijd veel larven van andere insecten

en dát is het voedsel van de schorsvlieglarve. Ze vreten ze allemaal op !!

De schorsvlieg vrouwtjes leggen in hun leven maar zeer weinig eitjes.

(Bij veel andere insecten kan dat gemakkelijk oplopen tot vele honderden eitjes.)

Bij deze vlieg schijnt het maximum ongeveer 5 eitjes te zijn !

Die verdelen ze dan goed over verschillende koeien vlaaien,

zodat een optimaal voortplantingsresultaat bereikt wordt,

dus slechts 1 eitje per koeien vlaai. :mrgreen:

De natuur is wonderbaar hé ? 🙂

 

 

 

Een Juffertje in het groen…

Er zijn verschillende groei stadia in het leven van deze bloem.

De heel kleine scherptediepte van de 120mm macro van Fuji

laat toe om bijna te ‘schilderen’ met deze lens 😉

Zelfs in de donkerste schaduwen zie ik nog heel veel details !

Dit lensje is echt wel kei goed ! 😎

 

 

 

Een hommel komt zijn nectar halen uit een Juffertje in het groen met blauwe blaadjes.

Het insect kon ik al mooi scherp krijgen bij f4 (de maximale diafragma opening )

 

 

 

Van slaapmutsjes krijg ik nooit genoeg 😉

Naast Juffertjes in het groen zijn het mijn lieveling bloemekes in onze ruige bloemen tuin

 

 

 

Een groene vleesvlieg rust uit…

f5, iso 640 , 1/2500s, -0,3 licht compensatie

 

 

 

Een slaapmutsje in de warme avondzon,

omringd door blauwe Juffertjes in het groen

en gele bloemen.

Zo fotograferen voelt aan als schilderen met je lens 😉

 

 

 

Nog een Juffertje in het groen,

mét blauwe blaadjes…

Is het geen schoonheid ? 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Nog een Juffertje in het groen,

omringd door gele bloemen…

Door de kleine kanteling van de bloem,

leek het of deze mooie bloem poseerde voor mij 😉

Dit beeld doet me denken aan een Pas de Deux (een groet) uit de ballet wereld :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn nieuwe kijk op het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 3)

We vertoeven nog steeds in het kleine macro wereldje,

van de vlinders in Virelles keren we vandaag terug naar onze bloementuin.

De camera is nog steeds de Fuji GFX 50s met de 100mm macro van Canon.

 

In het kruidenhoekje staan de bieslookjes te pronken :mrgreen:

De bieslook stengeltjes zijn lekker bij de spaghettisaus of bij een slaatje.

 

 

 

Een Juffertje in het groen  met blauwe blaadjes…

Het zijn fascinerend mooie bloemen vind ik.

 

 

 

Een gevreesd roofdier komt eraan…

Die bladluizen zijn het lievelingskostje van het Lieveheersbeestje !

Hier zijn geen mieren om hun bladluizen te verdedigen,

zodat het 7 stippelig Lieveheersbeestje vrij spel heeft.

(Mieren “kweken en beschermen” bladluizen voor hun zoete nectar.

Met hun voelsprieten en poten “strelen” ze de bladluizen die daardoor hun nectar

afscheiden. Ze “melken” de bladluizen als het ware.

Zoete nectar in ruil voor bescherming…)

 

Noot: ik heb al gezien hoe mieren de lieveheersbeestjes verjagen

van bij ‘hun’ bladluizen (hun vee)

De natuur is iets wonderbaar hé ? 😎

 

 

 

Het is niet eenvoudig om alles min of meer scherp te maken…

De lange bloemstengel beweegt heel zacht in de warme wind…

Het lieveheersbeestje zit ook geen seconde stil !

Macro fotografie is zowat de moeilijkste discipline

in de fotografie, maar ook wel de meest uitdagende denk ik :mrgreen:

 

 

 

De kleinere bladluizen laten we liggen…

We gaan voor de dikke vette bladluizen boven aan de stengel ! 😉

 

 

 

Een bloem in wording…

 

 

 

In de lente en de zomer heb je soms dat heel warm, mooi & zacht avondlicht…

Het duurt echt niet lang, maar als ik het kan ‘vangen’,

dan ben ik blij 😉

 

 

 

Bijna dezelfde foto als de opener van dit logje,

maar er zijn veel verschillen…

Deze foto vind ik persoonlijk de beste van de bieslookjes.

 

 

 

Om dit logje voor vandaag heel zachtjes af te sluiten…

Een stilleven van Vergeet-mij-nietjes

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn kijk op het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben

Het kleine wereldje in mijn bloementuin

Van de “Speelse Spiegelingen” in Brussel,

keer ik met plezier terug naar mijn redelijk verwilderd bloementuintje.

Het voordeel van een macro lens is dat je de die ‘verwilderde’ toestand heel goed

kan camoufleren 😉

Hier heb ik gewerkt met de Fuji XH1 én de Canon 100mm f2,8 macro lens.

De lens is via een Fringer adapter op de camera geklikt.

Als je vroeger veranderde van camera merk, dan moest je ook al je lenzen verkopen,

omdat die ‘oude’ lenzen niet op je nieuwe camera kunnen.

Wat je dus veel geld kost…

Maar met de komst van elektronische adapters kan je je oude lenzen blijven gebruiken,

op meerdere camera merken zelfs ! 😎

Omdat ik de evolutie bij Canon meer dan beu was

(ze luisteren niet naar hun klanten bijvoorbeeld),

ben ik met 100% tevredenheid overgestapt naar Fuji en Sony.

Al mijn ‘oud’ Canon glas kan ik verder blijven gebruiken bij Fuji & Sony 😎

Maar kom, genoeg geleuterd over camera merken…

We duiken in het kleine wereldje van mijn bloementuin ! 😉

 

Een piepklein kevertje verkent een slaapmutsje (Eschscholzia californica)

Zie je het kevertje ? 😉

 

 

 

Een Juffertje in het groen en een slaapmutsje,

omringd  door margrieten…

Het lijkt wel alsof ze praten, vind je niet ? 😎

 

 

 

De geringe scherptediepte van een macrolens vervaagt de achtergrond

op een fluwelen manier… een zalige lens eigenschap is dat.

 

 

 

Een eenzaam Juffertje in het groen…

Van deze prachtige bloemen kan ik uren lang genieten !

 

 

 

Twee verliefde bieslookjes…

 

 

 

Een Fraaie schijnboktor tussen de Vergeet-me-nietjes

 

 

Waarom moet je een bloem in zijn geheel fotograferen,

als een detail ervan ook mooi kan wezen 😎

 

 

Een Blinde bij (familie van de vlieg), komt snoepen van onze margrieten…

 

 

 

Een sierlijk zweefvliegje schuift mee aan de dis !

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag,

nog een kunstig Juffertje in het groen

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wondere kleine wereldje 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Het kleine wereldje : Na de regen… (Deel 2)

Van de dieren in Blijdorp, Rotterdam,

keren we terug naar huis om de fotoshoot “wandeling na de regen”  verder te zetten.

Nog steeds was ik gewapend met de Fuji XH1 met de Canon 100mm f2.8 macro lens,

bevestigd via de Fringer (Canon FE ⇒ Fuji X) adapter,

 

Op ±500 meter van mijn huis is een groot overstroming gebied,

de natuur kan daar rustig zijn gangetje gaan,

het is zeker een leuke locatie voor macro fotografie.

Omdat ik ook dikwijls buiten bezig ben met fotograferen als het regent,

zorg ik er voor dat de camera én de lens + eventuele tussenringen

en/of adapters 100% waterdicht én weerbestendig zijn.

Fotogerief dat niet 100% weerbestendig is koop ik nooit.

Het kost een klein beetje meer natuurlijk, maar dan spaar ik gewoon wat langer 😉

Gelukkig heeft de 100mm f2,8 macrol lens van Canon een lange zonnekap,

zodat de kans heel klein is dat er regendruppels tegen de lens spatten.

Als het glas op de lens toch nat wordt, daar heb ik super zachte poetsdoekjes voor.

Die poetsdoekjes zitten altijd in in een afsluitbaar plastiek zakje in mijn fototas,

zodat ze altijd droog en stofvrij blijven.

Stof op het poetsdoekje kan krassen maken op je lens ! Steeds oppassen daarmee !

 

 

 

Na een regenbui

vloeien druppeltjes water

terug naar de grond

 

 

 

De vliegen komen terug tevoorschijn…

 

 

 

Dank zij de heel beperkte scherptediepte van een macrolens, zeker op f2,8,

kan je als fotograaf de achtergrond heel subtiel wazig maken én de aandacht van de kijker

volledig naar het onderwerp trekken, namelijk de druppels water

 

 

 

Een bijna omver gevallen boom trok mijn aandacht…

Een handvol natgeregende boomblaadjes , de vorm, de kleuren

én het mooie licht vond ik super mooi !

 

 

 

Zo mooi zelfs,  dat ik meerdere composities van dit onderwerp uitprobeerde…

 

Regen in het bos

het leven brengend water

voor alle bomen

 

 

 

Hoe een eenvoudig boomblad zo mooi kan wezen hé ? 😉

 

 

 

Een klein Lieveheersbeestje dat duidelijk gedoopt is door een regen druppel 😎

 

 

 

Een systeem camera heeft een groot voordeel tegenover een spiegel reflex…

Namelijk focus peaking !

Het focuspunt (het punt waar de scherpte is) wordt getoond dmv lijnen

(in groen, rood, wit of blauw). Voor een macro fotograaf is dit een zegen hoor 😉

Deze optie is beschikbaar als je volledig manueel werkt,

maar macro fotografie is sowiso 100% manueel werken.

 

 

 

De Kraamwebspin…

Kraamwebspinnen zijn een familie van spinnen bestaande uit 339 soorten in 53 geslachten,

waartoe de grootste spin van Nederland en België behoort: de grote gerande oeverspin.

Kraamwebspinnen danken hun Nederlandse naam aan hun vorm van broedzorg,

waarbij een web wordt gemaakt dat dient als een soort kraamkamer.

Meer info over deze spin vind je hier

 

 

 

Een macro fotograaf weet dat als een insect wegvliegt,

de kans heel groot is dat het insect enkele seconden later,

op exact dezelfde plaats zal weerkomen.

Deze foto is zo gemaakt 😉

Ik gokte op het scherpstelpunt aan de rand van het bloemblaadje…

En bingo ! Enkele seconden roerloos afwachten later kon ik deze foto maken 😎

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje : Na de regen…

Van de wonderbare en soms ongelooflijke natuurpracht in IJsland,

keren we terug naar huis, in het rustig en vredige Sint Martens Bodegem (Dilbeek) 😎

Heb ik je al verteld dat ik graag ga wandelen, juist achter een malse regenbui ?

Als het pas geregend heeft, is de lucht vrij van stof en pollen, je ruikt echt het verschil 😎

Overal hoor je het gepling van vallende druppeltjes,

de vogels komen terug uit hun droge schuilplaats

en je hoort weer overal een vrolijk getsjilp en gekwetter.

Zalig vind ik ! :mrgreen:

Gewapend met de Fuji XH1 met de Canon 100mm f2.8 macro lens,

bevestigd via de Fringer (Canon glas ⇒ Fuji X) adapter,

was ik klaar voor een leuke macro fotoshoot in de omgeving  waar ik woon.

 

Druppeltjes… ik krijg er nooit genoeg van 😎

In een vorig logje heb ik al eens uitgelegd,

hoe je bij fel zonlicht een donkere achtergrond kan verkrijgen…

 

 

 

 

Slakken… ik zie ze niet graag in mijn tuin,

omdat ze onze bloemekes aanvreten !! De snoodaards ! 🙄

Veel mensen spuiten met een giftig anti slakken middel,

maar mijn logica is dat slakken geen schuld hebben aan de schade in mijn tuin…

Ze doen gewoon hun ding, weten zij veel dat ze ‘schadelijk’ zijn voor de mens zijn tuintje …

Ze eten gewoon… Wat an sich geen misdaad is natuurlijk..

Maar ik heb (dankzij mijn gebuur !) een milieu & slak vriendelijke oplossing gevonden 😉

Op ‘strategische’ plaatsen zet ik bokaaltjes gevuld met wat bier…

Dat mag zelfs spotgoedkope Cara pils uit de Colruyt zijn !

De slakjes kruipen daarin (ze zijn blijkbaar verzot op bier 😎 ), Ze drinken van dat bier,

daarna zijn ze kletsnat van het bier en kunnen niet meer uit dat potje !

Elke dag ga ik die potjes leeg gieten in een klein bosje, 150 meter hier vandaan.

Daardoor heb ik veel minder ‘schade’ in mijn bloementuin

en iedereen is weer tevreden 😀

Of de bierzuipende slakken er een kater aan overhouden… ??

dat moet je aan de slakken zelf eens vragen 😉 😀

 

Omdat er hier veel schaduw was, moest ik de lens openzetten op f2.8,

zo kon ik op 1/500ste het oog van dit slakje netjes scherpstellen.

Het slakkenhuisje is dan weer onscherp natuurlijk, op f2.8 kan dat niet anders.

Maar als ik de lens dichtkneep op f8 of f11, voor meer scherpte diepte ,

dan moest de ISO omhoog, of de sluitertijd werd zo laag,

dat ik gegarandeerd beweging onscherpte zou hebben.

Dus koos ik ervoor om het slakken oogje in detail te zien 😎

 

 

 

Zo’n type langpootmug zie ik zelden in onze tuin,

’t is een mooi gekleurd beestje vind ik.

Geel en zwart, de kleuren van een politieke partij die niet echt mijn dingetje is 😉

 

 

Paardenbloemen (of pissebloemen) zijn heel fotogeniek,

vooral ná een malse regenbui.

Piepkleine druppeltjes zorgen voor een feeërieke sfeer vind ik :mrgreen:

 

 

 

Dit insect is nog steeds onbekend voor mij.

Heb veel opgezocht op diverse natuur sites, maar nog niets gevonden.

Kent iemand de naam van deze gitzwarte rakker ??

 

 

 

Wilde hyacintjes in de weide rechtover ons huis.

De kleine regendruppeltjes zorgen voor een mooi sfeertje vind ik.

 

 

 

Paardenbloemen blijven me aantrekken !

Hoeveel schoonheid zit verborgen in deze bloemen ??

 

In paardenbloemen

zit veel schoonheid verborgen

én pluisjes magie

 

 

 

 

Een handvol wilde hyacinten…

Een streling voor het oog 😎

 

 

 

Een geplastificieerde staaldraad wordt opgevreten door een boom ! :mrgreen:

40 jaar geleden heb ik eens gezien, hoe een boomwortel een telefoon kabel (26 paar),

helemaal had fijn geknepen. Naar die storing hebben we toen lang gezocht 😎

De natuur gaat zijn eigen weg hé ?

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Een oude, dode boom. Overwoekerd met mos en schimmels.

Zelfs in de dood is de natuur prachtig om te zien

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin

Van de Speelse Spiegelingen in Brussel naar de Kroeskop pelikanen in Blijdorp,

verkassen we nog eens naar mijn tuintje in Sint Martens Bodegem 😎

In ons tuintje staat meestal veel onkruid, omdat in de plakkende kleigrond

bijna niets anders wil groeien. We hebben hier ook geen groene vingers…

Dus een mooie pik fijn verzorgde tuin ga je bij ons niet vinden 😉

Maar de ervaring leert me, hoe ruiger de tuin, hoe mooier het geheel is,

én hoe meer beestjes er willen wonen :mrgreen:

Omdat ik heel graag macro fotografie doe, is dit mooi meegenomen hé ? 😎

 

Het toeval speelt graag een hoofdrol in het maken van een leuke macro…

Er was eens… (zo beginnen de meeste sprookjes 😎 )

Er was eens een tuintafel waarop een glazen bokaal stond…

Een jonge Grote GroeneSabelsprinkhaan was per ongeluk in die lege bokaal gesprongen

en kon er niet natuurlijk meer uit… :mrgreen:

Zie je, zo’n toevallig gebeuren kan de start van een leuke macro fotoshoot zijn 😆

 

 

 

Als er weinig LieveHeerbeestjes zijn, dan tieren de bladluizen welig…

Zo zie je maar hoe fragiel het evenwicht is in de natuur…

Btw, in die 25 jaar dat we hier wonen, heb ik nog nooit met vergif ‘gespoten’

om ‘iets’ te verdelgen… Alles puur natuur dus  😉

 

Een stilleven van een pissebloem trio plant, bladluizen en een rups…

 

 

 

Wat korterbij gekomen, een blik op de bladluizen,

heel kleine wezentjes die je met het blote oog amper merkt…

Dat kleine rode ‘druppeltje’ is mierzoete nectar,

die de bladluis omzet uit de plantensappen die het opzuigt uit de stengels.

Koeien geven melk, een bladluis produceert nectar…

Op die nectar zijn de mieren verzot. In ruil voor die nectar

krijgen de bladluizen bescherming & verzorging van de mieren.

De natuur is iets wonderbaar hé ? 😉

 

 

 

 

Het Slaapmutsje…

Het slaapmutsje, ook wel goudpapaver genoemd,

is een kruidachtige plant uit de papaverfamilie

die van nature voorkomt in de Westelijke Verenigde Staten en het westen van Mexico.

De bloem is een symbool voor de staat Californië.

15 jaar geleden groeide er zomaar 1 Slaapmutsje in onze bloementuin.

Inmiddels zijn het er al tientallen !  😎

Dit heel kwetsbaar aanvoelend bloemeken is mijn droom-bloem model 😉

Het doet me denken aan de ranke schoonheid van een ballerina :mrgreen:

 

 

 

Ondertussen heb ik de Grote groene sabelsprinkhaan verlost uit zijn glazen kooitje !

Als je niet weet waar het beestje zit, kan je het nooit zien.

Zijn camouflage kleuren zijn echt wel super effectief !

Heel opvallend is de superlange ‘legboor’.

Daar ‘plant’ deze sprinkhaan de bevruchte eitjes diep onder de grond,

zodat ze veilig zijn voor andere ‘rovers’…

 

 

 

Een Zuringuil rups dat dacht dat het een egeltje was… 😉

Toen ik met een grasje heel voorzichtig over de goudgele haartjes streek,

rolde de rups zich helemaal rond. Net zoals een egel doet ! 😎

De goudgele stekeltjes zien er redelijk stevig uit…

Geen rupsje om zonder handschoenen aan te pakken denk ik 😉

De zuringuil (Acronicta rumicis) is een nachtvlinder uit de familie van de nachtuiltjes.

Diverse kruidachtige en houtige planten, waaronder zuring, weegbree, hop, duinroos,

braam, meidoorn, wilg enz zijn waardplanten van deze rups, waardoor deze niet

is gebonden aan één waardeplant. Wat de overleving kansen van dit beestje vergroot !

 

 

 

Hier zocht ik de voorkant van de Zuringuil rups…

Tevergeefs dus… 😉

 

 

 

Tot…

Tot het beestje zich ontrolde en ik zijn voorgevel kon zien…

Nu ja, een knapperd is het niet en zal het uiteindelijk ook nooit worden 😎

 

 

 

Dit Slaapmutsje deed me denken aan een sierlijk balletdanseresje 😆

Als de avond valt, dan vouwen de bloemblaadjes zich rond en sluit de bloem…

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen :

Een Slaapmutsje dat zijn/haar bloemblaadjes reeds heeft verloren…

Maar toch blijft het een sierlijk plantje vind ik :mrgreen:

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Zomerse macro in Duitsland (deel 8)

Deze week kon ik amper uit de voeten…

Een heel onwelkome spierontsteking aan mijn heup,

zorgde ervoor dat ik totaal niet uit de voeten kon.

Dat is natuurlijk zwaar balen ! Damned hé 🙄

Deze week geen enkele wandeltocht dus, ook geen foto’s kunnen maken.

‘k heb wat gesnuffeld in oudere (nog ongepubliceerde) foto archieven,

en heb nog wat leuke macro’s gevonden uit onze Duitsland vakantie in 2017,

toen ik op zoek ging naar die oude leger kazerne waar ik ooit 7 maand heb doorgebracht.

Foto’s van die kazerne ga je hier niet vinden, wat je wel gaat vinden zijn

macro’s die ik gemaakt heb met de Sony A7R2 en de Canon 100/400mm zoom

dmv een Metabones adapter op de Sony body geklikt.

 

We trappen af met de eerste foto van ‘schaatsenrijders’…

Deze insecten schaatsen echt over het water, omdat ze optimaal gebruik

maken van de oppervlakte spanning van het vijverwater.

Er groeien piepkleine haartjes op de uiteinden van hun poten,

zodat ze het water niet echt raken.

 

 

 

Van de piepkleine schaatsenrijders schakelen we een tandje hoger…

Op naar het groffere geschut ! 😉

De ‘Gewone Oeverlibel’ moet je heel voorzichtig benaderen…

Daarom had ik ook die 100/400mm telezoom meegebracht.

Vanop ongeveer 3 meter afstand kon ik deze brute schoonheid vastleggen 😎

Veel insecten hebben de neiging om ineens weg te vliegen…

Blijf  dan gewoon zitten, blijf stil en blijf geduldig wachten !

De meeste insecten komen na een tiental seconden

terug op precies het zelfde plekje zitten.

Echt hoor, je moet daar eens op letten !

 

 

 

Reflecties , schitteringen in het water zorgen soms voor een mooi bokeh

van mooi ronde cirkels in je foto.

Hoe ronder de cirkels, hoe beter het glaswerk in je lens is 😎

 

 

Als er een wolkje voor de zon drijft,

wordt het licht ineens heel anders…

Hier wil ik ook iets zeggen over de compositie en de uitsnede…

In deze foto kan de libel als het ware nog uit de foto vliegen,

rechts is er daarvoor nog ruimte genoeg…

 

 

In deze foto heb ik de fout begaan om die schittering links erbij te nemen…

Maar daardoor is de libel in het rechterbovenhoekje geplaatst,

wat de indruk geeft dat het beestje gevangen zit…

Compositie en beeld verdeling moet je ter plaatse incalculeren.

Dit leer je niet zomaar hé, dat is ervaring die je moet opdoen.

Zoals je ziet, moet ik nog veel ervaring opdoen 😎

Een foto is véél meer dan een scherpe plaat en wat mooie kleuren hé…

 

 

Een schaatsenrijder in close up …

 

 

Een azuur juffertje rust even uit…

Zelfs met een telelens heb je op f6.5 nog een heel beperkte scherptediepte.

Maar dat is net het leuke aan macro fotografie 😉

 

 

Een krokodil boom…

Deze soort is héél zeldzaam, maar ik heb er eentje gevonden 😆

 

 

Azuurjuffertjes (en alle andere juffertjes trouwens) zijn pareltjes van moeder natuur vind ik.

Hun kleuren zijn fenomenaal mooi, het zijn fantastische jagers

én acrobaten in de lucht !

 

 

Juffertjes rusten uit, ze jagen en eten of ze zorgen voor hun nageslacht 😎

 

 

Om dit logje af  te sluiten voor vandaag,

nog eentje van de Gewone Oeverlibel.

Wist je dat de 2 vleugelparen van een libel a-synchroon van elkaar kunnen bewegen ?

Zo kan een libel roerloos in de lucht blijven hangen,

of razendsnel scherpe bochten kunnen maken in de lucht,

ze kunnen razendsnel versnellen van stil zittend naar topsnelheid !

Wat ze dan ook tot fenomenale prooi jagers maakt !

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Gelukkig gaat het nu al wat beter met die vervelende spierontsteking !

Dankzij de juiste pillen én een huis eigen bereid ontsteking werend zalfje

van onze apotheker kan ik nu al onze trappen op en af zonder te pikkelen 😎

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje…

Van de enorme uitgestrektheid van het stationsgebouw Guillemins in Luik

gaan we terug naar het tegenovergestelde van groot…

We duiken in het minuscuul kleine wereldje van de paardenbloem pluisjes.

De paardenbloem is een heel fascinerend plantje, heb ik altijd al gevonden.

In alle groei stadia is deze bloem heel fotogeniek.

Maar wist je dat de Russische variant van deze bloem,

weldra de redding zal worden van onze rubber industrie ??

Rubber wordt nu geteeld uit de rubberboom,

maar het productie cijfer daarvan is veel te laag om de groeiende rubber vraag van

nieuwe economieën zoals China, Indië enz te voldoen.

In Rusland doen ze al sinds de jaren 50, mét succes een doorgedreven onderzoek

naar rubber, gewonnen uit de paardenbloemen.

(een paardenbloem variant die bij ons ook goed kan groeien)

In Nederland en Vlaanderen is men ook gestart met onderzoek

en de productie van rubber aldaar is voor heel binnenkort !

Een paar interessante links over dit paardenbloem-rubber gebeuren :

Link1 , link2 , link3 , link4 , link5 , link6  , link7

(iedere link wordt in een nieuw venster geopend)

 

Tot zover het interessante weetje van deze veelzijdige bloem 😉

 

Gewapend met de Laowa 100mm macro lens, die tot 2:1 macro verhouding gaat,

was ik flink gewapend om het heel kleine wereldje van de pluisjes te verkennen 😎

 

 

 

Die kleine pluisjes kan je buiten niet op deze manier fotograferen…

Het kleinste zuchtje wind verknalt je foto !

Hier heb ik enkele pluisjes gefotografeerd in ons huis , op de keukentafel.

Een paar kleine Jansjö LED spotjes uit Ikea  zijn ideaal voor de belichting 😎

Dmv kalkpapier en een stuk of wat elastiekjes kan ik het licht heel diffuus maken.

 

 

 

De scherptediepte van deze lens op 2:1 verhouding is heel miniem,

zelfs met de lens toegeknepen op f8 !

Dat maakt dat je als fotograaf heel weinig marge hebt om in te werken,

waardoor je echt wel creatief moet denken en zien om een min of meer

aangename foto te maken.

 

 

 

Zelfde thema, een andere benadering…

Hier heb ik een rechthoekige uitsnede gemaakt om de schoonheid die ik zag

te benadrukken

 

 

 

 

Kleine druppeltjes vind ik fascinerend !

Ze tonen me de wereld ondersteboven …

Waarom wachten op regen als je zelf druppeltjes kan maken ? 😉

De water vernevel spuit die mijn madam gebruikt bij de strijk,

is dé ideale tool om druppeltjes te vernevelen over de pluisjes !

Je moet een 10 tal cm boven de pluisjes vernevelen, richting plafond.

Dan komen de piepkleine druppeltje als een mist nevel naar beneden.

Met de macro lens kan je dan weer de nieuwe pluisjes magie opvangen 😎

Btw, je kan dat ook bij andere bloemen doen hoor,

dat geeft dikwijls heel fraaie resultaten !

 

 

 

 

Ooit heb ik eens een (gratis !) Photoshop action gevonden,

die 30 verschillende omlijstingen bevat.

Hiermee kan ik op nog geen halve seconde een lijstje rond mijn foto plaatsen 😎

Dit geborsteld aluminium kadertje vind ik wel passend

bij dit pluisje met waterdruppeltjes stilleven…

 

 

 

 

Om de waterdruppeltjes langer te laten leven,

kan je wat doorzichtige glycerine bij het water doen.

Dan is de oppervlakte spanning van het druppeltje veel hoger,

waardoor het druppeltje langer een mooi druppeltje blijft,

zelfs al stoot er iemand per ongeluk tegen de tafel.

Maar omdat mijn madam niet graag glycerine in haar strijk wil zien,

heb ik me dan maar zelf mijn eigen privé water vernevel spuitje gekocht

(spotgoedkoop in de ActionShop) 😆

 

 

 

Het regent in het pluisjes sprookjesbos… 😉

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Fotografie van pluisjes vind ik zó leuk én tegelijk zó verslavend

dat ik meestal met enige moeite zo’n pluisjes fotoshoot sessie moet afsluiten 😉

Maar gelukkig groeien er elk jaar weer ontelbaar nieuwe pluisjes,

om nieuwe fotografie ideetjes uit te werken.

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn pluisjes macro’s uit het kleine wereldje,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk