Het kleine wereldje in mijn tuin

Van de Speelse Spiegelingen in Brussel naar de Kroeskop pelikanen in Blijdorp,

verkassen we nog eens naar mijn tuintje in Sint Martens Bodegem 😎

In ons tuintje staat meestal veel onkruid, omdat in de plakkende kleigrond

bijna niets anders wil groeien. We hebben hier ook geen groene vingers…

Dus een mooie pik fijn verzorgde tuin ga je bij ons niet vinden 😉

Maar de ervaring leert me, hoe ruiger de tuin, hoe mooier het geheel is,

én hoe meer beestjes er willen wonen :mrgreen:

Omdat ik heel graag macro fotografie doe, is dit mooi meegenomen hé ? 😎

 

Het toeval speelt graag een hoofdrol in het maken van een leuke macro…

Er was eens… (zo beginnen de meeste sprookjes 😎 )

Er was eens een tuintafel waarop een glazen bokaal stond…

Een jonge Grote GroeneSabelsprinkhaan was per ongeluk in die lege bokaal gesprongen

en kon er niet natuurlijk meer uit… :mrgreen:

Zie je, zo’n toevallig gebeuren kan de start van een leuke macro fotoshoot zijn 😆

 

 

 

Als er weinig LieveHeerbeestjes zijn, dan tieren de bladluizen welig…

Zo zie je maar hoe fragiel het evenwicht is in de natuur…

Btw, in die 25 jaar dat we hier wonen, heb ik nog nooit met vergif ‘gespoten’

om ‘iets’ te verdelgen… Alles puur natuur dus  😉

 

Een stilleven van een pissebloem trio plant, bladluizen en een rups…

 

 

 

Wat korterbij gekomen, een blik op de bladluizen,

heel kleine wezentjes die je met het blote oog amper merkt…

Dat kleine rode ‘druppeltje’ is mierzoete nectar,

die de bladluis omzet uit de plantensappen die het opzuigt uit de stengels.

Koeien geven melk, een bladluis produceert nectar…

Op die nectar zijn de mieren verzot. In ruil voor die nectar

krijgen de bladluizen bescherming & verzorging van de mieren.

De natuur is iets wonderbaar hé ? 😉

 

 

 

 

Het Slaapmutsje…

Het slaapmutsje, ook wel goudpapaver genoemd,

is een kruidachtige plant uit de papaverfamilie

die van nature voorkomt in de Westelijke Verenigde Staten en het westen van Mexico.

De bloem is een symbool voor de staat Californië.

15 jaar geleden groeide er zomaar 1 Slaapmutsje in onze bloementuin.

Inmiddels zijn het er al tientallen !  😎

Dit heel kwetsbaar aanvoelend bloemeken is mijn droom-bloem model 😉

Het doet me denken aan de ranke schoonheid van een ballerina :mrgreen:

 

 

 

Ondertussen heb ik de Grote groene sabelsprinkhaan verlost uit zijn glazen kooitje !

Als je niet weet waar het beestje zit, kan je het nooit zien.

Zijn camouflage kleuren zijn echt wel super effectief !

Heel opvallend is de superlange ‘legboor’.

Daar ‘plant’ deze sprinkhaan de bevruchte eitjes diep onder de grond,

zodat ze veilig zijn voor andere ‘rovers’…

 

 

 

Een Zuringuil rups dat dacht dat het een egeltje was… 😉

Toen ik met een grasje heel voorzichtig over de goudgele haartjes streek,

rolde de rups zich helemaal rond. Net zoals een egel doet ! 😎

De goudgele stekeltjes zien er redelijk stevig uit…

Geen rupsje om zonder handschoenen aan te pakken denk ik 😉

De zuringuil (Acronicta rumicis) is een nachtvlinder uit de familie van de nachtuiltjes.

Diverse kruidachtige en houtige planten, waaronder zuring, weegbree, hop, duinroos,

braam, meidoorn, wilg enz zijn waardplanten van deze rups, waardoor deze niet

is gebonden aan één waardeplant. Wat de overleving kansen van dit beestje vergroot !

 

 

 

Hier zocht ik de voorkant van de Zuringuil rups…

Tevergeefs dus… 😉

 

 

 

Tot…

Tot het beestje zich ontrolde en ik zijn voorgevel kon zien…

Nu ja, een knapperd is het niet en zal het uiteindelijk ook nooit worden 😎

 

 

 

Dit Slaapmutsje deed me denken aan een sierlijk balletdanseresje 😆

Als de avond valt, dan vouwen de bloemblaadjes zich rond en sluit de bloem…

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen :

Een Slaapmutsje dat zijn/haar bloemblaadjes reeds heeft verloren…

Maar toch blijft het een sierlijk plantje vind ik :mrgreen:

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Allemaal beestjes (Blijdorp , Rotterdam) Deel 6

Het wordt terug tijd om nog eens naar Blijdorp,

de diergaarden in Rotterdam te verkassen.

In mijn voorgaand logje van deze dierentuin serie ,

had ik het over het voederen van de Kroeskop pelikaan.

Na het voederen was ik getuige van instinctief gedrag van deze pelikanen…

 

Maar eerst, iets helemaal anders…

And now something completely different…. zoals ze dat zeggen bij Monty Python 😎

Niet de lariks, maar de blauwe reiger, die mooi poseerde voor mij :mrgreen:

 

 

 

Vanaf hier ga ik verder met dat rare,

instinctief gedrag van de Kroeskop pelikaan, beloofd… 😉

In het wild gaan pelikanen met hun vleugels wild op het water klapperen.

Door dit geklapper verjagen ze de vis naar het ondiepe water, waar ze dan de vis gemakkelijk kunnen vangen.

Dat ik onder de indruk was van dit water geklapper, moet ik je niet vertellen denk ik 😉

Bij pelikanen in ‘gevangenschap’ blijft dit gedrag…

 

 

 

Het was een grandioos spektakel !

Nooit had ik gedacht dat vleugels die hard op het water slaan,

zoveel lawaai kunnen maken !

 

 

Kroeskop Pelikanen  hebben ook exotisch mooie kleuren vind ik !

Het water spatte op sommige momenten meters hoog op !

Omdat er teveel namiddag licht was heb ik hier gewerkt op 1/30,000sec

het diafragma op F8 , belichting op -1 2/3 stop.

Door die instellingen kon ik het beeld als het ware bevriezen,

wat dan weer op zijn beurt zorgt voor pittige details  😎

 

 

 

Zijn het geen prachtige vogels , die Kroeskop pelikanen ?

 

 

 

In het warmere namiddaglicht en de schaduwen onder de bomen

was het heel leuk om hier te fotograferen.

Je moet steeds aan de instellingen sleutelen om geen over of onder belichting te krijgen,

ook moet je oppassen dat de sluitertijd niet te lang wordt,

want dan het je dat “bevroren” tijdsmoment weer kwijt.

Maar zoals je ondertussen al wel weet, vind ik dat ‘gesleutel’ best wel leuk 😉

 

 

 

Een Kroeskop pelikaan lijkt wel uit het water op te stijgen !

 

 

 

Het dier geselt het vijverwater met een geweldige klap van zijn vleugels !

 

 

En nog eens, en nog eens…

Tot het beeld bijna een abstractie van vleugels en opspattend water wordt !

De subtiel belichte vleugels en het licht dat in de vogelbek  speelt vond ik heel mooi !

 

 

Ineens kwam de rust terug in en op de vijver…

Het visvangst oer-instinct momentje was weer gedaan voor vandaag

 

 

Omdat ik dit logje begonnen ben met “and now something completely different”…

Ga ik ook eindigen met “and now something completely different” 😆

In een houten schuil barak naast de vijvers,

zag ik deze mooie spinnenweb 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Kroeskop pelikaan fotografie.

 

Ooit al Kroeskop pelikaan portretten gezien ?

Dit alles en nog veel meer kan je zien in het vervolg van deze serie… 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

Misschien IJsland ?   Sneeuw in Oostenrijk ?  Bloemen macro’s ??

of een motorcross (uit de oude doos) ? ,  Speelse Spiegelingen ??

Ra ra ra, wat zal het weer worden ??  😉

 

Groetjes, Dirk

Speelse Spiegelingen in Brussel (deel 1)

Dat ik graag met vormen, lijnen, kleuren enz speel,

dat wist je al lang…

Maar als je dit voor de eerste keer ziet, dan weet je het vanaf nu 😉

In ieder geval, welkom op mijn onvoorspelbaar en soms wat chaotisch blogje :mrgreen:

Als bron voor een Speelse Spiegeling, maak ik een weloverwogen foto.

Alle bron foto’s zijn gemaakt in Brussel centrum, in de Noorder buurt.

Daar vind je nieuwe architectuur op overschot. Ministeries, kantoorgebouwen,

internationale instellingen, hotels, whatever.

Voor mij is het één grote speeltuin waar ik mijn creativiteit kan op loslaten 😉

Vroeger toonde ik de bron foto… vanaf nu laat ik dat achterwege 😎

 

Deze eindbewerking heeft vaag iets weg van een menselijk gezicht

 

 

 

Hoe een kantoor gebouw een vreemde machine kan worden…

 

 

 

Dat er nog kantoor gebouwen bestaan waar de ruiten open kunnen, dat begrijp ik niet echt…

In de Noordwijk waait meestal een stevig briesje.

Als iemand van de andere zijde ook wat ramen openzet,

dat moet dat daar binnen een gefladder van papier zijn 🙂

Maar dank zij het middelste open raam zag ik iets leuk  opduiken…

 

 

 

Om wat meer de aandacht naar dat ‘leuk’ te geven, deze uitsnede van vorige foto…

Zie jij ook dat sip kijkend ventje met 2 witte oogjes ??  😉

Wat ik ook zo mooi vind aan deze glazen kantoorblokken,

is het feit dat de ramen niet helemaal recht zijn en dikwijls een vertekend beeld

geven in hun reflecties.

 

 

 

Soms moet je wat op zoek gaan, wat spelen met vormen,

tot je tevreden bent over je ‘creatie’ !

Hier was ik niet helemaal tevreden… hier zit meer in, dacht ik.

 

 

 

En ja, nadat ik de foto 90º had gedraaid doken nieuwe mogelijkheden op !

Welkom in mijn wereld van krankzinnige architectuur 😆

 

 

 

Als ik op het onderste deel mijn Flood filtertje eens loslaat…

Dan is het gebouw een soort van hoovercraft geworden 😉

 

 

 

Een kantoorgebouw lijkt wel een metalen gevaarte

 

 

 

Een metalen gevaarte dat langzaam wegzinkt in het water…

 

 

 

Van een overdekt wandelpad tussen 2 ministeries maak ik deze onmogelijke constructie

 

 

 

Dit is de enige bron foto die ik je toon…

Eén open raam in een grote glazen kantoor wand, een toevalstreffer

 

 

Van 1 foto maak ik 4 spiegelingen, horizontaal én vertikaal

Het schept direct een nieuwe wereld waar je niet weet wat onder of boven is…

’t is leuk spelen 😉

 

 

 

Als afsluiter van dit logje…

Nog een heel spaarzaam toegepast Flood filtertje, op vorige foto,

om realistische water rimpelingen te krijgen.

 

 

Et voila zie …

We zijn aan het eind van een eerste Speelse Spiegelingen logje editie gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegelingen spielerijtjes fotografie,

het is weer eens iets totaal anders hé 😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

 

Wandelen in Normandië

Met dit logje duiken we terug in de tijd…

Het was 2017, de locatie Étretat in Normandië, Frankrijk.

Meer naar het binnenland, ver achter de beroemde krijtrotsen én de uitgestrekte duinen

kan je heerlijke wandelingen maken in het groen en uitgestrekte bossen.

Het verre ruisen van de zee als heerlijke achtergrond muziek is mooi meegenomen :mrgreen:

 

Ná het maken van deze foto kreeg ik een leuk ideetje….

 

 

 

Waarom zou ik alles in mijn foto scherp willen zien ?

Dat was het basis idee waar ik verder over nadacht.

Waarom zou ik geen foto’s maken die bewust onscherp zijn,

alleen de vormen, kleuren én natuurlijk het licht laat ik zien 😎

De wereld zien doorheen een waas, alsof je je ogen bijna dichtknijpt !

(In deze reeks kwam geen photoshop aan te pas hoor ! )

Gewoon de camera én natuurlijk ook de lens op de M van Manueel zetten

en dan maar “spelen” met de talloze instellingen en de eindeloze mogelijkheden.

Er is ook géén statief gebruikt.

In de schilder/beeldhouw kunst hou ik het meest van het impressionisme én het expressionisme.

In dit logje probeer ik die twee kunststromingen te verenigen in mijn fotografie  :mrgreen:

 

 

 

 

Wit speelse lichtjes

geboren uit het bokeh

van mijn camera

 

 

 

 

Een verlaten bosweg vind ik altijd zalig om te zien én om daar te zijn…

De stilte en de rust die je hier voelt is gewoon de max !

Genieten en leven als God in Frankrijk komt hier wel tot zijn recht vind ik 😎

 

 

 

Piepkleine paadjes,

waar zijn je kaboutertjes ?

zo dagdroomde ik

 

 

 

Een flink uit de kluiten gewassen boomstam als zitbank…

Er is niets duidelijk of scherp, maar toch kan je zien wat ik heb gefotografeerd 😉

Het groen van het bos, de bomen, het hout, het bos paadje, alles is aanwezig,

maar alles is tegelijk verbonden door de bewust gemaakte onscherpte.

 

 

 

Omdat ik meer “swung” in mijn bewust onscherpe foto’s wou brengen,

deed ik er nog een schepje bovenop :mrgreen:

In de onscherpte wou ik als extraatje een verticale beweging maken.

Maar dit extraatje kost wel extra sluitertijd !

Om dat ‘beweging’ effect te registreren, moest ik de sluitertijd verlagen van 1/500sec naar 3 of 4/10sec.

Omdat ik dan teveel licht (overbelichting ! ) krijg, moest ik echt wel een little stopper gebruiken.

(Een ‘little stopper’ is een grijsfilter die 5 stops licht tegenhoud.

De camera is (uit de losse hand) 0.4 seconde verticaal omhoog getrokken om dit effect te verkrijgen…

De grens tussen impressionisme en expressionisme wordt hier flinterdun

(Dat is wel gezien door mijn ogen hé 😉 )

Btw, wat is jouw mening hierover ?

 

 

 

Met dezelfde instellingen én met hetzelfde 5 stops grijsfilter werkte ik verder…

Als ik een verticale beweging maak en ondertussen heel eventjes een zigzag beweging maak,

Wat krijg ik dan ?  Rarara  😉

Je ziet nog altijd het bospaadje, de bomen, het prille bosgroen én het geel verdroogde gras.

Dat ik dit soort van fotografie heel graag doe, dat wist je al lang denk ik 😎

Het voelt alsof ik schilder met mijn lens ! :mrgreen:

 

 

 

Zoals altijd moet je als fotograaf toch wel rekening houden met de regeltjes van de compositie…

Als je een foto maakt die vloekt met alle regeltjes, dan kan die foto

ofwel geniaal ofwel (en dat is meestal zo) waardeloos zijn 😎

Intuïtief werk ik meestal met de regel van derden of de gulden snede

omdat mijn gevoel voor verhoudingen daar het meest bij aanleunt.

Wist je dat die heerlijk mooie antieke Griekse tempels

(en veel later daarna de Romeinse tempels) zijn gebouwd rond

de verhouding van de gulden snede ?

Compositie én verhouding leer  is geen moderne uitvinding hé ?

Het is al tientallen eeuwen oud 😉

 

 

 

Lieve bos Godin

wenkend met je tak armen

ik hoor ze kraken…

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Als je met langere sluitertijden werkt kan je alle kanten uit…

je kan horizontale en verticale bewegingen maken,

met of zonder zigzag bewegingen,

Je kan ook de camera draaien rond een (op voorhand bepaald) punt.

De ervaring leert me dat rond draaien rond het centrale punt niet echt mooi is.

Soms worden mensen misselijk door dat centrale draai effect.

Daarom zet ik mijn centraal ‘scherpstelpunt’ op 1 van de ‘gulden snede’ regel punten.

Je kan ook in of uit zoomen (met een zoomlens natuurlijk), maar dat is voor later eens 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

Bedankt voor je bezoekje 😉

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie :mrgreen:

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 9)

In mijn laatste logjes heb ik het drie maal na elkaar gehad over macro fotografie.

’t is hoog tijd dat we nog eens verkassen naar IJsland, vind je ook niet ? 😉

Van de indrukwekkende met mos overgroeide lava restanten

reden we verder het binnenland in. We gingen een “caynon” bezoeken.

Meer info kregen we niet.

Wij natuurlijk allemaal razend benieuwd naar wat ging komen !

In de middle of nowhere stopten we op een ‘parking’, nu ja, parking…

als je op de rand van de weg tussen een gracht en een bergwand parking noemt…

Er was veel volk die dag (maar dat zie je op mijn foto’s niet).

Het was redelijk warm, er stond een sterke namiddag zon, zodat we allemaal

onze grijs filters moesten gebruiken, om geen overbelichte foto’s te maken.

Dit onwerkelijk mooie landschap zou ik liever s’ochtends of s’avonds fotograferen,

maar als je een “strak” reisschema hebt is dat dikwijls niet mogelijk.

Roeien met de riemen die we hebben dus… de grijsfilters :mrgreen:

 

Een paar km verder en steeds omhoog klimmend…

De canyon werd zichtbaar !

Door de langere sluitertijd (door de grijs filters) moesten we natuurlijk

ons statief gebruiken .

 

 

 

Op dezelfde plaats als vorige foto maar dan 180º naar rechts gedraaid…

Een echt sprookjes landschap kwam in zicht 😎

50 shades of green and yellow , zalig mooi vond ik

 

 

 

Weer kan ik me het niet laten om hier een zwart/wit bewerking van te maken

 

 

 

Dat ze hier rekenen op gezond verstand is nu wel duidelijk hé ?

De rotsen zijn heel instabiel, als je hier naar beneden flikkert,

dan is het je laatste val geweest, wees maar zeker…

En toch heb ik idioten op het randje van die rots zien staan

met hun gsm in de hand om selfies te maken…

Hoe debiel kan een mens zijn 🙄

 

 

 

 

Het kan misschien overkomen dat ik hier grote risiko’s nam,

maar wees gerust, ik stond op een veilige afstand van de rand hoor.

Een breedhoek lens kan het beeld leuk vertekenen 😎

 

 

 

IJsland is een wonderbaar land met ongelooflijk verfijnde

maar ook heel brute en overweldigende natuurpracht !

 

 

 

Overal waar men gaat langs IJsland’s wegen,

komt men watervallen tegen :mrgreen:

 

 

 

Een breder overzicht op het landschap en de bron van de rivier…

Dat kleine wegje rechts  was afgesloten voor iedereen…

Als je daar naar beneden flikkert… dan is je lichte uit hoor…

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te ronden…

Hier lijkt het wel of ik van de rotsen ben geklommen om deze foto te maken…

Niet hoor ! 😉

Ik stond zelfs op een betonnen plaat mét ijzeren ringen tegen de zijkant vastgeklonken

om de veiligheid van de toeristen te garanderen.

Het was gewoon geduldig wachten tot er een plaatsje vrij kwam om deze foto te maken :mrgreen:

Merk ook op dat de wolken hier bijna tegen de bergflanken schuren !

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 9 reeds ! ) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

 

Zomerse macro in Duitsland (deel 8)

Deze week kon ik amper uit de voeten…

Een heel onwelkome spierontsteking aan mijn heup,

zorgde ervoor dat ik totaal niet uit de voeten kon.

Dat is natuurlijk zwaar balen ! Damned hé 🙄

Deze week geen enkele wandeltocht dus, ook geen foto’s kunnen maken.

‘k heb wat gesnuffeld in oudere (nog ongepubliceerde) foto archieven,

en heb nog wat leuke macro’s gevonden uit onze Duitsland vakantie in 2017,

toen ik op zoek ging naar die oude leger kazerne waar ik ooit 7 maand heb doorgebracht.

Foto’s van die kazerne ga je hier niet vinden, wat je wel gaat vinden zijn

macro’s die ik gemaakt heb met de Sony A7R2 en de Canon 100/400mm zoom

dmv een Metabones adapter op de Sony body geklikt.

 

We trappen af met de eerste foto van ‘schaatsenrijders’…

Deze insecten schaatsen echt over het water, omdat ze optimaal gebruik

maken van de oppervlakte spanning van het vijverwater.

Er groeien piepkleine haartjes op de uiteinden van hun poten,

zodat ze het water niet echt raken.

 

 

 

Van de piepkleine schaatsenrijders schakelen we een tandje hoger…

Op naar het groffere geschut ! 😉

De ‘Gewone Oeverlibel’ moet je heel voorzichtig benaderen…

Daarom had ik ook die 100/400mm telezoom meegebracht.

Vanop ongeveer 3 meter afstand kon ik deze brute schoonheid vastleggen 😎

Veel insecten hebben de neiging om ineens weg te vliegen…

Blijf  dan gewoon zitten, blijf stil en blijf geduldig wachten !

De meeste insecten komen na een tiental seconden

terug op precies het zelfde plekje zitten.

Echt hoor, je moet daar eens op letten !

 

 

 

Reflecties , schitteringen in het water zorgen soms voor een mooi bokeh

van mooi ronde cirkels in je foto.

Hoe ronder de cirkels, hoe beter het glaswerk in je lens is 😎

 

 

Als er een wolkje voor de zon drijft,

wordt het licht ineens heel anders…

Hier wil ik ook iets zeggen over de compositie en de uitsnede…

In deze foto kan de libel als het ware nog uit de foto vliegen,

rechts is er daarvoor nog ruimte genoeg…

 

 

In deze foto heb ik de fout begaan om die schittering links erbij te nemen…

Maar daardoor is de libel in het rechterbovenhoekje geplaatst,

wat de indruk geeft dat het beestje gevangen zit…

Compositie en beeld verdeling moet je ter plaatse incalculeren.

Dit leer je niet zomaar hé, dat is ervaring die je moet opdoen.

Zoals je ziet, moet ik nog veel ervaring opdoen 😎

Een foto is véél meer dan een scherpe plaat en wat mooie kleuren hé…

 

 

Een schaatsenrijder in close up …

 

 

Een azuur juffertje rust even uit…

Zelfs met een telelens heb je op f6.5 nog een heel beperkte scherptediepte.

Maar dat is net het leuke aan macro fotografie 😉

 

 

Een krokodil boom…

Deze soort is héél zeldzaam, maar ik heb er eentje gevonden 😆

 

 

Azuurjuffertjes (en alle andere juffertjes trouwens) zijn pareltjes van moeder natuur vind ik.

Hun kleuren zijn fenomenaal mooi, het zijn fantastische jagers

én acrobaten in de lucht !

 

 

Juffertjes rusten uit, ze jagen en eten of ze zorgen voor hun nageslacht 😎

 

 

Om dit logje af  te sluiten voor vandaag,

nog eentje van de Gewone Oeverlibel.

Wist je dat de 2 vleugelparen van een libel a-synchroon van elkaar kunnen bewegen ?

Zo kan een libel roerloos in de lucht blijven hangen,

of razendsnel scherpe bochten kunnen maken in de lucht,

ze kunnen razendsnel versnellen van stil zittend naar topsnelheid !

Wat ze dan ook tot fenomenale prooi jagers maakt !

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Gelukkig gaat het nu al wat beter met die vervelende spierontsteking !

Dankzij de juiste pillen én een huis eigen bereid ontsteking werend zalfje

van onze apotheker kan ik nu al onze trappen op en af zonder te pikkelen 😎

 

Groetjes, Dirk

Lente macro’s

Van de piepkleine macro’s der paardenbloemen pluisjes blijven we voor de verandering…

nog wat rond huppelen in het wonderbare kleine macro wereldje 😉

Fotografie betekent letterlijk “schrijven met licht“, maar dat wist je al hé ?

In dit logje wil ik vooral de nadruk leggen op mooi, warm lentelicht.

Alle foto’s zijn midden maart van dit jaar genomen.

De locatie: Voortuintjes in het dorpje waar ik woon

De camera is zoals meestal de Sony A7R2 en de lens is de Laowa macro 1:1/2:1 100mm f2,8

De zonnekap op de lens is nog steeds afgeplakt, om het bokeh te verbeteren.

 

Deze paars/blauwe bloemekes zijn net bezoekers,  afkomstig uit een sprookjesboek 😎

 

 

 

 

Het eerste ontluikende groen heeft een prachtige kleur vind ik !

 

 

 

Het kijkpunt veranderen levert nieuwe beelden op.

De achtergrond is hier veel minder storend dan in vorige foto,

wat het bokeh zeker ten goede komt

 

 

 

Mooi en zacht licht…

Dat is dé natte droom van iedere fotograaf 😉

Van het licht in deze foto werd ik blij !

De afgeplakte zonnekap geeft iets extra aan de achtergrond vind ik.

De Laowa 100mm heeft 13 afgeronde lamellen in het diafragma mechanisme,

wat gegarandeerd mooie cirkels kleurt in het achtergrond bokeh 😎

 

 

 

 

Een schattig narcis bloempje trok mijn aandacht…

Het groeide helemaal alleen , 30 tot 40cm verwijderd van

andere planten en struikjes.

Door de heel beperkte scherptediepte van de macro lens

vervaagt de achtergrond tot een heerlijk zacht gekleurd waas

Bij deze bloem had ik echt de indruk dat ik schilderde met mijn lens :mrgreen:

 

 

 

In de nabewerking van de RAW foto heb ik een vleugje Orton toegevoegd…

Het geheel wordt zachter van toon, de kleuren wat intensiever

en tegelijk een tikkeltje warmer.

 

 

 

In de heerlijke NIK tools  set zit een wonderbaar filtertje :

Het pastel filtertje :mrgreen:

Als je al gewerkt hebt met pastelkrijt, dan weet je hoe zijdezacht

deze pastel kleuren kunnen zijn.

Dit filter imiteert pastel krijt op een echt goed aanvoelende manier.

(Als je de verschillende parameters juist afstelt natuurlijk)

 

 

 

Deze bloem bleef me inspireren…

Waarom geen zwart/wit bewerking ?

 

 

 

 

Omdat ik niet helemaal overtuigd was van de eerste zwart/wit bewerking,

zocht ik een andere manier om de z/w foto meer overtuigend te maken…

In photoshop zitten een paar heel handige filters om ‘grain’ (korrel) toe te voegen.

Als je vroeger werkte met een hoog-gevoelige 400 of 800asa film,

dan wist je op voorhand dat er ‘kunstige’ ruis in de foto zou komen.

Die kunstige ruis wou ik ook in de foto krijgen !

Een add-more-grain filtertje heel subtiel zijn ding laten doen,

leverde me dit , soft houtskool aanvoelende foto op.

Hier was ik eindelijk overtuigd :mrgreen:  😉

 

 

 

Om dit logje te eindigen:

Thuisgekomen stond onze Japanse kerselaar weer mooi te wezen

in het zachte avondlicht lentezonnetje.

Wat me natuurlijk weer inspireerde om verder te fotograferen 😎

Maar de rest van dit verhaal zal ik nog wel eens vertellen

in een toekomstig logje

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje…

Van de enorme uitgestrektheid van het stationsgebouw Guillemins in Luik

gaan we terug naar het tegenovergestelde van groot…

We duiken in het minuscuul kleine wereldje van de paardenbloem pluisjes.

De paardenbloem is een heel fascinerend plantje, heb ik altijd al gevonden.

In alle groei stadia is deze bloem heel fotogeniek.

Maar wist je dat de Russische variant van deze bloem,

weldra de redding zal worden van onze rubber industrie ??

Rubber wordt nu geteeld uit de rubberboom,

maar het productie cijfer daarvan is veel te laag om de groeiende rubber vraag van

nieuwe economieën zoals China, Indië enz te voldoen.

In Rusland doen ze al sinds de jaren 50, mét succes een doorgedreven onderzoek

naar rubber, gewonnen uit de paardenbloemen.

(een paardenbloem variant die bij ons ook goed kan groeien)

In Nederland en Vlaanderen is men ook gestart met onderzoek

en de productie van rubber aldaar is voor heel binnenkort !

Een paar interessante links over dit paardenbloem-rubber gebeuren :

Link1 , link2 , link3 , link4 , link5 , link6  , link7

(iedere link wordt in een nieuw venster geopend)

 

Tot zover het interessante weetje van deze veelzijdige bloem 😉

 

Gewapend met de Laowa 100mm macro lens, die tot 2:1 macro verhouding gaat,

was ik flink gewapend om het heel kleine wereldje van de pluisjes te verkennen 😎

 

 

 

Die kleine pluisjes kan je buiten niet op deze manier fotograferen…

Het kleinste zuchtje wind verknalt je foto !

Hier heb ik enkele pluisjes gefotografeerd in ons huis , op de keukentafel.

Een paar kleine Jansjö LED spotjes uit Ikea  zijn ideaal voor de belichting 😎

Dmv kalkpapier en een stuk of wat elastiekjes kan ik het licht heel diffuus maken.

 

 

 

De scherptediepte van deze lens op 2:1 verhouding is heel miniem,

zelfs met de lens toegeknepen op f8 !

Dat maakt dat je als fotograaf heel weinig marge hebt om in te werken,

waardoor je echt wel creatief moet denken en zien om een min of meer

aangename foto te maken.

 

 

 

Zelfde thema, een andere benadering…

Hier heb ik een rechthoekige uitsnede gemaakt om de schoonheid die ik zag

te benadrukken

 

 

 

 

Kleine druppeltjes vind ik fascinerend !

Ze tonen me de wereld ondersteboven …

Waarom wachten op regen als je zelf druppeltjes kan maken ? 😉

De water vernevel spuit die mijn madam gebruikt bij de strijk,

is dé ideale tool om druppeltjes te vernevelen over de pluisjes !

Je moet een 10 tal cm boven de pluisjes vernevelen, richting plafond.

Dan komen de piepkleine druppeltje als een mist nevel naar beneden.

Met de macro lens kan je dan weer de nieuwe pluisjes magie opvangen 😎

Btw, je kan dat ook bij andere bloemen doen hoor,

dat geeft dikwijls heel fraaie resultaten !

 

 

 

 

Ooit heb ik eens een (gratis !) Photoshop action gevonden,

die 30 verschillende omlijstingen bevat.

Hiermee kan ik op nog geen halve seconde een lijstje rond mijn foto plaatsen 😎

Dit geborsteld aluminium kadertje vind ik wel passend

bij dit pluisje met waterdruppeltjes stilleven…

 

 

 

 

Om de waterdruppeltjes langer te laten leven,

kan je wat doorzichtige glycerine bij het water doen.

Dan is de oppervlakte spanning van het druppeltje veel hoger,

waardoor het druppeltje langer een mooi druppeltje blijft,

zelfs al stoot er iemand per ongeluk tegen de tafel.

Maar omdat mijn madam niet graag glycerine in haar strijk wil zien,

heb ik me dan maar zelf mijn eigen privé water vernevel spuitje gekocht

(spotgoedkoop in de ActionShop) 😆

 

 

 

Het regent in het pluisjes sprookjesbos… 😉

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Fotografie van pluisjes vind ik zó leuk én tegelijk zó verslavend

dat ik meestal met enige moeite zo’n pluisjes fotoshoot sessie moet afsluiten 😉

Maar gelukkig groeien er elk jaar weer ontelbaar nieuwe pluisjes,

om nieuwe fotografie ideetjes uit te werken.

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn pluisjes macro’s uit het kleine wereldje,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 10, einde van deze serie)

Van het kunstige licht festival in Brussel verkassen we terug naar elders.

Ook vandaag blijven we in eigen land. We zijn terug in Luik,

in het fantastische architectuur meesterwerk van Santiago Calatrava ,

Luik, Guillemins !

De eerste 3 foto’s zijn gemaakt met het plezant 6mm fisheye lensje van Lensbaby.

De andere foto’s zijn met de 16/35mm f2.8 Canon breedhoek zoomlens geshoot.

 

De 6mm fisheye is eigenlijk gemaakt voor een aps-c sensor (een Canon 70D bijvoorbeeld).

Omdat ik hier gewerkt had met de Canon 6D, een full frame camera dus,

waarbij de sensor groter is dan een aps-c sensor, bedekt dit fisheye lensje

niet de hele sensor, waardoor ik die ronde uitsnede krijg.

Maar geen nood, ik vind dat wel leuk 😉

Dat lensje is 100% manueel, je moet dus wat gokken om alles min of meer scherp te krijgen !

Ook is de beeldhoek zo extreem breed, dat je echt moet oppassen,

dat je je eigen voeten niet mee op de foto zet 😎

De afstand tussen de roltrap en de lens… 10 cm !

 

 

 

Het is een leuk, spotgoedkoop lensje,

waar je  je goed mee kan amuseren 😉

De beeld vervorming door de extreem brede hoek is lekker meegenomen

Lensbaby verkoopt die lensjes voor Canon, Nikon en nog een rits andere merken.

 

 

 

Zelfde roltrap als in foto 1, maar dan van de andere kant gezien…

 

 

 

De avond viel, het blauwe uurtje was volop bezig.

Nu was ik echt benieuwd hoe het kunstlicht zou inwerken,

op deze indrukwekkende architectuur !

 

 

 

Een zwart/wit omzetting van vorige foto

 

 

 

Met kunstlicht moet je echt wel oppassen dat de witbalans van je camera correct blijft !

Hier heb je koud LED licht, TL licht, gele natrium lampen van buiten.

Een treinstation bij avond heeft altijd een tikkeltje mysterie vind ik…

 

 

 

Het witte beton van de enorm grote steunberen,

kreeg een vreemde gloed in het kunstlicht !

We kregen terug nieuwe inspiratie 😎

 

 

 

Het spel van licht en donker,

lijnen en bogen…

Het was prachtig om te zien !

 

 

 

Al deze foto’s zijn genomen zoals we het zagen,

er is niets aan veranderd in photoshop ofzo.

Hier wou ik gewoon dit ongelooflijk mooie lijnenspel vastleggen…

Tijdens de dag kan je zo’n foto nooit maken !

Het samengaan van licht, schaduwen, lijnen en bogen….

zo indrukwekkend mooi !

 

 

 

Als het donker is kan je manier van fotograferen helemaal veranderen,

je ziet zoveel dingen opduiken die in het volle zonlicht nooit zichtbaar zijn.

Het verloop in het perspectief speelt hier een grote rol

 

 

 

Om dit logje én deze serie <Luik, Guillemins> af te sluiten…

Een ode aan het licht en donker, het wondere lijnenspel dat steeds in beweging lijkt te zijn….

dat alles ontworpen in het geniale architecten brein van Santiago Calatrava

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur, breedhoek én fisheye  fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk

Brussel Lichtfestival

Van het kleine macro wereldje en het wondermooie IJsland,

neem ik je graag mee naar iets totaal anders ! 😎

 

We gaan zelfs nog eens dik 2 jaar terug in de tijd ! Astemblieft ! 😉

We gaan terug naar 25 februari 2018, het tijdstip is 21uur.

Het Brussels Light fest of in onze eigen taal gezegd, het Brussel Licht festival,

werd zopas voor geopend verklaard.

 

Gewapend met de Fuji GFX en de Fuji 23mm breedhoek lens was ik er klaar voor …

Samen met mijn fotomaatje Boudouin Paradis (een oud collega)

trapten we de fotoshoot van dit licht-feest gebeuren af aan het Brussel Kaaitheater.

 

 

Ik had natuurljik een statief meegebracht,

zodat ik met langere sluitertijden kon werken,

om de beweging van lichten van  trams, auto’s enz vast  te leggen.

De voetgangers (het publiek in dit gebeuren) vervagen dan ook evenredig,

wat een extra dynamiek geeft vind ik.

 

 

 

Bovenstaande foto heb ik met plezier naar zwart/wit bewerkt.

Merk ook op dat vele huizen echt wel heel oud zijn !

Die zijn in het Art-Deco of Jugendstil tijdvak gemaakt.

’t is heerlijk om hier rond te kuieren…

Je loopt hier als het ware in een open architectuur museum  😎

 

 

 

Het blauw/paarse laserlicht, dat zichtbaar gemaakt wordt

in een laag kunstmatige mist,

legt een dak vol bewegende, golvende magie over de mensenmassa.

 

 

 

Talloze kunstenaars die werken met licht,

hebben hun uiterste best gedaan om er iets moois,

iets uniek van te maken.

Door de langere sluitertijden, 5, 10, 15 tot 20 seconden,

kan ik de licht kleuren op een natuurlijke manier satureren.

Het is een leuke en heel  interessante oefening voor een (hobby) fotograaf 😉

 

 

 

Sommige bomen zijn verlicht dmv gekleurde lampen.

Door het immense verschil tussen stik donker en fel licht

moet je goed opletten om geen onder of overbelichting te krijgen (verbrand).

Bij overbelichting registreert de camera géén kleur of licht informatie meer.

In vaktermen spreken we dan van ‘een verbrande foto’.

Je ziet geen enkel detail meer in deze ‘verbrande’ zone.

Onderbelichting in je foto is het tegenover gestelde…

Je ziet geen enkel detail meer in de donkere schaduwen.

Zelfs in photoshop zijn over of onder belichte foto’s niet meer te redden.

Gewoon omdat er in die onder of over belichte zone,

geen enkele licht of kleurwaarde is weggeschreven.

Daarom is het soms balanceren op de slappe koord om details

te krijgen in het donkerste deel én tegelijk in het lichtste deel van je foto.

Zeker in deze extrema licht verschillen.

Het is echt wel een uitdaging zei Boudouin, mijn fotomaatje,

maar uitdagingen zijn er om ze aan te pakken hé ? 😎

 

 

 

Een paars, blauwe boom…

’t doet me denken aan een regeringscoalitie die ik liever niet heb 😉

 

 

 

Ik vond dat deze foto iets van ons landje, België uitstraalt…

Het donker van de lucht,

het geel van de stadslampen links

en het rood van het licht aan de voorkant van de huizen

Zwart, geel en rood, onze nationale driekleur 😎

 

 

 

De mooi belichte Sint-Katelijne kerk in Brussel…

De oude verweerde kasseien, de vele mensen op straat en het mooie tegenlicht

dat voor lekker lange schaduwen zorgt, zijn perfect voor deze zwart/wit foto

 

 

Even verder, waar een of ander stad of buurt parkje is,

is nu een verzameling ballonnen, van groot naar klein vastgemaakt.

Elke ballon kan onafhankelijk naar onder of boven zweven,

iedere ballon kan ook op elk moment veranderen van kleur…

Op de achtergrond (redelijk luid) hoor je muziek van Pink Floyd,

Klaus Schulze, Metalicca  enz enz…

Het geheel voelt als een kunstig vorm en kleur ballet !

Heel mooi om te zien én te horen 😎

 

 

 

Een ballet van nu gekleurde ballonnen én muziek in het park…

Zie je dat de eerste rode lichtjes in de huizen links en rechts oplichten ?

 

 

 

Om dit ‘Brussel licht festival 2018’ logje af te sluiten…

De ballonnen werden terug helder wit,

tegelijk gingen alle (rode) lichten aan in de omringende huizen.

De ballonnen dansen nu op en neer in het ritme van de muziek…

Als ik me goed herinner was het de Radetzky march muziek van Johann Strauss

Zalige momentjes vol kiekebisj hoor 😉

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van dit foto logje  gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Brussels Lightfest 2018 fotografie,

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk