Wintermacro in Beugem

Van het heerlijk vriesweer en de ijskristallen in mijn vorige logje,
neem ik je vandaag mee naar een andere vorm van winterweer…
Een winter seizoen zonder ijs, sneeuw of vriesweer,
zoals we dat de laatste jaren meer en meer voorgeschoteld krijgen…
Natuurlijk zou ik in de winter liever ijs en sneeuw fotograferen,
maar bij gebrek aan echt diepvries temperatuur vriesweer moet een
fotograaf zich aanpassen aan de omstandigheden hé 😉

Alle foto’s zijn gemaakt in een straal van 500m rond ons huisje,
in het (nog steeds) landelijke Sint Martens Bodegem
(“Beugem” zoals ze hier zeggen met een sappig Brusselse tongval 😋)
Bij gebrek aan ijs, sneeuw, ga ik me verdiepen in de alledaagse dingen
waar de meeste mensen aan voorbijlopen zonder ze op te merken…
Schoonheid ontdekken in banale voorwerpen is met een macro lens
heel goed te doen… Je ziet dingen die je anders ontsnappen 😎
De camera is mijn oude Canon 6D, de lens is de oude getrouwe
Canon 100mm f2,8 macro.

Omdat het die dag nogal grijs was, heb ik de kleurtemperatuur
op schaduw gezet…
De nabewerking van mijn RAW foto’s wil ik zo veel mogelijk
beperken, daarom wil ik alle parameters van bij de bron af
zoveel mogelijk correct hebben.

Ga je mee op wintermacro 📷 “ontdekking” in Beugem ?
De rijkdom van aftakeling, verwering en verval opzoeken 🧐🔎

Een oude, met mos begroeide & verweerde porseleinen isolator
trok mijn aandacht…
Het overal aanwezig verweerde patiné erop vond ik prachtig !






Een oeroud, scheefgezakt betonnen paaltje…
ergens in het midden ervan stak een stuk verroeste schroefdraad geklemd in een
half vergane moer…
De warme roestkleuren, de okergeel kleurige mosjes en de oude blauwe verfmenie
vormden samen een vrolijk kleurenpalet 🤗





Een meer moderne isolator, dan het vorige porseleinen exemplaar,
maar de tand des tijd blijft onverbiddelijk knagen…
Zelfs plastiek ontsnapt niet aan het onverbiddelijke verval !





Zelfs op een diafragma van f/5 kan je heerlijke onscherpte krijgen in de achtergrond !
Dit soort verroeste pinnekes draad (Prikkeldraad in beschaafd Nederlands 😉)
kan heel gevaarlijk zijn !! Hier passeren redelijk veel wandelaars en mountainbikers !
Als je in deze verroeste pinnen valt, dan kan je direct naar de huisarts voor
een tetanus vaccinatie !
Maar van de andere kant… roest kleuren kunnen héél mooi zijn hé ? 😘





Heb je ooit al stilgestaan bij de schoonheid van “eenvoudig” mos ??
Deze dooiermosjes, gevonden (én bewonderd !) op een oude vermolmde boom,
vond ik een prachtig kunstwerkje van ons moeder natuur




‘Spelen’ met de onscherpte van een macro lens…
Hier heb ik de scherptediepte bewust tot een minimum herleid (f/2,8)
om de aandacht op het midden van de foto te leggen…
De lange, “wurgende” takken van de klimplantjes, opklimmend op het “kruis”,
vond ik min of meer een uitdrukking van symboliek 🤔






Een scherp gepunte doorn tak, gemaakt op 1 meter verder dan de vorige foto…
Een kruis, een doorn kroon… Je weet al welke richting ik hier (héél even) insla hé ? 🤔
Symboliek over het Christendom kan je overal vinden…
zelfs in de natuur van je eigen dorpje 🧐
Ik wil hier zeker geen Godsdienst reclame maken hé,
het zijn gewoon persoonlijke 📷 impressies van het moment 😉





Soms kan je pareltjes van kleurrijkdom ontdekken…
Op een wijdopen (f/2,8) diafragma op elke macrolens heb je een zalige
onscherpte naar de verte toe !
Het groen kwam van het gras in een weide
het lila/paars kwam van een paar struik/bomen in de flauwe winter avond zon !





Twee roestige, rond elkaar gedraaide ijzerdraden,
ergens aan een afsluiting in een of andere weide…
hoe geel bruin okers, blauwen en groenen hun tinten delen,
samen een palet van zachte winter kleuren schilderend 🤗




Ergens rechtover ons huis slingert een wandelpad (De Vierbeken wandeling) ,
Door de tijden heen is daar in het midden een min of meer natuurlijke vijvertje ontstaan.
Dat vijvertje an sich was klein, lelijk én vervuild…(maar wordt onlangs gerenoveerd…)
Maar als fotograaf moet je schoonheid leren zien én vastleggen !
Hier heb ik het eerste avondlicht (omstreeks 16u15) gevangen…
De winterzon stond toen al redelijk laag en gaf me warm avond licht…
Het open diafragma (f/2,8) werkte het sprookje af 😉





Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een foto die gemaakt is dmv meervoudige belichting (Multiple Exposure)
Als je meer wil weten over deze (tientallen jaren oude !) fotografie techniek,
aub raadpleeg dan Google … Er is daarover informatie bij de vleet te vinden…
FYI, één van mijn ‘oude’ publicaties over meervoudige belichting, kan je hier vinden…

Foto 1 is gemaakt van een streepje bomen in de weide…
Foto2 is gemaakt van de muur rondom de pastorij van “Beugem”…
Beide foto’s zijn automatisch samengevoegd in de Canon 6D body
én nadien bijgewerkt in de digitale doka van Photoshop.





Et voila, we zijn weer aan het eind van een eerste Winter macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “andere” kijk op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare “banale & alledaagse dingen” wereldje ,
dat je in elk dorpje, overal ter wereld, kan vinden 🧐

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😎

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

Winterse Druppeltjes (deel 2)

Van de imposante grootsheid in IJsland,
verkassen we terug eens naar het piepkleine, het ongrijpbare…
het bijna onzichtbare wereldje van de macro fotografie.
Het eerste deel van dit logje publiceerde ik op 10 juni dit jaar…
Alle foto’s zijn nog steeds gemaakt met de Sony A7R2
én de 100% manuele Laowa 100mm f2,8 macro lens.
De fotoshoot locatie is zoals gewoonte…
Onze wilde wintertuin 😁

Mijn zelf in elkaar gelast én zelf gesmeed ijzeren tuinpoort,
heeft duidelijk weer een schuurbeurt én een likje verf nodig ! 😎
Maar ik zag er 2 gezichtjes in…
Links een zoen mondje en rechts een ondeugend snoetje bij de druppel 😋
De gaatjes van de ‘poeprivettekes‘ zijn de oogjes …
poeprivettekes” zijn blindklinknagels, poprivetten, popnagels in een meer beschaafde taal 😁






Druppeltjes zijn net kleine lensjes…
Een druppeltje vergroot het onderliggende van waar het zich bevind.
Dat is simpele optica en natuurkunde,
maar dat fenomeen blijft me steeds verwonderen !😉





Deze fotoshoot deed ik 14/01/2021, putje winter dus…
Het was mistig en dus redelijk donker buiten…
Om redelijk scherpte foto’s te maken moest ik de iso van 100 naar 640 tot 1600 zetten,
om min of meer aanvaardbare sluitertijden te verkrijgen. Flitsen wou ik niet doen…
De beweging reductie van de Sony camera kan tot 1/10sec redelijk aan.
Bij 0,5 sec openingstijd word het kantje boordje…
Het was dus balanceren op de slappe koord,
maar juist dàt maakt dit soort fotografie nu juist uitdagend om te doen 😋





Als snel ging ik op zoek naar ‘minimalisme’ in mijn foto’s …
Het winters klimop struikgewas langs de schoolmuur (we hebben een school als gebuur)
zorgde voor leuke modellen 😊






Twee piepkleine druppeltjes,
gevangen in piepkleine, losgeraakte wortel takjes van de klimop.
Hier heb ik met de diagonaal én de regel van derden gespeeld
om de compositie in evenwicht te brengen.





In het piepkleine macrowereldje zie je soms dingen,
die je bijna niet kan zien met het blote oog !
Dit druppeltje was hoop en al 0,7mm groot,
er stond een licht briesje zodat heel het klimop struikgewas constant bewoog…
Van de meer dan 20 foto’s die ik ervan heb geshoot vind ik deze foto
de meest aanvaardbare (alhoewel die nog niet scherp genoeg is naar mijn zin !)
Wat ik wil zeggen …. Macro fotografie is zalig om te doen, je verlegd steeds je grenzen
Maar soms moet je keihard ‘werken’ om een min of meer aanvaardbare
foto op te leveren …
En juist dat maakt macro dan ook weer verdomd interessant om te doen 😁😋






Deze druppeltjes zijn echt petieterig klein !
Met het blote oog zijn ze amper zichtbaar…
De uitdaging is er !
En wat een YESS gevoel als je foto scherp is op plaats die je wilt 🤗






Nog een “herkansing” van de foto (hier 2 foto’s terug)…
Het geheel nu bekeken vanonder een “scherpere” hoek.
Nu werk ik in de 2:1 macro verhouding, dat wil zeggen dat de ook scherptediepte
extreem klein word. Omdat er niet veel licht was moest de lens open tot f2,8,
de iso op 1600. Daar kon ik nog juist 1/200s sluitertijd uitpersen 😎
Het voelt echt aan als schilderen met je lens 😋






Een oude én lelijke rozenstruik naast ons huis…
Als je de struik in zijn geheel bekijkt is die indruk inderdaad zo.
maar als je dan in de details gaat kijken,
dan ontmoet je schoonheid, verrassingen, nieuwe levensbronnen …😊
Mooi toch ?






Hetzelfde sneeuwklokje als in mijn vorig (Winterse Druppeljes) logje,
zelfde kijkhoek en zelfde settings,
maar hier kwam toen een streepje extra zonlicht toen de nevels en mist wegdreven !
Licht… meer heeft een fotograaf niet nodig om blij te zijn 🤗






Et voila, we zijn aan het eind van een Winterse Druppeltjes (Deel 2)
macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine druppeltjes

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé ❓


Groetjes, Dirk

Winterse details (Deel 2)

in het begin van deze maand juli,
was ik een serie begonnen van “Winterse details”.
Dit eerste logje kan je hier herlezen/kijken.
De camera is nog steeds dezelfde, namelijk de Sony RX10 III.
Het geheel is een experimentje om dichterbij mijn onderwerp te komen,
een soort van pseudo macro dus. Maar dat alles kan je herlezen in
het vorige logje 🙂

De bedoeling is dat ik met “andere ogen” kijk naar alledaagse voorwerpen,
naar alledaagse dingen in de natuur, een weide, een boom, een paal, enz enz.
Soms kan ik vormen van “iets” herkenbaar zien, soms valt me iets op
dat abstrakt kan zijn, of iets dat gewoon mooi is als detail…
Kijken, niet zomaar zien…

Een stokoude, gebarsten weidepaal … of is het moderne kunst ? 😉
Als je ziet wat er soms als moderne kunst gepresenteerd wordt,
dan zou dit best wel eens kunnen hé 🙂







Een andere weidepaal , vermolmd , ruw overdekt met mos…
Maar ik zag er prachtige details in !






De gebarsten bovenkant van een houden weidepaal,
het zou een foto van een ruw landschap kunnen zijn, gemaakt met een drone…






Mos vind je in alle soorten en kleuren.
Sommige mossen zijn zo complex van vorm dat je er naar blijft kijken 🙂






Bekermosjes vind ik altijd supermooi.
Als die op een boom groeien, dan is het 5 voor twaalf voor die boom…






Hier heb je een heel mooi voorbeeld van hoe de NISSI voorzetfilter
het perspectief op een heerlijke wijze vervormd.






Soms zie je echt leuke dingen opduiken in die oude, vermolmde weidepalen 😎
Twee donkere ogen keken me aan !






Een zwart/wit omzetting van bovenstaande foto…
Het benadrukt de ruwheid van de houten paal vind ik.






Hier heb ik de vorige foto gewoon 180 graden gedraaid.
Op de een of andere manier komen de twee” donkere ogen” hier meer tot leven 🙂






Het wandelpad passeert voorbij een stuk of wat krulwilgen….
De grillig gevormde takken vind ik fascinerend.
Een foto in puur tegenlicht maakt de takken bijna zwart,
het lijkt wel dat de bomen dansen ! 😎
In een volgend logje van “Winterse Details” ga ik op dit thema nog een stapje verder !





Et voila, we zijn aan het eind van een tweede “Winterse details” pseudo
macro logje gekomen. ‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op
de objecten die ik de moeite waard vond om te fotograferen.
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Allemaal beestjes en plantjes

Van het winters sfeertje in mijn vorig logje,
vertrekken we nog eens naar het zonnige Frankrijk,
Meer bepaald naar Les Eyzies (een piepklein dorpje in de Dordogne)
In de ons daar omringende bossen heb ik me lekker kunnen uitleven
met (pseudo) macro fotografie.
Omdat een macrolens met een 1:1 verhouding werkt,
en de 100/400mm zoomlens (waarmee ik werkte) op een 1:2 verhouding werkt,
zijn het niet echt macro’s… Maar kom, ik heb een hekel aan puriteinen en komma-neu….
neuspeuteraars, dus beschouw ik al deze foto’s ook als macro 😉
Ném, dat zal de stoute puriteinen leren 😉

Maar waarom gebruik ik hier dan een lange tele ?
Heel veel beestjes zijn super alert en vliegen, kruipen of springen weg als je
nog maar 1 of 2 meter in hun buurt komt !
Omdat ik niet met een fullFrame camera werkte,
maar met een APS-H sensor, moet ik de focusafstand vermenigvuldigen met 1,4.
Inzoomen op 400mm betekent in feite inzoomen op 560mm.
Als ik moest werken met een APS-C sensor (een Canon 7D bijvoorbeeld) , dan werd het een 600mm !
Nu ja, voor bloemekes heb je die lange zoom niet echt nodig,
Maar in dit logje zie je ook piepkleine kriebelbeestjes 😉

Voor dit bloemeke heb ik effe moeten zoeken,
om de juiste kijkhoek te vinden waar de stengel onzichtbaar werd !
De stengel is er wel, maar je ziet hem niet …
Zo lijkt het wel of dit stilleven van de bloem en blaadjes lijkt te zweven 😎






Dit superschuwe vlindertje (Geel Dikkopje ) heb ik kunnen fotograferen van bijna 4 meter verder !
De beestjes zitten bijna nooit stil, het is dus constant bijsturen en her-kadreren
Maar juist omdat de uitdaging om een mooie foto ervan te maken zo groot is,
doe ik macro fotografie echt heel graag 😉
Moest dit gemakkelijk zijn, dan zou het snel vervelen denk ik 🙂






Omdat ik ook een blik op het lijfje van dit Geel Dikkopje
wou hebben, heb ik het beestje een tijdje gevolgd…
Dit is de “beste” foto die ik kon maken van het gehele beestje.






In de Dordogne streek wordt het zomerlicht vanaf 18u wat zachter en warmer…
Ideaal licht dus om de bos en weide plantjes te fotograferen !
Noot: Er zijn géén filters gebruikt !
Alleen de camera+lens én het aanwezige, natuurlijk licht…






Een piepklein bloemeken, aan de rand van het bos…
Het pastelzachte blauw en purper vond ik betoverend mooi.
De vrolijke tierlantijtjes van de paarse meeldraadjes, dansten hun lied !






Een fotograaf heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn !
Een handvol mooi, zacht avond licht en een mooie bloem als model voor de lens…
Meer hebben wij niet nodig 🙂


Schoonheid

Een klein bloemeke
geniet van zonnstraaltjes
schoonheid heeft geen naam…





De meeste mensen (ik ook hoor) zijn verzot op supermooie zon-onder-
of opgangen… Daar is zeker niets mis mee. Schoonheid kent geen naam !
Maar heb je al eens een zonsondergang doorheen weidebloemekes,
of zelfs doorheen onkruid , al eens gezien en gevoeld ??
Het is wondermooi hoor, ik raad je aan om het minstens ééns te proberen 😎






In het licht van de warme avondzon wordt alles anders….
Dit zijn super momentjes van genieten voor mij !
Bij een macro of een lange telezoom zijn de achtergrond “regeltjes”
min of meer gelijk. Probeer je onderwerp mooi te isoleren van de rest…
De lens doet de rest om het bokeh af te werken 😎
Deze Veldsalie heb ik aangetroffen aan de rand van een bos.






Een dik half uurtje later is het licht helemaal anders…
Het licht wordt magie !
(Zeker als je de belichting én de licht-meet-functie wat aanpast 😉 )

Dromen

In warm avondlicht
mag je oneindig dromen
van mooie dinge
n






Eenmaal uit het bos, was het licht terug helemaal anders !
De talrijke beekjes en grachtjes gonsden nog van het leven.
Een Prachtige-beek-juffer zoekt haar een veilig plekje,
om de nacht door te brengen.





Een Vuurjuffertje zoekt ook een slaap plaatsje…
De kleuren van die juffertjes zijn prachtig om te zien hé ?

ineens

Een Vuurjuffertje
zocht een plaatsje voor de nacht
ineens was ze
weg !






‘k hoop dat je van dit logje genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Keukenhof bloemen (Deel 4-Slot)

We zagen onlangs de kleine bloemen en planten in de plantentuin van Meise,
of de kleine lente katjes in de velden en het moerasbosje op 1km van ons huis.

Ook deze keer blijven we in het kleine wereldje van de macro fotografie.
We maken voor de laatste keer in deze serie de reis naar het verre Keukenhof
in Nederland om te genieten van de bloemenpracht daar.

De camera is de Fuji XH1, de lens is de Canon 100mm macro L IS.
Omdat de Fuji XH1 een APS-C sensor heeft, moet je de lengte van de Full frame lens erop
vermenigvuldigen met 1,5. De 100mm f2,8 macro wordt dus een 150mm f2,8.
Hoe langer de focus afstand, hoe korter je bij je onderwerp kan komen.
In het macro wereldje is dat natuurlijk heel welgekomen 😎

(Mijn vorige Keukenhof logjes : Deel 1 vind je hier, Deel 2 hier en deel 3 hier)

Omdat de adapter die de Canon lens op de Fuji body klikt
100% de elektronica tussen lens en body registreert,
kan ik zonder problemen de Exif gegevens van de foto’s tonen.
Sommige mensen zijn daar steeds blij mee 🙂

Meeldraden van een bloem… Zou hier het hart van de bloem wonen ?? 😉

ISO 800 , f2,8 , 1/1250s , 0 EV , 150mm






Sommige bloemen zijn heel subtiel van kleur én vormen !
Door de overheersing van het wit in deze bloem,
moet je de belichting heel accuraat afstellen,
anders krijg je een overbelichte én grijze foto…

ISO 800 , f2,8 , 1/1000s , 0 EV , 150mm






Omdat de witte tonen overheersen in deze foto,
vond ik het wel kunnen om hier een high-key bewerking van te maken.

ISO 800 , f2,8 , 1/1250s , 0 EV , 150mm






Met een macro lens kan je het piepkleine wereldje zichtbaar maken…
Dingen die je anders nooit ziet worden plots zichtbaar !
Als fotograaf moet je steeds proberen om dat piepkleine wereldje niet zomaar
te registreren, je moet zoeken naar een mooie compositie, wat stel ik scherp,
waar leg ik de lens-onscherpte ? , wat wil ik vertellen of tonen ?
Zalig is dat 😎

ISO 800 , f2,8 , 1/1250s , 0 EV , 150mm






De meeste mensen fotograferen bloemen van de zijkant of de bovenkant
en daar is niks verkeerd mee natuurlijk !
maar een bloem kan ook heel interessant worden als je ze fotografeert vanaf de onderkant ! 😎
Om dat te doen moet je als fotograaf meestal plat op de grond gaan liggen…
Reken maar dat véél mensen je dan met een vreemde blik zullen bekijken 😉
Och ja, het hoort er gewoon bij hé ? :mrgreen:


ISO 800 , f2,8 , 1/1600s , 0 EV , 150mm





Als je eenmaal met je camera op ‘dreef’ bent in dit (of enig ander) bloemenparadijs,
dan kan je de mooiste dingen ontdekken !
Het is gewoon een kwestie van het klassieke, het gewone, het normale,
te laten liggen en je éigen dingetje te doen !
Leren “zien”… misschien wel de meest wijze les die ik vroeger heb geleerd
van mijn oude tekenleraar Walter Brems !

ISO 800 , f2,8 , 1/1900s , 0 EV , 150mm







De vormen én kleuren van sommige planten/bloemen vind ik fenomenaal !
Maar hoe sommige planten hun water opvangen is dan weer heel ingenieus 😎
Evolutie is een wonderbaar mechanisme hé ?
En zeggen dat dit alles stoelt op toevallige veranderingen….

ISO 800 , f2,8 , 1/4700s , 0 EV , 150mm






Rode blaadjes gefotografeerd in 100% tegenlicht van de namiddag zon !
Het heeft wel iets, vind je niet ?

ISO 800 , f2,8 , 1/2000s , 0 EV , 150mm





Sommige planten maken een subtiel gekleurd vlechtwerk…
Door de héél minieme scherptediepte van de wijd open macrolens,
kan je heel mooi onderstrepen wat je als fotograaf belangrijk vind…

ISO 800 , f2,8 , 1/120s , 0 EV , 150mm






Bloemkwekers die dit soort briljante kleuren in de bloemen krijgen,
daar heb ik het diepste respect voor !

ISO 800 , f2,8 , 1/1700s , 0 EV , 150mm






Waar bloemen zijn…. zal je vliegen vinden 🙂
Ook hier weer mijn persoonlijke opmerking om niet ‘zomaar’ “iets” te registreren…
In de scherptediepte beperkingen van een wijd-open macro lens (klein F-getal) moet je als
fotograaf je dingetje kunnen doen vind ik…
Creatief omspringen met technische beperkingen kan heel bevrijdend zijn hoor 😉 😎

ISO 800 , f2,8 , 1/5400s , 0 EV , 150mm







In een zee van witte tulpen vinden sommige gekleurde tulpen elkaar 🙂
Love story op zijn best :mrgreen:

ISO 800 , f2,8 , 1/8000s , 0 EV , 150mm





Rode en roze bloemen, groene stengels…
De mensen in de achtergrond zijn nauwelijks te herkennen als mens-figuren 😎
Wie Keukenhof zegt, vertelt ons over bloemen…
Niet over mensen 😉
Want mensen zijn niets meer dan tijdelijke bezoekers…

ISO 800 , f2,8 , 1/5400s , 0 EV , 150mm





Om dit logje (én deze Keukenhof serie !) af te sluiten…
Een bont gekleurde afscheidsgroet van de Keukenhof bloemekes 😎

Als onze lage landen én het overgrote deel van de wereld 100% gevaccineerd zijn
én grotendeels corona proof zijn, dan pas zal ik terug naar Keukenhof
(of naar eender wat buitenland) gaan…

Aan al mijn teergeliefde bezoekers: Blijf gezond !
Nog even samen volhouden en hopelijk zijn we rond nieuwjaar van dat klote virus vanaf !


ISO 800 , f2,8 , 1/7000s , 0 EV , 150mm





Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van het laatste logje
van mijn macro & Keukenhof bloemekes fotografie,

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

Salukes, en graag tot ziens in een volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

Groetjes, Dirk

Een Prille Lente (Deel 3)

Van de macro fotografie in de Nationale plantentuin in Meise,
gaan we terug naar een heel ander macro fotografie wereldje…
Terug naar het macro wereldje van de kleine sneeuwklokjes
en andere bloemen, natuur en wat spielerijtjes in de prille lente.
(Deel 1 van deze serie kan je hier (her)lezen en zien)

De camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is zoals meestal de LAOWA 100mm f2,8 1:1-2:1.

In volgende afleveringen van een nieuwe sneeuwklokjes serie
(die nog in de maak is…) laat ik zien hoe je met een simpel plastiek zakje
én een rekkertje, je foto’s een willekeurig, dromerige ‘look’ kan geven.
Met wat fantasie kan je zelfs de kleuren beïnvloeden, zonder Photoshop
te gebruiken natuurlijk. Maar dit alles is voor later eens 😉

Sneeuwklokjes… het kleine bosje in Wambeek stond er vol van !






Vroeger moest een fotograaf op zijn buik gaan liggen
om dit soort macro foto’s te maken…
Met de kantelbare schermen op de moderne camera’s én focus peacking aangezet
moet je je nog maar alleen bukken of op je knieën gaan zitten om je foto te maken. 😎
Met focus peacking kan je perfect zien waar de scherpte punt(en) zich bevinden.
Wat mij betreft is dit wel de grootste technische vooruitgang van de laatste jaren !
Focus Peacking komt uit de filmwereld…
Omdat fotografie én film steeds meer versmelten, mogen we op dit gebied
nog meer handige toepassingen verwachten ! 😎







Deze bloemetjes zie ik ook liever in kleur,
maar een zwart/wit omzetting ervan is grafisch gezien altijd leuk om te doen 😉








Een breedhoek macro opname…
De 15mm lens stond op ongeveer een halve cm van het eerste sneeuwklokje…
Met deze lens werken is totaal verschillend als met een ‘klassieke’ macro lens.
Daar moet ik heel zeker nog veel mee oefenen om aanvaardbare
resultaten mee te behalen :mrgreen:






Omdat de middagzon te hoog stond en er in het bos bijna geen
schaduwplekjes meer waren met sneeuwklokjes, hield ik het voor gezien.
Maar als fotograaf zie je dan soms van die kleine juweeltjes in het voorbijgaan 🙂
De eerste pissebloemen van het jaar worden wakker 😉






Een kleine gracht in het bos,
wat vergeten katjes
én zalig tegenlicht…
Meer heb ik niet nodig om gelukkig te zijn 😉






Deze Chinese Laowa macrolens heeft 13 afgeronde lamellen
in het diafragma mechaniek, wat zorgt voor perfect ronde bokeh cirkels.
Elke glinstering van het water in het felle tegenlicht,
zorgt voor zalige bokeh cirkels.






Hier probeerde ik wat dichter te komen…
Met één hand hield ik me vast aan een tak en met de andere hand
hield ik de camera vast en dmv focus peacking, zichtbaar op het
kantelbare scherm stelde ik scherp op de drie middenste katjes…
Wat dichterbij, wat verder af, tot de focus peacking lijntjes op de
juiste plaats stonden… Niet echt simpel, maar….
Een mens moet iets overhebben om een leuke foto te maken hé ? cool: 😉






In een zwart/wit bewerking kan je het licht nog méér benadrukken…






Wat mooi roest is altijd mooi meegenomen 🙂







Ik kon gemakkelijk met de camera tussen het prikkeldraad komen,
maar dan was het heel waarschijnlijk een nietszeggende landschap foto geweest…
Ik had hier andere plannen mee 😎






Het was namelijk initieel mijn bedoeling om het landschap in zwart/wit te vertalen
én de mooie roestkleur in het prikkeldraad ongemoeid te laten.
In deze ‘nieuwe’ foto krijgt het prikkeldraad een heel andere betekenis hé ?






Foto’s maken in het tegenlicht van de zon is not done…
Zo wordt gezegd door puristen 😉
Je kan er de mooiste licht effecten mee bereiken zeg ik dan 😎






Een piepklein madeliefje,
één van de eerste die ik heb gezien dit jaar.
Dit bloemeke stond op dat moment in de schaduw,
wat perfect was voor de belichting !





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Bijna aan de auto gekomen,
zag ik deze prachtige muurschildering !
Een bellenblazend kind,
de bellen veranderen in vlinders ! cool:
Om zalig bij weg te dromen, vind je niet ? :mrgreen:







Et voila, we zijn weer aan het eind een derde ‘Prille Lente’ macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op “Een Prille Lente” macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de kleine sneeuwklokjes

en het eerste deugddoende lente zonnetje 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Een Prille Lente (Deel 1)

Normaal gezien wou ik nog een paar logjes maken over het vriesweer,

de witte ochtendvorst en de sneeuw van onlangs…

Maar een paar nieuwsgierige bezoekers vroegen me of ik ondertussen al nieuwe foto’s

in het nieuwe prille lente zonnetje heb gemaakt ! 🙂

Wat dacht je dan hé ? :mrgreen:

In onze eigen streek heb ik verleden jaar méér dan genoeg nieuwe & mooie plekjes ontdekt,

dankzij onze lange wandelingen in  deze coronatijden. Locatie keuze genoeg dus ,

om in deze prille zalige lentezon mijn macro lens wat extra licht te geven

in plaats van het koude ijs uit de laatste logjes 😉 :mrgreen:

Alle foto’s in dit logje zijn verleden week zondag,

geshoot in een klein, vergeten & verwilderd bosje in Wambeek,

een bosje waar de kleine sneeuwklokjes nog weelderig groeien 🙂

Mijn nieuwe blog-plan is dan ook om lente & winterfotografie af te wisselen…

Misschien ook eens wat IJsland er tussen draaien ?? Dat zien we wel weer hé ? 😎

Maar vandaag starten we met macro’s uit het eerste lentezonnetje van 2021…

De camera is de Sony A7R2 en de lens is zoals meestal de LAOWA 100mm f2,8 1:1-2:1

 

Ik laat de sneeuwklokjes zelf aan het woord nu… 😉

 

 

 

Met een statief kan je hier weinig of niets doen, (dat is mijn persoonlijk oordeel…)

de grond was relatief droog maar om écht droog te blijven is een opengeknipte

plastiek vuilniszak heel handig als je op de bosgrond gaat liggen,

om de sneeuwklokjes te fotograferen 🙂

 

Fotograferen én fotograferen is twee…

Wat ik hier bedoel is:  Je kan een foto maken,

die een pure registratie is van de bestaande werkelijkheid…

een niets vertellende, saaie foto dus…

Of… je kan proberen een foto maken die véél verder gaat dan pure registratie….

Er zijn mogelijkheden genoeg om dat te proberen !

  • Maak gebruik van het aanwezige licht, speel ermee, geef dat licht een meerwaarde !
  • Speel en “schilder” met de héél beperkte scherpte diepte van je macro lens !
  • Leg gevoel in je foto door de kwetsbaarheid van de kleine sneeuwklokjes te tonen…
  • Probeer de grootsheid van het kleine macro wereldje zichtbaar te maken !
  • Vermijd altijd drukke achtergronden…
  • Enz, enz…

Fotografie is dus niet simpelweg op het knopje drukken hé ? 😉 :mrgreen:

 

 

 

 

Zelfde foto als hierboven,

alleen heb ik hier in de Photoshop nabewerking het Orton filtertje zijn warme werk laten doen 😎

 

Een tip: Fotografeer nooit witte bloemen in het volle zonlicht !

Je foto’s zijn dan gegarandeerd mislukt (verbrand) !

Zoek de schaduwen op of gebruik een stuk karton ofzo om de zon tegen te houden.

 

 

 

De sneeuwklokjes staan heel dicht op mekaar…

Als fotograaf moet je een kijkhoek zoeken waar een heel rustige

achtergrond je foto ondersteunt…

Niet simpel soms, maar meestal héél doenbaar hoor 🙂

 

 

 

De zachte, warme kleuren in de achtergrond, zijn oude herfstblaadjes die ongeveer 15 cm verder lagen…

Omdat mijn macro foto’s tussen f2,8 en f4 gemaakt zijn, is de scherptediepte héél miniem

en de achtergrond (het bokeh) is dan grotendeels fluweel zacht en egaal.

Wat een macro foto “sterker” maakt natuurlijk :mrgreen:

 

 

 

De tijd van de katjes is ook aangebroken 🙂

De katjes van de hazelaar in het midden van de laatste bruin/oranje herfstkleuren.

Weldra bloeien ook de wilgenkatjes, maar dat is voor in een ander logje 😉

 

 

 

Met deze serie sneeuwklokjes heb ik de macro lens gebruikt voor wat ze waard is !

Maar in toekomstige logjes leg ik uit hoe je de achter én voorgrond van je foto

sterk kan beïnvloeden door middel van een simpel plastieken zakje

dat je over de lenskap ‘drapeert’ met een elastiekje.

Maar dat gegeven is voor later 🙂

Hier heb ik een relatief drukke achtergrond toch nog min of meer aanvaardbaar

gekregen door een schaduw vignette op de onderkant toe te passen…

 

 

 

Er staat nergens geschreven dat een foto overal scherp moet zijn hé ?

In deze foto is er amper 1/20 deel min of meer scherp,

maar je ziet heel goed dat hier sneeuwklokjes zijn gefotografeerd 😎

Fotografie en impressionisme gaan héél goed samen vind ik :mrgreen:

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven,

maar hier heb ik de sfeer een tikkeltje warmer gemaakt door wat meer ‘zonlichtwarmte’

toe te voegen in Photoshop.

 

 

 

Als de afstand tot de achtergrond groot genoeg is,

dan kan je op f6,4 een mooi zachte achtergrond verkrijgen

en toch meer dan genoeg scherptediepte op het sneeuwklokje overhouden

om details ervan te laten zien.

Fotografie is altijd afwegen hé ? 😉

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van eerste ‘Prille Lente’ macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op “Een Prille Lente” macro fotografie,

mijn eerste “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de kleine sneeuwklokjes

en het eerste deugddoende lente zonnetje 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Keukenhof bloemen (Deel 3)

Van de kleine regen druppeltjes en bijna bevroren water druppeltjes,

is het weer hoogtijd om iets totaal anders te presenteren 😎

Nu het hier bijna alle dagen regent of mistig, kil en koud is,

neem ik je nog eens mee naar april 2019, naar het Keukenhof bloemenparadijs in Nederland.

Omdat het nieuws de dag vandaag over niets anders meer gaat dan over corona,

vaccinaties die een beetje in de war lopen, opstanden, dwaze betogingen, oorlog, enz enz,

geef ik jullie graag wat bloemen & kleur om het leven van vandaag wat op te fleuren :mrgreen:

 

De camera is nog steeds de Fuji XH1, de lens is de Canon 100mm macro L IS.

(Mijn vorig Keukenhof logje (Deel 2) vind je hier)

 

Keukenhof is de grootste bloementuin die ik ooit al heb gezien.

Toen we er waren in april 2019 was er echt wel ongelooflijk veel volk !

Het leek wel of heel Nederland die dag in Keukenhof afgesproken had 😉

maar gelukkig heb je met een macro lens geen enkele last van al dat volk 😎

Noot: Ik vermoed dat door corona het Keukenhof nu nog gesloten is …

 

Maar mijn ongepubliceerde foto’s uit april 2019 zijn welkom denk ik :mrgreen:

 

De naam van de bloem weet ik al niet meer (interesseert me eigenlijk niet),

maar de details van de meeldraden en de stamper vond ik boeiend om te zien 😀

 

ISO 200 , f2,8 , 1/400s , 0 EV , 150mm

 

 

 

De anatomie van bloemen is wonderbaar, vind je niet ? 😉

 

ISO 200 , f2,8 , 1/850s , 0 EV , 150mm

 

 

 

Met een macrolens heb je amper een paar millimeter scherptediepte.

De meeste foto’s zijn gemaakt op f2,8, dan heb ik de kleinste scherptediepte mogelijk…

Het is dan altijd weer een uitdaging waar je als fotograaf het scherptepunt/gebied plaatst 😉

Niet echt simpel, het vereist echt wel een vaste hand,

maar zo werken geeft me veel voldoening ! :mrgreen:

Enne…

Werken met een statief in een omgeving met duizenden krioelende mensen rond je heen…

Geloof me, dat is echt niet te doen 😉

 

ISO 200 , f2,8 , 1/800s , 0 EV , 150mm

 

 

 

 

Blauwe druifjes heb ik altijd al héél fotogenieke bloemekes gevonden !

 

Blauwe druifjes is een plant uit de aspergefamilie of Hyacinthaceae.

De bloemen staan dicht op elkaar, en zijn bijna bolvormig.

De onderste bloemen zijn knikkend, en de bovenste licht opstaand.

Deze laatste meestal zonder stamper of meeldraden.

De bloemen zijn blauw met een witte rand of zijn helemaal wit (Bron: Wikipedia)

 

ISO 200 , f2,8 , 1/200s , 0 EV , 150mm

 

 

 

Delfts blauw porselein,

een echt typisch Nederlands product waar ik eigenlijk wel een boontje voor heb 😎

 

ISO 200 , f2,8 , 1/160s , 0 EV , 150mm

 

 

 

Een stilleven zoeken in het Keukenhof is zeker geen probleem !

Je moet er als macro fotograaf steeds voor zorgen dat er op (max) een halve meter

afstand van je onderwerp niets komt storen…

 

ISO 200 , f2,8 , 1/120s , 0 EV , 150mm

 

 

 

Wat witte vignettering in de hoeken kan je onderwerp benadrukken…

 

ISO 200 , f2,8 , 1/200s , 0 EV , 150mm

 

 

 

Nog een stilleven van Blauwe Druifjes…

De scherpte heb ik wat zachter gemaakt dmv een zelfgemaakt Orton filter

 

ISO 200 , f2,8 , 1/160s , 0 EV , 150mm

 

 

 

Je mag zeggen wat  je wil over de Nederlanders…

Maar bloemen kweken !

Dàt kunnen ze als de beste :mrgreen:

 

ISO 200 , f2,8 , 1/125s , 0 EV , 150mm

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Omdat de sluitertijd hier korter is dan de brandpunt afstand (150mm),

loop je veel kans om beweging onscherpte in je foto te krijgen…

Maar gelukkig heeft de Fuji XH1 een uitstekende beweging stabilisatie aan boord 😎 ,

zodat de foto scherp blijft waar het moet 😉

 

ISO 200 , f2,8 , 1/70s , 0 EV , 150mm

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & Keukenhof bloemekes fotografie,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Macro van regendruppels na een winterse regenbui (Deel 3)

Uit de tropische hitte in de plantentuin van Meise,

verkassen we weer eens naar 30 januari 2019, naar ons voortuintje.

Onze weer barometer stond op “veranderen” !

Het had zopas nog eens geregend, maar naarmate de dag vergleed,

werd het steeds kouder !  “YESS !!! ” dacht ik !!

zouden deze waterdruppeltjes nu veranderen in ijs druppeltjes ?? 😉 :mrgreen: !

Zou ik getuige mogen zijn van die overgang van water naar ijs ?? 😎 😀

 

Gewapend met de Fuji XH1 camera én de Canon 100mm f2,8 macro lens,

een dikke jas en winterlaarzen was ik er meer dan klaar voor 🙂 !

Omdat de Fuji XH1 een APS-C camera is, én de 100mm macro een Full Frame lens is

moet je gewoon omrekenen met een factor 1.5 om het Full Frame formaat te weten.

100mm maal 1,5 is dus 150mm.

Als je macro’s maakt met een APS-C camera  én een Full Frame compatible lens,

ben je dus dik in het voordeel  🙂  (zo lijkt het hé…)

Maar een Full Frame sensor is dan ook veel groter dan een APS-C sensor,

dus kan je met een FFrame camera wat bijsnijden om dezelfde verhouding te behouden 🙂

Maar laat het ons simpelweg erbij houden,

dat je met een APS-C camera véél korterbij kan komen dan met een full frame.

Voor macro fotografie is dàt natuurlijk handig meegenomen 😉

Tot zover mijn technische uitleg over APS-C en Full Frame formaat in de macro fotografie…

 

Deze rode knopjes zullen binnen enkele maanden uitgroeien tot zacht roze bloemblaadjes

in onze Japanse kerselaar.

Ondertussen werd het steeds maar kouder…

Een groot voordeel van snel kouder worden is dat de wind gaat liggen !

Voor macro buiten in de natuur is dat ideaal natuurlijk 😎 !!

 

ISO 1600 , f4 , 1/680s ,150mm , +0,7EV

 

 

 

 

Nog een veilig ingebed toekomstig bloesembloemetje :mrgreen:

 

ISO 1600 , f4 , 1/800s ,150mm , +1.3EV

 

 

 

 

Onnodig je te vertellen dat de achtergrond bij macro fotografie,

nog altijd minstens  even belangrijk is dan de voorgrond… 😎

 

ISO 1600 , f4 , 1/800s ,150mm , +1.3EV

 

 

 

 

In het piepkleine druppeltje zie je het schooltje (Klavertje 4) naast ons huis omgekeerd weerspiegeld…

 

ISO 1600 , f4 , 1/950s ,150mm , +1.3EV

 

 

 

Zelfs in putje winter zijn er groene takjes te vinden 🙂

 

ISO 1600 , f4 , 1/300s ,150mm , +1.3EV

 

 

 

Dit druppeltje én takje deed me denken aan een of ander mythisch wezeltje 😉

 

ISO 1600 , f4 , 1/280s ,150mm , +1.3EV

 

 

 

 

Soms komt er al eens een wolk voor de zon geschoven,

dan veranderd het licht helemaal…

 

ISO 1600 , f4 , 1/8000s ,150mm , +0.3EV

 

 

 

 

In vorige logjes heb ik meerdere malen uitgelegd,

hou je dmv anders belichten de achtergrond donker kan krijgen,

om je onderwerp te “isoleren”.

Het was intussen min of meer aan het “vriezen“… !!

Op deze foto zie je het nog niet, maar als ik de originele foto op 100% vergroot,

dan zie ik hier en daar ijs verschijnen ! 😎

In de volgende foto’s wordt het meer en meer duidelijk hoor ! 😉

 

ISO 1000 , f4 , 1/160s ,150mm , 0EV

 

 

 

Bij deze druppeltjes kan je het fascinerend process van ‘IJs-in-wording’ goed zien !

De kleinste luchtbelletjes in de druppeltjes zijn reeds licht bevroren én verstild …

Het is echt genieten hoor ! 😉

 

ISO 1000 , f4 , 1/500s ,150mm , 0 EV

 

 

 

Eens het begint met vriezen gaat het redelijk vlug…

Minuscule rijp en ijspegeltjes groeien aan de takken,

druppeltjes veranderen in kleine juweeltjes van ijs en ingevroren lucht…

 

ISO 1000 , f4 , 1/350s ,150mm , 0 EV

 

 

 

Twee druppeltjes regenwater, het kunnen tweelingen zijn !

Maar de bevroren luchtbelletjes in de ijs-druppeltjes maakt ze dan weer uniek in hun soort :mrgreen:

 

ISO 1000 , f4 , 1/340s ,150mm , 0 EV

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Het was fascinerend om te zien hoe het water ijs wordt !:cool:

Het voelt bijna of je een winter sprookjesland binnenkomt 😉

In het volgend logje in deze serie ga ik nog wat verder met ijs-druppeltjes !

 

ISO 1000 , f4 , 1/350s ,150mm , 0 EV

 

 

 

 

Et voila, we zijn aan het eind van het derde “Macro van regendruppels” logje gekomen.

Ondertussen heeft de regen plaatsgemaakt voor temperaturen onder nul !

Bijgevolg kon ik eindelijk met succes ijs-druppeltjes fotograferen 😎 !

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op druppeltjes macro fotografie,

En natuurlijk, dat je van mijn (soms) technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Macro van regendruppels na een regenbui (Deel 2)

Van de besneeuwde bergtoppen en wandelpaden in Oostenrijk,

keren we terug naar mijn herfst en/of winter tuintje…

Als je na een malse regenbui naar buiten gaat,

dan kan je overal mooie regendruppeltjes zien op de struiken, planten, bomen, enz.

Gewapend met de Fuji XH1 camera én de Canon 100mm f2,8 macro lens,

2 opgeladen batterijen en een SD 64Gb kaartje was ik er meer dan klaar voor 🙂

(omgerekend naar full frame formaat is de lens hier een 150mm f2,8)

 

Als er géén of héél weinig wind is, dan heb je veel geluk 😎 !

Als er wind is, dan bewegen de takjes, of vallen de druppels door de wind naar beneden…

Wind én macro fotografie… dat gaat meestal niet goed samen hé 😉

De dag van deze fotoshoot was het (bijna) windstil en had ik dus veel geluk :mrgreen:

 

ISO 1600 , f4 , 1/170s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Macro fotografie is steeds weer spelen met scherpte en onscherpte…

Als fotograaf moet je steeds opletten dat de achtergrond niet te druk wordt

én er tegelijk voor zorgen dat je onderwerp genoeg aandacht krijgt. 😎

ISO 1600 , f4 , 1/250s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Na een regenbui

zie je druppels flonkeren,

water juweeltjes

 

ISO 1600 , f4 , 1/5400s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

 

 

Soms heb je geluk en zie je 3 druppeltjes op een rij 🙂

 

ISO 1600 , f4 , 1/340s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

In één druppeltje

is de wereld omgedraaid

ongelooflijk toch ?

ISO 1600 , f4 , 1/340s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Soms werkt een druppeltje als een loep, een vergrootglas als het ware !

De natuurwetten van de optica zijn universeel :mrgreen:

 

ISO 1600 , f4 , 1/340s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Een kluwen takjes,

vastgehouden door de oppervlakte spanning van het water !

 

ISO 1600 , f4 , 1/105s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Minimalisme in fotografie is steeds weer een uitdaging,

zeker in macro fotografie kan je hier als fotograaf veel voldoening uit putten !

 

ISO 1600 , f4 , 1/6400s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Zeker in macro fotografie is het steeds weer zoeken naar 2 of meer onderwerpen,

die op dezelfde lijn liggen. Door de heel geringe scherptediepte moeten de onderwerpen

perfect op één lijn lopen, anders zijn er zeker 1 of 2 onderwerpen onscherp,

en is de foto waardeloos natuurlijk…  😥

Je moet je soms in rare bochten draaien om die perfecte lijn te vinden !

Onze Japanse kerselaar is een droom-model voor mij 😉

 

ISO 1600 , f4 , 1/4000s , 150mm, +0.7 EV

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten,

nog een laatste druppeltje, gevangen gehouden door een toekomstig

bloesem bloemeke van onze Japanse kerselaar :mrgreen:

 

ISO 1600 , f4 , 1/1500s , 150mm, +0.7 EV

 

 

Et voila, we zijn aan het eind van een  tweede “Macro van regendruppels” logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op druppeltjes macro fotografie,

én het handvol, huis-eigen bereide haiku versjes in dit logje.

En natuurlijk, dat je van mijn (soms) technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk