IJsland 2019 (Deel 49)

We zijn terug in het wonderbare geothermisch gebied
van Hveravellir.
De camera is nog steeds de Fuji XH1 , de lens is de
Fuji X 80mm f2,8 macro. Bij sommige foto’s had ik
de Raynox DCR 250 achromaat voorzetlens gebruikt,
waardoor ik dichterbij dan 1:1 kon geraken.
(intussen heb ik ontdekt dat ik met een tussenring van
16mm met die lens tot een 1,27:1 macro vergroting kan
komen…).
In dit logje ga ik zoals gewoonte verder waar ik met het
vorige IJsland logje was gestopt.
(Baai de weey… Het vorige IJsland logje kan je hier (her)lezen.)

In IJsland zie je enorm veel fotografen (Hoe zou dat komen hé ? 😎)
Meestal is het landschap fotografie, selfies voor de jongere generatie,
maar macro fotografie , daar hoor of zie je daar bijna niets van.
Ik was het ook al wat gewoon om spectaculaire landschappen,
enorme watervallen, ongelooflijke kleuren in het landschap , enz
lekker te fotograferen met een breedhoek lens en allerlei filters.
Maar het geothermisch landschap in Hveravellir vroeg er gewoon
om met een macro lens verkend te worden !
Daarom was ik heel gelukkig dat ik mijn macro lens bij me had ! 👍
Veel mensen bekeken me héél raar toen ik daar soms min of meer
op mijn buik lag om dat wonderbare geothermisch landschap van
héél dichtbij te fotograferen.

In mijn blogje heb ik al dikwijls gezegd dat de wereld,
gezien door een macrolens,
er helemaal anders uitziet dan dat we gewoon zijn.
Neem gerust van me aan dat het macro wereldje in een geothermisch
gebied je wildste dromen overtreft 😋😊

De locatie is nog steeds in de omgeving van de kleine gracht,
waar zwavelhoudend water doorheen stroomde…
Soms borrelt er kokendheet water doorheen het kleine grachtje…
(geothermisch gebied wil zeggen dat vulkanen een grote rol
spelen in dit gebied)
Het is uitermate boeiend om dit gebeuren te fotograferen 📷👍
Maar natuurlijk moet je altijd je gezond verstand blijven gebruiken,
om geen ongeluk te krijgen met dit zuur, kokend zwavel water…

(Dat zilver grijze kadertje rond deze foto, is een ‘action’ die ik enkele
jaren geleden geschreven heb in photoshop
)




Je zou denken dat dit een landschap is, gezien vanuit een drone…
Het is “gewoon” een macro foto van de gracht,
een stukje gracht van ongeveer 5×5 cm groot …
Het donkerblauw is ‘gewoon’ water dat van onpeilbaar diep in de aarde
naar omhoog wordt “geperst” door ontembare vulkanische krachten !
Hoe donkerder het water, hoe dieper de bron…
De zwavel afzettingen op de oevers van dit grachtje geven me
een waanzinnige kleuren pracht !
In deze geothermische omgeving ruikt alles naar rotte eieren !
(door de zwavel én allerlei scheikundige stoffen uit de vulkanen).
Het rare is, dat je deze geur na een paar minuten gewoon wordt 😋
Als je keelpijn hebt… dan ben je er in deze geurige omgeving na
een paar uurtjes onderdompeling vanaf 🤠. Heb ik zelf 2x meegemaakt !




De algen in het zwavelhoudend water hebben een middel gevonden
om te overleven én om te groeien in dit voor ons dodelijk water.
De natuur is wonderlijk hé ? 👍




Bij deze foto zou je ook denken aan een drone foto hé ?
Het is natuurlijk weer een macro van ongeveer 5×5 cm groot.
Die 5x5cm is het oppervlak van mijn onderwerp hé…
Hier heb ik de Raynox DCR 250 voorzetlens gebruikt,
zodat ik bijna op een 2:1 verhouding kom.
Dwz, dat 1cm² van het onderwerp, op 2cm² geprojecteerd wordt
in mijn camera.
Op deze manier kan je echt héél minieme details, die voor het blote oog onzichtbaar zijn, zichtbaar maken. 📷👍
Maar… als je op dit micro-macro vlak werkt,
dan is een statief broodnodig ! Anders krijg je onscherpe,wazige foto’s !
Werken met een statief kan je in de natuur niet overal ongestraft doen …
Maar gelukkig kon het toen wel in IJsland ! 😋👍😎




Ik blijf de Raynox filter nog even gebruiken…
Omdat het (giftige) water in de gracht redelijk snel stroomt,
zijn de lange algen slierten in het water constant in beweging.
Daardoor moet ik bij wat zwakker middag licht een snellere sluitertijd
gebruiken om alles scherp te ‘bevriezen’… Daardoor moet de iso wat
naar omhoog…
ISO 400 , f/5,6 1/300s , EV -0,3




Nog een abstracte macro foto uit deze kleine gracht…
Deze foto is nog geen 50cm verder genomen als de vorige foto !
Bij elke foto die ik hier maakte,
werd ik me meer en meer bewust, dat kiezen voor een macrolens
in deze omgeving toch wel een goed idee was 📷👍😎




De kleuren en complexe vormen in deze vreemde en onaards aanvoelende structuren in die door zwavel en allerlei scheikundige troep gevormde
leefomgeving vervelen me nooit !
Steeds weer opnieuw ontdek ik er nieuwe dingen in !



Een macro kan evengoed een portretlens zijn…
Als de druk van de vulkaan te groot wordt,
dan heeft de aarde een kleine oprisping (“een boerke laten” zeggen ze
in het Vlaams 😋)




Het einde van de gracht is min of meer bereikt…
Het landschap (nog steeds gezien door de macrolens) wordt anders…
De zone die je hier ziet is ongeveer 1 meter breed…
In deze zone verdwijnt het water uit de gracht in de grond.
Deze zone betreden is natuurlijk verboden !
(tenzij je een zelfmoord terrorist bent natuurlijk … 🥴)
De rijkdom van de kleuren : groen, rood, blauw, magenta,geel,omber, enz
is echt oogstrelend !




Hier kwam ik aan een ander hoekje van dit uitgestrekt geothermisch gebied !
Het gebied dat ik nu ‘ontdekte’ werd nog mooier én meer onaards
aanvoelend dan alles wat ik tot nu toe in IJsland had gezien…
Kan dat ??
Oh ja, wees maar gerust hoor ! 😋😎
De breedte van dit landschap is ongeveer 40 tot 50cm…
De horizontale én verticale golfjes hier, zijn afkomstig van trillingen
uit de ondergrond… Die vulkanen toch hé ? 🤠

Het is echt wel een wondere wereld die we gaan ontdekken !
Dat alles en nog veel meer zie je wel in mijn volgende IJsland logjes !




Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje
(editie 49 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland indrukken,
nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk mooie natuur
in het ongelooflijk wonderbare Hveravellir !!
Alvast een dikke merci voor je bezoekje
én reeds ferm bedankt voor je reactie !

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Dirk

IJsland 2019 (Deel 48)

Mijn eerste logje in 2023…
Daar wil ik iets mooi van maken !
Een kleine maand geleden had ik mijn IJsland nr 47 logje
afgesloten met deze gevleugelde woorden :
Het licht werd warmer… een fantastische wereld ging open voor mij…
We betreden een wereld die ik niet voor mogelijk hield…


In dit logje gaan we verder in deze fantastische én ongelooflijk
mooie geothermische wereld van Hveravellir ! 😎

De camera is nog steeds de Fuji XH1 met de Fuji X 80mm f2,8
macro lens. Mijn fotografie onderwerp die dag was een kleine gracht
met zwavelhoudend water en vrolijk gekleurde algen slierten…
Dit was min of meer de leukste macro fotoshoot die ik ooit heb gedaan ! 👍

Lange algen slierten bewegen traag op het ritme van het zwavel water…
Een wondere macro wereld opende zich en liet me binnen !
Rechts beneden proefde ik pure magie !





Met de Raynox 250 close up filter op de 80mm macro geklemd
kon ik nog meer dichterbij komen ! (zie vorige foto)
De afstand tussen het zwavelhoudend water en de lens was maar
een paar centimeter ! Hier lag ik natuurlijk plat op de buik…
In de traag op en naar zwevende algen,
ontdekte ik een héél andere wereld !
Beem me up Scotty ging hier door mijn hoofd ! 🙃






Deze slijmerige algen slierten wereld vond ik fascinerend mooi !
Het geheel deed me denken aan myriaden sterren in een multiversum !






Nog een paar millimeters dichterbij…
om nog meer details zichtbaar te maken !
Hier had ik de camera op een statief én een macro slede gezet,
omdat ik de grenzen van mijn ‘to tril or not to tril‘ had bereikt… 🤠
Ik schat dat de macro vergroting factor hier factor 2.2 tot 2.6 is…




En nog steeds probeerde ik dichterbij te komen,
om nog meer details te ontdekken in deze wonderbare wereld van
zwavelhoudend water en de organische stoffen die er leven in vinden…
IJsland is groots in groothoek landschappen,
maar is ook groots in het micro macro wereldje van het leven
dat geboren wordt uit zijn/haar 30 vulkanen…





10 of 15cm verder stroomopwaarts in de thema gracht,
zie je een héél ander landschap voor de lens…
De fris groene, okergele en oranje tinten van de slijmerige algen
blijven me verbazen !
Door de constant aanwezige, minieme (geothermische) trillingen,
reflecteren (door de zon uitgestraalde) lichtpuntjes zich in meervoudige lichtpunten bij een sluitertijd van 1/10 sec.






Een paar cm verder op vind je een totaal ander landschap…
Dit zijn geen luchtbellen, het is ‘gewoon’ een of andere scheikundige
reactie met zwavelhoudend water én ???
Ik ben geen scheikundige, maar ik vond het wel een mooi natuur fenomeen !





Bij deze ‘blaasjes’ was ik ook niet zeker of de ‘blaasjes’
zuurstof bevatten… 🤔 Het is tenslotte zwavelhoudend water !
De geur van rotte-eieren (overal in het thermisch vulkaangebied)
word je heel snel gewoon… (die geur is heel goed tegen keelpijn !)
Maar als natuur fotograaf wordt je IJsland nooit gewoon !
Overal zie je nieuwe uitdagingen 😎!






Nog een paar cm verder naar boven….
De stroming in de gracht word een beetje sterker…
Wat ik zo mooi vind aan deze natuurlijke ‘chemicaliën gracht’
is de ongelooflijke verscheidenheid aan natuurlijke kleuren !





Zonder Raynox 250 op de 80mm macro lens…
Terug naar af ?? Wie zal het zeggen ? 😎
Waar we nu naartoe gaan,
is weer een (klein) hoofdstukje verder…
Maar het geothermisch van Hveravellir heeft nog veel geheimen in petto…
van onontgonnen natuurpracht tot WOW momentjes 🤗





Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje
(editie 48 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk mooie natuur daar in dat
wonderbare Hveravellir !!
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie !

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Dirk

IJsland 2019 (Deel 47)

Eindelijk zijn we door het woeste en onherbergzame
binnenland van IJsland geraakt…
Na veel dooreengeschud, ontwijken van putten en grote stenen,
zagen we het thermisch gebied in Hveravellir opduiken !
Een thermisch gebied vind je in gebieden met een hoge
vulkanische activiteit, omdat er zo’n 30 actieve vulkanen
verspreid zijn over het eiland, betekent dat dat er evenveel
thermische gebieden zijn met solfatoren, fumerolen,
geisers én openlucht warmwaterbaden.
Het thermisch gebied van Hveravellir is helemaal anders dan
het thermisch gebied van Leirhnjúkur (waar ik in 2016 was)

Na een eerste verkenning te voet, besloot ik om het grootste
gedeelte van wat ik zag in Hveravellir met een macro
lens te fotograferen !
Zelf heb ik nog maar héél weinig macro foto’s uit IJsland
gezien, nog minder zelfs in de thermische gebieden
(waar meestal met groothoek lenzen wordt gefotografeerd)

In Hveravellir heb ik veel mensen raar zien kijken naar mij,
toen ik daar met mijn macro lens bijna tegen de grond
of in het zwevelhoudend water zat 🤠
Ik ben blij dat ik toen heb doorgezet met de macro lens,
want het heeft me héél originele beelden opgeleverd ! 👍📷😎

Ga je meer in het Thermisch gebied van…





Een piepklein beekje,
het was sterk zwavelhoudend water dat hier stroomde
(aan de geur van rotte eieren merk je dat)
En toch is deze voor ons giftige omgeving vol leven !






Waar water is , is leven…
Zelfs zwavelhoudend water bruist van het leven !





Wat me ginder opviel, zijn de nooit aflatende kleine schokjes
in de grond… Dit komt door de nooit aflatende vulkanisch
activiteiten in de nabijheid…
Om een aarde trilling te fotograferen heb ik gemikt op
de weerspiegeling van de zon in het water en de sluitertijd
vertraagd tot 1/11 sec , zo kreeg ik enkele trillingen in deze
grotere tijdspanne tegelijk in één beeld.




Het kleine beekje, misschien 20cm breed,
leek wel een of andere onbekende planeet te zijn 😎





Een vreemde, groene kosmos !
Klaar om ontdekt te worden 😋
(op zo’n momentjes slaat mijn fantasie meestal op hol 🙃)





Soms geloofde ik mijn ogen niet…
Midden in een thermisch gebied in IJsland,
is er sprake van plastic vervuiling ! 😱





Met een klein takje heb ik dat stuk plastiek folie
aan de kant gekregen en in het terugkomen meegedaan
en in een vuilbak gedeponeerd.
Mensen die plastiek laten slingeren … dat zijn 🐖 in mijn ogen !





Nog een mooi voorbeeld van hoe de grond in het thermisch gebied
voortdurend trilt en in beweging is. Met onze stevige all terrein
boots voelen we die trillingen niet natuurlijk…





Tussen de eerste foto locatie in dit logje én deze laatste foto,
zit ongeveer 5 meter afstand…
Het zwavelhoudend beekje werd breder én dieper…
de geur van rotte eieren roken we al lang niet meer 😋
Het licht werd warmer… een fantastische wereld ging open voor mij…
We betreden een wereld die ik niet voor mogelijk hield…

Maar dat is dan weer voor latere Hveravellir IJsland logjes





Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje
(editie 47 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk mooie natuur daar in dat
wonderbare Hveravellir !!
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie !

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Dirk

IJsland 2019 (Deel 45)

Ondertussen is het ongeveer één maand geleden,
dat ik hier vertelde over IJsland…
Hoog tijd om daar verandering aan te brengen 😎
We zijn nog steeds onderweg naar het wondere Hveravellir ,
een thermisch én vulkaan gebied.
De camera is ook nog steeds de Sony RX10 mark 3 met de indrukwekkende
24/600mm zoomlens van Zeiss.
Deze combinatie zal geen potten breken als het op kwaliteit aankomt,
maar het is intussen mijn ideale 📷 foto-reisgenoot geworden 👍

De grote meerderheid van alle foto’s in dit logje zijn geshoot
vanuit onze jeep-camper.

Soms hebben we geluk dat het eventjes niet regent…
In het mooie licht van de zon kleuren deze indrukwekkende rotspartijen
in honderden tinten van groen, oranje, blauw…
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)






Hier zie je duidelijk dat de wegen in IJsland verhoogde wegen zijn…
Dit om niet té vast te rijden in de winter als hier meters dikke sneeuw valt !
Als je hier met je voertuig naast de weg beland… nu ja, dan heb je héél dikke pech 🥴
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)




Soms wordt er even gestopt…
plaspauze, de beentjes strekken
of… Genieten van de mooie IJslandse natuur in het mooie licht.
Met de 24/600mm kan je zeker leuke close ups maken !
Inzoomen tot 150 – 200mm en van op 1,5 tot 2 meter afstand een leuk plaatje schieten 🙂
(Deze is dus niet vanuit de rijdende jeep geshoot 😋)





Of nog wat meer inzoomen en nog wat dichterbij komen…
Dat begint al aardig op macro fotografie te lijken hé ?
Die RX10 is best wel een veelzijdige camera !
(Deze is dus ook niet vanuit de rijdende jeep geshoot 😋)





We reden over een tientallen kilometers lange vlakte,
met links en rechts indrukwekkende besneeuwde bergen…
Overal groeien hier dikke lagen korstmos, de mos laag is zo dik
dat je het voelt mee veren onder je voeten. Een raar gevoel soms 🙂
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)






Hier wou ik beide oevers van de rivier in de foto hebben, gewoon een kwestie om méér dieptezicht van dit wondere landschap te hebben.
(Niet vanuit de rijdende jeep geshoot)





Hier heb ik ingezoomd tot 600mm om meer details van de sneeuw, de berg én
de mooie weerkaatsingen in het spiegelgladde van de rivier te zien.
(Ook niet vanuit de rijdende jeep geshoot)





Weer enkele kilometers verder…
Je vraagt je af wat mensen bezield om op deze plek te wonen…
In de winter valt hier een paar meter sneeuw en blijft het maanden lang donker…
de meest nabije buur woont minstens 50km weg…
Vele gebieden hier in het binnenland zijn dan ook niet toegankelijk in de winter !
Deze verlaten plaatsen bezoeken is heel leuk, maar hier leven zal ik nooit kunnen.
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)






De laatste stukken in deze enorme vlakte…
ik denk dat deze vlakte groter is dan de helft van België !
Ook hier hadden we geluk dat het even niet regende !
De kleuren van de dikke korstmos en stugge grassen lagen zijn overdonderend.
(Vanuit de rijdende jeep geshoot)






We hebben de ‘klassieke’ wegen verlaten en rijden nu door het woeste binnenland…
De “weg” is uitgeschraapt door een enorme bulldozer die hier om de paar maand
eens passeert… Naast de weg rijden is zoals je ziet onmogelijk,
tenzij je een monsterjeep hebt natuurlijk 😁
Als je hier voorzichtig en traag rijd, dan wordt je ongelooflijk door elkaar geschud…
De oplossing is om hier met een hoge snelheid door te sjezen,
dan voel je de schokken niet meer 🤠



Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 45 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk mooie natuur daar in dat wonderbare land.
Ook de regen is ginder indrukwekkend… én meestal heviger dan in ons Belgenlandje !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie !

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Dirk

IJsland 2019 (Deel 44)

Ondertussen is het weer een tijdje geleden dat we in IJsland waren…
Hoogtijd dus om daar iets aan te doen !
Dit en volgend logje zijn de laatste logjes voor we arriveren
in het thermisch gebied van Hveravellir, waar ik me ferm heb geamuseerd
met een Laowa 9mm breedhoek én de 80mm Fuji X macro, natuurlijk
op een Fuji XH1 body. Maar dat is voor binnenkort 😉
Eerst passeren we de machtige Goðafoss waterval !
(Goðafoss, de ‘Godenwaterval’ op IJsland. De Goðafoss, wat ‘Godenwaterval’ betekend, is een waterval in de rivier Skjalfandafljót en is ongeveer 30m breed en 12m hoog. Het Lavaveld waar deze rivier doorloopt is 7.000 jaar oud en komt van de schildvulkaan Trolladungja.) Bron: Wiki

In Godafoss zijn we in 2016 ook geweest, toen hadden we 2 dagen de tijd om te
fotograferen. In 2019 hadden we maar een paar uur…
De foto’s uit 2016 zijn dan ook stukken beter als deze in dit logje…
(klik hier om naar Godafoss in 2016 te gaan)
De foto’s hier in dit logje zijn meer “snelle” reisfotografie …





Normaal gezien zou ik hier ook graduele grijs filters gebruiken,
maar omdat er hier zoveel volk rondliep kon ik me dat niet permitteren…
Bij een sluitertijd van 60sec of meer kan je zeker zijn dat er hier de een of andere
oen voor je camera komt lopen…
De beweging van het water is hier niet ‘verzacht tot een waas’,
maar het eind resultaat heeft zeker ook zijn charmes 🙂






Het stuifwater van deze immense waterval kan je kilometers verder nog voelen…
Op deze plaatsen aan de randen moet je wel opletten…
de randen zijn door het ononderbroken stuifwater erg poreus geworden.
Als je te dichtbij komt, is de kans groot dat de grond onder je voeten wegzakt…
En dan flikker je een heel eind naar beneden natuurlijk 😶





Deze kleine zij arm van de kolkende rivier had ik in 2016 ook ‘ontdekt’…
De kleuren van het gras, het water, de rotsen zijn nog steeds betoverend mooi !





De ongelooflijke verscheidenheid in de graskleuren vind ik super om te zien !
Tot op deze moment regende het héél even niet…






Toen we verder reden, richting Hveravellir regende het terug…
Je kan ook duidelijk de schaduwen van de wolken zien op de berg flank !
Deze foto doopte ik : “De Tranen Van De Reus”
(btw, alle volgende foto’s zijn geshoot vanuit onze rijdende jeep-camper…)






In IJsland kan je naaste gebuur 50km verder wonen…
In de winter is het hier maandenlang donker,
in de zomer gaat de zon bijna niet onder…
Het leven moet hier echt niet eenvoudig zijn !






Zoals in elk bergland maaien ze de grassen,
dat dient als wintereten voor het vee…






Het laatste van de zomer…
er is nog steeds sneeuw te vinden !
Maar elk jaar is er minder en minder sneeuw 😶






Nu rijden we door een gebied met ongelooflijke landschap pen.
Op de berghellingen groeien fel gekleurde korstmossen,
terwijl het bovenste van deze bergen gewoon kale rotsen zijn






Een Z/W impressie van deze bijzondere bergen…






Een paar km verder in deze sprookjesachtig mooie bergen
geloof je je eigen ogen niet !






Amper 1 km verder dan de vorige foto is het licht ondertussen helemaal veranderd !
Ze noemen IJsland niet voor niets het land van de 4 seizoenen op 1 dag 😎



Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 44 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk mooie natuur daar in dat wonderbare land.
Ook de regen is ginder indrukwekkend… én meestal heviger dan in ons Belgenlandje !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie !

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Dirk

Afscheid van een vriend

De komende tijd zal het in mijn blogje én mijn reacties op andere
logjes wat stilletjes zijn…
Deze avond kreeg ik te horen dat mijn vriend én voorbeeld
in de fotografie, Johan Dermaut, overleden is…
Gisteren werd een ongeluk met de auto hem fataal…

Johan was even oud als mij en was ook met pensioen,
We hadden vele koffers vol met foto experimenten en
massa’s fotoprojecten om nog samen uit te werken…
Vele toekomst dromen die nu leeg geprikt zijn…😥

Ik zal Johan herinneren als een integere, rechtaan, rechtdoor man,
ook soms als een heel gevoelige en kwetsbare man…
als artiest/kunstenaar in de fotografie heeft hij alles bewezen
wat er bewezen moet zijn…
Ook op intellectueel & begrijpend vlak was Johan steeds voorop…
Omdat je alle wereld nieuws verslond, inwendig filterde én tot
rake besluiten kwam, zal ik onze ‘lange’ gesprekken over de
nationale én internationale situatie, actualiteit en politiek echt wel missen…
We hebben genoeg uren in de auto doorgebracht,
onderweg naar een of andere fotoshoot of tentoonstelling…
& met genoeg Starbucks koffie om over van alles diepgaande gesprekken te houden !

Fotografen hebben meestal weinig foto’s van zichzelf of van elkaar…
Maar gelukkig had ik wat snapshots van Johan tijdens onze IJsland reis in 2019 gemaakt…
(Op vraag van Johan zelf !)

Johan in de omgeving van de Svartifoss_Gletsjer,
Op verkenning van de drijvende ijsbergen…




De eerste én nu ook de laatste IJsland reis die we samen maakten…
Dju toch ! 😥





Dit is ook typisch Johan, IJsland foto’s maken met een mobieltje…
Velen raden hem dat af, maar Johan geloofde echt in dit project
en heeft verdomd goede gsm foto’s van IJsland gemaakt !


Tabee Johan, het gaat je goed,
blijf goede fotografie maken, ergens hierboven,
in het Walhalla van de 📸

De Blog & Website van Johan: https://photodj.be/

Dirk

IJsland 2019 (Deel 41)

In mijn vorige IJsland logje,
had ik het heel even over de wilde paarden die je bijna overal in IJsland
kan tegenkomen.
Omdat ik jullie deze 🐴 foto’s zeker niet wil onthouden,
heb ik vandaag van die IJslandse paarden een apart logje gemaakt.
Even terzijde… In IJsland spreken ze niet zomaar van hun “paarden” hé …🤠
Ze spreken van hun IJslanders !
Zo worden de wilde paarden in IJsland met respect genoemd.
In deze link vind je nog wat extra informatie over deze edele dieren.

We bevinden ons nog steeds in de omgeving van Höfn,
het Vikingcafe én het VikingDorp.
De camera is ook nog steeds de Sony RX10 mark 3.
Dit logje gaat uiteraard verder waar mijn vorig IJsland logje eindigde…
Maar dat wist je natuurlijk al hé 😂

De 24/600mm zoom lens is uitermate geschikt om deze edele dieren
vanop een respectvolle afstand te benaderen én te fotograferen.
Als je persoonlijk ooit al het extreem ruige weer in IJsland hebt meegemaakt,
dan kan je niets ander dan respect hebben voor deze IJslanders,
die zonder beschutting overleven…
Only the strongest survive…






Zijn het geen schoonheden ?
Alleen al de reflectie in het zeewater van het eerste paard vind ik mooi 😎
Deze IJslanders geven een leuke invulling aan ‘mooie blondjes‘ hé ? 🤭
Wist je dat deze IJslanders kunnen ruiken waar het meest voedzame gras groeit ?
En dit in een omgeving die meestal omringd & overspoeld is met zeewater !
Chapeau denk ik dan…





Iedereen die iets van paarden kent,
weet dat dit een ‘grijze schimmel’ is.
Daarom kan je als fotograaf een stapje verder dan ‘klassieke fotografie’ gaan …
Wat abstraheren kan nooit kwaad 😇




De zelfde IJslander als in de vorige foto,
maar dan in een klassieke compositie …
Ik vind beide foto’s wel ok.





Een jong, speels en vooral ondeugend IJslander veulen…
Het werd meerdere keren terug op zijn plaats in de pikorde geduwd
door mamma IJslander 🐎
Dieren zijn daar oneindig meer soepel in dan wij, mensen…
Na enkele levens lesjes hebben veulens het echt wel “begrepen”…
Terwijl wij mensen meestal nodeloos blijven terug duwen…
Evolutie??? Iets om over na te denken hé ?






Moeder en dochter…
Het was ontroerend mooi om te zien hoe het speelse IJslander veulen
bij de moeder bescherming kwam zoeken als de andere veulens verstoord
reageerden op zijn/haar ? speels & puberaal bijt gedrag.
Het gedrag tussen onze mensen kleuters / pubers
én deze IJslanders is tot zekere hoogte vergelijkbaar 😉






Het rasta kapsel van dit IJslander veulen viel me echt wel op !
Deze IJslanders zijn lichamelijk echt goed uitgerust én uitermate gehard
om het extreem ruige klimaat in IJsland te overleven.
De manen van de IJslanders hebben een soort vette smeerlaag waardoor regen langs de huid loopt voordat de vacht nat en koud wordt. Dat kan tellen !
En ze hebben ook een dikkere vacht in de winter om ze warm te houden. Hun lichaamsfuncties zijn langzamer als het donker en koud is tijdens de lange IJslandse winters. Om zo energie te sparen voor als het nodig is. Ongelooflijk toch ? 🧐
(zie ook de eerste 2 links in het begin van dit logje voor info hieromtrent)





De pels van deze edele dieren is ongelooflijk ruw en dik,
dat maakt ze gehard voor alle weer in IJsland.
Geloof me maar… in IJsland zijn er elk jaar stormen die we in onze lage
landen nog nooit hebben meegemaakt…
Stormwinden van > 250km/uur bijvoorbeeld zijn er geen zeldzaamheid…
Deze IJslanders hebben het leren overleven !
Wat 1200 jaar evolutie en gewenning kan doen hé ?
(zie ook de eerste 2 links in het begin van dit logje voor info hieromtrent)





Het edel dier bleef staan kijken naar ons,
wat me de kans gaf om dit ruige portret te maken.
Ter info, het dier stond ongeveer 8 tot 10 meter verder.
Als je als fotograaf rustig blijft, géén lawaai maakt en traag, respectvol beweegt,
dan word je door deze edele dieren aanvaard.
Dat zijn wondere momentjes hoor 😘






Een ander ondeugend veulen heeft zijn lesje ook nog niet geleerd…
Het ging voortdurend in de hals van andere veulens bijten…





De andere IJslander veulens waren zeker niet gediend van dit puberaal gedrag…
De moeder van deze revolterende puber zag het gebeuren
en greep bliksemsnel én tijdig in… !
Maar… Die corrigerend & opvoedkundige tik ging zo vlug voorbij,
dat ik niet eens de tijd had om het gebeuren te fotograferen…
Sorrie daarvoor… De Sony RX10 is echt geen snelle actie camera… 🤔




Maar gelukkig zijn dieren niet rancuneus hé …
Het puberend veulen had de reactie van de mama begrepen
en zijn/haar lesje geleerd.
Wat moedermelk drinken daarna kan wonderen doen ,
om de band tussen veulen en merrie te verstevigen.
Zo worden kleine IJslanders met kleine beetjes ook wel groot én sterk 👍😉



Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 41 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJslander paarden fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wonderbare land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie ! 🤗

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 40)

Van het schattige taart terroristje én de zondagse roest,
is het weer hoogtijd om te verkassen naar IJsland.
We zijn nog steeds in de buurt van het Vikingdorp in Höfn,
de camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
Dit logje gaat natuurlijk verder waar mijn vorig IJsland logje eindigde 😇

Deze magisch aanvoelende omgeving van spiegelglad zeewater,
bergen die als het ware ontsnapt zijn uit The Lord Of The Ring,
perfecte reflecties van die bergen in het zeewater,
smeekte me als het ware om lekker te gaan experimenteren met mijn
ondertussen al gekende “Speelse Spiegelingen” ‘techniek’.

Wat ik geleerd heb bij breedhoek landschap fotografie,
is “iets” in de voorgrond van de foto te plaatsen, om je landschap foto
meer “diepte” te geven, ook om het geheel interessanter te maken.
Dat “iets” is hier gewoon bijeen gespoeld zeegras…

Even ter zijde… Zie je die kleine zwarte en bruine stipjes aan de rand van de berg ?
Dat zijn IJslanders… Geen mensen, maar paarden !
Weldra post ik een apart logje van deze prachtige dieren… Nog ff geduld dus 😋🤭😇





Om “Speelse Spiegelingen” samen te stellen, moet je op voorhand het hele
plaatje in je hoofd hebben gemaakt…
Het is dus niet zomaar een foto maken en later eens zien wat je er kunt van maken…
Hier heb ik heel bewust deze plaats en kijkhoek voor de foto gekozen…






om er tenslotte dit enorm ‘hartje’ van te maken 💖🤠
Het door de witte wolken steeds veranderend zonlicht was heerlijk om te zien !





Hier heb ik ongeveer een meter naar voor gestapt…






Het ‘Speelse Spiegeling’ eindresultaat is hier anders
dan in de voorgaande spiegeling. Omdat ik dichterbij het water stond
en de wolken ondertussen wat verschoven zijn, is het licht op het water ook veranderd.






Dezelfde oever, hetzelfde water en dezelfde bergen…
Nu sta ik bijna 100 meter dichter bij de bergen, dan in de vorige foto’s…
De kleur van het zeewater gaat van lichtblauw naar diep donker blauw,
De okerkleuren van de zeegrassen in het zeewater, zijn hier heel interessant als voorgrond…





geeft tenslotte als eindresultaat…





Nog een ander oogpunt eind resultaat,
een paar meter verder of achteruit zal hier zeker het verschil maken.





Hier heb ik de bergen in mijn rug, het landschap is direct helemaal anders hé ?
Als je je fantasie wat laat werken,
dan zie je overal kansen opduiken om ‘Speelse Spiegelingen’ te maken 🧐
Als ‘iets‘ in de voorgrond, heb ik hier gewoon gebruik gemaakt van de witte bloemekes 🤠





Het eind resultaat van vorige foto….
In IJsland ‘voelde’ ik reeds deze “Groene Zeetrol” in dit plukje gras en het zeewater
Wat de wondere magie van IJsland allemaal niet kan doen hé ? ✨🤠


Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 40 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wonderbare land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie ! 🙂

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 39)

Zoals de titel het al verklapt heeft,
gaan we vandaag nog eens naar IJsland 😉
We zijn nog steeds in de omgeving van Höfn en het Viking dorp.
Dit logje gaat gewoon verder waar het vorige IJsland logje eindigde…
De camera is ook nog steeds de Sony RX10 mark 3.
Waar ik in het vorige logje vooral aandacht had voor het landschap
in het algemeen, én omdat het die dag uitzonderlijk mooi weer was
op deze plaats, heb ik graag van de gelegenheid gebruik gemaakt
om het landschap eens vanuit een ander oogpunt te bekijken…

Het zeewater op deze zandplaat van zwart lavazand is slechts enkele
millimeters diep… Die dag was het uitzonderlijk windstil in Höfn,
waardoor ik bijna rimpelloze foto’s van dat zeewater kon maken…
Hier en daar staken piepkleine zeewater plantjes boven het water uit.
In mijn ogen waren het unieke stillevens ! 🤠






Een soort rietachtige stengels groeien in het door kleine geel/oranje korstmossen
vergeven water. De stengels zijn amper een tiental cm hoog.
Het zeewater was min of meer een perfecte spiegel,
waardoor dit stilleven uit zichzelf een bijne perfecte Speelse Spiegeling werd 😎






Hier was het zeewater volledig in het zwarte lava zand gezakt,
waardoor de slierten geel/oranje mos opdroogden in de zon.
In mijn ogen is dit kunst… Het doet me nog altijd denken aan het heerlijk
grillige werk van Fred Bervoets (Zwarte panter, Antwerpen)





Soms is de lokroep van het imposante landschap weer te sterk…
Links in de verte zie je het (voor 80%) ingestorte Vikingdorp,
De bewegende schaduwen van de overdrijvende wolken,
op de zon overgoten bergflanken, zijn echt groots om te zien !
In dit landschap zijn mythen en sagen geboren !
Dat voel je hier gewoon !





Ergens in dit landschap vond ik een oude tak, een oude grenspaal ?
Mijn fantasie ging natuurlijk weer eens met me op de loop ! 🙃
Hier zag ik natuurlijk geen stok in, maar zag de Midgaardslang die in de Noorse
mythen en sagen heel bekend én gevreesd wordt !






Op deze plaats was het zeewater boven het zwarte zand al wat dieper…
Hier zocht ik naar interessante oog en kijk punten…
Op zoek naar onderwerpen voor “Speelse Spiegelingen”… je weet wel hé ? 😉
Door de “beperking” van de 24mm groothoek (hier zou een 16mm veel beter zijn)
moest ik mijn ‘techniek’ aanpassen aan de mogelijkheden die ik toen had….





Bijna op dezelfde plaats als de vorige foto ,
maar ik was hier een paar meter naar rechts gegaan en 1 of 2 meter achteruit…
Het word al veel beter (met wat ik voor ogen heb),
maar tevreden was ik nog niet echt…
Het YESS buikgevoel was er nog niet 🤗





Op deze plaats voelde ik echt ‘het YESS buikgevoel’ !
Het licht , de kleuren, de schaduwen en de rimpelloze structuren in het water
voelden perfect aan !
Met deze foto kan ik me eens 📷 laten gaan ! 😎






Van de vorige foto heb ik een paar maanden later deze ‘Speelse Spiegeling’ gemaakt.
De magie van IJsland leent zich perfect voor dit soort van creatieve Spielerijtjes 😇
In volgende IJsland logjes zal ik hier zeker nog verder in gaan…




Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 39 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wonderbare land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 38)

Zoals de titel ons reeds heeft verklapt,
gaan we in dit logje nog maar eens terug naar het wonderbare IJsland !
Dit logje gaat gewoon verder waar ik in het vorige IJsland mee eindigde…
We zijn nog steeds in Höfn, in de nabijheid van het Viking dorp én het Viking cafe.
De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
De 24/600mm superzoom lens heeft zijn dienst al flink bewezen 😎

Even terloops…
Heb ik jullie al verteld over de IJsland foto’s van mijn fotografie kameraad,
Johan Dermout ? Hij heeft al zijn IJsland 2019 foto’s gemaakt met een gsm !!
Een iPhone X & een Huawei P30 als backup waren zijn ‘wapens’.
Zijn IJsland 2019 foto’s kan je hier bekijken…

In dit ongelooflijk mooi gebied mogen fotograferen is zalig !
Maar het is soms wat tricky om de witbalans van de camera
goed in te stellen…
Omdat je hier te maken hebt met witte wolken die bijna puur wit zijn
én met gitzwart lavazand tegelijk, durft de lichtmeter van je camera
soms wel eens verkeerde beslissingen te nemen…
Kortom, het dynamisch licht én kleurbereik “goed” krijgen is in deze
omgeving moeilijker goed te krijgen dan anders.
Het is een uitdaging, maar uitdagingen zijn er om aan te pakken hé ? 😋🧐
De lichtmeter in je camera,
gaat er vanuit dat er gemiddeld 18% grijs zit in elke foto…
Bij alle foto’s in dit logje zal de camera zeker geen 18% grijs vinden in het totale plaatje
en zal daarom over of onder belichten…
Als fotograaf moet je de EV wat hoger of lager zetten, de witbalans manueel
wat bijsturen, je lichtmeting methode aanpassen, enz
dit alles om de kleuren en het licht in je foto zo natuurlijk mogelijk te houden.
Het natte zwarte zand kleurt blauw, omdat het water in het zand de blauwe lucht
erboven weerkaatst.
Waar het zwarte lava zand droger is, krijg je een heerlijk diepzwarte kleur.





Soms is het zand bijna droog en echt zwart,
terwijl ervoor én erachter enkele millimeters zee water over het zand drijft…
én de bergen erachter perfect weerspiegelen !
IJsland blijft me verbazen ! 🧐






In dit gebied is het altijd zoeken naar mooie composities.
Op de voorgrond een plek met min of meer droog zwart zand,
gevolgd door onze voetsporen.
In de verte zie je de restanten van het Viking dorp (een oude filmset)






Min of meer honderd meter dichterbij de bergen en het Vikingdorp…
De zand plaatsen mét of geen water verplaatsen zich hier voortdurend !
Je verveelt je hier geen seconde 🤠
Het matte zwart van het droog lava zand vond ik prachtig contrasteren
met het frisse groen van de waterplanten én de blauwe hemel.





Als de wind even gaat liggen (wat héél zeldzaam is hier !),
dan kan je bij helder weer (wat hier ook heel zeldzaam is)
min of meer rimpelloze reflecties van de bergen in het zeewater zien.
In de volgende foto zie je heel duidelijk hoe diep dat water is…





Een detailfoto van onze voetsporen…
Hier zie je duidelijk dat de zee hier maar een paar millimeter diep is…






In het vorige IJsland logje vertelde ik al van de IJslandse politie,
die hier regelmatig op patrouille komt.
Met een grote, zware jeep rijden ze door het zwarte zand…
Hier zie je het jeep spoor al vaag…






Hier heb ik het jeep spoor meer in de kijker gezet..
Maar nog steeds was ik niet echt tevreden…
Een foto van dit jeep-spoor kan veel beter…






Omdat ik het jeep-spoor in dit zwarte zand best wel fascinerend
én ook eigenlijk wel een uniek gebeuren vond,
wou ik meer en meer details ervan vastleggen.





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een beter beeld van dit jeep-spoor kon ik die dag niet maken denk ik 🙂
Een paar minuten later was het alsof er nooit een jeep-spoor was geweest !
IJsland zit vol verrassingen, ook daar waar je ze niet of nooit verwacht 🤠🤗





Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 38) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wondere land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk