Op zoek naar zonnebloemen

Omdat het de laatste dagen niet veel meer doet dan regenen en nog eens regenen,

neem ik je nog eens mee naar de warme Franse zomerzon, anno 2017.

We waren daar op vakantie in de Dordogne streek en hadden die dag

het stadje Bergerac bezocht. (Klik hier voor het Bergerac-bezoek)

Op de terugweg naar Les Eyzies (onze camping) reden we door

de uitgestrekte zonnebloem velden én genoten ervan :mrgreen:

 

Die zonnebloem warmte van toen deel ik graag met al mijn bezoekers 😉

 

 

 

Het was die dag nogal warm geweest…

Dat het ging uitdraaien op een flink zomer onweer, was duidelijk.

Maar ik heb liever onweer wolken dan een saai blauwe lucht 😎

 

 

Draaiend naar de zon

om volop te genieten

onze Tournesol

 

 

Een gevleugelde zonnebloempitten dief aan het werk 😉

 

 

 

Onlangs heb ik ergens gelezen dat bloemen ongeveer

130 miljoen jaar geleden ontstaan zijn…

Dat is heel wat langer dan wij, mensen reeds bestaan.

En in ons korte bestaan hebben we als mensheid al heel veel kapotgemaakt…

Dan doen de bloemen en planten het verdorie veel beter dan wij :mrgreen:

Het is fantastisch vind ik, om te zien hoe deze bloemen groeien !

Er zit een wiskundig patroon in.

De natuur is een oneindige bron van verrassingen 😎

 

 

Het zal gaan stormen

maar zonnebloemen volgen

hun zon zoals steeds

 

 

Het is ongelooflijk als je ziet hoe uitgestrekt die zonnebloem velden zijn !

 

 

We eindigen dit logje met een vraag :mrgreen:

Weet je waarom een zonnebloem naar de zon draait ? ? 😉

Onvolwassen planten waarvan de bloemknop nog niet geopend is, vertonen heliotropisme:

overdag draait de bloemknop op zonnige dagen mee met de zon.

’s Nachts keert de bloemknop terug naar de oostelijke stand.

Deze dagelijkse beweging wordt bewerkstelligd door ongelijke groei en

door celstrekking van de bloeistengel.

Een zonnebloem heeft namelijk geen pulvini (bladkussentjes).

Tegen de tijd dat de bloeiwijze zich opent, verstijft de bloeistengel in de oostelijke stand;

het heliotropisme is dan voorbij. Daardoor wijzen bloeiende zonnebloemen de hele dag naar het oosten.

(Bron: Wikipedia)

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit zonnebloemen logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zomerse fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Op zoek naar Cyrano De Bergerac

Voor vandaag wil ik terug een grote sprong maken qua onderwerp…

Van de tropische vlinders en de macro’s van herfstblaadjes,

neem ik je vandaag mee naar Frankrijk, de Dordogne.

De zomer van 2017, het was drukkend warm in Les Eyzies,

we besloten een oud stadje te bezoeken,

om de simpele reden dat de warmte wordt tegenhouden in die smalle steegjes.

Het te bezoeken stadje voor vandaag is Bergerac, heel bekend voor zijn wijn,

maar zeker ook heel bekend door Cyrano De Bergerac

die hier heeft gewoond en gewerkt. (Frans dichter, schrijver én militair )

Op Cyrano’s leven baseerde Edmond Rostand een succesvol toneelstuk,

dat werd verfilmd met Gérard Depardieu in de hoofdrol.

Van Cyrano werd ook verteld dat hij een bijzonder grote neus had 😉

 

Ik hou van die oude, deels vervallen Franse stadjes.

De buitenkant mag ietwat vervallen, verwaarloosd lijken,

maar binnen de huizen vind je meestal prachtige meubelen

en eerste klas design spullen.

De mensen hier leven in een heel ander ritme dan ons jachtig vooruit

rapper maak plaats maak plaats leventje :mrgreen:

 

Een smal steegje, waar het zeker 10 graden minder warm was dan buiten de stad !

 

 

 

Dit soort van fotografie nodigt gewoon uit voor zwart/wit omzetting

 

 

 

Wat verder weer een typisch Frans tafereeltje…

Een groepje vrienden, samen aan tafel,

glaasje witte wijn, pastis, assortimentje kaas…

uitleggen met handen en voeten, zoals alleen de Fransen dat kunnen  🙂

Leven zoals God in Frankrijk 😎

Hier en daar zakken de huizen een beetje scheef,

maar niemand stoort zich daaraan !

j’aime la France ! 😉

 

 

 

Bij deze zwart/wit omzetting besloot ik voor een kleur selectieve bewerking.

Het belangrijkste in deze foto, het groepje vrienden, blijft in kleur.

 

 

 

Een pittoresk stadspleintje…

Het was rond 13uur

Er was geen enkel geluid, alles was bedekt met de mantel der stilte…

In de schaduw was het zalig vertoeven !

 

 

 

 

Weer een zwart/wit kleur selectieve omzetting…

Titel van deze foto : Vergeten tijdschrift

 

 

 

Als je een oud stadje bezoekt, dan kom je andere bezoekers tegen…

Deze jongen had ik in gedachten ‘De karate kid’ genoemd 😉

Hij poseerde voor mij, op de beste plaats die ik me kon indenken!

 

 

 

 

Terug een zwart/wit omzetting van vorige foto,

Omdat “de karate kid” een rode hoofdband droeg,

koos ik ervoor om het rood te laten voor wat het is.

Spelen met selectieve kleur in zwart/wit is leuk om te doen vind ik 😎

 

 

 

“De karate kid” was intussen verdwenen…

Nog vlug een foto van dit kerkpleintje,

de omzetting naar zwart/wit maar met behoud van alle rood én groen !

Het brengt meer evenwicht nu vind ik 😀

 

 

 

Om af te ronden voor vandaag…

Een standbeeld ter ere van Cyrano is hier wel op zijn plaats 😎

 

Cyrano is vooral bekend voor zijn sciencefictionverhaal Histoire Comique des États

et Empires de la Lune (1657) en het hierop volgende Les États et Empires du Soleil (1662).

Het werk staat vol met luchtreizen, bizarre ontmoetingen, gevechten met inboorlingen,

juridische processen waarin de held wordt bijgestaan door een advocaat die enigszins op de hoogte

is van de gewoonten op aarde, diepzinnige discussies met filosofen over politiek en economie

en zelfs ontmoetingen met Plato, Democritos en Descartes.

De luchtreis vindt plaats in een grote houten kist,

zeer licht van gewicht, die hermetisch gesloten kan worden.

Het geheel werd aangedreven door een kristal en een zeil dat bewoog op zonnewind.

De straling van sterren werd zo omgezet in bruikbare energie.

Hiermee overbrugde het vaartuig afstanden van duizenden kilometers.

(Bron: Wikipedia)

 

Wat een bijzonder rijke fantasie had Cyrano hé ?

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit Cyrano De Bergerac logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zoektocht naar Cyrano stad fotografie,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland 2016 (editie 67) – The Final End

Eigenlijk breek ik in dit logje met mijn filosofie

van chaos en onvoorspelbaarheid… :mrgreen:

Twee keer op rij publiceer ik een logje over IJsland 2016…

Maar omdat je gewoon bent dat ik hier van de hak op de tak spring,

is dit kleine stukje regelmaat an sich ook wat chaotisch 😉

 

Dit is echt wel het allerlaatste logje van onze IJsland 2016 fotoreis hoor.

De ‘brave’ IJslandse macro’s, uit mijn vorig logje, kunnen wel mooi zijn,

maar ze vertellen ons niet echt over de ziel van dit woeste en ruige land.

Met deze laatste editie wil ik nog even inzoomen op een plek die

ik persoonlijk één van de mooiste én tegelijk meest dramatische plekken vind in IJsland.

Met dramatisch bedoel ik hoe het gletsjer ijs in een recordtempo afsmelt !

De Vatnajökull gletsjer (oppervlakte 8.400 km²) bijvoorbeeld is in 3 jaar tijd

8 meter diep in zijn totale oppervlakte afgesmolten 🙄

En zeggen dat er nog steeds mensen zijn

die beweren dat er niets aan de hand is met het klimaat wereldwijd … 😥

 

Enfin soit,

laat ons genieten van wat er nog rest van het blauwe gletsjer ijs !

Brokken van de gletsjer drijven in de Atlantische oceaan…

Hier heb ik gewerkt met polarisatie filters, graduele grijsfilters,

little én big stoppers om beweging te laten verglijden…

Het gitzwarte strand en het zonlicht in het ijs  maakt het moeilijk

om een correcte witbalans te vinden…

Maar uitdagingen zijn er om aan te nemen hé 😎

 

 

 

Een little stopper die 5 stops licht wegneemt,

laat me toe om de beweging van het kustwater te laten verglijden

én het felle zonlicht genoeg af te zwakken

zodat er een evenwicht is tussen wit & zwart (dynamisch bereik).

Maar genoeg technisch gezwets nu… :mrgreen:

 

Het ijs wordt dunner

gletsjers smelten wereldwijd

het is vijf voor twaalf

 

 

 

 

Een eenzaam brokje ijs… drijvend op de golven, bijna gestrand…

Nog een paar uur zal het leven,

om dan terug oceaan te worden !

 

 

 

 

 

Gletsjer ijs is blauw…

Hoe zou dat komen ?

Blauw ijs komt voor wanneer sneeuw op een gletsjer valt

en wordt samengeperst zodat het onderdeel wordt van de gletsjer.

Gedurende de reis afwaarts van de gletsjer worden alle luchtbellen

eruit geperst en neemt de grootte van de ijskristallen toe zodat ze helderder worden.

Het ijs is om dezelfde reden blauw als dat water blauw kan zijn,

namelijk door de absorptie van rood en geel licht zodat blauw licht overblijft.

Deze absorptie vindt plaats door hydroxylgroepen.

Dit gebeurt echter pas nadat het licht een lange weg (ca. 1 m) al heen en weer kaatsend

door het ijs heeft afgelegd. (Bron: Wikipedia)

 

 

 

 

Als fotograaf moet je hier heel snel werken…

Elke 10 tot 15 seconden spoelt een (onvoorspelbare) golf over het strand.

Als het water terugtrekt én een brok ijs blijft liggen

dan heb je maar enkele seconden de tijd om te kadreren, scherp te stellen

én de foto te maken. De volgende golf komt er ondertussen terug aan !

Sommige golven zijn rustig en laag, de volgende golf kan 10 of 20 meter

verder stromen dan de vorige…

Hier moet je dus heel ferm oppassen !

Bij een hogere golf kan de onderstroming je meesleuren in zee !

 

 

 

De onvoorspelbaarheid van dit ruige land levert dan ook

onvoorspelbaar mooie foto’s op 🙂

 

Blauwe ijs blokken

drijvend in de oceaan

waar ze verdrinken

 

 

 

Langere sluitertijden (1/2 tot 1 seconde) ‘ontvriezen’ de zee bewegingen.

Hier is gebruik gemaakt van de little stopper.

In het ijs zie je nog sporen van rots puin waar deze ooit, immens grote

gletsjer ijs blok heeft over geschuurd op zijn weg naar beneden…

 

 

 

Ik vind het leuk als de golven weer terugtrekken naar de oceaan,

om de witte schuimsporen die héél even achterblijven op het gitzwarte strand

vast te leggen in een foto.

 

 

 

Soms drijven er nog echt heel grote blauwe ijsblokken in het zeewater…

Hier is het aangenaam zoeken naar mooie composities,

een stilleven gemaakt door de zee op te bouwen 😉

 

 

 

Als definitieve IJsland 2016 afsluiter…

Als het licht echt té fel word, dan schuif ik een 2de graduele grijsfilter erbij

om dat felle ochtend zonlicht af te zwakken.

Het ochtendrood verkleurt nu ook het grijze zeewater…

Voor mij zijn dit ultieme geniet momentjes :mrgreen:

 

 

Blauwe ijsreuzen

subtiel belicht door de zon

verdrinken zwijgend

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer eens aan het eind van een IJsland foto logje (editie 67 reeds !) gekomen …

Dit logje is het allerlaatste in de <IJsland 2016> foto serie

 

De foto’s van onze laatste reis, IJsland 2019 worden naarstig verwerkt 😎

Weldra kan ik daar al een eerste logje uit samenstellen !

Eén ding kan ik je nu al zeggen : Er zitten een paar foto juweeltjes tussen

waar ik heel gelukkig mee ben 😉

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

IJsland 2016 – Nog eentje om het af te leren… (Deel 66)

Op 22 september laatstleden poste ik mijn, (naar ik toen dacht),

laatste IJsland logje van onze IJsland 2016 reis.

Toen ik vandaag nog wat bladerde door die IJsland 2016 foto’s kwam ik

een serie macro’s tegen die aan mijn aandacht ontsnapt zijn.

We waren bij Hraunfossar, de langste waterval van IJsland.

Het was 1 september, de temperatuur was al dik onder nul (i love it 😎 ),

Maar om nogmaals watervallen te fotograferen…

pfff… daar had ik niet echt zin meer in… 😳

Ik denk dat ik een overdosis waterval fotografie heb gekregen ! 😉

 

De zon stond heel laag, het licht was heel zacht omfloerst

door wolken en fijne nevels… het had licht gevroren ! (-5ºC ofzo)

Ondergetekende kreeg dikke zin in macro fotografie ! :mrgreen:

Alle foto’s zijn zoals ik het toen zag, er is geen flits of zaklamp gebruikt,

alleen het licht van de zon én natuurlijke schaduwen.

Fotogerief: De Canon macro 100mm op de Canon 6D

 

Ergens onderaan het struikgewas…

Het licht was echt zalig zacht omfloerst én het was heerlijk fris buiten 😀

Het tijdstip was ongeveer 6u in de morgen…

 

 

 

Hoe mooi kan licht gerijmd gras in het prille ochtendlicht zijn hé ?

 

Zacht ochtend licht straalt

heel verlegen door het gras

laat het ontwaken

 

 

 

Hier had ik kleur temperatuur op “Daglicht” gezet…, terwijl ik in de schaduw zat !

Het leuke was dat nu het bevroren gedeelte meer in het blauw (koudere kleur) kwam

en het ontdooide (langer door de zon belichte) deel was warm groen of geel 🙂

 

 

 

Sommige tafereeltjes vond ik sprookjesachtig mooi :mrgreen:

 

Zacht warm ochtendlicht

brengt me in vervoering, zo;

sprookjesachtig mooi

 

 

 

 

Deze foto is dezelfde als de voorgaande,

maar hier heb ik het licht een streepje hoger gezet

én de kleuren ietwat meer gesatureerd.

Zo komt het blauw en het rood meer natuurlijk over

(zoals ik het toen zag)

Noot: Mijn beeldscherm is kleur-gekalibreerd,

het kan zijn dat de kleuren op jouw beeldscherm afwijken…

Daar kan ik helaas niets aan doen.

Ter info:

Om mijn scherm te kalibreren gebruik ik de Color Spyder van Datacolor

 

 

 

Die minuscule ijs-partikeltjes die zomaar ‘groeien’ aan de blaadjes

en de grassen, zijn altijd weer verrassend mooi

 

 

 

Bloemen in IJsland

kunnen tegen een stootje

ze zijn bikkelhard !

 

 

 

Ja, zelfs in IJsland kan je paddenstoelen vinden :mrgreen:

Om foto’s in deze kijkhoek te nemen,

moet je echt languit op de grond gaan liggen hoor 🙂

Gelukkig had ik een grote plastieken vuilzak mee,

om mij én mijn kleding te beschermen tegen de ijskoude natte grond.

 

 

 

Een paddenstoeltje

groeiend op een dode boom

doet hem weer bloeien

 

 

 

Ik heb naar kaboutertjes gezocht, maar niet gevonden !

Zouden er eigenlijk kaboutertjes bestaan in IJsland ??

of moet ik zoeken naar kleine trolletjes ?? 😉

 

 

 

De ijskristallen op deze plant zijn reeds aan het smelten …

De ochtendzon is genadeloos !

 

 

 

Dit plantje stond wat meer in de schaduw,

de ijskristallen leefden hier nog wat langer 😎

Macro… de magische wereld van het onbekende !

Klaar om te ontdekken 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een blaadje versierd met ijskristallen

Je merkt dat de herfst hier al bezig was !

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer eens aan het eind van een IJsland foto logje (editie 66 reeds !) gekomen …

Dit logje is waarschijnlijk het einde van deze IJsland 2016 serie

(maar zeker ben ik niet 😉 )

 

De foto’s uit onze laatste reis, IJsland 2019 worden naarstig verwerkt 😎

Weldra kan ik daar al een eerste logje van maken !

1 ding kan ik nu al zeggen : Er zitten een paar foto juweeltjes tussen

waar ik redelijk trots op ben 😉

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

De hoofdstad van IJsland, Reykjavik (IJsland part 65) / Einde van deze serie

Van de kunstige bloemstukken in Brussel,

verhuizen we nog heel even naar IJsland… 🙂

Deze post is dan ook het allerlaatste logje uit mijn IJsland 2016 serie

‘k hoop dat je ervan hebt genoten 😉

(tip: Als je al mijn IJsland logjes wil (her)zien,

schrijf dan IJsland in het ‘ZOEKEN’ vakje, ergens rechts in dit logje)

 

Binnen een paar dagen vertrekken we terug naar IJsland, editie 2019 !

We zijn onderweg met 8 fotografen, dit voor 15 dagen foto fun én

samen genieten van de ongelooflijk mooie IJsland natuur & cultuur 😎

 

Voor mensen die denken dat ons huis verlaten zal zijn…

én duistere bedoelingen koesteren… 👿  !

Pech gehad mensen… Er is nog volk genoeg in huis :mrgreen:

 

Terug naar de hoofdstad…

In Harpa (zie vorig logje voor meer uitleg) staat geen enkele ruit recht !

Daardoor krijg je de meest onmogelijke reflecties in de ramen te zien !

Zowel verticaal als horizontaal staan de ramen schuin tov elkaar.

Het is een gedurfd stukje architectuur vind ik.

 

 

 

 

Een klein detail uit de ongelooflijk complexe architectuur van het Harpa gebouw

Een dikke pluim voor de Deense architect Henning Larsen en zeker ook een zeer dikke pluim

voor de vaklui die dit allemaal gebouwd hebben.

Ik zou echt niet weten hoe eraan te beginnen !

 

 

 

 

Een sfeer opame, binnen in het Harpa gebouw …

Soms weet je daar niet meer wat links of rechts, boven of onder is !

 

 

 

 

Wat is hier boven of onder ?

Is links echt links of zie ik een weerspiegeling van ergens van rechts ?

Deze foto toont ook dat de ruiten niet echt proper waren 🙂

Maar in IJsland regent het bijna elke dag, dus… 😉

 

 

 

 

In IJsland trouwen er ook koppeltjes, net zoals bij ons !

Maar… Dit vond ik een bijzonder grappige situatie 😉

Heb je al ooit een bruidje (in het wit) mét zware bergschoenen gezien ?? 😎 :mrgreen:

Man man man, wat hou ik van IJsland, het land van de superlatieven 😛

 

 

 

 

De IJslandse marine vloot (op de achtergrond) mag er wel wezen !

Ze hebben duidelijk een pak meer slagkracht dan onze Belgische marine 🙂

Rusland is hier niet ver af… ’t zal wel nodig zijn denk ik.

Omdat ik niet wist of je hier mocht fotograferen,

heb ik er met de multilens tool van Nik-tools een vrije impressie van gemaakt

 

 

 

 

Euhhh … ? 😎  😆

 

 

 

 

Nog een totaalbeeld van het Harpa gebouw…

 

 

 

 

Rioolputjes zijn universeel vind ik…

In élke stad zijn ze zalig mooi beroest !

Maar deze rioolputjes spannen de kroon !

In plaats van de putjes te reinigen, spuiten ze er gewoon wat nieuwe

gele antiroest verf over… ook over de steentjes 😎

 

 

 

Verval kent zijn gradaties 🙂

Tegen zeewater is niet veel bestand !

 

 

 

Van het Harpa gebouw krijg ik niet genoeg 😉

 

 

 

Reykjavik skyline !

Dit zijn allemaal appartementsblokken.

Zou ik daarin willen wonen ??

ik denk het wel hoor 😎

Elektriciteit en water is gratis in IJsland… dat scheelt al een flinke hap hé ?

 

 

 

 

Roest en verval,

dat heeft altijd iets vind ik

 

 

 

Als afsluiter van dit logje én van deze IJsland 2016 serie,

een panorame foto, samengesteld uit 13 foto’s.

Een breed zicht op de hoofdstad, Reykjavik

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland foto logje (editie 65 reeds !) gekomen …

Dit logje is dan ook het einde van deze IJsland serie.

Maar binnen een paar dagen ben ik weer in IJsland ! 😎

daar zorg ik dan voor een tweede IJsland fotoserie :mrgreen:

 

Nog even dit:

Voor bezoekers met inbreker ambities… ons huis is zeker niet verlaten hoor !

 

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland stadsfotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Brussel Flowertime

Trouwe bezoekers van dit blogje zullen ondertussen al wel weten

dat ik heel graag bloemen zie.

We rijden soms een paar honderd km om mooie bloemen te zien 😎

Soms kunnen we heel dicht bij huis naar bloemen pracht gaan kijken !

Zoals bijvoorbeeld in Groot Bijgaarden met Brussels Flower

(nu ook met de Venetiaanse masker groep ! ) Zeker de moeite waard !

of zoals dit jaar in het stadhuis van Brussel : Brussel Flowertime.

Flowertime wordt georganiseerd door de Stad Brussel en de vzw Bloementapijt van Brussel,

die om de twee jaar ook het prachtige tapijt op de Grote Markt verzorgt.

De artistieke leiding van het evenement is in handen van de Floraliën.

 

Om dit evenement te bezoeken, moet je er iets voor over hebben…

Als je tickets online koopt, dan moet je nog ongeveer 1 uur aanschuiven

voor je binnen bent…

Als je het ticket ter plaatse nog moet betalen…

dan kan je echt een halve dag (of langer !) aanschuiven voor je binnen bent.

Je vind meer dan genoeg online informatie over Flowertime,

daar ga ik mijn bezoeker(s) dus niet mee vervelen :mrgreen:

 

In de eerste zaal ondersteunen 2 reusachtige vazen een enorm bloemstuk !

Er was daar echt te veel volk, als fotograaf was het meestal behelpen…

Een totaal overzicht van een bloemenkunstwerk was echt niet mogelijk…

er staan dan altijd (ongewilde) mensen op de foto erbij ! (en dat wil ik niet)

Dus beperkte ik me tot details (wat ik tenslotte veel mooier vind 😉 )

 

Alle foto’s zijn genomen met de Fuji XH1 en de 24/70mm f2.8 lens.

 

 

 

 

De kleuren en de geuren van sommige bloemstukken

waren bedwelmend en overweldigend mooi !

 

Een mooi gezegde,

“bloemen houden van mensen”

dus haal ze in huis

 

 

 

Het is onbegonnen werk om de meeste bloemstukken water te geven

Dus is dit kunstig bloemen feest maar 5 dagen open (14/8 tem 18/8/2019)

Wij zijn donderdag 15/8 geweest, dan kon je al reeds sporen van droogte zien.

 

 

 

Mensen die bloemsoorten en hun kleuren zo kunnen mengen,

dat het geheel een zalig mooie bloemenruiker wordt,

daar heb ik bewondering voor !  😎

 

Er bestaan mensen

die bloemen kunnen mengen…

het zijn kunstenaars

 

 

 

De meeste orchideën hadden wel hun eigen voorraadje water !

Die bloemen zouden het anders geen 5 dagen uithouden vrees ik…

Deze prachtige bloemen waren ongeveer 15 tot 20cm groot

Orchideën en doornige braambessen op een bedje van linnen.

Je moet maar op het idee komen zeg ik dan 😎

 

 

 

Soms was het of er een explosie aan kleuren is geweest !

Een muur van kleuren !

Ik waande me in een tropisch bloemenland ! :mrgreen:

 

 

 

Sommige kunstenaars werken niet met echte bloemen…

toch heb ik grote bewondering voor hun zalige creativiteit !

 

 

 

Een papieren herfst ruikertje…

Dit zou zeker niet mis staan op onze salontafel 😎

 

 

 

Ergens was een meters grote constructie opgebouwd…

Het geheel was prachtig om zien !

Maar omdat er zoveel volk stond, zou zo’n foto waardeloos zijn.

Omdat ik graag mijn fotografie een tikkeltje extra geef,

beperk ik me hier tot details van het geheel,

wat de kleurenpracht van de bloemen ook meer tot leven brengt !

 

 

 

Omdat ik niet echt tevreden was, kwam ik nog wat dichterbij…

Zo kon ik veel meer details tonen

en toch nog iets van de constructievorm in beeld brengen.

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Mijn madam vond dit net kleine banaantjes,

Wat zijn het wondere bloemen hé ? 😎

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro, bloemen & natuur fotografie,

én natuurlijk wat nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Vakantie Oostenrijk 2019 (Deel 2)

Macro’s van tropische vlinders , libellen,

architectuur in de IJslandse hoofdstad Reykjavik…

Het is hoogtijd om Oostenrijk nog eens te gaan verkennen, vind je niet ❓  😉

 

In het eerste deel van deze serie, kon je lezen dat ik hier experimenteerde

met een nieuwe reis camera, de Sony RX10 mark 3.

Deze camera heeft een vast gemonteerde lens,

ontworpen én gebouwd door Zeiss,

met een superzoom bereik van 24/600mm ! (f2.4/f4 vanaf 150mm).

Er is een heel goed presterende 5 assige beweging reductie ingebouwd !

De sensor is een 20,1mega pixel 1.0 Exmor RS CMOS sensor van 1″

Een kantelbaar  scherm van 3 inch (7,5 cm) en nog meer van die leuke dingen 🙂

Deze camera bevalt me heel goed, het is licht (1095 gram, inclusief batterij),

zodat je niet voelt dat je dit ding de hele dag meedraagt 😎

én heel belangrijk : De meeste foto resultaten bevallen me heel goed :mrgreen:

In het donker of bij slecht licht, bots je vlug tegen de grenzen van dit toestel…

Je kan niet alles hebben hé ?

Als ik nog eens naar een vlindertuin ga, ga ik deze camera daar ook eens testen,

in de schaduwrijke gebieden én bij fel licht…

Ik hou je op de hoogte daarvan !

 

En nu… de bergen van Mittelberg :mrgreen:

Het was daar toen bijna 30 graden…

Om op uw gat te vallen als je daarin een bergwandeling doet 😉

f8 , 24mm , 1/1000ste , iso 100 , cirqulair pola filter

 

 

 

 

Deze zonnige bloemen op 400mm, f4, iso100

ik stond 1 meter verder.

De camera presteert lekker vind ik 😎

 

 

 

Deze en alle volgende foto’s zijn genomen

op het terras van onze hotelkamer.

We waren terug van een toch wel zware bergwandeling,

met veel afdalen en klimmen, bij temperaturen rond de 30° celsius.

Tijdstip ongeveer 17u, na een zalige douche 😎

Er was onweer voorspeld voor die avond…

 

 

 

Het werd echt wel drukkend warm…

In de verte kon je het al horen rommelen !

In de bergen rolt en weerkaatst onweer geluid  overal,

het is iets bijzonder om te horen én te zien :mrgreen:

Ingezoomd op 600mm, de boer haast zich om zijn alp gras te maaien,

en nog snel te laten drogen alvorens het te komen ophalen.

Dit is de wintervoorraad voor de koeien, geiten, schapen, enz.

De boeren daar kunnen meerdere keren per jaar hun gras oogsten.

 

 

 

 

In nog geen 5 minuten sloeg het weer totaal om !

De wind wakkerde aan, de reusachtige wolken wervelden boven ons !

De zon speelde een glansrol in dit kleurrijk storm spektakel !

Ik sta nog steeds op ons terras hé !

Er vloog een zalig verfrissende windvlaag over ons… heerlijk :mrgreen:

 

 

 

Links van ons kleurde de hemel git zwart…

Rechts van ons leken de bergtoppen wel op te gloeien !

Een zomer onweer in de bergen kan zalig mooie dingen doen met licht 😎

In de diepe schaduwen heeft de camera het iets moeilijk om te volgen,

maar ik sta wel versteld van zijn dynamisch lichtbereik !

 

 

 

 

Het onweer kwam nu echt tot leven !

Immens grote wolken leggen diepe schaduwen over de bergen,

terwijl hoog boven in de lucht wolken van vuur knetteren !

Ik vond het zalig om te zien 😎

Er is nog geen druppel regen gevallen hé…  (dat kwam in de nacht)

 

 

 

Onvoorstelbaar hoe immens groot wolken kunnen zijn !

Deze wolken reuzen scheurden letterlijk over de bergen…

Ik was heel aangenaam verrast door het

enorm verschil in het lichtbereik bij dit onweer,

dat deze camera heel vlotjes kon registreren.

Het felste licht is ietwat verbrand,

maar de details die je nog kan zien in deze vuur wolken

én tegelijk in de diepe schaduwen…

Wooow ! Bedankt ingenieurs van Sony 😉

 

 

 

 

Om het felste licht niet te laten “verbranden’,

heb ik het lichtbereik op -2/3 stop gezet en voila :

Er zijn nu heel veel details in de felle lichtgebieden,

de schaduwen zijn wat donkerder, maar het geeft niet,

want het gaat hier over het vuur in de wolken te vangen.

De aankoop van deze camera beklaag ik me zeker niet 🙂

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Grote delen van de bergen waren gehuld in grijze nevels en mist

iso400 , f8 , 1/000ste, 24mm

De details in het vuurgele licht in de wolken blijft verbazend mooi 🙂

 

De algemene foto kwaliteit van een professionele camera

plus professionele lenzen zal natuurlijk altijd beter zijn dan de

resultaten die ik hier met die Sony RX10 III neerzet…

Mijn vraag is dan… Is dat echt nodig ??

Als je geen professionele posters afdrukt,

dan is die Sony (of zelfs een stevige GSM) heel geschikt 😎

(én het kost een smak minder ! :mrgreen: )

Over GSM fotografie later meer…

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn berg  & natuur fotografie,

én dat je iets hebt gehad aan mijn uitleg over mijn nieuwe vakantie

fotografie-metgezel 😉

Wordt zeker vervolgd hoor !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk