Vakantie Oostenrijk 2019 (Deel 2)

Macro’s van tropische vlinders , libellen,

architectuur in de IJslandse hoofdstad Reykjavik…

Het is hoogtijd om Oostenrijk nog eens te gaan verkennen, vind je niet ❓  😉

 

In het eerste deel van deze serie, kon je lezen dat ik hier experimenteerde

met een nieuwe reis camera, de Sony RX10 mark 3.

Deze camera heeft een vast gemonteerde lens,

ontworpen én gebouwd door Zeiss,

met een superzoom bereik van 24/600mm ! (f2.4/f4 vanaf 150mm).

Er is een heel goed presterende 5 assige beweging reductie ingebouwd !

De sensor is een 20,1mega pixel 1.0 Exmor RS CMOS sensor van 1″

Een kantelbaar  scherm van 3 inch (7,5 cm) en nog meer van die leuke dingen 🙂

Deze camera bevalt me heel goed, het is licht (1095 gram, inclusief batterij),

zodat je niet voelt dat je dit ding de hele dag meedraagt 😎

én heel belangrijk : De meeste foto resultaten bevallen me heel goed :mrgreen:

In het donker of bij slecht licht, bots je vlug tegen de grenzen van dit toestel…

Je kan niet alles hebben hé ?

Als ik nog eens naar een vlindertuin ga, ga ik deze camera daar ook eens testen,

in de schaduwrijke gebieden én bij fel licht…

Ik hou je op de hoogte daarvan !

 

En nu… de bergen van Mittelberg :mrgreen:

Het was daar toen bijna 30 graden…

Om op uw gat te vallen als je daarin een bergwandeling doet 😉

f8 , 24mm , 1/1000ste , iso 100 , cirqulair pola filter

 

 

 

 

Deze zonnige bloemen op 400mm, f4, iso100

ik stond 1 meter verder.

De camera presteert lekker vind ik 😎

 

 

 

Deze en alle volgende foto’s zijn genomen

op het terras van onze hotelkamer.

We waren terug van een toch wel zware bergwandeling,

met veel afdalen en klimmen, bij temperaturen rond de 30° celsius.

Tijdstip ongeveer 17u, na een zalige douche 😎

Er was onweer voorspeld voor die avond…

 

 

 

Het werd echt wel drukkend warm…

In de verte kon je het al horen rommelen !

In de bergen rolt en weerkaatst onweer geluid  overal,

het is iets bijzonder om te horen én te zien :mrgreen:

Ingezoomd op 600mm, de boer haast zich om zijn alp gras te maaien,

en nog snel te laten drogen alvorens het te komen ophalen.

Dit is de wintervoorraad voor de koeien, geiten, schapen, enz.

De boeren daar kunnen meerdere keren per jaar hun gras oogsten.

 

 

 

 

In nog geen 5 minuten sloeg het weer totaal om !

De wind wakkerde aan, de reusachtige wolken wervelden boven ons !

De zon speelde een glansrol in dit kleurrijk storm spektakel !

Ik sta nog steeds op ons terras hé !

Er vloog een zalig verfrissende windvlaag over ons… heerlijk :mrgreen:

 

 

 

Links van ons kleurde de hemel git zwart…

Rechts van ons leken de bergtoppen wel op te gloeien !

Een zomer onweer in de bergen kan zalig mooie dingen doen met licht 😎

In de diepe schaduwen heeft de camera het iets moeilijk om te volgen,

maar ik sta wel versteld van zijn dynamisch lichtbereik !

 

 

 

 

Het onweer kwam nu echt tot leven !

Immens grote wolken leggen diepe schaduwen over de bergen,

terwijl hoog boven in de lucht wolken van vuur knetteren !

Ik vond het zalig om te zien 😎

Er is nog geen druppel regen gevallen hé…  (dat kwam in de nacht)

 

 

 

Onvoorstelbaar hoe immens groot wolken kunnen zijn !

Deze wolken reuzen scheurden letterlijk over de bergen…

Ik was heel aangenaam verrast door het

enorm verschil in het lichtbereik bij dit onweer,

dat deze camera heel vlotjes kon registreren.

Het felste licht is ietwat verbrand,

maar de details die je nog kan zien in deze vuur wolken

én tegelijk in de diepe schaduwen…

Wooow ! Bedankt ingenieurs van Sony 😉

 

 

 

 

Om het felste licht niet te laten “verbranden’,

heb ik het lichtbereik op -2/3 stop gezet en voila :

Er zijn nu heel veel details in de felle lichtgebieden,

de schaduwen zijn wat donkerder, maar het geeft niet,

want het gaat hier over het vuur in de wolken te vangen.

De aankoop van deze camera beklaag ik me zeker niet 🙂

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Grote delen van de bergen waren gehuld in grijze nevels en mist

iso400 , f8 , 1/000ste, 24mm

De details in het vuurgele licht in de wolken blijft verbazend mooi 🙂

 

De algemene foto kwaliteit van een professionele camera

plus professionele lenzen zal natuurlijk altijd beter zijn dan de

resultaten die ik hier met die Sony RX10 III neerzet…

Mijn vraag is dan… Is dat echt nodig ??

Als je geen professionele posters afdrukt,

dan is die Sony (of zelfs een stevige GSM) heel geschikt 😎

(én het kost een smak minder ! :mrgreen: )

Over GSM fotografie later meer…

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn berg  & natuur fotografie,

én dat je iets hebt gehad aan mijn uitleg over mijn nieuwe vakantie

fotografie-metgezel 😉

Wordt zeker vervolgd hoor !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Advertenties

De hoofdstad van IJsland, Reykjavik (IJsland part 64)

Word het niet stilletjes aan tijd,

om na de vlinders in Blijdorp en de libellen in Duitsland,

nog eens terug te keren naar de hoofdstad van IJsland, Reykjavik ? :mrgreen:

 

Vandaag blijven we in en rond het magistrale concertgebouw : Harpa.

Harpa is een immens groot concert- en congrescentrum.

De naam betekent harp, maar geldt ook als een symbool van hoop.

Het gebouw is ontworpen door de Deense architect Henning Larsen,

in samenwerking met Olafur Eliasson.

Dit soort architectuur had ik nog nooit gezien !

Het is echt een wereld apart daarbinnen…

 

 

 

Op het houten plein, naast het Harpa centrum,

zijn jongeren volop aan het skaten.

Op de foto zie je het niet,

maar een halve seconde later lag deze knaap op de grond 🙂

Gelukkig kunnen ze tegen een stootje op die leeftijd 😉

 

 

 

Omdat er veel teveel storende elementen in bovenstaande foto zitten,

heb ik er een zwart/wit bewerking gemaakt,

die de verdiende aandacht aan de skatende jongeling geeft

 

 

 

De architecturale lijnen en ineengeschakelde elementen van het Harpa

zijn ongelooflijk complex !

Ook de kleuren van het glas gaan van groen naar blauw, van geel naar paars,

het geheel voelt onwerkelijk aan !

Hier was ik echt onder de indruk 😎

 

 

 

Deze foto is gewoon tegen de voorgevel genomen,

de camera stond naar de hemel gericht.

Deze foto is zoals ik het gebouw zag…

er is niet aan gefoefeld of getruckeerd !

Ik vind het prachtig !

Hoe zou het binnen zijn ??? 😉

 

 

 

Aan de ingang (één van de vele), zie je de weerspiegeling

van andere hoeken van het gebouw.

Ook zie je op sommige plaatsen naar binnen, waar je blik verloren loopt

tussen extra weerspiegelingen van in het gebouw zelf…

Er is gewerkt met 5 en/of 6 hoekige honingraat structuren

die op zichzelf een eigen leven gaan leiden !

Petje af hoor !

Dit is pure architectuur kunst in mijn ogen 😉

 

 

 

We stappen door de ingang en zijn binnnen…

Torenhoge glazen structuren, overal waar je kijkt !

Ook de glaskleuren verlopen volgens een bepaald ritme…

Ook hier weer die 5 hoekige honingraat structuren,

maar dan in 3D vormen…

 

 

Als je blijft rondom heen kijken,

verlies je na een paar minuten compleet je richtinggevoel !

Wat zit links , waar is boven of onder ?

Ik zie boven me reflecties van mensen die blijkbaar onderaan lopen,

maar in feite naast me staan…

Of links zie ik spiegelingen van mensen lopen,

die in het echt zich rechts bevinden …

Ongelooflijk !

 

 

 

De wandelgang op het gelijkvloers…

Links en rechts boven (er zijn hier 3 verdiepingen)

zijn theater, cinema, concert zalen,tentoonstelling ruimte,

noem maar op.

Alle verdiepingen zijn netjes afgeschermd,

door 2 meter hoge glazen afscheidingen.

Soms wandel je ook over een doorzichtige glazen vloer,

wat heel bevreemdend aanvoelt hoor 😉

 

 

 

Aan de andere zijde van het gebouw, dat uitgeeft op de oude haven,

Heb je al die verschillende afmetingen van de ruiten gezien ?

Hoe complex moet het zijn om zoiets te ontwerpen én te bouwen !

 

Wat zou ik dolgraag eens in het super creatieve brein

van sommige architecten kunnen kijken 😎

 

 

 

Als afsluitertje voor dit logje…

Deze foto moest erbij vind ik 😎

Een zware Mercedes vrachtwagen met de naam van de

Noorse dondergod Thor als nummerplaat :mrgreen:

Dat staat voor mij symbool, over hoe de meeste IJslanders,

hun woeste verleden en oude volks cultuur echt nog wel in ere houden,

De IJslander is fier op zijn verleden !

en dat merk je daar overal 😎

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland foto logje (editie 64 reeds !) gekomen …

Er komt nog 1 IJsland logje, dan sluit ik deze serie voor altijd af.

Binnen 14 dagen gaan we terug naar IJsland

en begin ik gewoon een nieuwe IJsland 2019 serie 😀

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland stadsfotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Zomerse macro in Duitsland (Deel 7)

Van de straat en stad fotografie in Reykjavik verhuizen we nog maar eens… 😎

We gaan terug naar Duitsland, naar Wilebad-Essen.

Voor meer info over deze locatie, zie mijn vorige logjes in deze reeks :mrgreen:

 

Nog steeds was ik gewapend met de Sony A7r2 én de Canon 100/400mm lens,

die via de Metabones adapter op de Sony is geklikt.

Die lens-adapters zijn echt heel handig spul !

Als je nu vandaag verandert van camera merk, koop je gewoon een adapter

die al je ‘oude’ Canon lenzen op de Sony laat werken 😎

Voor Fuji X en GFX heb ik ook een adapter om mijn oude Canon lenzen

te blijven gebruiken.

Vroeger (toen er nog geen adapters waren), moest je ALLES verkopen

Je ‘oude’ camera(s) + alle lenzen. Daar deed je dus zwaar financieel verlies op !

Leve de lens-adapters zeg ik dan :mrgreen:

 

Enfin soit, het is hier geen verkoops praatje voor lens adapters hé !

 

Ook met een 100/400mm, die geen 1:1 is maar 2:1 kan je lekkere macrofoto’s maken.

Waterjuffertjes in hun gekende hart-vormige paarhouding

 

 

 

 

Dit verschil van machtverhouding vind ik zalig om te fotograferen…

Twee heel kleine waterjuffertjes en een grote Gewone oeverlibel…

Voor mij voelt het waterjuffertje aan als een slanke jachtvlieger,

een Japanse Zero of een Engelse Spitfire ,

en de grote zware libel zie ik als een zware bommenwerper,

een vliegend fort of een Lancaster bommenwerper :mrgreen:

 

 

 

Elke libel (ook de waterjuffers, de vlinders) hebben 4 vleugelparen.

Een libel kan elke vleugel apart aansturen, zodat deze insecten razendsnel

bochtenwerk of accelleraties kunnen uitvoeren.

Elke vliegende prooi is kansloos tegenover deze keizers van de lucht !

 

 

 

Een andere ‘Gewone oeverlibel’ warmt op in de zon…

In mijn ogen zijn dit juweeltjes…

Wonderen van de evolutie !

 

 

Draadglazen vleugels

ze gaan ritmisch op en neer

plots is ze weer weg !

 

 

 

Zelfde foto als hierboven,

alleen heb ik hier een Orton bewerking over gelegd.

Orton maakt alles zacht en flou, als in een David Hamilton droom 😉

 

 

 

Overal waar je rondkijkt aan de oevers van deze vijvers

zie je waterjuffertjes voor hun nageslacht zorgen 😎

 

 

 

Soms experimenteer ik wat,

in de kunst van het weglaten bijvoorbeeld…

Met een lange telelens heb je ook een beperkte scherptediepte,

als je maar dicht genoeg kan komen op je onderwerp…

 

 

 

 

Het licht onder de bossen die de vijvers omringen,

wordt gefilterd door de jonge boomblaadjes.

Ondanks het namiddaguur en het harde zonlicht boven ons,

kon ik hier heel mooi werken met superzacht en fluwelig zonlicht !

 

Een stilleven van nog groene takjes en fréle boomblaadjes 😎

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag,

Wat jong groen in het vijver moeras,

subtiel belicht door een superzacht zonnetje 😎

 

Na zomerregen

tjirpen de sprinkhanen weer

maar je ziet ze nooit

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

De hoofdstad van IJsland, Reykjavik (IJsland part 63)

Van de Oostenrijkse bergen verkassen we weer maar eens naar IJsland.

We zijn nog altijd in de hoofdstad Reykjavik,

het regent niet, een reden te meer om deze leuke stad te verkennen.

De hoofdstad is redelijk klein, zelfs kleiner dan Leuven.

In Reykjavik wonen iets meer dan 120 000 inwoners.

In heel IJsland leven +/- 350 000 inwoners.

 

Pussies beware !!

Dit is een foto die ik genomen heb…

van een foto in een fotogalerij !

De galerijhouder bekeek me vies, maar het kon me niet schelen 🙂

De foto straalt een ruwe, botte en tegelijk confronterende doorzettingskracht uit.

De prijs ervan was veel te hoog dus… vlug een illegale copy maken  😉

 

 

Als ik voor de eerste keer in een stad kom,

dan loop ik er graag in verloren 🙂

Op die manier ontdek je leuke plaatsjes waar je met een toerisme

reisgids nooit zal komen 😎

IJslanders houden van kunstige graffiti, zoveel is duidelijk !

 

 

 

Stad en straatfotografie verdient een zwart/wit bewerking vind ik !

 

 

 

De zijkant van een pub of een ietwat chique café ?

De opzet van het geheel heeft wel iets vind ik 😎

 

 

 

In een zwart/wit omzetting verliest het IJsland-rood iets van zijn magie,

maar de grafische kracht van het geheel wordt sterker, vind je niet ?

 

 

 

 

Een bijna 100 jaar oud, zalig mooi huis, midden in de stad.

Er is een geneesheer en een tandarts kabinet in gevestigd.

Het huis is verstevigd met zwaar verankerde metalen golfplaten.

Dit is zeker niet overbodig, vooral als je weet dat in IJsland,

rukwinden van meer dan 300km/u,

kunnen voorkomen ! !

Daarom ook dat je in IJsland geen enkele dakpan zal vinden 😉

 

 

 

Dit huis nodigt zeker uit om er een zwart/wit omzetting van te maken.

Ook de beweging in de wolken draagt zijn steentje bij

om de woeste, ruige sfeer van IJsland te onderstrepen

 

 

 

Soms kom je als straatfotograaf juweeltjes tegen…

Zoals dit waanzinnig met graffiti beschilderde muur thema,

Het stelt de stad Reykjavik voor,

Godzilla met een koptelefoon dreunt erop los,

Kingkong die aan de Hallgrímskirkja  hangt

en ondertussen vliegtuigen vangt en stukgooit !

Een jongeman op de bank, luisterend naar muziek ?

die heel even met zijn handen voor zijn gezicht zat…

Op zo’n momenten moet je als fotograaf niet nadenken…

Gewoon de camera op de P-stand zetten

kadreren én afdrukken 🙂 en voila !! 😎

 

 

 

Straatfotografie wint aan kracht als je de kleuren vertaalt naar grijswaarden…

Ondanks de waanzin van het graffiti thema geheel,

breng ik de aandacht vooral naar de mens, de jongeman.

 

 

 

De jongeman bleef zitten met zijn handen voor zijn gezicht…

Volgens mij was hij ingetogen aan het luisteren naar zijn muziek…

een stukje muziek dat voor hem heel veel betekende !

De foto boven was de jongeman rechts…

Nu wou ik de jongeman links hebben,

tegelijk komt er een derde robot,

die met verzengende vuurstralen Reykjavik in lichterlaaie zet,

een ontploffende vulkaan krijg je er als toemaatje bij ! 😎

 

 

 

En weer ga ik terug naar de kracht van zwart/wit !

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een tweede hoofdrolspeler wandelt sportief en stoer mijn foto binnen 😎

 

 

 

En natuurlijk, mijn geliefde omzetting naar zwart/wit mag ook hier niet ontbreken 😎

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland foto logje (editie 63 reeds !) gekomen …

Er komen nog 1 of 2 IJsland logjes, dan sluit ik deze serie voor altijd af.

Maar binnen een dikke maand gaan we terug naar IJsland

en begin ik een nieuwe IJsland serie 😀

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland stadsfotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Vakantie Oostenrijk 2019 (Deel 1)

In het vorige logje had ik je al verteld over mijn nieuwe fotografie reisgezel…

Namelijk de Sony RX10 mark 3 camera.

Omdat ik echt het beu ben om een zware rugzak/fototas met extra lenzen

mee te zeulen op reis, in de bergen, whatever waar.

Een breedhoek van 10 tot 20mm , een macro 100mm , een 70/200 voor beweging,

een 100/400 voor verre actie korter bij te krijgen, een 50mm voor ‘normale’ foto’s,

een 35mm voor straat fotografie, eventueel een 24/70 allround lens.

En telkens je wisselt van lens loop je het risico om stof op de sensor te krijgen.

Mijn rug vertelde me dat het genoeg geweest is om met die zware lenzen

rond te zeulen.

Na lang zoeken, evalueren, testen afgaan, score’s vergelijken heb ik uiteindelijk

gekozen om de Sony RX10 Mark 3 te kopen. (De Mark 4 is iets beter, maar de

Mark 3 kon ik met 500€ korting kopen en Sony gaf me nog een cashback van 100€

er bovenop. Dus… het is de Mark 3 geworden 😎 )

De camera heeft een 13,3mm x 8,8mm CMOS sensor met ongeveer 20,1 megapixels.

De lens is een ZEISS Vario-Sonnar T* 25x zoomlens, wat omgerekend een zoom bereik van

24 tot 600mm geeft (gelijkwaardig aan een kleinbeeld Full frame camera).

Op 24mm presteert de lens op f2.4 , vanaf 200mm gaat ze naar f4 tot op 600mm,

wat een heel fraai resultaat oplevert !

Het dynamisch licht en kleur bereik van deze camera zit ergens midden de kwaliteit

van de Fuji XT1 én de Fuji XT2. Wat heel zeker geen slechte score is hé 😎

Het gewicht van de camera/lens + een batterij is amper 1095 gram !

Met een lichte harnas schouderriem voel je zelfs niet dat je de camera meedraagt !

 

Enfin soit, genoeg geleuter…

Speciaal voor joke_dev die brand van nieuwsgierigheid 😉

Hopelijk geven deze eerste foto’s je een goed beeld

over het wel/niet kunnen van deze camera.

 

Laat ons het foto resultaat van het nieuwe speeltje eens bekijken :mrgreen:

Een foto genomen van op ons hotel terras,

een mooi zicht op het dal van Mittelberg (1OOmm, f8 , 1/1000ste)

 

 

 

Deze foto is op hetzelfde terras gemaakt,

zelfde plaats vanuit mijn luie zetel 😎

maar nu wat meer uitgezoomd op 400mm !

Hier heb je een gedetailleerd zicht (zie vorige foto) ,

op de 3de bergtop van links te beginnen

Deze foto’s zijn gemaakt om 21u ongeveer.

Heb ik je al verteld, dat de Zeiss lens een ingebouwde beweging-reductie

heeft die ervoor zorgt dat je volledig uitgezoomd toch nog haarscherpe

foto’s zal maken !

 

 

 

Hier heb ik volledig uitgezoomd tot 24mm , f2.4, 1/3000ste

Geen slecht resultaat hé ? :mrgreen:

Er is nog genoeg detail in de witte vlakken,

ook de schaduwen lopen niet dicht en bevatten veel detail.

De kleuren zijn heel natuurlijk vind ik.

Tussen de kleuren van de Fuji Xt2 of zelfs de Fuji XH1

en deze camera is echt niet veel verschil.

Je moet al een pixelpieper zijn om minieme verschillen te zien.

Het grote voordeel van deze Sony is het licht gewicht én natuurlijk…

Het enorme zoombereik hé 😎

Nog een pittig detail… met 1 batterij kon ik ongeveer 500 foto’s maken.

 

 

 

 

Wat ingezoomd op 350mm om meer details te zien op een bergrug…

Het verschil tussen de tinten groen vind ik mooi meegenomen !

 

 

 

 

Als ik wat meer inzoom op de kleine sneeuw massa

(de vorige foto op 3/4 beneden)…

De bomen zijn niet echt scherp meer,

maar gezien de kleine sensor is dit te verwachten…

Maar het extra detail in de schaduwen maakt veel goed !

 

 

 

 

Als ik helemaal inzoom (600mm) op de laatste sneeuw restanten,

zie ik heel veel details in het wit van de sneeuw,

tegelijk zie ik ook aardig wat detail in de diepe schaduwen !

Deze camera is echt wel een schot in de roos,

zo voelt het aan 😀

 

 

 

Op reis amuseer ik me ook graag met macro fotografie…

Hoe zou deze superzoom presteren op macro/close up vlak ??

Een varen van ongeveer 15cm breed,

ergens in de halve schaduw van het bergbos.

Dat valt best wel mee vind ik !

Deze is op 300mm ingezoomd, afstand 1meter, f4, 1/800ste , iso640

 

 

 

Ergens aan de rand van een bergriviertje…

minuscuul kleine waterdruppeltjes zweven door de lucht…

Een varen trok mijn aandacht omdat hij subtiel werd belicht !

Het resultaat :

Een bokeh om U tegen te zeggen vind ik :mrgreen:

 

 

 

 

Een plantje in het bos,

rose en witte bloemetjes,

een vlieg en een lange tor zoekend naar suikers.

Ingezoomd op 450mm…

de sluitertijd moet dus sneller zijn dan 1/500ste !

(wat veel te traag is voor bewegende insecten)

De iso is hier op 3200 gezet, wat net iets te hoog gegrepen is…

Er is geen ruisonderdrukking toegepast , om je de storende ruis te tonen.

Volgens mij kan je tot max 2000iso gaan met de RX10 mark 3.

Als je dan nog te weinig licht hebt, zal bijlichten onvermijdelijk zijn.

(een flits , zaklamp, reflector ofzo)

 

 

 

Hier had ik vergeten de iso terug lager te zetten…

stom van mij, maar ja…

wie zonder zonde is… je weet wel hé :mrgreen:

 

 

 

Iso 500 , 600mm , f6 , 1/2000ste

Een 20% crop van een pluisbloemetje.

De focus laat zich heel goed positioneren als je werkt met

de focus peacking optie (ja, met deze camera kan het ook !)

Je ziet, “macro” fotografie is met deze superzoom zeker te doen 😎

Allee ja, het is niet echt macro, laat het ons dan close up noemen,

dan zijn de puntjes-op-de-i-zetters ook tevreden 🙂

(Deze lens is 1:2 terwijl echte macro 1:1 of 2:1 of zelfs meer is)

 

 

 

Oostenrijk zou Oostenrijk niet zijn zonder bergriviertjes 🙂

Hier stroomt de Breitag naar beneden.

In vind de details in het schuimende water heel mooi !

Ook de subtiele kleurtinten in het azuurblauw, de groene tinten

mogen gezien worden.

De details in de harde namiddagzon schaduwen vallen best wel mee !

 

 

 

Om deze eerste kennismaking logje met de Sony RX10 Mark 3 af te sluiten…

Kom je ook wat uitrusten op het houten bankje ?

Ik bied je een ijsgekoeld droog wit wijntje uit mijn rugzak aan 😉

(nu is er veel plaats in mijn rugzak ! :mrgreen: )

Zeg nu zelf, hier wat gezellig samen kletsen,

genieten van het prachtige berg landschap !

Meer moet dat niet zijn hé ? 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn berg  & natuur fotografie,

én dat je iets hebt gehad aan mijn uitleg over mijn nieuwe vakantie

fotografie-metgezel 😉

Wordt zeker vervolgd hoor !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Zomerse macro’s in Duitsland (Deel 6)

’t is hier al bijna drie weken stil op mijn blogje…

De reden waarom is simpel hoor 🙂

We zijn met vakantie geweest, wanneer we weg zijn,

dan ga ik dat hier zeker niet verkondigen ! 🙂

Inbrekers, dieven en ander soort tuig kunnen ook lezen hé !

Enfin soit, we zijn weer terug in blogland geraakt 😉

Sorry dat ik lange tijd niet heb gereageerd op jullie blogpostjes,

(in de bergen is geen wifi hé 😎 )

maar daar komt zo verandering in 😀

 

In onze Oostenrijk vakantie heb ik een leuk foto experiment gedaan !

In de plaats van met enkele camera body’s én een fototas afgeladen met

loodzware lenzen in de bergen te muil-ezelen,

heb ik eindelijk een “vakantie” camera gekocht…

Na lang vergelijken en zoeken is het de Sony RX10 mark 3  geworden !

Die heeft een (vaste) superzoom van 20 / 600mm(tov FF formaat)

f2.4 in het begin (20mm) tot f4 op het eind (600mm) ! Wat zeker niet mis is ! 😎

De lens fabrikant is Zeis , wat garant staat voor kwaliteit en degelijkheid !

Er is een 1″ sensor aan boord, beweging reductie over 5 assen en tal van opties

die van het toestel echt wel een fotografie juweeltje maakt !

Die camera is heel licht, heeft me echt verbaasd door zijn vele mogelijkheden

en fotokwaliteit ! Die gaat vanaf nu heel dikwijls mee op fotoshoot 🙂

Maar… eerst moet ik mijn raw foto’s nog ontwikkelen !

Dus op mijn Zomer Oostenrijk 2019 foto’s zul je nog wat moeten wachten 😉

 

Om wat in zomerse macro sferen te blijven, gaan we terug naar Duitsland, 2018

terug naar de vijvers van Wilebad-Essen.

 

 

 

Soms ga ik bewust op zoek naar minimalisme…

om met een heel klein beetje zoveel mogelijk proberen te vertellen…

 

Minimalisme

is met een heel klein beetje

zoveel meer tonen

 

 

 

Aan de vijver oevers graasde een groepje berggeiten.

Een berg geit-mannetje kwam even kijken wat ik daar aan het doen was ! 😉

Nu ja, van zijn indrukwekkende horens was ik wel onder de indruk !

Pracht dieren zijn het hé ? 😎

 

 

 

Als ik schoonheid zoek in het licht en de natuur rondom mij,

is er niet veel nodig om me blij te maken :mrgreen:

 

 

 

 

Waterjuffertjes zijn ongelooflijke fotomodellen vind ik 🙂

Dit nieuwsgierig azuurwaterjuffertje kwam zomaar poseren voor mijn lens 😎

 

 

 

Je hebt kleine slanke waterjuffertjes…

én je hebt de grote libellen, die wel op zware bommenwerpers lijken !

Maar beiden zijn supersnel, uiterst wendbaar én geduchte jagers !

Mocht er een jacht vliegtuig bestaan mét de wendbaarheid

én het acceleratie vermogen van een libel of waterjuffer…

Dan zou de piloot zeker sterven aan de verschrikkelijk hoge G-krachten,

die hij zou ondergaan.

Daarom alleen al heb ik eindeloos respect voor deze wondertjes der natuur ! 😎

 

 

 

Overal waar de juffertjes zijn,

zorgen ze voor hun nageslacht 😎

 

 

 

 

Zonder woorden…

 

 

 

 

Een lichtblauw lijfje

even rustend aan een plant

én een streepje zon

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Doe ze het maar na hé 😎 :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

De hoofdstad van IJsland, Reykjavik (IJsland part 62)

Aan alle reizen komt een einde…

Zelfs aan onze IJsland foto reis 😥

(De IJsland foto logjes zijn nog niet gedaan hoor :mrgreen: )

Het is gewoon onze laatste dag ginder.

De campers zijn netjes op een stads camping geparkeerd

We bezochten de hoofdstad van IJsland, Reykjavik.

Geen natuur fotografie meer dus…

Dat stadje is niet groter dan Leuven, het is er heel kleurrijk,

alles is heel proper, je ziet geen vuil in de straten.

De zon stond heel hoog, dat zie je wel aan de schaduwen van tafel en stoelen

De felle kleuren van dit design winkeltje en het harde licht,

had heeft wel iets vond ik (en nu nog :mrgreen: )

 

 

 

Het spel van schaduw en licht leeft meer in zwart/wit omzetting vind ik

 

 

 

Een klein parkje midden van de stad,

een oude met gras begroeide kabelhaspel dient als tafel,

graffiti kunstenaars geven het geheel een uniek uitzicht

 

 

 

De meer dan indrukwekkende Hallgrímskirkja (Hallgríms kerk)…

Hier heb ik een uurtje gewacht tot de zon achter de kerk stond,

zodat het nu lijkt of de hoge kerktoren een Goddelijke gloed uitstraalt 🙂

Foto’s maken in tegenlicht doe ik graag 😎 Je kan er leuke dingen mee doen !

Deze kerk is vernoemd naar de geestelijke Hallgrímur Pétursson,

die door zijn Passíusálmar beschouwd wordt als de grootste hymneschrijver van het land.

Met zijn 74,5 meter is dit IJslands hoogste kerkgebouw (Klik hier voor meer info)

 

 

 

Het interieur van deze kerk in ongelooflijk indrukwekkend vind ik…

Je treed daar binnen in een witte wereld vol mooi zacht licht en speelse lijnen.

Het totale gebrek aan kerkversieringen onderstreept de grootsheid van deze ruimte !

 

 

 

Het kerkorgel, ontworpen en gebouwd door de Duitser Johannes Klais,

heeft vier klavieren, een zelfstandig pedaal, 72 registers en 5275 pijpen !

Het unieke van dit orgel is niet de klank, maar de vorm !

De fijnste orgel buizen zijn zodanig geplaatst,

dat ze de vorm aannemen van een drakkar (een vikingschip).

Heb ik je al verteld dat de IJslanders bijzonder trots zijn op hun verleden ? 😉

 

 

 

Voor de monumentale ingang van de Hallgrímskirkja

staat het standbeeld van Leif Eriksson, zoon van Erik de Rode,

de vermoedelijke eerste Europese kolonist van Noord-Amerika.

Het standbeeld werd in 1930 door de Verenigde Staten geschonken

om het 1000-jarig bestaan van de Alþingi (zie ook Althing of Alding),

(het parlement van IJsland) te herdenken

 

 

 

In IJsland ga je geen enkel dak vinden met dakpannen…

Om de simpele reden dat de wind ginder keihard kan waaien !

In november 2017 zijn in IJsland windsnelheden van meer dan 300km/u gemeten !

Een grasveld op je dak zal wel een goede dakisolatie geven denk ik :mrgreen:

 

 

 

Nog eentje van de Hallgrímskirkja om het af te leren 😎

Hier zie je heel goed, hoe de architect van deze kerk,

zich bij dit expressionistische bouwwerk heeft laten inspireren door de grote basaltpartijen

die op IJsland te vinden zijn, bijvoorbeeld bij de Svartifoss

Kiekebisj (kippenvel gevoel) kreeg ik bij het zien van al deze schoonheid 😎

 

 

 

Metalen golfsplaten en stevige beton/steen structuren,

die vind je in heel IJsland terug, om bescherming te geven aan de bewoners,

van dit barre land waar de weergoden lelijk tekeer kunnen gaan

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

Een contrastrijke zwart/wit omzetting,

om het troosteloze van deze lelijke plek te onderstrepen…

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland foto logje (editie 62 reeds !) gekomen …

Er komen nog 2 of 3 IJsland logjes, dan sluit ik deze serie voor altijd af.

Maar binnen 3 maand zijn we terug in IJsland en begin ik een nieuwe IJsland serie 😀

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland stadsfotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk