Brussels Flowertime 2019 (Deel 2/2)

Zondag namiddag ben ik weer thuisgekomen van onze IJsland reis…

De weergoden waren niet echt met ons dit jaar 😳

We hadden dan ook flink wat regen en wind te verwerken !

maar gelukkig waren er ook wat dagen met zon en mooi licht 😎

Dit jaar heb ik zo’n 1800 foto’s gemaakt in IJsland !

maar die moet ik eerst ‘verwerken’ in mijn digitale donkere kamer 🙂

Ter info… we hebben in IJsland 1851,99km gereden in totaal.

Mijn volgende IJsland reis gaat helemaal anders worden denk ik.

Ik wil nooit meer de rondreis van het hele eiland doen,

maar stukje per stukje van dat prachtige land verkennen…

De westkant (fjorden enzo) bijvoorbeeld, of de oostkant, en vanaf daar

(vanuit een gehuurd huisje of chaletje als thuisbasis),

kleinere ritjes doen naar interessante natuurgebieden in die zone.

Je moet wel geluk hebben met het weer natuurlijk,

Vermits IJsland  bekend staat als het land van de 4 seizoenen op 1 dag…

Dan weet je het wel hé 😎

Geef me even de tijd om rustig mijn RAW foto’s te verwerken,

binnen enkele weken zijn de eerste foto’s klaar !

Busje IJsland 2019 komt er wel aan hoor :mrgreen:

 

Om mijn foto blogje terug in gang te trekken,

presenteer ik je deel 2 (en tevens het einde) van Brussels Flowertime 2019

 

Een bloem-kunstenaar kwam op het idee om bloemen als juwelen

te presenteren… Zijn/haar ? mooiste werk (in mijn ogen dan toch) zie je hier…

 

Als een juwelier

verwerkt de bloemist bloemen

tot bloem juweeltjes

 

 

 

 

Een herfst stilleven opgebouwd rond een plaaster hoofdje…

Je moet maar op het idee komen zeg ik dan !

 

 

 

Als je denkt dat de witbalans op deze foto verkeerd is,

dan heb je het echt wel mis hoor 😎

De blauwe takjes en blauwe rietstengels zijn wel degelijk blauw !

 

 

 

Omdat ik graag details zie in de bloemen,

zoom ik wat meer in op de essentie van dit heerlijk bloemstuk

 

Die oude kunstvorm,

bloemschikken op hoog niveau

bekoort me steeds weer

 

 

 

Een vierkant bloemen eiland,

langs onder verlicht met koud blauw licht,

de bovenkant werd subliem belicht door zacht warm licht…

Expoxy glazen ballen zweven in het rond (zo leek het)…

Hier werd bloemschikken tot zalige kunst verheven !

 

 

 

Uit het rijke aanbod van bloemen in de bovenstaande foto,

heb ik veel details gekozen…

Deze tropische bloem, een verzameling minibanaantjes, trok mijn aandacht :mrgreen:

 

 

 

Zes bloemblaadjes, zomaar in het rond dansend

vond ik betoverend mooi 😉

Als fotograaf moest je hier echt wel je best doen,

om geen “verbrande” foto’s over te houden…

Overal stonden lampen met fel licht opgesteld

om die bloemenkunst te belichten…

 

 

 

 

Als het licht echt wel teveel wordt,

dan moet je echt gaan onderbelichten om het geheel in evenwicht te houden.

Op die manier krijg je de hooglichten perfect belicht,

en de schaduwpartijen kan je nadien wat ophalen (2 tot 4 stops) zonder digitale ruis !

Een foto maken is dus niet zomaar op het knopje drukken hé ? 😎

 

 

 

Als afsluiter van dit bloemen logje…

Een foto van… Bloemen 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & bloemen fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

 

Brussel Flowertime

Trouwe bezoekers van dit blogje zullen ondertussen al wel weten

dat ik heel graag bloemen zie.

We rijden soms een paar honderd km om mooie bloemen te zien 😎

Soms kunnen we heel dicht bij huis naar bloemen pracht gaan kijken !

Zoals bijvoorbeeld in Groot Bijgaarden met Brussels Flower

(nu ook met de Venetiaanse masker groep ! ) Zeker de moeite waard !

of zoals dit jaar in het stadhuis van Brussel : Brussel Flowertime.

Flowertime wordt georganiseerd door de Stad Brussel en de vzw Bloementapijt van Brussel,

die om de twee jaar ook het prachtige tapijt op de Grote Markt verzorgt.

De artistieke leiding van het evenement is in handen van de Floraliën.

 

Om dit evenement te bezoeken, moet je er iets voor over hebben…

Als je tickets online koopt, dan moet je nog ongeveer 1 uur aanschuiven

voor je binnen bent…

Als je het ticket ter plaatse nog moet betalen…

dan kan je echt een halve dag (of langer !) aanschuiven voor je binnen bent.

Je vind meer dan genoeg online informatie over Flowertime,

daar ga ik mijn bezoeker(s) dus niet mee vervelen :mrgreen:

 

In de eerste zaal ondersteunen 2 reusachtige vazen een enorm bloemstuk !

Er was daar echt te veel volk, als fotograaf was het meestal behelpen…

Een totaal overzicht van een bloemenkunstwerk was echt niet mogelijk…

er staan dan altijd (ongewilde) mensen op de foto erbij ! (en dat wil ik niet)

Dus beperkte ik me tot details (wat ik tenslotte veel mooier vind 😉 )

 

Alle foto’s zijn genomen met de Fuji XH1 en de 24/70mm f2.8 lens.

 

 

 

 

De kleuren en de geuren van sommige bloemstukken

waren bedwelmend en overweldigend mooi !

 

Een mooi gezegde,

“bloemen houden van mensen”

dus haal ze in huis

 

 

 

Het is onbegonnen werk om de meeste bloemstukken water te geven

Dus is dit kunstig bloemen feest maar 5 dagen open (14/8 tem 18/8/2019)

Wij zijn donderdag 15/8 geweest, dan kon je al reeds sporen van droogte zien.

 

 

 

Mensen die bloemsoorten en hun kleuren zo kunnen mengen,

dat het geheel een zalig mooie bloemenruiker wordt,

daar heb ik bewondering voor !  😎

 

Er bestaan mensen

die bloemen kunnen mengen…

het zijn kunstenaars

 

 

 

De meeste orchideën hadden wel hun eigen voorraadje water !

Die bloemen zouden het anders geen 5 dagen uithouden vrees ik…

Deze prachtige bloemen waren ongeveer 15 tot 20cm groot

Orchideën en doornige braambessen op een bedje van linnen.

Je moet maar op het idee komen zeg ik dan 😎

 

 

 

Soms was het of er een explosie aan kleuren is geweest !

Een muur van kleuren !

Ik waande me in een tropisch bloemenland ! :mrgreen:

 

 

 

Sommige kunstenaars werken niet met echte bloemen…

toch heb ik grote bewondering voor hun zalige creativiteit !

 

 

 

Een papieren herfst ruikertje…

Dit zou zeker niet mis staan op onze salontafel 😎

 

 

 

Ergens was een meters grote constructie opgebouwd…

Het geheel was prachtig om zien !

Maar omdat er zoveel volk stond, zou zo’n foto waardeloos zijn.

Omdat ik graag mijn fotografie een tikkeltje extra geef,

beperk ik me hier tot details van het geheel,

wat de kleurenpracht van de bloemen ook meer tot leven brengt !

 

 

 

Omdat ik niet echt tevreden was, kwam ik nog wat dichterbij…

Zo kon ik veel meer details tonen

en toch nog iets van de constructievorm in beeld brengen.

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Mijn madam vond dit net kleine banaantjes,

Wat zijn het wondere bloemen hé ? 😎

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro, bloemen & natuur fotografie,

én natuurlijk wat nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje is mega groot ! (Deel 3)

Van het mooie en tegelijk zalig ruige Normandië,

keren we terug naar ons eigen vertrouwde Belgenlandje 😀

We zijn terug in het Heizelpark, Brussel,

bij “de bollen” van Brussel (zoals wij dat hier noemen)

Het Atomium dus 😎

 

Waarom (zo zie ik je weer denken…), noem ik deze serie ‘Het kleine wereldje ?” 😆

Wel, het is heel simpel…

Het Atomium gevaarte stelt een kubisch,

ruimtelijk gecentreerde kristalstructuur van een ijzer atoom voor.

Maar dan wel efkes 165 miljard keer vergroot !

Een ijzer atoompje is heel klein hé ? 😀

Daarom, het mega grote kleine wereldje :mrgreen:

 

Van het Atomium zijn reeds miljarden foto’s gemaakt…

Het is mijn streefdoel om er ‘andere’ foto’s van te maken,

foto’s die min of meer uniek zijn, die een nieuwe kijk geven op dit gebouw…

Allee ja, dat hoop ik toch 😀

 

Eén van de bollen…

is het de bovenste ?

is het een bol aan de zijkant ?

Is de foto gedraaid ?

In de reflecties zie je het hele Bruparck Brussel weerspiegeld,

maar dat zie je in alle bollen 🙂

 

 

 

 

Met haiku woordjes poëzie speel ik graag 😎

Je vertelt een gevoel, een impressie, in amper drie zinnetjes.

3 zinnen die verdeeld zijn in respectievelijk 5 , 7 , 5 lettergrepen.

Voor alle gemak (noem het dichterlijke vrijheid),

heb ik hier “1958” als 1 woordje opgesoupeerd 😉

Haiku poëzie schrijven, voelt als boetseren, kneden met woordjes voor mij

Het laat me nadenken en ’t geeft me rust …

 

 

1958

Het Atomium

stelt een ijzer atoom voor

toen 1958 vandaag was

 

 

 

 

 

Een meer ‘klassieke’ benadering van het Atomium…

Hier wou ik de kubische (vierkante) structuur van het gebouw onderstrepen.

Het is echt wel een wonder van architectuur hé, vind je ook niet ?

 

 

 

 

 

Je hebt ongetwijfeld al gehoord van H.G. Wells‘ sciencefictionroman,

“The War of the Worlds (1898)”, ooit gepresenteerd als radio reportage, door Orson Welles in oktober 1940.

Massa’s  mensen die toen naar de reportage luisterden,

dachten dat het een rechtstreekse reportage was van echte feiten !

De (vijandige !) marsmannetjes zijn geland !!

Ze vallen onze aarde aan met bolvormige ruimte wapen tuigen !

er brak toen letterlijk paniek uit bij duizenden mensen !

Ongelooflijk hé, wat een radio reportage kan teweegbrengen ! 😯

Over dit historisch feit zijn later meerdere films (science fiction) gemaakt.

 

Het resultaat van de ongewone hoek waarin ik deze foto maakte,

deed me denken aan één van die Marsiaanse ruimtevaart tuigen 😀

Een bol op twee enorme benen en twee vuur & verderf spuitende wapenarmen 😎

 

 

 

 

 

Dat ik met spiegelingen graag experimenteer,

dat wisten jullie al 😉

Levend geworden ijzer kristal atomen die zich vermenigvuldigen door celdeling…

“It’s alive”, zou Mary Shelley (schrijfster van Frankenstein) uitroepen :mrgreen:

 

 

 

 

Deze ‘klassieke’ (HDR bewerking) benadering van het Atomium,

dient als bron om wat spiegelingen te maken. (de laatste 2 foto’s)

Hoe ik de spiegelingen, (vertikale en/of horizontale) heb gemaakt…

dat mag je zelf uitvissen 😎

 

Reflecteert

Het Atomium 

reflecteert het uitspansel

maar ook de aarde

 

 

 

 

De eerste spiegeling…

Het Atomium dat herboren wordt in een mythisch wezen,

een metaal wezen… een soort van transformer 😉

 

 

 

Deze tweede spiegeling is identiek aan de eerste…

alleen is de bovenstaande foto hier 180 graden gedraaid 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Atomium bollen en spiegeling fantasie fotografie

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Dit logje krijgt nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Salukes,

Dirk

 

Het kleine wereldje is mega groot ! (Deel 2)

Van het Vikingdorp in IJsland vliegen we terug doorheen ruimte en tijd,

om onze tijdreis af te remmen boven een gevaarte dat “Atomium” noemt.

Dit gevaarte stelt een kubisch,

ruimtelijk gecentreerde kristalstructuur van een ijzer atoom voor

maar dan wel effekes 165 miljard keer vergroot !

Het is een stalen constructie ,

die bestaat uit negen bollen met elk een diameter van 18 meter !

De buizen die de bollen verbinden hebben een diameter van 3,3meter.

Het geheel is 102 meter hoog en weegt 2400 ton

Niet slecht voor een ijzerkristal hé ? 😎

 

Teergeliefde bezoeker,

uit vorige logjes weet je dat ik graag speel met spiegelingen, omkeringen,

verdraaingen enz in photoshop.

In deze Atomium foto reeks heb ik me in deze materie eens goed laten gaan :mrgeen:

De originele foto laat ik vanaf nu achterwege,

Alleen het eindresultaat is belangrijk 😀

 

Welkom dus in mijn tweede Atomium logje …

Het Atomium zoals je het nog nooit eerder gezien had  😉

 

 

 

 

Kristal

Dit ijzer kristal

lijkt wel een levend wezen

één cel, twee cellen

 

 

 

 

Heel het Brupark is weerspiegeld in de onderste bollen.

Een uitsnede ervan omkeren en er een spiegeling op loslaten

tovert weer nieuwe dingen tevoorschijn 😎

Creatieve fantasie is een mooi ding vind ik 😀

 

 

 

 

 

Als je op zoek gaat naar ongewone beeldhoeken,

standpunten die zeker niet alledaags mogen zijn…

dan kan je daar nadien lekker mee experimenteren.

Bij iedere foto die ik maak met dat doel voor ogen

heb ik op voorhand al bedacht wat ik ermee zou kunnen doen.

Hier heb ik een uitsnede van 2 bollen omgedraaid en gespiegeld

Het geheel lijkt wel te zweven , vind je niet ? 😀

 

 

Hersenspinsels

Rare werelden

zwevend in de fantasie

van hersenspinsels

 

 

 

 

We kunnen nog een stapje verder gaan 😎

Als de met elkaar verbonden stalen ‘werelden’,

langzaam in het water verzinken…

Een nieuwe realiteit scheppend 😉

 

 

 

Met spiegelingen kan je alle kanten op…

De originele (bron) foto is hier goed verstopt hé 😉

Er zijn zowel horizontale als vertikale spiegelingen  gemaakt.

Het originele canvas is met factor 8 vergroot om dit gevaarte te huisvesten 😀

 

 

 

 

Als je een bol niet doormidden snijd,

maar ergens op 1/4 van het geheel doorsnijd,

én dat geheel spiegelt,

dan krijg je geen dubbele bol, maar een eivorm.

De originele foto’s (telkens 3 foto’s ,verschillend belicht) zijn  HDR bewerkt,

zodat de kleuren lichtjes overdreven/verzadigd zijn.

Ideaal voor dit soort van fotografie spielerijtjes van mij 😉

Uit het niets een nieuwe wereld scheppen !

 

 

 

 

 

Een ‘normale’ foto…

Het is wel een HDR, maar zonder spiegelingen of andere foefjes :mrgreen:

Omdat een detail foto evenveel kan zeggen dan een groot overzicht…

 

Ze mogen zeggen wat ze willen,

maar steeds als ik het Atomium kan bewonderen,

sta ik altijd weer verwonderd te genieten van de creatieve genialiteit én durf

van de architecten André Waterkeyn en Jean Polak.

En ja… Het Atomium is opgeleverd in 1958…

In die tijd was er geen economische crisis, had iedereen werk en was er nog geld op overschot…

 

Enne, gewoon ter info… Eén jaar later kwam werd ik geboren 😉

Zoals zovelen van ons bouwjaar waren we ‘Expo kindjes’ 😆

 

 

 

 

Nog een ‘normale’ foto,

het is geen klassieke tonemapping HDR bewerking,

maar een HDR Exposure “Fusion” technologie.

Wanneer moet je welke van beide technieken gebruiken ??

Wel… dat ik het zelf niet goed kan uitleggen 😳

Het is vooral ervaring én fingerspitzengefühl die telt in deze materie…

 

 

 

 

 

Tommetoch, Ik kan het me niet laten hé 😉

We gaan weer wat spelen met spiegeltjes en uitsneden.

Een trappenzaal verbind de 2 half doorgesneden bollen…

Trappen die je omhoog én tegelijk naar beneden leiden,

’t lijkt wel een parodie op de geniale tekeningen van Escher 😎  Escher Link

 

Bollen

Twee grote bollen

zijn verbonden met trappen

die niet echt bestaan

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Atomium bollen en spiegeling fantasie fotografie

én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek.

 

Dit logje krijgt nog wel een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer hé laughing

Het kleine wereldje is mega groot !

Van het piepkleine macro wereldje , “het kleine wereldje”,

(zoals ik het macrowereldje graag vernoem),

springen we vandaag naar iets enorm groot,

Het is een bakbeest, een joekel van een constructie !

Maar in werkelijkheid stelt ons reusachtig onderwerp van vandaag,

echt maar iets piepklein voor, iets dat nog kleiner dan een stofje is…

iets dat in werkelijkheid onzichtbaar is voor ons oog… zo klein is het

zelfs met een heel straffe macro lens kan je het niet zien :mrgreen:

Ook met een microscoop kom je nog wat te kort om het te zien …

 

Vandaag zie je foto’s, (van iets petieterig klein),

dat in real time zomaar eventjes 165 miljard keer vergroot is ! (astemblieft zeg !! 😆 )

Het stelt een kubisch, ruimtelijk gecentreerde kristalstructuur van ijzer voor…

Teergeliefde bezoeker, dat immens bouwwerk, het Atomium   dat ken je wel hé  🙂 ,

 

Ik ga je niet vervelen met datums, namen, cijfers, maten of gewichten…

Dit alles en nog meer kan je allemaal op Wikipedia terugvinden.

Maar om je het gemakkelijk te maken : Klik HIER voor Wiki Atomium info 🙂

(Wat een service hier hé 😆  )

 

Nog ff wat foto technisch uitleg …

Alle foto’s in dit logje zijn geshoot met de Canon 6D.

Lens: Het zalige Canon 24/70 f2.8. allround glas !

Alle foto’s zijn HDR’s (bewerkingen van 3 of 5 verschillende belichtingen)

Uiteraard is telkens een statief gebruikt…

Enneuh… de foto’s zijn pakweg 3 jaar geleden geshoot :mrgreen:

 

En nu …

De bollen van Brussel (zoals ze bij ons zeggen 😀 )

 

 

 

 

Er zullen nu al wel enkele miljarden foto’s van het Atomium gemaakt zijn.

’t is echt niet mijn bedoeling om het zoveelste voorspelbare plaatje te maken,

iets tonen dat iedereen al honderduizend keer gezien heeft… brr…  dat wil ik niet !

Het is steeds weer een uitdaging voor mij,

om “andere” foto’s  te maken van “iets” dat heel bekend is…

Hoe maak ik herkenbare Atomium foto’s  op een niet-klassieke benadering ?

Je moet gewoon zien… zien, kijken, rondgaan, inzoomen, uitzoomen

en soms een uitsnede durven maken bijvoorbeeld…

In HDR kan je heel simpel het dynamisch licht en kleur bereik ‘oppompen’,

maar de kunst is om niet te overdrijven…

Zoals onze ogen het zien, en niet meer…

 

 

 

 

Het weer was ideaal die dag….

Er was onweer voorspeld,

de contrasten tussen licht en donker zijn heel uitdrukkelijk én vlijm scherp

Perfect weer voor HDR fotografie !  😀

Deze foto is genomen vanop 1 van de enorme buitentrappen van deze Fe kristal vergroting …

 

 

 

 

Ander standpunt kiezen op de trappen,

wat in of uitzoomen …

Het hemelsblauw contrasteert zalig met het goud van de rode pannendaken daar beneden…

Met de software “SNS-HDR” lukt het me om heel realistische HDR foto’s te maken…

 

 

 

 

 

Dan kom je terug naar beneden,

daar word het verschil tussen hooglichten en diepe schaduwen groter…

(het dynamisch lichtbereik wordt breder)…

Op sommige plekken is het licht bereik “verbrand”…

(dat zijn witte plekken waar geen digitale informatie meer is)

Het zwart is nog net niet dichtgelopen…

 

Deze foto is enkel goed om de digitale vuilbak te vullen,

maar ik toon je hem toch, om je erop te wijzen dat HDR geen wondermiddel is…

Btw, Fuji en Sony zijn stukken beter in het dynamisch lichtbereik dan Canon…

Maar 3 jaar geleden had ik nog geen Sony of Fuji 😀

 

 

 

 

 

Wist je dat ? ….

Onderstaande foto in feite dezelfde foto is als deze hier boven ?? 😆

Alleen is deze foto gewoon 180 graden naar links gekanteld…

 

 

 

 

Je kan met de trap omhoog naar de onderste “bollen”…

Héhé, het is een hele klim… zucht…

mijn knieën hebben het toen wel gevoeld, amai ni !

Nu ja, ‘k ben ook geen twintiger meer hé 🙂

Maar deze jongen fietst nog elke dag zijn 15km bijeen,

weliswaar op de hometrainer, maar ik doe het toch maar  😀

Vanop die trappen krijg je wel een indrukwekkend zicht hé … !

 

 

 

 

 

Onderweg op de trappen naar boven,

(langzaam maar zeker, maar zeker langzaam 😀 )

ergens 3/4 tussen de eerste bol en de grond bevond ik me hier …

Vanop die plaats kon ik de tweede, derde én de vierde bol aan de top zien !

Wooow !

Weet je nog dat ik unieke invalshoeken zocht van deze mega constructie ?

Foto’s zoals deze heb ik nog niet gevonden op ’t internet 😀

 

 

 

 

Om te eindigen….

Een paar meters verder omhoog had ik weer een totaal ander uitzicht.

Drie bollen en een andere SNS-HDR techniek…

Hier gebruik ik de Exposure “Fusion” technologie …

die heel anders werkt dan de Tone mapping technologie.

Beide technieken hebben hun voor én nadelen,

het is gewoon kwestie om te weten wanneer je welke techniek kan/mag gebruiken….

Alleen ervaring kan je  dat leren… 😀

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Atomium bollen fotografie

Dit logje krijgt nog wel een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Dirk

Leonard Cohen in Brussel (Deel 3)

Vroeg of laat moet ik het toch eens proberen hé…

Dat eerste logje, mét foto’s, posten op mijn nieuwe  blog plekje, WordPress  🙂

 

Er zijn nog veel dingen die ik hier moet uitproberen, maar kom…

We zijn terug op dreef, en dat telt hé !

Leonard Cohen in Brussel… ’t was me echt een avondje om nooit meer te vergeten !

De zanger-poëet en zijn super getalenteerde muzikanten speelden echt de sterren uit de hemel…

Kiekebisj kreeg ik ervan !

 

Hieronder vind je een link met een  indrukwekkende solo uit een machtig mooi Cohen lied…  Geniet ervan zou ik zeggen… 🙂

De movie-links uit YouTube heb ik voor 99% meegemaakt in Vorst Nationaal…  dus 🙂 BTW, Het was puur genieten hoor !

 

Leonard Cohen- Who by fire

 

 

 

 

Leonard weet als geen ander zijn publiek te bespelen. Die man speelt geen typetje, hij acteert niet, niets daarvan…

Leonard,  groot artiest als hij is (was) , geeft zich helemaal aan zijn publiek. Soms knielt hij voor zijn publiek…

soms springt en huppelt hij vrolijk in het rond, als een tiener met lentekriebels .

Een volbloed kunstenaar/dichter  met een indrukwekkende diepgang !

Hier vertelt (kreunt/bromt hij met zijn unieke diep warm bas stemgeluid),

hij ons dat deel 1 van de show bijna klaar is…

De (45 minuten) pauze tussen 2 bedrijven kwam eraan…

 

 

Leonard verlaat het podium, huppelend, dansend… de rakker 😉

 

 

 

Die man is echt uniek vind ik, hij maakt van het leven één groot feest 🙂

Zie hem doen… 82 jaar was hij toen… ongelooflijk toch ?

 

 

 

Na de (ietwat té lange pauze) introduceerde Leonard ons “zijn” ‘The Webb Sisters’…

Twee vrouwen uit zijn vast begeleidingskoor,

(én beiden mega super zangeressen !)

Eén akoestische gitaar, eén keltische harp en twee meeslepende engel stemmen…

Bovenstaande zin zou een samenvatting  voor de ‘The Webb Sisters’ kunnen zijn…

Twee elfjes, twee magische feeën , met zo oneindig verfijnd stem geluid…

De magie van die twee stemmen en het gevoel van hun tantaliserende fragmentarische snaar muziek,

Dat maakt hun muziek zo … sprookjesachtig & betoverend mooi !!

Hun muziek en zang neemt je echt mee naar én over de horizon…

brengt je in vervoering…

Tranen in mijn ogen en kippenvel van ontroering kreeg ik ervan…

Dat is zo’n ongelooflijk mooie en diep meeslepende, emotionele muziek die mijn zieltje echt raakt…

Als de link ‘If it be your will’ niet werkt, laat het me weten aub !

(in dat geval kopieer zelf deze link om dit magistrale lied in je browser te horen (als je zin hebt tenminste)  : https://www.youtube.com/watch?v=SDemnguRYj4 )

 

If it be your will

 

 

 

Na het meeslepende engelengezang van ‘The Webb Sisters’ besloten Leonard & Co om wat meer leven & schwung in de Vorst nationaal brouwerij te brengen 🙂

Klik op onderstaande link om mee te genieten van de schwung 🙂

Leonard Cohen-The Future

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn (illegale 😉 ) Leonard Cohen fotografie.

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zullen wel zien over wat en wanneer hé laughing

Dirk