Zomer in de Dordogne

Van de ‘Winterse Details’ in mijn vorig logje,
én rekening houdende met de aanhoudende kwakkelzomer,
is het weer hoog tijd om naar warmere oorden te verhuizen 😎
In mijn archieven heb ik genoeg warme zon fotografie liggen.
Mijn keuze voor vandaag valt op een zomer vakantie in 2017,
Locatie: La douce France, meer bepaald in de Dordogne.
In de omgeving van Perigeux, Sarlat en Limeul kan je heerlijk uitgestrekte landschappen
bewonderen en zelfs in een warme zomer genieten van een verfrissend windje :mrgreen:

De camera die ik toen gebruikte was de systeem camera Fuji XT1
met de XF 18-55mm f2,8-4 R LM OIS lens.

R = Diafragma ring op de lens
LM = Linaire geruisloze zoom-motor
OIS = Optical Image Stabilisation.
Vroeger was de beweging reductie in de lens (Wat resulteert in een duurdere lens)
Tegenwoordig hebben alle Fuji camera body’s IBIS (In Body Image Stabilisation)
waardoor ze alle lenzen goedkoper kunnen maken. Heel mooi van Fuji ! 😉

Wanneer de boeren hun strovelden maaien en er strobalen of stro rollen van maken,
dan ben ik er hier graag bij om het geheel te fotograferen.
De boer als kunstenaar in het heuvelende land…






Zelfde foto als hierboven, maar dan bewerkt naar een zwart/wit…
Dit landschap vraagt ernaar vind ik !





Strobalen

Hier liggen ze dan
de strobalen in het veld
wachtend op de boer






Van elke foto in dit logje maakte ik een zwart/wit versie…






Zonnebaden

Naast een klein kerkje
liggen gele strobalen
te zonnebaden






Zoals eender aangekondigd… De ZW bewerking 🙂







In dit prachtige landschap kan ik urenlang fotograferen 🙂
Omdat het toen namiddag was en het zonlicht op zijn sterkst was,
heb ik alle foto’s in met een 3x belichting trapje gemaakt en nadien
via PhotomatixPro de 3 belichtingtrap foto’s naar 1 definitieve HDR omgezet.
(dit natuurlijk voor elke foto in dit logje).
Als ik geen HDR (High Dynamic Range) techniek toepaste zou ofwel de hemel
helemaal wit zijn ofwel de schaduwen gitzwart, zonder details.
Dat beetje extra HDR werk nadien heb ik er graag voor over 😎






En natuurlijk, de ZW omzetting… 😉






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een HDR Panorama foto…
Wa is da én hoe doet hij dat ?? hoor ik je al vragen 😉

Graag wat uitleg (in een beknopt notendopje:)
Liefst je camera op statief zetten…
De autofocus uitschakelen, je focust manueel !
Bepaal nauwkeurig waar je begin met het licht-trapje en zet dat punt vast voor alle foto’s.

(ik ga hier niet uitweiden over de parallax correctie bij panorama’s, dat zou hier echt té ver gaan.
we houden het simpel…)

Eerst 3 belichtingtrapjes foto’s maken op uiterst links waar je pano zal beginnen…
Dan de camera (minimum 30% overlappend) wat naar rechts draaien en terug 3 foto’s…
Dan nog wat meer naar rechts (terug minimum 30% overlappend) , terug 3 foto’s
Tenslotte nog wat meer naar rechts, (terug minimum 30% overlappend) terug 3 foto’s
Noot: Zie dat je nooit in het tegenlicht komt als je links of rechts draait met je camera !!…

In totaal heb ik nu 12 foto’s. (4x HDR belichtingtrapje foto’s van elk 3 foto’s)
Eerst maak ik alle 4 de HDR foto’s klaar in Photomatix. (liefst met uitvoer naar TIFF 16 bit)
Nadien maak ik van de 4 HDR foto’s één grote panorama foto in Photoshop.
Het is wel wat werk, maar dan heb je toch wel een betere panorama foto als de
automatische panorama functie die in veel camera’s zit.
Tegenwoordig kan je zelfs in de meeste mobieltjes een pano maken…
Maar als je die eens moet afprinten… dan zie je direct de tekortkomingen ervan.
Met de methode die ik hier toepas, kan je de HDR panorama enkele meters breed afdrukken,
zonder kwaliteit verlies.
’t is gewoon een kwestie hoever je wil gaan natuurlijk… :mrgreen:






En de ZW omzetting, zoals beloofd 😉






k hoop dat je van dit zomers strobalen logje hebt genoten 😎

Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 4)

Van het blauwe gletsjer ijs in IJsland,
neem ik je graag terug mee naar het kleine wereldje,
het macro wereldje waar ik meer en meer begin in te werken.
Gezien door een macrolens ga je de wereld om je heen,
helemaal anders bekijken. Je kan wondere dingen ontdekken
die je anders nooit zou zien of zou weten dat ze bestaan 😎
Kortom, het macrowereldje verkennen is voortdurend op ontdekking gaan !

De camera en lens zijn nog steeds dezelfde als in de 3 vorige logjes in deze serie,
namelijk de Fuji GFX 50s en de Fuji 120mm GFX macro lens + een
45mm tussenring om in het 1:1 macro gebied te komen.
Zonder die tussenring zou het een ‘gewone’ primelens 120mm f4 op 1:2 zijn

Dit logje start ik met een slijmerig beestje,
dat ik liever niet wil zien in mijn bloemen en kruidentuintje…
Die kleine vetzakjes vreten al onze jonge plantjes en bloemen op !
Daarom heb ik ze dan ook de oorlog verklaard !
Als verdediging en front linie heb ik potjes, gevuld met cara pils (uit den Aldi 😉 )
begraven in ons bloementuintje.
Slakken zijn verzot op bier naar het schijnt ! De sloebers hé ! 😉
Ze slijmen zich een weg naar het bier en… ze verzuipen ! :mrgreen:
Dat zal ze leren, ném ! 😎
De raven, eksters, kraaien, enz weten ze daar ook wel te vinden heb ik al opgemerkt.
Voor die vogels is het dan ook een lekker extraatje 🙂

Bij deze foto’s heb ik een glazen plaatje op ons tuinmuurtje gelegd,
de motregen maakt het perfect nat glanzend, omdat de hemel grijs bewolkt was
had ik perfect licht voor slakjes fotografie 😉


Hier had ik een klein baby slakje gevonden en op de glasplaat gezet…





Een wat dikker exemplaar moest er ook aan geloven…
Als ze mijn bloemekes opvreten, moeten ze er wat voor werken ook !
Model spelen zal je ! Geen genade meer 😉
Mijn camera is niet gemaakt voor snelle actie fotografie,
dus moet ik hier zeker niet vrezen voor beweging onscherpte 😉





Slak

Bijna tergend traag
schuift een slak, slijmend haar weg
naar onze bloemen






Een slak in zwart/wit… moet kunnen vind ik.
Dit exemplaar heeft dan wat weg van het monster uit de Alien films 😉







Zelfs in de slakken wereld zijn er sociale wantoestanden !
Sommige worden rijk geboren en hebben een huis
andere zijn dan weer veroordeeld om eeuwig dakloos te blijven…
Het doet me ergens denken aan het kaste systeem in Indië

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is bd__dsf0605_dakloos.jpg





Na een malse regenbui zijn er mooiere dingen te zien dan slakken ! 🙂
Een klein, amper ontloken, wit margrietje, genietend van de regen bijvoorbeeld :mrgreen:






Een juffertje in het groen, lijkt een buiging te maken…
Misschien werd het regenwater haar even te veel ?

Regenbui

ze maakt een buiging
dat juffertje in het groen
na de regenbui






Op het einde van een malse lente regenbui is de natuur wondermooi vind ik.
Dat zijn altijd uitgelezen momentjes om naar buiten te gaan fotograferen.
Je moet zeker niet wachten tot het helemaal droog is, want dan is de lucht als snel
helder blauw en is het licht veel te hard en zelfs lelijk.
Als het nog wat na-regent en de zon nog even verstopt zit achter grijze sluierwolken,
dan krijg je van dat heel mooi zacht en diffuus licht.
De regenwolken dienen dan eigenlijk als een natuurlijke, enorme licht diffuser.
Perfect licht dus voor witte bloemekes 😎





Een Grauwe Vleesvlieg komt drinken… of is ze aan het eten ?






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een oud stukje Bekaert kottekesdraad
(dat ik gebruik om een afvoer buis proper te houden van vuil, bladeren, enz),
is ook heel geschikt om voor waterdruppeltjes verzamelaar te spelen 😎
Het onscherpte spel van de bokeh-bolletjes op de voor én achtergrond
vind ik altijd boeiend om mee te ‘spelen.




Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente logje gekomen.
‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn probeersel haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven leuk ? :mrgreen:

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom :cool:

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 23)

In dit en vele, nog komende IJsland logjes zijn we vertrokken voor
een wondere reis doorheen ijsbergen, gletsjerijs, blauw ijs… enz.
Al die ijzige logjes spelen zich min of meer af in de omgeving van Svartifoss
én de Jokulsarlon gletsjer.
In die prachtige omgeving besef je goed waar de naam IJsland vandaan komt ! 😎

De camera is nog steeds de Sony RX10, deze superzoom (24-600mm) camera
is me toen heel goed bevallen en is sedertdien mijn trouwe reisgezel 😎
Bij veel foto’s was ik die 600mm zoom capaciteit ferm dankbaar, want daardoor
kon ik foto’s maken die me met een 70/2OO of 100/400mm nooit zou lukken !

In fotografie bepaalt de fotograaf wat de kijker zal zien…
Met een breedhoek lens kan je de werkelijkheid een beetje
naar eigen hand zetten… wat ‘foefelen’ met beeldhoeken enzo :mrgreen:
Niet alles is zoals het lijkt… of toch wel ?? 😎
Is deze blauwe ijs-reus echt wel een reus ??
Of is het een bijna gesmolten brokje ijs ??

Awel… dat ik het je niet zal vertellen hoor 😉





Een héél klein stukje van het Svartifoss smeltmeer.
De blauwe kleur van het gletsjerijs is betoverend !
Het “waarom” van die blauwe kleur, kan je hier lezen…






Het weer was toen niet echt schitterend…
Meestal regenachtig, bewolkt en grijs, soms wat nevelig.
Als je in deze omgeving met een stralende opkomende of ondergaande zon
kan fotograferen, dan ben je als fotograaf echt in het Walhalla 😎






Een stilleven van ijs en vulkanische rots fragmenten…






Hier was ik echt heel blij met de 600mm zoomkracht van de Sony RX10 !
Deze bergtop, in het midden van de Jokulsarlon gletsjer,
kon ik enkele honderden meters verder met gemak fotograferen op 600mm ingezoomd.
(Deze foto is wel genomen vanaf een statief want het licht was niet echt goed…)
Dit geeft je een heel goed beeld van de enorme woestheid én de immense kracht van een gletsjer !
De spleten die je overal ziet in de ijs-massa’s bewegen voortdurend én zijn soms
tientallen meters diep ! Boven de gletsjer wandelen is dan ook levensgevaarlijk !
Soms worden wandelingen (tegen betaling !) op de gletsjer gedaan door echt ervaren gidsen én op stukken waarvan ze weten dat het 100% betrouwbaar is. Voor de rest is de gletsjer verboden terrein…
Daarom was ik blij met deze sterk ingezoomde foto 😎
Een foto van een gebied waar je niet mag of kan komen 😉





Overal waar je blauw ziet leeft en beweegt de Jokulsarlon gletsjer.
Deze gletsjer is zo groot als Oost & West Vlaanderen, Brabant
én de provincie Antwerpen bijeen… Een enorme joekel van een gletsjer dus :mrgreen:






Wat meer ingezoomd tot ‘normale’ breedhoek proporties…
Het magistraal blauwe ijs landschap blijft imponerend én groots.
Als kleine mens, voel je je hier echt als een stofje in de kosmos…
Maar… Het is hemeltergend dat de gletsjers elk jaar weer een stuk kleiner worden… 🙄





De enorme zoom van de Sony RX10 laat toe om kleine details, die ik mooi vind,
te fotograferen. Wat ik met een 70/200 of 100/400mm zoomlens niet kan doen,
is nu wél mogelijk !! 😉
De “foto-kwaliteit” tov een Sony A7R2 (of recenter) zal heel zeker iéts minder zijn,
maar om hierover te gaan redetwisten, is spijkers op laag water zoeken…
Het gaat tenslotte over het verkregen beeld hé ?






Nog een sterk ingezoomd beeld van de gletsjer massa…
Het ijs “kruipt” langzaam naar beneden van de berg.
Onderweg neemt het ijs puin en rotsen mee naar beneden,
de gletsjer ‘schuurt’ zich als het ware een weg naar beneden !
De ijs-massa is zo enorm groot, dat je je er geen idee van kan geven…
Stel dat je de Eifeltoren pal in het midden van deze gletsjer kan zetten
en dat je helemaal naar boven in die toren kruipt.
Het totaal beeld als je dan naar beneden kijkt zal nog maar een fractie van de
totale grootte zijn van de gletsjer. Ongelooflijk hé ?






De blauwe ijsmassa is een droom voor elke fotograaf denk ik 🙂
Enne… het inspireert me ook om wat haiku woordjes over het blauwe ijs te dichten :mrgreen:


IJspaleis

Roerloos in blauw ijs
beeldhouw ik met gedachten
een groot ijspaleis






In IJsland is er ook struikgewas…
Niet zoals bij ons, maar taai, beresterk struikgewas,
dat tegen zowat alle weer bestand is !
Dit ruig struikgewas doet me altijd denken aan de eerste bewoners van IJsland,
die mensen moeten ook uitzonderlijk sterk én taai, koppig zijn geweest,
om te overleven in een bar, onvoorspelbaar én (toen nog) onvruchtbaar land !
Daarom draag ik graag dit logje op als eerbetoon aan de eerste generaties IJslanders…
Dé kolonisten als het ware !





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 23 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
van ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

Mijn IJsland fotografie probeer ik natuurlijk boeiend te houden voor iedereen 😎

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik (hier en daar) probeer te dichten ook wel leuk ? 😎

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Allemaal beestjes

Van de lente macro fotografie gaan we verder met… andere macro fotografie ! 😉
Mijn trouwe (en dus teergeliefde !) bezoekers, weten ondertussen al wel,
dat ik met beestjes géén zoogdieren of reptielen enzo bedoel 😎
Gewapend met een lange tele-zoomlens,
ben ik gewapend om de kleine kriebelbeestjes op te zoeken
én ze te fotograferen.


Alle foto’s uit dit logje zijn met de Canon 100/400 telezoomlens gemaakt
Locatie : het heerlijke Dordogne in Frankrijk.
Alle foto’s dateren van 2018…
De camera was de (inmiddels reeds lang verkochte) spiegelreflex Canon Eos 1-D Mark IV.
Met zo’n lange lens zit je heel comfortabel als je insecten wil fotograferen !
Vooral voor schuwe insecten (vlinders, krekels, enz) is een lange zoom heel handig !
De afstand tussen mij en het insectje was soms meer dan 5 meter !
Voor de puristen onder ons…
Ja, ik weet het, het is niet echt macro, maar close-up fotografie… 😎
Door de APS-H sensor grootte (tussen APS-C én Full Frame formaat) kon ik het beeld
nog wat dichter bij trekken, wat altijd mooi meegenomen is 😎
Genoeg technisch geklets….

Een krekel hield me nauwlettend in het oog !
Hun schutkleuren zijn verbazingwekkend goed, als dat beestje in het geel/groen
gras blijft zitten vind je het nooit ! Wedden ? 😎






Een of andere bruin/zwart insect … Een vlieg ?
Mag ik je een compositie-versterkend hulpmiddeltje verklappen ??
Probeer als het kan, het insect een positie te geven die aantoont dat het
beestje IN je foto is gekropen/gevlogen. Als je het tegenover gestelde
doet, dan lijkt het of het insect UIT je foto vliegt/kruipt.
Wat héél onwerkelijk en meestal negatief aanvoelt.
Met simpele weetjes kan je je fotografie flink wat verbeteren 😉







Eén van de mooiste wantsen die ik ken… De Bessenwants !
Het beestje maakt zonder het zelf te weten reclame voor onze Belgische driekleur 😎






Het lijkt wel of er hier geen beestjes te zien zijn…
maar toch zijn er 3 minuscuul kleine kriebelbeestjes
die zich verstoppen in deze foto 😎
Het plantje op zich vond ik ook prachtig om te zien,
anders had ik het niet gefotografeerd hé ? :mrgreen:






Krekels

Het is rustgevend
dat zingen van de krekels
op een zomerdag







De GroteKeizerlibel…
Van alle insecten vind ik Libellen én WaterJuffertjes
de meest verfijnde en perfect ontwikkelde wezentjes !
Wist je dat de vlinders tot dezelfde familie behoren ??






Nog wat dichterbij gekomen…
Wat een prachtige wezentjes zijn het hé ?
Wist je dat ze in de tijd dat de dino’s leefden ze er ook al waren ??
Met het enige verschil dat ze toen ongeveer een meter groot waren dan nu ! ! 😎
De 4 vleugels, verdeeld in 2 vleugelparen, kunnen 100% onafhankelijk
van elkaar roteren, draaien en/of kantelen.
Dank zij deze eigenschap kunnen deze insecten enorm snel versnellen,
of abrupt stoppen of van vlieghoek veranderen om hun prooi te vangen.
Mede door deze fantastische vlieg eigenschappen zijn het heel geduchte rovers !






Buik gevoel

Een botervliegje
of is het een butterfly
vlindert buik gevoel







Een GestreepteSchildwants ,
die vinden we bij ons ook redelijk veel.
De beestjes brengen weinig of geen schade, ze eten meestal afval van planten
of dode insecten. Ze zijn dus héél nuttig zelfs 😉
Waarom de rode kleur bij deze wants dient, daar is de wetenschap nog niet uit…
Of misschien weet jij meer dan ik ?? Aub, vertel het me dan 🙂






Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een Tijgerspin , vanwaar de naam komt is niet moeilijk te raden hé ? 😎




‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Macro & lente bloesems

Van het machtige IJsland keren we terug naar ons rustige tuintje,
ook de onmiddellijke omgeving van waar we wonen verkennen we vandaag…
Want in de lente is alles mooi 😉
En als de bloesems bloeien én de bloemekes terug groeien…
Dan is het weer genieten geblazen hé ? 😎

De camera is de Fuji XH1 en de lens is ofwel de Fuji 100/400mm zoomlens
ofwel de 100mm macro lens van Canon. De Canon lens is via de Metabones
adapter op de Fuji X-body geklikt. (De elektronica tussen lens én body wordt
dmv contactpunten probleemloos doorgegeven.
Zelfs focus peaking werkt feilloos ! 😎 )

In de oude boomgaard-schapenweide, rechtover ons huis,
groeien nog een paar stokoude appelbomen…
ze bloesemen nog elk jaar ! :mrgreen:

ISO 200 , f5,6 , 1/380s , 400mm , 0 EV , geen statief gebruikt





De ijverige bijen zijn weer druk bezig !
Het gezoem van de insecten hoor je overal…


Gezoem

Ik luisterde naar

het gezoem van de bijen

en genoot ervan.



ISO 200 , f5,6 , 1/500s , 400mm , 0 EV , geen statief gebruikt






In de schaduw van een oude struik,
staat een paardenbloem mooi te wezen :mrgreen:
Vele mensen vinden ze onkruid en willen ze niet in hun piekfijn verzorgd tuintje…
Maar in onze wilde tuin is alles welkom 😉 (behalve brandnetels… die trek ik eruit !)

ISO 200 , f5,6 , 1/220s , 400mm , 0 EV , geen statief gebruikt






Een viooltje…
Het begon twee jaar geleden met het overplanten van een stuk of 5 viooltjes …
Nu kan je die mooie bloemetjes zien in ongeveer de helft van onze tuin :mrgreen:

ISO 200 , f5,6 , 1/1800s , 400mm , 0 EV , geen statief gebruikt






Terug naar de oude boomgaard…
De zon verstopte zich achter wat wolken…
Het licht werd heel zacht en dus ideaal om de spierwitte appelbloesems
te fotograferen ! (Noot: Als je deze bloesems in het volle zonlicht fotografeert,
dan is je foto in alle gevallen overbelicht en bijgevolg mislukt ! )



Licht

De witte bloesems
van de oude appelboom
dronken van het licht

ISO 500 , f5,6 , 1/800s , 250mm , -0,3 EV , geen statief gebruikt




De paarse dovenetel is en blijft een mooi plantje vind ik.
En heel belangrijk… je kan het plantje aanraken,
zonder je te vernetelen 😎

ISO 500 , f5,6 , 1/140s , 400mm , 0 EV , geen statief gebruikt






Vergeet-me-nietjes…
Die petieterig kleine bloemetjes,
wie kent ze niet hé ? 😉

ISO 400 , f5,6 , 1/500s , 400mm , -0,7 EV , geen statief gebruikt






Met de schoonheid van de vergeet-me-nietjes voor mijn ogen,
laat ik me graag als fotograaf eens lekker gaan 😎
Die piepkleine bloemetjes zorgen altijd voor zalige inspiratie !

ISO 400 , f2,8 , 1/1900s , 100mm , -0,7 EV , geen statief gebruikt (Canon lens)




Zelfs als het wat regent blijven de vergeet-me-nietjes
dankbare onderwerpen om te fotograferen ! :mrgreen:




Regen

Vergeet-me-nietjes
ze blijven me bekoren
zelfs in de regen
!



ISO 400 , f4 , 1/450s , 100mm , 0 EV , geen statief gebruikt , Canon lens





Heb ik je ooit al verteld dat je na een malse regenbui,
de mooiste druppeltjes kan fotograferen ? 😉


ISO 400 , f4 , 1/550s , 100mm , 0 EV , geen statief gebruikt , Canon lens






De kleine vergeet-me-nietjes blijven bekoorlijk mooi !
Vind je ook niet ? 😉

ISO 400 , f4 , 1/320s , 100mm , +0,3 EV , geen statief gebruikt , Canon lens




De viooltjes hebben het heel goed gedaan in ons tuintje 😎
Van de vijf potjes zijn er ondertussen een twintigtal plantjes
verspreid in onze tuin aan het groeien.
Dat beloofd voor volgend jaar :mrgreen: !


ISO 200 , f2,8 , 1/420s , 100mm , -0,7 EV , geen statief gebruikt , Canon lens






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Nog een ruikertje vergeet-me-nietjes,
gewoon omdat ze zo mooi zijn (én ze geuren ook heerlijk 😉 ! )

ISO 200 , f2,8 , 1/1700s , 100mm , 0 EV , geen statief gebruikt , Canon lens








Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente & bloesem logje gekomen.

‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 8)

Tijdens de korte winter periode, begin dit jaar,
toen het nog echt lekker koud en gezond vriesweer was,
heb ik redelijk veel macro’s genomen in en rond de vele weiden
uit onze buurt.
Nu is het stilletjes aan terug lente of winterweer aan het worden,
maar daar heb ik nog geen foto’s van. Toch niet van dit jaar 🙂
Daarom ga ik gewoon verder met de lekker chaotische indeling
van mijn blogje 😎
Een logje vol macrofotografie tijdens de ochtendvorst bij een zomerzonnetje…
Astemblieft 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 met de Laowa 100mm macro
De Exif data kan ik niet tonen, omdat de lens volledig manueel is
én bijgevolg géén technische informatie wegschrijft bij de foto.


Normaal gezien vind ik prikkeldraad niet echt fotogeniek,
het doet me teveel denken aan oorlog, gevangeniskampen, onrecht…
Maar een klein stukje, ruw beroeste prikkeldraad, heeft wel iets vind ik 😉






Je kent ze wel, die betonnen weidepalen met gaten erin,
om het prikkeldraad door de steken.
Zo’n gat is de grafkelder geworden van een spin,
die ik daar doodgevroren aantrof…







Macro fotografie is niet alleen het kleine proberen zichtbaar te maken…
Macro is ook op zoek gaan naar schoonheid in de natuur !
Wat oude spinrag draadjes , één minuscuul klein druppeltje
waar ik op scherp stel…
Twee andere druppeltjes vervagen bijna in de achtergrond…

Glinsterend

Eén druppel water
glinsterend in het zonlicht
draait de wereld om







Voortbordurend op het vorige thema…
De ochtendzon laat kleine stukje ijs, vervlochten in oud spinrag, smelten…
Als je wat rondkijkt zie je overal juweeltjes zoals dit flonkeren.
‘T is aan de fotograaf om er een leuke compositie van te maken :mrgreen:







De boer die zijn oude weide omheining repareert…
Dit gegeven bekeken door een regel van derden bril,
levert een leuk, evenwichtig plaatje op 😎






Terug voortbordurend op het vorige plaatje…
Andere metaaldraad, een andere reparatie,
de regel van derden blijft behouden…






Een zwart/wit omzetting van vorig plaatje…
De bokeh cirkels worden in deze Z/W omzetting veel beter zichtbaar






De compositie regel van drie, of de regel van derden,
zijn heel breed toepasbaar en leveren meestal leuke foto’s op 😉







Kleine ijskristallen op de groene grassen…
Hoe een klein beetje vrieskoude alles veranderd !


Winter

Het is weer winter
rijp kristallijn op ons gras
en ijs getinkel






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Het werd nevelig en bijgevolg veel donkerder.
Het begon bijna terug te vriezen…
Een stilleven van prikkeldraad stekels én een druppeltje…







Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 8 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen,
en ook mijn haiku’s, gratis aangeboden van het huis 😎

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Bloesems

De laatste weken is ons weertje niet om over naar huis te schrijven…
Regen wordt afgewisseld door buien die op hun beurt aansluiten
op plensbuien en of hagel… jawadde hé ?
Echt geen weertje om te gaan wandelen of om macro’s te maken buiten 🙄

Daarom wil ik nog wat lente bloesems publiceren,
lente bloemekes geshoot van de bloesems uit onze Japanse kerselaar.
Een beetje bloesems en wat warme lentezon…
om die natte kou wat te vergeten !
Meer hebben we niet nodig om tevreden te zijn hé ? 😎

Ook lees je hier en daar terug wat haiku woordjes van eigen kweek,
gewoon omdat schrijven in deze Japanse dichtvorm me rust geeft & inspireert 😉

Alle foto’s zijn genomen met de Fuji XH1, de lens is de Fuji 50/140mm f2,8
(wat gelijk is aan de 70/200mm FullFrame equivalent)

ISO200 , 1/210s , f3,6 , +1EV , 200mm , uit de losse hand







Drie op een rij…

ISO200 , 1/210s , f3,6 , +1EV , 200mm , uit de losse hand





Kijkgenot

Mijn Japanse kers
staat bijna in volle bloei
wat een kijkgenot !

ISO200 , 1/320s , f2,8 , +1EV , 200mm , uit de losse hand






Het is elk jaar opnieuw een fotografie feest,
als de wit-roze bloesems groeien 😎

ISO200 , 1/340s , f2,8 , +1EV , 200mm , uit de losse hand







Bloemekes

Een takje lente
waar wit-roze bloemekes
heen en weer wiegen


ISO200 , 1/340s , f2,8 , +0,7EV , 200mm , uit de losse hand







Soms zorgt het gebruik van een Orton-bewerking in Photoshop
voor een mooier en zachter foto resultaat…

ISO200 , 1/500s , f2,8 , +0,7EV , 200mm , uit de losse hand




Onze Japanse kerselaar nodigt niet alleen uit voor fotografie…
De volledig open gedraaide lens, zorgt voor een héél beperkte scherptdiepte.
Dit gebrek aan scherpe details geeft het gevoel dat ik schilder met de lens…
De meesterlijke Japanse aquarellen neem ik graag als voorbeeld :mrgreen:

ISO200 , 1/1100s , f2,8 , +1EV , 200mm , uit de losse hand






Bijtjes

Zoemende bijtjes
zweven tussen de bloesems
zoekend naar suikers



ISO200 , 1/300s , f2,8 , +0,7EV , 200mm , uit de losse hand



Iets anders dan onze bloesems…
Een zonnestraaltje viel op een doornig takje…
Soms kan het kleine, het nietige, ineens zo mooi worden
dat het een foto waard is 😎

ISO200 , 1/70s , f4 , +1,3EV , 200mm , uit de losse hand





Om dit logje te eindigen…
Ook nu weer geen bloesems, maar een simpel krulwilg takje,
begroeid met sappige lenteblaadjes.
Het geheel vond ik wel iets hebben 🙂

ISO200 , 1/1100s , f4 , +1,3EV , 200mm , uit de losse hand






Et voila, we zijn weer aan het eind van bloesem logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op bloesem “macro” fotografie,
(niet echt macro (technisch gezien dan), maar close up’s 😎 ),
ook de kleine haiku woordjes, die ik terug probeer te schrijven
én dat je natuurlijk genoten hebt van het deugddoende lente zonnetje
verstopt in dit bloesem logje 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk


Speelse Spiegelingen in Brussel (Deel 5)

Van het mistige Buggenhout bos gaan we nog eens naar Brussel.

Meer bepaald naar de Brussel Noordwijk,

waar ik mijn vroeger (toen ik nog werkte)

mijn dagelijks middag wandelingetje maakte

Het is ook daar dat mijn idee van ‘Speelse Spiegelingen’ groeide.

Het “spelen” met rotaties, kantelingen en spiegelingen

vond ik best wel leuk om te doen.

Ik leerde ook heel anders kijken naar gebouwen,

vormen , details selecteren en uitzoeken,

speciaal om er daarna mee te ‘Spelen’ 😉

Gaandeweg leer je echt gericht kijken en maak je in je achterhoofd

reeds de stappen die nodig zijn om tot iets te komen.

Iets maken dat nog niet bestaat, op basis van een werkelijkheid…

Zalig om te doen 😎

“The sky is the limit” zeggen ze dan :mrgreen:

 

Reflecties van een wolkenkrabber in een wolkenkrabber…

 

 

 

 

Spelen met gezichtsbedrog…

Rechts, links, onder of boven

Het is niet belangrijk meer…

 

Objectief kijken…

rechts, links, onder of boven

wordt nu subjectief

 

 

 

Een variatie op de vorige foto…

je kan spiegelen naar binnen of naar buiten 😎

 

 

 

De spuuglelijke flatgebouwen, naast het Brussel Noord station,

nodigen uit om er iets totaal nieuw van te maken !

Welkom in mijn fantasie droom wereld 😉

 

 

 

Op de basis foto in vorige foto borduurde ik voort…

Is het een gigantische supercomputer ?

Of is het een verknipte supergrote woontoren ?

 

 

 

 

Een kantoor ‘wolkenkrabber’ wordt iets abstract…

Zou het een wormwiel kunnen zijn ?? 😆

 

 

 

Nog een variatie op de bron foto van de eerste foto in dit logje…

“Brussels North”, zoals je het nooit eerder zag :mrgreen:

 

 

 

Een lelijk flatgebouw,tegenover Brussel Noord station,

een locatie waar ik echt niet zou willen wonen…

Maar in mijn fantasie maak ik er een onmogelijke speeltuin van 😎

 

 

 

Een gekantelde variatie op de vorige foto…

Het ‘Flood’ filtertje maakt er iets zwierig vloeibaars van  😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

De vorige foto heb ik gewoon 180º gedraaid.

Het geeft een totaal ander beeld hé ? 😀

 

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een Speelse Spiegelingen logje editie gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegeling spielerijtjes fotografie

en het eenzame haiku versje.

Het is eens wat anders hé 😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

 

Ochtendnevels in Malderen

Van de lente macro’s in mijn vorig logje,

gaan we vandaag terug naar een totaal ander thema…

Het tijdstip is december 2018, mijn kameraad Johan nodigde

me uit om een zonsopgang te fotograferen in de buurt waar hij woont.

Spijtig genoeg was er die ochtend geen mooie zonsopgang,

maar het was wel lekker mistig én nevelig :mrgreen:  Mooi meegenomen dus !

De locatie is de grens van Malderen en Buggenhout,

Het Buggenhout bos heeft uitlopers tot hier…

’t is zalig om in die mistige nevels het bos in te wandelen 😎

 

 

Mistige nevels

dempen alle geluiden

de zon verstopt zich

 

 

 

 

Je hoort hier bijna niets…

Alleen het zompige geluid van onze laarzen in de modderige ondergrond.

Het frisse mos groen contrasteert heel mooi met de rode herfstkleuren 😎

 

 

 

De zon deed haar best om door de nevels te stralen,

maar het lukte haar niet !

Door het immense tegenlicht verdween ook alle kleur uit mijn foto !

Let wel, dit is géén zwart/wit foto ! :mrgreen:

 

 

 

Mistige nevel

drenkt de takken in een waas

de einder vervaagt

 

 

 

Bij het maken van deze kleurcontrastrijke foto tussen mosgroen

en rossig herfstgekleurde blaadjes viel me iets op wat

heel duidelijk niet in de natuur hoeft te zijn…

Zie je het ook ?

 

 

 

Het Buggenhout bos,

nu een tempel van stilte

maakt me heel nietig

 

 

 

 

Fotograferen als er mist over het land zweeft is altijd zalig om te doen :mrgreen:

Het minimalisme én de ongrijpbare magie in deze wazige wereld boeit me altijd.

 

 

 

Het beeld dat bij een gewone ochtend zonder mist heel saai zou zijn,

krijgt nu een extra dimensie.

Het eerste heel flauwe zonnetje dat door de nevels straalt,

slaagt erin om de groenen, gelen en herfstkleuren ietwat op te lichten !

“50 shades of gray” is er niets tegen 😉

 

 

 

Hoe een drassige wei, begrensd door knoestige oude wilgen,

zo verdomd mooi kan wezen in de ochtendnevels ! :mrgreen:

 

 

 

Minimalisme

 

Op zoek naar minder

telkens weer een uitdaging

is niets het antwoord

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit mistige logje gekomen.

‘k hoop dat je hebt genoten van mijn nevelige foto’s én de kleine

huis eigen bereide haiku versjes in dit logje 😎

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Speelse Spiegelingen in Brussel (Deel 4)

Van het kleine macro wereldje in mijn terras,

keren we terug naar mijn Speelse Spiegelingen spielerijtjes in de Brusselse Noord wijk.

Van de TBR toren, waar ik vroeger jarenlang heb gewerkt,

(én waar ik heel toffe herinneringen van heb ! 😎 )

rest alleen nog een leeg, lelijk, betonnen karkas…

Zelfs dat kale karkas is nu volledig gesloopt,

er staat reeds een nieuwe building op deze plaats !

Nooit had ik kunnen denken dat die oude TBR wolkenkrabber (84 meter hoog !)

me inspiratie zou geven tot Speelse Spiegelingen 😉

 

Een spiegeling roteren en nogmaals verticaal en/of horizontaal spiegelen

brengt leuke patronen naar boven vind ik.

Het spel van licht en schaduw creëert nieuwe structuren…

 

 

 

Wat is onder ?

Waar is boven ?

Is hier een links én/óf een rechts ?

Ik vind het zalig om een simpele foto zodanig te verdraaien, te spiegelen,

dat er een nieuw, dimensie-loos beeld ontstaat

 

 

 

 

Als ik bovenstaand beeld nog eens extra verticaal spiegel,

in de bovenhelft laat ik het flood filtertje zijn leuke vloei dingetje doen…

Dan lijken mijn leuke herinneringen aan dit gebouw weg te mijmeren :mrgreen:

 

 

 

 

Wegdrijvend…

 

Onder en boven,

links, rechts,dalend of stijgend,

zomaar wegdrijvend

 

 

 

Ik ben begonnen met 1 foto van de TBR toren…

enkele verticale én horizontale spiegelingen,

enkele canvas vergrotingen en nog wat rotaties

tenslotte het geheel afwerken met een flood filter effect

brengt me tot dit beeld…

Een TBR gebouw-karkas dat ik me in mijn stoutste dromen,

niet kon dromen 😎

 

 

 

De UP-sitetoren (aanvankelijk Premiumtoren) is een wolkenkrabber
gebouwd door projectontwikkelaar Atenor in de Brusselse kanaalzone.
De toren is met 42 verdiepingen en een hoogte van 143 meter
de op twee na hoogste toren én tevens de hoogste woontoren van België.
Dit is mijn Speelse Spiegelingen versie ervan 😀
Het totaal beeld is opgebouwd vanuit 1 foto, zonder selecties of gefoefel in Photoshop  !

 

 

 

Een uitzondering op de Speelse Spiegeling regel…

Een klein poesje achter een raam, het vervallen huis is al minstens 10 jaar onbewoond…

Wellicht huizen hier daklozen, vluchtelingen, krakers…

Als je goed kijkt, zie je de fotograaf gespiegeld rechts onder het vensterraam 😎

 

 

 

Een oud schoolgebouw,

dat nu tientallen appartementen huisvest…

Ik maak er een ruimteschip van !

Of een fiere drakkar vol strijdlustige Vikings !

och ja, dromen is gratis hé ? 😉

 

 

 

De hoek van een kantoorgebouw kan zeker een bron van inspiratie zijn…

De donker getinte ruiten vragen gewoon voor Speelse Spiegelingen 😎

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten:

Hetzelfde standpunt als vorige foto…

Hier heb ik alleen de kijkhoek wat hoger gezet,

wat direct een totaal ander beeld geeft.

Uit het niets, iets nieuw scheppen…

Het is zalig om te doen 😉

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een Speelse Spiegelingen logje editie gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegeling spielerijtjes fotografie,

het is eens wat anders hé 😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk