Hallerbos 2018 – Deel 2

Van die saaie GDPR verklaring gaan we terug naar leukere oorden

(Gelukkig maar, die vervelende, verplichte wetteksten komen me ook de str.. uit),

Vandaag neem ik je terug mee naar de lente in het Hallerbos.

Locatie: Halle …  (flauw grapje van mij)…

 

Deel 1 van het Hallerbos (Lees of herlees https://fotografiemijnlangleven.wordpress.com/2018/04/23/hallerbos-2018-deel-1/) zijn eigenlijk foto’s die ik verleden jaar heb geshoot met de Canon 1Dmark 4 en de Canon 100/400mm telelens +100mm macro van Canon.  Dit omdat mijn nieuwe serie Hallerbos 2018 foto’s nog niet allemaal ‘ontwikkeld’ waren in mijn digitale doka, photoshop 🙂  (ik doe ‘hét’ in RAW hé… daar kruipt wat meer tijd in natuurlijk 😆 )

Vanaf dit jaar (Dit Deel 2 dus) werk ik alleen nog met Fuji en/of Sony camera’s.  Wat me echt opvalt tussen een (top) Canon spiegelreflex en de spiegelloze reflexcamera’s met Sony ccd’s is het enorme dynamisch licht bereik dat de sony/fuji  kant kan verwerken. Daar kan Canon echt niet tegen op !  (Nikon doet het ook niet slecht… omdat ze ook Sony CCD’s in hun body’s gebruiken 😆

In onderstaande foto moest ik een heel breed lichtniveau overbruggen, van bijna donker tot heel fel, bijna wit ochtendlicht.  Deze (fuji) foto is nergens uitgebeten wit (=verbrand) en in de donkerste schaduwen zijn de details nog scherp en zichtbaar. (En dit allemaal zonder noemenswaardige digitale ruis !!)  Met Canon zou ik deze foto echt moeten maken met een belichting trapje (HDR) en dan kwam ik nog bijlange na niet aan deze uitmuntende Fuji fotokwaliteit.

Verder heb ik de (electronische) Fuji Velvia film emulatie ingeschakeld op de camera.

De emulatie van deze inmiddels legendarisch geworden Fuji’s Velvia Analoge kleurfilm voor natuurfotografie, doet hier uitstekend zijn kleurig werk.

De gebruikte lenzen vandaag zijn de G110mm of de G23mm van Fuji.

Beiden zijn pareltjes van glas  en helemaal niet zwaar ! 😀  !!

(Heel belangrijk als je al dat lomp gerief een hele dag moet meesleuren… 😉  )

 

 

 

De langzaam stijgende ochtendzon overspoelt het bos met haar gouden strijklicht…

Het was ongeveer 7u15am…

De groene grasjes , de fris geel-groene beukenblaadjes,

de blauw paarse hyacinten en de witte bosanemoontjes contrasteren zalig !

Het was een feest voor het oog 😀

 

 

 

Hyacintjes

 

De hyacintjes

en de bosanemoontjes

verwelkomen ons

 

 

 

 

 

De G110mm F4 fuji lens is initieel ontworpen om als portretlens door het leven te gaan,

maar in een bos of semi macro werk omgeving is ze ook heel bruikbaar. Amai ni !

Werken met deze lens is ook heel aangenaam omdat ze een wondermooi en zacht bokeh in je foto legt.

Het opkomende zonlicht  in de verte

(nog geen 10 meter verder dan de groene beukenblaadjes),

vervaagt in een tinteling van ontelbare licht cirkeltjes.

Die achtergrond licht cirkeltjes zijn gezien door de camera zelf hé… photoshop heeft hier niets mee te maken 🙂

 

 

 

 

 

 

tja… er zijn zo van die momenten, weet je wel…

dat ik zomaar gewoon ‘boom’ wil zijn

om als een beuk te genieten van het eerste lente licht

hoe voelt om als  ‘lente Boom te ontwaken’ ?

Tja ? hoe voelt het trouwens ?

om mijn bladgroene lente blaadjes te verzadigen

en met  frisse fotosynthese-energie chlorofyl energie

om dat nieuwe leven te blazen

in mijn oude winter sokken

 

hoe voelt het… ?

 zilte grondwater dat nu door mijn zeefvaten borrelt …

maar,

hoe voelt het aan… ?

om

in die nieuwe lente

een nieuwe bast

Over mijn schors  heen

te

groeien.

 

©Dirk

 

 

 

 

 

 

Je kent me al wat langer als vandaag hé, dan weet je ook dat ik graag wat experimenteer in mijn fotografie.

1-Om te experimenteren moet je eerst je onderwerp samenvatten om ermee te kunnen ‘spelen’, Wat wil ik ‘samenvatten’ ?

Antwoord 1: ons onderwerp is : Het Hallerbos in zijn geheel

2-Wat maakt het Hallerbos nu net tot dat unieke plekje om te beleven en te fotograferen ?

Antwoord 2: De kleuren: Paars/purper (hyacint), Groen (gras,beukenblaadjes), Geel (jong beuken blad), Blauw (hemel), Bruin (bomen) kleuren

Experiment: Ik beweeg de camera heel eventjes op en neer, iso 50, sluitertijd: 1/40′ sec, met een hoek van 45 graden op een (vrijstaand) statief hoofd (dit om stabilisatie op de y-as te hebben. Net genoeg om de hierboven vermelde kleuren te registreren en geen overbelichting te hebben 🙂 .

Bij dit soort van fotografie omarm ik graag de basis principes van het impressionisme. Het impressionisme in de schilder/beeldhouw/grafische kunst is altijd al mijn dada geweest, ’t is een kunststroming waar ik me echt ‘thuisvoel’. Een kunst stroming waar ik mijn gevoel en beleving kan in uitdrukken…

 

 

 

 

 

Lente

Een kleur explosie

overspoelt het Hallerbos

met lente tinten

 

 

 

 

 

Mag ik  een dichterlijke vrijheid op een oud gegeven publiceren ?

Het bos is nog steeds hetzelfde, de camera is nog steeds dezelfde Fuji, nog steeds ben ik bezig met experimenteren met de lens/camera/settings…

Met de camera op het statief geklemde edoch met los gekoppelde bal-ring heb ik in 1/25 sec, f2.8, iso50, licht -1.3 een cirkelende beweging gemaakt.

De foto is onbewerkt in RAW, in ps zijn de licht/kleur levels en contrasten ietwat bij gespijkerd…

Vers from the pers dus 🙂

 

De Hallerbos kleuren, vormen & geuren, allemaal verzameld in 1 ‘gedurfde’foto…

Het eind oordeel ervan laat ik over aan de bezoeker(s) van deze pagina..

 

 

 

 

 

 

Komaan zie de mannelijke eik

tegen de vrouwelijke  lindeboom…

De beuk erin !

:mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en de haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Advertenties

Fietsvakantie in Nederland (Deel 3)

We verplaatsen ons van het kleine mosjes macro wereldje,

terug naar onze fietsvakantie  in Woudbergen, Nederland.

Als je in die laatste lome zomermaanden extra vroeg uit je bedje kruipt,

dan heb je veel kans om een zalig mooi gekleurde zonsopgang mee te maken.

Zeker op het platteland, ergens diep verscholen in Woudbergen…

Daar, waar de tijd, heel zeker weten wat langer dan normaal heeft stilgestaan…

Zalig toch ? 😀

 

 

 

Ochtendnevel

 

Er zweeft nu een waas

van ochtendnevel flarden

over de velden

 

 

 

 

Foto 2:

Het oneindig spel van licht en schaduwen,

neemt soms een loopje met de subjectieve werkelijkheid die je waarneemt…

Hier lijkt het wel of hier, een of ander mythisch wezen, een nieuw geboren sfynx ofzo ?

een onnoembaar wezen de opstijgende zon verwelkomt ?

 

 

 

 

Levend water

 

Mistige nevels

zwerven als levend water

over de velden

 

 

 

 

Het mooiste licht én kleur beleven momentum (dat is heel persoonlijk),

vind ik het moment dat je kleur én licht details ziet in de diepste schaduwen,

én het moment dat de lichte, fris groene kleuren subliem belicht worden door die prille warme ochtendzon.

Dat zalig licht moment duurt maximum enkele minuten…. soms maar een halve minuut !

Weet je, als ik geluk heb dat er die vroege ochtend echt mooi en zacht licht is,

dan kan mijn dag niet meer stuk !  :mrgreen:

 

 

 

We zijn bij foto 5 aangekomen, die foto waar ik in foto nr 2 al over vertelde…

Of hoe de fotografie een loopje met de werkelijkheid kan nemen…

Bij totaal andere licht (een dikke 30 minuten later als foto nr 2),

ziet het geheel er heel anders uit hé… ?

“Het ding” is gewoon een berg klei , begroeid met een toefje wilde grassen.

Toen ik aan de boer vroeg,

wat de bedoeling, de oorsprong  was van deze scheve hoop klei antwoordde de brave man :

“Het is slechts een oude hoop grond, die mijn koeien en geiten, door de jaren heen,

vertrappeld hebben tot het ding wat je hier ziet…”

Je ziet, soms hoeft het “waarom” geen logische uitleg te hebben ❗

Oorzaak en gevolg zijn op zich al genoeg om verwonderd over te zijn 😀

En zeg nu zelf…

Als je echt kan genieten van die kleine waarheden, dan heb je grote dingen echt niet nodig hoor 😎

En die subjectieve werkelijkheid  in de fotografie…

die is steeds welkom hoor  😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn vroege ochtend fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek. Wordt nog vervolgd hoor…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk

 

Het kleine wereldje…

Het kleine wereldje van de macro fotografie is én zal steeds mijn grote liefde zijn in de fotografie.

In dat wereldje van uiterst kleine scherptediepte moet de macrofotograaf zijn ding doen…

Het is niet zomaar wat insecten of bloemetjes in het wilde weg fotograferen…

Neen, er komt veel meer bij kijken ! Eerst en vooral moet je “zien”… Dat is moeilijk uit te leggen hoor…

Bij elke foto hoort liefst een verhaaltje… hoe stel ik de compositie samen ?  hoe zorg ik voor een rustige achtergrond ?

Soms moet je heel geduldig afwachten…  soms wacht je heel lang en heb je geen enkele foto kunnen maken…

Dan kan je met stramme knoken huiswaarts keren 🙄

Als je de fotografie lat wat hoger wil leggen, dan moet je daar maar tegen kunnen hé  😉

Onderstaande foto toont best wel een leuk verhaaltje, vind je niet ?

Als twee honden vechten voor een been… Gaat een derde ermee lopen 🙂

Distels zijn heel stekelige planten, sommige distels hebben een heel arsenaal aan vlijmscherpe naaldjes…

Maar die distels zijn dan ook heel mooi vind ik.

Als je die terugkomende patronen volgt op die distels,

dan zie je hoe moeder natuur met een wiskundige precisie de meest ingewikkelde patronen kan laten groeien…

Fascinerend toch ?

Distels

Moeder natuur trekt

geometrische lijnen

over haar distels

Hoe de oranje stengel van een klein klimop plantje

en een zon zoekend bloemetje zo heerlijk romantisch kunnen wezen

Als je zo’n tafereeltje ontdekt tijdens de fotoshoot in het bos,

dan kan je dag niet meer stuk hoor 😀

Liefde

Draadjes vol liefde

en een paars verliefde bloem

fluisteren heel stil

Soms komt het toeval om de hoek kijken !

Al mijn aandacht ging naar dit blauwtje (zo noemt die blauwe vlinder) .

Pas nadien in photoshop, zag ik links boven dat supersnel vliegend insectje.

David en Goliath !  (enfin soit, ze hebben niet als gekken op elkaar geklopt, maar ze gingen beiden hun eigen rustig gangetje).

De wetten van het toeval… het levert soms leuke plaatjes op 😀

Fladdert

Een klein dambordje

kwam even nectar slurven

het fladdert weer weg

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Kleine Wereldje macro fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek.

Het kleine wereldje komt zeker nog terug !

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Dirk

 

IJSLAND (DEEL 46) – Geothermisch gebied aan de vulkaan LEIRHNJÚKUR

Van het kleine wereldje van de kleine mosjes en de heuglijke geboorte van ons eerste kleinkind,

wordt het zoetjesaan hoogtijd dat we hier het meer ruigere fotowerk presenteren… 😎

Wij zijn terug aan de voet van de immense vulkaan Leirhnjúkur

Je waant je op een andere planeet !

Blauwe pruttelende modder blobbert uit deze gaten.

Deze put is ongeveer 3 meter breed. gelukkig had ik de 400mm telelens mee,

zodat ik dit blubberend gevaarte vanop een respectvolle afstand kon bewonderen 😉

 

 

 

 

 

Soms kan je echt heel dichtbij de zwavelstromen komen…

Je moet niet zo dom zijn om daarin te gaan staan natuurlijk…

Als je dat doet, dan los je gewoon op in dit zuur.

Het ruikt er volop naar rotte eieren, maar die geur geraak je snel gewoon :mrgreen:

 

 

 

Het lijkt wel een blauwe sprookjesvijver, vind je niet ?

Sprookjesachtig mooi is het wel, maar tegelijk extreem dodelijk voor wie daar door wil wandelen.

 

 

Sprookjesachtig

Zwavel riviertjes

zijn sprookjesachtig mooi maar…

extreem dodelijk

 

 

 

 

Soms splitsen kleine zwavelzuur kanaaltjes zich af van het hoofdkanaal

en meanderen hun weg doorheen het desolate, kurkdroge, maar tegelijk onaards mooie vulkaan land.

Wat me echt opviel hier, is het aantal blauwe en cyaan kleuren die het dik stromende

zwavelwater ons liet zien.

Het lijkt wel het kleurenpalet van een krankzinnig en tegelijk geniaal kunstschilder !

 

 

 

 

Onaards

Dit kurkdroge zand

bevloeid met zwavel stromen

lijkt me echt onaards

 

 

 

 

Bij helder weer kan het eind augustus nog heel laat “klaar” zijn in IJsland.

Deze foto is genomen rond 21u s’avonds , de meeste één dag toeristen waren al lang weg naar hun hotel.

Alleen de die-hard natuur liefhebbers én de die-hard natuur fotografen bleven achter 😎

Zeg nu zelf… Als je ogen dit landschap zien… zou jij dan naar de camper gaan om te gaan slapen ?

Neen hé, wij ook niet 😀

 

 

 

Et voila… we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje gekomen.

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur fotografie en kleine haiku woordjes van eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out. Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Het nieuwe kleine wereldje

Hoe mooi nieuw leven kan zijn 🙂

Met redelijk wat trots, fierheid en een gelukkig gevoel, verkondig ik hier de geboorte van het eerste kindje van mijn dochter Elke en haar vriend Michiel  🙂

Annabelle is geboren op vrijdag 4 mei om 9:26am , ze is 49cm groot en weegt 3545 gram.

Voor mijn vrouw en ik is deze heuglijke gebeurtenis ook wel een ‘grote’ stap… we zijn vanaf nu oma & opa 😉

 

Annabelle , enkele uren oud… veilig en warm geborgen in de armen van mama Elke

 

 

 

 

Die zijdezachte roze baby vind ik uitnodigend om er een zwart/wit bewerking van te maken…

zéker als het een kleinkind is 😉

De grens tussen zachtheid van de grijstinten en de highkey hoogtinten bewerking is superdun…

Daarom hou ik zo van deze subtiele omzetting, omdat het een speciale snaar in me raakt 🙂

 

 

Ongelooflijk

 

Dit nieuwe leven

geboren uit twee mensen

is ontroerend mooi 

 

 

 

 

Voor mijn zoon, Bart, is er vandaag een nieuw hoofdstuk bijgeschreven in zijn levensboek.

Vanaf nu is hij nonkel Bart 🙂

(Voor de Nederlandse lezers… nonkel = oom)

 

 

 

En terug kon ik me niet laten om er een fluweelzachte zwart/wit omzetting van te maken…

De 85mm f1.2 lens van Canon is een (manueel bediende, de AF is niets waard) superportret lens.

De scherptediepte van die lens is zo ongelooflijk klein en de achtergrond wordt zo subtiel zacht,

dat je echt droomplaatjes kan maken.

 

 

 

 

De fiere papa, Michiel mag in dit logje zeker niet ontbreken 🙂

Er glansde iets heel mooi in de ogen van Michiel dat ik nog nooit tevoren had opgemerkt …

Michiel als vader én echtgenoot… Dat komt wel goed, zo mijmerde ik

en voelde me best wel gelukkig 🙂  De toekomst zit wel snor ! 🙂

(voor de pixel peepers… ja ik weet dat de witbalans in deze foto aan de groene kant staat…

maar ik trek het me echt niet aan 🙂  )

De volgende (én laatste) foto is een Z/W bewerking  en vind ik persoonlijk veel beter als deze kleur foto.

 

 

 

 

 

 

Geboorte

 

De geboorte van

ons innerlijk verlangen

brengt een groot geluk 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn baby fotografie (waar ik tederheid en zachtheid probeer in te leggen)

én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek.

Wordt zeker nog vervolgd hoor …

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk

 

Het kleine wereldje

Het kleine wereldje…

ik geraak er echt nooit op uitgekeken 😉

Op ons terras liggen enkele oude & verweerde beton stenen, die ik daar laat liggen voor een welbepaald doel.

Namelijk… als “kweekvijver” voor allerlei soorten mos.

Die minuscule mosjes vind ik altijd uitdagend om te fotograferen.

Hun schoonheid wordt nog meer geaccentueerd na een malse regenbui… 🙂

Nog steeds beklaag ik me niet dat ik mijn Canon camera’s heb ingeruild voor Fuji en Sony body’s.

Mijn oude Canon lenzen gebruik ik nog steeds via een adapter op de Fuji & Sony en dat gaat heel goed !

Door de veel grotere Fuji/Sony sensoren krijg ik automatisch een veel mooier en vooral zachter bokeh.

In macro fotografie is dat een niet te versmaden voordeel 🙂

De lens is de 100mm f2.8 L IS USM van Canon. De body is van Fuji

 

Kleine mos plantjes van amper 1 cm hoog…

 

 

 

Groot

 

Waterdruppeltjes

als juweeltjes op het mos

hoe klein groot mag zijn

 

 

 

 

Minnekozend

 

Vijf kleine mosjes

groeien al minnekozend

recht naar de hemel

 

 

 

 

 

Het mooie van macro fotografie is dat je altijd met een heel beperkte scherptediepte werkt.

Hoe korter je bij je onderwerp komt, hoe kleiner de dof (Depth Of Field ofterwel Scherptediepte).

Je kan natuurlijk ook werken met focusstacking om een groter DOF te verkrijgen

(= meerdere foto’s met een verschoven scherptepunt bijeen voegen tot 1 foto, om zo een grotere DOF in je foto te hebben)

Focusstacking wordt veel toegepast in reclame fotografie , ook in extreme macro van insecten (= extreme details)

(Dit soort experimenten heb ik hier al enkele keer gepubliceerd in de laatste jaren).

Maar met dit soort mos fotografie zoals vandaag, laat ik liever de beperkte dof en het zachte bokeh voor zichzelf spreken…

 

 

 

 

 

Oppervlaktespanning

 

Mosjes en water

de oppervlaktespanning

houdt ze bij elkaar

 

 

 

 

Aan belichting in de fotografie kan je fortuinen spenderen…

Echter, met wat fantasie en zelf wat dingetjes uitproberen kom je in het macro wereldje heel ver 🙂

Hier heb ik met een spotgoedkope led pillamp uit de Aldi de “scene” belicht ,

de wit balans nadien in photoshop rechtgezet et voila  🙂

De onscherpe mosjes zijn amper 2 tot 3 mm verderaf of korterbij het vlijmscherpe mosje + druppel.

Onderstaande foto is een heel mooi voorbeeld van de heel beperkte scherpte diepte,

waarin de macrofotograaf zijn ding moet doen 🙂

Het is een uitdaging, telkens weer !

en telkens weer geniet ik er met volle teugen van ! Wees maar zeker 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kleine mosjes macro fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek.

Het kleine wereldje wordt zeker nog vervolgd…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk

 

Fietsvakantie in Nederland (Deel 2)

Opstaan vóór dag en dauw heeft als voordeel dat je de wereld op een heel andere manier kan beleven…

’t Is super genieten als alles nog kletsnat is van de dauw , als mist flarden het land met ijle dekens bedekken

en als de zomerzon nog wat aarzelt om door te breken…

In september zijn de spinnen groot en maken prachtige  kunstwerken van hun web.

Dit logje gaat over deze spinnenwebben.

Als er dan nog wat mooi zacht, door de nevelslierten getemperd warm ochtendlicht alles mooi belicht…

Dan is het tijd voor een leuke fotoshoot  🙂   Ga je mee ?

(voor bezoekers met spinnenvrees… je ziet alleen spinnenwebben in dit logje, geen spinnen 😉 )

 

Op zoek naar wat spinnenwebben in het lange natte gras…

 

 

In een hoekje van de poort glinsterden twee spinnenwebjes , broederlijk naast elkaar.

Mijn fantasie kwam tot leven en ik zag een groot spinnendier met twee web-ogen 😉

Of een of ander onbekend wezen met veelhoek web ogen…

 

 

 

 

Spinnenweb

Een spinnenweb vangt

glinsterende dauwdruppels

in de ochtendzon

 

 

 

 

Als de zon door de nevel slierten breekt…

tja, dan is het helemaal een feest natuurlijk 🙂

(Tijd voor wat foto technische uitleg…)

Ik hou wel van die zachte onscherpte  cirkels, veroorzaakt door de lens

(in vaktermen noemen we dit onscherpte fenomeen : Het bokeh)

Bokeh drukt de kwaliteit van de onscherpte in een foto uit.

Het gaat om de onscherpte die ontstaat doordat het voorwerp buiten het scherptevlak ligt.

Hoe beter de lens, hoe ronder de bokeh cirkels.

Een macro lens of een prime lens met opening van f2 tot f2.8 heeft meestal een fraai bokeh.

Deze (betere) lenzen hebben een diafragma van minstens 9 lamellen, wat een mooi rond bokeh oplevert.

Dus, hoe meer lamellen het diafragma heeft, hoe ronder en zachter de cirkels zullen zijn.

Lenzen met 5 of 6 lamellen (meestal instap zoomlenzen) geven ongelijke veelhoeken ipv cirkels.

Dat kan ook mooi zijn natuurlijk, maar ik verkies mooi ronde onscherpte cirkels 🙂

 

 

 

 

 

Een spinnenweb in een mooi warm ochtenlicht, vind ik minstens even mooi in een zwart/wit bewerking.

In zwart/wit kan je dingen benadrukken of vertellen, die in kleur niet echt mogelijk zijn.

Daarom doe ik zwart/wit bewerkingen zo graag.

 

 

 

Zelfde tafereeltje, maar hier stond ik wat verder.

De onderste spinnenweb krijgt zo meer aandacht

en het bokeh wordt nog wat zachter, fluweliger en ronder …

De geur van het dauw natte gras, het struikgewas  en de koeien… voel en proef je het ??  😉

 

Kunstwerkjes

In het ochtendlicht 

glinsteren spinnenwebben

natte kunstwerkjes

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn vroege ochtend fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek. Wordt zeker nog vervolgd…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk