Herfst in Sint-Martens-Bodegem (Deel 3)

Na het macro wereldje in de nationale plantentuin (Meise),

en de Venetiaanse maskers groep in Groot Bijgaarden,

spelen we terug een thuiswedstrijd in Bodegem city :mrgreen:

Eind november 2019 was het nog steeds volop herfst…

 

De gebruikte camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.

 

 

Vuur in de hemel,

dat doorheen de wolken gloeit,

een zonsondergang.

 

 

 

Het felle licht in het zwerk zorgt voor zalig tegenlicht 😎

 

 

 

Korenbloemen, als toekomstige meststof voor de velden.

Die bloemekes hebben iets vind ik !

Deze opname is gemaakt vanop bijna 3 meter afstand, 600mm, f4.

Het is geen macro (1:1), maar het komt wel aardig in die buurt 😉

Die Sony RX10 is een camera die me echt wel bevalt !

 

 

 

Aan de veldranden

groeien paarse bloemekes,

vol zomer geuren.

 

 

 

Op 200 mm heb ik nog een mooi zachte achtergrond (bij f4).

Ook de kleinste details zoals de piepkleine ‘haartjes’ op deze plantjes,

blijven zichtbaar en zijn scherp.

 

 

 

Hier had ik een gele korenbloem geplukt en ze op een weidepaaltje

vastgeklemd. De (intussen) grijze wolkenhemel isoleerde het bloemeke.

Over dit eindresultaat was ik best tevreden mee 😎

 

 

 

Al dat grijs bracht me op een leuk ideetje :mrgreen:

Waarom niet alle geel selecteren en deze selectie omkeren ?

Daarna van deze nieuwe selectie een zwart/wit bewerking maken dmv Nik Tools …

Et voila, een kleur-zwart/wit spielerijtje op voorgaande foto,

mét de nadruk op geel 😉

 

 

 

Een treurwilg is in beste doen al een treurboom an sich vind ik…

De herfstkleuren benadrukken het ‘treuren’

Titel van deze foto: Treurboom

 

 

 

Nog wat meer inzoomen op deze ‘Treurboom’,

zodat de warme herfstblaadjes de aandacht krijgen die ze verdienen…

 

Treurende takken,

de droefheid van een treurwilg…

ik hoor een vogel !

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfst logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst fotografie

én natuurlijk de nederige haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Sneeuw in Oostenrijk (deel 1)

Van de architectuur in Luik en het Atomium springen we weer

naar iets totaal anders 😉 (maar dat ben je hier al gewoon hé ? :mrgreen:  )

We vertrekken nog maar eens naar Oostenrijk, hét winterland bij uitstek,

waar mijn madam en ondergetekende graag gaan wandelen in de sneeuw 😎

Al deze Oostenrijk foto’s dateren uit februari 2019.

De camera is de Fuji XH1 met de Fuji 10/24mm f4 breedhoek lens.

Waarom nu juist deze sneeuw & winter foto’s ?

De laatste weken is ons Belgisch weertje in een sukkelstraatje beland,

van mistig kil naar mistroostig nat regenweer…

Daarom wat gezonde winter berglucht uit de Oostenrijkse bergen 😎

De achter omgeving van het kleine stadje Mittelberg,

het begin van een leuke wandeling !

 

 

 

Tijdens deze wandeling heb ik me vooral verbaasd over de wolken…

De onnoemelijke vormen die ze kunnen aannemen…

De kansen die ik kreeg om te ‘spelen’ met het wit besneeuwde landschap

én de interactie met de wolken !

Voor een fotograaf zijn deze weersomstandigheden echte buitenkansen 😎

Minimalisme is hier niet ver te zoeken ! Zalig was dat 😉

 

 

 

Wat ik altijd heb gedaan is figuren ontdekken in de wolken,

Reeds als kind en nu nog steeds 😀

Doe jij dat ook soms ?

 

 

 

 

Ongelooflijk hoe wolken kunnen bewegen !

Er blies een fikse wind en de gevoelstemperatuur was dan ook heel koud.

Maar als je aangepaste kleding draagt, valt dat allemaal best mee :mrgreen:

 

 

 

Heel de fotoserie in dit logje is gemaakt in nog geen 10 minuten…!

Dan kan je nagaan hoe imposant het wolken spektakel was hé ?

 

 

Een rendier gewei,

galoppeerd door de wolken

moeder natuur briest !

 

 

 

Een zwart/wit omzetting (met behulp van Nik tools, Silver)

én een geel filter simulatie om het blauw donkerder en contrastrijker te maken.

 

 

 

Soms was het wolkenspel net als een kaleidoscoop !

Niet met kleuren maar met woeste wit/grijs schakeringen…

De wind als beeldend schepper !

Als ik die fascinerende wervelingen zag moest ik denken aan de

aurora borealis, het Noorderlicht dat ik in IJsland had gezien 😎

 

Wolken wervelend,

licht weerkaatsend op de sneeuw

ijs borealis

 

 

 

Wie de Oostenrijkse bergen en sneeuw kent,

die denkt natuurlijk aan de vele skieërs, de langlaufers, enz.

De ski-sporen in de sneeuw contrasteren hier mooi tegen het wolken

spektakel hoog in de lucht en de eenzame berghut, rechts beneden 😉

Dat beetje lensflare laat ik staan, het heeft wel iets vind ik :mrgreen:

 

 

 

Een wolkjes kuiken

zweeft honderden meters hoog

tot het weer oplost

 

 

 

Als afsluiter van dit logje…

Het werd ineens bitter vrieze koud,

de hemel werd witter en witter, weldra zal het gaan sneeuwen !

Gelukkig is de berghut niet ver meer 😎

Een heerlijk warme goulash soep wacht daar op ons 😉

 

 

Dit is mijn laatste logje in 2019 !

Via deze bescheiden weg wens ik al mijn trouwe en/of occasionele  bezoekers

een fijne afsluiting van 2019 én zeker een gelukkig 2020 toe.

Dit nadenkertje dat ik je graag geef als nieuwjaar 2020 geschenkje :mrgreen:

There is no way to happiness…

Happiness is the way

                             Boeddha

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn sneeuw & wolken fotografie

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 8)

In het vorige logje “speelde” ik met de architectuur van het Atomium.

Ook vandaag blijf ik met architectuur ‘spelen’, maar dan op een heel andere locatie 😎

We zijn terug in Luik Guillemins, het wondermooie trein station, ontworpen én gebouwd

door de geniale architect Santiago Calatrava.

Sommige foto’s heb ik ‘bewerkt’ met mijn ‘spiegel’ techniek,

andere foto’s zijn dan weer ‘normale’, onbewerkte foto’s.

Met onbewerkt bedoel ik zonder spiegelingen, rotaties, uitgeknipte vormen,

water filters , enz.

Alle (RAW) foto’s zijn natuurlijk bewerkt in de digitale doka van Photoshop.

Die bewerkingen bestaan uit contrasten bijsturen, eventueel de witbalans corrigeren,

verscherpen waar nodig.

Alleen heel basic gedoe dus, omdat een foto voor mij vanaf de bron,

zo goed mogelijk moet zijn.

Als je in JPEG foto’s maakt, corrigeert de camera zelf al die dingen. Een automaat dus…

Als je in RAW werkt, moet je al die basis bewerkingen zelf doen,

maar dan heb je het eindresultaat zelf in de hand hé 😉

Op automaten heb ik het niet zo… zeker niet in fotografie !

 

De eerste foto is gewoon 180° omgedraaid….

Het zijn metalen steunberen die het dak dragen.

Het dak bevind zich hier dus beneden 😀

Het spel van licht en schaduwen vond ik fascinerend !

De immense grootheid van dit gebouw zorgt ook dat het perspectief

heel interessant wordt om te zien :mrgreen:

 

 

De ‘spiegeling’ van een roltrap creëert iets dat niet bestaat…

Je ziet het wel, maar het bestaat niet echt… 😉

 

 

 

Een stalen constructie van golvende lijnen…

Calatrava is een genie in mijn ogen

 

Een stalen ballet,

van golvende steunberen

lijkt wel te dansen

 

 

 

Als je met een breedhoeklens van dichtbij een gebouw fotografeert,

dan lijkt het wel of het gebouw ‘gekanteld’ wordt naar achter.

Met een tilt-shift lens kan je dit euvel corrigeren bij de bron,

maar een tilt-shift lens is redelijk duur…

 

 

 

Maar gelukkig is er in Photoshop ACR (de RAW converter) een functie die de misvorming

in het lens-perspectief kan wegwerken maar…

En zoals steeds in fotografie is er een maar…

Wat je wint van de ene kant, moet je inboeten aan de andere kant.

Als het perspectief gecorrigeerd word door die ACR perspectief functie,

moet je de foto wat bijsnijden.  Je  verliest wat van je oorspronkelijke foto.

Daarom dat ik in zo’n gevallen de foto wat breder maak van bij het begin,

dan is het verlies van bijsnijden te verwaarlozen 😎

 

 

 

Geruisloos galmend

zingt een geluid van stilte

in de kathedraal

 

 

Origineel is het een detail opname van een metalen steunvleugel…

Een uitsnede en een horizontale spîegeling maakt er een futuristisch bouwwerk van…

of een of ander robotwezen uit een cyberpunk of steampunk film 😉

Wat zie jij erin ??

 

 

De multi-lens functie uit de NIK tools kit is een plezier om mee te werken 😉

 

 

Een (hier onzichtbare) fotograaf maakte foto’s, samen met zijn model

die duidelijk balletlessen volgt of gevolgd heeft.

De trappen , een achteloze voorbijganger, het  rode doek…

Alle elementen passen bij elkaar 😉

We kregen toelating van deze mensen om ook een foto te maken 😎

waarvoor mijn eeuwige dank !

 

 

 

Het rode doek als afscheid van de vriendelijke fotograaf en zijn balletmeisje :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje is megagroot (Deel 4)

Van mijn giraf portretfotografie in Blijdorp,

gaan we 6 jaar terug in de tijd én naar een heel andere plaats !

We zijn terug in het Heizelpark van Brussel, om het Atomium te fotograferen.

Voor mijn vorig Atomium logje, klik hier  

 

Soms laat ik afgewerkte foto’s een hele tijd liggen,

om er later (in mijn ogen gezien dan) leuke dingen mee te doen 😎

Als je mijn blog volgt, dan weet je al dat ik een zwak heb voor

spiegelingen, foto’s roteren, met water-filters spelen, enz enz

De meeste foto’s hier zijn HDR bewerkingen die ik later heb

gespiegeld , stukken eruit heb gesneden en dan op die uitsneden

mijn fantasie los te laten :mrgreen:

 

Het atomium is een gedroomde locatie om creatief te zijn !

 

 

Het wateroppervlak is gemaakt met Flood (een Photoshop plugin),

op het resultaat van 4 vertikale én horizontale spiegelingen

 

Het atomium

als een stalen monsterspin

rijst uit het water

 

 

 

Het Atomium gezien vanuit het eerste trapniveau.

 

 

Het groene Brupark is weerspiegeld in de onderste bollen.

Daar kan ik zeker iets mee doen dacht ik 😉

 

 

In mijn vorige Atomium logjes had ik al gezegd dat een fotograaf

nieuwe oogpunten moet zoeken, creatief moet zijn,

niet zomaar klakkeloos na-fotograferen wat al miljoenen keer

is gemaakt door andere mensen !

Soms kan je met een simpele uitsnede of een lange zoomlens,

toch wel min of meer originele foto’s maken, waarvan iedereen ziet

dat het toch een foto van het Atomium is 😎

 

 

Dit is géén photoshop bewerking…

Het is gewoon een 90º geroteerde uitsnede

 

Een ijzer atoom,

is 165 miljard keer vergroot

Wat een prestatie !

 

 

De vorige foto in zwart/wit omgezet

en er dan een Flood bewerking op los laten…

Ik amuseer me ermee :mrgreen:

 

 

Van de 2de vorige foto kan je dit maken… 😀

 

 

Of dit… :mrgreen:

 

 

 

Om dit logje te eindigen,

een ‘normale’ foto van het Atomium.

Omdat ik hier een langere zoomlens gebruik (100/400mm),

lijkt de afstand tussen de ‘bollen’ veel kleiner dan in werkelijkheid.

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Atomium en spiegeling fantasie fotografie

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Deze Atomium log serie sluit ik hiermee af

(of tot wanneer ik daar een nieuwe fotoshoot ga doen 😀 )

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfst in Sint-Martens-Bodegem (Deel 2)

Van de zalig mooi gekleurde zonnebloemen in “la douce France”,

gaan we naar een andere heel kleurige wereld…

Naar de zalig mooie herfstkleuren in mijn dorpje , anno 2019 :mrgreen:

 

Het bos is ontploft

een full color explosie

daar is de herfst weer

 

 

 

Hoe mooi kan een verdord blad wezen,

als de zon haar diffuus licht erdoor mag schijnen 😎

 

 

 

Fotografie is een typisch voorbeeld van woordvorming

uit de hedendaagse technische woordenschat.

In de technische en wetenschappelijke woordenschat,

worden nieuwe woorden meestal gevormd met stammen van woorden

uit het klassieke Grieks (of het Latijn) of een combinatie van beide.

Zo is televisie of automobiel een combinatie van een Grieks woord (tele “ver” en auto “zelf”)

en een Latijns woord (visie “zien” en mobiel “beweegbaar”).

Het woord fotografie bestaat uit twee Griekse woorden fotos “licht” en grafein “schrijven”.

Je kan het dus ongeveer omschrijven als “met licht schrijven”.

 

In het herfstseizoen kan de zon heel mooi diffuus & warm avondlicht uitstralen.

Op zo’n momenten voelt het echt alsof ik schilder of schrijf,teken met mijn lens 😉

 

 

 

Warme herfstblaadjes

ruisend ritsel gefluister

natuurgeluidjes

 

 

 

Rechtover ons huis is een prachtig bos, van enkele hectaren groot.

Helaas is heel het bos ongeveer 20 jaar geleden opgekocht door

een heel kapitaal krachtige zakenman.

Om zijn domein te beveiligen heeft meneer een hoge muur en/of

hoge draadraster afspanningen (mét prikkeldraad en al) rondom

zijn terrein laten bouwen.

Sindsdien is dat bos verboden voor plebs zoals wij…

Maar mijn fototoestel kan hij niet tegenhouden ! 😎

 

 

 

Je kent dit spreekwoord wel: ‘Apen apen apen na’ 🙂

Hier kan je zeggen ‘Blaadjes apen blaadjes na’ 😉

 

 

 

Rond 15u30 is het november licht meestal heel zacht en warm.

De zon staat dan ook heel laag. Hoe zou dat komen ?

In dat zalige licht is het echt heerlijk om te fotograferen 😎

 

Als de zon warm schijnt

kan je het mooiste licht zien

dan maak ik foto’s

 

 

 

Naast ‘de muur’ is een klein natuurlijk vijvertje.

Bij windstilte & warm avondlicht kan je daar leuke reflecties in het water zien.

Die reflecties brengen me op een idee ! :mrgreen:

 

 

Wat als ik bovenstaande foto nu eens 180 graden draai ?

Het zou de wereld gezien door een surrealistische bril kunnen zijn 😀

 

 

 

Als we een stapje verder gaan en in photoshop een simpele verticale spiegeling maken…

Het is niet dezelfde foto als hierboven. Bij deze foto heb ik wat meer uitgezoomd,

zodat ik een vijver rand van herfstblaadjes in de foto kreeg.

De gereflecteerde weerspiegeling van een reflectie…

Alles is subjectief hé ? 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfst logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst fotografie

én natuurlijk de nederige haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Op zoek naar zonnebloemen

Omdat het de laatste dagen niet veel meer doet dan regenen en nog eens regenen,

neem ik je nog eens mee naar de warme Franse zomerzon, anno 2017.

We waren daar op vakantie in de Dordogne streek en hadden die dag

het stadje Bergerac bezocht. (Klik hier voor het Bergerac-bezoek)

Op de terugweg naar Les Eyzies (onze camping) reden we door

de uitgestrekte zonnebloem velden én genoten ervan :mrgreen:

 

Die zonnebloem warmte van toen deel ik graag met al mijn bezoekers 😉

 

 

 

Het was die dag nogal warm geweest…

Dat het ging uitdraaien op een flink zomer onweer, was duidelijk.

Maar ik heb liever onweer wolken dan een saai blauwe lucht 😎

 

 

Draaiend naar de zon

om volop te genieten

onze Tournesol

 

 

Een gevleugelde zonnebloempitten dief aan het werk 😉

 

 

 

Onlangs heb ik ergens gelezen dat bloemen ongeveer

130 miljoen jaar geleden ontstaan zijn…

Dat is heel wat langer dan wij, mensen reeds bestaan.

En in ons korte bestaan hebben we als mensheid al heel veel kapotgemaakt…

Dan doen de bloemen en planten het verdorie veel beter dan wij :mrgreen:

Het is fantastisch vind ik, om te zien hoe deze bloemen groeien !

Er zit een wiskundig patroon in.

De natuur is een oneindige bron van verrassingen 😎

 

 

Het zal gaan stormen

maar zonnebloemen volgen

hun zon zoals steeds

 

 

Het is ongelooflijk als je ziet hoe uitgestrekt die zonnebloem velden zijn !

 

 

We eindigen dit logje met een vraag :mrgreen:

Weet je waarom een zonnebloem naar de zon draait ? ? 😉

Onvolwassen planten waarvan de bloemknop nog niet geopend is, vertonen heliotropisme:

overdag draait de bloemknop op zonnige dagen mee met de zon.

’s Nachts keert de bloemknop terug naar de oostelijke stand.

Deze dagelijkse beweging wordt bewerkstelligd door ongelijke groei en

door celstrekking van de bloeistengel.

Een zonnebloem heeft namelijk geen pulvini (bladkussentjes).

Tegen de tijd dat de bloeiwijze zich opent, verstijft de bloeistengel in de oostelijke stand;

het heliotropisme is dan voorbij. Daardoor wijzen bloeiende zonnebloemen de hele dag naar het oosten.

(Bron: Wikipedia)

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit zonnebloemen logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zomerse fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfst in Sint-Martens-Bodegem (deel 1)

Ons huis was een paar weken geleden nog een echte bouw werf,

omdat we verbouwingswerken lieten uitvoeren.

Die werken zijn nu eindelijk achter de rug ! Oef !

Alles is terug netjes proper gemaakt…

Ongelooflijk tot waar slijp en breek stof kruipen kan ! 😐

 

Tussen de regenbuien door zag ik eindelijk nog eens de kans om in

ons kleine dorpje een zalige fotografie herfstwandeling te maken. 🙂

Het namiddaglicht (rond 15uur) was zalig warm en heerlijk diffuus.

De camera is de Sony RX10 mark 3, met vaste 24/600mm Zeiss lens.

Die camera blijft me steeds verbazen ! 😎

Je kan er niet echt macro (1:1) mee maken,

maar je komt toch heel aardig in de macro buurt hoor ! 😀

 

De herfst was heel laat bij ons, maar nu is het niet meer tegen te houden !

 

 

 

In het avondlicht

hangt een eenzaam boomblaadje

beroofd van zijn kleur

 

 

 

Een verdorde berenklauw kan heel fotogeniek zijn 😉

 

 

 

Je moet echt niet zoeken naar schoonheid…

Als je er oog voor hebt, dan zie je overal schoonheid ontluiken !

Hoe een simpel, geel verdord boomblad zo mooi kan wezen

(allee ja, in mijn ogen toch 😉  Wat vind jij daarvan ? )

Het rustige bokeh in de achtergrond kan me ook bekoren 😎

De Sony RX10 blijft me verbazen :mrgreen:

 

 

 

Eén van mijn geliefkoosde wandelwegjes…

Een oude vierkantshoeve, omringd met bomen.

In de vroege avond zit de zon daar altijd perfect laag te schijnen 😎

Door het grote diafragma (f2) krijgen de mooi,

door de zon belichte blaadjes op de voorgrond,

de volledige aandacht die ze verdienen.

 

 

 

Gouden herfstblaadjes

worden heel zachtjes gestreeld

door de avondzon

 

 

Nog één van mijn favoriete geniet-plekjes…

Deze 4 bomen, die samen één geheel vormen vind ik prachtig !

Dit plekje vind je ergens op de grens van Sint Martens-Bodegem

en Sint-Ulriks-Kapelle (beide zijn deelgemeenten van groot-Dilbeek).

Temidden van de uitgestrekte heuvels en velden.

Hier ga ik een 4 seizoens foto van maken… De herfst en de lente heb ik al…

Nu nog de winter én de zomer 😎

 

 

De herfst is een leuke danspartner 😉

Deze foto staat nogal stijf van de digitale ruis. Ik leg uit waarom:

De foto is genomen met 100% tegenlicht. De herfstblaadjes zijn dus heel donker !

In photoshop heb ik dat zwart én de schaduwen 80 tot 90% extra belicht,

waardoor digitale ruis ontstaat natuurlijk.

Bij de Sony RX10 valt die ruis best wel mee vind ik.

De Sony RAW bestanden zijn dus heel kwalitatief én betrouwbaar.

Met een simpele ruis-cleaner is de ruis zo weer weggewerkt,

maar ik wil je gewoon laten zien tot waar de RX10 in staat is 😎

 

 

 

Rood en groen…

De herfst heeft er geen vat op 😉

 

 

 

Zoals ik eerder al zei, de herfst is heel laat begonnen dit jaar !

Het grote kleurcontrast tussen het oranje herfst geel én het nog frisse groen

vond ik fascinerend mooi 😎

 

 

 

Ze hangt daar, verdord…

nog heel eventjes en dan !

zweeft ze naar de herfst

 

 

 

Als een herfstregen

vallen geel goud gekleurde

blaadjes naar be’neen

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfst logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst macro fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk