Limburg, vakantie land (deel 2)

Van de woeste natuur in IJsland en het kleine macro fotografie wereldje,
is het weer hoogtijd dat we terug iets totaal anders gaan doen ! 😉
Vier logjes geleden had ik een nieuwe serie opgestart, Limburg vakantie land deel 1
het logje van vandaag is het vervolg daarop. (Deel 2 dus 😉 )
De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3,
met de veelzijdige 24/600mm zoomlens van Zeiss

Dit logje begint niet met een “gewone” foto, maar met een ‘speelse Spiegelingen’
spielerijtje dat ik heb losgelaten op een foto van het metalen kerkje van Borgloon.
Deze ‘speelse spiegelingen’ vind ik gewoon leuk om te doen 🙂






Voor deze foto stond ik centraal onder de ‘kerktoren’ van het Metalen kerkje…
én ingezoomd tot de torenspits…
Heel de binnenkant van het Metalen Kerkje is hol en nodigt uit …
Aan de foto is niets veranderd, het is gewoon een bovenzicht in de torenspits
Het subtiele spel tussen licht en schaduw vind ik heel aangenaam om zien :mrgreen:
De rode tinten die je ziet zijn subtiele roest kleur schakeringen…
Ergens doet dit geheel me denken aan een stalen spinnenweb ! 😎





Het Metalen Kerkje bestaat alleen aan de buitenkant,
een ongrijpbaar stalen omhulsel als het ware !
De binnenkant, het interieur, is leeg en hol,
maar dit gegeven levert wel fantastische schaduwpartijen op !







Een positie ietwat uit het centrale punt van de kerktoren verwijderd…
en wat meer uitgezoomd tot de kerktoren himself…
Het rood komt van de oxidatiekleuren,
het groen is van de bomen, mossen die langzaam, maar zeker hun plaats weer opeisen…
De natuur heeft altijd het laatste woord hé ? 😎






Nog een laatste Z/W impressie van het Metalen Borgloon kerkje…






Terug op de fiets…
Het heerlijke Haspengouwse land tegemoet trappend ! :mrgreen:






Bij de vorige foto was ik niet echt 100% tevreden…
Vraag: Hoe kan ik hier het mooie Haspengouw méér treffend fotograferen ?
Antwoord: Door Gewoon door te knielen en de groene kleuren van het veld,
de veldbloemen én de wolkenmassa in één foto te presenteren 🙂






Het zacht glooiend landschap van Haspengouw…
Betoverend mooi vind ik, ook nog na zovele jaren dat we hier op fiets vakantie komen…






De wolken worden zwaarder en zwanger van water…
1 Dag later werd Wallonië getroffen door een nooit geziene watersnood…
Luik is hier niet ver af…
De immens grote aardappelvelden zijn schilderachtig mooi !






Om dit Limburg Vakantieland logje voor vandaag te eindigen…
De regenwolken werden groter en zwaarder…
een warme bries waait hoog boven de velden…
een ruisende ritseling gaat over het land
De contrasten tussen de groene maisplanten én het gouden graan
nodigen uit om te fotograferen !







Ik hoop dat je ook van dit tweede deel van “Limburg, vakantieland” logje hebt genoten ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 26)

Intussen is het alweer een tijdje geleden dat we in IJsland waren…
Dit logje gaat daar direct verandering in brengen zie 😎
In het vorige IJsland logje waren we in de omgeving van de immense gletsjer,
de Jokulsarlon. Vandaag gaan we hierop verder…

De blauwe kleur van het ijs is echt wel indrukwekkend !
Blauw ijs komt voor wanneer sneeuw op een gletsjer valt en wordt samengeperst zodat het onderdeel wordt van de gletsjer. Gedurende de reis afwaarts van de gletsjer worden alle luchtbellen eruit geperst en neemt de grootte van de ijskristallen toe zodat ze helderder worden. Het ijs is om dezelfde reden blauw als dat water blauw kan zijn, namelijk door de absorptie van rood en geel licht zodat blauw licht overblijft. Deze absorptie vindt plaats door hydroxylgroepen. Dit gebeurt echter pas nadat het licht een lange weg (ca. 1 m) al heen en weer kaatsend door het ijs heeft afgelegd (Bron: Wikipedia)

Deze drijvende reuzen schat ik op een dikke 10 meter hoog !
Als het windstil is, zoals hier, dan heb je perfecte spiegelbeelden in het smeltwater.






Met de lange telelens van de Sony RX10 kan ik tot heel dichtbij inzoomen !
Die “superzoom” camera heeft in IJsland heel goed werk geleverd 😎

Gletsjerijs

Lichtblauw gletsjerijs
begint aan zijn laatste tocht
langzaam wegdrijvend…





Een “klein” hoekje van de enorme gletsjer,
die zo groot is als O+W Vlaanderen, Brabant, Antwerpen en Limburg tesamen.
Elk jaar zie je meer en meer zwarte rotsen verschijnen…
Dat betekent dat de gletsjer langzaam maar zeker aan het afsmelten is…
Helemaal onderaan zie je een blauwe ijsberg lijn…
Hier ga ik verder en verder op inzoomen !



Het geluid van een gletsjer is ongelooflijk…
Je kan het ijs van kilometers ver, al horen kraken en steunen.
Zo’n geluid… dat vergeet je nooit hoor !


IJsbergen

Blauwe ijsbergen
op hun tocht naar beneden
alles kraakt en steunt





Nog wat meer ingezoomd, hier zat ik op 25Omm
Het geeft al een aardig beeld van dit enorme ijs monster !






Nog wat verder ingezoomd tot 450mm…
Allles beweegt en zoekt zich een weg naar beneden.
Op de motor van de zwaartekracht zakt alles naar beneden.
Als je daar per ongeluk tussengeraakt…heb je geen enkele kans
om dat te overleven…





Op de top van de berg zie je meer en meer kale plekken
waar geen ijs meer bijgemaakt…
Elk jaar in de lente/zomer smelt er meer ijs, dan er bijgemaakt word in de winter 🙄
En toch zijn er nog steeds idioten die beweren dat er niets aan de hand
is met het klimaat… 👿





Helemaal ingezoomd tot 600mm kon ik een hoekje van de enorme
ijsarm (die je ziet in foto 3 van dit logje) in detail bewonderen.
De bewegende ijslaag is nog steeds tientallen meters dik !





De eerste ijsreuzen die je hier ziet zijn stuk voor stuk enkele tientallen meters hoog !
Zij worden langzaam maar zeker in het smeltmeer geduwd door de reuzen achter hen…
(ingezoomd op 400mm)





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Rechts boven in de derde foto in dit logje, zie je een ‘kleine’ bergtop.
Dit is dezelfde bergtop, maar dan ingezoomd tot 600mm …
Hier zie je heel duidelijk dat er enorme pakken verse sneeuw naar beneden glijden,
het lijkt wel dat de vorming van nieuwe blauwe ijsreuzen langzaam stopt !

Ik heb foto’s gezien van dezelfde bergtop, 10 jaar geleden genomen.
Toen was de berg nog helemaal bedekt met ijs en zag je de zwarte rotsen nog niet.
Het kan verkeren zei Bredero 🙄





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 26 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes ivm IJsland,
die ik (hier en daar) probeer te dichten, ook wel leuk ?

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk

Speelse Spiegelingen (Part 9)

Van het kleine macrowereldje gaan we terug naar iets helemaal anders !
We gaan terug naar het gekke wereldje van de ‘Speelse Spiegelingen’ 😎
De locatie is naar gewoonte Brussel centrum…
De originele bron-foto’s, die ik hier gebruik, dateren uit 2014 en 2015.
Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XT1 (mijn eerste systeem camera).
Toen ik nog werkte in Brussel, ging ik meestal (én als het niet regende natuurlijk)
mijn bokes opeten in één van de vele stadsparkjes die Brussel rijk is.
Op voorhand wist ik welke foto’s ik ging maken én van welk gebouw.
Het middaglicht is Brussel centrum is niet zo sterk als op het platteland,
omdat er zoveel immens hoge kantoorgebouwen staat die voor schaduwen zorgen.
Ideaal licht dus voor mijn “Speelse Spiegelingen” :mrgreen:
De lens was de Fuji 16/55mm f2,8 (= 24/70mm in kleinbeeld formaat).
Een kleine en lichtgewicht lens, zeker als je de zware Canon of Nikon rivalen ziet 😉 )

Het leuke van ‘Speelse Spiegelingen’ is dat je weet waar je begint…
Maar nooit weet waar je gaat eindigen 🙂
De originele foto bijvoorbeeld, kan ook al een weergave zijn een bestaande
spiegeling, reflectie van een ander gebouw er juist naast .
Het loont dus zeker de moeite om goed uit te kijken naar dat soort spiegel-pareltjes !
(in de laatste foto’s van dit logje vertel ik je wel wat dit gebouw is…)





Als ik verder bouw op de vorige foto, wat draaien en keren, spiegelen en zo verder,
dan ben ik op de duur aan het “spelen” met structuren, lijnen, kleur contrasten…
Een onmogelijke wereld scheppen uit wat basis gegevens…
Ik amuseer me er graag mee 🙂

Scheppen

Een wereld scheppen
architectuur omvormen
naar iets totaal nieuw





Wie (her)kent het originele gebouw uit deze 4x gespiegelde en gedraaide foto ? 😉






De vorige Speelse Spiegeling foto bewerking, deed me denken aan een halve jojo.
Iedereen kent dat speelgoed waar we als kind zeker mee hebben gespeeld.
Waarom zou ik van de eerste bewerking geen Jojo maken dacht ik 😉
Omdat juist die steenrijke eigenaar van dit gebouw me aan een Jojo deed denken …






Om de Jojo helemaal af te maken… alleen het koordje en de twee stokjes mankeren nog 🙂
Deze Jojo is initieel gegroeid uit een enorm bankgebouw… (ik verklap niet welk gebouw 😎 )
Banken, hoe ze met ons geld sollen,
hoe ze mensen aan het lijntje houden met lege beloften…
Het zijn de grote Jojo’s van onze huidige maatschappij, op en af,
heen en weer… draaien maar !
Wie hanteert het banken Jojo koordje met de twee stokjes ??






Nog een andere bewerking van het zelfde gebouw,
waar dit logje mee begint…





Zelfde foto als de vorige,
maar dan omgezet naar zwart/wit.
Het beeld voelt hier heel anders aan vind ik,
de diepte is min of meer verdwenen.
Het geheel voelt koeler, meer technisch aan, of meer grafisch verantwoord ? :mrgreen:




Een gewone foto, onbewerkt…
van een glazen kantoor wolkenkrabber, zoals er veel staan in Brussel
Eén hoek in de toren maakt een fantastische reflecterende spiegeling.
Deze spiegeling effect foto heb ik gewoon 90 graden naar rechts gedraaid,
meer is het niet hoor 😉


Niets is…

Niets is wat het lijkt
onder kan ook boven zijn
links, rechts waar zijn ze ?






De zwart/wit versie van de vorige foto wil ik je zeker niet onthouden…
Het doet me ergens denken aan de geniale kunst werken van Maurits Cornelis Escher
In veel van zijn werken ben je tegelijk boven én beneden, link en ook rechts …





De Zenith toren in de Brusselse Noordwijk heeft me al veel geïnspireerd 😎
We beginnen met een opname, min of meer gelijk aan de vorige bronfoto,
maar dan meer ingezoomd, zodat we meer details verkrijgen…
De foto is hier ook 90 graden naar rechts gedraaid…





Als we de vorige ‘bewerking’ gaan spiegelen,
dan krijgen we een heel andere, nieuwe wereld !
Hoe saaie kantoorgebouwen ineens boeiend kunnen worden hé ? 😉
Het ‘landschap’ lijkt wel deel uit te maken van de virtuele wereld uit Tron
(De eerste 100% digitale Walt Disney Sf film uit 1982).





Om dit logje voor vandaag te eindigen:
Als ik de vorige bewerking nog eens ga draaien, spiegelen enz
dan reis ik steeds meer en meer weg van de realiteit…
maar gaandeweg ontdek ik ook nieuwe schoonheid die niemand ooit voor ogen had 🙂
Uit het niets, iets nieuw scheppen…
Dat is toch waar iedereen van droomt ? :mrgreen:


Scheppen

Fantasierijk zijn
uit het niets, iets nieuw scheppen
dat wens ik je toe


Speciaal voor de Trekkies bezoekers:
To explore strange new worlds
To boldly go where no man has gone before 😎





k hoop dat je van dit ‘Speelse Spiegelingen’ logje hebt genoten ? :mrgreen:

Misschien vind je de haiku/senryu poëzie-woordjes, met mijn eigen digitale pen geschreven, ook leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Vriendelijke groetjes, Dirk

Macro in de Nationale Plantentuin van Meise (Deel 8)

Van de Winterse Details (pseudo- macro fotografie),
schakelen we terug naar het werken met een echte macro lens.
We zijn terug in de Nationale Plantentuin in Meise,
de camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is ook nog steeds de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro.
Dit logje is dan ook het vervolg op …
Mijn vorig logje, deel 7, van de Nationale Plantentuin in Meise 😉

We bevinden ons nog steeds in de tropische serre,
het is er nog steeds tropisch vochtig én heel warm,
maar om mooie tropische bloemen-macro foto’s te maken,
mag je wel wat extra moeite doen hé 😎
En onder ons gezegd… We doen dit héél graag hoor :mrgreen:

Het is boeiend om totaal onbekende bloemen te verkennen
met een macro lens, een mooie kijkhoek zoeken,
waar komt de bloem het meest tot haar recht ?
Meestal neem ik meerdere foto’s en kies later de mooiste eruit.
Persoonlijk hou ik van een open diafragma (kleinste f-getal),
je moet je dingetje dan doen met een héél minieme scherptediepte,
maar juist dat gegeven maakt dat je creatief moet nadenken én zien.
De achtergrond mag niet storen… Daar moet je voor opletten !





Een soortgelijke bloem als bij de vorige foto, maar deze bloeide juist open…


Verademing

Tropische bloemen
zijn echt een verademing
in geur, kleur en vorm






Nerven, de levens aders van bloemen en planten…
Als het door de grijze wolken, gefilterde zonlicht,
er doorheen straalt dan worden nerven heel mooi om te zien !
Mooi licht… dat is waar iedere fotograaf naar zoekt 😎







Een wel heel vrolijk gekleurde boom !
Het geheel deed me denken aan de kleurrijke hippie-generatie
uit de jaren 60 😉





Carpe diem

Pluk wat carpe diem
zo verklapt deze bloem me
voor het te laat is






Soms wordt het zonlicht in de tropische serre heel mooi gefilterd,
door andere struiken en schaduwen anderzijds.
Hét resultaat is meestal héél zacht en heerlijk omfloerst licht…
Juist dat licht dat een fotograaf gelukkig maakt 🙂
Een stilleven van bladgroen én nerven…






Deze minimalistische foto wou ik omzetten naar grijs waarden …
een zwart/wit foto dus… 😎
Dit plaatje zou misschien passen in een Yoga of Zen les-lokaal :mrgreen:






In mijn eeuwige zoektocht naar patronen, herhalingen, variaties van licht en donker
kwam ik deze schoonheid tegen…
Een reusachtig blad van een of andere tropische plant,
juist dit kleine detail bracht me op leuke ‘Speelse Spiegelingen’ ideetjes 😎





De foto van hierboven heb ik horizontaal gespiegeld en samengevoegd
tot één nieuw geheel.
Et Voila ! 😉
Maar dit is een slechts tussen stadium hoor… er komt meer 😎






Het definitieve resultaat is een verticale spiegeling van het tussentijds resultaat…
De kleuren heb ik ietwat versterkt, om meer contrast in het geheel te brengen.
Zeg nu zelf, zou je in deze foto , de eerste (bron) foto nog herkennen,
moest je alleen dit eindresultaat zien ? 😉
Je kan een werkelijkheid zodanig verdraaien, dat je tot iets totaal nieuws kan komen…
Daarom vind ik die ‘Speelse Spiegelingen’ zo zalig om te doen 🙂




Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje uit de Plantentuin
van Meise gekomen (reeds de 8ste editie !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Plantentuin macro fotografie.
Er zijn nog heel wat Plantentuin vervolg logjes gepland… 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 25)

Van het kleine wereldje der macro fotografie én wat “Speelse Spiegelingen”
is het weer hoog tijd om iets totaal anders te gaan doen 😎
“And now for something completely different” zou John Cleese zeggen 😉
We gaan vandaag nog maar eens naar IJsland,
en daar gaan we gewoon verder waar we in aflevering 24 gestopt zijn… :mrgreen:

In fotografie kan je soms de werkelijkheid wat geweld aandoen…
Je mag me zonder meer geloven, als ik je vertel dat we in onderstaande foto
doorheen metershoge ijs spleten zijn gegaan om ze te fotograferen…
In werkelijkheid is deze ‘doorgang’ , deze spleet, tussen verschillende ijsbergen,
amper een kleine meter hoog en ongeveer 30 tot 40cm breed 😉
De camera is hier extreem laag geplaatst, amper 1cm boven het water.
Door de relatieve breedhoek (24mm) van heel nabij, én het feit dat je als
kijker geen enkel referentiepunt hebt om je op de werkelijke grootte
te baseren, is dit echt wel een bedrieglijk plaatje geworden 😎
Geloof nooit je ogen niet, zeker niet in IJsland 😉

Ik kon je ook vertellen dat we door enorme ijsgrotten zijn gegaan,
mét gevaar voor ons leven… Maar dan zou ik liegen hé…
De waarheid ligt altijd ergens in het midden 🙂

Maar… er is altijd wel een maar… 😎
Als je heel goed kijkt en oplet,dan zie je heel kleine smeltdruppeltjes vallen,
die druppeltjes maken héél kleine kringen in het water…
Een goede speurneus kan uit dit gegeven perfect afleiden dat het relatief kleine
ijsblokken zijn ! :mrgreen:
“It’s elementary my dear Watson”, zou Sherlock Holmes zeggen 😉




Kringetjes

Een waterdruppel
valt in het smelt meer water
en tekent cirkels





De standplaats in deze foto is identiek hetzelfde als bij de vorige foto…
Alleen heb ik hier de lens maximaal uitgezoomd tot 600mm
én een paar tientallen meter hoger gekeken…
Hier zie je een piepklein detail van die enorme Jokulsarlon gletsjer !
Allee ja, zo piepklein is het op deze foto nu ook weer niet…
Van links naar rechts heb je al vlug een paar honderden meters bereik hoor !
IJsland… een land dat je alleen in superlatieven kan omschrijven :mrgreen:






Een detail van een stevige ijsberg, die heel traag voorbij gleed…
De structuren, de kleuren van het water en het ijs… fascinerend is dit alles !
De luchtbellen die daarin zijn opgesloten, kunnen lucht bevatten, die al honderden jaren oud is…
Bij het aanschouwen van natuurwonderen zoals dit, gaat mijn fantasie meestal op de loop 😉





Soms zie je de meest groteske structuren in dit, soms eeuwenoude ijs…
Enorme ijsbergen schuren tegeneen en krassen,knerpen gleuven in mekaar !
Soms doet de zon wat lijnen wegsmelten, maar de nachtvorst lijmt ze terug aan elkaar …
En die ijsreuzen… Elk jaar weer zijn ze met minder… en minder….
Tot er geen meer zijn… 🙄

IJs

Het eeuwenoud ijs
is gedoemd om te smelten
de gletsjers sterven…






Hier lijkt het iets enorm te zijn (wat het ook is ),
maar in werkelijkheid zie je hier minder dan 1% van de totale grootte van
deze enorme joekel , de Jokulsarlon gletsjer.
Om je een idee te geven van de immense grootheid van dit landschap:
Op de wandelweg, links beneden, juist boven het ijs, zie je piepkleine witte, rode, blauwe stipjes…
Dat zijn allemaal volwassen mensen…






Mijn oud-collega & fotografie kameraad Johan (Klik hier voor zijn site),
die er toen ook bij was,
heeft al zijn IJsland foto’s gemaakt met de Huawei P30 smartphone !
Om meer te weten over zijn redenen,
over het hoe en waarom hij daar alleen met een smartphone heeft gewerkt,
klik dan hier en geniet..
Geniet ook van Johan’s weldoordachte, én héél rake denk kronkelingen 😎






IJsland, hét land bij uitstek als je graag wondermooie dingen wil zien 🙂
Als het bijna windstil is,
dan kan je zalige foto’s maken van de in het smeltwater weerspiegelde ijsbergen…
De ijsbergen in deze foto zijn echt indrukwekkend groot hoor !
Van een ijsberg zit 1/10 boven water. Omdat ijs in gewicht 10% lichter is dan water (de dichtheid van ijs is ongeveer 920 kg/m3 en die van zeewater ongeveer 1025 kg/m3), ligt 90% van de berg onder water !
De ijsberg die je hier ziet drijven is min of meer 15 tot 18 meter hoog (zo schatte ik toen ter plaatse).
Dan kan je nagaan hoe diep dit smeltwater meer niet is ??






Een (klein) totaal overzicht van de linkerhoek van het smeltwater meer…
De grootsheid van dit land is echt niet te bevatten !
Soms geloof je je eigen ogen niet als je die wonderen voor je ziet !



Mier

Ik voel me als mens
ontzettend klein in IJsland
daar ben ik een … mier






Deze foto heb ik op identiek dezelfde plaats genomen als de voorgaande foto,
alleen heb ik hier ingezoomd op 600mm (en de camera op statief gezet, omdat de wind opstak)
De vorige foto is op 24mm (breedhoek) genomen…
Het enorm ruige landschap van IJsland vind ik nog steeds fascinerend én tegelijk indrukwekkend !
Ik hoef je niet te vertellen dat ik meer en meer zin krijg om terug naar IJsland te gaan hé 🙂
Het is nu al zeker, dat als corona een nare herinnering zal zijn, “we” (wie dat zijn weten we nog niet)
terug naar dat wondere land zullen gaan. De formule van IJsland ontdekken zal anders zijn,
dat gehaast rondtoeren zal er niet meer bij zitten, we zullen foto trips maken uit enkele plaatsen (de westfjorden bijvoorbeeld) doen, met als basis een blokhut ofzo.
Het is fijn om terug plannen te kunnen maken… terug te kunnen dromen,
zonder met dat kut corona beestje rekening te moeten houden 😎





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 25 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes ivm IJsland,
die ik (hier en daar) probeer te dichten, ook wel leuk ?

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk

IJsland 2019 (Deel 24)

Mijn laatste drie logjes gingen allemaal over macro en macro fotografie…
Het is hoogtijd om daar eens verandering in te brengen, vind je niet ? 😉
Hier in Dilbeek is het weer 28 graden warm 🙄 , voor mij is dat geen weer
om nog buiten te komen. Daarom maak ik nu graag een verkoelend logje,
met lekker blauw gletsjerijs, made in IJsland 😎

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3, deze superzoom (24-600mm) camera
is me toen heel goed bevallen en is sedertdien mijn trouwe reisgezel 😎
Bij veel foto’s was ik die 600mm zoom capaciteit ferm dankbaar, want daardoor
kon ik foto’s maken die me met een 70/2OO of 100/400mm nooit zou lukken !

Ingezoomd op 600mm (én een statief gebruikt om beweging onscherpte te vermijden)…
Een héél klein gedeelte van de Jukulsarlon gletsjer…
Deze immense ijsmassa is overdonderend én indrukwekkend !
Het steunend, krakend geluid van dit voortdurend in beweging zijnde ijs
is echt wel speciaal, dat geluid vergeet je nooit meer !




Gletsjer

Blauwe ijsbergen
kruipen langzaam van de berg
een machtig geluid






In sommige ijsbergen kan je het goed het grind zien,
dat de gletsjer uit de berg heeft geschuurd,
op zijn afdaling naar beneden.
De wetten van de zwaartekracht gelden ook hier 😎






In deze omgeving,
ben je als natuur fotograaf in het Walhalla beland 😉
Smeltend ijs kan resulteren in de meest ongelooflijke vormen






Het keiharde blauwe ijs nodigt ook uit tot abstracte fotografie…
Gelukkig hing er een sluier van wolken voor de zon,
die werkten als een enorme natuurlijke diffuser,
zodat het licht lekker egaal en bijna zacht werd.
Ideaal in deze ijzige omgevingen 😎





Een tunnel, dwars doorheen enorme ijsbergen…
of waren het kleine ijsblokken ??
Blijf maar raden, want ik ga het je niet vertellen 😉





Groen en blauw zijn geen complementaire kleuren,
ze gaan elkaar dus niet versterken…
Maar omdat dit de natuurlijke kleuren zijn van IJsland
vind ik het geheel toch wel sprekend voor IJsland


IJsland

Blauw ijs en groen mos
wat bevroren gevoelens
ik ben in IJsland






Op het ‘wandelpad’ langsheen de berg links,
zie je kleine witte stipjes …
Dat zijn volwassen mensen die daar stappen,
gewoon om je een idee te geven van de grootsheid en de enorme
afmetingen in dit gletsjer gebied !






Terug naar wat meer abstracte fotografie…
Het blauw/groene ijs en het oranje/bruin getinte smeltwater zijn min of meer complementair,
daarmee ‘versterken’ ze het contract tussen die twee kleur groepen.
Als je graag wat meer leert over complementaire kleuren, klik dan hier




Een min of meer gladde zijkant van een ijsberg…
Dit ijs kan al vele honderden jaren oud zijn !
Binnen een paar weken zal deze ijsberg terug smeltwater zijn …
We werpen hier dus in feite een blik op het verleden !





Smelten

Met een ijzig hart
drijf je naar de oceaan
om daar te smelten






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Soms tovert de zon wat goud in het water…
De reflecties in het water zijn heerlijk om te zien 😎





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 24 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik (hier en daar) probeer te dichten ook wel leuk ? 😎

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk

Winterse Druppeltjes

Mijn trouwe bezoekers weten al lang,
dat ik in mijn logjes orde nog regelmaat respecteer 😎
Momenteel zitten we terug in een snikhete hittegolf…
Van warmte kan ik genieten tot 25 graden maximum…
Als het warmer wordt, dan haak ik af en blijf lekker binnen
genieten van de koelte en de schaduwen…
Een zonneklopper ben ik dus niet, maar dat wisten jullie al denk ik 😆

Om dus nog eens lekker tegendraads te doen,
lanceer ik een nieuwe reeks van Winterse Druppeltjes foto’s 😉

Alle foto’s zijn gemaakt met de Sony A7R2 en de Laowa 100mm macro lens.
Een statief is niet gebruikt wegens niet te doen tussen ons struikgewas…
Locatie: onze wilde wintertuin …

Exif gegevens geef ik niet door, omdat de Laowa 100mm macro een 100%
manuele lens is en niets digitaal wegschrijft…
Scherpstellen gebeurt dmv Focus Peaking , zodat ik geen enkel selectie punt
moet selecteren. Deze techniek geeft een grote vrijheid ivm
uitkadreren, compositie bepalen enz. Deze focus Peaking techniek is ontwikkeld
uit de filmwereld. Naar mijn nederige mening is dit één van de beste
verbeteringen op foto-technisch vlak in de laatste 10 jaar.

Genoeg uitleg… 😎

Een piepklein, net ontdooid druppeltje.
Buiten was het toen amper 1 graad celcius !
Lekker aangenaam & fris weer dus 😆






Deze foto kreeg ik maar niet scherp… 🙄
Er stond een constant briesje dat de minuscuul dunne takjes
heen en weer bewoog. Van de 20 foto’s die ik ervan genomen heb,
is dit ongeveer de beste (in mijn ogen gezien dan…)
Op het laatst probeerde ik het takje met een wasspeld ergens vast te hangen,
maar het brak gewoon af, zo dun en broos was het…

In dit takje uiteinde meende ik een hondenkop te zien…






Soms nemen druppeltjes de meest rare vormen aan…
Zeker als de druppeltjes gevangen worden in kronkelende takjes 😎






De voorgaande foto bracht me op een ‘spiegel’ ideetje…
Twee gespiegelde druppeltjes worden samen één rare bril 😉






Een klein sneeuwklokje in onze grote bloembak op het terras…
Steeds opnieuw is dit een bron van inspiratie voor mij :mrgreen:






Hetzelfde sneeuwklokje als in de vorige foto,
maar hier heb ik gekozen voor een zwart/wit omzetting.
De meeste bloemen worden niet mooier in een zwart/wit omzetting,
maar dit soort van winter bloemekes staan hun mannetje (of vrouwtje ?)
in zwart/wit fotografie 😎






Ghost riders in the storm…
Kleine druppeltjes gedragen zich soms als lenzen !






Druppels tonen ons altijd de wereld omgekeerd…
Ons huis is hier omgekeerd weerspiegeld in een +- 2mm dik druppeltje 😎






Een toekomstige paardenbloem,
bedekt met minuscuul kleine ijs fragmentjes.
Bij een volledig open diafragma (f2,8) én een macro verhouding van 1,5:1
voelt fotograferen aan als schilderen met je lens ! Zalig hoor ! 😉






Om dit logje voor vandaag af te sluiten,
Het stukje opgerold eindje bekaert kottekesdraad,
levert ons ook leuke druppeltjes op.
De zalig minieme scherptediepte van de macrolens doet de rest 😎







Et voila, we zijn aan het eind van een Winterse Druppeltjes (Deel 1)
macro logje gekomen. ‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen,

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 8)

Tijdens de korte winter periode, begin dit jaar,
toen het nog echt lekker koud en gezond vriesweer was,
heb ik redelijk veel macro’s genomen in en rond de vele weiden
uit onze buurt.
Nu is het stilletjes aan terug lente of winterweer aan het worden,
maar daar heb ik nog geen foto’s van. Toch niet van dit jaar 🙂
Daarom ga ik gewoon verder met de lekker chaotische indeling
van mijn blogje 😎
Een logje vol macrofotografie tijdens de ochtendvorst bij een zomerzonnetje…
Astemblieft 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 met de Laowa 100mm macro
De Exif data kan ik niet tonen, omdat de lens volledig manueel is
én bijgevolg géén technische informatie wegschrijft bij de foto.


Normaal gezien vind ik prikkeldraad niet echt fotogeniek,
het doet me teveel denken aan oorlog, gevangeniskampen, onrecht…
Maar een klein stukje, ruw beroeste prikkeldraad, heeft wel iets vind ik 😉






Je kent ze wel, die betonnen weidepalen met gaten erin,
om het prikkeldraad door de steken.
Zo’n gat is de grafkelder geworden van een spin,
die ik daar doodgevroren aantrof…







Macro fotografie is niet alleen het kleine proberen zichtbaar te maken…
Macro is ook op zoek gaan naar schoonheid in de natuur !
Wat oude spinrag draadjes , één minuscuul klein druppeltje
waar ik op scherp stel…
Twee andere druppeltjes vervagen bijna in de achtergrond…

Glinsterend

Eén druppel water
glinsterend in het zonlicht
draait de wereld om







Voortbordurend op het vorige thema…
De ochtendzon laat kleine stukje ijs, vervlochten in oud spinrag, smelten…
Als je wat rondkijkt zie je overal juweeltjes zoals dit flonkeren.
‘T is aan de fotograaf om er een leuke compositie van te maken :mrgreen:







De boer die zijn oude weide omheining repareert…
Dit gegeven bekeken door een regel van derden bril,
levert een leuk, evenwichtig plaatje op 😎






Terug voortbordurend op het vorige plaatje…
Andere metaaldraad, een andere reparatie,
de regel van derden blijft behouden…






Een zwart/wit omzetting van vorig plaatje…
De bokeh cirkels worden in deze Z/W omzetting veel beter zichtbaar






De compositie regel van drie, of de regel van derden,
zijn heel breed toepasbaar en leveren meestal leuke foto’s op 😉







Kleine ijskristallen op de groene grassen…
Hoe een klein beetje vrieskoude alles veranderd !


Winter

Het is weer winter
rijp kristallijn op ons gras
en ijs getinkel






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Het werd nevelig en bijgevolg veel donkerder.
Het begon bijna terug te vriezen…
Een stilleven van prikkeldraad stekels én een druppeltje…







Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 8 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen,
en ook mijn haiku’s, gratis aangeboden van het huis 😎

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Speelse Spiegelingen in Brussel (Deel 7)

Van de macro fotografie met een plastic zakje voor de lens,
neem ik je nog eens mee naar Brussel, voor iets helemaal anders 😎
We gaan Brussel centrum nog eens bekijken,
maar dan gezien door mijn bril van ‘Speelse Spiegelingen’.
Het vorige logje in deze reeks kan je hier zien.

De foto’s zelf dateren uit 2013.
De ‘Speelse Spiegelingen” die ik uitvoerde op sommige foto’s uit deze reeks,
dateren van een veel latere datum.
Alle foto’s zijn genomen toen ik nog in de Proximus torens werkte,
juist naast het Noordstation van Brussel.
Alle bron foto’s maakte ik met de kleine Fuji X100 (de eerste Fuji die ik ooit had).

In de onmiddelijke omgeving van het NMBS gebouw…
Als een hypermodern vikingschip snijdt het Noorderschip door Brussel 😎






Een omgekeerde spiegeling van de spuuglelijke flatgebouwen,
en een glazen toren van Financieën.
In de hoop er iets moois uit te brouwen…






Dezelfde spiegeling als op bovenstaande foto,
maar dan helemaal tegenovergesteld gewerkt.
Dit resultaat bevalt me beter omdat mijn ogen
een horizontaal vlak vinden.






Voortbouwend op het vorig (in mijn ogen beter) resultaat…
laat ik het Flood filtertje wat virtuele water golven tekenen op de onderste foto helft…
Zoals ik al dikwijls zei, het zijn “Speelse Spiegelingen” 😎
Dat betekent dat ik me heel goed amuseer met deze creatieve spielerijtjes 😉







Wat als ik een uitsnede maak (een crop) van de vorige foto ?
Dat stuk met de golven behouden en de rest laten vallen…
Deze uitsnede kantel ik 90 graden én maak er een nieuwe spiegeling van.
Het eindresultaat is nu een golvende afbeelding onze Be Finance Tower ! :mrgreen:







Zelfde locatie als de foto’s hierboven…
Alleen heb ik hier de kijkhoek wat veranderd
én de Finance Tower spiegeling héél kort genomen…
Wat kan ik met dit resultaat nog meer doen ??
Kijk gerust verder, dan heb je een idee 😎







Een dubbele verticale én horizontale spiegeling
maakt van beide gebouwen iets onherkenbaar…
een krankzinnige architectuur 🙂







Een nog strakkere uitsnede als basis voor verdere spielerijtjes 😎






Lijnen in het perspectief zijn ideaal om mee te ‘spelen’ 😉






Wat als ik die lijnen nu eens gewoon omdraai ?
Maar dan gezien vanuit een ‘open getrokken’ beginpunt …
De Finance Tower met zijn reflecterende flatgebouwen






Zo kan je eindeloos blijven spelen met vormen, lijnen.
Je kan gebouwen zodanig blijven draaien en keren
dat ze op de duur onherkenbaar worden 🙂
Maar wat het belangrijkste is…
Op een creatieve manier, mooie dingen proberen maken
en als ik me daarmee heel goed kan amuseren !
Meer moet dat niet zijn hé ? 😉






Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een Speelse Spiegelingen in Brussel logje gekomen …

editie 7 reeds…

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegeling spielerijtjes fotografie

Het is weer eens wat anders hé 😉

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom.

Alvast een dikke merci voor je reactie of opmerking kiss

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje


Dirk