Winterse Druppeltjes

Mijn trouwe bezoekers weten al lang,
dat ik in mijn logjes orde nog regelmaat respecteer 😎
Momenteel zitten we terug in een snikhete hittegolf…
Van warmte kan ik genieten tot 25 graden maximum…
Als het warmer wordt, dan haak ik af en blijf lekker binnen
genieten van de koelte en de schaduwen…
Een zonneklopper ben ik dus niet, maar dat wisten jullie al denk ik 😆

Om dus nog eens lekker tegendraads te doen,
lanceer ik een nieuwe reeks van Winterse Druppeltjes foto’s 😉

Alle foto’s zijn gemaakt met de Sony A7R2 en de Laowa 100mm macro lens.
Een statief is niet gebruikt wegens niet te doen tussen ons struikgewas…
Locatie: onze wilde wintertuin …

Exif gegevens geef ik niet door, omdat de Laowa 100mm macro een 100%
manuele lens is en niets digitaal wegschrijft…
Scherpstellen gebeurt dmv Focus Peaking , zodat ik geen enkel selectie punt
moet selecteren. Deze techniek geeft een grote vrijheid ivm
uitkadreren, compositie bepalen enz. Deze focus Peaking techniek is ontwikkeld
uit de filmwereld. Naar mijn nederige mening is dit één van de beste
verbeteringen op foto-technisch vlak in de laatste 10 jaar.

Genoeg uitleg… 😎

Een piepklein, net ontdooid druppeltje.
Buiten was het toen amper 1 graad celcius !
Lekker aangenaam & fris weer dus 😆






Deze foto kreeg ik maar niet scherp… 🙄
Er stond een constant briesje dat de minuscuul dunne takjes
heen en weer bewoog. Van de 20 foto’s die ik ervan genomen heb,
is dit ongeveer de beste (in mijn ogen gezien dan…)
Op het laatst probeerde ik het takje met een wasspeld ergens vast te hangen,
maar het brak gewoon af, zo dun en broos was het…

In dit takje uiteinde meende ik een hondenkop te zien…






Soms nemen druppeltjes de meest rare vormen aan…
Zeker als de druppeltjes gevangen worden in kronkelende takjes 😎






De voorgaande foto bracht me op een ‘spiegel’ ideetje…
Twee gespiegelde druppeltjes worden samen één rare bril 😉






Een klein sneeuwklokje in onze grote bloembak op het terras…
Steeds opnieuw is dit een bron van inspiratie voor mij :mrgreen:






Hetzelfde sneeuwklokje als in de vorige foto,
maar hier heb ik gekozen voor een zwart/wit omzetting.
De meeste bloemen worden niet mooier in een zwart/wit omzetting,
maar dit soort van winter bloemekes staan hun mannetje (of vrouwtje ?)
in zwart/wit fotografie 😎






Ghost riders in the storm…
Kleine druppeltjes gedragen zich soms als lenzen !






Druppels tonen ons altijd de wereld omgekeerd…
Ons huis is hier omgekeerd weerspiegeld in een +- 2mm dik druppeltje 😎






Een toekomstige paardenbloem,
bedekt met minuscuul kleine ijs fragmentjes.
Bij een volledig open diafragma (f2,8) én een macro verhouding van 1,5:1
voelt fotograferen aan als schilderen met je lens ! Zalig hoor ! 😉






Om dit logje voor vandaag af te sluiten,
Het stukje opgerold eindje bekaert kottekesdraad,
levert ons ook leuke druppeltjes op.
De zalig minieme scherptediepte van de macrolens doet de rest 😎







Et voila, we zijn aan het eind van een Winterse Druppeltjes (Deel 1)
macro logje gekomen. ‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen,

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 8)

Tijdens de korte winter periode, begin dit jaar,
toen het nog echt lekker koud en gezond vriesweer was,
heb ik redelijk veel macro’s genomen in en rond de vele weiden
uit onze buurt.
Nu is het stilletjes aan terug lente of winterweer aan het worden,
maar daar heb ik nog geen foto’s van. Toch niet van dit jaar 🙂
Daarom ga ik gewoon verder met de lekker chaotische indeling
van mijn blogje 😎
Een logje vol macrofotografie tijdens de ochtendvorst bij een zomerzonnetje…
Astemblieft 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 met de Laowa 100mm macro
De Exif data kan ik niet tonen, omdat de lens volledig manueel is
én bijgevolg géén technische informatie wegschrijft bij de foto.


Normaal gezien vind ik prikkeldraad niet echt fotogeniek,
het doet me teveel denken aan oorlog, gevangeniskampen, onrecht…
Maar een klein stukje, ruw beroeste prikkeldraad, heeft wel iets vind ik 😉






Je kent ze wel, die betonnen weidepalen met gaten erin,
om het prikkeldraad door de steken.
Zo’n gat is de grafkelder geworden van een spin,
die ik daar doodgevroren aantrof…







Macro fotografie is niet alleen het kleine proberen zichtbaar te maken…
Macro is ook op zoek gaan naar schoonheid in de natuur !
Wat oude spinrag draadjes , één minuscuul klein druppeltje
waar ik op scherp stel…
Twee andere druppeltjes vervagen bijna in de achtergrond…

Glinsterend

Eén druppel water
glinsterend in het zonlicht
draait de wereld om







Voortbordurend op het vorige thema…
De ochtendzon laat kleine stukje ijs, vervlochten in oud spinrag, smelten…
Als je wat rondkijkt zie je overal juweeltjes zoals dit flonkeren.
‘T is aan de fotograaf om er een leuke compositie van te maken :mrgreen:







De boer die zijn oude weide omheining repareert…
Dit gegeven bekeken door een regel van derden bril,
levert een leuk, evenwichtig plaatje op 😎






Terug voortbordurend op het vorige plaatje…
Andere metaaldraad, een andere reparatie,
de regel van derden blijft behouden…






Een zwart/wit omzetting van vorig plaatje…
De bokeh cirkels worden in deze Z/W omzetting veel beter zichtbaar






De compositie regel van drie, of de regel van derden,
zijn heel breed toepasbaar en leveren meestal leuke foto’s op 😉







Kleine ijskristallen op de groene grassen…
Hoe een klein beetje vrieskoude alles veranderd !


Winter

Het is weer winter
rijp kristallijn op ons gras
en ijs getinkel






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Het werd nevelig en bijgevolg veel donkerder.
Het begon bijna terug te vriezen…
Een stilleven van prikkeldraad stekels én een druppeltje…







Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 8 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen,
en ook mijn haiku’s, gratis aangeboden van het huis 😎

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Speelse Spiegelingen in Brussel (Deel 7)

Van de macro fotografie met een plastic zakje voor de lens,
neem ik je nog eens mee naar Brussel, voor iets helemaal anders 😎
We gaan Brussel centrum nog eens bekijken,
maar dan gezien door mijn bril van ‘Speelse Spiegelingen’.
Het vorige logje in deze reeks kan je hier zien.

De foto’s zelf dateren uit 2013.
De ‘Speelse Spiegelingen” die ik uitvoerde op sommige foto’s uit deze reeks,
dateren van een veel latere datum.
Alle foto’s zijn genomen toen ik nog in de Proximus torens werkte,
juist naast het Noordstation van Brussel.
Alle bron foto’s maakte ik met de kleine Fuji X100 (de eerste Fuji die ik ooit had).

In de onmiddelijke omgeving van het NMBS gebouw…
Als een hypermodern vikingschip snijdt het Noorderschip door Brussel 😎






Een omgekeerde spiegeling van de spuuglelijke flatgebouwen,
en een glazen toren van Financieën.
In de hoop er iets moois uit te brouwen…






Dezelfde spiegeling als op bovenstaande foto,
maar dan helemaal tegenovergesteld gewerkt.
Dit resultaat bevalt me beter omdat mijn ogen
een horizontaal vlak vinden.






Voortbouwend op het vorig (in mijn ogen beter) resultaat…
laat ik het Flood filtertje wat virtuele water golven tekenen op de onderste foto helft…
Zoals ik al dikwijls zei, het zijn “Speelse Spiegelingen” 😎
Dat betekent dat ik me heel goed amuseer met deze creatieve spielerijtjes 😉







Wat als ik een uitsnede maak (een crop) van de vorige foto ?
Dat stuk met de golven behouden en de rest laten vallen…
Deze uitsnede kantel ik 90 graden én maak er een nieuwe spiegeling van.
Het eindresultaat is nu een golvende afbeelding onze Be Finance Tower ! :mrgreen:







Zelfde locatie als de foto’s hierboven…
Alleen heb ik hier de kijkhoek wat veranderd
én de Finance Tower spiegeling héél kort genomen…
Wat kan ik met dit resultaat nog meer doen ??
Kijk gerust verder, dan heb je een idee 😎







Een dubbele verticale én horizontale spiegeling
maakt van beide gebouwen iets onherkenbaar…
een krankzinnige architectuur 🙂







Een nog strakkere uitsnede als basis voor verdere spielerijtjes 😎






Lijnen in het perspectief zijn ideaal om mee te ‘spelen’ 😉






Wat als ik die lijnen nu eens gewoon omdraai ?
Maar dan gezien vanuit een ‘open getrokken’ beginpunt …
De Finance Tower met zijn reflecterende flatgebouwen






Zo kan je eindeloos blijven spelen met vormen, lijnen.
Je kan gebouwen zodanig blijven draaien en keren
dat ze op de duur onherkenbaar worden 🙂
Maar wat het belangrijkste is…
Op een creatieve manier, mooie dingen proberen maken
en als ik me daarmee heel goed kan amuseren !
Meer moet dat niet zijn hé ? 😉






Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een Speelse Spiegelingen in Brussel logje gekomen …

editie 7 reeds…

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn Spiegeling spielerijtjes fotografie

Het is weer eens wat anders hé 😉

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom.

Alvast een dikke merci voor je reactie of opmerking kiss

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje


Dirk