Ochtendvorst macro fotografie (Deel 9)

Omdat het onlangs 2 dagen een heel klein beetje vriesweer was,
verkassen we terug eens naar het gure winterweer in ons Belgenlandje.
De locatie van deze foto’s is de schapenweide rechtover ons huis !
De camera is de Sony A7 R2 en de lens is de manuele 100mm 2:1 macro lens
van Laowa. Het tijdstip van deze foto’s is de vooravond van 9 januari 2021.
Deel 8 van dit logje kan je hier (her)lezen of bekijken.

Met een macro lens kan je dingen zien die je normaal gezien
niet kan zien of zelfs niet eens opmerkt !
Daarom juist vind ik macro 📷 zo boeiend om te doen ! 😎

Het alledaagse kan fotogeniek worden…
Zoals dit ijzerdraadje bijvoorbeeld om iets te repareren in de weide…🧐






Piepkleine druppeltjes op piepkleine mosjes…
Het is een wereld apart, die ik héél graag mag ontdekken 👍






Op een oude, door betonrot aangetaste weidepaal,
groeien ontelbare mosjes, die allen een minuscuul druppeltje dragen !
In het flauwe winterzonnetje worden ze héél dankbare modellen 😍






Je kent ze wel, die piepkleine ijskristalletjes,
geboren uit de winterse ochtenddauw…
Een simpele schapenweide kan een bron van fotografie creativiteit zijn ! 😉






De ‘Spiegelingen’… ik kan me het niet laten hé ? 😁
Dit zijn een paar piepkleine mosjes die op een oude tak groeien…
Met 1 simpele uitsnede én 1 spiegeling maak ik er een of ander
niet bestaand mosjes wezen van !!
Zei ik “Niet bestaand” ?? 🤔😶 ??
Maar toch heb ik er een foto van kunnen maken 😂






Pinnekesdraad (Prikkel of Schrikdraad voor mijn teergeliefde Nederlandse bezoekers 😉)
In elk seizoen kan je er heerlijk mee experimenteren in je fotografie.
Maar in de winter vind ik pinnekesdraad het meest fotogeniek !






Het spel van spinragdraadjes , piepkleine mosjes en dauw druppeltjes…
Het groen van het gras én het rood van de avond winter zon !
Dit soort van fotografie voelt echt aan als schilderen met je lens 💚





Als je wat dichterbij de pinnekesdraad komt,
dan kan je de groene kleuren van het gras én het warmere zonlicht
scheiden door de getorste ijzerdraad in het midden van de kleuren te plaatsen.
Ter info… Al deze foto’s zijn gemaakt zonder statief… uit de vrije hand dus 😎
Die “vaste hand” hoop ik nog lang te behouden !






Druppeltjes kunnen soms rare vormen aannemen !
Ter info : In deze foto kan je duidelijk de minimale scherptediepte
van een macrolens zien…
De voorkant van de gedraaide pinnen én de gedraaide draad is scherp,
terwijl de achterste pinnen én de linkse pin vooraan reeds onscherp zijn !
In dit kleine scherptegebied moet een macro fotograaf zijn werk doen 😋
En dan nog alles uit de losse hand doen…🙃
Macro 📷 is zeker niet gemakkelijk om te doen, het is zelfs moeilijk,
maar het is toch zo verdomd fijn om te doen 😁






In de avondzon verandert het licht…
Het avondrood giet wat warme magie over de bomen !






Bomen in de avond nevels spreken hun eigen taal…
Deze heel grote bomen staat naast de schapenweide ,
de foto is dezelfde dag genomen vanuit onze slaapkamer !




Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Enkele meters verder naar rechts zie je de oude pastorij in de warme avondnevel…
Dit gebouw is intussen verkocht (wegens gebrek aan een pastoor) en is
intussen een B&B in aanbouw geworden. Het gebouw is op dit moment
wat van uiterlijk veranderd, maar de sfeer van vroeger is min of meer intact gebleven !
Als de werken klaar zijn zal ik wel foto’s van toen en nu publiceren…





Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 9 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben 🙃

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

IJsland 2019 (Deel 31)

Mijn trouwe bezoekers weten ondertussen al lang,
dat ik in mijn logjes graag van de hak op de tak spring,
qua onderwerp en thema.
Maar… Vandaag (en vandaag alleen ! ) doorbreek ik die chaotische
gewoonte van onvoorspelbaarheid ! 🙃😋
Waarom doet hij dat nu ❓❓ Zo voel ik je nu denken ! 😉

Wel , het “waarom” is heel simpel en eenvoudig uit te leggen… 😊
Harrie Nijland (IJsland reiziger + fotograaf die zijn vak goed kent + blogger)
die ik al een tijdje volg, had me in mijn vorig IJsland logje een aandoenlijk
en origineel voorstel gedaan dat ik echt niet kon weerstaan…🙃
Harrie vroeg me héél subtiel om 2 IJsland logjes na elkaar te publiceren !
Daarom, speciaal voor Harrie, twee IJsland logjes na elkaar 😎

We gaan hier dus gewoon verder, waar ik in IJsland Deel 30 geëindigd was…

Hier had ik het gevoel dat ik in een dansschool was …
Het ijs leek wel een vrolijke rondou dans te swingen ! 💫




Met wat verbeelding kan je hier twee exemplaren van de voorhistorische
Plesiosaurus zien zwemmen 🙂





De vroege avondzon straalt warme kleuren in het smeltwater…
In dit grillige blok ijs zag ik een ijzige roofvogel
met zijn scherpe bek naar mij toegedraaid…
Als je geel (de zonlicht kleur) met blauw (het ijs) mengt…
dan krijg je natuurlijk groen !
Het was wondermooi om te zien hoe hier het blauwe ijs langzaam groen kleurt !
Ik kan me heel goed voorstellen dat de oude Vikings, in dit kleurverloop,
hier hun Goden magie in zagen 👍





Nog een breedhoek sfeerbeeldje van de enorme gletsjer,
en het intussen reusachtige smeltwatermeer…
vol langzaam voorbij drijvende ijsreuzen…




Soms kom je pareltjes van blauw/groen ijs-kunst tegen…😘
Géén beeldhouwer zou op dit idee komen denk ik !🤔
Dit soort ijs is echt bikkelhard, alle zuurstof is vroeger door de gigantische gletsjer ooit
uit dit ijs geperst ! Daardoor is dit ijs écht bikkelhard !
Dit blauw/groen “kunstwerk” vind ik waanzinnig mooi 😉
Omdat dit ensemble nu heel zeker al lang is gesmolten,
is deze foto in wezen een unieke getuigenis op dat verdwenen ijskunstwerk !👍




In IJsland kan het licht snel veranderen…
Als fotograaf moet je hier constant aan je witbalans werken,
maar dat is nu juist iets dat ik graag doe 😉
Toen ik deze foto’s van dit magistraal mooi landschap maakte
heb ik meerdere mensen Odin horen aanroepen 😁🤗
In deze magische ijs wereld verwacht je echt dat de Noorse Goden
vanachter een of andere ijsberg zullen opduiken !





Ergens in mijn achterhoofd zweeft al lang het idee om ons wereldwijd klimaatprobleem
in een min of meer dramatische foto uit te beelden…
De smeltende gletsjers, het stijgen van de waterspiegels, het mondiale
klimaatprobleem, de overstromingen , orkanen en tornado’s, enz enz…
In het warme avondlicht vond ik dit “dramatisch” beeld in de lens.
Mijn symbolische foto van “Het smeltende ijs… ” is hier geboren…





Het warme avondlicht in IJsland, boven een enorme drijvende ijsberg
Magistraal mooi hé ?





Soms kan je heftige kleurschakeringen vinden in het blauwe ijs !
De schuine blauwe lijn die je hier ziet is eigenlijk de scheiding van het smeltwater meer
en het gletsjerijs. De kleur intensiteit van het ijs dat onder water zit is zoveel rijker
en meer gesatureerd dan het ijs boven water…
Kon dit een abstract kunstwerk zijn ?? 🤔
Als ik de waterlijn perfect horizontaal had gehouden…
zou de foto beter of slechter zijn geweest ? ? Wie zal het zeggen hé ? ?
Als fotograaf moet je wel ter plaatse snel je keuze maken hé… 😉
En meestal heb je echt niet veel tijd… Soms komt het op enkele seconden aan…






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Nog een sfeerbeeldje van het warme zonlicht over de gletsjer…
In de voorgrond zie je dezelfde enorme ijsberg van 2 foto’s terug.
Uiterst rechts zie je de eerste Pterodactylus kop-vorm, die ik in de toekomstige
IJsland logjes nog verder ga uitdiepen.




Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(Deel 31 ondertussen !) gekomen.
In de volgende IJsland logjes zal ik zoals vroeger al eens gezegd nog even
vertellen over mijn 📷 van het blauwe ijs, ijsbergen, enz, maar het einde
van dit soort blauw ijs foto logjes komt naderbij…
Maar het eind is nog niet voor direct 😋 (i 💙 onvoorspelbaarheid ! )

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Dirk

Speelse Spiegelingen (Part 10)

Van het kleine wereldje der druppeltjes,
is het weer tijd om iets totaal anders te presenteren.
Wat dacht je van nog een “Speelse Spiegelingen” logje ? 😎
Dit logje gaat verder waar Part-9 gestopt was…

Bij de eerste foto’s heb ik mijn inspiratie gehaald bij de Zenith toren,
in de Noordwijk van Brussel…
Daarna ‘speel’ ik verder met de TBR toren, waar ik vroeger vele jaren heb gewerkt 😉

De camera is nog steeds de Fuji XT1 (mijn eerste systeem camera)
de lens is de Fuji 16/55mm f2,8 (= 24/70mm in kleinbeeld formaat).

De Zenith tower bied me vele mogelijkheden, om later mee te “spelen'” 😋
In de schaduwen worden de enorme ruiten goud gespiegeld…
Hier maakte ik er een enorm, onmogelijk juweel van …






De Zenith toren heeft ook een vrijdragend stuk,
waar je als fotograaf leuke dingen mee kan gaan doen !
Links zie je het vrijstaande Zenith toren gedeelte,
rechts zie je een glazen kantoorgebouw (van een of ander ministerie )
met bijna gitzwart/blauwe ramen. In de weerspiegeling zie je aan de overkant
de restanten van de gestripte TBR toren…
Deze foto gebruik ik als vertrekpunt…





En we zijn vertrokken voor een paar Zenith toren spiegeling spielerijtjes 🙃…
Een eenvoudige horizontale spiegeling van voorgaande foto.
De toren doet me denken aan een of ander kubistisch wezen dat op me afkomt 😶







Als we gaan roteren, spiegelen, die handelingen een paar keer herhalen,
dan wordt het moeilijk om de Zenith toren nog te herkennen 😋
De reflecties van de wolken in de andere toren voelen onwerkelijk…
Maar dat is juist mijn bedoeling 😁






De handelingen die ik uitvoerde in de vorige foto,
heb ik letterlijk herhaald,
maar dan in een omgekeerde volgorde ! 😁






Bij de TBR toren aangekomen…
In dit gebouw heb ik vele jaren gewerkt,
(het was de hoofdzetel van de telefoon zone 02 (Brussel) )
Nooit kon ik vermoeden dat het gebouw volledig zou worden ‘gestript’
én daarna worden gesloopt, wegens stabiliteit problemen.
Nu staat er een totaal nieuw gebouw op deze plaats…




Volbracht

TBR toren
het waren leuke jaren
je taak is volbracht





Van het gestripte TBR gebouw heb ik een reusachtige CPU gemaakt,
met twee kernels 😏







Een omzetting naar zwart/wit…
bij dit soort ‘fotografie’ moet dat zeker kunnen vind ik…
Het maakt het eindresultaat wat ‘sterker’ in mijn ogen




Zelfs in een zwart/wit omzetting kan je nog een stapje verder gaan….
In de vorige foto vond ik de contrasten een tikkeltje te hard.
Het afzwakken van de harde contrasten maakt het geheel zachter,
de grijstonen krijgen nu de overhand…
Ideaal om nog ff weg te mijmeren over hoe ons leven daar pakweg 25 geleden was😉








Ik hoop dat je van dit ‘Speelse Spiegelingen’ logje hebt genoten ? :mrgreen:

Misschien vind je de haiku/senryu poëzie-woordjes, met mijn eigen digitale pen geschreven, ook leuk ?


Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

Vriendelijke groetjes,

Dirk

Winterse Druppeltjes (deel 2)

Van de imposante grootsheid in IJsland,
verkassen we terug eens naar het piepkleine, het ongrijpbare…
het bijna onzichtbare wereldje van de macro fotografie.
Het eerste deel van dit logje publiceerde ik op 10 juni dit jaar…
Alle foto’s zijn nog steeds gemaakt met de Sony A7R2
én de 100% manuele Laowa 100mm f2,8 macro lens.
De fotoshoot locatie is zoals gewoonte…
Onze wilde wintertuin 😁

Mijn zelf in elkaar gelast én zelf gesmeed ijzeren tuinpoort,
heeft duidelijk weer een schuurbeurt én een likje verf nodig ! 😎
Maar ik zag er 2 gezichtjes in…
Links een zoen mondje en rechts een ondeugend snoetje bij de druppel 😋
De gaatjes van de ‘poeprivettekes‘ zijn de oogjes …
poeprivettekes” zijn blindklinknagels, poprivetten, popnagels in een meer beschaafde taal 😁






Druppeltjes zijn net kleine lensjes…
Een druppeltje vergroot het onderliggende van waar het zich bevind.
Dat is simpele optica en natuurkunde,
maar dat fenomeen blijft me steeds verwonderen !😉





Deze fotoshoot deed ik 14/01/2021, putje winter dus…
Het was mistig en dus redelijk donker buiten…
Om redelijk scherpte foto’s te maken moest ik de iso van 100 naar 640 tot 1600 zetten,
om min of meer aanvaardbare sluitertijden te verkrijgen. Flitsen wou ik niet doen…
De beweging reductie van de Sony camera kan tot 1/10sec redelijk aan.
Bij 0,5 sec openingstijd word het kantje boordje…
Het was dus balanceren op de slappe koord,
maar juist dàt maakt dit soort fotografie nu juist uitdagend om te doen 😋





Als snel ging ik op zoek naar ‘minimalisme’ in mijn foto’s …
Het winters klimop struikgewas langs de schoolmuur (we hebben een school als gebuur)
zorgde voor leuke modellen 😊






Twee piepkleine druppeltjes,
gevangen in piepkleine, losgeraakte wortel takjes van de klimop.
Hier heb ik met de diagonaal én de regel van derden gespeeld
om de compositie in evenwicht te brengen.





In het piepkleine macrowereldje zie je soms dingen,
die je bijna niet kan zien met het blote oog !
Dit druppeltje was hoop en al 0,7mm groot,
er stond een licht briesje zodat heel het klimop struikgewas constant bewoog…
Van de meer dan 20 foto’s die ik ervan heb geshoot vind ik deze foto
de meest aanvaardbare (alhoewel die nog niet scherp genoeg is naar mijn zin !)
Wat ik wil zeggen …. Macro fotografie is zalig om te doen, je verlegd steeds je grenzen
Maar soms moet je keihard ‘werken’ om een min of meer aanvaardbare
foto op te leveren …
En juist dat maakt macro dan ook weer verdomd interessant om te doen 😁😋






Deze druppeltjes zijn echt petieterig klein !
Met het blote oog zijn ze amper zichtbaar…
De uitdaging is er !
En wat een YESS gevoel als je foto scherp is op plaats die je wilt 🤗






Nog een “herkansing” van de foto (hier 2 foto’s terug)…
Het geheel nu bekeken vanonder een “scherpere” hoek.
Nu werk ik in de 2:1 macro verhouding, dat wil zeggen dat de ook scherptediepte
extreem klein word. Omdat er niet veel licht was moest de lens open tot f2,8,
de iso op 1600. Daar kon ik nog juist 1/200s sluitertijd uitpersen 😎
Het voelt echt aan als schilderen met je lens 😋






Een oude én lelijke rozenstruik naast ons huis…
Als je de struik in zijn geheel bekijkt is die indruk inderdaad zo.
maar als je dan in de details gaat kijken,
dan ontmoet je schoonheid, verrassingen, nieuwe levensbronnen …😊
Mooi toch ?






Hetzelfde sneeuwklokje als in mijn vorig (Winterse Druppeljes) logje,
zelfde kijkhoek en zelfde settings,
maar hier kwam toen een streepje extra zonlicht toen de nevels en mist wegdreven !
Licht… meer heeft een fotograaf niet nodig om blij te zijn 🤗






Et voila, we zijn aan het eind van een Winterse Druppeltjes (Deel 2)
macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine druppeltjes

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé ❓


Groetjes, Dirk

Limburg, vakantie land (deel 2)

Van de woeste natuur in IJsland en het kleine macro fotografie wereldje,
is het weer hoogtijd dat we terug iets totaal anders gaan doen ! 😉
Vier logjes geleden had ik een nieuwe serie opgestart, Limburg vakantie land deel 1
het logje van vandaag is het vervolg daarop. (Deel 2 dus 😉 )
De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3,
met de veelzijdige 24/600mm zoomlens van Zeiss

Dit logje begint niet met een “gewone” foto, maar met een ‘speelse Spiegelingen’
spielerijtje dat ik heb losgelaten op een foto van het metalen kerkje van Borgloon.
Deze ‘speelse spiegelingen’ vind ik gewoon leuk om te doen 🙂






Voor deze foto stond ik centraal onder de ‘kerktoren’ van het Metalen kerkje…
én ingezoomd tot de torenspits…
Heel de binnenkant van het Metalen Kerkje is hol en nodigt uit …
Aan de foto is niets veranderd, het is gewoon een bovenzicht in de torenspits
Het subtiele spel tussen licht en schaduw vind ik heel aangenaam om zien :mrgreen:
De rode tinten die je ziet zijn subtiele roest kleur schakeringen…
Ergens doet dit geheel me denken aan een stalen spinnenweb ! 😎





Het Metalen Kerkje bestaat alleen aan de buitenkant,
een ongrijpbaar stalen omhulsel als het ware !
De binnenkant, het interieur, is leeg en hol,
maar dit gegeven levert wel fantastische schaduwpartijen op !







Een positie ietwat uit het centrale punt van de kerktoren verwijderd…
en wat meer uitgezoomd tot de kerktoren himself…
Het rood komt van de oxidatiekleuren,
het groen is van de bomen, mossen die langzaam, maar zeker hun plaats weer opeisen…
De natuur heeft altijd het laatste woord hé ? 😎






Nog een laatste Z/W impressie van het Metalen Borgloon kerkje…






Terug op de fiets…
Het heerlijke Haspengouwse land tegemoet trappend ! :mrgreen:






Bij de vorige foto was ik niet echt 100% tevreden…
Vraag: Hoe kan ik hier het mooie Haspengouw méér treffend fotograferen ?
Antwoord: Door Gewoon door te knielen en de groene kleuren van het veld,
de veldbloemen én de wolkenmassa in één foto te presenteren 🙂






Het zacht glooiend landschap van Haspengouw…
Betoverend mooi vind ik, ook nog na zovele jaren dat we hier op fiets vakantie komen…






De wolken worden zwaarder en zwanger van water…
1 Dag later werd Wallonië getroffen door een nooit geziene watersnood…
Luik is hier niet ver af…
De immens grote aardappelvelden zijn schilderachtig mooi !






Om dit Limburg Vakantieland logje voor vandaag te eindigen…
De regenwolken werden groter en zwaarder…
een warme bries waait hoog boven de velden…
een ruisende ritseling gaat over het land
De contrasten tussen de groene maisplanten én het gouden graan
nodigen uit om te fotograferen !







Ik hoop dat je ook van dit tweede deel van “Limburg, vakantieland” logje hebt genoten ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 26)

Intussen is het alweer een tijdje geleden dat we in IJsland waren…
Dit logje gaat daar direct verandering in brengen zie 😎
In het vorige IJsland logje waren we in de omgeving van de immense gletsjer,
de Jokulsarlon. Vandaag gaan we hierop verder…

De blauwe kleur van het ijs is echt wel indrukwekkend !
Blauw ijs komt voor wanneer sneeuw op een gletsjer valt en wordt samengeperst zodat het onderdeel wordt van de gletsjer. Gedurende de reis afwaarts van de gletsjer worden alle luchtbellen eruit geperst en neemt de grootte van de ijskristallen toe zodat ze helderder worden. Het ijs is om dezelfde reden blauw als dat water blauw kan zijn, namelijk door de absorptie van rood en geel licht zodat blauw licht overblijft. Deze absorptie vindt plaats door hydroxylgroepen. Dit gebeurt echter pas nadat het licht een lange weg (ca. 1 m) al heen en weer kaatsend door het ijs heeft afgelegd (Bron: Wikipedia)

Deze drijvende reuzen schat ik op een dikke 10 meter hoog !
Als het windstil is, zoals hier, dan heb je perfecte spiegelbeelden in het smeltwater.






Met de lange telelens van de Sony RX10 kan ik tot heel dichtbij inzoomen !
Die “superzoom” camera heeft in IJsland heel goed werk geleverd 😎

Gletsjerijs

Lichtblauw gletsjerijs
begint aan zijn laatste tocht
langzaam wegdrijvend…





Een “klein” hoekje van de enorme gletsjer,
die zo groot is als O+W Vlaanderen, Brabant, Antwerpen en Limburg tesamen.
Elk jaar zie je meer en meer zwarte rotsen verschijnen…
Dat betekent dat de gletsjer langzaam maar zeker aan het afsmelten is…
Helemaal onderaan zie je een blauwe ijsberg lijn…
Hier ga ik verder en verder op inzoomen !



Het geluid van een gletsjer is ongelooflijk…
Je kan het ijs van kilometers ver, al horen kraken en steunen.
Zo’n geluid… dat vergeet je nooit hoor !


IJsbergen

Blauwe ijsbergen
op hun tocht naar beneden
alles kraakt en steunt





Nog wat meer ingezoomd, hier zat ik op 25Omm
Het geeft al een aardig beeld van dit enorme ijs monster !






Nog wat verder ingezoomd tot 450mm…
Allles beweegt en zoekt zich een weg naar beneden.
Op de motor van de zwaartekracht zakt alles naar beneden.
Als je daar per ongeluk tussengeraakt…heb je geen enkele kans
om dat te overleven…





Op de top van de berg zie je meer en meer kale plekken
waar geen ijs meer bijgemaakt…
Elk jaar in de lente/zomer smelt er meer ijs, dan er bijgemaakt word in de winter 🙄
En toch zijn er nog steeds idioten die beweren dat er niets aan de hand
is met het klimaat… 👿





Helemaal ingezoomd tot 600mm kon ik een hoekje van de enorme
ijsarm (die je ziet in foto 3 van dit logje) in detail bewonderen.
De bewegende ijslaag is nog steeds tientallen meters dik !





De eerste ijsreuzen die je hier ziet zijn stuk voor stuk enkele tientallen meters hoog !
Zij worden langzaam maar zeker in het smeltmeer geduwd door de reuzen achter hen…
(ingezoomd op 400mm)





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Rechts boven in de derde foto in dit logje, zie je een ‘kleine’ bergtop.
Dit is dezelfde bergtop, maar dan ingezoomd tot 600mm …
Hier zie je heel duidelijk dat er enorme pakken verse sneeuw naar beneden glijden,
het lijkt wel dat de vorming van nieuwe blauwe ijsreuzen langzaam stopt !

Ik heb foto’s gezien van dezelfde bergtop, 10 jaar geleden genomen.
Toen was de berg nog helemaal bedekt met ijs en zag je de zwarte rotsen nog niet.
Het kan verkeren zei Bredero 🙄





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 26 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes ivm IJsland,
die ik (hier en daar) probeer te dichten, ook wel leuk ?

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk

Speelse Spiegelingen (Part 9)

Van het kleine macrowereldje gaan we terug naar iets helemaal anders !
We gaan terug naar het gekke wereldje van de ‘Speelse Spiegelingen’ 😎
De locatie is naar gewoonte Brussel centrum…
De originele bron-foto’s, die ik hier gebruik, dateren uit 2014 en 2015.
Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XT1 (mijn eerste systeem camera).
Toen ik nog werkte in Brussel, ging ik meestal (én als het niet regende natuurlijk)
mijn bokes opeten in één van de vele stadsparkjes die Brussel rijk is.
Op voorhand wist ik welke foto’s ik ging maken én van welk gebouw.
Het middaglicht is Brussel centrum is niet zo sterk als op het platteland,
omdat er zoveel immens hoge kantoorgebouwen staat die voor schaduwen zorgen.
Ideaal licht dus voor mijn “Speelse Spiegelingen” :mrgreen:
De lens was de Fuji 16/55mm f2,8 (= 24/70mm in kleinbeeld formaat).
Een kleine en lichtgewicht lens, zeker als je de zware Canon of Nikon rivalen ziet 😉 )

Het leuke van ‘Speelse Spiegelingen’ is dat je weet waar je begint…
Maar nooit weet waar je gaat eindigen 🙂
De originele foto bijvoorbeeld, kan ook al een weergave zijn een bestaande
spiegeling, reflectie van een ander gebouw er juist naast .
Het loont dus zeker de moeite om goed uit te kijken naar dat soort spiegel-pareltjes !
(in de laatste foto’s van dit logje vertel ik je wel wat dit gebouw is…)





Als ik verder bouw op de vorige foto, wat draaien en keren, spiegelen en zo verder,
dan ben ik op de duur aan het “spelen” met structuren, lijnen, kleur contrasten…
Een onmogelijke wereld scheppen uit wat basis gegevens…
Ik amuseer me er graag mee 🙂

Scheppen

Een wereld scheppen
architectuur omvormen
naar iets totaal nieuw





Wie (her)kent het originele gebouw uit deze 4x gespiegelde en gedraaide foto ? 😉






De vorige Speelse Spiegeling foto bewerking, deed me denken aan een halve jojo.
Iedereen kent dat speelgoed waar we als kind zeker mee hebben gespeeld.
Waarom zou ik van de eerste bewerking geen Jojo maken dacht ik 😉
Omdat juist die steenrijke eigenaar van dit gebouw me aan een Jojo deed denken …






Om de Jojo helemaal af te maken… alleen het koordje en de twee stokjes mankeren nog 🙂
Deze Jojo is initieel gegroeid uit een enorm bankgebouw… (ik verklap niet welk gebouw 😎 )
Banken, hoe ze met ons geld sollen,
hoe ze mensen aan het lijntje houden met lege beloften…
Het zijn de grote Jojo’s van onze huidige maatschappij, op en af,
heen en weer… draaien maar !
Wie hanteert het banken Jojo koordje met de twee stokjes ??






Nog een andere bewerking van het zelfde gebouw,
waar dit logje mee begint…





Zelfde foto als de vorige,
maar dan omgezet naar zwart/wit.
Het beeld voelt hier heel anders aan vind ik,
de diepte is min of meer verdwenen.
Het geheel voelt koeler, meer technisch aan, of meer grafisch verantwoord ? :mrgreen:




Een gewone foto, onbewerkt…
van een glazen kantoor wolkenkrabber, zoals er veel staan in Brussel
Eén hoek in de toren maakt een fantastische reflecterende spiegeling.
Deze spiegeling effect foto heb ik gewoon 90 graden naar rechts gedraaid,
meer is het niet hoor 😉


Niets is…

Niets is wat het lijkt
onder kan ook boven zijn
links, rechts waar zijn ze ?






De zwart/wit versie van de vorige foto wil ik je zeker niet onthouden…
Het doet me ergens denken aan de geniale kunst werken van Maurits Cornelis Escher
In veel van zijn werken ben je tegelijk boven én beneden, link en ook rechts …





De Zenith toren in de Brusselse Noordwijk heeft me al veel geïnspireerd 😎
We beginnen met een opname, min of meer gelijk aan de vorige bronfoto,
maar dan meer ingezoomd, zodat we meer details verkrijgen…
De foto is hier ook 90 graden naar rechts gedraaid…





Als we de vorige ‘bewerking’ gaan spiegelen,
dan krijgen we een heel andere, nieuwe wereld !
Hoe saaie kantoorgebouwen ineens boeiend kunnen worden hé ? 😉
Het ‘landschap’ lijkt wel deel uit te maken van de virtuele wereld uit Tron
(De eerste 100% digitale Walt Disney Sf film uit 1982).





Om dit logje voor vandaag te eindigen:
Als ik de vorige bewerking nog eens ga draaien, spiegelen enz
dan reis ik steeds meer en meer weg van de realiteit…
maar gaandeweg ontdek ik ook nieuwe schoonheid die niemand ooit voor ogen had 🙂
Uit het niets, iets nieuw scheppen…
Dat is toch waar iedereen van droomt ? :mrgreen:


Scheppen

Fantasierijk zijn
uit het niets, iets nieuw scheppen
dat wens ik je toe


Speciaal voor de Trekkies bezoekers:
To explore strange new worlds
To boldly go where no man has gone before 😎





k hoop dat je van dit ‘Speelse Spiegelingen’ logje hebt genoten ? :mrgreen:

Misschien vind je de haiku/senryu poëzie-woordjes, met mijn eigen digitale pen geschreven, ook leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend fotografie logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Vriendelijke groetjes, Dirk

Macro in de Nationale Plantentuin van Meise (Deel 8)

Van de Winterse Details (pseudo- macro fotografie),
schakelen we terug naar het werken met een echte macro lens.
We zijn terug in de Nationale Plantentuin in Meise,
de camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is ook nog steeds de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro.
Dit logje is dan ook het vervolg op …
Mijn vorig logje, deel 7, van de Nationale Plantentuin in Meise 😉

We bevinden ons nog steeds in de tropische serre,
het is er nog steeds tropisch vochtig én heel warm,
maar om mooie tropische bloemen-macro foto’s te maken,
mag je wel wat extra moeite doen hé 😎
En onder ons gezegd… We doen dit héél graag hoor :mrgreen:

Het is boeiend om totaal onbekende bloemen te verkennen
met een macro lens, een mooie kijkhoek zoeken,
waar komt de bloem het meest tot haar recht ?
Meestal neem ik meerdere foto’s en kies later de mooiste eruit.
Persoonlijk hou ik van een open diafragma (kleinste f-getal),
je moet je dingetje dan doen met een héél minieme scherptediepte,
maar juist dat gegeven maakt dat je creatief moet nadenken én zien.
De achtergrond mag niet storen… Daar moet je voor opletten !





Een soortgelijke bloem als bij de vorige foto, maar deze bloeide juist open…


Verademing

Tropische bloemen
zijn echt een verademing
in geur, kleur en vorm






Nerven, de levens aders van bloemen en planten…
Als het door de grijze wolken, gefilterde zonlicht,
er doorheen straalt dan worden nerven heel mooi om te zien !
Mooi licht… dat is waar iedere fotograaf naar zoekt 😎







Een wel heel vrolijk gekleurde boom !
Het geheel deed me denken aan de kleurrijke hippie-generatie
uit de jaren 60 😉





Carpe diem

Pluk wat carpe diem
zo verklapt deze bloem me
voor het te laat is






Soms wordt het zonlicht in de tropische serre heel mooi gefilterd,
door andere struiken en schaduwen anderzijds.
Hét resultaat is meestal héél zacht en heerlijk omfloerst licht…
Juist dat licht dat een fotograaf gelukkig maakt 🙂
Een stilleven van bladgroen én nerven…






Deze minimalistische foto wou ik omzetten naar grijs waarden …
een zwart/wit foto dus… 😎
Dit plaatje zou misschien passen in een Yoga of Zen les-lokaal :mrgreen:






In mijn eeuwige zoektocht naar patronen, herhalingen, variaties van licht en donker
kwam ik deze schoonheid tegen…
Een reusachtig blad van een of andere tropische plant,
juist dit kleine detail bracht me op leuke ‘Speelse Spiegelingen’ ideetjes 😎





De foto van hierboven heb ik horizontaal gespiegeld en samengevoegd
tot één nieuw geheel.
Et Voila ! 😉
Maar dit is een slechts tussen stadium hoor… er komt meer 😎






Het definitieve resultaat is een verticale spiegeling van het tussentijds resultaat…
De kleuren heb ik ietwat versterkt, om meer contrast in het geheel te brengen.
Zeg nu zelf, zou je in deze foto , de eerste (bron) foto nog herkennen,
moest je alleen dit eindresultaat zien ? 😉
Je kan een werkelijkheid zodanig verdraaien, dat je tot iets totaal nieuws kan komen…
Daarom vind ik die ‘Speelse Spiegelingen’ zo zalig om te doen 🙂




Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje uit de Plantentuin
van Meise gekomen (reeds de 8ste editie !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Plantentuin macro fotografie.
Er zijn nog heel wat Plantentuin vervolg logjes gepland… 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 25)

Van het kleine wereldje der macro fotografie én wat “Speelse Spiegelingen”
is het weer hoog tijd om iets totaal anders te gaan doen 😎
“And now for something completely different” zou John Cleese zeggen 😉
We gaan vandaag nog maar eens naar IJsland,
en daar gaan we gewoon verder waar we in aflevering 24 gestopt zijn… :mrgreen:

In fotografie kan je soms de werkelijkheid wat geweld aandoen…
Je mag me zonder meer geloven, als ik je vertel dat we in onderstaande foto
doorheen metershoge ijs spleten zijn gegaan om ze te fotograferen…
In werkelijkheid is deze ‘doorgang’ , deze spleet, tussen verschillende ijsbergen,
amper een kleine meter hoog en ongeveer 30 tot 40cm breed 😉
De camera is hier extreem laag geplaatst, amper 1cm boven het water.
Door de relatieve breedhoek (24mm) van heel nabij, én het feit dat je als
kijker geen enkel referentiepunt hebt om je op de werkelijke grootte
te baseren, is dit echt wel een bedrieglijk plaatje geworden 😎
Geloof nooit je ogen niet, zeker niet in IJsland 😉

Ik kon je ook vertellen dat we door enorme ijsgrotten zijn gegaan,
mét gevaar voor ons leven… Maar dan zou ik liegen hé…
De waarheid ligt altijd ergens in het midden 🙂

Maar… er is altijd wel een maar… 😎
Als je heel goed kijkt en oplet,dan zie je heel kleine smeltdruppeltjes vallen,
die druppeltjes maken héél kleine kringen in het water…
Een goede speurneus kan uit dit gegeven perfect afleiden dat het relatief kleine
ijsblokken zijn ! :mrgreen:
“It’s elementary my dear Watson”, zou Sherlock Holmes zeggen 😉




Kringetjes

Een waterdruppel
valt in het smelt meer water
en tekent cirkels





De standplaats in deze foto is identiek hetzelfde als bij de vorige foto…
Alleen heb ik hier de lens maximaal uitgezoomd tot 600mm
én een paar tientallen meter hoger gekeken…
Hier zie je een piepklein detail van die enorme Jokulsarlon gletsjer !
Allee ja, zo piepklein is het op deze foto nu ook weer niet…
Van links naar rechts heb je al vlug een paar honderden meters bereik hoor !
IJsland… een land dat je alleen in superlatieven kan omschrijven :mrgreen:






Een detail van een stevige ijsberg, die heel traag voorbij gleed…
De structuren, de kleuren van het water en het ijs… fascinerend is dit alles !
De luchtbellen die daarin zijn opgesloten, kunnen lucht bevatten, die al honderden jaren oud is…
Bij het aanschouwen van natuurwonderen zoals dit, gaat mijn fantasie meestal op de loop 😉





Soms zie je de meest groteske structuren in dit, soms eeuwenoude ijs…
Enorme ijsbergen schuren tegeneen en krassen,knerpen gleuven in mekaar !
Soms doet de zon wat lijnen wegsmelten, maar de nachtvorst lijmt ze terug aan elkaar …
En die ijsreuzen… Elk jaar weer zijn ze met minder… en minder….
Tot er geen meer zijn… 🙄

IJs

Het eeuwenoud ijs
is gedoemd om te smelten
de gletsjers sterven…






Hier lijkt het iets enorm te zijn (wat het ook is ),
maar in werkelijkheid zie je hier minder dan 1% van de totale grootte van
deze enorme joekel , de Jokulsarlon gletsjer.
Om je een idee te geven van de immense grootheid van dit landschap:
Op de wandelweg, links beneden, juist boven het ijs, zie je piepkleine witte, rode, blauwe stipjes…
Dat zijn allemaal volwassen mensen…






Mijn oud-collega & fotografie kameraad Johan (Klik hier voor zijn site),
die er toen ook bij was,
heeft al zijn IJsland foto’s gemaakt met de Huawei P30 smartphone !
Om meer te weten over zijn redenen,
over het hoe en waarom hij daar alleen met een smartphone heeft gewerkt,
klik dan hier en geniet..
Geniet ook van Johan’s weldoordachte, én héél rake denk kronkelingen 😎






IJsland, hét land bij uitstek als je graag wondermooie dingen wil zien 🙂
Als het bijna windstil is,
dan kan je zalige foto’s maken van de in het smeltwater weerspiegelde ijsbergen…
De ijsbergen in deze foto zijn echt indrukwekkend groot hoor !
Van een ijsberg zit 1/10 boven water. Omdat ijs in gewicht 10% lichter is dan water (de dichtheid van ijs is ongeveer 920 kg/m3 en die van zeewater ongeveer 1025 kg/m3), ligt 90% van de berg onder water !
De ijsberg die je hier ziet drijven is min of meer 15 tot 18 meter hoog (zo schatte ik toen ter plaatse).
Dan kan je nagaan hoe diep dit smeltwater meer niet is ??






Een (klein) totaal overzicht van de linkerhoek van het smeltwater meer…
De grootsheid van dit land is echt niet te bevatten !
Soms geloof je je eigen ogen niet als je die wonderen voor je ziet !



Mier

Ik voel me als mens
ontzettend klein in IJsland
daar ben ik een … mier






Deze foto heb ik op identiek dezelfde plaats genomen als de voorgaande foto,
alleen heb ik hier ingezoomd op 600mm (en de camera op statief gezet, omdat de wind opstak)
De vorige foto is op 24mm (breedhoek) genomen…
Het enorm ruige landschap van IJsland vind ik nog steeds fascinerend én tegelijk indrukwekkend !
Ik hoef je niet te vertellen dat ik meer en meer zin krijg om terug naar IJsland te gaan hé 🙂
Het is nu al zeker, dat als corona een nare herinnering zal zijn, “we” (wie dat zijn weten we nog niet)
terug naar dat wondere land zullen gaan. De formule van IJsland ontdekken zal anders zijn,
dat gehaast rondtoeren zal er niet meer bij zitten, we zullen foto trips maken uit enkele plaatsen (de westfjorden bijvoorbeeld) doen, met als basis een blokhut ofzo.
Het is fijn om terug plannen te kunnen maken… terug te kunnen dromen,
zonder met dat kut corona beestje rekening te moeten houden 😎





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 25 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes ivm IJsland,
die ik (hier en daar) probeer te dichten, ook wel leuk ?

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk

IJsland 2019 (Deel 24)

Mijn laatste drie logjes gingen allemaal over macro en macro fotografie…
Het is hoogtijd om daar eens verandering in te brengen, vind je niet ? 😉
Hier in Dilbeek is het weer 28 graden warm 🙄 , voor mij is dat geen weer
om nog buiten te komen. Daarom maak ik nu graag een verkoelend logje,
met lekker blauw gletsjerijs, made in IJsland 😎

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3, deze superzoom (24-600mm) camera
is me toen heel goed bevallen en is sedertdien mijn trouwe reisgezel 😎
Bij veel foto’s was ik die 600mm zoom capaciteit ferm dankbaar, want daardoor
kon ik foto’s maken die me met een 70/2OO of 100/400mm nooit zou lukken !

Ingezoomd op 600mm (én een statief gebruikt om beweging onscherpte te vermijden)…
Een héél klein gedeelte van de Jukulsarlon gletsjer…
Deze immense ijsmassa is overdonderend én indrukwekkend !
Het steunend, krakend geluid van dit voortdurend in beweging zijnde ijs
is echt wel speciaal, dat geluid vergeet je nooit meer !




Gletsjer

Blauwe ijsbergen
kruipen langzaam van de berg
een machtig geluid






In sommige ijsbergen kan je het goed het grind zien,
dat de gletsjer uit de berg heeft geschuurd,
op zijn afdaling naar beneden.
De wetten van de zwaartekracht gelden ook hier 😎






In deze omgeving,
ben je als natuur fotograaf in het Walhalla beland 😉
Smeltend ijs kan resulteren in de meest ongelooflijke vormen






Het keiharde blauwe ijs nodigt ook uit tot abstracte fotografie…
Gelukkig hing er een sluier van wolken voor de zon,
die werkten als een enorme natuurlijke diffuser,
zodat het licht lekker egaal en bijna zacht werd.
Ideaal in deze ijzige omgevingen 😎





Een tunnel, dwars doorheen enorme ijsbergen…
of waren het kleine ijsblokken ??
Blijf maar raden, want ik ga het je niet vertellen 😉





Groen en blauw zijn geen complementaire kleuren,
ze gaan elkaar dus niet versterken…
Maar omdat dit de natuurlijke kleuren zijn van IJsland
vind ik het geheel toch wel sprekend voor IJsland


IJsland

Blauw ijs en groen mos
wat bevroren gevoelens
ik ben in IJsland






Op het ‘wandelpad’ langsheen de berg links,
zie je kleine witte stipjes …
Dat zijn volwassen mensen die daar stappen,
gewoon om je een idee te geven van de grootsheid en de enorme
afmetingen in dit gletsjer gebied !






Terug naar wat meer abstracte fotografie…
Het blauw/groene ijs en het oranje/bruin getinte smeltwater zijn min of meer complementair,
daarmee ‘versterken’ ze het contract tussen die twee kleur groepen.
Als je graag wat meer leert over complementaire kleuren, klik dan hier




Een min of meer gladde zijkant van een ijsberg…
Dit ijs kan al vele honderden jaren oud zijn !
Binnen een paar weken zal deze ijsberg terug smeltwater zijn …
We werpen hier dus in feite een blik op het verleden !





Smelten

Met een ijzig hart
drijf je naar de oceaan
om daar te smelten






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Soms tovert de zon wat goud in het water…
De reflecties in het water zijn heerlijk om te zien 😎





Et voila zie …We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje
(editie 24 ondertussen !) gekomen.
De volgende IJsland logjes zullen zoals gezegd nog een tijdje vertellen
over ijs, ijsbergen, gletsjers enz.

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…
Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik (hier en daar) probeer te dichten ook wel leuk ? 😎

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie

Dirk