Plantentuin Meise 2022

De grote meerderheid van mijn logjes gaan over macro fotografie…
Dit logje zet die mooie traditie gewoon verder en het onderwerp is dan
ook natuurlijk macro fotografie 😊
(Het logje van vandaag is de opvolger van de vorige Plantentuin Meise 2022 )

De camera is de Fuji XH1 met de 100mm Laowa f2,8 macro lens.
De locatie is zoals je in de titel al kon lezen, onze Nationale Plantentuin in Meise.

Ook bij de foto’s in dit logje blijf ik werken met een heel open diafragma
(f2,8 tot f5,6), gewoon omdat je het onderwerp kan isoleren in je foto en
de (dikwijls) storende achtergrond kan verzachten tot een heerlijk waas ❤

Ook probeer ik niet ‘zomaar’ te fotograferen…
Naast mooi licht zijn de kleuren, de compositie ook belangrijk.
Fotograferen in de natuur voelt meestal aan als schilderen met mijn lens 😘

Een oud, verdord takje
overgroeid met Groot dooiermos…
ik vind het prachtig !





Met wat geluk is het héél even windstil…
Deze geel/rood verkleurde herfstblaadjes, nog wat nat van een malse regenbui,
hingen een kleine meter boven het gras.
Hoe mooi kan eenvoud zijn hé ? 😉






Aan de rand van de vijver (aan de ingang van de tropische serres)
zag ik deze heerlijk mooie rode bloemekes !
De grote fontein in de vijver zorgde voor zalig mooie bokeh bolletjes in de achtergrond 👍
Maar ik was nog niet echt tevreden met deze foto… Hier zat veel meer in voelde ik… 🤔






In de vorige foto had ik 1 rode bloem scherp, de andere was onscherp omdat ze een paar
centimeter verder stond dan de andere…
Ik kon de lens dichtknijpen voor een grotere scherptediepte (grote f-getal),
maar dan zou de achtergrond té druk en bijgevolg lelijk worden…
Er zat niets anders op dan een ander kijkpunt op te zoeken !
Na wat zoeken, wikken en wegen nam ik deze foto…
Nog steeds was ik niet 100% tevreden over het resultaat…






Een kleine halve meter ging ik achteruit en nam deze foto…
Toen voelde ik pas het YESS gevoel !😍
Twee rode verliefde bloemekes in een zacht, dromerig bokeh én een lekker strak contrast.





In de tropische serre…
Een varenplant voelde zich lekker in de tropische warmte…
Als je daar binnengaat met je fotogerief, moet je best een half uurtje
je camera én lenzen laten acclimatiseren.
Anders krijg je gegarandeerd schimmels en fungi in je lens… 😱🥵





Als ik druppeltjes zie…
Dan wil ik ze fotograferen natuurlijk 😎





Zelfs met simpele planten als varens,
kan je als fotograaf leuk dingen doen …






Het zijn net de spaken in een wiel, vind je niet ?
De natuur is wonderlijk !





In een héél donker hoekje in een tropische serre zag ik dit minuscuul druppeltje…
Het geheel van de vormen, kleuren, licht en schaduwen, plus tegelijk
een leuke compositie op de regel van derden maakt me blij 🤗
Het gevoel van schilderen met je lens is in deze foto zeker aanwezig !😎




Ik hoop dat je van dit “Plantentuin Meise 2022” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !
Alvast een dikke merci voor je reactie ! 👍
Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Keukenhof 2022 (deel 3)

Het vorige Keukenhof 2022 logje eindigde met piepkleine druppeltjes…
Dit logje gaat gewoon verder met die druppeltjes in het Keukenhof.
Het was een pure luxe om in een grijs en flauw lentezonnetje,
al die druppeltjes te mogen ontdekken én te kunnen fotograferen !
De camera was de Full Frame Sony A7 mark 3 ,
de lens is de Canon 100mm f2,8 L macro lens,
die dmv de Metabones adapter op de Sony body is geklikt.


Zoals ik in het vorige logje al vertelde,
werk ik heel graag met een wijdopen diafragma.
De flinterdunne scherptediepte staat meestal garant voor een
heerlijk zachte achtergrond (ook wel Bokeh genoemd).

Met een macro lens kan je alledaagse dingen zodanig fotograferen,
dat het onderwerp haast onherkenbaar wordt… 🧐
Zou je hier een verfrommelde zwart plastic vuilniszak in herkennen ? 🤔 😇





Als het een paar minuten geleden geregend heeft,
én het blijft windstil…
én het zonlicht blijft heerlijk zacht en flou…
dan kan je de mooiste stillevens maken van de heerlijkste waterdruppeltjes !
“geniet momentjes vol kiekebisj” zeggen wij in Dilbeek 😉





Het was hier alsof de natuur na een paar weken van droogte,
snakte naar water…





Bij deze bloem leek het wel of ze het leven brengend regen water op de een of
andere manier naar binnen liet glijden 🧐






Het is wonderbaar hoe de druppeltjes water niet meteen van de bloem afrollen…
Piepkleine “haartjes” op de bloem houden de kleine druppeltjes langer vast !
De natuur & evolutie is iets wonderbaar hé ?





Een heel veld vol met ‘blauwe duifjes’…






Deze heel raar gekleurde & gevormde bomen hadden Johan en ik nog nooit gezien !
Er stonden of hingen geen naamplaatjes, de tuiniers die even verder bezig waren
konden ons ook niet helpen met de naam ervan, de app ObsIdentify wist het ook niet…
We hebben deze prachtig gevormde én gekleurde bomen dan maar zelf
tot ‘Vuurbomen’ gedoopt 🤗😉
De boomschors leek wel een eigen leven te leiden en leek soms op te gloeien !
Zelfs in de schaduwen leek het alsof er een vuur van binnenuit naar buiten straalde !





We zagen: Rood, vuurrood, geel, oranjerood, blauw, groen, sienna , gebrande omber,
en nog een ganse tover koffer vol met meer exotische kleuren…





Deze héél exotisch gekleurde bomen kregen extra aandacht van ons…
Toen ik de kwetsuren van 2 afgesneden takken in één van deze ‘vuurbomen’ zag,
wist ik al op voorhand dat dit een ‘Speelse Spiegeling‘ ging worden 👍🤗






Van de vorige foto heb ik dus zoals gezegd een simpele ‘Speelse Spiegeling‘ gemaakt…
Dit fotoresultaat doet me ergens denken aan rituele Javaanse maskers !



‘k hoop dat je genoten hebt van dit Derde Keukenhof 2022 logje !
Er komen zeker nog meerdere logjes over dit bloemen paradijs hoor
Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je commentaar !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet 🤠


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Plantentuin Meise 2021(deel 5)

Van de wilgenkatjes en de lente bloesems neem ik jullie vandaag
nog eens mee naar de Plantentuin in Meise.
Dit logje is het vervolg van Plantentuin Meise 2021 (Deel 4)
De camera is nog steeds de Sony A7 III met de 100mm manuele
& uitstekende Laowa macro lens.
Doordat het een 100% manuele lens is, werkt de autofocus NIET !…
Daarom gebruik ik Focus Peaking om manueel scherp te stellen.
Maar let wel op :
Deze manuele techniek kan je meestal niet gebruiken bij bewegende
onderwerp(en) en zeker niet bij sport fotografie …
Maar daar zijn dan weer andere prima lenzen voor !

De Plantentuin is zo enorm groot dat je onmogelijk alles op 1 dag kan zien…
Wij kopen altijd een “Vriend van de Plantentuin” jaarticket,
dan kunnen we iedere dag vanaf 08am binnen !
Met de andere (goedkopere) tickets mag je vanaf 09am binnen…
Mijn fotografiecollega en ikzelf hebben één negatieve opmerking voor de Plantentuin…
Je kan er lekkere koffie krijgen…maar vanaf 11u am maar pas… 🙄🤔
Daarom nemen we zelf onze thermos met warme ☕ mee…
Aan de Directie van de Plantentuin… Fotografen kunnen niet zonder vers gezette koffie…
Doe er aub iets aan 🤗🙏
Anders laten we deze bronzen leeuw los 🤠





Een piepklein insectje én een gele bloem…
De scherpte op het vliegje en niet op de bloem vind ik wel iets hebben 🙂






De naam van deze prachtige bloem vergeet ik altijd
maar kom, dat is niet echt belangrijk hier…
De pastelachtige kleur overgangen in de achter én de voorgrond
vind ik veel belangrijker 😎






De herfst was al volop bezig eind september 2021…
Een natgeregend blad onder een grijze hemel…
Vele mensen zullen bij dit soort van grijs weer nooit denken aan fotografie,
maar dan denken die vele mensen helemaal verkeerd hoor ! 🤭
De grijze wolken zijn als het ware een reusachtige diffuser tussen het aardoppervlak
en de zon die je niet ziet, maar die wel haar licht doorheen de grijze wolken straalt.
Na een zachte regenbui zijn de kleuren in de natuur ongelooflijk briljant en mooi !
Als fotograaf moet je daar zeker gebruik maken 😎🧐





Eind september vind je nog enkele dappere bloemetjes,
die er nog eens stevig gaan invliegen 😋





Tropische planten en bloemen zijn niet echt bekend bij ons…
Deze plantjes deden me denken aan het boek ‘War of the worlds‘ van H.G. Wells
Als fotograaf kan je met wat fantasie de werkelijkheid zodanig fotograferen
dat die werkelijkheid iets totaal anders wordt dan je denkt wat je ziet… 🤠
Het is gewoon een kwestie van kijken en zien én je kijkhoek bepalen…





Zomaar wat gele bloemen met een zwart hartje aan de vijver…






Minimalisme in fotografie…
iets waar ik altijd blijf naar zoeken !
Een reusachtig blad, bijna een meter in doorsnee,
je kan dat natuurlijk volledig fotograferen, maar wat vertelt of zegt die foto je dan ?
Hier ben ik op zoek gegaan naar “de regel van derden“, zowel horizontaal én verticaal.
De hoofdnerven in het blad werken het geheel tenslotte mooi af 🤠






Rond de fontein in de vijver zijn alle planten heerlijk bedekt met druppeltjes…
Een zelfde soort bloem als de 3de foto in dit logje zie je hier.
Die honderden minuscule druppeltjes geven deze bloem een heel ander uitzicht hé ?





Om dit logje (voor vandaag) te eindigen…
In de Orchidee afdeling vind je de meest ongelooflijke bloemen !
Zowel qua kleur als qua vorm
Als je me zegt dat dit een exotische Pelopiaanxe zeester is… wel… dan geloof ik je 🤠






Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 5” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Plantentuin Meise 2021(deel 4)

Van de dierentuin ‘Blijdorp’ in Rotterdam,
neem ik je vandaag nog eens mee naar onze nationale plantentuin
in Meise.
Dit logje is het vervolg op deel 3 van deze Plantentuin reeks,
dat je hier kan herlezen/bekijken.
De camera die ik gebruikte is nog steeds de Fuji XH1 systeem camera,
de lens is ook nog steeds de (manuele) Laowa 65mm f2,8 2:1 macro lens.
Normaal gezien was het de bedoeling dat we in de tropische serres
gaan om daar foto’s van de tropische bloemen te maken,
maar in en rond de grote vijver, aan de ingang van de serres,
was het zo mooi en zo rijk aan 📷 onderwerpen
dat we daar aan de vijver zijn blijven “plakken” 😎

De enorm grote fontein in de vijver zorgt niet alleen voor
prachtige druppeltjes overal, maar ook voor mooi schuim
dat tussen de beplantingen bleef ‘hangen’.
Ideaal dus om stillevens van dat mooie schuim te maken.




Soms vind je héél mooie variaties in het schuim…
Van grote luchtbellen naar echt petieterig kleine luchtbelletjes.
Kleine kunstwerkjes, gecreëerd door de fontein in de vijver 🤗





Ontelbare druppeltjes, gemaakt door de fontein,
zie je daar overal pronken op de waterplanten !
Druppeltjes en macro fotografie… ze zijn voor elkaar geboren 🤍






Soms gaan druppeltjes zich gedragen zoals een loep…
In de grootste druppel, onderaan de foto, worden zelfs de haartjes
die op het blad groeien, zichtbaar.
De wereld verkennen door een macro lens… het is zalig hoor 👍






Aan de ingang van de tropische serres,
staan overal grote bloembakken.
Zelfs medio oktober slagen de tuiniers in de plantentuin
erin om deze bloemen ‘fris’ te houden.






De kleur variaties op deze bellemannetjes …
Het groene steeltje dat zacht overgaat naar wit…
Het wit dat in een subtiele overgang rozerood wordt …
De zwart/witte stampertjes…
Heel mooi vind ik 🤗





De grote bladeren van een of andere tropische palmboom
trokken mijn aandacht…
Het willekeurige spel van de waterdruppels erop vond ik interessant !





Dezelfde palmboom als bij de vorige foto…
De structuur van de bladeren,
de manier hoe het zonlicht daar deze grote bladeren straalde,
deed mij het geheel met andere ogen bekijken… 🤔
Door te spelen met lijnen, licht, voor en achtergrond
zocht ik mooie composities in dit geheel.






Soms kan je veel variaties op één thema maken…
ook door de regel van derden toe te passen kan je
rustgevende 📷 composities maken !





Of je kan kiezen voor minimalisme in je compositie én het geheel.
De gelaagdheid in het licht én de geel/groene kleuren vond
ik hier heel mooi.
Het oranje rode randje (ik vermoed dat het herfstkleuren zijn)
aan de rand van het blad brengt me op een idee…
Dat zie je in de volgende foto 😉






Dat oranje rode randje bracht me op het idee om een Z/W bewerking
te maken van de foto van het blad hierboven,
maar het oranje rode randje toch in zijn originele kleur te behouden.
Hoe ik dat heb gedaan ? Heel simpel hoor…
Eerst maak ik een selectie van het oranje rode randje dmv de kleur pipet.
Daarna draai ik de selectie om, zodat alles wordt geselecteerd,
alles, behalve het oranje rode randje.
Van die nieuwe selectie maak ik een Z/W bewerking en klaar is kees 😉





Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 4” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Plantentuin Meise 2021(deel 3)

Na de “Speelse Spiegelingen” neem ik jullie graag nog eens mee
naar onze Nationale Plantentuin in Meise.
Uiteraard ga ik in dit logje gewoon verder waar ik in het vorig logje
van deze serie eindigde 😎
We bevinden ons nog steeds in de onmiddellijke omgeving van de
fontein vijver, aan de ingang van de tropische serres.
De camera die ik hier gebruikte is nog steeds de Fuji XH1 systeem camera,
de lens is ook nog steeds de Laowa 65mm f2,8 2:1 macro lens.

Het was onze bedoeling om in de tropische serres te gaan fotograferen,
maar de omgeving rond de vijver bood ons zoveel 📷 mogelijkheden
dat we rond die vijver bleven ‘hangen’ 😋

Een flauw winterzonnetje was van de partij (ik schrijf 7 oktober 2021) ,
rond de vijver was het min of meer windstil.
Ideaal voor druppeltjes fotografie dus ! 😋

Rood en groen zijn complementaire kleuren op de kleurcirkel,
in onze mensen ogen versterken complementaire elkaar.
Vooral kunstschilders weten dat heel goed !
Maar ook in fotografie gelden dezelfde kleurgevoel ‘wetten’ 👍
Rode waterbloemen, groene waterplanten… en druppeltjes die
als rond geslepen juweeltjes glinsteren in het zon licht.
Een min of meer perfecte kleur combinatie in mijn ogen 😋




Ken je dat gevoel, dat je niet weet waar eerst te beginnen met je fotografie ? 😉
Wel, op zo’n moment is het hoog tijd dat je even wacht en in je hoofd een
plan opstelt met wat je vandaag echt wil gaan doen…
Zo verklein je de kans dat je veel mogelijkheden over het hoofd ziet !
Je kan later nog eens terugkomen om de andere fotografie mogelijkheden
te overwegen… 🙃
Mijn plan was : 📷 van Druppeltjes , kleuren en fontein schuim creaties…
Niets meer 🤔

Om met het to-do-plan te starten…
Een trio van druppeltjes onderlijnd met zachte bokeh bolletjes






Als je echt op zoek gaat naar druppeltjes,
dan is een fontein vijver de perfecte locatie om je echt uit te leven ! 👍





Minder kan soms ook meer zijn…





In mijn to-do-plannetje stond ook ‘kleuren’…
De subtiele kleuren in deze waterbloem vond ik onweerstaanbaar !






Druppeltjes in groene waterplanten,
de subtiele onscherpte van de macrolens doet te rest 😊





Een door de herfst verkleurd waterplant blad,
Het maakt me nu al benieuwd naar de lente in 2022… 🤗
Die fris groen gele lentetinten… ik mis ze nu al !





In mijn vandaag to-do-fotografie plan had ik ook ‘kleuren’ vermeld…
In een ecologische vijver drijft er van alles rond…
Door de reuze fontein in de vijver ontstaan bepaalde stromingen,
alle afgevallen restanten van alle waterplanten vormen op de duur
een kleurrijk geheel. We vonden het echt wel de moeite waard
om deze drijvende “biologisch afval” eilandjes te fotograferen !





Als je je gaat richten op natuurlijk ecologisch afval, dat gegeven
gaat combineren met ‘kleuren’… daar kan je echt heel ver in gaan !
Maar waar je ook gaat…
overal ontdek je ruwe en ongepolijste natuurlijke schoonheid ! 😘





Op een zeker moment in dat ‘kijken naar kleuren’ fotografie,
ga je als fotograaf op zoek naar een interessante en/of sprekende (kleur) compositie…





Om dit logje voor vandaag te eindigen…
In mijn to-do-fotografie plan (weet je nog ?)
had ik ook fontein schuim creaties vermeld. 🧐
Maar waarom zou ik “kleuren” niet samenvoegen met “fontein schuim creaties” hé 👍





Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 3” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 🤗


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal gaan….

Nu ja, dat zien we dan wel hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Plantentuin Meise 2021(deel 2)

Van het ruige gletsjer ijs-wereldje in IJsland,
keren we terug naar ons klein Belgenlandje…
In een van de vorige logjes had ik een nieuwe serie opgestart,
met foto’s (meestal macro’s) van onze Plantentuin in Meise.
Waar het vorige logje eindigde…
ga ik met dit logje gewoon weer verder 😎
De camera die ik hier gebruikte is de Fuji XH1 systeem camera,
de lens is de Laowa 65mm f2,8 2:1 macro lens.
Omdat dit een 100% analoge lens is, werkt de auto focus niet…
maar dankzij de fantastische Focus Peaking scherp stel techniek,
kan ik perfect scherpstellen op elk punt dat ik wil 😎👍
Klik hier of hier of hier als je wat extra info over Focus Peaking wil krijgen.
Natuurlijk blijft een vaste hand (of een statief, rijstzakje,enz) altijd nodig ! 😉

Genoeg technische info…
Ga je mee naar de foto’s ? 😉

Het was 7 oktober 2021,
de mooi, recent gerestaureerde Plantentuin is een streling voor het oog
van de natuur – bloemen en planten – enz enz liefhebber !
Wat verdorde herfst blaadjes nemen hun ochtend douche in bokeh druppeltjes 🙃






Aan de vijver bij de ingang van de serres, hebben we een paar uur
kunnen fotograferen. Wat was min of meer windstil en de ochtendzon
gaf mooi zacht licht. Ideaal voor vijver fotografie dus 😁
Overal op de vijver dreven eilandjes van schuimende luchtbellen,
veroorzaakt door een fontein…
Het was wel oppassen hier… De oever van de vijver ging redelijk omhoog…
‘k had me een paar keer goed moeten vastgrijpen aan een stuik,
of ik was in die (gelukkig niet diepe) vijver beland 🏊‍♀️🛀
Maar kom, een fotograaf mag zich soms eens een nat pak riskeren hé ? 😉
Een reden te meer om waterdichte camera’s én lenzen te kopen… 😎






Als je die drijvende schuimbellen eilandjes ziet voorbij drijven,
dan ga je automatisch uitkijken naar mooie composities.
De afstand tussen de lens en onderwerp was ongeveer 20 a 25cm…
Het patroon van de luchtbelletjes in het schuim vind ik heel interessant.
Het gaat grote luchtbellen naar piepkleine, bijna onzichtbare lucht belletjes.
Dit geheel van grote en kleine luchtbelletjes doet me ergens denken aan fractals




Een kleine lotusbloem, natgeregend of nat van de dauw ???





Dit is grote schuldige van de schuimende eilandjes én de druppeltjes
op de bloemen en planten :😉
Een enorme fontein in het midden van de vijver spoot het water metershoog !




Over deze waterplanten had ik gisteren iets interessant gelezen…
Dit soort planten heeft de hydrofobe eigenschap dat ze het water
kunnen afstoten. Alle lotusbloemen bijvoorbeeld hebben die eigenschap ook.
Meer uitleg over deze unieke hydrofobe eigenschap kan je hier lezen.
Deze planten blijven steeds “proper”,
omdat het afgestoten water alle vuil en stof partikels mee afvoert.
Deze eigenschap verhinderd ook dat de planten gaan rotten in het water…
Ons moeder natuur heeft nog veel verrassingen in petto hé ? 🤗
Een reden te meer om er eerbiedig mee om te gaan !






Een vijverrand in het ochtendlicht bied veel fotografie mogelijkheden…
Een paar druppeltjes omlijsten een of ander insect dat zich “veilig”
aan de zonzijde van de plant kwam opwarmen.





Druppeltjes…
Altijd heerlijk om te fotograferen :mrgreen:
Op f2,8 verglijd de achtergrond heel subtiel,
maar hier vond ik de achtergrond nog wat te druk…
Het is steeds blijven zoeken en aan een waterkant heb je
meestal niet veel mogelijkheden om van positie te veranderen…





Maar de aanhouder wint meestal 😋
Een meter verder stonden nog wat rietstengels ,
wat afgezonderd van de rest.
Dat kleine “drukte” verschil merk je direct aan het subtiel verschil tussen
een drukke én een minder drukke achtergrond.
Het is heerlijk om creatief te fotograferen aan een vijver rand 🤗






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Heel dunne, groene water plantjes zijn getooid met minuscuul kleine druppeltjes
afkomstig van het stuifwater uit de bruisende fontein.
De grootste druppeltjes zijn ongeveer 2 tot 3 mm groot…
Met een macro lens heb je de mogelijkheid om diep dat kleine wereldje
te duiken én je te kunnen verwonderen over de unieke schoonheid van het
verborgen wereldje, het kleine wereldje zoals ik dat graag benoem 😉




Ik hoop dat je ook van dit “Plantentuin in Meise 2021 – deel 2” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😉


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat de inhoud van mijn volgend logje zal zijn….

Nu ja, dat zien we dan wel hé


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Het kleine wereldje…

Van het “Speelse Spiegelingen” wereldje in Brussel,
gaan we terug naar de zomer van 2021, naar het vredige Limburg,
meer bepaald naar het Wijngaardhof in Gutschoven,
terug naar het kleine wereldje van de macro fotografie.
Het vorige logje in deze reeks kan je hier (her)lezen.
De camera is ook nog steeds de Sony A7 mark 3,
de lens is ook nog steeds de analoge Laowa macro 100mm f2,8 2:1. 🙃

Door de flitser (Godox TT686) manueel in te stellen, een matte flits diffuser te gebruiken,
én het flitslicht in zijn geheel af te zwakken dmv een extra lens-diffuser,
kan ik probleemloos werken (uit de losse hand) met ISO100 ,
1/200s tot 1/250s sluitertijd, het diafragma op F4 tot f8.
Mogelijke vervelende licht reflecties zijn met deze werk methode
bijna tot nul gereduceerd ! 👍😋
Zo zie je maar, met geduldig experimenteren en uitproberen kan je veel vervelende
problemen met flitslicht fotografie voorkomen !😉

Dat het een bijzonder natte periode was,
dat hebben ze geweten in Wallonië, amper 10km verder stroomde alles onder… 😥
Maar veel mensen zitten daar nog altijd zonder elektriciteit, zonder gas, een half vernield huis…
En de winter staat voor de deur ! 🥶
Maar ik ben zeker dat Vlaanderen (ook Antwerpen én Limburg) zijn goed hart zal tonen
en initiatieven zal opzetten om de mensen daar te helpen.
Waarom geen ‘Warmste week” voor Wallonië opstarten ?

Nu ja, toen hebben we daar dagenlang slagregens meegemaakt…
Onze fietsvakantie viel dan ook letterlijk in het water…😶
Maar in de binnenkoer van de vierkants hoeve waar we ons verblijf hadden,
vond ik een klein ingesloten paradijsje voor mijn macro fotografie 🤗

Hoe een simpel boomblaadje zo mooi kan wezen in de regen hé ?






Deze zwartstip smalboktor was helemaal van zijn melk…
Insecten hebben zonnewarmte nodig om “actief” te leven…
Zonder zon zijn ze echt wel kansloos voor vogels en andere insecten jagers…
Deze tor heb ik 2 uur later nog eens gefotografeerd in dezelfde houding…
Het insectenbestand in onze landen gaat achteruit, maar door een waterramp
zoals wat hier is gebeurd gaat deze teleurgang versneld omhoog…😶






Zelfs vliegen hebben zonnewarmte nodig om actief te zijn…
Het grote “voordeel” van koud weer is dat je dan insecten heel kort kan benaderen,
zonder dat ze wegvliegen…
Aan de regendruppeltjes, gevangen tussen de kleine takjes en stekels,
kan je goed zien hoe nat het toen was !






Een viooltje in de regen…
De rijke kleuren in die kleine viooltjes vind ik altijd super 🤗







Natgeregende meeldraden en de bloemstamper van een grote bloem…
Met een macro lens kan je er lekker abstracte beelden van maken 😎






Om nog een stapje verder te gaan in abstracte macro fotografie…
Natgeregende meeldraden kleven aan elkaar…
Rood, oranje, groen en geel gaan hand in hand 😎






Een klein, petieterig klein stukje van een bloem…
Een stilleven van vier piepkleine druppeltjes trok hier mijn aandacht…
Als je de schoonheid niet in het kleine wereldje kan zien….
Kan je dan de schoonheid in het grote wereldje ook waarderen ??






In de schaduwen vond ik dit pas geopend bloemeken…
dit mooie, gedempte licht heb ik na enkele probeer foto’s kunnen maken
met de Godox flitser. Pas bij deze foto was ik tevreden met mijn probeersels 🙂
Het leuke van blijven proberen tot het lukt, is het feit dat je al proberend
heel veel ervaring opdoet voor latere fotografie.
Bij de ‘gelukte’ foto’s, noteer ik meestal de settings van de camera, lens én de flitser,
zodat ik later niet telkens weer vanop nul moet beginnen 😋😎






Een vuurrood Leliehaantje op een malse groene plant…
In een paar uur kan heel de plant vernietigd zijn door de vraatzucht
van dit nochtans mooie insect. In deze foto zie je heel duidelijk hoe
deze kever zich een weg vreet door de plant !
De piepkleine regen druppeltjes op het rode schild vind ik wel iets hebben !






Deze “natte” bloemfoto vind ik heel “Belgisch” 😉
Zwart, geel, rood… Deze driekleur zit in onze Belgische genen ingebakken denk ik 😁
De héél beperkte scherptediepte én de perfect ronde bokeh achtergrond rondjes,
maken de foto helemaal af voor mij.
Macro’s maken in de regen, het is perfect te doen …
Alleen moet je dan zorgen dat je foto gerief 100% gegarandeerd waterdicht is !
Dat kost je in aanschaf een heel klein beetje meer (zo’n 10% meer denk ik),
maar je kan dan ook letterlijk alle kanten uit met je foto gerief 🤗👍






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
De Laowa lens helemaal opengedraaid op 2:1
(dat is dubbel zoveel als een klassieke macro 1:1 lens)
Het was een tijdje windstil…
De afstand van de lens naar het onderwerp (een meeldraadje) was ongeveer 1,5cm !
Extreem dicht dus !
In de macro wereld is er een universele wet die zegt hoe korter je kan komen,
hoe groter je vergroting zal zijn, maar hoe kleiner de scherptediepte dan wordt…
Op het ene vlak win je wat, maar op het andere vlak moet je wat toegeven 🙃
Natuurlijk kan je dat nu oplossen door focus stacking toe te passen,
om zo een grotere scherptediepte te verkrijgen…
Maar ik vind “spelen” met die héél kleine macro fotografie grenzen
heel creatief om te doen…
Je moet meestal het uiterste uit de kan halen op dit kleine macro vlak,
om een toonbare foto te maken, maar dat vind ik gewoon heerlijk om te doen 😋





Ik hoop dat je ook van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten.

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat mijn volgend logje zal gaan… dat zien we dan wel weer hé


Vriendelijke groetjes,

Dirk

Het kleine wereldje…

In dit logje maken weer een enorme sprong…
Van de woeste natuur in IJsland ,
keren we terug naar het vredige Limburg, naar het Wijngaardhof in Gutschoven,
terug naar het kleine wereldje van de macro fotografie.
Het vorige logje van deze reeks kan je hier (her)lezen.
De camera is nog steeds de Sony A7 mark 3,
de lens is ook nog steeds de analoge Laowa macro 100mm f2,8 2:1.

De Meike flitser die ik voor deze opnamen heb gebruikt,
heeft ondertussen de geest gegeven… 😶
Het voetje waar je hem in de flitsschoen mee schuift was gewoon afgebroken ! 😮
Nu ja, deze flitser heeft me amper 85€ gekost, het is spijtig maar ook weer niet zo erg…
Dat zal me leren om spotgoedkope Chinese rommel te kopen hé ! 😉
Nu gebruik ik een kwalitatief veel betere Godox TT686,
die ook relatief goedkoop is. De flitsers van eigen merk zijn meestal iets beter,
maar kosten meestal veel te veel geld voor wat ze waard zijn.

Intieme momentjes met een bloemenhart….








De zweefvliegjes waren echt wel verlekkerd op de bloemen
van mevrouw Maryse :mrgreen:






Het is echt wel duidelijk dat het hier ondertussen flink geregend had hé !
Voor creatieve bloemen fotografie gaat hier wel een nieuwe wereld open dacht ik 😎






Bloemen blijven inspirerend
Je kan er echt alle kanten mee uit vind ik !
vind jij dat ook ? 😎






Dezelfde bloem, vanaf links bekeken…
De meeldraden zijn als snoepgoed voor de zweefvliegjes !





In andere bloembakken aan de muur groeien dan weer andere (piepkleine) rode bloemen…
Ze waren amper 1 cm groot, wat een heel andere fotografie benadering vraagt …
De stamper van deze bloemetjes was gesplitst in 5 gekrulde deeltjes,
wat ik wonderlijk mooi vind !






In dezelfde bloembak, een ander bloemetje van dezelfde soort…
Hier heb ik enkele blaadjes en wat regendruppels laten spreken,
de zalige onscherpte van de macro lens doet de rest
om de compositie af te werken 😋







Aan de piepkleine druppeltjes heb je een goed idee
hoe klein dit ongeboren baby-bloemetje is !
Met een macro lens de wereld verkennen… Zalig hoor 😎😁






Zomaar een wit bloemblaadje
bedekt met wat regendruppeltjes…
Er is overal zoveel schoonheid verborgen,
dat wacht om ontdekt te worden 😎





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een nog gesloten bloem die wacht op wat zon…
Ik vind het net een natgeregend baby-draakje 🐲






Ik hoop dat je ook van dit zoveelste deel van “Het kleine wereldje” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je reactie 😎

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

Over hoe of wat mijn volgend logje zal gaan… dat zien we dan wel weer hé 😉


Vriendelijke groetjes, Dirk

Winterse Druppeltjes (deel 2)

Van de imposante grootsheid in IJsland,
verkassen we terug eens naar het piepkleine, het ongrijpbare…
het bijna onzichtbare wereldje van de macro fotografie.
Het eerste deel van dit logje publiceerde ik op 10 juni dit jaar…
Alle foto’s zijn nog steeds gemaakt met de Sony A7R2
én de 100% manuele Laowa 100mm f2,8 macro lens.
De fotoshoot locatie is zoals gewoonte…
Onze wilde wintertuin 😁

Mijn zelf in elkaar gelast én zelf gesmeed ijzeren tuinpoort,
heeft duidelijk weer een schuurbeurt én een likje verf nodig ! 😎
Maar ik zag er 2 gezichtjes in…
Links een zoen mondje en rechts een ondeugend snoetje bij de druppel 😋
De gaatjes van de ‘poeprivettekes‘ zijn de oogjes …
poeprivettekes” zijn blindklinknagels, poprivetten, popnagels in een meer beschaafde taal 😁






Druppeltjes zijn net kleine lensjes…
Een druppeltje vergroot het onderliggende van waar het zich bevind.
Dat is simpele optica en natuurkunde,
maar dat fenomeen blijft me steeds verwonderen !😉





Deze fotoshoot deed ik 14/01/2021, putje winter dus…
Het was mistig en dus redelijk donker buiten…
Om redelijk scherpte foto’s te maken moest ik de iso van 100 naar 640 tot 1600 zetten,
om min of meer aanvaardbare sluitertijden te verkrijgen. Flitsen wou ik niet doen…
De beweging reductie van de Sony camera kan tot 1/10sec redelijk aan.
Bij 0,5 sec openingstijd word het kantje boordje…
Het was dus balanceren op de slappe koord,
maar juist dàt maakt dit soort fotografie nu juist uitdagend om te doen 😋





Als snel ging ik op zoek naar ‘minimalisme’ in mijn foto’s …
Het winters klimop struikgewas langs de schoolmuur (we hebben een school als gebuur)
zorgde voor leuke modellen 😊






Twee piepkleine druppeltjes,
gevangen in piepkleine, losgeraakte wortel takjes van de klimop.
Hier heb ik met de diagonaal én de regel van derden gespeeld
om de compositie in evenwicht te brengen.





In het piepkleine macrowereldje zie je soms dingen,
die je bijna niet kan zien met het blote oog !
Dit druppeltje was hoop en al 0,7mm groot,
er stond een licht briesje zodat heel het klimop struikgewas constant bewoog…
Van de meer dan 20 foto’s die ik ervan heb geshoot vind ik deze foto
de meest aanvaardbare (alhoewel die nog niet scherp genoeg is naar mijn zin !)
Wat ik wil zeggen …. Macro fotografie is zalig om te doen, je verlegd steeds je grenzen
Maar soms moet je keihard ‘werken’ om een min of meer aanvaardbare
foto op te leveren …
En juist dat maakt macro dan ook weer verdomd interessant om te doen 😁😋






Deze druppeltjes zijn echt petieterig klein !
Met het blote oog zijn ze amper zichtbaar…
De uitdaging is er !
En wat een YESS gevoel als je foto scherp is op plaats die je wilt 🤗






Nog een “herkansing” van de foto (hier 2 foto’s terug)…
Het geheel nu bekeken vanonder een “scherpere” hoek.
Nu werk ik in de 2:1 macro verhouding, dat wil zeggen dat de ook scherptediepte
extreem klein word. Omdat er niet veel licht was moest de lens open tot f2,8,
de iso op 1600. Daar kon ik nog juist 1/200s sluitertijd uitpersen 😎
Het voelt echt aan als schilderen met je lens 😋






Een oude én lelijke rozenstruik naast ons huis…
Als je de struik in zijn geheel bekijkt is die indruk inderdaad zo.
maar als je dan in de details gaat kijken,
dan ontmoet je schoonheid, verrassingen, nieuwe levensbronnen …😊
Mooi toch ?






Hetzelfde sneeuwklokje als in mijn vorig (Winterse Druppeljes) logje,
zelfde kijkhoek en zelfde settings,
maar hier kwam toen een streepje extra zonlicht toen de nevels en mist wegdreven !
Licht… meer heeft een fotograaf niet nodig om blij te zijn 🤗






Et voila, we zijn aan het eind van een Winterse Druppeltjes (Deel 2)
macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine druppeltjes

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé ❓


Groetjes, Dirk

Lente Macro op Fuji middenformaat (Part 4)

Van het blauwe gletsjer ijs in IJsland,
neem ik je graag terug mee naar het kleine wereldje,
het macro wereldje waar ik meer en meer begin in te werken.
Gezien door een macrolens ga je de wereld om je heen,
helemaal anders bekijken. Je kan wondere dingen ontdekken
die je anders nooit zou zien of zou weten dat ze bestaan 😎
Kortom, het macrowereldje verkennen is voortdurend op ontdekking gaan !

De camera en lens zijn nog steeds dezelfde als in de 3 vorige logjes in deze serie,
namelijk de Fuji GFX 50s en de Fuji 120mm GFX macro lens + een
45mm tussenring om in het 1:1 macro gebied te komen.
Zonder die tussenring zou het een ‘gewone’ primelens 120mm f4 op 1:2 zijn

Dit logje start ik met een slijmerig beestje,
dat ik liever niet wil zien in mijn bloemen en kruidentuintje…
Die kleine vetzakjes vreten al onze jonge plantjes en bloemen op !
Daarom heb ik ze dan ook de oorlog verklaard !
Als verdediging en front linie heb ik potjes, gevuld met cara pils (uit den Aldi 😉 )
begraven in ons bloementuintje.
Slakken zijn verzot op bier naar het schijnt ! De sloebers hé ! 😉
Ze slijmen zich een weg naar het bier en… ze verzuipen ! :mrgreen:
Dat zal ze leren, ném ! 😎
De raven, eksters, kraaien, enz weten ze daar ook wel te vinden heb ik al opgemerkt.
Voor die vogels is het dan ook een lekker extraatje 🙂

Bij deze foto’s heb ik een glazen plaatje op ons tuinmuurtje gelegd,
de motregen maakt het perfect nat glanzend, omdat de hemel grijs bewolkt was
had ik perfect licht voor slakjes fotografie 😉


Hier had ik een klein baby slakje gevonden en op de glasplaat gezet…





Een wat dikker exemplaar moest er ook aan geloven…
Als ze mijn bloemekes opvreten, moeten ze er wat voor werken ook !
Model spelen zal je ! Geen genade meer 😉
Mijn camera is niet gemaakt voor snelle actie fotografie,
dus moet ik hier zeker niet vrezen voor beweging onscherpte 😉





Slak

Bijna tergend traag
schuift een slak, slijmend haar weg
naar onze bloemen






Een slak in zwart/wit… moet kunnen vind ik.
Dit exemplaar heeft dan wat weg van het monster uit de Alien films 😉







Zelfs in de slakken wereld zijn er sociale wantoestanden !
Sommige worden rijk geboren en hebben een huis
andere zijn dan weer veroordeeld om eeuwig dakloos te blijven…
Het doet me ergens denken aan het kaste systeem in Indië

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is bd__dsf0605_dakloos.jpg





Na een malse regenbui zijn er mooiere dingen te zien dan slakken ! 🙂
Een klein, amper ontloken, wit margrietje, genietend van de regen bijvoorbeeld :mrgreen:






Een juffertje in het groen, lijkt een buiging te maken…
Misschien werd het regenwater haar even te veel ?

Regenbui

ze maakt een buiging
dat juffertje in het groen
na de regenbui






Op het einde van een malse lente regenbui is de natuur wondermooi vind ik.
Dat zijn altijd uitgelezen momentjes om naar buiten te gaan fotograferen.
Je moet zeker niet wachten tot het helemaal droog is, want dan is de lucht als snel
helder blauw en is het licht veel te hard en zelfs lelijk.
Als het nog wat na-regent en de zon nog even verstopt zit achter grijze sluierwolken,
dan krijg je van dat heel mooi zacht en diffuus licht.
De regenwolken dienen dan eigenlijk als een natuurlijke, enorme licht diffuser.
Perfect licht dus voor witte bloemekes 😎





Een Grauwe Vleesvlieg komt drinken… of is ze aan het eten ?






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Een oud stukje Bekaert kottekesdraad
(dat ik gebruik om een afvoer buis proper te houden van vuil, bladeren, enz),
is ook heel geschikt om voor waterdruppeltjes verzamelaar te spelen 😎
Het onscherpte spel van de bokeh-bolletjes op de voor én achtergrond
vind ik altijd boeiend om mee te ‘spelen.




Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente logje gekomen.
‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn probeersel haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven leuk ? :mrgreen:

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom :cool:

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk