Allemaal beestjes

Van de lente macro fotografie gaan we verder met… andere macro fotografie ! 😉
Mijn trouwe (en dus teergeliefde !) bezoekers, weten ondertussen al wel,
dat ik met beestjes géén zoogdieren of reptielen enzo bedoel 😎
Gewapend met een lange tele-zoomlens,
ben ik gewapend om de kleine kriebelbeestjes op te zoeken
én ze te fotograferen.


Alle foto’s uit dit logje zijn met de Canon 100/400 telezoomlens gemaakt
Locatie : het heerlijke Dordogne in Frankrijk.
Alle foto’s dateren van 2018…
De camera was de (inmiddels reeds lang verkochte) spiegelreflex Canon Eos 1-D Mark IV.
Met zo’n lange lens zit je heel comfortabel als je insecten wil fotograferen !
Vooral voor schuwe insecten (vlinders, krekels, enz) is een lange zoom heel handig !
De afstand tussen mij en het insectje was soms meer dan 5 meter !
Voor de puristen onder ons…
Ja, ik weet het, het is niet echt macro, maar close-up fotografie… 😎
Door de APS-H sensor grootte (tussen APS-C én Full Frame formaat) kon ik het beeld
nog wat dichter bij trekken, wat altijd mooi meegenomen is 😎
Genoeg technisch geklets….

Een krekel hield me nauwlettend in het oog !
Hun schutkleuren zijn verbazingwekkend goed, als dat beestje in het geel/groen
gras blijft zitten vind je het nooit ! Wedden ? 😎






Een of andere bruin/zwart insect … Een vlieg ?
Mag ik je een compositie-versterkend hulpmiddeltje verklappen ??
Probeer als het kan, het insect een positie te geven die aantoont dat het
beestje IN je foto is gekropen/gevlogen. Als je het tegenover gestelde
doet, dan lijkt het of het insect UIT je foto vliegt/kruipt.
Wat héél onwerkelijk en meestal negatief aanvoelt.
Met simpele weetjes kan je je fotografie flink wat verbeteren 😉







Eén van de mooiste wantsen die ik ken… De Bessenwants !
Het beestje maakt zonder het zelf te weten reclame voor onze Belgische driekleur 😎






Het lijkt wel of er hier geen beestjes te zien zijn…
maar toch zijn er 3 minuscuul kleine kriebelbeestjes
die zich verstoppen in deze foto 😎
Het plantje op zich vond ik ook prachtig om te zien,
anders had ik het niet gefotografeerd hé ? :mrgreen:






Krekels

Het is rustgevend
dat zingen van de krekels
op een zomerdag







De GroteKeizerlibel…
Van alle insecten vind ik Libellen én WaterJuffertjes
de meest verfijnde en perfect ontwikkelde wezentjes !
Wist je dat de vlinders tot dezelfde familie behoren ??






Nog wat dichterbij gekomen…
Wat een prachtige wezentjes zijn het hé ?
Wist je dat ze in de tijd dat de dino’s leefden ze er ook al waren ??
Met het enige verschil dat ze toen ongeveer een meter groot waren dan nu ! ! 😎
De 4 vleugels, verdeeld in 2 vleugelparen, kunnen 100% onafhankelijk
van elkaar roteren, draaien en/of kantelen.
Dank zij deze eigenschap kunnen deze insecten enorm snel versnellen,
of abrupt stoppen of van vlieghoek veranderen om hun prooi te vangen.
Mede door deze fantastische vlieg eigenschappen zijn het heel geduchte rovers !






Buik gevoel

Een botervliegje
of is het een butterfly
vlindert buik gevoel







Een GestreepteSchildwants ,
die vinden we bij ons ook redelijk veel.
De beestjes brengen weinig of geen schade, ze eten meestal afval van planten
of dode insecten. Ze zijn dus héél nuttig zelfs 😉
Waarom de rode kleur bij deze wants dient, daar is de wetenschap nog niet uit…
Of misschien weet jij meer dan ik ?? Aub, vertel het me dan 🙂






Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een Tijgerspin , vanwaar de naam komt is niet moeilijk te raden hé ? 😎




‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Macro Try-out met Sony RX10 mark 3 (Deel 2 en einde)

Van de bloemekes van “bij den bloemist”, blijven we min of meer in het kleine wereldje.

In het logje van 30 september 2020,

experimenteerde ik met ‘macro’ op de Sony RX10 mark 3.

Met deze camera wou ik eens nagaan hoe kortbij ik kon komen…

wat experimenteren met close-up’s van insecten, bloemen (pseudo macro fotografie dus)

Voor meer technische uitleg (én het vorig deel) voor deze camera, check deze link

 

Het veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje… (Wat een naam hé ? 😉 )

 

ISO 640 , f4 , 1/1250s , 0 EV , 600mm

 

 

 

 

Deze Gehakkelde Aurelia zat op ongeveer 1,5 meter van me af te genieten van het zonnetje.

Het foto resultaat is niet echt macro fotografie, maar het komt wel aardig in de buurt 😎

Als je enkele uren flink oefent met deze camera, dan leer je waar de sterke,

maar ook waar de zwakkere eigenschappen zitten. Eens je dat weet,

kan je daar rekening mee houden en zo je eigen fotografie ervaring verbeteren.

Een klein detail… ik fotografeer ALTIJD in RAW formaat, nooit in JPEG…

Op deze manier heb ik het eindresultaat altijd in eigen hand :mrgreen:

 

ISO 400 , f4 , 1/800s , 480mm

 

 

 

 

Een Bosband zweefvliegje…

De Sony RX10 camera is echt geen ‘snelle’ camera…

Als je snelle beweging wil bevriezen, dan moet je deze camera zeker niet gebruiken…

Maar als het zweegvliegje een seconde stil ‘hangt’,

dan kan je er heel mooie opnames van maken 😎

Als natuur/macro fotograaf met de RX10 moet je dus heel alert zijn én je kans afwachten !

 

ISO 400 , f4 , 1/800s , 600mm

 

 

 

Dit zandoogje zat op ongeveer 1,5 meter naast mij.

Een diafragma f4 op 600mm is heel aardig en zorgt voor een rustige achtergrond.

De foto details vind ik heel aanvaardbaar (voor deze camera dan).

Van een echte 1:1 of 2:1 macro lens, verwacht ik veel scherpere en betere resultaten…

Maar voor de prijs van een héél degelijke macro lens, heb ik hier een 24/600mm camera

die van f2.4 (in breedhoek 24mm)  tot f4 in 600mm scoort…

Wat an sich toch ook al een ongelooflijke engineering prestatie is hé ❓  :mrgreen:

 

ISO 400 , f4 , 1/1000s , 600mm

 

 

 

 

Een Boktor kroop heel snel door de bosplantjes…

De scherpte van de kever is niet optimaal, maar nogmaals…

Ik werk hier met een bridge superzoom camera !

Voor landschap fotografie scoort deze camera supergoed in mijn ogen

(een score van 85 geef ik hier)

Voor close-up en pseudo macro krijgt de camera een 75% score van mij.

 

ISO 400 , f4 , 1/6400s , 600mm

 

 

 

 

Een Gevlekte Smalboktor kwam eens kijken of het gras bij de buurman groener was… 😎

 

ISO 400 , f4 , 1/8000s , 600mm

 

 

 

Op de terugweg van het moerasgebied in ons dorpje,

kwam ik dit roze juweeltje in een of ander bloemen voortuintje tegen 😎

Regelmatige bezoekers van dit blogje weten,

dat ik een zachte voorkeur heb voor mooie bloemekes :mrgreen:

 

ISO 400 , f4 , 1/1600s , -1 EV , 210mm

 

 

 

 

Thuisgekomen,

in ons eigen bloementuintje nog even de Witte Margrieten bewonderen 😎

 

ISO 100 , f4,5 , 1/250s , 100mm , 0 EV

 

 

 

 

Zwart/wit omzettingen heb ik altijd heel graag gedaan…

Z/W is zeker niet altijd aanbevolen,

maar  in sommige foto’s kan het een extra waarde geven.

T.o.v de vorige sterke kleur foto vind ik het Z/W gelijkwaardig én sprekend…

Teerbeminde bezoeker, wat denk jij hiervan ? 😉  😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lens-try-out zomer macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro ‘experimentjes’ met de Sony RX10 mark 3

die eigenlijk niet echt macro zijn, maar eerder Close Up fotografie 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Macro Try-out met Sony RX10 mark 3

Van de machtige natuur in IJsland,

keren we terug naar ons Belgen landje.

Locatie: Het moeras gebied tussen Sint-Martens-Bodegem en Sint-Ulriks-Kapelle,

beide een deel gemeente van Dilbeek.

Tijdstip: Eind juni 2020

 

Omdat ik al ‘macro’s’ heb gemaakt op 200 en 400mm lenzen,

vroeg ik me af hoe de Sony RX10 mark 3 zou presteren op macro vlak ?

Die Sony heeft een zoomlens van 24 tot 600mm ! (omgerekend naar FF)

Nu ja, macro… we kunnen niet echt spreken van macro omdat de sensor verhouding

geen 1:1 is (zoals een echte macro lens), maar een 1:2 verhouding.

In dit geval spreken we dan niet van macro, maar van ‘Close Up’…

Maar ik ben zeker geen puritein,

dus laat ons zeggen dat ik macro probeer met de Sony RX10 :mrgreen:

Op 24mm presteert de (Zeiss) lens op f2,4 ! Wat heel mooi is natuurlijk !

Vanaf 200 tot 600mm is het minimum diafragma f4, wat zeker ook niet slecht is ! 😎

Ik zocht de schaduwrijke moeras boskant uit, omdat in volle zon het licht veel te fel was…

De iso had ik op 500 gezet, het diafragma op f6 of f8,

zodat ik in de schaduwen sluitertijden tot 1/1000s kon halen,

wat voor vliegende insecten juist genoeg is…

De 20,1 mega pixel ,1 inch aps-c sensor van de RX10 Mark 3,

is redelijk gevoelig voor digitale ruis !

Mijn ervaring leert me dat ISO 500 hier een beetje de bovengrens is,

om weinig of geen storende ruis te verkrijgen met deze camera.

 

Genoeg foto technisch geleuter,

ga je mee op mijn try-out voor macro (close up !) met de Sony RX10 mark 3 ? 😎

 

Een testje met tegenlicht op 24mm, f2,4…

De camera presteert heel lekker vind ik 😉

De blaadjes van de krulwilg blijven mooi groen !

 

 

 

Ingezoomd op een dikke 500mm wou ik het zwarte vliegje fotograferen…

Toen ik afdrukte vloog plots een zweefvliegje mijn foto in !!

Toevalligheden kunnen zalig zijn in de fotografie :mrgreen:

 

 

Een ?? stippelig Lieveheersbeestje op een brandnetelblad…

Gemaakt op 600mm, f4, iso500

In de schaduwen kan je wat digitale ruis zien, maar die stoort me niet echt.

De afstand tussen mij en het insect was ongeveer 2 meter…

 

 

 

Een vlinder (is het een Zandoogje ?) rust enkele seconden uit…

f6,iso500,1/1000s,400mm, afstand 1,5 meter.

Ik ben heel blij met de scherpe details, de geringe ruis

én de heel natuurlijke kleuren !

 

 

 

Iedereen weet dat zweefvliegjes bijna nooit stilstaan of uitrusten…

Het is dan ook een echte opgave om deze heel actieve insecten  te ‘vangen’ !

Gelukkig is er digitale fotografie, zodat je alle ‘gemiste’ foto’s kan verwijderen

zonder extra kosten 😉

Ongeveer 1 op de 7 foto’s vond ik aanvaardbaar om te publiceren !

Zelfs als hobby fotograaf moet je de lat extra hoog leggen vind ik :mrgreen:

 

 

 

“Al doende leert men”, zo luid een wijs spreekwoord !

De ISO is hier naar ISO 800 gegaan, zodat ik tot 1/1500s kon gaan.

De digitale ruis neemt heel miniem toe, maar de details worden veel scherper…

In de fotografie moet je steeds de voor en nadelen afwegen tegen elkaar !

 

 

 

Een Veelkleurig Aziatisch Lieveheersbeestje op een brandnetel blad…

Ook hier minieme digitale ruis in de schaduwen.

 

 

 

Een zweefvliegje dat ik volgde (panning) met de lens…

De vlieg afstand van bloem tot bloem was ongeveer 15 a 20cm.

De uitsnede (op basis van de gulden snede) is later gemaakt.

150mm, f2,4 , iso 400, 1/1500s

De Sony RX10 mark 3 is een beestje dat je moet leren kennen !

Maar het is zeker een feit dat deze camera flink zijn mannetje staat !

 

 

 

Een “Gehakkelde Eurelia” kwam op mijn schouder zitten…

Plots vloog het vlindertje naar een brandnetel, recht voor mij

200mm, f6, iso 400 vanop een dikke halve meter afstand !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lens-try-out zomer macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro ‘experimentjes’ met de Sony RX10 mark 3

die eigenlijk niet echt macro zijn, maar eerder Close Up fotografie 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Zomerse macro in Duitsland (deel 8)

Deze week kon ik amper uit de voeten…

Een heel onwelkome spierontsteking aan mijn heup,

zorgde ervoor dat ik totaal niet uit de voeten kon.

Dat is natuurlijk zwaar balen ! Damned hé 🙄

Deze week geen enkele wandeltocht dus, ook geen foto’s kunnen maken.

‘k heb wat gesnuffeld in oudere (nog ongepubliceerde) foto archieven,

en heb nog wat leuke macro’s gevonden uit onze Duitsland vakantie in 2017,

toen ik op zoek ging naar die oude leger kazerne waar ik ooit 7 maand heb doorgebracht.

Foto’s van die kazerne ga je hier niet vinden, wat je wel gaat vinden zijn

macro’s die ik gemaakt heb met de Sony A7R2 en de Canon 100/400mm zoom

dmv een Metabones adapter op de Sony body geklikt.

 

We trappen af met de eerste foto van ‘schaatsenrijders’…

Deze insecten schaatsen echt over het water, omdat ze optimaal gebruik

maken van de oppervlakte spanning van het vijverwater.

Er groeien piepkleine haartjes op de uiteinden van hun poten,

zodat ze het water niet echt raken.

 

 

 

Van de piepkleine schaatsenrijders schakelen we een tandje hoger…

Op naar het groffere geschut ! 😉

De ‘Gewone Oeverlibel’ moet je heel voorzichtig benaderen…

Daarom had ik ook die 100/400mm telezoom meegebracht.

Vanop ongeveer 3 meter afstand kon ik deze brute schoonheid vastleggen 😎

Veel insecten hebben de neiging om ineens weg te vliegen…

Blijf  dan gewoon zitten, blijf stil en blijf geduldig wachten !

De meeste insecten komen na een tiental seconden

terug op precies het zelfde plekje zitten.

Echt hoor, je moet daar eens op letten !

 

 

 

Reflecties , schitteringen in het water zorgen soms voor een mooi bokeh

van mooi ronde cirkels in je foto.

Hoe ronder de cirkels, hoe beter het glaswerk in je lens is 😎

 

 

Als er een wolkje voor de zon drijft,

wordt het licht ineens heel anders…

Hier wil ik ook iets zeggen over de compositie en de uitsnede…

In deze foto kan de libel als het ware nog uit de foto vliegen,

rechts is er daarvoor nog ruimte genoeg…

 

 

In deze foto heb ik de fout begaan om die schittering links erbij te nemen…

Maar daardoor is de libel in het rechterbovenhoekje geplaatst,

wat de indruk geeft dat het beestje gevangen zit…

Compositie en beeld verdeling moet je ter plaatse incalculeren.

Dit leer je niet zomaar hé, dat is ervaring die je moet opdoen.

Zoals je ziet, moet ik nog veel ervaring opdoen 😎

Een foto is véél meer dan een scherpe plaat en wat mooie kleuren hé…

 

 

Een schaatsenrijder in close up …

 

 

Een azuur juffertje rust even uit…

Zelfs met een telelens heb je op f6.5 nog een heel beperkte scherptediepte.

Maar dat is net het leuke aan macro fotografie 😉

 

 

Een krokodil boom…

Deze soort is héél zeldzaam, maar ik heb er eentje gevonden 😆

 

 

Azuurjuffertjes (en alle andere juffertjes trouwens) zijn pareltjes van moeder natuur vind ik.

Hun kleuren zijn fenomenaal mooi, het zijn fantastische jagers

én acrobaten in de lucht !

 

 

Juffertjes rusten uit, ze jagen en eten of ze zorgen voor hun nageslacht 😎

 

 

Om dit logje af  te sluiten voor vandaag,

nog eentje van de Gewone Oeverlibel.

Wist je dat de 2 vleugelparen van een libel a-synchroon van elkaar kunnen bewegen ?

Zo kan een libel roerloos in de lucht blijven hangen,

of razendsnel scherpe bochten kunnen maken in de lucht,

ze kunnen razendsnel versnellen van stil zittend naar topsnelheid !

Wat ze dan ook tot fenomenale prooi jagers maakt !

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Gelukkig gaat het nu al wat beter met die vervelende spierontsteking !

Dankzij de juiste pillen én een huis eigen bereid ontsteking werend zalfje

van onze apotheker kan ik nu al onze trappen op en af zonder te pikkelen 😎

 

Groetjes, Dirk

Zomerse macro in Duitsland (Deel 7)

Van de straat en stad fotografie in Reykjavik verhuizen we nog maar eens… 😎

We gaan terug naar Duitsland, naar Wilebad-Essen.

Voor meer info over deze locatie, zie mijn vorige logjes in deze reeks :mrgreen:

 

Nog steeds was ik gewapend met de Sony A7r2 én de Canon 100/400mm lens,

die via de Metabones adapter op de Sony is geklikt.

Die lens-adapters zijn echt heel handig spul !

Als je nu vandaag verandert van camera merk, koop je gewoon een adapter

die al je ‘oude’ Canon lenzen op de Sony laat werken 😎

Voor Fuji X en GFX heb ik ook een adapter om mijn oude Canon lenzen

te blijven gebruiken.

Vroeger (toen er nog geen adapters waren), moest je ALLES verkopen

Je ‘oude’ camera(s) + alle lenzen. Daar deed je dus zwaar financieel verlies op !

Leve de lens-adapters zeg ik dan :mrgreen:

 

Enfin soit, het is hier geen verkoops praatje voor lens adapters hé !

 

Ook met een 100/400mm, die geen 1:1 is maar 2:1 kan je lekkere macrofoto’s maken.

Waterjuffertjes in hun gekende hart-vormige paarhouding

 

 

 

 

Dit verschil van machtverhouding vind ik zalig om te fotograferen…

Twee heel kleine waterjuffertjes en een grote Gewone oeverlibel…

Voor mij voelt het waterjuffertje aan als een slanke jachtvlieger,

een Japanse Zero of een Engelse Spitfire ,

en de grote zware libel zie ik als een zware bommenwerper,

een vliegend fort of een Lancaster bommenwerper :mrgreen:

 

 

 

Elke libel (ook de waterjuffers, de vlinders) hebben 4 vleugelparen.

Een libel kan elke vleugel apart aansturen, zodat deze insecten razendsnel

bochtenwerk of accelleraties kunnen uitvoeren.

Elke vliegende prooi is kansloos tegenover deze keizers van de lucht !

 

 

 

Een andere ‘Gewone oeverlibel’ warmt op in de zon…

In mijn ogen zijn dit juweeltjes…

Wonderen van de evolutie !

 

 

Draadglazen vleugels

ze gaan ritmisch op en neer

plots is ze weer weg !

 

 

 

Zelfde foto als hierboven,

alleen heb ik hier een Orton bewerking over gelegd.

Orton maakt alles zacht en flou, als in een David Hamilton droom 😉

 

 

 

Overal waar je rondkijkt aan de oevers van deze vijvers

zie je waterjuffertjes voor hun nageslacht zorgen 😎

 

 

 

Soms experimenteer ik wat,

in de kunst van het weglaten bijvoorbeeld…

Met een lange telelens heb je ook een beperkte scherptediepte,

als je maar dicht genoeg kan komen op je onderwerp…

 

 

 

 

Het licht onder de bossen die de vijvers omringen,

wordt gefilterd door de jonge boomblaadjes.

Ondanks het namiddaguur en het harde zonlicht boven ons,

kon ik hier heel mooi werken met superzacht en fluwelig zonlicht !

 

Een stilleven van nog groene takjes en fréle boomblaadjes 😎

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag,

Wat jong groen in het vijver moeras,

subtiel belicht door een superzacht zonnetje 😎

 

Na zomerregen

tjirpen de sprinkhanen weer

maar je ziet ze nooit

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Zomerse macro’s in Duitsland (Deel 6)

’t is hier al bijna drie weken stil op mijn blogje…

De reden waarom is simpel hoor 🙂

We zijn met vakantie geweest, wanneer we weg zijn,

dan ga ik dat hier zeker niet verkondigen ! 🙂

Inbrekers, dieven en ander soort tuig kunnen ook lezen hé !

Enfin soit, we zijn weer terug in blogland geraakt 😉

Sorry dat ik lange tijd niet heb gereageerd op jullie blogpostjes,

(in de bergen is geen wifi hé 😎 )

maar daar komt zo verandering in 😀

 

In onze Oostenrijk vakantie heb ik een leuk foto experiment gedaan !

In de plaats van met enkele camera body’s én een fototas afgeladen met

loodzware lenzen in de bergen te muil-ezelen,

heb ik eindelijk een “vakantie” camera gekocht…

Na lang vergelijken en zoeken is het de Sony RX10 mark 3  geworden !

Die heeft een (vaste) superzoom van 20 / 600mm(tov FF formaat)

f2.4 in het begin (20mm) tot f4 op het eind (600mm) ! Wat zeker niet mis is ! 😎

De lens fabrikant is Zeis , wat garant staat voor kwaliteit en degelijkheid !

Er is een 1″ sensor aan boord, beweging reductie over 5 assen en tal van opties

die van het toestel echt wel een fotografie juweeltje maakt !

Die camera is heel licht, heeft me echt verbaasd door zijn vele mogelijkheden

en fotokwaliteit ! Die gaat vanaf nu heel dikwijls mee op fotoshoot 🙂

Maar… eerst moet ik mijn raw foto’s nog ontwikkelen !

Dus op mijn Zomer Oostenrijk 2019 foto’s zul je nog wat moeten wachten 😉

 

Om wat in zomerse macro sferen te blijven, gaan we terug naar Duitsland, 2018

terug naar de vijvers van Wilebad-Essen.

 

 

 

Soms ga ik bewust op zoek naar minimalisme…

om met een heel klein beetje zoveel mogelijk proberen te vertellen…

 

Minimalisme

is met een heel klein beetje

zoveel meer tonen

 

 

 

Aan de vijver oevers graasde een groepje berggeiten.

Een berg geit-mannetje kwam even kijken wat ik daar aan het doen was ! 😉

Nu ja, van zijn indrukwekkende horens was ik wel onder de indruk !

Pracht dieren zijn het hé ? 😎

 

 

 

Als ik schoonheid zoek in het licht en de natuur rondom mij,

is er niet veel nodig om me blij te maken :mrgreen:

 

 

 

 

Waterjuffertjes zijn ongelooflijke fotomodellen vind ik 🙂

Dit nieuwsgierig azuurwaterjuffertje kwam zomaar poseren voor mijn lens 😎

 

 

 

Je hebt kleine slanke waterjuffertjes…

én je hebt de grote libellen, die wel op zware bommenwerpers lijken !

Maar beiden zijn supersnel, uiterst wendbaar én geduchte jagers !

Mocht er een jacht vliegtuig bestaan mét de wendbaarheid

én het acceleratie vermogen van een libel of waterjuffer…

Dan zou de piloot zeker sterven aan de verschrikkelijk hoge G-krachten,

die hij zou ondergaan.

Daarom alleen al heb ik eindeloos respect voor deze wondertjes der natuur ! 😎

 

 

 

Overal waar de juffertjes zijn,

zorgen ze voor hun nageslacht 😎

 

 

 

 

Zonder woorden…

 

 

 

 

Een lichtblauw lijfje

even rustend aan een plant

én een streepje zon

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Doe ze het maar na hé 😎 :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Zomerse macro’s in Duitsland (Deel 5)

Lente en zomer… Dan is het tijd voor macro fotografie in de vrije natuur.

Voor mij is dat puur ontspanning en tegelijk zalig genieten 🙂

Wat moet een mens meer hebben hé ?  :mrgreen:

We gaan nog even terug naar Duitsland,

naar de uitgestrekte bos vijvers van Wilebas-essen,

om te genieten van kleine gonzende wereldje 😉

Ga je mee ?

 

De Gewone Oeverlibel (Orthetrum cancellatum),

Deze foto is niet slecht, maar er hapert iets aan vind ik…

In volgende foto leg uit wat er hier verkeerd is…

 

 

Door het insect wat meer links te plaatsen in het kader

geef ik het beestje meer ruimte om op te stijgen

en toon ik tegelijk iets extra van zijn/haar leef omgeving.

Als fotograaf moet je altijd kritisch zijn over je eigen werk vind ik :mrgreen:

en zeker niet te vlug tevreden zijn.

 

 

 

 

Op een klein takje

zat plots een grote libel

ineens was ze weg

 

 

 

Soms helpt het toeval eventjes…

Een verre licht schittering op de vijver valt in de lens.

Door de beperkte scherpte diepte wordt deze flikkering heel wazig

weergegeven in de foto.

In mijn ogen is dit een extra bokeh voordeel in deze foto.

Wat vind jij ervan ?

 

 

 

 

De Gewone Schaatsenrijder (Gerris lacustris).

Je moet redelijk vlug zijn om die scherp op de foto te krijgen,

want die rakkers hun beweging gedrag is echt onvoorspelbaar 🙂

 

 

 

Waterjuffertjes

als een azuurblauwe droom

zweven heen en weer

 

 

 

Soms is het onmogelijk om de parende juffertjes beiden scherp

op de foto te krijgen…

Het takje waar ze opzitten maakt een hoek, die het onmogelijk maakt

om loodrecht daar tegen over te komen…

Omdat ik anders de vijver in moet :mrgreen:

Dus moet ik kiezen welk beestje scherp wordt hé ?

 

 

Een ‘Gewone oeverlibel’ rust uit in het rietveld…

Langzaam gaan de vleugels open en dicht

 

 

 

Een omver gevallen boom in de vijvers…

Met een klein beetje fantasie kan je hier een boomkrokodil in zien 😉

 

 

 

Als afsluiter voor vandaag…

Planten die onrechtstreeks worden belicht door de zon,

kunnen soms als er wat wolken het zonlicht diffuus maken,

zalig mooi zijn. Het harde, lelijke middaglicht is nu helemaal weg.

De wolken zijn als het ware een reusachtige softbox geworden.

De omringende bossen filteren de rest van het harde licht weg.

’t zijn zalige licht momentjes voor een natuur fotograaf :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & natuur fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje

Omdat koning Winter (volgens de laatste weerberichten) besloten heeft,

om er de komende dagen eens deftig in te vliegen

en ons te vergasten op flink wat sneeuw en zalige vrieskou, 😀

wil ik al mijn teergeliefde bezoekers graag nog wat nazomerwarmte schenken

én wat vrolijke zomerkleuren uit ons kruiden & bloementuintje.

 

In mijn vorige nazomerwarmte logje (zie <Klik hier> ) ,

had ik mijn bijna versmachte bloemekes een vernevelde regen gegeven.

Dit tweede nazomerwarmte logje begint nà die kunstmatige regen… :mrgreen:

 

Wonderbaar hoe het leven weer helemaal opfleurt bij wat water hé !

Ga je mee op verkenning in ons “natgeregend” bloemen tuintje ? 😀

 

 

 

 

 

 

Water

Het natte water

kan een levensmotor zijn,

kan zelfs dodend zijn.

 

 

 

 

 

Niet alleen de bloemekes genieten van het frisse water 😎

De sproeikop op mijn tuinslang kan ik op heel fijn vernevelen zetten…

Op het schild van de Gestreepte schildwants kan je heel goed zien,

hoe klein de vernevelde water druppeltjes zijn.

(Als lens gebruik ik nog steeds de 100/400mm van Fuji op de Fuji XT-2 systeemcamera.)

 

 

 

 

 

Herinner je nog hoe droef de Gele Ganzenbloem naar ons keek ?

Hoe ze echt snakte naar water… (<Link> )

Na een frisse douche kwamen de bloemetjes er allemaal mooi bovenop !

We mochten van onze (ter zake heel deskundige ! ) overheid geen water verspillen…

Er stonden zelfs boetes op !!  👿

Hier in Dilbeek vloog de flikken helikopter steeds weer over om ons te controleren 😐

Maar als een bouwwerf enkele huizen verder elke dag een paar duizend liter

grondwater in het riool mag laten stromen (zo zijn er honderden werven ! )

dan zal het op die paar emmers water voor mijn bloemekes ook niet aankomen dacht ik !

 

 

 

 

 

Na zonneschijn, komt regen 🙂

Wat is het toch wonderbaar ! “, zo dacht ik toen,

dat je de wereld omgekeerd ziet in elk waterdruppeltje.

Oke, het zijn slechts eenvoudige optica en natuurkunde wetten,

maar als je het wondere in onze natuur niet meer kan zien…

Dan ben je een zeurkous geworden  :mrgreen:

Vind je niet ? 😉

 

 

 

 

 

In het vorige ‘nazomerwarmte’ logje had ik het ook al gezegd :

Het “Juffertje in het groen” is in mijn ogen de mooiste bloem

in ons bloem & kruiden tuintje.

Tijdens mijn kunstmatige malse regenbui ontvouwde ze haar bloemblaadjes…

om het water maximaal te absorberen 😎

Naar mijn gevoel is de schoonheid van deze bloem gelijkwaardig,

aan het mooiste schilderij, tekening of beeldhouwwerk ter wereld :mrgreen:

Dit zien, voelde als schoonheid in het kwadraat beleven ! 😉

 

 

 

 

 

Er groeit een raar, maar wonderlijk plantje in onze tuin.

De naam ervan weet ik niet 😐

(Maar als jij de naam weet, laat je me het dan weten ?  😎 )

ik zal je eeuwig dankbaar zijn…  :mrgreen:

 

Als er nieuwe bloemekes  op groeien zijn ze licht magenta rood

na enkele uren worden ze blauwachtig van kleur.

Ja, dat plantje heeft wel iets vind ik 😀

Volgend jaar ga ik eens proberen,

de meeldraden van dit plantje van heel dicht bij te fotograferen,

maar dat is voor volgend jaar 🙂

 

Hoe heb ik de achtergrond hier zo zacht & egaal gekregen ?

Heel simpel :

De achtergrond is de bakstenen afscheidingsmuur met onze buren,

deze muur staat 6 a 7 meter weg

en verglijd helemaal in het niets door de heel kleine scherptediepte van de lens.

Voila, zo simpel is het :mrgreen:

 

Nog wat haiku woordjes om dit logje te eindigen

 

 

Zweefvliegje

Een klein zweefvliegje

hangt beweegloos in de lucht

ineens was ze weg

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn nazomerse macro fotografie

én de haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

én dat mijn bloemenfoto’s je wat warmte mochten geven op deze eerste winterprik  😎

Het ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje

Om eens iets anders te doen dan wat we hier gewoon zijn,

blijven we gewoon nog even in het ‘Het kleine wereldje‘ hangen…

Alleen de locatie verandert 😎

Vanuit Marc’s natuurdomein La Combe in La douce France,

verkassen we gewoon effekes naar ons bloemen en kruidentuintje in Dilbeek 😀

 

Omdat het vandaag echt guur november weer is ,

druilerige koude regen, wind, de bomen verliezen massaal hun bladeren.

Echt een pokke weer om binnen te blijven…

Speciaal daarom wil ik elke bezoeker wat zomerwarmte schenken :mrgreen:

Een handvol warme zomer macro’s, geshoot in ons bloemen & kruidentuintje,

allen vergezeld met een snuifje warm zomer licht,

ons geschonken door de ondergaande juli zon 😀

 

Alle foto’s zijn geshoot met de Fuji XT2 camera én de Fuji 100/400mm telezoom.

Met een lange telelens kan je best wel leuke ‘macro’s’ maken hoor ? 😀

De kleurfilmsimulatie van de XT2 is gezet op “Velvia”

(zie het beroemde Fuji Velvia analoog film rolletje)

 

Genoeg uitleg en inleiding…

Naar mijn smaak & gevoel, is dit één van de mooiste bloemen in ons tuintje,

het ‘Juffertje in het groen’

Het is wat zoeken naar een leuke compositie

Een tiental cm verder groeien goudkleurige ‘Gele ganzenbloemen‘,

door het fluweelzachte bokeh van de 100/400mm telelens,

verglijden de oranje/geel bloemdetails in een wazig oranje…

Dat is de perfecte achtergrond die ik wou 😀

Het warme licht van de ondergaande zon helpt ook mee natuurlijk…

 

 

 

 

 

Schuilplaats

Die groene stinkwants

zoekt een veilige schuilplaats

voor deze avond

 

 

 

 

 

 

Van ons zomers bloementuintje kan ik echt wel genieten :mrgreen:

De mooiste licht momentjes vind ik als het ‘harde’ dag zonlicht verdwenen is,

en de prille, warme avondzon alles nu heel summier & warm belicht.

Dit licht is ook geweldig mooi om ‘stillevens’ te zoeken…

‘k Vind inspiratie op overschot in ons bloemen en kruiden tuintje 😎

 

 

 

 

 

Roos ballet

 

Die oranje bloem

in haar roos ballet rokje

gaat voor me dansen

 

 

 

 

 

De Gele ganzenbloem (Glebionis segetum) was hier nu echt wel uitgeteld…

De moordende hittegolf van de zomer a.d. 2018 is echt teveel voor haar…

Nog heel even, als de zon achter de horizon is verdwenen,

dan rol ik de tuinslang uit en sproei een zalige kunstmatige regen,

over al onze naar water snakkende plantjes 😀

Het is leuk om te zien,

hoe ze na een half uurtje verneveld (regen) water badje,

weer helemaal opfleuren en hun frisse goud gele kleur terugkomt  :mrgreen:

Maar die (na de) kunstmatige regen foto’s zijn voor een volgende logje 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn nazomerse macro fotografie

én de haikoe poëzie woordjes van eigen kweek…

én dat mijn bloemenfoto’s je wat warmte mochten geven op deze gure dag… 😎

Het ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk