Hallerbos 2018 – Deel 2

Van die saaie GDPR verklaring gaan we terug naar leukere oorden

(Gelukkig maar, die vervelende, verplichte wetteksten komen me ook de str.. uit),

Vandaag neem ik je terug mee naar de lente in het Hallerbos.

Locatie: Halle …  (flauw grapje van mij)…

 

Deel 1 van het Hallerbos (Lees of herlees https://fotografiemijnlangleven.wordpress.com/2018/04/23/hallerbos-2018-deel-1/) zijn eigenlijk foto’s die ik verleden jaar heb geshoot met de Canon 1Dmark 4 en de Canon 100/400mm telelens +100mm macro van Canon.  Dit omdat mijn nieuwe serie Hallerbos 2018 foto’s nog niet allemaal ‘ontwikkeld’ waren in mijn digitale doka, photoshop 🙂  (ik doe ‘hét’ in RAW hé… daar kruipt wat meer tijd in natuurlijk 😆 )

Vanaf dit jaar (Dit Deel 2 dus) werk ik alleen nog met Fuji en/of Sony camera’s.  Wat me echt opvalt tussen een (top) Canon spiegelreflex en de spiegelloze reflexcamera’s met Sony ccd’s is het enorme dynamisch licht bereik dat de sony/fuji  kant kan verwerken. Daar kan Canon echt niet tegen op !  (Nikon doet het ook niet slecht… omdat ze ook Sony CCD’s in hun body’s gebruiken 😆

In onderstaande foto moest ik een heel breed lichtniveau overbruggen, van bijna donker tot heel fel, bijna wit ochtendlicht.  Deze (fuji) foto is nergens uitgebeten wit (=verbrand) en in de donkerste schaduwen zijn de details nog scherp en zichtbaar. (En dit allemaal zonder noemenswaardige digitale ruis !!)  Met Canon zou ik deze foto echt moeten maken met een belichting trapje (HDR) en dan kwam ik nog bijlange na niet aan deze uitmuntende Fuji fotokwaliteit.

Verder heb ik de (electronische) Fuji Velvia film emulatie ingeschakeld op de camera.

De emulatie van deze inmiddels legendarisch geworden Fuji’s Velvia Analoge kleurfilm voor natuurfotografie, doet hier uitstekend zijn kleurig werk.

De gebruikte lenzen vandaag zijn de G110mm of de G23mm van Fuji.

Beiden zijn pareltjes van glas  en helemaal niet zwaar ! 😀  !!

(Heel belangrijk als je al dat lomp gerief een hele dag moet meesleuren… 😉  )

 

 

 

De langzaam stijgende ochtendzon overspoelt het bos met haar gouden strijklicht…

Het was ongeveer 7u15am…

De groene grasjes , de fris geel-groene beukenblaadjes,

de blauw paarse hyacinten en de witte bosanemoontjes contrasteren zalig !

Het was een feest voor het oog 😀

 

 

 

Hyacintjes

 

De hyacintjes

en de bosanemoontjes

verwelkomen ons

 

 

 

 

 

De G110mm F4 fuji lens is initieel ontworpen om als portretlens door het leven te gaan,

maar in een bos of semi macro werk omgeving is ze ook heel bruikbaar. Amai ni !

Werken met deze lens is ook heel aangenaam omdat ze een wondermooi en zacht bokeh in je foto legt.

Het opkomende zonlicht  in de verte

(nog geen 10 meter verder dan de groene beukenblaadjes),

vervaagt in een tinteling van ontelbare licht cirkeltjes.

Die achtergrond licht cirkeltjes zijn gezien door de camera zelf hé… photoshop heeft hier niets mee te maken 🙂

 

 

 

 

 

 

tja… er zijn zo van die momenten, weet je wel…

dat ik zomaar gewoon ‘boom’ wil zijn

om als een beuk te genieten van het eerste lente licht

hoe voelt om als  ‘lente Boom te ontwaken’ ?

Tja ? hoe voelt het trouwens ?

om mijn bladgroene lente blaadjes te verzadigen

en met  frisse fotosynthese-energie chlorofyl energie

om dat nieuwe leven te blazen

in mijn oude winter sokken

 

hoe voelt het… ?

 zilte grondwater dat nu door mijn zeefvaten borrelt …

maar,

hoe voelt het aan… ?

om

in die nieuwe lente

een nieuwe bast

Over mijn schors  heen

te

groeien.

 

©Dirk

 

 

 

 

 

 

Je kent me al wat langer als vandaag hé, dan weet je ook dat ik graag wat experimenteer in mijn fotografie.

1-Om te experimenteren moet je eerst je onderwerp samenvatten om ermee te kunnen ‘spelen’, Wat wil ik ‘samenvatten’ ?

Antwoord 1: ons onderwerp is : Het Hallerbos in zijn geheel

2-Wat maakt het Hallerbos nu net tot dat unieke plekje om te beleven en te fotograferen ?

Antwoord 2: De kleuren: Paars/purper (hyacint), Groen (gras,beukenblaadjes), Geel (jong beuken blad), Blauw (hemel), Bruin (bomen) kleuren

Experiment: Ik beweeg de camera heel eventjes op en neer, iso 50, sluitertijd: 1/40′ sec, met een hoek van 45 graden op een (vrijstaand) statief hoofd (dit om stabilisatie op de y-as te hebben. Net genoeg om de hierboven vermelde kleuren te registreren en geen overbelichting te hebben 🙂 .

Bij dit soort van fotografie omarm ik graag de basis principes van het impressionisme. Het impressionisme in de schilder/beeldhouw/grafische kunst is altijd al mijn dada geweest, ’t is een kunststroming waar ik me echt ‘thuisvoel’. Een kunst stroming waar ik mijn gevoel en beleving kan in uitdrukken…

 

 

 

 

 

Lente

Een kleur explosie

overspoelt het Hallerbos

met lente tinten

 

 

 

 

 

Mag ik  een dichterlijke vrijheid op een oud gegeven publiceren ?

Het bos is nog steeds hetzelfde, de camera is nog steeds dezelfde Fuji, nog steeds ben ik bezig met experimenteren met de lens/camera/settings…

Met de camera op het statief geklemde edoch met los gekoppelde bal-ring heb ik in 1/25 sec, f2.8, iso50, licht -1.3 een cirkelende beweging gemaakt.

De foto is onbewerkt in RAW, in ps zijn de licht/kleur levels en contrasten ietwat bij gespijkerd…

Vers from the pers dus 🙂

 

De Hallerbos kleuren, vormen & geuren, allemaal verzameld in 1 ‘gedurfde’foto…

Het eind oordeel ervan laat ik over aan de bezoeker(s) van deze pagina..

 

 

 

 

 

 

Komaan zie de mannelijke eik

tegen de vrouwelijke  lindeboom…

De beuk erin !

:mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en de haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Advertenties

Fietsvakantie in Nederland (Deel 3)

We verplaatsen ons van het kleine mosjes macro wereldje,

terug naar onze fietsvakantie  in Woudbergen, Nederland.

Als je in die laatste lome zomermaanden extra vroeg uit je bedje kruipt,

dan heb je veel kans om een zalig mooi gekleurde zonsopgang mee te maken.

Zeker op het platteland, ergens diep verscholen in Woudbergen…

Daar, waar de tijd, heel zeker weten wat langer dan normaal heeft stilgestaan…

Zalig toch ? 😀

 

 

 

Ochtendnevel

 

Er zweeft nu een waas

van ochtendnevel flarden

over de velden

 

 

 

 

Foto 2:

Het oneindig spel van licht en schaduwen,

neemt soms een loopje met de subjectieve werkelijkheid die je waarneemt…

Hier lijkt het wel of hier, een of ander mythisch wezen, een nieuw geboren sfynx ofzo ?

een onnoembaar wezen de opstijgende zon verwelkomt ?

 

 

 

 

Levend water

 

Mistige nevels

zwerven als levend water

over de velden

 

 

 

 

Het mooiste licht én kleur beleven momentum (dat is heel persoonlijk),

vind ik het moment dat je kleur én licht details ziet in de diepste schaduwen,

én het moment dat de lichte, fris groene kleuren subliem belicht worden door die prille warme ochtendzon.

Dat zalig licht moment duurt maximum enkele minuten…. soms maar een halve minuut !

Weet je, als ik geluk heb dat er die vroege ochtend echt mooi en zacht licht is,

dan kan mijn dag niet meer stuk !  :mrgreen:

 

 

 

We zijn bij foto 5 aangekomen, die foto waar ik in foto nr 2 al over vertelde…

Of hoe de fotografie een loopje met de werkelijkheid kan nemen…

Bij totaal andere licht (een dikke 30 minuten later als foto nr 2),

ziet het geheel er heel anders uit hé… ?

“Het ding” is gewoon een berg klei , begroeid met een toefje wilde grassen.

Toen ik aan de boer vroeg,

wat de bedoeling, de oorsprong  was van deze scheve hoop klei antwoordde de brave man :

“Het is slechts een oude hoop grond, die mijn koeien en geiten, door de jaren heen,

vertrappeld hebben tot het ding wat je hier ziet…”

Je ziet, soms hoeft het “waarom” geen logische uitleg te hebben ❗

Oorzaak en gevolg zijn op zich al genoeg om verwonderd over te zijn 😀

En zeg nu zelf…

Als je echt kan genieten van die kleine waarheden, dan heb je grote dingen echt niet nodig hoor 😎

En die subjectieve werkelijkheid  in de fotografie…

die is steeds welkom hoor  😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn vroege ochtend fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek. Wordt nog vervolgd hoor…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk

 

Het kleine wereldje…

Het kleine wereldje van de macro fotografie is én zal steeds mijn grote liefde zijn in de fotografie.

In dat wereldje van uiterst kleine scherptediepte moet de macrofotograaf zijn ding doen…

Het is niet zomaar wat insecten of bloemetjes in het wilde weg fotograferen…

Neen, er komt veel meer bij kijken ! Eerst en vooral moet je “zien”… Dat is moeilijk uit te leggen hoor…

Bij elke foto hoort liefst een verhaaltje… hoe stel ik de compositie samen ?  hoe zorg ik voor een rustige achtergrond ?

Soms moet je heel geduldig afwachten…  soms wacht je heel lang en heb je geen enkele foto kunnen maken…

Dan kan je met stramme knoken huiswaarts keren 🙄

Als je de fotografie lat wat hoger wil leggen, dan moet je daar maar tegen kunnen hé  😉

Onderstaande foto toont best wel een leuk verhaaltje, vind je niet ?

Als twee honden vechten voor een been… Gaat een derde ermee lopen 🙂

Distels zijn heel stekelige planten, sommige distels hebben een heel arsenaal aan vlijmscherpe naaldjes…

Maar die distels zijn dan ook heel mooi vind ik.

Als je die terugkomende patronen volgt op die distels,

dan zie je hoe moeder natuur met een wiskundige precisie de meest ingewikkelde patronen kan laten groeien…

Fascinerend toch ?

Distels

Moeder natuur trekt

geometrische lijnen

over haar distels

Hoe de oranje stengel van een klein klimop plantje

en een zon zoekend bloemetje zo heerlijk romantisch kunnen wezen

Als je zo’n tafereeltje ontdekt tijdens de fotoshoot in het bos,

dan kan je dag niet meer stuk hoor 😀

Liefde

Draadjes vol liefde

en een paars verliefde bloem

fluisteren heel stil

Soms komt het toeval om de hoek kijken !

Al mijn aandacht ging naar dit blauwtje (zo noemt die blauwe vlinder) .

Pas nadien in photoshop, zag ik links boven dat supersnel vliegend insectje.

David en Goliath !  (enfin soit, ze hebben niet als gekken op elkaar geklopt, maar ze gingen beiden hun eigen rustig gangetje).

De wetten van het toeval… het levert soms leuke plaatjes op 😀

Fladdert

Een klein dambordje

kwam even nectar slurven

het fladdert weer weg

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Kleine Wereldje macro fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek.

Het kleine wereldje komt zeker nog terug !

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Dirk

 

IJSLAND (DEEL 46) – Geothermisch gebied aan de vulkaan LEIRHNJÚKUR

Van het kleine wereldje van de kleine mosjes en de heuglijke geboorte van ons eerste kleinkind,

wordt het zoetjesaan hoogtijd dat we hier het meer ruigere fotowerk presenteren… 😎

Wij zijn terug aan de voet van de immense vulkaan Leirhnjúkur

Je waant je op een andere planeet !

Blauwe pruttelende modder blobbert uit deze gaten.

Deze put is ongeveer 3 meter breed. gelukkig had ik de 400mm telelens mee,

zodat ik dit blubberend gevaarte vanop een respectvolle afstand kon bewonderen 😉

 

 

 

 

 

Soms kan je echt heel dichtbij de zwavelstromen komen…

Je moet niet zo dom zijn om daarin te gaan staan natuurlijk…

Als je dat doet, dan los je gewoon op in dit zuur.

Het ruikt er volop naar rotte eieren, maar die geur geraak je snel gewoon :mrgreen:

 

 

 

Het lijkt wel een blauwe sprookjesvijver, vind je niet ?

Sprookjesachtig mooi is het wel, maar tegelijk extreem dodelijk voor wie daar door wil wandelen.

 

 

Sprookjesachtig

Zwavel riviertjes

zijn sprookjesachtig mooi maar…

extreem dodelijk

 

 

 

 

Soms splitsen kleine zwavelzuur kanaaltjes zich af van het hoofdkanaal

en meanderen hun weg doorheen het desolate, kurkdroge, maar tegelijk onaards mooie vulkaan land.

Wat me echt opviel hier, is het aantal blauwe en cyaan kleuren die het dik stromende

zwavelwater ons liet zien.

Het lijkt wel het kleurenpalet van een krankzinnig en tegelijk geniaal kunstschilder !

 

 

 

 

Onaards

Dit kurkdroge zand

bevloeid met zwavel stromen

lijkt me echt onaards

 

 

 

 

Bij helder weer kan het eind augustus nog heel laat “klaar” zijn in IJsland.

Deze foto is genomen rond 21u s’avonds , de meeste één dag toeristen waren al lang weg naar hun hotel.

Alleen de die-hard natuur liefhebbers én de die-hard natuur fotografen bleven achter 😎

Zeg nu zelf… Als je ogen dit landschap zien… zou jij dan naar de camper gaan om te gaan slapen ?

Neen hé, wij ook niet 😀

 

 

 

Et voila… we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje gekomen.

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur fotografie en kleine haiku woordjes van eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out. Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Het nieuwe kleine wereldje

Hoe mooi nieuw leven kan zijn 🙂

Met redelijk wat trots, fierheid en een gelukkig gevoel, verkondig ik hier de geboorte van het eerste kindje van mijn dochter Elke en haar vriend Michiel  🙂

Annabelle is geboren op vrijdag 4 mei om 9:26am , ze is 49cm groot en weegt 3545 gram.

Voor mijn vrouw en ik is deze heuglijke gebeurtenis ook wel een ‘grote’ stap… we zijn vanaf nu oma & opa 😉

 

Annabelle , enkele uren oud… veilig en warm geborgen in de armen van mama Elke

 

 

 

 

Die zijdezachte roze baby vind ik uitnodigend om er een zwart/wit bewerking van te maken…

zéker als het een kleinkind is 😉

De grens tussen zachtheid van de grijstinten en de highkey hoogtinten bewerking is superdun…

Daarom hou ik zo van deze subtiele omzetting, omdat het een speciale snaar in me raakt 🙂

 

 

Ongelooflijk

 

Dit nieuwe leven

geboren uit twee mensen

is ontroerend mooi 

 

 

 

 

Voor mijn zoon, Bart, is er vandaag een nieuw hoofdstuk bijgeschreven in zijn levensboek.

Vanaf nu is hij nonkel Bart 🙂

(Voor de Nederlandse lezers… nonkel = oom)

 

 

 

En terug kon ik me niet laten om er een fluweelzachte zwart/wit omzetting van te maken…

De 85mm f1.2 lens van Canon is een (manueel bediende, de AF is niets waard) superportret lens.

De scherptediepte van die lens is zo ongelooflijk klein en de achtergrond wordt zo subtiel zacht,

dat je echt droomplaatjes kan maken.

 

 

 

 

De fiere papa, Michiel mag in dit logje zeker niet ontbreken 🙂

Er glansde iets heel mooi in de ogen van Michiel dat ik nog nooit tevoren had opgemerkt …

Michiel als vader én echtgenoot… Dat komt wel goed, zo mijmerde ik

en voelde me best wel gelukkig 🙂  De toekomst zit wel snor ! 🙂

(voor de pixel peepers… ja ik weet dat de witbalans in deze foto aan de groene kant staat…

maar ik trek het me echt niet aan 🙂  )

De volgende (én laatste) foto is een Z/W bewerking  en vind ik persoonlijk veel beter als deze kleur foto.

 

 

 

 

 

 

Geboorte

 

De geboorte van

ons innerlijk verlangen

brengt een groot geluk 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn baby fotografie (waar ik tederheid en zachtheid probeer in te leggen)

én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek.

Wordt zeker nog vervolgd hoor …

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk

 

Hallerbos 2018 (Deel 1)

Het Hallerbos… elk jaar opnieuw is het een zalige ervaring om het paars blauwe bloementapijt van de hyacinten te zien.

Er zijn nog meer bossen die dit kleur spektakel aanbieden (het Neigembos bijvoorbeeld), maar het Hallerbos is echt wel het mooiste én met de meeste bloemen.

Vòòr de paarse hyacinten groeien is het bos bedekt met een wit tapijt van de bosanemonen. (Dit jaar waren er uitzonderlijk veel witte bloemen) Dat is ook een heel mooi spektakel om te zien, maar dit blogje gaat over de paarse bloemekes. Volgend jaar wil ik de witte bloemekes wel eens doen, dan ben ik met pensioen en heb ik tijd zat 🙂

Als je een fotoshoot wil doen van de paarse bloemen, dan ben je als fotograaf ‘verplicht’ om heel vroeg te gaan, nog voor de zon op is, moet je ter plaatse zijn. Dan heb je volop de gelegenheid om een schitterende zonsopgang mee te maken in dat bos. In het zachte ochtendlicht is het bos op zijn mooist.

Ik verklap je een geheimpje… Als je het bos binnengaat, ter hoogte van parking 10, dan ben je op echt wel de beste plaats om de eerste zonnestralen die het bos oplichten te zien. Met wat geluk heb je mooi, warm ochtendlicht… Enne… dan kan je dag niet meer stuk hoor 😉

Als je het Hallerbos en het blauwe hyacinten tapijt wil zien, ga dan op een weekdag, zeker niet in het weekend, want dan kan je daar over de koppen lopen…

FYI: Alle foto’s in dit logje zijn gemaakt met een 100/400mm telelens, een statief is niet gebruikt.

 

De dag begint… het ochtendgloren verkleurt Janneke maan !

 

Janneke maan

Het ochtendgloren

streelt warme pasteltinten

aan Janneke maan

 

 

 

 

De zon kwam op om 6u40… De eerste zonnestralen maken het bos wakker

Overal rond ons horen we geritsel, gefladder én het gezoem van vliegende insecten begint…

Wat een heerlijke rust en vrede in deze momenten… zalig vind ik !  zen momentjes, wees maar gerust 🙂

 

 

 

 

Na een paar minuten, het was hier ongeveer 7u, brak de heel lage zon geheel door de ochtendsluiers… het bos straalde in een warme gloed !

Het ochtendrood voelde aan als pure lente magie !

 

 

Omdat je niet van de hoofdpaden mag afwijken (je mag de bloemen niet vertrappen) is een lange telelens heel goed geschikt om kleine licht tafereeltjes die 10 meter verder zijn, te fotograferen. Met een lange telelens ‘close ups of macro’ foto’s maken is dus heel goed doenbaar.

 

Ochtendlicht

Een klein groen plantje 

geniet van de morgen dauw

in het ochtendlicht

 

 

 

Een paar minuten na 7u werd het ochtendlicht fenomenaal mooi !

Als je dit gouden licht aanschouwt… dan ben je als fotograaf in het Walhalla der fotografie beland hoor 😉

De zotte morgen – Zjef Vanuytsel  (klik hier voor een niet zo bekende versie van Zjef’s mooiste lied)

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en de haiku woordjes van eigen kweek.

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

De zon gaat onder

Het is nu al een lange tijd, dat ik me echt stoor aan het tergend gebrek aan echt vernieuwende en/of ingrijpende technologische verbeteringen bij Canon. Hun nieuwe (upgrade) toestellen worden steeds  duurder en voegen in principe echt niet veel nieuwe dingen toe. Hier iets breder, daar iets langer, 1 foto per seconde meer… Dingen waar niemand op wacht !

De nieuwste full frame 6D mark II bijvoorbeeld, is op niveau van dynamisch bereik slechter af dan de (oudere) Canon 80D (die een aps-c sensor heeft) die een trapje lager staat op het technologisch trapje. Als ik dan zie hoe andere camera/lens fabrikanten Sony, Fuji enz hun spiegelloze toestellen perfectioneren en echt wel zoveel meer aanbieden voor echt veel minder geld dan Canon… dan wordt ik toch wel boos op Canon en wil verhuizen naar Sony en/of Fuji !  Maar… (er is altijd een maar)… Veranderen van camera merk is heel duur, omdat je dan ook al je lenzen moet verkopen foot-in-mouth. Die passen niet op de body’s van de concurrentie ! Damm… Zo ben je gesjareld naturlijk undecided

Maar… (soms is er ook heel goed nieuws !laughing)  Je kan nu een adapter aanschaffen om je ‘oude’ Canon lenzen moeiteloos te gebruiken op Sony én Fuji body’s. Google maar eens op Metabones (Sony -> Canon EF) of TechArt (Fuji body -> Canon EF). Het werkt perfect ! Alle lens elektronica wordt naadloos doorverbonden naar de sony of Fuji body ! En dat is natuurlijk heel goed nieuws als je (goedkoop !) wil veranderen van camera merk tongue-out. De autofocus werkt heel goed, ik kan gebruik maken van 370 focuspunten. Ik kan dmv focus-peaking echt zien waar het focus punt zich bevind, dmv kleine rode lijntjes in de zoeker of het scherm. Heel handig (zeker bij macro !)  De spiegelloze systeem camera’s wegen veel minder als de klassieke dslr’s, waarvoor mijn nek en schouders me heel dankbaar zijn na een dagje fotoshoot wink. Mijn voorspelling is dat er binnen pakweg 5 jaar de ‘oude’ spiegel reflexen zullen verdwenen zijn, ook in de sport en andere professionele  fotografie vakgebieden. Zelfs in het middenformaat is de systeemcamera doorgedrongen !

Vanaf nu gebruik ik enkel nog de Sony A7 R II (in tweedehands voor een spotprijs gekocht) en de Fuji XT-2 (ook tweedehands voor een leuke prijs). Als ik mijn Canon body’s (Canon 6D mark 1, Canon 70D , Canon 1D mark 4) verkoop, is de overgang naar Fuji, Sony financieel een nul-operatie smile Yesss !! tongue-out

De foto’s in dit blogje zijn gemaakt met Fuji… Het dynamisch bereik van deze camera is enorm !

 

Vanuit onze slaapkamer heb ik soms een adembenemend zicht op de ondergaande zon… ik moet enkel het venster openzetten om geen last van de reflecties in het glas te krijgen. Soms zie ik dan verwonderde blikken uit de hier voorbij rijdende auto’s , als de inzittenden die idioot vanuit zijn open venster zien foto’s nemenwink Zal me een worst wezen hoor !

Het avondrood…

BD__DSF0499.jpg

 

 

 

 

Deze ondergaande zon is ook een beetje symbolisch…  Weldra zal de zon voor altijd ondergaan op de Skynet blog servers.

BD__DSF0501.jpg

 

 

 

 

Vanuit ons kamer kan ik de pastorij tuin zien, in de winter of de prille lente zijn de bomen nog kaal en het avondlicht speelt een heel mooi spel doorheen de kale takken. (Alle foto’s in dit logje zijn uit de hand genomen) Deze heeft kleurtoon Fuji velvia, géén filter, f8,  iso 1600, 1/200sec. Het enorme dynamisch licht   en kleur bereik van deze camera verbaast me telkens weer !

 

Avondrood

 

De zon gaat onder

in magistrale kleuren

van het avondrood

BD__DSF0502.jpg

 

 

 

 

Met mijn ‘oude’ Canon 6D is het echt onmogelijk om zo’n breed dynamisch licht bereik te verkrijgen. Op iso 3200 zou de foto stijf staan van de digitale ruis ! De Canon 1D Mark 4 brengt het beter af op het vlak van kleur en dynamisch bereik (APS-H sensor, 16 megapixel CCD), maar valt ook in het niets tov de Fuji (en ook de Sony A7 R2) 

Met de Fuji is er echt geen spatje digitale ruis te zien, zelfs niet op 100% vergroting ! Dat belooft voor binnenkort, als het blauw-paarse bloemetjes tapijt in het Hallerbos ons weer laat genieten van haar kleuren pracht cool

BD__DSF0503.jpg

 

 

 

 

De foto’s zijn allemaal raw foto’s natuurlijk. In photoshop raw heb ik niet echt veel werk om de kleuren , het contrast , verzadiging en de levels te optimaliseren. Van de omschakeling van Canon naar Fuji en Sony heb ik zeker geen spijt tongue-out Dat had ik al veel vroeger moeten doen ! wink

BD__DSF0504.jpg

 

 

 

 

Bloedrood

 

De neergaande zon

verft met intense kleuren

de einder bloedrood

BD__DSF0506.jpg

 

 

Et voila… we zijn weer aan het eind van dit blogje gekomen.

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn avondrood fotografie en haiku woordjes van eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out. Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk