Allemaal beestjes

Van de lente macro fotografie gaan we verder met… andere macro fotografie ! 😉
Mijn trouwe (en dus teergeliefde !) bezoekers, weten ondertussen al wel,
dat ik met beestjes géén zoogdieren of reptielen enzo bedoel 😎
Gewapend met een lange tele-zoomlens,
ben ik gewapend om de kleine kriebelbeestjes op te zoeken
én ze te fotograferen.


Alle foto’s uit dit logje zijn met de Canon 100/400 telezoomlens gemaakt
Locatie : het heerlijke Dordogne in Frankrijk.
Alle foto’s dateren van 2018…
De camera was de (inmiddels reeds lang verkochte) spiegelreflex Canon Eos 1-D Mark IV.
Met zo’n lange lens zit je heel comfortabel als je insecten wil fotograferen !
Vooral voor schuwe insecten (vlinders, krekels, enz) is een lange zoom heel handig !
De afstand tussen mij en het insectje was soms meer dan 5 meter !
Voor de puristen onder ons…
Ja, ik weet het, het is niet echt macro, maar close-up fotografie… 😎
Door de APS-H sensor grootte (tussen APS-C én Full Frame formaat) kon ik het beeld
nog wat dichter bij trekken, wat altijd mooi meegenomen is 😎
Genoeg technisch geklets….

Een krekel hield me nauwlettend in het oog !
Hun schutkleuren zijn verbazingwekkend goed, als dat beestje in het geel/groen
gras blijft zitten vind je het nooit ! Wedden ? 😎






Een of andere bruin/zwart insect … Een vlieg ?
Mag ik je een compositie-versterkend hulpmiddeltje verklappen ??
Probeer als het kan, het insect een positie te geven die aantoont dat het
beestje IN je foto is gekropen/gevlogen. Als je het tegenover gestelde
doet, dan lijkt het of het insect UIT je foto vliegt/kruipt.
Wat héél onwerkelijk en meestal negatief aanvoelt.
Met simpele weetjes kan je je fotografie flink wat verbeteren 😉







Eén van de mooiste wantsen die ik ken… De Bessenwants !
Het beestje maakt zonder het zelf te weten reclame voor onze Belgische driekleur 😎






Het lijkt wel of er hier geen beestjes te zien zijn…
maar toch zijn er 3 minuscuul kleine kriebelbeestjes
die zich verstoppen in deze foto 😎
Het plantje op zich vond ik ook prachtig om te zien,
anders had ik het niet gefotografeerd hé ? :mrgreen:






Krekels

Het is rustgevend
dat zingen van de krekels
op een zomerdag







De GroteKeizerlibel…
Van alle insecten vind ik Libellen én WaterJuffertjes
de meest verfijnde en perfect ontwikkelde wezentjes !
Wist je dat de vlinders tot dezelfde familie behoren ??






Nog wat dichterbij gekomen…
Wat een prachtige wezentjes zijn het hé ?
Wist je dat ze in de tijd dat de dino’s leefden ze er ook al waren ??
Met het enige verschil dat ze toen ongeveer een meter groot waren dan nu ! ! 😎
De 4 vleugels, verdeeld in 2 vleugelparen, kunnen 100% onafhankelijk
van elkaar roteren, draaien en/of kantelen.
Dank zij deze eigenschap kunnen deze insecten enorm snel versnellen,
of abrupt stoppen of van vlieghoek veranderen om hun prooi te vangen.
Mede door deze fantastische vlieg eigenschappen zijn het heel geduchte rovers !






Buik gevoel

Een botervliegje
of is het een butterfly
vlindert buik gevoel







Een GestreepteSchildwants ,
die vinden we bij ons ook redelijk veel.
De beestjes brengen weinig of geen schade, ze eten meestal afval van planten
of dode insecten. Ze zijn dus héél nuttig zelfs 😉
Waarom de rode kleur bij deze wants dient, daar is de wetenschap nog niet uit…
Of misschien weet jij meer dan ik ?? Aub, vertel het me dan 🙂






Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Een Tijgerspin , vanwaar de naam komt is niet moeilijk te raden hé ? 😎




‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je mijn nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven ook wel leuk ?

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Lente Macro met Fuji Middenformaat

Van de winterse taferelen in mijn vorig logje,
keren we terug naar het begin van mei 2021.
Het weer was min of meer normaal voor de tijd van het jaar…
Hoog tijd om het macro seizoen stilletjes aan in gang te trekken 😎

De Fuji GFX heb ik al een tijdje niet gebruikt,
Het is ook hoogtijd om dat gegeven dan ook te veranderen ! 😉
Het vandaag gebruikt gerief is de Fuji GFX mét de ‘G 120mm’ macro lens,
die eigenlijk geen echte macro is want ze heeft geen 1:1 verhouding.
Maar met de nieuwe Fuji G-extender van 45mm is daar eindelijk
verandering in gekomen !
Macro’s maken met een middenformaat camera op 1:1 is zalig hoor 🙂
Omgerekend naar het Full-frame formaat is deze 120mm middenformaat lens
een 95mm macro lens. Evenals een FullFrame 100mm lens een 140 of een 160mm
wordt op een APC-C sensor.

De locatie van de fotoshoot… Onze wilde tuin 😎

Met een middenformaat camera werken is ongeveer hetzelfde ervaren
als je van een ‘kleine’ APS-C CCD naar een FullFrame CCD verhuist.
Met de GFX zijn de macro achtergronden ook zachter en egaler van kleurtoon,
wat natuurlijk heel lekker meegenomen is 😎
Hoe groter de sensor, hoe kleiner de scherptediepte…
Maar een macro fotograaf vraag niet liever :mrgreen:

Elk jaar weer opnieuw, zijn de pluisjes van de paardenbloemen
mijn geliefde modellen 😎





Dezelfde pluisjesbloem, het zelfde licht…
Alleen zijn de licht setting in de camera een tikkeltje aangepast.






Ik weet niet hoe jullie gedachten in het rond dartelen,
als je bezig bent met fotograferen…
Zoekend naar de mooiste kijkhoek bij dit kale pluisbloemetje ,
voelde ik ineens een grote verslagenheid … iets van fatalisme….
Tegelijk viel me een wereldberoemd Bijbels citaat te binnen,
dat me héél de zin van én dé zin van het leven van dit bloemeke vertelde…

“Het is volbracht”

Noot van de schrijver: Ik ben niet gelovig, maar probeer wel altijd respect te hebben
voor het geloof van mensen die wel gelovig zijn. Als je het Bijbels citaat ongepast vind,
contacteer me dan.






Fotografie is ook emoties oproepen…
Bij het fotograferen van dit piepklein bieslook plantje,
dacht ik aan een verlegen puberaal meisje 😉






Om verder te gaan met onze overpeinzingen tijdens een macrofotografie sessie…

The end is near…






Leven

Alle jongeren
op de rand van het leven
vinden wel hun weg






Vergeet-me-nietjes…
Het zijn misschien piepkleine bloemekes,
maar ze zijn zo verdomd prachtig om zien hé ?





Pluisjeswereld

Na een tover vlucht
zijn we aangekomen in
de pluisjeswereld






Als vergeet-me-nietjes kunnen dromen ?
Zou dit misschien een droom-foto kunnen zijn ? :mrgreen:





Om dit Lente & Macro logje voor vandaag af te sluiten…
Het vruchtbare leven van deze paardenbloem is ook bijna afgesloten 🙄
Nog 6 (als ik goed kan tellen) piepkleine pluisjes resteren in haar bloemenschoot…
En dan… is het einde héél nabij 😉
Na het einde wordt het paardenbloemeke volledig opgenomen in de schoot van
moeder aarde om tot compost voedsel te dienen van ???
Van het radijsje of de aardbei die je volgend jaar eet ? 😉








Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente & bloesem logje gekomen.

‘k hoop dat je ervan genoten hebt 😎

Misschien vind je de nederige haiku poëzie-woordjes,
die ik probeer te schrijven wel leuk ?
Dikke merci dat je me daarover iets wil vertellen :mrgreen:

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Bloesems

De laatste weken is ons weertje niet om over naar huis te schrijven…
Regen wordt afgewisseld door buien die op hun beurt aansluiten
op plensbuien en of hagel… jawadde hé ?
Echt geen weertje om te gaan wandelen of om macro’s te maken buiten 🙄

Daarom wil ik nog wat lente bloesems publiceren,
lente bloemekes geshoot van de bloesems uit onze Japanse kerselaar.
Een beetje bloesems en wat warme lentezon…
om die natte kou wat te vergeten !
Meer hebben we niet nodig om tevreden te zijn hé ? 😎

Ook lees je hier en daar terug wat haiku woordjes van eigen kweek,
gewoon omdat schrijven in deze Japanse dichtvorm me rust geeft & inspireert 😉

Alle foto’s zijn genomen met de Fuji XH1, de lens is de Fuji 50/140mm f2,8
(wat gelijk is aan de 70/200mm FullFrame equivalent)

ISO200 , 1/210s , f3,6 , +1EV , 200mm , uit de losse hand







Drie op een rij…

ISO200 , 1/210s , f3,6 , +1EV , 200mm , uit de losse hand





Kijkgenot

Mijn Japanse kers
staat bijna in volle bloei
wat een kijkgenot !

ISO200 , 1/320s , f2,8 , +1EV , 200mm , uit de losse hand






Het is elk jaar opnieuw een fotografie feest,
als de wit-roze bloesems groeien 😎

ISO200 , 1/340s , f2,8 , +1EV , 200mm , uit de losse hand







Bloemekes

Een takje lente
waar wit-roze bloemekes
heen en weer wiegen


ISO200 , 1/340s , f2,8 , +0,7EV , 200mm , uit de losse hand







Soms zorgt het gebruik van een Orton-bewerking in Photoshop
voor een mooier en zachter foto resultaat…

ISO200 , 1/500s , f2,8 , +0,7EV , 200mm , uit de losse hand




Onze Japanse kerselaar nodigt niet alleen uit voor fotografie…
De volledig open gedraaide lens, zorgt voor een héél beperkte scherptdiepte.
Dit gebrek aan scherpe details geeft het gevoel dat ik schilder met de lens…
De meesterlijke Japanse aquarellen neem ik graag als voorbeeld :mrgreen:

ISO200 , 1/1100s , f2,8 , +1EV , 200mm , uit de losse hand






Bijtjes

Zoemende bijtjes
zweven tussen de bloesems
zoekend naar suikers



ISO200 , 1/300s , f2,8 , +0,7EV , 200mm , uit de losse hand



Iets anders dan onze bloesems…
Een zonnestraaltje viel op een doornig takje…
Soms kan het kleine, het nietige, ineens zo mooi worden
dat het een foto waard is 😎

ISO200 , 1/70s , f4 , +1,3EV , 200mm , uit de losse hand





Om dit logje te eindigen…
Ook nu weer geen bloesems, maar een simpel krulwilg takje,
begroeid met sappige lenteblaadjes.
Het geheel vond ik wel iets hebben 🙂

ISO200 , 1/1100s , f4 , +1,3EV , 200mm , uit de losse hand






Et voila, we zijn weer aan het eind van bloesem logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op bloesem “macro” fotografie,
(niet echt macro (technisch gezien dan), maar close up’s 😎 ),
ook de kleine haiku woordjes, die ik terug probeer te schrijven
én dat je natuurlijk genoten hebt van het deugddoende lente zonnetje
verstopt in dit bloesem logje 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk


Macro van regendruppels na een regenbui (Deel 2)

Van de besneeuwde bergtoppen en wandelpaden in Oostenrijk,

keren we terug naar mijn herfst en/of winter tuintje…

Als je na een malse regenbui naar buiten gaat,

dan kan je overal mooie regendruppeltjes zien op de struiken, planten, bomen, enz.

Gewapend met de Fuji XH1 camera én de Canon 100mm f2,8 macro lens,

2 opgeladen batterijen en een SD 64Gb kaartje was ik er meer dan klaar voor 🙂

(omgerekend naar full frame formaat is de lens hier een 150mm f2,8)

 

Als er géén of héél weinig wind is, dan heb je veel geluk 😎 !

Als er wind is, dan bewegen de takjes, of vallen de druppels door de wind naar beneden…

Wind én macro fotografie… dat gaat meestal niet goed samen hé 😉

De dag van deze fotoshoot was het (bijna) windstil en had ik dus veel geluk :mrgreen:

 

ISO 1600 , f4 , 1/170s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Macro fotografie is steeds weer spelen met scherpte en onscherpte…

Als fotograaf moet je steeds opletten dat de achtergrond niet te druk wordt

én er tegelijk voor zorgen dat je onderwerp genoeg aandacht krijgt. 😎

ISO 1600 , f4 , 1/250s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Na een regenbui

zie je druppels flonkeren,

water juweeltjes

 

ISO 1600 , f4 , 1/5400s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

 

 

Soms heb je geluk en zie je 3 druppeltjes op een rij 🙂

 

ISO 1600 , f4 , 1/340s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

In één druppeltje

is de wereld omgedraaid

ongelooflijk toch ?

ISO 1600 , f4 , 1/340s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Soms werkt een druppeltje als een loep, een vergrootglas als het ware !

De natuurwetten van de optica zijn universeel :mrgreen:

 

ISO 1600 , f4 , 1/340s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Een kluwen takjes,

vastgehouden door de oppervlakte spanning van het water !

 

ISO 1600 , f4 , 1/105s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Minimalisme in fotografie is steeds weer een uitdaging,

zeker in macro fotografie kan je hier als fotograaf veel voldoening uit putten !

 

ISO 1600 , f4 , 1/6400s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Zeker in macro fotografie is het steeds weer zoeken naar 2 of meer onderwerpen,

die op dezelfde lijn liggen. Door de heel geringe scherptediepte moeten de onderwerpen

perfect op één lijn lopen, anders zijn er zeker 1 of 2 onderwerpen onscherp,

en is de foto waardeloos natuurlijk…  😥

Je moet je soms in rare bochten draaien om die perfecte lijn te vinden !

Onze Japanse kerselaar is een droom-model voor mij 😉

 

ISO 1600 , f4 , 1/4000s , 150mm, +0.7 EV

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten,

nog een laatste druppeltje, gevangen gehouden door een toekomstig

bloesem bloemeke van onze Japanse kerselaar :mrgreen:

 

ISO 1600 , f4 , 1/1500s , 150mm, +0.7 EV

 

 

Et voila, we zijn aan het eind van een  tweede “Macro van regendruppels” logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op druppeltjes macro fotografie,

én het handvol, huis-eigen bereide haiku versjes in dit logje.

En natuurlijk, dat je van mijn (soms) technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 2)

Met het gure stormweer van de laatste dagen in het achterhoofd,

is het weer hoog tijd om warmere gebieden te bezoeken.

Het vernieuwde serre complex in de Nationale plantentuin, Meise

is hiervoor uitstekend geschikt :mrgreen:

 

De camera is nog steeds de Sony A7r2 ,

de lens is de Laowa100mm macro f2.8 CA Dreamer.

Deze lens is 100% manueel , bevat géén electronica

én heeft zelfs een macro bereik van 2:1 !

Je kan dus 2x korter bij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

wat garantie staat voor een zalig zacht & rond bokeh. :mrgreen:

 

In de tropische serre is het heel vochtig én tegelijk heel warm…

Je moet dus de camera én lens(zen) rustig laten klimatiseren…

anders krijg je garantie condensatie binnenin je lens,

later groeien daar dan kleine paddo’s in !

Let op, dat kan niet hersteld worden !

Je lens is dan simpelweg naar de vaantjes !!

Dus… je gerief langzaam klimatiseren is hier de boodschap !

Dat klimatiseren neemt zo’n 15 tot max 30 minuten in beslag.

Zo erg is dat nu ook niet hé 😉

 

De natuur heeft een middel gevonden om een echt heel groot blad,

de kans te geven om zo vlak mogelijk te groeien om  maximaal

te profiteren van het aanwezige zonlicht…

Kleine geplooide driehoekjes zorgen voor een stevige structuur !

 

 

 

Zacht en warm zonlicht

danst door het verdorde blad

een herfstmonument

 

 

 

In het schemerige licht heb je echt niet veel nodig,

om mooie stillevens op te zetten.

 

 

 

Soms zijn bloemekes zo ongelooflijk klein…

Een gewone vlieg kan als maatstaf dienen 🙂

 

 

 

Een zweefvlieg is bijna even groot als het bloemblad…

 

 

 

De macro wereld

is telkens weer ontdekken,

vol verbazing zijn

 

 

 

De nerven van een blad kunnen ongelooflijk complex zijn !

 

 

 

Een ontluikende waterlelie…

De betoverende kleuren én geuren van deze bloemen

moet je echt zelf zien & ruiken om het te waarderen !

Deze bloem is ongeveer 12cm breed

 

 

 

Je kan ook op zoek gaan naar lijnen,

naar structuren…

Hier laat het blad nog een klein beetje zonlicht door,

wat perfect is voor wat ik wil laten zien 😎

 

 

 

In de enorme cactus zaal kan je vele tientallen cactus soorten bewonderen.

Je moet er wel niet te dicht bij komen,

want er zijn venijnige prikkers bij 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Nationale Plantentuin Meise – Macro (Deel 1)

Van de bergen in Oostenrijk gaan we terug naar eigen streek.

Mijn kameraad & collega fotograaf Johan (https://photodj.be/) en ikke ,

besloten dat het veel té lang geleden was dat we de Nationale plantentuin

in Meise een bezoekje brachten.  Naar wat we hoorden en lazen,

zouden de heel recent verbouwde tropische serre’s de moeite waard zijn…

 

Voor de techies, de camera is de Sony A7r2, de lens is de spotgoedkope

Laowa 100mm macro f2.8 CA Dreamer. (In China ontwikkeld)

Deze lens is 100% manueel én heeft een macro bereik van 2:1 !

Je kan dus 2x korterbij komen dan een klassieke 1:1 macro lens ! 😎

Deze lens heeft als toemaatje 13 lamellen in het diafragma mechanisme,

dat garantie staat voor een zalig zacht & rond bokeh.  :mrgreen:

 

Macro is altijd wikken en wegen tussen scherpte en onscherpte…

 

 

 

 

Chromatische aberratie of kleurschifting is een optische fout van lenzen

en lenzensystemen dat ontstaat doordat licht van verschillende golflengten

niet in dezelfde mate wordt gebroken aan de lensoppervlakken.

De oorzaak hiervan is dispersie,

een materiaaleigenschap van glas en van andere optische media.

Meestal wordt chromatische aberratie als lelijk ervaren,

maar bij deze foto vind ik eigenschap best wel mooi 😎

 

 

 

Heel dichtbij komen,

in het kleine wereldje

is heel ver reizen

 

 

 

 

In het kleine macro wereldje kan je dingen zien & ontdekken

die je anders over het hoofd ziet.

Een groot tropisch blad waar het zonlicht gefilterd doorheen schijnt…

Waterdruppeltjes door de kunstmatige regen zorgen voor ritme

 

 

 

Als je de Laowa lens op haar uiterste instelt, op 2:1 verhouding dus,

dan ziet de wereld er zo uit ! :mrgreen:

Uiteraard heb ik hier gewerkt vanop een statief !

Als je 1/10mm beweegt, is alles onscherp.

 

 

 

Een groene wereld

waarin de gele nerven

de zon toezingen

 

 

 

Een stilleven van tropische planten en waterdruppels…

De fluwelen zachtheid van de achtergrond doet me verliefd

worden op dat schattig Laowa lensje  😉

 

 

 

Hoe één druppeltje water zo mooi kan zijn…

 

 

 

Stilleven van groen en slingerplantjes…

 

 

 

Door een of ander optisch zon effect in het glas van de serre,

leek het wel of er een lichtje scheen in deze bloem in wording 😎

 

Het licht van de zon,

in die ontluikende bloem…

Het lijkt wel magie

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn fotografie

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 8)

In het vorige logje “speelde” ik met de architectuur van het Atomium.

Ook vandaag blijf ik met architectuur ‘spelen’, maar dan op een heel andere locatie 😎

We zijn terug in Luik Guillemins, het wondermooie trein station, ontworpen én gebouwd

door de geniale architect Santiago Calatrava.

Sommige foto’s heb ik ‘bewerkt’ met mijn ‘spiegel’ techniek,

andere foto’s zijn dan weer ‘normale’, onbewerkte foto’s.

Met onbewerkt bedoel ik zonder spiegelingen, rotaties, uitgeknipte vormen,

water filters , enz.

Alle (RAW) foto’s zijn natuurlijk bewerkt in de digitale doka van Photoshop.

Die bewerkingen bestaan uit contrasten bijsturen, eventueel de witbalans corrigeren,

verscherpen waar nodig.

Alleen heel basic gedoe dus, omdat een foto voor mij vanaf de bron,

zo goed mogelijk moet zijn.

Als je in JPEG foto’s maakt, corrigeert de camera zelf al die dingen. Een automaat dus…

Als je in RAW werkt, moet je al die basis bewerkingen zelf doen,

maar dan heb je het eindresultaat zelf in de hand hé 😉

Op automaten heb ik het niet zo… zeker niet in fotografie !

 

De eerste foto is gewoon 180° omgedraaid….

Het zijn metalen steunberen die het dak dragen.

Het dak bevind zich hier dus beneden 😀

Het spel van licht en schaduwen vond ik fascinerend !

De immense grootheid van dit gebouw zorgt ook dat het perspectief

heel interessant wordt om te zien :mrgreen:

 

 

De ‘spiegeling’ van een roltrap creëert iets dat niet bestaat…

Je ziet het wel, maar het bestaat niet echt… 😉

 

 

 

Een stalen constructie van golvende lijnen…

Calatrava is een genie in mijn ogen

 

Een stalen ballet,

van golvende steunberen

lijkt wel te dansen

 

 

 

Als je met een breedhoeklens van dichtbij een gebouw fotografeert,

dan lijkt het wel of het gebouw ‘gekanteld’ wordt naar achter.

Met een tilt-shift lens kan je dit euvel corrigeren bij de bron,

maar een tilt-shift lens is redelijk duur…

 

 

 

Maar gelukkig is er in Photoshop ACR (de RAW converter) een functie die de misvorming

in het lens-perspectief kan wegwerken maar…

En zoals steeds in fotografie is er een maar…

Wat je wint van de ene kant, moet je inboeten aan de andere kant.

Als het perspectief gecorrigeerd word door die ACR perspectief functie,

moet je de foto wat bijsnijden.  Je  verliest wat van je oorspronkelijke foto.

Daarom dat ik in zo’n gevallen de foto wat breder maak van bij het begin,

dan is het verlies van bijsnijden te verwaarlozen 😎

 

 

 

Geruisloos galmend

zingt een geluid van stilte

in de kathedraal

 

 

Origineel is het een detail opname van een metalen steunvleugel…

Een uitsnede en een horizontale spîegeling maakt er een futuristisch bouwwerk van…

of een of ander robotwezen uit een cyberpunk of steampunk film 😉

Wat zie jij erin ??

 

 

De multi-lens functie uit de NIK tools kit is een plezier om mee te werken 😉

 

 

Een (hier onzichtbare) fotograaf maakte foto’s, samen met zijn model

die duidelijk balletlessen volgt of gevolgd heeft.

De trappen , een achteloze voorbijganger, het  rode doek…

Alle elementen passen bij elkaar 😉

We kregen toelating van deze mensen om ook een foto te maken 😎

waarvoor mijn eeuwige dank !

 

 

 

Het rode doek als afscheid van de vriendelijke fotograaf en zijn balletmeisje :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje is megagroot (Deel 4)

Van mijn giraf portretfotografie in Blijdorp,

gaan we 6 jaar terug in de tijd én naar een heel andere plaats !

We zijn terug in het Heizelpark van Brussel, om het Atomium te fotograferen.

Voor mijn vorig Atomium logje, klik hier  

 

Soms laat ik afgewerkte foto’s een hele tijd liggen,

om er later (in mijn ogen gezien dan) leuke dingen mee te doen 😎

Als je mijn blog volgt, dan weet je al dat ik een zwak heb voor

spiegelingen, foto’s roteren, met water-filters spelen, enz enz

De meeste foto’s hier zijn HDR bewerkingen die ik later heb

gespiegeld , stukken eruit heb gesneden en dan op die uitsneden

mijn fantasie los te laten :mrgreen:

 

Het atomium is een gedroomde locatie om creatief te zijn !

 

 

Het wateroppervlak is gemaakt met Flood (een Photoshop plugin),

op het resultaat van 4 vertikale én horizontale spiegelingen

 

Het atomium

als een stalen monsterspin

rijst uit het water

 

 

 

Het Atomium gezien vanuit het eerste trapniveau.

 

 

Het groene Brupark is weerspiegeld in de onderste bollen.

Daar kan ik zeker iets mee doen dacht ik 😉

 

 

In mijn vorige Atomium logjes had ik al gezegd dat een fotograaf

nieuwe oogpunten moet zoeken, creatief moet zijn,

niet zomaar klakkeloos na-fotograferen wat al miljoenen keer

is gemaakt door andere mensen !

Soms kan je met een simpele uitsnede of een lange zoomlens,

toch wel min of meer originele foto’s maken, waarvan iedereen ziet

dat het toch een foto van het Atomium is 😎

 

 

Dit is géén photoshop bewerking…

Het is gewoon een 90º geroteerde uitsnede

 

Een ijzer atoom,

is 165 miljard keer vergroot

Wat een prestatie !

 

 

De vorige foto in zwart/wit omgezet

en er dan een Flood bewerking op los laten…

Ik amuseer me ermee :mrgreen:

 

 

Van de 2de vorige foto kan je dit maken… 😀

 

 

Of dit… :mrgreen:

 

 

 

Om dit logje te eindigen,

een ‘normale’ foto van het Atomium.

Omdat ik hier een langere zoomlens gebruik (100/400mm),

lijkt de afstand tussen de ‘bollen’ veel kleiner dan in werkelijkheid.

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Atomium en spiegeling fantasie fotografie

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Deze Atomium log serie sluit ik hiermee af

(of tot wanneer ik daar een nieuwe fotoshoot ga doen 😀 )

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfst in Sint-Martens-Bodegem (Deel 2)

Van de zalig mooi gekleurde zonnebloemen in “la douce France”,

gaan we naar een andere heel kleurige wereld…

Naar de zalig mooie herfstkleuren in mijn dorpje , anno 2019 :mrgreen:

 

Het bos is ontploft

een full color explosie

daar is de herfst weer

 

 

 

Hoe mooi kan een verdord blad wezen,

als de zon haar diffuus licht erdoor mag schijnen 😎

 

 

 

Fotografie is een typisch voorbeeld van woordvorming

uit de hedendaagse technische woordenschat.

In de technische en wetenschappelijke woordenschat,

worden nieuwe woorden meestal gevormd met stammen van woorden

uit het klassieke Grieks (of het Latijn) of een combinatie van beide.

Zo is televisie of automobiel een combinatie van een Grieks woord (tele “ver” en auto “zelf”)

en een Latijns woord (visie “zien” en mobiel “beweegbaar”).

Het woord fotografie bestaat uit twee Griekse woorden fotos “licht” en grafein “schrijven”.

Je kan het dus ongeveer omschrijven als “met licht schrijven”.

 

In het herfstseizoen kan de zon heel mooi diffuus & warm avondlicht uitstralen.

Op zo’n momenten voelt het echt alsof ik schilder of schrijf,teken met mijn lens 😉

 

 

 

Warme herfstblaadjes

ruisend ritsel gefluister

natuurgeluidjes

 

 

 

Rechtover ons huis is een prachtig bos, van enkele hectaren groot.

Helaas is heel het bos ongeveer 20 jaar geleden opgekocht door

een heel kapitaal krachtige zakenman.

Om zijn domein te beveiligen heeft meneer een hoge muur en/of

hoge draadraster afspanningen (mét prikkeldraad en al) rondom

zijn terrein laten bouwen.

Sindsdien is dat bos verboden voor plebs zoals wij…

Maar mijn fototoestel kan hij niet tegenhouden ! 😎

 

 

 

Je kent dit spreekwoord wel: ‘Apen apen apen na’ 🙂

Hier kan je zeggen ‘Blaadjes apen blaadjes na’ 😉

 

 

 

Rond 15u30 is het november licht meestal heel zacht en warm.

De zon staat dan ook heel laag. Hoe zou dat komen ?

In dat zalige licht is het echt heerlijk om te fotograferen 😎

 

Als de zon warm schijnt

kan je het mooiste licht zien

dan maak ik foto’s

 

 

 

Naast ‘de muur’ is een klein natuurlijk vijvertje.

Bij windstilte & warm avondlicht kan je daar leuke reflecties in het water zien.

Die reflecties brengen me op een idee ! :mrgreen:

 

 

Wat als ik bovenstaande foto nu eens 180 graden draai ?

Het zou de wereld gezien door een surrealistische bril kunnen zijn 😀

 

 

 

Als we een stapje verder gaan en in photoshop een simpele verticale spiegeling maken…

Het is niet dezelfde foto als hierboven. Bij deze foto heb ik wat meer uitgezoomd,

zodat ik een vijver rand van herfstblaadjes in de foto kreeg.

De gereflecteerde weerspiegeling van een reflectie…

Alles is subjectief hé ? 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfst logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst fotografie

én natuurlijk de nederige haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Op zoek naar zonnebloemen

Omdat het de laatste dagen niet veel meer doet dan regenen en nog eens regenen,

neem ik je nog eens mee naar de warme Franse zomerzon, anno 2017.

We waren daar op vakantie in de Dordogne streek en hadden die dag

het stadje Bergerac bezocht. (Klik hier voor het Bergerac-bezoek)

Op de terugweg naar Les Eyzies (onze camping) reden we door

de uitgestrekte zonnebloem velden én genoten ervan :mrgreen:

 

Die zonnebloem warmte van toen deel ik graag met al mijn bezoekers 😉

 

 

 

Het was die dag nogal warm geweest…

Dat het ging uitdraaien op een flink zomer onweer, was duidelijk.

Maar ik heb liever onweer wolken dan een saai blauwe lucht 😎

 

 

Draaiend naar de zon

om volop te genieten

onze Tournesol

 

 

Een gevleugelde zonnebloempitten dief aan het werk 😉

 

 

 

Onlangs heb ik ergens gelezen dat bloemen ongeveer

130 miljoen jaar geleden ontstaan zijn…

Dat is heel wat langer dan wij, mensen reeds bestaan.

En in ons korte bestaan hebben we als mensheid al heel veel kapotgemaakt…

Dan doen de bloemen en planten het verdorie veel beter dan wij :mrgreen:

Het is fantastisch vind ik, om te zien hoe deze bloemen groeien !

Er zit een wiskundig patroon in.

De natuur is een oneindige bron van verrassingen 😎

 

 

Het zal gaan stormen

maar zonnebloemen volgen

hun zon zoals steeds

 

 

Het is ongelooflijk als je ziet hoe uitgestrekt die zonnebloem velden zijn !

 

 

We eindigen dit logje met een vraag :mrgreen:

Weet je waarom een zonnebloem naar de zon draait ? ? 😉

Onvolwassen planten waarvan de bloemknop nog niet geopend is, vertonen heliotropisme:

overdag draait de bloemknop op zonnige dagen mee met de zon.

’s Nachts keert de bloemknop terug naar de oostelijke stand.

Deze dagelijkse beweging wordt bewerkstelligd door ongelijke groei en

door celstrekking van de bloeistengel.

Een zonnebloem heeft namelijk geen pulvini (bladkussentjes).

Tegen de tijd dat de bloeiwijze zich opent, verstijft de bloeistengel in de oostelijke stand;

het heliotropisme is dan voorbij. Daardoor wijzen bloeiende zonnebloemen de hele dag naar het oosten.

(Bron: Wikipedia)

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit zonnebloemen logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zomerse fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk