Venetiaanse maskers in Groot-Bijgaarden (Deel 2)

Van de gedroogde herfst boom blaadjes keren we terug in de tijd.

We gaan verder met de Venetiaanse maskers & kostuum groep,

die ons in Groot-Bijgaarden, ter gelegenheid van Brussels Floralia,

lieten genieten van hun kleurrijke parade en fantastische kostuums.

Baai de way, alle kostuums zijn eigenhandig gemaakt door de mensen in deze groep !

De mensen uit de groep verspreiden zich nu overal in het kasteelpark,

wat het voor de fotografen gemakkelijk maakt natuurlijk 😎

 

De volop bloeiende tulpen zijn een zalige achtergrond voor deze kleurrijke figuren !

 

 

 

 

Dit knappe ‘paarden carrousel’ meisje vond ik een van de leukste figuren uit de groep.

 

 

 

Heel plechtig, mét stijl én bewust van hun indrukwekkend voorkomen,

wandelt dit sprookjes koppel door de park wandel paden.

Voor een fotograaf zijn dit top momentjes hoor 😉

 

 

 

 

De (macro) lens open op f2.8, om de figuur te isoleren uit de achtergrond…

Blauw , zilver, maagdelijk wit en pluimen van een pauw.

 

 

 

 

Nog wat dichterbij komen, mijn droom-model poseerde nog wat langer 😎

Alle details in de kleding worden zichtbaar !

Zelfs zilveren cherubijn hoofdjes zijn verwerkt in haar hoed.

De figuur onder het masker blijft een raadsel…

is het een meisje, een jonge vrouw, een oude dame ?

 

 

 

 

Een zwart/wit bewerking moet kunnen dacht ik !

 

 

 

 

Soms zie je figuren met komische attributen !

De ‘vogels’ die ze op hun staf meedragen vind ik best wel grappig.

Dàt plus de ‘ernst’ die het koppel uitstraalt maakt het geheel wat speels en absurd 😉

 

 

 

Een indrukwekkende figuur, met zwaan attributen…

De persoon was tegen de  2 meter groot, met zijn  imposante hoed is hij een reus !

 

 

 

De ‘dreiging’ die vanuit het masker én de ogen uitging wou ik met wat

photoshop bewerkingen, wat meer accentueren.

 

 

 

 

Het is genieten als de hele groep heel langzaam en statig passeert,

om in het grote kasteelpark mooie plekjes te gaan zoeken.

 

 

 

 

Het lijkt wel of deze kleurrijke dames zweven over de grond…

Je kan hun voeten bijna niet zien, omdat hun kleed zo laag hangt.

Dat geeft iets extra ‘swung’ aan heel dit gebeuren 😎

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten :

Als je denkt dat je alle kleuren al hebt zien passeren… 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

Er komen nog een paar afleveringen van dit gebeuren hoor !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfstblaadjes en macro fotografie (Deel 2)

In het vorige ‘Herfstblaadjes en macro fotografie’ logje had ik beloofd

om in deze serie ook de macro Canon MPE-65 te gebruiken op een Fuji X body.

De opstelling is dan ook dezelfde als  in het vorige logje.

(De gedroogde herfstblaadjes op een mat-witte plexiglasplaat,

en alles langs onder belicht dmv een LED daglicht lamp).

De MPE-65 macro is een super macro lens die begint waar elke andere

1:1 macro lens stopt…

Die MPE-65 gaat tot 5:1 verhouding ! Astemblieft !

In het ‘kleine wereldje’ ga je met deze lens naar het microscopische wereldje 😎

Maar let op, deze lens is heel moeilijk om te gebruiken !

Deze lens heeft géén autofocus, je moet met de lens dichterbij of verder gaan
om scherp te stellen. Op 1:1 valt het nog mee,

op 5:1 verhouding heb je een scherptediepte van amper 1 of 2/10mm !

De minste beweging (zelfs in of uit ademen) staat garantie voor een onscherpe foto.

Je gebruikt deze lens dan liefst vanop een macro rail.

(en dan nog kan een voorbij denderende vrachtwagen je foto doen mislukken !)

 

Maar kom, je bezoekt dit logje niet om droge technische uitleg te lezen,

je bedoeling is om hier “De Herfstblaadjes en macro fotografie” te zien 😉

 

Hier werk ik vanop een 2:1 verhouding

 

 

 

Als ik nog wat korter kom (ergens tussen 2:1 en 3:1),

dan komen details vrij die met het blote oog niet zichtbaar zijn

of je moet superman ogen hebben natuurlijk 😎

 

 

 

We duiken nog wat dieper, we zitten hier op 3:1 te werken.

Maar de randen worden reeds onscherp !

Als ik hier alles scherp wil hebben dan moet ik werken met focusstacking,

maar daar had ik echt geen zin in.

Toch vind ik het fascinerend om te zien hoe een eenvoudig boomblad,

zo’n ingewikkelde structuur kan hebben.

Het kleine wereldje is iets wonderbaar :mrgreen: Vind je niet ?

 

 

Nog eens alles uitgemeten met de waterpas, of alles kaarsrecht staat.

De lens moet ook perfect evenwijdig staat boven de plexi plaat.

Met huis, tuin en keukengerief is het niet eenvoudig, maar het is te doen 🙂

 

De micro macro;

wereld, is fascinerend

om te ontdekken

 

 

 

Als we nog een ietsie pietsie dieper gaan zie je nog wat meer details…

in het bladmoes kan je reeds heel kleine stipjes zien !

 

 

 

Als ik nog wat verder ga, ergens tussen 3:1 en 4:1 verhouding,

dan worden de witte details in het bladmoes zichtbaar !

Ondertussen heb ik er nog wat extra (led) licht bijgesleurd

want op deze extreem korte micro-macro verhouding,

valt er bijna geen licht meer op de CCD !

De scherptediepte hier is ongeveer 2/10mm !

 

 

 

Laten we terug naar een ‘normale’ macro verhouding gaan.

Ergens tussen 1:1 en 2:1 is het kleine wereldje ook mooi 😉

Een ander herfstblad voor de afwisseling…

 

 

 

Hier geef ik eerlijk toe dat ik wat met de kleuren heb “gespeeld”…

Het kleur contrast tussen rood/groen en geel heb ik 2 stapjes “versterkt” in Photoshop.

Noem het dichterlijke vrijheid 😉

 

 

 

De vorm van een herfstblad kan ook inspireren 😉

Dit blad vind ik net een superlief spookje,

dat er maar niet in slaagt om de mensen bang te maken ! 😎

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Nog wat resterend bladgroen,

dat voor altijd gevangen is tussen de nerven …

 

Een handvol bladgroen

is voor eeuwig gevangen

tussen blad nerven

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfstblaadjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst macro fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Venetiaanse maskers in Groot-Bijgaarden

Dat ik graag wat lekker chaotische afwisseling heb in mijn logjes,

dat wisten jullie al een tijdje vermoed ik 😉

Van de herfstmacro’s en de smalle steegjes in Bergerac,

vliegen we terug door de tijd en gaan naar 13 april 2019,

naar het kasteel van Groot-Bijgaarden

(dat is maar een paar km van mijn woonplaats).

Elk jaar is daar een grote bloemen expositie, Brussels Floralia.

Vroeger ben ik daar veel geweest, maar omdat het elk jaar

ongeveer hetzelfde aanbod was, ben ik een tijdje niet meer geweest.

Maar sinds een jaar of 2 komt daar ook de ‘Venetiaanse maskers’ groep !

Dit jaar hadden we (mijn madam en ik) tijd om er naar toe te gaan

(met onze fiets natuurlijk  😉 ).

Voor deze kleurrijke groep heb ik echt wel veel respect !

Alle kostuums, maskers, attributen zijn door hun zelf gemaakt !

 

De camera die ik heb gebruikt is de Fuji XH1,

met een Fringer adapter, om mijn ‘oude’ Canon lenzen te kunnen

gebruiken (de 100mm macro , de 70/200 f2.8 én de 100/400mm zoom).

 

Een floralia feest begint met… Bloemen natuurlijk 😎

Ze hebben een kleurige vogel opgebouwd,

alleen spijtig dat de ‘versiering’ op zijn kop niet afgewerkt was…

 

 

 

April is de narcis maand…

Met een macro lens kan je lekker dichtbij komen 😎

 

 

 

Ineens stroomde de kasteeltuin leeg !

Dat betekent dat de Venetiaanse maskers groep,

zijn/haar intrede maakt op het kasteel binnenhof.

Ik keek de kat wat uit de boom, want heel veel mensen willen direct

op de eerste rij staan om foto’s maken…

Het was een gedrang en geduw bij de toeschouwers, niet meer normaal !!

Ik liet het geheel op zijn beloop en weet uit ervaring

dat er nog genoeg foto-kansen zullen komen op deze dag 😉

Als je rustig & geduldig je kans afwacht, wordt dat meestal beloond 😎

 

Dit vlindermeisje vond ik prachtig !

 

 

 

Als je niet duwt en nergens in de weg loopt en geen mensen stoort,

dan poseren deze mensen met plezier voor de geduldige fotograaf 😎

De groep ‘paradeert’ eerst een tijdje over de binnenplaats van het kasteel.

Nadien verdelen ze zich in de grote kasteeltuin en heb je minder last

van opdringerige en irritante papparazzi 😀

 

 

 

 

De metgezel van het vlindermeisje…

 

 

 

Blauw en goud, glinsters en speelse lijnen…

De lens zo wijd mogelijk open om de storende achtergrond

én de vele toeschouwers die geen meerwaarde geven aan de foto,

weg te werken !

 

 

 

 

Het was die dag redelijk warm.

Die mensen moeten er wel heel wat voor over hebben,

om zo dik ingepakt enkele uren in de zon te gaan lopen !

Nogmaals, die mensen hebben zelf hun eigen kostuums, maskers, hoeden

en alle andere attributen vervaardigd. Petje af hoor !

 

 

 

 

Zilver en grijs , fel gekleurde edelsteentjes

witte pluimen en een zilvergrijs kostuum

Wat kunstig aangebrachte kleuren werken het masker af !

 

 

 

Die schitterende kleuren op het masker brachten me op een idee !

Een zwart/wit bewerking waar ik de kleuren op het masker laat spreken 😎

 

 

 

 

Om dit logje af te sluiten (er komen nog vervolg logjes hoor),

Blauw, azuur en zilver hebben hier de boventoon.

Prachtige kostuums, met schouderstukken en vleugels,

een ongelooflijk ingewikkeld maar prachtig hoofddeksel !

Wooow gevoel, (ken je dat ? 😉  )

Ik keek echt mijn ogen uit !

Heel de groep gaat heel langzaam én statig vooruit,

ze lijken wel te zweven !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Venetiaanse kostuum/maskers fotografie.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Op zoek naar Cyrano De Bergerac

Voor vandaag wil ik terug een grote sprong maken qua onderwerp…

Van de tropische vlinders en de macro’s van herfstblaadjes,

neem ik je vandaag mee naar Frankrijk, de Dordogne.

De zomer van 2017, het was drukkend warm in Les Eyzies,

we besloten een oud stadje te bezoeken,

om de simpele reden dat de warmte wordt tegenhouden in die smalle steegjes.

Het te bezoeken stadje voor vandaag is Bergerac, heel bekend voor zijn wijn,

maar zeker ook heel bekend door Cyrano De Bergerac

die hier heeft gewoond en gewerkt. (Frans dichter, schrijver én militair )

Op Cyrano’s leven baseerde Edmond Rostand een succesvol toneelstuk,

dat werd verfilmd met Gérard Depardieu in de hoofdrol.

Van Cyrano werd ook verteld dat hij een bijzonder grote neus had 😉

 

Ik hou van die oude, deels vervallen Franse stadjes.

De buitenkant mag ietwat vervallen, verwaarloosd lijken,

maar binnen de huizen vind je meestal prachtige meubelen

en eerste klas design spullen.

De mensen hier leven in een heel ander ritme dan ons jachtig vooruit

rapper maak plaats maak plaats leventje :mrgreen:

 

Een smal steegje, waar het zeker 10 graden minder warm was dan buiten de stad !

 

 

 

Dit soort van fotografie nodigt gewoon uit voor zwart/wit omzetting

 

 

 

Wat verder weer een typisch Frans tafereeltje…

Een groepje vrienden, samen aan tafel,

glaasje witte wijn, pastis, assortimentje kaas…

uitleggen met handen en voeten, zoals alleen de Fransen dat kunnen  🙂

Leven zoals God in Frankrijk 😎

Hier en daar zakken de huizen een beetje scheef,

maar niemand stoort zich daaraan !

j’aime la France ! 😉

 

 

 

Bij deze zwart/wit omzetting besloot ik voor een kleur selectieve bewerking.

Het belangrijkste in deze foto, het groepje vrienden, blijft in kleur.

 

 

 

Een pittoresk stadspleintje…

Het was rond 13uur

Er was geen enkel geluid, alles was bedekt met de mantel der stilte…

In de schaduw was het zalig vertoeven !

 

 

 

 

Weer een zwart/wit kleur selectieve omzetting…

Titel van deze foto : Vergeten tijdschrift

 

 

 

Als je een oud stadje bezoekt, dan kom je andere bezoekers tegen…

Deze jongen had ik in gedachten ‘De karate kid’ genoemd 😉

Hij poseerde voor mij, op de beste plaats die ik me kon indenken!

 

 

 

 

Terug een zwart/wit omzetting van vorige foto,

Omdat “de karate kid” een rode hoofdband droeg,

koos ik ervoor om het rood te laten voor wat het is.

Spelen met selectieve kleur in zwart/wit is leuk om te doen vind ik 😎

 

 

 

“De karate kid” was intussen verdwenen…

Nog vlug een foto van dit kerkpleintje,

de omzetting naar zwart/wit maar met behoud van alle rood én groen !

Het brengt meer evenwicht nu vind ik 😀

 

 

 

Om af te ronden voor vandaag…

Een standbeeld ter ere van Cyrano is hier wel op zijn plaats 😎

 

Cyrano is vooral bekend voor zijn sciencefictionverhaal Histoire Comique des États

et Empires de la Lune (1657) en het hierop volgende Les États et Empires du Soleil (1662).

Het werk staat vol met luchtreizen, bizarre ontmoetingen, gevechten met inboorlingen,

juridische processen waarin de held wordt bijgestaan door een advocaat die enigszins op de hoogte

is van de gewoonten op aarde, diepzinnige discussies met filosofen over politiek en economie

en zelfs ontmoetingen met Plato, Democritos en Descartes.

De luchtreis vindt plaats in een grote houten kist,

zeer licht van gewicht, die hermetisch gesloten kan worden.

Het geheel werd aangedreven door een kristal en een zeil dat bewoog op zonnewind.

De straling van sterren werd zo omgezet in bruikbare energie.

Hiermee overbrugde het vaartuig afstanden van duizenden kilometers.

(Bron: Wikipedia)

 

Wat een bijzonder rijke fantasie had Cyrano hé ?

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit Cyrano De Bergerac logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zoektocht naar Cyrano stad fotografie,

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfstblaadjes en macro fotografie (Deel 1)

Van de tropische vlinders macro fotografie in Blijdorp,

keren we terug naar Dilbeek.

In de herfst van 2018 ging ik op zoek naar mooie herfstblaadjes.

Het was mijn bedoeling om die mooi gekleurde herfstblaadjes netjes te drogen.

Een oud telefoonboek is uitstekend geschikt voor deze droog-job 😎

Zo blijven de blaadjes mooi recht en kunnen ze langzaam drogen.

Op die manier blijven de mooie herfstkleuren 100% bewaard !

 

Na het drogen (ongeveer 3 maand) zocht ik een manier om die kleine

herfstjuweeltjes mooi belicht te krijgen.

Met licht van boven … Dat vond ik niet mooi.

Licht langs onder ?? Dat moet lukken dacht ik ! 😉

Men neme een mat witte plexiglas plaat…

Men legt die plexiglas plaat over 2 dozen van gelijke hoogte

Tussen en onderaan die dozen plaatst men een LED (dag) licht

en laat dit licht naar boven schijnen.

Op die plexiglas plaat plaats je een gedroogd herfstblad…

De kamer maak je donker en zie !

Deze self made belichting is best wel goed :mrgreen:

 

Het was mijn bedoeling om de kleinste details zichtbaar te maken…

Een nieuwe wereld wordt zichtbaar 😎

 

 

 

De camera is de Fuji XH1 met de Fuji 80mm macro lens.

Een briljant lensje trouwens !

Een zwart/wit bewerking van voorgaande foto.

Het is net een oud stratenplan, vind je niet ? 😉

 

 

 

De camera ‘hing’ aan een plooibaar statief boven het herfstblad.

Om een andere compositie te maken moest ik alleen het

blad verschuiven over de plexiglas plaat.

Afdrukken deed ik uiteraard met de afstandsbediening.

 

 

 

 

Een feniks vogel

zal voor eeuwig herrijzen

uit de dood opstaan

 

 

 

 

Als je de herfstblaadjes rustig kan laten drogen,

dan blijven de herfstkleuren perfect bewaard.

Ik was gefascineerd door de complexiteit van zo’n blad !

 

 

 

 

Een hoofdnerf vertakt zich in massa’s zij nerven !

Het geheel is zo complex als een stratenplan van een middelgrote stad !

 

 

 

 

Met een 23mm tussenring tussen de camera en de 80mm lens geplaatst,

kon ik nòg wat dichter komen 😎

Nu werd zelfs het bladmoes zichtbaar 😎

 

 

 

 

Verdroogd Chlorofyl

bewaard perfect haar kleuren

hoe wonderbaar toch ?

 

 

 

 

 

Als we nog wat korter bij het blad komen,

dan lijkt het wel of we in een andere wereld zijn beland !

De magie van het bijna onzichtbare,

de kracht van het kleine wereldje dat ik zo graag verken 😎

 

 

 

 

De laatste foto in dit logje…

In latere logjes ga ik nog dichter bij komen,

nog meer details zichtbaar maken die we met het blote oog niet kunnen zien !

dit met behulp van de Canon MPE-65mm macro lens op de Fuji body.

maar dat is voor later :mrgreen:

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfstblaadjes logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst macro fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Lentebloesems

“Lentebloesems”… zo zie ik je verwonderd deze blog-titel lezen 😉

“Lentebloesems”, eind september… bij dit koud regenweer en gure wind… ??

En ja, waarom ook niet hé ? 😎

Vandaag presenteer ik de witte bloesems van onze Japanse kerselaar !

Omdat het buiten killig koud en nat is,

schenk ik alle bezoekers van dit blogje, zomaar gratis en voor niets,

wat gezellige warmte uit mijn prille lentezon bloesem foto’s.

De foto’s zijn eind maart 2019 in ons voortuintje geshoot :mrgreen:

Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XH1 & de Fuji 80mm  f2.8 macro.

 

Wat ik zo betoverend mooi vind aan die witte bloesem blaadjes

is dat ze een licht roze, ongrijpbare kleur zweem bevatten.

 

 

 

Bloesems verdienen echt wel een Orton-filter bewerking vind ik…

Het Orton-effect legt zachtheid over het geheel 😉

 

 

 

Geel, wit en roze

kleuren van lentebloesems

zoekend naar de zon

 

 

 

 

Elk jaar weer ben ik verwonderd,

hoe honderden bloesembloemetjes zich ontvouwen in 1 dag !

Eerst zie je overal witte bloemknopjes verschijnen

en dan ineens, boem patat pats !

Pronken de kleine bloesem bloemetjes weer in al hun pracht 😎

 

 

 

 

Een Orton sausje erover gegoten,

om alles te verzachten… 😉

 

 

 

 

Door de heel beperkte scherptediepte van een macrolens,

kan je de achtergrond heel ‘flou’ maken,

zodat het onderwerp van je foto extra in de kijker komt.

Die geel/groene kleur onderaan,

is een groen/gele haag die 4 meter verder groeit.

In macro is het dus heel belangrijk om je onderwerp te plaatsen,

maar ook om de achtergrond zijn verdiende plaats te geven !

Juist dat gegeven maakt macro fotografie extra creatief én leuk 😎

 

 

 

 

De geuren van wit

subtiel kersenbloesemend…

Ze strelen mijn neus

 

 

 

 

Een vleugje ‘Orton’ filter effect voor de romantische zieltjes 😉

 

 

 

 

 

In onze Japanse kerselaar ga ik graag op zoek,

naar die typisch Japans/Chinees middeleeuwse aquarel onderwerpen

die ongeveer 2000 jaar geleden ontstonden.

In Japan noemt men deze aquarelstijl oa Sumi-e (Klik voor meer info)

Het heel sterke minimalisme in deze kunst stroming

werkt heel inspirerend en brengt rust vind ik.

Extra voorbeelden van sumi-e aquarellen vind je hier

 

Mijn nederige bijdrage aan de Sumi-e kunststroming 😉

 

 

 

En om het af te leren…

nog een Orton-filter bewerking van de foto hierboven…

Alle details verzachten om zo tot de essentie van de pure vorm

en de zachte kleur tinten te komen.

Mijn lens als aquarel penseel… 😀

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zonnige lente macro’s,

én de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Brussels Flowertime 2019 (Deel 2/2)

Zondag namiddag ben ik weer thuisgekomen van onze IJsland reis…

De weergoden waren niet echt met ons dit jaar 😳

We hadden dan ook flink wat regen en wind te verwerken !

maar gelukkig waren er ook wat dagen met zon en mooi licht 😎

Dit jaar heb ik zo’n 1800 foto’s gemaakt in IJsland !

maar die moet ik eerst ‘verwerken’ in mijn digitale donkere kamer 🙂

Ter info… we hebben in IJsland 1851,99km gereden in totaal.

Mijn volgende IJsland reis gaat helemaal anders worden denk ik.

Ik wil nooit meer de rondreis van het hele eiland doen,

maar stukje per stukje van dat prachtige land verkennen…

De westkant (fjorden enzo) bijvoorbeeld, of de oostkant, en vanaf daar

(vanuit een gehuurd huisje of chaletje als thuisbasis),

kleinere ritjes doen naar interessante natuurgebieden in die zone.

Je moet wel geluk hebben met het weer natuurlijk,

Vermits IJsland  bekend staat als het land van de 4 seizoenen op 1 dag…

Dan weet je het wel hé 😎

Geef me even de tijd om rustig mijn RAW foto’s te verwerken,

binnen enkele weken zijn de eerste foto’s klaar !

Busje IJsland 2019 komt er wel aan hoor :mrgreen:

 

Om mijn foto blogje terug in gang te trekken,

presenteer ik je deel 2 (en tevens het einde) van Brussels Flowertime 2019

 

Een bloem-kunstenaar kwam op het idee om bloemen als juwelen

te presenteren… Zijn/haar ? mooiste werk (in mijn ogen dan toch) zie je hier…

 

Als een juwelier

verwerkt de bloemist bloemen

tot bloem juweeltjes

 

 

 

 

Een herfst stilleven opgebouwd rond een plaaster hoofdje…

Je moet maar op het idee komen zeg ik dan !

 

 

 

Als je denkt dat de witbalans op deze foto verkeerd is,

dan heb je het echt wel mis hoor 😎

De blauwe takjes en blauwe rietstengels zijn wel degelijk blauw !

 

 

 

Omdat ik graag details zie in de bloemen,

zoom ik wat meer in op de essentie van dit heerlijk bloemstuk

 

Die oude kunstvorm,

bloemschikken op hoog niveau

bekoort me steeds weer

 

 

 

Een vierkant bloemen eiland,

langs onder verlicht met koud blauw licht,

de bovenkant werd subliem belicht door zacht warm licht…

Expoxy glazen ballen zweven in het rond (zo leek het)…

Hier werd bloemschikken tot zalige kunst verheven !

 

 

 

Uit het rijke aanbod van bloemen in de bovenstaande foto,

heb ik veel details gekozen…

Deze tropische bloem, een verzameling minibanaantjes, trok mijn aandacht :mrgreen:

 

 

 

Zes bloemblaadjes, zomaar in het rond dansend

vond ik betoverend mooi 😉

Als fotograaf moest je hier echt wel je best doen,

om geen “verbrande” foto’s over te houden…

Overal stonden lampen met fel licht opgesteld

om die bloemenkunst te belichten…

 

 

 

 

Als het licht echt wel teveel wordt,

dan moet je echt gaan onderbelichten om het geheel in evenwicht te houden.

Op die manier krijg je de hooglichten perfect belicht,

en de schaduwpartijen kan je nadien wat ophalen (2 tot 4 stops) zonder digitale ruis !

Een foto maken is dus niet zomaar op het knopje drukken hé ? 😎

 

 

 

Als afsluiter van dit bloemen logje…

Een foto van… Bloemen 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro & bloemen fotografie,

én natuurlijk de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk