Regendruppels macro’s na een regenbui (Deel 1)

We blijven in dit logje ook in het kleine macro wereldje…

Dat kleine wondere wereldje is voor mij een onuitputtelijke bron van inspiratie 😎

 

De camera is de Fuji XH1 met de Canon 100mm f2,8 macro lens

(omgerekend naar full frame formaat is dit nu een 150mm f2,8)

De Canon EF → Fuji FX adapter is de Fringer EF-FX Pro.

Deze adapter connecteert heel vlotjes de elektronica tussen de Fuji Body én de Canon EF lens.

Eén opmerking bij deze Fringer adapter : Het diafragma van de lens

kan je op de adapter zelf instelllen !

(Op deze macro lens is geen diafragma ring, omdat je het diafragma moet aanpassen

op de body van elke Canon camera.)

De ingenieurs van Fringer hebben hier dus een heel elegante oplossing aangeboden :mrgreen:

 

Genoeg technische uitleg…  😎

Druppeltjes na een regenbui…

Daar ga ik altijd graag naar opzoek.

Groot voordeel : Dit soort macro fotografie kan ik doen in onze eigen tuin 😉

 

ISO 100 , f4,5 , 1/125s , +0.7 EV

 

 

 

Een stekelige rozentak…

Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken dus 🙂

 

ISO 1250 , f5 , 1/300s , +1.3 EV

 

 

 

In deze foto is de eerste, heel lichte nachtvorst, reeds zichtbaar…

Als je dan buiten bent… zalig vind ik dat ! 😎

De eerste gezonde vries lucht inademen ! hhhmm… lekker 😉

 

ISO 1600 , f5,6 , 1/100s , +1.7 EV

 

 

 

Omdat het redelijk grijs was, was er niet echt veel zonlicht …

De ISO moet dan wat omhoog worden gepompt…

Maar omdat de Fuji XH1 IBIS (In Body Image Stabilisatie) aan boord heeft,

kan ik 3 tot 4 stops aan scherpte winnen met deze camera.

Bij 150mm kan ik gerust uit de losse hand op 1/50s nog scherpte foto’s maken !

Een zalige eigenschap waar ik heel veel gebruik van maak 😉

 

ISO 1600 , f5,6 , 1/100s , +1.7 EV

 

 

 

Onze Japanse kerselaar is een gedroomd model voor druppeltjes fotografie :mrgreen:

Deze foto is bij 1/40s geshoot en is nog steeds scherp waar ik het wil hebben !

IBIS is een heel mooi ding !

Omdat IBIS in de camerabody zelf verwerkt zit, geniet elke lens die je erop klikt

van dit enorme beweging reductie voordeel.

Zo kan de fabrikant zijn lenzen goedkoper maken !

Wat voor ons, fotografen, altijd heel mooi meegenomen is ! 😉

 

ISO 1600 , f5,6 , 1/40s ! , +1.7 EV

 

 

 

Het leuke van druppeltjes is, dat ze de wereld omgekeerd laten zien !

Het schooltje van Klavertje Vier omgekeerd gezien door dit druppeltje 🙂

(Zelfs bij 1/25s uit de losse hand is deze foto nog “relatief” scherp op het druppeltje,

maar lager (trager) moet ik zeker niet gaan… )

 

ISO 1600 , f6,3 , 1/25s , +1.7 EV

 

 

 

Zoeken naar druppeltjes is één…

Een mooie egale, zachte achtergrond, zonder storende elementen vinden is twee…

Macro fotografie is zoveel meer dan simpelweg op het knopje drukken hé ? 😉

In het begin van de macro leerschool is dat echt wel moeilijk om uit te zoeken,

wat, wie, waar, wanneer, hoe, hoe lang, hoe ver… enz enz

maar gaandeweg leer je héél veel dingen én doe je veel ervaring op.

 

ISO 1600 , f4 , 1/850s , +1.7 EV

 

 

 

 

Soms “verplicht” de macro lens je om een soort minimalisme op te zoeken,

als de licht omstandigheden even anders worden…

Dat héél kleine gebied tussen scherpte en onscherpte,

dát is het werkgebied van de macro fotograaf… 😉

 

ISO 1600 , f4 , 1/850s , +1.7 EV

 

 

 

Hoe een klein takje én een minuscuul klein regendruppeltje zo mooi kunnen wezen…

Het Klavertje Vier schoolgebouw omgekeerd in dit druppeltje…

Misschien is het je opgevallen dat ik meestal qua compositie regeltjes

de Regel Van Derden , of de Gulden Snede gebruik.

Die compositie “regels” zijn ooit ontstaan uit universele Griekse Tempel verhoudingen !

Omdat ik verzot ben op de antieke Griekse cultuur & wijsheden…

heb ik ook veel gevoel met de universele verhoudingen die ze hebben uitgedacht.

De ‘oude’ Grieken hebben ooit de basis van de Democratie ‘uitgevonden’…

In ons huidig staatsbestel is de democratie niet meer weg te denken hé ?

 

ISO 1600 , f4 , 1/480s , +0.7 EV

 

 

 

Wat omgekeerde takjes van onze Japanse kerselaar én het school gebouw in één piepklein druppeltje

 

ISO 1600 , f4 , 1/340s , +0.7 EV

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Op het uiteinde van dit flinterdun takje dacht ik een soort stierenkop te zien :mrgreen:

Het geheel vloeit heel mooi samen vind ik.

Zo zie je maar, een macro fotograaf heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn 😉

 

ISO 1600 , f4 , 1/210s , +0.7 EV

 

 

Et voila, we zijn aan het eind van een  eerste “na de regen druppels” macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op de druppeltjes macro fotografie,

en dat je van mijn (soms) technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

 

Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 5)

Van de vlindertuin in Virelles keren we terug naar ons bloementuintje in Dilbeek.

De gebruikte camera is nog steeds de Fuji GFX 50s, de 120mm macro lens van Fuji

samen met de 45mm Fuji extender (tussenring) geeft me een 1:1 verhouding.

(Vergeleken met een full frame camera is deze lens een 95mm)

Dat ik heel tevreden ben met deze uitstekende macro lens,

daar moet ik geen tekeningske bij maken hé 😉

 

Eén van de tientallen Juffertjes in het groen die in onze bloementuin groeien…

Het zijn prachtige bloemen, vind je niet ?

 

 

 

Goud gele bloemen in het warme avondlicht van juli…

 

 

 

Een Juffertje in het groen in haar laatste levens fase…

In deze droog en verdord uitziende bol groeien de zaadjes voor volgend jaar !

 

 

 

Wat de naam van dit plantje is weet ik niet,

maar wat ik wel weet is dat het een mooierdje is 😎

Die blauw paars én rode kleuren contrasteren mooi met het groen.

 

 

 

Een Bessenwants komt naar beneden…

Een veilig slaapplaatsje zoeken voor de komende nacht ?

 

 

 

In het zachte & warme avondlicht is het zalig om in het tegenlicht te werken !

Het lijken wel kleine monstertjes, octopus achtige aliens 😉

 

 

 

Twee verliefde Juffertje in het groen zaaddoosjes :mrgreen:

 

 

 

In onze bloementuin groeien ook een aantal kattenstaarten

We proberen deze plant niet te laten overwoekeren, maar van de andere kant

vinden we het toch wel mooie plantjes, zodat een deel ervan mag blijven bestaan.

Een opengebarsten stengel van een kattenstaart, volgepropt met zwarte zaadjes…

 

 

 

Had ik je al verteld dat ik verzot ben op die Juffertjes in het groen ? 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten, nog een lief Juffertje in het groen,

in een heel andere levens fase…

Ik vond het net een sierlijk danseresje :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn nieuwe ervaringen in het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 4)

Van de Speelse Spiegelingen in mijn vorig logje,

keren we terug naar het kleine macro wereldje in onze bloementuin.

De gebruikte camera is de Fuji GFX 50s,

maar nu niet meer met een ‘oude’ Canon macro lens.

Fuji heeft een 120mm macro lens in het GFX midden formaat,

maar de verhouding van die lens is maar 1:2, terwijl ‘echte’ macro lenzen allemaal

een vergrootverhouding van 1:1 hebben…

Wat meer uitleg over 1:1 en 1:2 lens vergroting verhoudingen:

De klassieke definitie van een macrolens is een lens met een maximale

vergrotingsverhouding van ten minste 1:1.

Dit houdt in dat een onderwerp in ware grootte kan worden vastgelegd

op de beeldsensor van de camera.

Een onderwerp van 10 mm wordt dus op de sensor geprojecteerd als een beeld van 10 mm.

 

Een maximale vergrotingsverhouding van 1:2 of ‘0,5x’

betekent dat hetzelfde onderwerp van 10 mm

op de sensor kan worden geprojecteerd als een beeld van maximaal 5 mm,

dus de helft van de ware grootte…

 

Nu heeft Fujifilm intussen een tussenring van 45mm uitgebracht,

die de 120mm macro lens van Fuji effectief naar een 1:1 verhouding brengt !

Die tussenring kon ik enkele maanden geleden kopen met 40% korting 😎

 

Genoeg tech lens verhouding  uitleg voor vandaag ! :mrgreen:

 

Een piepklein insectje op een witte margriet…

Zelfs bij f5,6 is de scherptediepte heel gering

en de achtergrond is lekker wazig !

Een zalige macro lens 😎

 

 

 

Een slaapmutsje bij warm avondlicht…

 

 

 

Volgens mijn opzoekingen zou dit een schorsvlieg (Mesembrina meridiana) zijn.

De vrouwtjes van deze hebben koeienvlaaien nodig om er een eitje in te leggen.

In die uitwerpselen van koeien zitten altijd veel larven van andere insecten

en dát is het voedsel van de schorsvlieglarve. Ze vreten ze allemaal op !!

De schorsvlieg vrouwtjes leggen in hun leven maar zeer weinig eitjes.

(Bij veel andere insecten kan dat gemakkelijk oplopen tot vele honderden eitjes.)

Bij deze vlieg schijnt het maximum ongeveer 5 eitjes te zijn !

Die verdelen ze dan goed over verschillende koeien vlaaien,

zodat een optimaal voortplantingsresultaat bereikt wordt,

dus slechts 1 eitje per koeien vlaai. :mrgreen:

De natuur is wonderbaar hé ? 🙂

 

 

 

Een Juffertje in het groen…

Er zijn verschillende groei stadia in het leven van deze bloem.

De heel kleine scherptediepte van de 120mm macro van Fuji

laat toe om bijna te ‘schilderen’ met deze lens 😉

Zelfs in de donkerste schaduwen zie ik nog heel veel details !

Dit lensje is echt wel kei goed ! 😎

 

 

 

Een hommel komt zijn nectar halen uit een Juffertje in het groen met blauwe blaadjes.

Het insect kon ik al mooi scherp krijgen bij f4 (de maximale diafragma opening )

 

 

 

Van slaapmutsjes krijg ik nooit genoeg 😉

Naast Juffertjes in het groen zijn het mijn lieveling bloemekes in onze ruige bloemen tuin

 

 

 

Een groene vleesvlieg rust uit…

f5, iso 640 , 1/2500s, -0,3 licht compensatie

 

 

 

Een slaapmutsje in de warme avondzon,

omringd door blauwe Juffertjes in het groen

en gele bloemen.

Zo fotograferen voelt aan als schilderen met je lens 😉

 

 

 

Nog een Juffertje in het groen,

mét blauwe blaadjes…

Is het geen schoonheid ? 😉

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Nog een Juffertje in het groen,

omringd door gele bloemen…

Door de kleine kanteling van de bloem,

leek het of deze mooie bloem poseerde voor mij 😉

Dit beeld doet me denken aan een Pas de Deux (een groet) uit de ballet wereld :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn nieuwe kijk op het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 3)

We vertoeven nog steeds in het kleine macro wereldje,

van de vlinders in Virelles keren we vandaag terug naar onze bloementuin.

De camera is nog steeds de Fuji GFX 50s met de 100mm macro van Canon.

 

In het kruidenhoekje staan de bieslookjes te pronken :mrgreen:

De bieslook stengeltjes zijn lekker bij de spaghettisaus of bij een slaatje.

 

 

 

Een Juffertje in het groen  met blauwe blaadjes…

Het zijn fascinerend mooie bloemen vind ik.

 

 

 

Een gevreesd roofdier komt eraan…

Die bladluizen zijn het lievelingskostje van het Lieveheersbeestje !

Hier zijn geen mieren om hun bladluizen te verdedigen,

zodat het 7 stippelig Lieveheersbeestje vrij spel heeft.

(Mieren “kweken en beschermen” bladluizen voor hun zoete nectar.

Met hun voelsprieten en poten “strelen” ze de bladluizen die daardoor hun nectar

afscheiden. Ze “melken” de bladluizen als het ware.

Zoete nectar in ruil voor bescherming…)

 

Noot: ik heb al gezien hoe mieren de lieveheersbeestjes verjagen

van bij ‘hun’ bladluizen (hun vee)

De natuur is iets wonderbaar hé ? 😎

 

 

 

Het is niet eenvoudig om alles min of meer scherp te maken…

De lange bloemstengel beweegt heel zacht in de warme wind…

Het lieveheersbeestje zit ook geen seconde stil !

Macro fotografie is zowat de moeilijkste discipline

in de fotografie, maar ook wel de meest uitdagende denk ik :mrgreen:

 

 

 

De kleinere bladluizen laten we liggen…

We gaan voor de dikke vette bladluizen boven aan de stengel ! 😉

 

 

 

Een bloem in wording…

 

 

 

In de lente en de zomer heb je soms dat heel warm, mooi & zacht avondlicht…

Het duurt echt niet lang, maar als ik het kan ‘vangen’,

dan ben ik blij 😉

 

 

 

Bijna dezelfde foto als de opener van dit logje,

maar er zijn veel verschillen…

Deze foto vind ik persoonlijk de beste van de bieslookjes.

 

 

 

Om dit logje voor vandaag heel zachtjes af te sluiten…

Een stilleven van Vergeet-mij-nietjes

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn kijk op het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben

Fietsen langs de Damse vaart (Deel 3 en einde)

Van de Speelse Spiegelingen spielerijtjes in Brussel

neem ik je nog eens mee naar Damme.

Het was een zalige fietstocht,

maar dat had ik al verteld in deel 1 en 2 van deze serie 😎

 

Het was al wat later in de morgen,

de nevelslierten en de mist was nu grotendeels verdwenen.

Het water , de groene oevers en de uitgestrektheid

van het vlakke land was prachtig om te zien :mrgreen:

Het geheel heeft een toets van subtiel minimalisme vond ik…

 

 

 

De aanhoudende zeewind geeft de bomen hun Damse vaart karakter 🙂

 

 

 

Hier hoor je alleen het zachte gekabbel van het traag stromende water,

de wind die de bomen streelt en het geruis van de wind in het riet…

Zalig hoor 😉

 

 

 

Een manueel te bedienen overzet veerpont…

 

 

 

Een lange bocht in het kanaal is ideaal om het karakter

van dit mooie polderland te onderstrepen…

 

 

 

Nu ja, ik moet eerlijk toegeven dat ik soms heel dicht bij de oever kwam…

Maar voor een mooie compositie te vinden moet een fotograaf

soms wat berekende risico’s maken 😉

Het enige wat me kon overkomen is een nat pak, so what hé ? 😎

 

 

 

Hier kreeg ik onder mijn voeten van mijn madam,

omdat mijn schoenen onder de modder zaten… :mrgreen:

Och ja zei ik, ‘k heb er toch een mooie foto aan overgehouden 😉

 

 

 

In het stugge gras en riet was de modder aan mijn schoenen rap verdwenen 😎

Die scheve bomen vind ik fascinerend, ze lijken wel te dansen , vind je niet ?

 

 

 

Toen ik weer te dicht bij het water kwam was mijn madam

er weer niet gerust in…

Pas maar op dat je niet in het water valt….

“Och ja, ik kan wel zwemmen hoor” was mijn antwoord 😎

 

 

 

Hier zat ik op de knieën, de camera een paar cm boven het water…

Mijn rechterknie zat bijna onder water want de oever brokkelde wat af … 😎

Omdat ik het LCD scherm van de Fuji XT1 kan verstellen,

kon ik heel goed zien hoe de foto zou worden.

Fotograferen op deze manier vind ik zalig !

 

 

 

Als afsluiter van de “Fietsen aan de Damse vaart” fotoreportage,

een van de meest rare bomen die ik ooit heb gezien :mrgreen:

We hebben hem tot “StekelvarkenBoom” gedoopt 😉

 

 

Et voila, we zijn aan het eind van “Fietsen aan de Damse vaart” serie gekomen.

‘k hoop dat je ervan genoten hebt !

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje in mijn tuin (Deel 2)

Van de fietstocht-fotoshoot, verleden jaar in Damme,

keren we terug naar eigen bodem.

We gaan vandaag verder met het ‘Kleine wereldje in mijn tuin’, dat ik lanceerde

op 19-7-2020. Lees of herlees dat logje hier

Inmiddels was ik al verliefd geworden op de fluweelzachte achtergrond (bokeh)

dat de Fuji GFX 50S me schenkt 😉

 

Een Juffertje in het groen (één van mijn lieveling bloemen trouwens),

stond daar te pronken voor mij 😎

 

 

 

Het lot van een purperen bloemblaadje,

hing letterlijk aan een zijden draadje !

 

 

 

 

Dat je met macro lenzen met een heel beperkte scherptediepte werkt

is inmiddels wel duidelijk denk ik 😉

De groene vleesvlieg is scherp,

terwijl de ondergrond al wazig (onscherp) is.

 

 

 

Een bezige bij, of liever gezegd, een bezige hommel !

 

 

 

Bij een andere hommel kan je duidelijk zien,

hoe het naarstige beestje in ruil voor zoete nektar,

het stuifmeel van vele bloemen verspreid…

De natuur geeft en neemt…

Fantastisch toch ? 😎

 

 

 

Zelfs de bieslookjes hebben suikers gemaakt voor de hommels !

 

 

 

Op zoek naar de ziel van een wilde roos…

De flinterdunne scherptediepte (én een vaste hand),

laat me toe om de meeldraden te isoleren in deze foto.

Onnodig te vermelden dat het minste zuchtje wind,

dit soort fotografie helemaal kan verknallen !

 

 

 

Een macro tafereeltje,

braaf en netjes  opgebouwd uit enkele basis regeltjes in de compositie leer…

1- De groene stengel verdeelt de foto perfect diagonaal

2-Het Zevenstippig lieveheersbeestje staat op een ‘regel van derden’ zwaarte punt,

zowel horizontaal als vertikaal 😉

Ken je klassiekers zeg ik altijd :mrgreen:

 

 

 

Zelfde kevertje, zelfde plant,

alleen is de vlak verdeling van het kevertje ietwat gewijzigd…

Het kevertje is nog niet in het midden van de foto,

zodat het lijkt of het insect onderweg naar “ergens” is.

Moest het kevertje nu voorbij het midden van de foto zijn,

dat zou het lijken of het kevertje wegloopt uit de foto…

Een heel ander kijk gevoel dus !

Wat ik hier echt wil benadrukken : Compositie en vlakverdeling

zijn héél belangrijk in een foto.

Ergens in je achterhoofd moet je de foto al gemaakt hebben,

nog voor je afdrukt…

Dat maakt fotografie zo verdomd fijn om te doen :mrgreen:

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te beëindigen…

Ben je ooit al onder een bloem gekropen

om de onderkant van de plant te bewonderen ?

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn kijk op het Midden formaat segment in de fotografie…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Fietsen langs de Damse vaart (Deel 2)

Eindelijn zijn we verlost van die tropische hitte ! :mrgreen:

Momenteel luister ik hier naar het heerlijke getik en geplons van de regendruppels

op ons dak, de buiten temperatuur is van 36º gezakt naar 22º ! Zalig is dat 😎

Van de verkoelende ijs-fotografie in het vorig logje, keren we terug naar Damme,

onze fietstocht naast de mistige maar ook verfrissende Damse vaart.

Door het vroege uur (vroeger dan 8:30u) was er veel verschil tussen puur wit licht

en pikke donker.  Het dynamisch licht bereik was dus heel groot !

Veel groter dan een camera aankan !

Je kan dat groot licht bereik deels opvangen door graduele grijs filters te gebruiken,

maar tijdens een ontspannende fietstocht heb ik daar echt geen zin in 😉

Als het nodig is, maakte ik gewoon een HDR belichting trapje van 3 of 5 verschillende

belichtingen, die ik daarna bewerk met het goedkope SNS-HDR tooltje.

SNS HDR heeft namelijk een heel leuke eigenschap !

Het maakt heel realistische eind beelden van je HDR trapje ! 😎

Deze tool geeft je als eindresultaat, datgene dat je met je eigen ogen zag als je de foto maakte  !

Er zijn vele andere HDR progjes, maar velen blazen het beeld op

(licht halo’s bijvoorbeeld)  en dat gedoe komt meestal storend over in mijn ogen.

In Photoshop kan het ook, maar SNS-HDR of PhotomatixPro doen hun dingetje veel beter 😎

 

Onder de bomen was er nog heel veel schaduw, terwijl in de lucht

de felle ochtendzon speelde met de mist…

De HDR techniek is hier zeker op zijn plaats…

Omdat nu het felle licht in evenwicht is met de donkerste schaduwen…

De details blijven behouden in zowel het licht als in het donker.

Zonder HDR zou ofwel het licht uitgebeten zijn (verbrand-overbelicht),

ofwel de donkere schaduwen zonder detail zijn… (dicht gelopen-onderbelicht)

 

 

 

De bomen van de Damse vaart wijken allen af naar links,

of naar rechts natuurlijk, ’t is afhankelijk welke richting je hier rijd 😉

De natuur is hier prachtig…. én het is hier fluisterstil !

 

 

 

Dit mooie landschap verdient een zwart/wit omzetting !

 

 

 

Wegenwerken op het jaagpad, lieten ons een kleine omweg rijden,

gelukkig eigenlijk, anders had ik dit moois nooit gezien 😉

 

 

 

Ergens aan de kust, was het nu Knokke Heist of meer richting Sluis…?

Het is niet echt belangrijk.

Het beeld spreekt voor zichzelf.

 

 

 

We hebben flink wat km’s langs de spuug lelijke Belgische kust dijk gereden…

Die lelijke appartement blokken storen me echt 🙄

Het ene restaurant na het andere, go-cart en fiets verhuur, cafe’s, prullaria winkels,enz…

Op het strand kan je een houten barakje huren om je strand spullen in te zetten…

Wat een opgeklopt gedoe hé ?

Hier kom ik echt nooit op vakantie… Geef mij maar de opaal kust in Frankrijk

of de verlaten kusten in Nl, Zeeland, Friesland…

 

 

 

Een poging om die houten barakjes te fotograferen zonder die lelijke

appartement blokken in het beeld te krijgen… 😎

 

 

 

Wat een verademing !

We laten de lelijke Belgische kust achter ons en fietsen terug naar Damme.

Een wankele houten wei afsluiting trok mijn aandacht …

 

 

 

Het bomen landschap verandert…

De eerste herfstkleuren worden zichtbaar,

de reflectie van de oevers in de Damse vaart  water boeit me

 

 

 

Zelfde landschap, maar dan frontaal gelijk met het water mee.

Duizenden herfstblaadjes drijvend  in het water,

een bijna rimpelloze reflectie in het bijna stilstaande water…

’t is hier zalig fietsen :mrgreen:

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

De boer heeft hier als als scheppend kunstenaar gewerkt !

Wij als toevallige toeschouwers, genoten van zijn mooie lijnenspel 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een tweede “Fietsen aan de Damse vaart” logje gekomen.

‘k hoop dat je ervan genoten hebt !

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Fietsen langs de Damse vaart (Deel 1)

Van het kleine macro wereldje op ons terras,

verhuizen we even naar het mooie Damme,

meer bepaald naar de Damse vaart.

De Damse Vaart is een kanaal in het noorden van de Belgische provincie West-Vlaanderen.

Dit kanaal is ongeveer 15 km lang.

Het kanaal verbindt de provinciehoofdstad Brugge met het Nederlandse grensstadje Sluis.

Het graafwerk voor dit kanaal startte na goedkeuring door Napoleon,

vandaar dat je ook soms de naam Napoleonvaart tegenkomt.

Vandaag neem ik je mee op een fietstocht langs de Damse vaart

Met onze fietsen op de trekhaak fietsdrager geplaatst reden we al heel vroeg naar Damme,

Heel vroeg omdat de meteo ochtendnevel voorspelde, waren we tegen 7u al in Damme.

Ochtendnevel in fotografie vind ik altijd zalig om te doen…

Vanop een parking in Damme was het nog eventjes fietsen tot aan de Damse vaart….

 

Heel fijne nevels maken het land diffuus en zacht,

in de verte kwam een eenzame fietser ons tegemoet 😎

 

 

 

De rust van het platteland…

de aangename verfrissing van de kleine nevel druppeltjes…

zalig gewoon :mrgreen:

 

 

Fietsen met een fotograaf is altijd wel effe stoppen voor nog een foto… 😎

De fijne nevels leggen een zacht waas over het land…

w

 

 

Groen met oranje mais stengels contrasteren tegen het nevelig grijs…

Je hoort hier niets… alleen het ruisen van de wind in de maisvelden.

Wat een rust ! :mrgreen:

 

 

 

We zijn bijna aan de Damse vaart gekomen nu.

De mist is zalig mooi geworden 😎

Het ochtendzonnetje doet haar best om door de mist te stralen !

 

 

Boven de bomen zie je reeds een gele “halo”,

dat is de ochtend zon die bijna door de mist nevels straalt.

 

 

 

Een gracht, parallel aan de Damse vaart.

Een pareltje van pure natuur kunst vind ik

 

 

 

Het jaagpad, naast de Damse vaart…

Dat het hier zalig fietsen is, dat moet ik je niet vertellen zeker ?  😎

 

 

Op sommige stukken van de Damse vaart, waar geen bomen staan,

zag ik dankzij de ochtendnevels een heerlijk minimalisme in het landschap

De uitgestrekte weilanden met koebeesten en het kanaal zijn zalig mooi om te zien :mrgreen:

 

 

Om dit logje voor vandaag te beëindigen…

Had ik je ooit al verteld dat ‘iets’ op de voorgrond in een landschap foto,

je foto een extra boost kan geven ?

en surplus, een landschap in portret modus maken is zeker niet verkeerd !

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een eerste “Fietsen aan de Damse vaart” logje gekomen.

‘k hoop dat je ervan genoten hebt !

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje in mijn bloementuin

Van de “Speelse Spiegelingen” in Brussel,

keer ik met plezier terug naar mijn redelijk verwilderd bloementuintje.

Het voordeel van een macro lens is dat je de die ‘verwilderde’ toestand heel goed

kan camoufleren 😉

Hier heb ik gewerkt met de Fuji XH1 én de Canon 100mm f2,8 macro lens.

De lens is via een Fringer adapter op de camera geklikt.

Als je vroeger veranderde van camera merk, dan moest je ook al je lenzen verkopen,

omdat die ‘oude’ lenzen niet op je nieuwe camera kunnen.

Wat je dus veel geld kost…

Maar met de komst van elektronische adapters kan je je oude lenzen blijven gebruiken,

op meerdere camera merken zelfs ! 😎

Omdat ik de evolutie bij Canon meer dan beu was

(ze luisteren niet naar hun klanten bijvoorbeeld),

ben ik met 100% tevredenheid overgestapt naar Fuji en Sony.

Al mijn ‘oud’ Canon glas kan ik verder blijven gebruiken bij Fuji & Sony 😎

Maar kom, genoeg geleuterd over camera merken…

We duiken in het kleine wereldje van mijn bloementuin ! 😉

 

Een piepklein kevertje verkent een slaapmutsje (Eschscholzia californica)

Zie je het kevertje ? 😉

 

 

 

Een Juffertje in het groen en een slaapmutsje,

omringd  door margrieten…

Het lijkt wel alsof ze praten, vind je niet ? 😎

 

 

 

De geringe scherptediepte van een macrolens vervaagt de achtergrond

op een fluwelen manier… een zalige lens eigenschap is dat.

 

 

 

Een eenzaam Juffertje in het groen…

Van deze prachtige bloemen kan ik uren lang genieten !

 

 

 

Twee verliefde bieslookjes…

 

 

 

Een Fraaie schijnboktor tussen de Vergeet-me-nietjes

 

 

Waarom moet je een bloem in zijn geheel fotograferen,

als een detail ervan ook mooi kan wezen 😎

 

 

Een Blinde bij (familie van de vlieg), komt snoepen van onze margrieten…

 

 

 

Een sierlijk zweefvliegje schuift mee aan de dis !

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag,

nog een kunstig Juffertje in het groen

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wondere kleine wereldje 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Het kleine wereldje in mijn tuin

In mijn vorige logje vertelde ik van de ruwe schoonheid én de grootsheid van IJsland !

Vandaag gaan we naar een heel andere plaats !

Namelijk , naar mijn kleine bloementuin 😉

Gewapend met de Fuji GFX 50S , een lensadapter voor Canon EF glas naar Fuji GFX

met daarop de uitmuntende Canon 100mm f2,8 1:1 macrolens.

Dankzij de 50 megapixel middenformaat CCD van deze Fuji, (is groter dan een full frame)

wordt de achtergrond heel zacht , fluweel zacht bijna.

Deze eigenschap heeft me oa overgehaald om deze camera aan te schaffen.

De camera is zeker niet goedkoop,

de GFX heb ik mezelf cadeau gedaan, ter gelegenheid van mijn pensioen 😎

Hier heb ik echt heel lang voor gespaard !

(en een leuke pensioen premie is natuurlijk mooi meegenomen 😉 )

Omdat het ook een systeemcamera is, is het gewicht redelijk laag.

Hij weegt iets meer dan een Fuji XT3 maar minder dan een Canon 6D bijvoorbeeld.

Ik denk wel dat dit de laatste camera is die ik ooit nog aanschaf 😉

 

Maar genoeg geleuterd over hardware…

Een piepklein insect op de witte bloemblaadjes van een margriet.

Als je werkt met een kleine CCD heb je meer scherptediepte en de achtergrond iets drukker.

Met een fullFrame CCD is het scherptegebied kleiner en de achtergrond zachter.

Met een middenformaat CCD heb je nog minder scherptediepte en een

fluweelzachte achtergrond. (mét de lens wijdopen – kleinste f-getal)

Een zalige eigenschap waar ik heel graag van gebruik maak 😎

 

 

 

De scherptediepte wordt hier zo klein dat het achterlijfje van deze bij scherp is

maar het kopje is niet meer in focus…

Het wordt dus veel oefenen met deze camera…

 

 

 

Door de grote CCD krijg je veel meer detail in je foto !

Als ik 3/4 van een foto wegsnijd, hou ik nog meer informatie over

dan bij een aps-c camera 😉

 

 

 

 

Het macro werk van snel bewegende bijtjes effe van kant leggen…

Dit Juffertje in het groen is zeker een zalig foto model 😉

 

 

 

Bloemekes talk…

 

 

Een hommel snoept van een Juffertje in het groen…

 

 

 

Het Zeven stippelig Lieveheersbeestje is op weg naar zijn walking diner…

Bladluizen zijn het lievelingkostje van deze bladluis predator ! 😉

 

 

 

Hier kan je echt de heel geringe scherptediepte zien van de 100mm Canon lens op de Fuji.

Ondertussen heb ik de Fuji 100mm macro 1:2 kunnen uittesten met een 45mm tussenring,

die de fuji lens op 1:1 brengt.

De kwaliteit van die foto’s is stukken beter dan met deze Canon macro lens !

Maar dat is voor later eens 😉

 

 

 

Een nieuwe camera is altijd wat wennen,

Een totaal nieuwe camera uit het middenformaat segment

is gewoon helemaal opnieuw beginnen met fotografie 😉

Maar het went snel. Het is géén sportcamera, zoveel is zeker,

maar sport doe ik nooit of heel zelden

(daar heb ik mijn Sony A7 R2 nog voor als het moet)

Maar het gebied in het dynamisch bereik, tussen fel wit en pik donker is echt fenomenaal groot.

Voor landschap fotografie is dat heel mooi meegenomen natuurlijk 😎

Btw, alle foto’s in mijn logjes (tot nu toe) van IJsland 2019 zijn ook met deze camera gemaakt.

 

 

 

We eindigen dit logje met een bezige hommel…

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie.

Ook mijn kijk op de overgang van Full frame naar Midden formaat…

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk