Het kindje van onze dochter is ons kleinkind

Het hoeft niet altijd over natuur te gaan in mijn logjes hé.

 

Sinds kort heb ik een fantastisch fotomodel om samen leuke foto’s te maken 😀

Onze kleine rakker, Annabelle, de dochter van onze dochter is mijn topmodel :mrgreen:

 

Als je als jonge ouder een kindje krijgt, dan besef je niet echt wat je overkomt !

Wel, als je grootouder wordt, dan is dat WOOW gevoel mogelijk nog groter 😎

Hoe zo’n klein ukje de opgebouwde orde in je leven overhoop kan gooien 😀

Maar ’t is zalig hoor 🙂

Grootouder zijn is plezant … Nu hebben we iemand om lekker te verwennen 😉

 

Ons Annabel eet haar eerste patatjes met rode biet …

Wat zit opoe daar toch te doen met dat gekke zwarte kastje denkt ze 😀

 

 

 

 

Alle foto’s zijn gemaakt met de Canon 85mm f1.2 ,

vastgeklikt via een Techart adapter op de Fuji GFX.

Lens en camera zijn echt wel een ultieme droom combinatie !

De flinterdunne scherptediepte van deze lens is ideaal voor portret fotografie.

Er is geen kunst of flits licht gebruikt, alleen het daglicht dat in onze keuken binnen schijnt.

En… Annabel, als super model, die geen enkele seconde stil zit 😎

 

 

 

 

Mijn dochter houd van tierlantijntjes…

dat merk je wel hé 😆

 

 

 

 

 

Annabelle maakt er een spelletje van om haar gezicht ,

in de tegenovergestelde richting te draaien

als die van waar het lepeltje met eten komt… 😉

De mimiek op haar snoetje is ongelooflijk vind ik 😆

 

 

 

 

 

Ze doet net of ze zich van geen lepeltje bewust is…

Ze heeft heel onlangs ontdekt dat er op haar actie een reactie van de mama komt !

De volgende stap is dingen laten vallen en mama/papa zullen die dan wel oprapen 😎

Er is nog zoveel te ontdekken in haar leven 😉

 

 

 

 

Om dit logje af te ronden…

Deze laatste foto is er eentje die ik heb ‘gecompileerd’ uit een lange serie foto’s

die we samen gemaakt hadden toen Annabelle ongeveer 4 maand oud was.

Een schapenvelletje, wat zomerlicht in onze slaapkamer,

Annabelle, mijn dochter en schoonzoon, mijn madam en ikke…

We hebben honderden foto’s gemaakt !

(allee ja, ik maakte de foto’s, zij waren mijn assistenten 😆  )

Uit deze serie heb ik in het geheim een selectie gemaakt

om deze grote verzamel foto laten drukken op een mat aluminium achtergrond.

Deze 70x40cm grote foto was dan ook mijn nieuwjaar cadeau

voor mijn dochter en schoonzoon Michiel.

Ze zijn er dolgelukkig mee 😀

Meer moet dat niet zijn hé ? :mrgreen:

 

 

Kleinkind

Grootouders mogen

hun kleinkind graag verwennen

ze houden ervan

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn baby fotografie

én uiteraard het haiku poëzie woordje uit eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Advertenties

IJSLAND – De waterval Goðafoss (Godafoss) (IJsland part 58)

Het is bijna een maand geleden dat we via mijn blogje in IJsland vertoefden…

Wat vliegt de tijd hé ?

Hoogtijd dus om onze schade in te halen :mrgreen:

 

een klein maar pittig detail:
Bij het publiceren van mijn vorig IJsland blogje,
op 19 december 2018,
werkte ik nog ijverig voor mijn werkgever 😀
2 dagen later ging  ik met pensioen 😎

 

Dit logje gaat verder op het vorige IJsland logje.

Namelijk, de omgeving rond de enorme waterval van Goðafoss (Godafoss)

 

Je hebt zeker al gemerkt dat ik heel graag met filters werk,

vooral met graduele grijsfilters en/of met little of big stoppers.

Met één of meer graduele grijsfilters kan je het teveel aan licht in de lucht

gelijktrekken aan het licht op de grond.  (Het dynamisch licht bereik verhogen)

Zo voorkom je over én onderbelichting.

Bij stromend water gebruik ik graag een filter die het licht overal tegenhoud.

(of voor beweging in het algemeen)

Een little (5 stops) of een Big (10 stops) stopper, of beiden voor de lens geschoven.

De licht stoppers worden eventueel samen met een graduele grijsfilter gebruikt.

Sluitertijden van enkele minuten is met deze filters zeker geen uitzondering !

Natuurlijk moet je een stevig statief gebruiken, anders is je foto 1 groot waas 🙂

Bijkomend voordeel van een lange sluitertijd is

dat je de kleuren als het ware gaat stapelen !

De kleursaturatie neemt toe en dat is dus mooi meegenomen 😎

Ook de details van dichtbij worden geaccentueerd

(als je correct scherp hebt gesteld tenminste…)

Het is logisch dat alles wat beweegt in de foto tot een waas verglijd,

(persoonlijk) vind ik dat veel mooier dan een “bevroren” waterval foto

waar je elk druppeltje apart kan zien.

 

Het is een kwestie van smaak natuurlijk…

 

 

 

 

 

Het bulderend nat

de waterval der goden

blaast me ontzag in

 

 

 

 

In dit constant natte gebied groeien taaie korstmossen

Ze geven dit woeste land zijn (of haar ?) karakter.

Het kleuren palet van deze mossen is schitterend vind ik !

Het gaat van lichtgroen naar donkergroen, van lichtgeel naar diep oranje

en vandaar naar warme en intense okerkleuren.

Hier kan ik urenlang van genieten…

Btw, deze foto’s zijn rond 6 uur am genomen

want vanaf 8,9 u am stromen de toeristen hier toe…

Dan kan je hier geen enkele natuurfoto meer nemen 👿

Sommige toeristen zijn zelfs zo lomp dat ze voor je camera komen staan,

terwijl je nog bezig bent met een lange sluitertijd opname… 😈

En geef toe… een foto van dit betoverend mooi landschap maken,

terwijl er tientallen of honderden mensen voor je lens lopen…

dat is niet doenbaar hé 😥

 

 

 

 

De zon kwam op ,

zonder grijs filters/stoppers zou deze foto overbelicht zijn geweest !

Nu zie je nog details in de lucht én ook de voorgrond is perfect belicht 😎

Ook hier ben ik de kleursaturatie van de grijsfilter heel dankbaar !

 

 

 

 

De rotsen zijn hier spekglad van de mossen, wieren, waterplanten…

Je moet echt heel goed oppassen en minstens 2 stappen vooruit denken.

Hier wil je echt niet naar beneden vallen hoor ! 😕

De opstuivende waternevels vormen op hun beurt kleine beekjes…

Het is een wondere wereld daar in IJsland ! :mrgreen:

 

 

 

 

 

Een muur van water

geboren uit een vulkaan

buldert hier voorbij

 

 

 

 

Als je hier op een min of meer droge rots gaat zitten,

genietend van het landschap om je heen…

in de verte hoor je het nu doffe gebulder van de waterval

overal om je heen hoor je water klateren en druppelen…

Dát zijn genietmomentjes, zen momentjes

effe alles vergeten, één worden met het landschap !

Zaaaalig hoor 😉

 

 

 

 

 

Binnen enkele jaren zal de uitgesleten rotspartij,

op de rechterkant van de foto ineenstorten.

Laat ons hopen dat er dan geen toeristen meegesleurd worden.

Maar tegen dan is dit gebied natuurlijk al lang afgesloten.

Maar ik heb veel dwaze toeristen gezien in verboden te betreden gebieden,

dus zal het me zeker niet verwonderen,

dat een paar dwaze toeristen daar hun ultieme maar  allerlaatste selfie maken.

 

Interessant detail… op 3/4 rechts, zie je daar die witte nevel opstijgen ?

Dat is de waternevel wolk boven de Godafoss waterval :mrgreen:

 

 

 

 

Soms waan je je hier op een andere planeet !

IJsland is hét land van de tegenstellingen 😎

Deze grillige rotsformaties zijn geboren uit vulkanen en vulkaan uitbarstingen.

Het geheel voelt echt onaards aan !

Omdat we hier omringd waren door rotspartijen

was het hier bijna perfect stil :mrgreen:

Alleen het geluid van een klein beekje kon je horen

en het geruis van de wind door het stugge gras

De kleuren in dit kleine paradijsje vond ik betoverend !

“Beam me up Scotty…”…

 

 

 

Om dit logje te eindigen:

Op dit betoverend mooi landschap wil ik graag een “Orton” bewerking uitvoeren…

Alles wordt wat verzacht, de kleuren worden intensiever

Het land zelf verglijd als in een droom… 😎

 

 

Et voila zie …

we zijn weer aan het eind van mijn IJsland fotoserie (editie 58 reeds !) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk mijn nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Normandië – Étretat (Deel 9)

Het is me wat met al die sneeuw in Duitsland, Oostenrijk en noem maar op…

Normaal gezien vertrokken we deze ochtend naar Mittelberg, Oostenrijk,

voor onze jaarlijkse sneeuw-portie &  wandelvakantie.

Maar helaas ! Onze reis is nu met een maandje uitgesteld 😦

Alle bergwandelwegen zijn ginder dicht, wegens lawinegevaar…

de meeste ski-pistes zijn daar ook gesloten, wegens lawinegevaar…

Zelfs een paar grote hoofdwegen zijn afgesloten wegens lawine’s

en omver gevallen bomen…

Op sommige plaatsen ligt er bijna 4 meter sneeuw !!

Waar de wind de sneeuw opeenhoopt en blaast

zit de sneeuwhoogte tot aan de  dakgoot van de huizen !

De webcam’s van ginder geven ons hallucinante beelden !

Dus, blijven we liever nog wat veilig wachten in ons miezerig regenlandje,

tot het gebied ginder weer toegankelijk is :mrgreen:

Gelukkig konden we heel soepel en zonder onkosten onze reis omboeken

naar een later tijdstip !

 

Maar weet je wat ?

We gaan nog eens naar Frankrijk, naar Étretat in Normandië. :mrgreen:

 

Hoog boven de zee,

genieten we van het uitzicht op de ‘olifantenslurf’ van Étretat.

Een lekker briesje zilte zeewind verjaagd de kleffe zonnewarmte

Zalig 😎

 

 

 

 

Soms nodigt een foto me uit om er nog iets extra mee te doen 😉

Waarom zou ik dit ook niet spiegelen ?

Een krijtrots zeemonster rijst op uit de oceaan 😀

 

 

 

 

Die gele bloemen

brengen fleur in dat landschap

én in mijn foto

 

 

 

 

Op een gegeven moment ging ik bewust op zoek naar details in dit landschap,

details die ik kan gebruiken om er nadien spiegeling spielerijtjes mee te maken.

Het spreekt vanzelf dat niet alle foto’s geschikt waren voor mijn spiegel dingetjes

maar die ‘mislukte’ foto’s ga je hier niet zien hoor,

die zijn allang naar het digitale walhalla geknald 😎

Wat ik hier toon, is wat ik zelf de moeite waard vind natuurlijk 😀

Foto 1 als bron voor mijn spielerijtjes 😉

 

 

 

Ladies and gentleman,

may i present you :

The Battleship : Normandia !   Klik Hier: Tadaa !! 😆  :mrgreen:

 

 

 

Een gratis photoshop “action” die ik ooit eens van het net had geplukt,

maakt een puzzel van 56 stukken van mijn foto

’t is eens wat anders hé ? 😀

 

 

 

 

Hier lijkt het wel of ik in de lucht hang…

Niets is minder waar hoor !

Met een breedhoeklens op 16mm kan je veel van de foto wegsnijden

 

 

 

 

En weer had ik iets leuk gevonden om mee te spiegelen !

 

 

 

 

De eroderende krachten van de zee zijn immens hé !

Hoeveel eeuwen, millennia waren er nodig om deze ‘olifantslurf’

uit deze krijtrotsen uit te slijten ?

Dit plekje is speciaal gekozen, omdat je van hier, de andere slurf verderop

in het midden van deze slurf ziet opduiken.

 

 

 

 

 

Een zee van grasjes

zachtjes golvend in de wind

er krijst een zeemeeuw

 

 

 

 

 

Als we wat verder gaan wordt het uitzicht ook weer totaal anders.

De groene aanwassen die 2 foto’s geleden nog dichtbij waren,

zijn nu veraf.

Maar nieuwe elementen komen in het zicht !

Hier kan ik leuke dingen mee doen, dacht ik toen 😀

 

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Na wat wegsnijden en kroppen kon ik een spiegeling maken,

die me best wel interessant leek.

Met als resultaat :

Een reusachtig zeemonster, krampachtig zwemmend,

komt uit de diepte der zeeën op ons af ! !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie,

de spiegeling spielerijtjes én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfst in Sint Martens Bodegem

De drukte en het geloop met de ‘feestdagen’ is weer eens achter de rug 🙂

En daar ben ik zeker niet kwaad voor !

Met de volgende kerst en nieuwjaar is de kans groot,

dat mijn madam en ikke ergens in de bergen van Oostenrijk zitten,

om daar te genieten van de zalige rust en de speciale sfeer ginder :mrgreen:

 

Maar dat is een zorg voor later…

Vandaag (tijdstip van deze fotoshoot: eind november 2018),

doen we de “4 beken” wandeling in ons dorpje, Sint Martens Bodegem.

Ik was gewapend met de fuji XH1 én de zalig lichte 100/400mm telelens 😀 .

Door de heel late winter en de slabakkende herfst kon je genieten tot eind

november van de herfstkleuren…

De 100/400mm telelens heeft een boterzacht bokeh en is daardoor

heel geschikt voor (pseudo) macro of de betere close-up fotografie.

 

Het late november namiddaglicht was zacht en warm,

ideaal om de herfstkleuren in te vangen :mrgreen:

 

 

 

 

 

Sterft

 

In het warme licht

van de herfst namiddag zon

sterft een boom blaadje

 

 

 

 

 

 

Het boterzachte bokeh dat de 100/400 lens maakt vind ik zalig ! Info Bokeh : Klik hier

In de onscherpte van de achtergrond ontstaan cirkels van licht :mrgreen:

 

 

 

 

Een stervend blad,

ooit was het groen en fris

Nu is het verdord en droog…

weldra vergaat het blad  tot humus

de immer weerkerende cyclus van leven en dood.

 

 

 

 

 

Tiens, wat doet deze porseleinen isolator in deze herfst fotografie serie ?

(hoor ik je denken 😎 )

Nu ja, ik vond het echt wel iets hebben…

Hoe piepkleine mosjes op dit steriele porselein kunnen overleven !

Ons moeder natuur heeft voor alles wel een oplossing hé ? 😉

 

 

 

 

 

Rietpluimen in ons voortuintje…

Dit zijn echte woekerplanten !

Een paar jaar geleden dacht ik dat ik ze helemaal uitgeroeid had…

als een riet-terminator ging ik te keer ! :mrgreen:

maar helaas pindakaas…

Verleden jaar groeiden ze gewoon terug ! De rakkers hé  😀

 

 

 

 

Onze Japanse  kerselaar is een bron van inspiratie voor mij 😎

In de lenze als de wit met roze bloesems bloeien

en in de herfst als de blaadjes rood & leerachtig worden.

In het warme licht van de herfst namiddag kleuren ze heel mooi vind ik.

Ik kan heel lang naar deze kleurenpracht kijken :mrgreen:

 

 

 

 

 

Moet een foto scherp zijn ?

Liefst wel hé, allee ja, meestal dan toch 😀

Maar soms, als ik een gevoel wil uitdrukken,

dan maak ik graag gebruik van de mooie onscherpte eigenschap

Deze foto (van struiken) heb ik heel bewust onscherp genomen

omdat ik ‘weg mijmeren, weg dromen‘ wou visualiseren  😉

 

 

 

 

 

 

Vermoeid

 

Je droge blaadjes

zijn vermoeid en verdorren

weldra sneeuwt het rood

 

 

 

 

 

Als afsluiter van vandaag…

Een rietpluimpje in de warme herfst avond zon.

De minuscule bokeh cirkels in de achtergrond zijn veroorzaakt door de telelens.

Bij sommige lenzen heb je 5 hoek of 6 hoek cirkels… (die vaak storend werken)

maar als  ik mooi ronde bokeh cirkels zie in de foto,

dan vertelt me dat veel over de uitmuntende lens kwaliteit  :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst én herfstlicht fotografie

én uiteraard de haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 2)

2019… Het eerste jaar als gepensioneerde met zalig veel vrije tijd om in te vullen,

dit alles met leuke dingen die ik graag doe ! :mrgreen:

 

Maar eerst wil ik jou, teergeliefde bezoek(st)er, toch eens ferm bedanken

voor al je bezoekjes en commentaren hier op mijn blogje !

Dikke merci hoor ! 😎

Misschien dat hier binnenkort ook wat tekeningen komen,

nu ik meer tijd heb om de edele tekenkunst terug te hervatten…

Ook in fotografie kan ik me nu lekker voluit laten gaan 😀

 

Voor de rest wens ik je een leuk & creatief 2019,

zeker en vast een goede gezondheid en een handvol geluk,

moge een groot deel van je wensen waar worden 😀

 

Kom je mee naar het ongelooflijk mooie NMBS station: Luik Guillemins ?

Of de architect Calatrava hier persoonlijk veel heeft aan gewerkt of niet,

dat is niet echt belangrijk (in mijn ogen dan)…

De sierlijkheid en de enorme complexiteit van dit gebouw spreekt voor zich…

In mijn fotografie hier, probeer ik het gebouw te laten spreken…

 

 

 

 

Onderstaande foto is een spiegeling van hierboven…

De grootsheid van gotische kathedralen proefde ik hier…

 

Kathedraal

Lijnen vertellen

net als in kathedralen

van hun eeuwig zijn

 

 

 

 

 

De combinatie van staal en voorgespannen beton is speels…

sierlijk elegant en tegelijk gedurfd !

 

 

 

 

 

Dezelfde plaats als hierboven,

hier heb ik enkel mijn gezichtspunt bijna 180 graden gedraaid.

De grote steunbalk die hierboven op 1/3 links boven was

is nu helemaal rechtsonder geplaatst in de compositie,

wat een totaal andere sfeer geeft.

Dit gebouw wordt echt wel boeiend ! :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Mystiek

 

Wat spiegelingen

brengen Oosterse mystiek

in Luik Guillemins

 

 

 

 

 

Wit geverfde metalen draaglijnen

vast verankerd in het witte beton.

Dit gebouw lijkt wel te leven !

 

 

 

 

 

Het is bijna niet te vatten,

hoe dit gebouw ooit is gebouwd !

Lijnen, bogen, krommingen, horizontale rechten…

ik gooi bewust onder en boven, links en rechts door elkaar hier !

Het gedurfd perspectief in dit gebouw neemt echt een loopje met je ogen 😎

 

 

 

 

Het boeiende spel van licht en schaduw begint als de hemel donkerder kleurt…

Witte wolken worden blauw…

Het karakter van het gebouw verschuift…

Het maagdelijke wit wordt staalblauw 😉

 

 

 

 

Tijd…

In een stationsgebouw is tijd een belangrijk iets

(tenminste als de treinen op tijd rijden… 😯 )

Aan deze foto mankeert nog iets anders …

Het geheel  is te statisch naar mijn gevoel

 

 

 

 

Een simpel Gaussiaans filtertje op een selectie in Photoshop

brengt het geheel in beweging :mrgreen:

Alleen de tijd is hier verstild,

terwijl de reiziger in beweging is !

opzij opzij opzij,

maak plaats maak plaats maak plaats

we hebben ongelooflijke haast 😆

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spiegeling spielerij fotografie.

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

 

IJSLAND – De waterval Goðafoss (Godafoss) (IJsland part 57)

Het weer blijft regenachtig, kil en somber…

Het is amper 17uur en het is al bijna donker…

Balen hé ? 😦

In mijn vorig blogje vertoefden we in het zonnige Normandië,

waar ik over de kustwateren en krijtrotsen vertelde…

 

Vandaag vertelt mijn blogje ook van water en rotsen,

maar dan in de overtreffende trap qua woestheid en WOOW gevoel :mrgreen:

Water is nergens zo imposant en overweldigend als in IJsland 😎 !

 

Kom je mee naar de imposante Godafoss  ❓

De Goðafoss, wat ’Godenwaterval’ betekend,

is een waterval in de rivier Skjalfandafljót en is ongeveer 30m breed en 12m hoog.
Het Lavaveld waar deze rivier doorloopt is 7.000 jaar oud

en komt van de schildvulkaan Trolladungja.

De waterval heeft zijn naam te danken aan de hoofdboer van Ljósavatn

(een boerderij in de buurt van de waterval).

Toen hij thuis kwam van de jaarlijkse vergadering van het Alþing (Alting), in het jaar 1000,

heeft hij de afgodsbeelden uit zijn tempel op deze plaats in het water gegooid.

Er was namelijk besloten het christelijke geloof aan te nemen !

De waterval ligt in Mývatn district in centraal-noord IJsland,

aan het begin (of eind) van de Sprengisandur route die dwars door het binnenland voert.

 

Het eeuwige gedreun en geruis van het neersmakkende water,

kan je al van kilometers ver horen !

De immer aanwezige waternevels maken dat je kletsnat wordt !

Degelijke regenkleding én beschutting voor je lens én camera is wel nodig hier !

(een plastiek zak is prima om je lens & camera te beschutten)

 

 

 

 

Hier moet je echt heel vroeg aanwezig zijn

om mooie natuurfoto’s van dit machtig spektakel te maken !

Om 09, 10uur am stromen de busladingen krioelende toeristen toe…

en is het bijna onmogelijk om nog een natuurfoto zoals dit te maken 🙄

Berg laarzen met een dik rubber profiel zijn echt wel nodig…

Want hier wil je echt niet uitglijden hoor… ! 😥

 

 

 

 

 

 

Oorverdovend

Woeste waterval

je sound is oorverdovend

ik voel me nietig

 

 

 

 

 

 

Om dit landschap correct te belichten

(het dynamisch lichtbereik tussen donker en fel licht te egaliseren)

moet je echt wel werken met graduele grijsfilter(s)…

Onze ogen kunnen een smak meer dynamisch lichtbereik aan dan een camera.

Om hetzelfde beeld te krijgen in onze foto, dat onze ogen zien,

gebruiken we graduele grijsfilters die het licht boven,onder of in het midden afzwakken.

Vroeger werkte ik met Lee filters,

momenteel met Kase filters (die zijn optisch veel beter, +-10% scherper en bijna onbreekbaar ! )

 

 

 

 

 

De Godafoss waterval is echt wel imposant hé ? 😀

Om de dynamiek van het neerstortend water te accentueren,

gebruik ik naast de graduele grijsfilter(s) soms een ND (Neutral density) filter

om het licht over de hele lijn af te zwakken.

Zo kan ik de sluitertijd wat langer maken.

Het water vervloeit dan tot een wazig geheel en de onbeweegbare punten

worden gesatureerd qua kleur en licht dynamiek.

In deze omgeving foto’s maken is niet echt simpel,

omdat je lens (én) filters nat worden door het stuifwater…

Een goed én droger (minder nat) plekje opzoeken is hier de boodschap ! :mrgreen:

 

 

 

 

 

Boven op een inham van de rivier Skjalfandafljót,

die uitmond in de Gofafoss,

kan je van rots naar rots proberen gaan…

op eigen risico natuurlijk, als je daar valt of uitschuift ben je drijfnat 😯

De rotsen zijn slijmerig glibberig van de groene waterplanten !

Maar toch heb ik het geriskeerd :mrgreen:

En ik ben blij dat ik het heb gedaan,

want het levert me heel leuke foto’s op ! 😀

(ik had daarna wel natte voeten, maar dat kon de pret niet drukken 😉 )

 

 

 

 

 

IJsland !

Land van IJs en vuur

bulderend water en wind

mijn ruige IJsland !

 

 

 

 

 

 

We volgen het wild kolkend water van de waterval…

Een paar honderd meters verderop vonden we een piepkleine inham…,

hhhmm … laat ons dat eens verkennen 🙂

Het ontdekten daar een windstil plekje, vreedzaam & rustig…

Een kleine waterval stroomde zacht  klaterend naar beneden…

Het was een rustplekje vol zalige stilte 😎

Het rode oer in het gesteente, de fris groene grassen en planten !

Wat een kleurcontrasten !

Met de little stopper kon ik het stromend water laten verglijden tot een waas…

Dat zijn top momentjes in het leven van een natuur fotograaf hoor 😉

 

 

 

 

 

 

Van bovenstaande foto had ik nadien een ‘orton’ bewerking gemaakt …

dit in een romantische bui 😆

Het breekt geen potten, maar ik vind het persoonlijk wel mooi

en dat telt hé 😉

 

 

 

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van mijn IJsland serie (editie 57 reeds !) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk mijn nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Normandië – Étretat (Deel 8)

De laatste dagen was het weer niet echt om over naar huis te schrijven…

Wind, regen of ijskoud vochtig vriesweer…

Brrrr, dit soort guur winterweer mogen ze hebben hé 😥

 

Als het droog is en het vriest dat het kraakt of er ligt een dikke laag sneeuw,

dan kan je lekker buiten komen om te wandelen en te genieten :mrgreen:

Je moet dan natuurlijk warme winterkleding aantrekken hé 😆

 

Wat dacht je ervan om nog eens naar de warmte van Frankrijk te gaan ?

Naar Étretat in Normandië bijvoorbeeld  💡

Ga je mee ❓

 

Een zicht op een deel van Étretat

Boven op de krijtrotsen zie je duidelijk de kleine kapel én de stenen naald

die ik in “Étretat Deel 6” had besproken.

 

 

 

 

Toen ik me 180 graden omdraaide ,

zag ik net niet de beroemde olifant slurf van Étretat.

Die is nog verstopt achter de krijtrotsen (de sloeber 😀 )

De kleine witte en zwarte vlekjes boven op de krijtrotsen,

zijn mensen die boven op de krijtrotsen wandelen…

Om je een idee te geven van de indrukwekkende afmetingen van deze kust  :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

De beroemde olifant slurf van Étretat !

De natuurelementen hebben tienduizenden jaren nodig gehad,

om dit uniek meesterwerk uit de krijtrotsen te beeldhouwen !

Het doet je wat als je daar boven staat

en kan genieten van dit magistraal uitzicht 😎

 

 

Slurf

De olifantslurf

uitgesleten in krijtrots

voelt indrukwekkend

 

 

 

 

 

 

De immer aanwezige brutaaltjes…

Zeemeeuwen zijn echt wel brutale diefjes & slimme rovers !

Als je niet oppast, stelen ze de boterham uit je hand 😀

(ik spreek uit ervaring… :mrgreen: )

Oppassen dus met deze rakkers in je buurt !

 

 

 

 

 

Bij deze foto zal je wel denken dat ik halsbrekende toeren heb uitgehaald

om deze foto te maken…

Echt niet hoor 😀

Hier stond ik super veilig op een dikke beton plaat,

met stevig verankerde ijzeren leuningen.

In Étretat  heb je echt wel ontelbare spectaculaire uitzichten !

 

 

 

 

 

Het  stadje Étretat,

veilig ingebed door krijtrotsen enerzijds

en talrijke heuvels anderzijds…

 

 

 

 

 

Eeuwen

Eenzame krijtrots,

hoeveel eeuwen kijk je al

naar de oceaan ?

 

 

 

 

 

 

Nog een foto als dimensie vergelijking…

Zie je dat kleine stipje, links boven op de rots ?

Dat is een mens zoals jij en ik…

Als je daar boven staat,

en je laat je gedachten wegwaaien in de zeewind…

dan voel je je echt wel nietig

in deze immense natuur !

 

 

 

 

 

Tussen foto nr 3 in dit logje en onderstaande foto,

zit ongeveer 1 uur klimmen, dalen wandeling (als je doorstapt)

Maar als fotograaf deed ik er een dikke 4 uur over 😀

Er was daar zoveel moois te zien dat ik om de haverklap bleef staan :mrgreen:

om te genieten én om foto’s te maken natuurlijk 😆

 

 

 

 

 

 

Compositie regeltjes zijn er niet voor niets…

Hier heb ik een klassieke “Regel van Derden” gebruikt om “rust” in de compositie te brengen.

De “Gulden snede” regel leunt heel kort tegen de “Regel van derden”

Maar wat is nu het verschil tussen de Gulden Snede én de Regel van Derden ?

Klik hier voor meer uitleg

 

 

 

 

 

Beneden gekomen, nog een blik over de oceaan om dit logje af te sluiten…

 

 

Golven

Op het kiezelstrand

zie ik de golven rollen

zeewind streelt mijn haar

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk