Architectuur, Luik Guillemins (Deel 5)

Van het magische ochtendlicht in het Hallerbos,

verkassen we weer naar een andere magische plaats…

Namelijk, naar het fascinerende trein station Luik Guillemins,

waar we verder genieten van de geniale architectuur van Calatrava 😎

Het is ondertussen deel 5 geworden van deze fotoserie !

 

Ik geniet enorm van het lijnenspel,

dat groeit uit deze kathedraal van staal en beton,

van de lijnen en gedurfde rondingen,

de repetitieve elementen van dit gebouw

die tot leven komen in een fantastisch ogend perspectief !

 

 

 

Een simpele (photoshop) spiegeling van de bovenkoepel geeft me iets oosters…

De blauwe hemel reflecteert in het blanke staal en wit beton !

 

Perfecte lijnen

als in zand getrokken uit

een Japanse tuin

 

 

 

Bovenstaande foto,

bewerkt met de Multilens (Nik Tools) , geeft me dit

Een eerbetoon aan Calatrava 😉

 

 

 

Die oneindigheid

van speelse lijnen en glas…

overdonderend !

 

 

 

De ongelooflijke complexiteit en technische durf

van dit gebouw is ongelooflijk bij momenten !

Dit is architectuur om duimen en vingers van af te likken 🙂

Hier moet je als fotograaf echt op verkenning gaan,

niet zomaar de naakte werkelijkheid registreren,

maar de geniale geest van Calatrava opzoeken…

Het is een uiterst boeiende zoektocht,

dat kan ik je garanderen :mrgreen:

 

 

 

Van voorafgaande foto,

maakte ik een eenvoudige spiegeling.

Dit gebouw vraagt daar gewoon om ! 😉

De inwerking van het perspectief op mijn bevattingsvermogen

is in die mate dat ik er soms duizelig van werd.

Onze ogen zien, maar onze hersenen kunnen het niet aan.

 

Dat zelfde gevoel van onwerkelijkheid had ik ooit eens,

toen ik een enorm groot Amerikaans vliegdekschip zag varen…

Onze ogen registreren, maar het verstand weigert aan te nemen,

dat zo’n gigantische massa staal kan blijven drijven.

Die zelfde indruk en gevoel had ik hier in Guillemins ook !

 

 

 

Kijken en zien zijn twee totaal verschillende zaken…

Veel mensen begrijpen dat niet goed, maar alle tekenaars onder ons,

begrijpen dat maar al te goed ! 😉

En een fotograaf die ook graag tekent, ziet altijd iets meer 😎

 

 

 

In de enorme complexiteit van dit gebouw,

kan je naar hartelust experimenteren met composities,

met compositie regeltjes, kan je spelen met lijnen en hoeken…

Het is hier echt een speeltuin voor creatieve fotografie 😎

 

 

 

Een stalen ballet

met speels vluchtende lijnen

danst zonder muziek

 

 

 

Naarmate de avond dichterbij komt,

wordt het zonlicht veel zachter en omfloerst…

Subtiele schaduwlijntjes komen nu tot leven !

Kiekebisj kreeg ik van deze architecturale schoonheid 😉

 

 

 

Om dit logje (voor vandaag) af te sluiten,

nog een (Nik tools!) Multilens bewerking op voorgaande foto.

De magie van geniale architectuur, licht & schaduw…

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

Advertenties

Hallerbos 2019 (Deel 2)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet ondertussen wel dat ik in mijn blog-thema’s heel graag

van de hak op de tak spring.

Die ongeordende chaos qua onderwerp, inhoud

wil ik hier cultiveren én perfectioneren 😎

 

Maar vandaag doe ik eens iets heel anders !

Voor de verandering sluit ik gewoon aan

bij mij vorig logje : “Hallerbos 2019 (Deel 1)”

Als dat niet netjes is hé ? :mrgreen:

 

Elk jaar in april

geurt het Hallerbos weer naar

de hyacinten

 

 

 

Mijn vriend Claude vroeg me of ik

in het Hallerbos kaboutertjes heb gezien…

Ik heb ze niet gezien Claude, maar wel gehoord :mrgreen:

Bij sommige momenten was het licht zo feeëriek mooi

net of we in een sprookjes wereld waren beland 😉

 

 

 

Een bos kan zalig mooi zijn

in het prille & zachte ochtendlicht.

Hier was het ongeveer kwart na 7am

 

 

 

Een zonnestraaltje

sensueel strelend met licht

zoent de bloemekes

 

 

 

De zon stond nu wat hoger,

zo’n ochtendzon die superlange schaduwen maakt.

Hier moesten we echt wel oppassen dat we onze eigen

schaduw niet in de foto zien !

Langzaam, heel langzaam,

ontwaakt het Hallerbos 😉

 

 

 

Zoals ik al zei in het vorig logje,

Fotografie is voor mij geen pure registratie van een werkelijkheid,

maar indrukken, feiten, dingen of gevoelens die me treffen

proberen weer te geven.

Zoals hier…

Het warme ochtendlicht , de rijkdom aan kleuren

de blauwe schijn van de hyacinten

(hoewel er dit jaar minder waren dan vorige jaren)

Het Hallerbos in een notendop :mrgreen:

 

 

 

Hier heb je identiek dezelfde invalshoek als hierboven,

alleen heb ik hier manueel ‘scherpgesteld’.

’t is een totaal onscherpe foto !

Maar de totaal impressie van het kleur geheel van het gras,

de bomen, de hyacinten én de warmte van het zonlicht voel ik in deze foto.

De gekleurde cirkels zijn niet gemaakt in photoshop hé…

’t is gewoon het fraai lens bokeh van de 70/200mm f2.8 van Fuji.

 

Het kunstige van

het impressionisme

boeit me mateloos

 

 

 

Hier zie je heel goed hoe kleuren kunnen veranderen in het licht !

De hyacinten ogen blauw in de schaduwen.

Maar als ze rechtstreeks belicht worden door het ochtend zonlicht,

dan worden de blauwe bloemekes warm paars. 😎

Om dit licht/kleur schouwspel te zien moet je echt heel vroeg in het bos zijn…

Na 09am ofzo kan je dit supermooi licht fenomeen

niet meer zien of meemaken.

 

 

 

Wat ook zalig mooi is,

zijn de prille beukenblaadjes aan de bomen.

Ze zijn nog klein, fris geel groen én bijna doorzichtig.

Als het weer meevalt én je aan de juiste kant bent in het bos,

dan kan je de ochtendzon zien die de beukenblaadjes streelt.

Natuurlijk moet je hier werken met 100% tegenlicht !

Door de enorme dynamiek in het tegenlicht lichtbereik

ziet de camera de bomen als pikdonker.

Maar daardoor worden de kleuren van de nieuwe beukenblaadjes

nog eens extra geaccentueerd !

Da’s mooi meegenomen hé ? 😎

En zeggen dat er nog steeds mensen zijn die beweren dat je in tegenlicht

géén foto’s mag maken… Ga spelen jongens 😉

 

 

 

Als afsluiter van dit logje :

Het wordt echt helemaal mooi,

als je het warme ochtendlicht ziet stralen over het geheel…

Alles wordt nu subtiel belicht en het bos wordt één groot kleurenfeest !

Welkom in mijn groot sprookjesbos :mrgreen:

 

Dichters en dromers

die kunnen nog geloven

in een sprookjesbos

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Hallerbos 2019 (Deel 1)

De blauw/paarse hyacint pracht in het Hallerbos…

Het is bijna een traditie geworden om jaarlijks van dit wondermooie

bloementapijt een fotografie feest te maken :mrgreen:

 

Deze serie draag ik op aan Dien (Klaproos),

die vol ongeduld op mijn Hallerbos logjes wacht 😎

 

Om 6uur waren we ter plaatse, locatie: parking 10

De zon zou die dag om 6u42 opkomen.

Nog tijd genoeg dus om onze lieveling fotolocatie plekjes op te zoeken !

We hadden gehoopt op wat ochtend nevels, maar ’t was noppes…

Een klare lucht en het ochtendrood was minder rood dan

wat we in andere jaren hadden meegemaakt.

Niet aan te doen hé, een fotograaf moet werken met het licht dat er is…

Het eerste flauwe ochtendrood…

De blauw/paarse bloemekes slapen nog…

maak ze niet nog wakker hé 😉

 

 

 

Het is zeker niet mijn bedoeling om een fotografische

weergave (duplicatie) van het Hallerbos te tonen.

Ik probeer door allerlei technieken met de lens een totaalbeeld,

een gevoel, een momentje in het licht weer te geven.

Alle ingrediënten van het bos moeten ‘voelbaar’ zijn in de foto:

De bomen, het blauw/paars van de hyacinten, het ochtendrood,

het eerste geel/groene loof aan de bomen…

Sluitertijd 1/5s,iso100,f12, verticale beweging met de lens

 

Als het bos ontwaakt

hoor je ritsel geluidjes

en bijen gezoem

 

 

 

Om het warme ochtendrood explosief te verwelkomen,

zoom ik letterlijk in terwijl de sluiter openstaat 😎

Nog even voor alle duidelijkheid:

Bij deze fotografie technieken is GEEN photoshop gebruikt hé ?

f16, iso100, 100–> 300mm gezoomd, 1/3s.

 

 

Een Orton bewerking op voorgaande foto

maakt de kleuren meer verzadigd en vlakt storende details weg.

Some like it, some don’t… But i like it 😉

 

 

 

Een fotograaf mag zich soms eens creatief laten gaan hé ? 😉

Maar van de andere kant zijn er in het warme ochtendlicht

ook zalige plaatjes te ontdekken…

Terug naar ‘normale’ fotografie dus…  😛

Soms moet je echt zoeken om de juiste belichting te vinden,

een tikkeltje teveel licht kan je foto ‘verbranden’

een tikkeltje te weinig licht geeft je een onderbelichte foto…

Maar dat zoeken en proberen geeft me een enorme voldoening 😎

Je doet er ook veel ervaring mee op !

 

 

Het jonge beuk groen

geniet van een zonnebad

vol warme kleuren

 

 

Gewond…

Dit boompje herinner ik me nog van vorig jaar.

Toen dacht ik al dat deze jonge beuk een vogel voor de kat was…

Maar hij geeft het nog niet op !

Houden zo boompje 😎

 

Hier zie je heel mooi wat het zonlicht doet met de hyacinten.

In de schaduw kleuren de hyacinten blauw.

Als ze door de ochtendzon belicht worden,

dan ogen ze meer paars.

In deze foto’s zie je alle kleuren tegelijk !

Het prille ochtendlicht….  Het mooiste licht dat er bestaat ! 😎

 

 

 

Als je de zon ziet opkomen in het Hallerbos…

De kleuren, de geuren, het insecten gezoem

Als je het fenomenale licht ziet opbloeien…

Dàt zijn zalige momenten om te beleven hoor 😀

 

 

 

Een Orton bewerking op de vorige foto…

Het sprookjesgehalte van het bos wordt levendiger,

vind je ook niet ? 😉

 

 

 

Op momenten zoals dit,

wil je wel op honderd plaatsen tegelijk zijn !

Maar omdat zoiets niet kan,

moet je genieten van het plekje waar je nu bent 😉

en er het beste van maken ! 😎

Zo’n mooi licht duurt echt niet lang hé…

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

nog wat bij elkaar gesprokkelde haiku woordjes 😉

 

Vroeg in de morgen

laten plantjes zich strelen

door het ochtendlicht

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Bloesems van onze Japanse kerselaar (Deel 2)

Van de herten en de heuvels in Duitsland,

keren we terug naar ons klein Belgenlandje.

Meer bepaald naar ons kleine voortuintje

waar onze Japanse kerselaar met zijn wit-roze bloesems stond te pronken :mrgreen:

Voor macro werk heb je niet echt een macro lens nodig…

Je kan evengoed werken met een 70/200mm of een 100/400mm telezoom.

Maar in dit logje zijn alle foto’s gemaakt met één Fuji macro lens.

Namelijk de aps-c Fuji 80mm macro 1:1 f2,8 die op de Fuji XH1 is geschroefd.

De crop factor omgerekend naar full frame is 1,5

Dus 80mm x 1,5 = 120mm. Kan je lekker dichtbij komen ! 😉

Deze lens heeft een boterzachte achtergrond

(wat ik een zalige eigenschap vind natuurlijk ) 😎

 

 

 

 

Gek hé, hoe 1 boom zoveel schoonheid kan dragen 🙂

Het is dan ook een fotografie feest voor mij als de bloesems

in volle bloei komen te staan !

 

’s ochtends heel vroeg

ontluiken witte bloesems

als sneeuw pareltjes

 

 

 

 

Het is redelijk moeilijk om scherpe foto’s uit de hand te nemen,

zeker als er een zacht briesje staat

of als er een auto of een vrachtwagen passeert…

Maar daar zijn middeltjes tegen hoor 😉

Men neme een (lange) uitschuifbare antenne van een oude radio,

je steekt die in de grond en het kleine takje met je bloem onderwerp

maak je even vast met een wasspeld aan die antenne.

Klaar is kees en je doet niets kapot :mrgreen:

 

 

 

Onze buurvrouw heeft een kapsalon.

Naast de ingang van het salon branden meestal 2 Led sfeer lampjes.

Door de zalige onscherpte van de macrolens,

kan ik handig gebruik maken van die lichtjes 😎

De lichtjes staan ongeveer 5 of 6 meter verder van onze boom.

Dat is mooi meegenomen hé ? 😉

 

 

 

Sneeuw witte bloesems

lokken met hun geur en kleur

gonzende bijen

 

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven,

maar dan met een Orton bewerking…

Orton verzacht alles op een zalige manier vind ik 😎

 

 

 

Er groeien zoveel bloesems  aan de boom,

dat ik keuze genoeg heb om leuke composities te maken.

Hier heb ik de 2 led lichtjes in 1 foto kunnen krijgen :mrgreen:

(zonder hulp van photoshop hé ?! )

 

 

 

In de vorige foto zie je dat de meeldraadjes van de bloesem

niet helemaal scherp zijn…

Een verzachtende Orton bewerking kan hier mooi werk afleveren 😉

 

 

 

 

De kersenbloesem

staat terug in volle bloei

het is weer lente

 

 

 

 

Het is wonderbaar,

hoe die rode bloem knopjes

morgen bloesems zijn

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een takje vol rode beloften…

Morgen zullen er heel wat nieuwe bloesem bloempjes

wit pronken in onze voortuin :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Sneeuw in Beugem (Deel 5 en slot)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet nu zo langzamerhand dat ik nooit 2 logjes,

van éénzelfde onderwerp, vlak na elkaar laat verschijnen…

Orde is mooi, maar wanorde en wat chaos is veel mooier vind ik :mrgreen:

(Trouwens, in de natuur vind je nergens orde… chaos en willekeur is er koning !)

Laat ons daarom van de wilgenkatjes terug naar de sneeuw gaan 😉

Om de “Sneeuw in Beugem” reeks af te sluiten

én om plaats te maken voor andere fotografie thema’s 🙂

In vorige aflevering (Deel 4) vertelde ik je van zalig mooi licht…

Vandaag borduren we verder op dat mooi licht…

omdat mooi licht, de natte droom is van elke fotograaf :mrgreen:

 

 

Dotjes sneeuwvlokken

opgevangen door takjes

zo fragiel en broos

 

 

 

 

 

Nu ja, die middag had ik echt veel geluk met dit wonderbare licht…

Het heeft amper een half uurtje ofzo geduurd

maar ik zou het voor geen goud willen missen 😀

Hopelijk beleven we dezelfde licht momentjes in onze IJsland fotoreis binnenkort…

popel popel 😎

 

 

 

 

Vol overgave

straalt de zon haar gouden licht

door ijs kristallijn

 

 

 

 

 

Het overstromingsgebied veranderde in een sprookjesbos…

De kracht van mooi licht…

 

 

 

Soms, als er een donzige wolk voor de zon gleed,

werd het licht heel subtiel anders…

Bij wijle zelfs heel fragiel… ! 😎

De meeste foto’s zijn genomen bij f8 , de lichtmeter +1 tot+ 2 stops ,

om de witheid van de (rechtstreeks belichte) sneeuw te behouden

én de niet rechtstreeks belichte sneeuw, niet grijs te laten worden.

De witbalans moet je steeds correct houden hé… 😉

 

 

 

 

Stokoude, onverzorgde en opgeschoten bomen…

De knoestige ruwheid van hun schors vind ik zalig mooi !

 

 

Knoestige boomschors

kale bladloze takken

doorgewinterd mooi

 

 

 

 

Wat ik ook zo leuk vind aan een sneeuwlandschap,

is de fluwelen stilte…

Het lijkt wel of sneeuw alle geluiden dempt 😎

Die langgerekte schaduwen zie je meestal alleen als de zon onder gaat…

Hier was het amper middag 😀

Gek hé ? :mrgreen:

 

Na deze foto moest ik echt iets gaan eten thuis…

Mijn glycemie waarde stond toen nog maar op 70…

Met diabetes doe je niet wat je wilt hé… 🙄

Maar kom, je hoort me zeker niet klagen

Er zijn erger dingen in het leven 😎

 

 

 

Het magische licht was ondertussen verdwenen,

maar ik was benieuwd naar de zonsondergang die dag…

Hoe zou het licht zijn ? Zou ik terug magie beleven ?

Ik besloot om naar het moeras te stappen, een paar km verder.

Op de plaats waar de lisdodden groeien

Nu een winter woestenij…

Het avondlicht was niet spectaculair, maar ik vond het wel iets hebben…

Door de sneeuw werd alles bedekt met de zachte mantel der winter witheid 😉

 

 

 

Om dit logje én deze serie af te sluiten…

Nog wat haiku poëzie sprokkeltjes…

 

In de avond zon

kleurt het moeras wonder mooi

als stilte ontwaakt

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje

én het einde van deze serie “Sneeuw fotografie in Beugem” gekomen.

Uiteraard is dit logje opgesmukt met wat haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 4)

Om de ‘Van de hak op de tak springen‘ traditie in ere te houden,

verlaten we het zomerse macro wereldje om terug boven water te duiken

in het wit besneeuwde Sint Martens Bodegem (Beugem in de volksmond :mrgreen: ).

In deel 3 van deze ‘Sneeuw in Beugem‘  Serie had ik jullie zalig mooi zonlicht beloofd !

Omdat belofte schuld maakt… 😆

 

Kom je mee naar het sneeuw witte moeras gebied ?

De zon deed echt haar uiterste best om ons mooi warm winterlicht te schenken 😎

En zeg nu zelf, zalig mooi licht…

meer heeft een fotograaf niet nodig om perfect gelukkig te zijn hé 😉

 

Er zijn géén filters gebruikt, alleen de Fuji XH1 met de uitstekende 16/55mm f2.8 lens.

(Die lens is het equivalent van een 24/70mm lens op een fullframe body.)

 

 

 

Dat gouden zonlicht

overspoelt het winter bos

met warme tinten

 

 

 

 

Er zijn van die momenten,

dat je je eigen ogen niet geloofd !

Het warme, gouden licht brengt het bos tot leven,

zo lijkt het wel hé ? 😉

Pure geniet momentjes waren het 😀

 

 

 

Van 11u30 tot 12u15 was het licht echt uitzonderlijk mooi.

Meestal is het middaglicht veel te hard en niet voor fotografie geschikt,

maar hier was er sprake van dunne, ijle wolken enerzijds

en een heldere blauwe wolkenloze hemel aan de andere kant.

Dit alles zorgde voor een mooi warm en diffuus licht 😎

 

 

 

 

De winter takken

overdekt met verse sneeuw

betoverend mooi

 

 

 

 

In een bos moet je niet altijd recht voor je kijken…

Als je naar boven kijkt, zie je de subtiel belichte kale boomtoppen.

Door het perspectief is het net of ze naar elkaar toe groeien 🙂

 

 

 

Een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto…

Zwart/wit en sneeuw landschappen…

Het gaat heel goed samen

 

 

 

Bijna dezelfde foto,

alleen heb ik hier de linkse takken meer ruimte gegeven

en het centrale punt meer in het midden gezet

Een mooie compositie vinden is steeds zoeken en aanvoelen hé…

 

 

En weer een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto :mrgreen:

 

 

 

Het gouden licht was steeds in beweging,

naarmate er meer wolkenflarden overdreven.

Die scherp afgetekende schaduwen vond ik zalig om te zien 😎

En zeggen dat ik een half uurtje geleden naar huis wou gaan om iets te eten…

Gelukkig heb ik mijn fotografen instinct gevolgd 😀

Anders had ik dit mooie licht helemaal niet gezien !

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Een twintigtal meter verder, voorbij de bocht.

De zon stond redelijk laag

Kale bomen zorgen voor lang gerekte schaduwen

Het water in het meanderende beekje stroomde als vloeibaar goud…

 

Een kleur explosie

geeft ons sterke contrasten

bos monumenten

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 4”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 4)

Om in de van hier naar daar springende traditie van dit blogje te blijven,

verlaten we de sneeuw, de bergen,de rotsen, enz

om nog eens in Luik Guillemins op te duiken 🙂

Natuur in het algemeen krijgt mijn voorkeur in de fotografie,

maar architectuur, daar heb ik ook een boontje voor :mrgreen:

 

In de Nick tools set voor Photoshop zit een leuke functie,

namelijk de Multilens tool.

Daarmee kan je een foto op een heel originele manier bewerken,

net of het is gedaan met een oeroud analoog multilens fototoestel.

 

 

 

Soms, onder een afwijkende kijkhoek,

kan je met wat fantasie ,dingen ontdekken die er niet echt zijn…  😎

 

Twee bidsprinkhanen

gegroeid uit stalen balken

dagen mekaar uit

 

 

 

Ergens in een zijgang,

we lopen hier tussen witte, betonnen steunberen.

Het volstaat om de camera iets naar links te kantelen

om een heel ander beeld te krijgen 😀

 

 

 

 

De gedurfde architectuur van dit gebouw,

nodigt uit om op zoek te gaan naar de “ziel’ van dit geheel…

De ronde betonnen bogen bieden een fraai beeld,

het perspectief doet de rest…

 

 

 

 

Deze ronde bogen zijn zeker een prima gegeven,

voor de Nick Tools, Multilens tool.

 

 

 

 

 

Na wat zoeken en snuffelen links en rechts

ontdekten we de parkeer garages voor de reiziger(s).

Wat me daar opviel was de verlatenheid van het geheel,

de onaangename kilte in deze eindeloze parkeerplaatsen…

Het wit is niet echt wit meer maar eerder vervuild grauw…

 

 

 

 

Met een verticale spiegeling en het leuke flood filtertje

kan je zo gaan zwemmen in de parking plaatsen 😎

 

 

 

 

De weg naar de parking vond ik wel een origineel gegeven.

Het was ‘gewoon” een betonnen spiraal naar boven toe.

Je vind hier geen enkele zichtbare zuil of steunbeer !

Qua architectonische hightech kan dit tellen hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

 

De betonnen wentelgang nodigt ons uit

om ongewone foto’s te maken van dit geheel.

Het geheel is loodzwaar en toch lijkt het soepel, speels én licht te zijn…

Calatrava is een geniaal architect, zoveel is zeker !

 

Een betonnen straat

spiraalt me naar beneden

of glijd ik omhoog ?

 

 

 

 

Naarmate de dag vorderde

veranderd het zonlicht, hier was het ongeveer 15uur.

Het spel van licht en schaduw was mooi om te zien.

De enorme metalen bogen, die ook alle ruiten dragen

maken wel een indruk op me…

 

 

 

 

 

De samenhang in de overgang tussen het transit gedeelte

en de overkoepelende midden structuur vind ik magistraal !

Calatrava heeft hier gewerkt met gesplitste (metalen) steunberen,

die de zwaartekracht afleiden naar buiten toe.

Net zoals de externe steunberen, luchtbogen, kruisribgewelven

en spitsbogen bij de gotische architectuur.

 

Je moet dit maar ontwerpen én bouwen zeg ik dan :mrgreen:

 

 

 

 

Van voorgaande foto heb ik een simpele horizontale spiegeling gemaakt,

omdat ik de vloeiende driehoek structuren,

die Calatrava heeft ingebouwd, nog eens extra wil onderstrepen.

 

 

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen…

Een multilens bewerking van vorige foto…

Dit om de pure schoonheid én de elegantie van Calatrava’s werk

nog eens dik in de verf te zetten :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word niet cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door de mens…

Daarom pas ik me dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk