Architectuur, Luik Guillemins (Deel 9)

Van het kleine macro wereldje maken we terug een sprong naar

iets helemaal anders…

We zijn terug in Luik, Guillemins beland.

In dit logje heb ik me geamuseerd met de prachtige lijnen & vormen

van dit uniek treinstation, ook heb ik met een Lensbaby 6mm fisheye lens

gespeeld en superbreedhoek foto’s gemaakt,

voor de rest nog wat spiegeling experimentjes in het avondlicht.

 

Een detail van een stalen steunbeer.

De lijnen die Santiago Calatrava heeft uitgetekend blijven me boeien !

 

 

 

Een raam weerspiegeld

een wereld van wit beton

aan de overkant

 

 

 

Het is leuk om te ‘spelen’ met de 6mm fisheye lens van Lensbaby :mrgreen:

Dit lensje gaat zo breed dat je echt moet oppassen dat je eigen voeten

niet op de foto terechtkomen.

Het lensje geeft een enorm vertekend beeld, maar dat is nu juist leuk

om lekker te experimenteren 😉

Deze lens is bedoeld om op een aps-c sensor mee te werken.

De camera hier was de Canon 6D, een full frame sonsor dus,

die sensor is groter dan aps-c en geeft dus een circulair vertekend beeld,

wat ik niet erg vind natuurlijk 😎

 

 

 

Het lijkt wel of ik hier op een zekere afstand van de roltrappen sta…

In werkelijkheid stond ik tussen de 2 trappen in ! 😎

Deze lens vertekend het beeld echt wel enorm !

Maar zoals ik al eerder zei, het is leuk speelgoed 😉

 

 

 

 

Ne pas embarquer…

het leven zoals het is

in Luik Guillemins

 

 

 

 

Alles wat met treinen te maken heeft is een dankbaar onderwerp

om er een zwart/wit bewerking op uit te voeren

 

 

 

De zon begon stilletjes aan onder te gaan …

De avond verlichting ging aan, het witte beton werd geelachtig en oranje

door de kleur warmte van de lampen.

De witbalans had ik hier op warm tl-licht gezet

Het blauwe uurtje (welbekend onder fotografen) gaf nog een laatste

streepje heel mooi  licht …

Het zalige spel van licht en schaduw  vond ik geweldig  :mrgreen:

Mooi licht… meer moet een fotograaf niet hebben om volmaakt

gelukkig te zijn 😉

 

 

 

Bovenstaande foto bracht me op ideetjes…

Spiegeling ideetjes 😎

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven, maar dan 90° gekanteld…

 

 

 

Tenslotte nog een multilens experimentje (Nik tools) op bovenstaande foto

 

 

Het echt wel kunstig aangebracht licht is een fotoshoot an sich waard !

Hier kom ik zeker nog eens langs om een avond-fotoshoot te doen.

Dat is me echt wel een weekendje Luik waard :mrgreen:

Het spel van licht en schaduw is hier bij avond prachtig om te zien !

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur, fisheye  & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet, word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt nog één vervolg  😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk

IJsland 2019 – Deel 2

IJsland… op dat wondere eiland ben ik echt wel ‘verliefd’ geworden :mrgreen:

Alhoewel er nog andere Noordse landen zijn die we willen ontdekken.

Noorwegen, Finland (Lapland), Siberië , Groenland (maar dat is echt peperduur),

De enorme fjorden van Denemarken… nog heel veel om te ontdekken hé 😎

Wat we ook vooral willen vermijden zijn de toeristische trekpleisters…

 

Maar eerst blijven we nog even in IJsland 😉

Het woeste binnenland waar een weg nog slechter is dan onze Belgische wegen !

Een weg word hier geschraapt door een buldozer, die enkele keer per jaar,

de weg ‘effent’ en de grootste stenen op de kant duwt.

Je moet het zelf zien om het te geloven 😆

 

De camera is nog steeds de Fuji GFX

De lens : Fuji G-23mm f4.

De gebruikte filter(s) zijn een circulaire polarisatie filter en 1 of meerdere

graduele grijsfilters om het licht t.o.v de ondergrond te egaliseren.

 

 

 

Eerst reden we urenlang door een dorre, met rotsblokken bezaaide grijze vlakte,

een zwarte, bochtige zandweg steil omhoog bracht ons naar dit tafereeltje….

De zalige kleurenpracht van dit wondere land is overweldigend hé ? 😉

 

 

 

Deze foto is een crop, genomen uit de foto hierboven.

Het licht in IJsland kan echt geweldig mooi zijn (als je geluk hebt tenminste…)

 

 

 

Als je 50 of 100 meter naar links of rechts gaat,

heb je een totaal ander zicht op dit fenomenale landschap

De klassieke fotografie regeltjes qua verdeling, compositie

laat ik hier meestal vallen en  maak de composities vanuit mijn buikgevoel :wink)

 

 

 

Soms hoef je niet ver te gaan om een compleet andere wereld te ontdekken…

Je draait je gewoon 180 graden om en je ziet dit ! 😎

Rode aarde, zwart zand, ontelbare okerkleuren in een bedje van groen

en een sausje drama in de wolkenvelden als toemaatje 😉

 

 

 

Aan de andere kant van de heuvel liep de zandweg verder…

Zeg nu zelf, in zo’n landschap verwacht je toch Noorse Goden,

Trollen en mythische natuurwezens ??

 

 

Een paar meter naar achter en wat links of rechts bewegen

geeft totaal ander licht…

IJsland is niets voor niets het land van 4 seizoenen op 1 dag ! 😉

 

 

 

In dit ruige landschap heb je ruig transport nodig…

Alhoewel sommige mensen flink overdrijven !

Zo’n brandstof zuipend monster kan handig zijn, maar is totaal overbodig !

 

 

 

Dit waren onze 4×4 campers…

Je geraakt er ook overal  mee, het comfort is heel relatief….

(maar in IJsland reis je niet voor het comfort !)

We hebben ook veel gehuurde Dacia Logans gezien op dezelfde ruige wegen

als waar wij doorreden…

Heb je echt een 4×4 nodig in het IJslandse binnenland  ?

Het is handig, maar je kan gerust zonder !

 

 

 

Ik had je al verteld dat het licht enorm kan veranderen in IJsland…

Als fotograaf moet je hier steeds de setting van je camera bijstellen,

een gradueel grijsfiltertje meer of minder…

Maar dit bijstellen en afregelen vind ik nu echt super genieten 😉

 

 

In een halve minuut kan het weer hier totaal omslagen…

Je houd dat niet voor mogelijk, maar in IJsland is dat dagelijkse kost !

 

 

Tot die donkere wolk eindelijk wegschuift van de zon

en het licht weer zalig mooi wordt ! 😎

Begrijp je nu waarom ik verliefd ben geworden op dit wonderbare land ? :mrgreen:

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland foto logje (editie 2 van 2019) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Herfst in Sint-Martens-Bodegem (Deel 3)

Na het macro wereldje in de nationale plantentuin (Meise),

en de Venetiaanse maskers groep in Groot Bijgaarden,

spelen we terug een thuiswedstrijd in Bodegem city :mrgreen:

Eind november 2019 was het nog steeds volop herfst…

 

De gebruikte camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.

 

 

Vuur in de hemel,

dat doorheen de wolken gloeit,

een zonsondergang.

 

 

 

Het felle licht in het zwerk zorgt voor zalig tegenlicht 😎

 

 

 

Korenbloemen, als toekomstige meststof voor de velden.

Die bloemekes hebben iets vind ik !

Deze opname is gemaakt vanop bijna 3 meter afstand, 600mm, f4.

Het is geen macro (1:1), maar het komt wel aardig in die buurt 😉

Die Sony RX10 is een camera die me echt wel bevalt !

 

 

 

Aan de veldranden

groeien paarse bloemekes,

vol zomer geuren.

 

 

 

Op 200 mm heb ik nog een mooi zachte achtergrond (bij f4).

Ook de kleinste details zoals de piepkleine ‘haartjes’ op deze plantjes,

blijven zichtbaar en zijn scherp.

 

 

 

Hier had ik een gele korenbloem geplukt en ze op een weidepaaltje

vastgeklemd. De (intussen) grijze wolkenhemel isoleerde het bloemeke.

Over dit eindresultaat was ik best tevreden mee 😎

 

 

 

Al dat grijs bracht me op een leuk ideetje :mrgreen:

Waarom niet alle geel selecteren en deze selectie omkeren ?

Daarna van deze nieuwe selectie een zwart/wit bewerking maken dmv Nik Tools …

Et voila, een kleur-zwart/wit spielerijtje op voorgaande foto,

mét de nadruk op geel 😉

 

 

 

Een treurwilg is in beste doen al een treurboom an sich vind ik…

De herfstkleuren benadrukken het ‘treuren’

Titel van deze foto: Treurboom

 

 

 

Nog wat meer inzoomen op deze ‘Treurboom’,

zodat de warme herfstblaadjes de aandacht krijgen die ze verdienen…

 

Treurende takken,

de droefheid van een treurwilg…

ik hoor een vogel !

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfst logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst fotografie

én natuurlijk de nederige haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 8)

In het vorige logje “speelde” ik met de architectuur van het Atomium.

Ook vandaag blijf ik met architectuur ‘spelen’, maar dan op een heel andere locatie 😎

We zijn terug in Luik Guillemins, het wondermooie trein station, ontworpen én gebouwd

door de geniale architect Santiago Calatrava.

Sommige foto’s heb ik ‘bewerkt’ met mijn ‘spiegel’ techniek,

andere foto’s zijn dan weer ‘normale’, onbewerkte foto’s.

Met onbewerkt bedoel ik zonder spiegelingen, rotaties, uitgeknipte vormen,

water filters , enz.

Alle (RAW) foto’s zijn natuurlijk bewerkt in de digitale doka van Photoshop.

Die bewerkingen bestaan uit contrasten bijsturen, eventueel de witbalans corrigeren,

verscherpen waar nodig.

Alleen heel basic gedoe dus, omdat een foto voor mij vanaf de bron,

zo goed mogelijk moet zijn.

Als je in JPEG foto’s maakt, corrigeert de camera zelf al die dingen. Een automaat dus…

Als je in RAW werkt, moet je al die basis bewerkingen zelf doen,

maar dan heb je het eindresultaat zelf in de hand hé 😉

Op automaten heb ik het niet zo… zeker niet in fotografie !

 

De eerste foto is gewoon 180° omgedraaid….

Het zijn metalen steunberen die het dak dragen.

Het dak bevind zich hier dus beneden 😀

Het spel van licht en schaduwen vond ik fascinerend !

De immense grootheid van dit gebouw zorgt ook dat het perspectief

heel interessant wordt om te zien :mrgreen:

 

 

De ‘spiegeling’ van een roltrap creëert iets dat niet bestaat…

Je ziet het wel, maar het bestaat niet echt… 😉

 

 

 

Een stalen constructie van golvende lijnen…

Calatrava is een genie in mijn ogen

 

Een stalen ballet,

van golvende steunberen

lijkt wel te dansen

 

 

 

Als je met een breedhoeklens van dichtbij een gebouw fotografeert,

dan lijkt het wel of het gebouw ‘gekanteld’ wordt naar achter.

Met een tilt-shift lens kan je dit euvel corrigeren bij de bron,

maar een tilt-shift lens is redelijk duur…

 

 

 

Maar gelukkig is er in Photoshop ACR (de RAW converter) een functie die de misvorming

in het lens-perspectief kan wegwerken maar…

En zoals steeds in fotografie is er een maar…

Wat je wint van de ene kant, moet je inboeten aan de andere kant.

Als het perspectief gecorrigeerd word door die ACR perspectief functie,

moet je de foto wat bijsnijden.  Je  verliest wat van je oorspronkelijke foto.

Daarom dat ik in zo’n gevallen de foto wat breder maak van bij het begin,

dan is het verlies van bijsnijden te verwaarlozen 😎

 

 

 

Geruisloos galmend

zingt een geluid van stilte

in de kathedraal

 

 

Origineel is het een detail opname van een metalen steunvleugel…

Een uitsnede en een horizontale spîegeling maakt er een futuristisch bouwwerk van…

of een of ander robotwezen uit een cyberpunk of steampunk film 😉

Wat zie jij erin ??

 

 

De multi-lens functie uit de NIK tools kit is een plezier om mee te werken 😉

 

 

Een (hier onzichtbare) fotograaf maakte foto’s, samen met zijn model

die duidelijk balletlessen volgt of gevolgd heeft.

De trappen , een achteloze voorbijganger, het  rode doek…

Alle elementen passen bij elkaar 😉

We kregen toelating van deze mensen om ook een foto te maken 😎

waarvoor mijn eeuwige dank !

 

 

 

Het rode doek als afscheid van de vriendelijke fotograaf en zijn balletmeisje :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgende logje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…??  Dat zien we nog wel hé laughing

 

Dirk

Herfst in Sint-Martens-Bodegem (Deel 2)

Van de zalig mooi gekleurde zonnebloemen in “la douce France”,

gaan we naar een andere heel kleurige wereld…

Naar de zalig mooie herfstkleuren in mijn dorpje , anno 2019 :mrgreen:

 

Het bos is ontploft

een full color explosie

daar is de herfst weer

 

 

 

Hoe mooi kan een verdord blad wezen,

als de zon haar diffuus licht erdoor mag schijnen 😎

 

 

 

Fotografie is een typisch voorbeeld van woordvorming

uit de hedendaagse technische woordenschat.

In de technische en wetenschappelijke woordenschat,

worden nieuwe woorden meestal gevormd met stammen van woorden

uit het klassieke Grieks (of het Latijn) of een combinatie van beide.

Zo is televisie of automobiel een combinatie van een Grieks woord (tele “ver” en auto “zelf”)

en een Latijns woord (visie “zien” en mobiel “beweegbaar”).

Het woord fotografie bestaat uit twee Griekse woorden fotos “licht” en grafein “schrijven”.

Je kan het dus ongeveer omschrijven als “met licht schrijven”.

 

In het herfstseizoen kan de zon heel mooi diffuus & warm avondlicht uitstralen.

Op zo’n momenten voelt het echt alsof ik schilder of schrijf,teken met mijn lens 😉

 

 

 

Warme herfstblaadjes

ruisend ritsel gefluister

natuurgeluidjes

 

 

 

Rechtover ons huis is een prachtig bos, van enkele hectaren groot.

Helaas is heel het bos ongeveer 20 jaar geleden opgekocht door

een heel kapitaal krachtige zakenman.

Om zijn domein te beveiligen heeft meneer een hoge muur en/of

hoge draadraster afspanningen (mét prikkeldraad en al) rondom

zijn terrein laten bouwen.

Sindsdien is dat bos verboden voor plebs zoals wij…

Maar mijn fototoestel kan hij niet tegenhouden ! 😎

 

 

 

Je kent dit spreekwoord wel: ‘Apen apen apen na’ 🙂

Hier kan je zeggen ‘Blaadjes apen blaadjes na’ 😉

 

 

 

Rond 15u30 is het november licht meestal heel zacht en warm.

De zon staat dan ook heel laag. Hoe zou dat komen ?

In dat zalige licht is het echt heerlijk om te fotograferen 😎

 

Als de zon warm schijnt

kan je het mooiste licht zien

dan maak ik foto’s

 

 

 

Naast ‘de muur’ is een klein natuurlijk vijvertje.

Bij windstilte & warm avondlicht kan je daar leuke reflecties in het water zien.

Die reflecties brengen me op een idee ! :mrgreen:

 

 

Wat als ik bovenstaande foto nu eens 180 graden draai ?

Het zou de wereld gezien door een surrealistische bril kunnen zijn 😀

 

 

 

Als we een stapje verder gaan en in photoshop een simpele verticale spiegeling maken…

Het is niet dezelfde foto als hierboven. Bij deze foto heb ik wat meer uitgezoomd,

zodat ik een vijver rand van herfstblaadjes in de foto kreeg.

De gereflecteerde weerspiegeling van een reflectie…

Alles is subjectief hé ? 😉

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit herfst logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst fotografie

én natuurlijk de nederige haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 7)

Van de heel creatief & kleurrijk uitgedoste Venetiaanse maskers groep,

gaan we weer naar een strakke staal en koud witte beton wereld…

We belanden terug in Luik Guillemins,

waar dit architectonisch meesterwerk van Santiago Calatrava,

me inspireert om spiegelingen, omkeringen uit te zoeken,

om zo mijn eigen architectuur fantasie wereld te scheppen 😎

Ik vertel bijna nergens wat ik heb gedaan, heb ik 1x of meerde malen gespiegeld ?

Het ik copies omgekeerd aaneengeplakt, verticaal of horizontaal gespiegeld ?

Calatrava komt ons ook niet vertellen, hoe hij het ontworpen heeft hé ? 😉

 

Welkom in mijn fantasie wereld der spiegelingen,

geïnspireerd op de architectuur van Calatrava.

 

Een witte wereld

van voorgespannen beton

op zoek naar zijn kern

 

 

 

Een kathedraal vol stilte…

 

 

 

 

De strijdhelm van een of ander mythologisch wezen …

 

 

 

Dit is dezelfde foto als hierboven,

hij is gewoon 180º gedraaid 😎

Dat geeft direct een totaal ander beeld, vind je niet ?

 

Een stalen monster

kijkt boosaardig grijnzend toe

uit blinde ogen

 

 

 

De multi-lens functie uit de NIK tools kit van Google

is zalig om in te werken !

 

 

 

Dit is gewoon één foto die horizontaal is gespiegeld…

Het lijkt wel of we in een heroic & fantasy wereld zijn beland 😎

Ik genoot van de felle contrasten tussen het koud witte staal

en de strak blauwe tinten van de namiddaglucht.

Het schaduwenspel was dan ook heel boeiend om te zien !

 

In een blauwe schat

worden wolken gekoesterd

als heilige lucht

 

 

 

Weer een foto die ontstaan is uit één horizontale spiegeling.

 

 

 

Hier neem ik je eventjes mee, hoe ik iets opbouw van bij het begin…

Men neme 1 betonnen steunbeer die een ijzeren vleugel ondersteunt :

 

 

Deel 2:

Men neme een horizontale spiegeling van voorgaande foto

 

 

Deel 3 en afwerking:

Men neemt een verticale spiegeling van de 2de foto

en men draait tenslotte het geheel 90º naar links of naar rechts.

Het zijn maar ‘spielerijtjes’, dat weet ik ook wel,

maar ik doe deze dingen heel graag 😉

En zeg nu zelf, dingen kunnen doen die je graag doet…

bestaat er nog iets mooier ? 😎

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het nog wel hé laughing

 

Dirk

IJsland 2016 (editie 67) – The Final End

Eigenlijk breek ik in dit logje met mijn filosofie

van chaos en onvoorspelbaarheid… :mrgreen:

Twee keer op rij publiceer ik een logje over IJsland 2016…

Maar omdat je gewoon bent dat ik hier van de hak op de tak spring,

is dit kleine stukje regelmaat an sich ook wat chaotisch 😉

 

Dit is echt wel het allerlaatste logje van onze IJsland 2016 fotoreis hoor.

De ‘brave’ IJslandse macro’s, uit mijn vorig logje, kunnen wel mooi zijn,

maar ze vertellen ons niet echt over de ziel van dit woeste en ruige land.

Met deze laatste editie wil ik nog even inzoomen op een plek die

ik persoonlijk één van de mooiste én tegelijk meest dramatische plekken vind in IJsland.

Met dramatisch bedoel ik hoe het gletsjer ijs in een recordtempo afsmelt !

De Vatnajökull gletsjer (oppervlakte 8.400 km²) bijvoorbeeld is in 3 jaar tijd

8 meter diep in zijn totale oppervlakte afgesmolten 🙄

En zeggen dat er nog steeds mensen zijn

die beweren dat er niets aan de hand is met het klimaat wereldwijd … 😥

 

Enfin soit,

laat ons genieten van wat er nog rest van het blauwe gletsjer ijs !

Brokken van de gletsjer drijven in de Atlantische oceaan…

Hier heb ik gewerkt met polarisatie filters, graduele grijsfilters,

little én big stoppers om beweging te laten verglijden…

Het gitzwarte strand en het zonlicht in het ijs  maakt het moeilijk

om een correcte witbalans te vinden…

Maar uitdagingen zijn er om aan te nemen hé 😎

 

 

 

Een little stopper die 5 stops licht wegneemt,

laat me toe om de beweging van het kustwater te laten verglijden

én het felle zonlicht genoeg af te zwakken

zodat er een evenwicht is tussen wit & zwart (dynamisch bereik).

Maar genoeg technisch gezwets nu… :mrgreen:

 

Het ijs wordt dunner

gletsjers smelten wereldwijd

het is vijf voor twaalf

 

 

 

 

Een eenzaam brokje ijs… drijvend op de golven, bijna gestrand…

Nog een paar uur zal het leven,

om dan terug oceaan te worden !

 

 

 

 

 

Gletsjer ijs is blauw…

Hoe zou dat komen ?

Blauw ijs komt voor wanneer sneeuw op een gletsjer valt

en wordt samengeperst zodat het onderdeel wordt van de gletsjer.

Gedurende de reis afwaarts van de gletsjer worden alle luchtbellen

eruit geperst en neemt de grootte van de ijskristallen toe zodat ze helderder worden.

Het ijs is om dezelfde reden blauw als dat water blauw kan zijn,

namelijk door de absorptie van rood en geel licht zodat blauw licht overblijft.

Deze absorptie vindt plaats door hydroxylgroepen.

Dit gebeurt echter pas nadat het licht een lange weg (ca. 1 m) al heen en weer kaatsend

door het ijs heeft afgelegd. (Bron: Wikipedia)

 

 

 

 

Als fotograaf moet je hier heel snel werken…

Elke 10 tot 15 seconden spoelt een (onvoorspelbare) golf over het strand.

Als het water terugtrekt én een brok ijs blijft liggen

dan heb je maar enkele seconden de tijd om te kadreren, scherp te stellen

én de foto te maken. De volgende golf komt er ondertussen terug aan !

Sommige golven zijn rustig en laag, de volgende golf kan 10 of 20 meter

verder stromen dan de vorige…

Hier moet je dus heel ferm oppassen !

Bij een hogere golf kan de onderstroming je meesleuren in zee !

 

 

 

De onvoorspelbaarheid van dit ruige land levert dan ook

onvoorspelbaar mooie foto’s op 🙂

 

Blauwe ijs blokken

drijvend in de oceaan

waar ze verdrinken

 

 

 

Langere sluitertijden (1/2 tot 1 seconde) ‘ontvriezen’ de zee bewegingen.

Hier is gebruik gemaakt van de little stopper.

In het ijs zie je nog sporen van rots puin waar deze ooit, immens grote

gletsjer ijs blok heeft over geschuurd op zijn weg naar beneden…

 

 

 

Ik vind het leuk als de golven weer terugtrekken naar de oceaan,

om de witte schuimsporen die héél even achterblijven op het gitzwarte strand

vast te leggen in een foto.

 

 

 

Soms drijven er nog echt heel grote blauwe ijsblokken in het zeewater…

Hier is het aangenaam zoeken naar mooie composities,

een stilleven gemaakt door de zee op te bouwen 😉

 

 

 

Als definitieve IJsland 2016 afsluiter…

Als het licht echt té fel word, dan schuif ik een 2de graduele grijsfilter erbij

om dat felle ochtend zonlicht af te zwakken.

Het ochtendrood verkleurt nu ook het grijze zeewater…

Voor mij zijn dit ultieme geniet momentjes :mrgreen:

 

 

Blauwe ijsreuzen

subtiel belicht door de zon

verdrinken zwijgend

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer eens aan het eind van een IJsland foto logje (editie 67 reeds !) gekomen …

Dit logje is het allerlaatste in de <IJsland 2016> foto serie

 

De foto’s van onze laatste reis, IJsland 2019 worden naarstig verwerkt 😎

Weldra kan ik daar al een eerste logje uit samenstellen !

Eén ding kan ik je nu al zeggen : Er zitten een paar foto juweeltjes tussen

waar ik heel gelukkig mee ben 😉

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

IJsland 2016 – Nog eentje om het af te leren… (Deel 66)

Op 22 september laatstleden poste ik mijn, (naar ik toen dacht),

laatste IJsland logje van onze IJsland 2016 reis.

Toen ik vandaag nog wat bladerde door die IJsland 2016 foto’s kwam ik

een serie macro’s tegen die aan mijn aandacht ontsnapt zijn.

We waren bij Hraunfossar, de langste waterval van IJsland.

Het was 1 september, de temperatuur was al dik onder nul (i love it 😎 ),

Maar om nogmaals watervallen te fotograferen…

pfff… daar had ik niet echt zin meer in… 😳

Ik denk dat ik een overdosis waterval fotografie heb gekregen ! 😉

 

De zon stond heel laag, het licht was heel zacht omfloerst

door wolken en fijne nevels… het had licht gevroren ! (-5ºC ofzo)

Ondergetekende kreeg dikke zin in macro fotografie ! :mrgreen:

Alle foto’s zijn zoals ik het toen zag, er is geen flits of zaklamp gebruikt,

alleen het licht van de zon én natuurlijke schaduwen.

Fotogerief: De Canon macro 100mm op de Canon 6D

 

Ergens onderaan het struikgewas…

Het licht was echt zalig zacht omfloerst én het was heerlijk fris buiten 😀

Het tijdstip was ongeveer 6u in de morgen…

 

 

 

Hoe mooi kan licht gerijmd gras in het prille ochtendlicht zijn hé ?

 

Zacht ochtend licht straalt

heel verlegen door het gras

laat het ontwaken

 

 

 

Hier had ik kleur temperatuur op “Daglicht” gezet…, terwijl ik in de schaduw zat !

Het leuke was dat nu het bevroren gedeelte meer in het blauw (koudere kleur) kwam

en het ontdooide (langer door de zon belichte) deel was warm groen of geel 🙂

 

 

 

Sommige tafereeltjes vond ik sprookjesachtig mooi :mrgreen:

 

Zacht warm ochtendlicht

brengt me in vervoering, zo;

sprookjesachtig mooi

 

 

 

 

Deze foto is dezelfde als de voorgaande,

maar hier heb ik het licht een streepje hoger gezet

én de kleuren ietwat meer gesatureerd.

Zo komt het blauw en het rood meer natuurlijk over

(zoals ik het toen zag)

Noot: Mijn beeldscherm is kleur-gekalibreerd,

het kan zijn dat de kleuren op jouw beeldscherm afwijken…

Daar kan ik helaas niets aan doen.

Ter info:

Om mijn scherm te kalibreren gebruik ik de Color Spyder van Datacolor

 

 

 

Die minuscule ijs-partikeltjes die zomaar ‘groeien’ aan de blaadjes

en de grassen, zijn altijd weer verrassend mooi

 

 

 

Bloemen in IJsland

kunnen tegen een stootje

ze zijn bikkelhard !

 

 

 

Ja, zelfs in IJsland kan je paddenstoelen vinden :mrgreen:

Om foto’s in deze kijkhoek te nemen,

moet je echt languit op de grond gaan liggen hoor 🙂

Gelukkig had ik een grote plastieken vuilzak mee,

om mij én mijn kleding te beschermen tegen de ijskoude natte grond.

 

 

 

Een paddenstoeltje

groeiend op een dode boom

doet hem weer bloeien

 

 

 

Ik heb naar kaboutertjes gezocht, maar niet gevonden !

Zouden er eigenlijk kaboutertjes bestaan in IJsland ??

of moet ik zoeken naar kleine trolletjes ?? 😉

 

 

 

De ijskristallen op deze plant zijn reeds aan het smelten …

De ochtendzon is genadeloos !

 

 

 

Dit plantje stond wat meer in de schaduw,

de ijskristallen leefden hier nog wat langer 😎

Macro… de magische wereld van het onbekende !

Klaar om te ontdekken 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een blaadje versierd met ijskristallen

Je merkt dat de herfst hier al bezig was !

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer eens aan het eind van een IJsland foto logje (editie 66 reeds !) gekomen …

Dit logje is waarschijnlijk het einde van deze IJsland 2016 serie

(maar zeker ben ik niet 😉 )

 

De foto’s uit onze laatste reis, IJsland 2019 worden naarstig verwerkt 😎

Weldra kan ik daar al een eerste logje van maken !

1 ding kan ik nu al zeggen : Er zitten een paar foto juweeltjes tussen

waar ik redelijk trots op ben 😉

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 6)

Van de bloemekes en de piepkleine pluisjes…

Van de zwevende waterdruppeltjes en de insecten macro’s

kortom “het kleine wereldje” zoals ik dat graag benoem,

gaan we vandaag nog eens naar het tegenovergestelde kijken :mrgreen:

We zijn terug in Luik Guillemins om nog wat verder te genieten van

één van de super creaties van de geniale architect, Santiago Calatrava

 

Witte gewelven

als steunberen uit een kerk

dragen tonnen glas

 

 

 

Als fotograaf kan je hier dagenlang rondkijken en steeds weer

nieuwe dingen ontdekken ! 😎

Met de repetitieve elementen kan je spelen

én het gebouw nodigt gewoon uit om creatief te zijn !

 

 

 

De trein is steeds een beetje reizen…

Als je trein op tijd komt én vertrekt uiteraard 😉

 

 

 

Spelen met de elementen van dit immense gebouw…

trappen, roltrappen,steunberen, dakspanten, bogen…enz enz

composities zoeken, spelen met het diffuse zonlicht

Zalig om te doen 😎

 

 

Een lege roltrap

voert reizigers naar boven

of naar beneden ?

 

 

 

Hier heb ik nog maar eens de “multi lens tool” van Nik-tools gebruikt.

Een ‘spielerijtje’ met de foto van hierboven als bron.

Je kan daar leuke én tegelijk creatief werk mee afleveren.

Je stop de foto erin en de “Multilens addon” geeft je een basis resultaat.

Het uiteindelijke schuif,knip en/of plakwerk moet je zelf doen natuurlijk 😎

 

 

 

Roltrap mét mensen 🙂

De mensen schoven doodleuk naar dat punt op de lijn uit de “regel van derden”,

waar ik ze wou hebben !

Als je graag iets bijleert over compositie regeltjes, klik dan hier

 

 

 

 

Een gespiegelde afbeelding,

zo wordt het stationsgebouw net een of andere kathedraal,

vind je niet ? 😉

 

Dat witte metaal

danst een krankzinnig ballet

in een kathedraal

 

 

 

 

Ontmoetingen aan een roltrap…

 

 

 

Ontmoetingen aan een roltrap… (part 2)

Straatfotografie komt altijd beter tot zijn recht in zwart/wit vind ik

 

 

 

Hier vind ik de kleurversie dan weer belangrijker 😉

 

 

 

Net buiten het station, aan één van de ingangen,

(we zochten een leuk restaurantje op)

zagen we deze enorme zwerm vogels overvliegen…

 

 

 

 

 

Het was een superluid gekwetter,

neem dat van me aan 😎

 

Een lint van vogels

hoog in de lucht kwetterend

vloog over Liège

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me hier dichterlijk aan :mrgreen:

(Behalve in de 2 laatste foto’s… daar wordt het terug Haiku 😉 )

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 5)

Van het magische ochtendlicht in het Hallerbos,

verkassen we weer naar een andere magische plaats…

Namelijk, naar het fascinerende trein station Luik Guillemins,

waar we verder genieten van de geniale architectuur van Calatrava 😎

Het is ondertussen deel 5 geworden van deze fotoserie !

 

Ik geniet enorm van het lijnenspel,

dat groeit uit deze kathedraal van staal en beton,

van de lijnen en gedurfde rondingen,

de repetitieve elementen van dit gebouw

die tot leven komen in een fantastisch ogend perspectief !

 

 

 

Een simpele (photoshop) spiegeling van de bovenkoepel geeft me iets oosters…

De blauwe hemel reflecteert in het blanke staal en wit beton !

 

Perfecte lijnen

als in zand getrokken uit

een Japanse tuin

 

 

 

Bovenstaande foto,

bewerkt met de Multilens (Nik Tools) , geeft me dit

Een eerbetoon aan Calatrava 😉

 

 

 

Die oneindigheid

van speelse lijnen en glas…

overdonderend !

 

 

 

De ongelooflijke complexiteit en technische durf

van dit gebouw is ongelooflijk bij momenten !

Dit is architectuur om duimen en vingers van af te likken 🙂

Hier moet je als fotograaf echt op verkenning gaan,

niet zomaar de naakte werkelijkheid registreren,

maar de geniale geest van Calatrava opzoeken…

Het is een uiterst boeiende zoektocht,

dat kan ik je garanderen :mrgreen:

 

 

 

Van voorafgaande foto,

maakte ik een eenvoudige spiegeling.

Dit gebouw vraagt daar gewoon om ! 😉

De inwerking van het perspectief op mijn bevattingsvermogen

is in die mate dat ik er soms duizelig van werd.

Onze ogen zien, maar onze hersenen kunnen het niet aan.

 

Dat zelfde gevoel van onwerkelijkheid had ik ooit eens,

toen ik een enorm groot Amerikaans vliegdekschip zag varen…

Onze ogen registreren, maar het verstand weigert aan te nemen,

dat zo’n gigantische massa staal kan blijven drijven.

Die zelfde indruk en gevoel had ik hier in Guillemins ook !

 

 

 

Kijken en zien zijn twee totaal verschillende zaken…

Veel mensen begrijpen dat niet goed, maar alle tekenaars onder ons,

begrijpen dat maar al te goed ! 😉

En een fotograaf die ook graag tekent, ziet altijd iets meer 😎

 

 

 

In de enorme complexiteit van dit gebouw,

kan je naar hartelust experimenteren met composities,

met compositie regeltjes, kan je spelen met lijnen en hoeken…

Het is hier echt een speeltuin voor creatieve fotografie 😎

 

 

 

Een stalen ballet

met speels vluchtende lijnen

danst zonder muziek

 

 

 

Naarmate de avond dichterbij komt,

wordt het zonlicht veel zachter en omfloerst…

Subtiele schaduwlijntjes komen nu tot leven !

Kiekebisj kreeg ik van deze architecturale schoonheid 😉

 

 

 

Om dit logje (voor vandaag) af te sluiten,

nog een (Nik tools!) Multilens bewerking op voorgaande foto.

De magie van geniale architectuur, licht & schaduw…

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk