Winterprikje (Deel 3)

Als er één constante is in mijn logjes,
dan is het de onvoorspelbaarheid van het onderwerp…
Daarom ga ik vandaag gewoon verder waar ik in het vorige
logje ‘Winterprikje Deel 2‘ geëindigd was … 🙃
Deze regelmaat is hoe dan ook onvoorspelbaar hé ? 😂

Als camera gebruik ik nog steeds mijn oude dinosaurus,
de Canon 70D met de Canon 100mm f/2,8 macro lens.
Nog steeds heb ik geen statief gebruikt…

Morgen (19/1/2023) geven ze terug vriesweer …
Daar ga ik nog eens van profiteren om ijs-foto’s en
ijskristal foto’s te maken.
Maar dan ga ik wél een statief gebruiken… !
Ondertussen heb ik een oud statief gevonden,

waar ik de statiefkop kan laten kantelen.
Alle onmogelijke plekken die ik “vroeger”
niet kon bereiken met een statief kan ik nu wél
bereiken ! Dat belooft véél scherpere foto’s natuurlijk 😋

Ook focus stacking is dan mogelijk als ik mijn macro
slede op die gekantelde statiefkop monteer.

Meer hierover later !

Als (amateur) fotograaf laat ik me graag eens verleiden,
om abstracte foto’s te maken. Abstracte foto’s van gewone,
alledaagse voorwerpen. Met een macro lens kan je de
wereld op een héél andere manier benaderen dan met
een ‘gewone’ lens. Het kleine wereldje van de macro
fotografie bied héél wat 📷 mogelijkheden ! 👍

Een oud plastieken doosje, dat dienst doet als tijdelijk
afvalpotje voor gft afval is vol regenwater gelopen.
Door de -5° temperatuur staat er nu +- 1 cm ijs in
dat potje. Ik vond het de moeite waard om dit abstracte
wereldje en spetterende kleuren,
gemaakt door organisch afval te fotograferen !




Ongeveer hetzelfde beeld, maar hier heb ik wat ‘gefoefeld’ (in RAW)
met de witbalans, zodat de foto blauwer (kouder) aanvoelt…





Als ik de Raynox 250 voorzetlens op de macro lens span,
dan kan ik nog een heel stuk dichterbij komen.
In plaats van 1:1 macro verhouding zit ik nu op 2:1 verhouding.
Zou jij nog herkennen wat dit is ? ? 🤠🤔




Op een andere zijkant van het plastieken potje zag ik deze
prachtige ijsbloemen groeien. De winter, gezien door een macro lens
is best heel leuk vind ik ❄👍





Een klein stukje, bevroren, vuil water, deed me denken aan die
fantasie rijke ruimte werelden uit Star Trek !
Beam me up Scotty ! 😋🚀





Terug naar de petieterig kleine ijskristalletjes die overal groeien…





Soms kan je van die piepkleine ijs kristal “naaldjes” zien ‘groeien’…
Deze “naaldjes” zijn plus minus 1/2mm lang !
Dankzij de Ranox 250 voorzetlens kan ik op 2:1 macro verhouding
geraken. Dit is juist voldoende om deze ‘naaldjes’ in close up
te bewonderen én te fotograferen.
(met deze naaldjes is iets fundamenteel verkeerd..
zie verder beneden wat er hier verkeerd is
😋🙃)





Het micro-macro wereldje der ijs kristallen is een wereld apart !
Je voelt je als het ware een ontdekkingsreiziger die het onbekende
tegemoet gaat ! 🤠🙃





De kleine ijs kristal “naaldjes”…
Ze “groeien” normaal gezien van boven naar beneden,
maar bij alle ijs kristal “naaldjes” foto’s heb ik de dichterlijke vrijheid
genomen om de originele foto gewoon 180° om te draaien !
Er is geen enkele wet die me verplicht om de wereld weer te geven
zoals hij in werkelijkheid is hé 😋




Om dit logje voor vandaag af te sluiten :
Een oud, verdord plantje in één van onze bloembakken…
Dit “stilleven’ vond ik wel iets hebben.
De heerlijke onscherpte van een macrolens geeft wat vage
magie aan de achtergrond.




Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend foto logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan ? ….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet.
We zien dat wel als het zover is hé ? 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Winterprikje (Deel 2)

Dit Winterprik logje heb ik 1 dag later gefotografeerd
dan het vorige Winterprikje (Deel 1).
Tijdstip van de ijs fotoshoot vandaag : 13 december 2022…
Het bleef toen lekker vriezen
(het is toen tot -9° geweest !),
zodat ik overal piepkleine ijskristallen zag “groeien” !❄

Dat mijn fotografie handjes jeukten om al deze petieterig
kleine pracht op de gevoelige CCD te zetten, daar moet ik geen
tekeningsken bij maken hé ? 😎

De locatie van deze shoot is onze terras…
De camera is de Canon 70D met de Canon 100mm macro.
Om héél dichtbij de ijskristallen te komen heb ik de
Raynox 250 voorzetlens op de macro lens bevestigd.
Zo kon ik van 1:1 macro verhouding
(1:1 wil zeggen: 1mm² van je onderwerp = 1mm² op de sensor)
dichterbij komen van 2:1 tot bijna 3:1 verhouding !
(Een ‘gewone’ lens geeft je (altijd) een beeld verhouding van 1:2 ,
een macro lens geeft je altijd een 1:1 verhouding,
vandaar de lenstype naam : Macro)

Een statief stond klaar, maar ik het het bewust niet gebruikt…
De ijskristallen ‘groeiden’ op plaatsen waar ik met mijn statief
niet kon geraken zonder de lenige acrobaat uit te hangen 🥴
Een lenige atleet ben ik nooit geweest… (én zal ik nooit zijn 🙃)
Zodoende was het (zoals steeds) mijn plan trekken
én creatieve oplossingen bedenken… 🤠
Gelukkig zijn er op ons terras genoeg hoeken en kantjes waar ik
met mijn ellebogen kan op of tegen leunen !
Een tuinstoel leuning kan ook dienst doen als camera steun…
wat oude klinkerstenen stapelen om de camera op te zetten…
Er is zoveel mogelijk hé ? 👍

Omdat in de winter tamelijk grijs en donker kan zijn,
heb ik de ISO van de camera tussen de 500 en de 1000 gezet.
De sluitertijd heb ik op minimum 1/100s gezet.
Het diafragma varieert van f/5 tot f/7.1

Omdat het toen héél koud was (een noorderwind sneed door alles door)
had ik ultra dunne thermische handschoenen aan. (verkrijgbaar bij
de As Adventure of op de markt in Dilbeek) Die handschoenen zijn
niet goedkoop, maar ze houden je handen enkele uren warm !
En ze zijn zo dun, dat je zonder kijken alle knoppen van je kamera
kan voelen. Een aanrader voor winter fotografie ! ❄😎


Een eerste poging om de ijskristallen te fotograferen…
De gemiddelde lengte van één ijskristal is ~ 1,5mm schat ik.
De scherptediepte (hier f/6.3) zal recht evenredig zijn denk ik…






De tweede foto…
IJskristallen die onder een betonnen sierdekplaat ‘groeien’…
Hier zit ik op 1,5:1 macro verhouding schat ik.
De details in de ijskristallen worden stilletjes aan zichtbaar !





Op dit héél kleine macro-level is het belangrijk dat
je niet beweegt én als het even kan afdrukken met de
aftandsbediening (om eventuele trillingen te vermijden).
Zelfs zonder statief is dit mogelijk…
ISO 400, 1/169s , f/6,3





Als je met héél kleine stapjes dichterbij kruipt,
dan kan je je onderwerp zien ‘groeien’ !
De piepkleine ijskristallen worden zichtbaar !
De macro verhouding is hier 2,7:1 tot 2,8:1 !
(De ISO is hier op 500 gezet om het weinige licht te compenseren)





Hier heb ik het diafragma op f/3,5 gezet omdat er té weinig licht was
en daardoor de sluitertijd kon verkleinen tot 1/200s…
Maar dan verlies je weer scherptediepte… (zoals je hier kan zien)
Het is balanceren op de slappe koord tussen ISO, diafragma én sluitertijd…
Op de A van automatisch werken is hier echt niet mogelijk….




De ISO naar 500 , diafragma op f/6,3 geeft me 1/160s sluitertijd…
De scherpte én de details in de ijskristallen vind ik aanvaardbaar 😎
Ik zou natuurlijk kunnen werken met focus brackteting,
om de scherptediepte te verhogen… maar daar had ik toen de tools
niet voor handen.
Maar ik hoop op een tweede winterprikje ❄😋




Als je eenmaal je ‘draai’ gevonden hebt in dit petieterig kleine
ijswereldje, dan blijf je proberen, zoeken en doen !
Het is zalig om in deze ijsstad te fotograferen !




Soms vind ik een steun positie, waar ik echt extreem dichtbij kan komen…
Met deze foto heb ik de fysieke macro grenzen van de Canon 100mm
macro én de Raynox 250 voorzetlens bereikt denk ik 😋
Deze veelhoekige ijskristal torentjes zijn ~1mm hoog.
Koning Winter kan een magische wereld scheppen hé ? 👍




Hier wou ik nog even dichterbij komen…
Maar het heeft niet mogen baten !
Als je op dit micro macro gebied 1/10mm ernaast zit…
dan is je ijskristal foto naar de vaantjes…
Maar desondanks blijft het zalig fotograferen 🙃





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
IJskristallen op een zwarte, plastic achterband van een Dinky Toys tractor
waar mijn zoon vroeger mee speelde…
Het totale oppervlak van deze foto is in het echt ~ 4x4mm !
ISO 500 , f/8 , 1/60s



Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend foto logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan ? ….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet.
We zien dat wel als het zover is hé ? 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Winterprikje

Eindelijk is koning Winter terug in het land…⛄😎
Nu ja, ik weet dat veel mensen een hekel hebben aan
winterse temperaturen en winterse toestanden,
dat kan ik heel goed begrijpen…
Maar … mijn gezondheid laat me nog toe,
om volop te genieten van vriesweer en ijs !
Dus probeer ik er zoveel mogelijk van de winterse
grillen te genieten 🙃

Het is nu al de tweede nacht dat het kwik onder nul duikt…
De lucht is helderblauw… dat belooft voor veel fotopret straks 👍
De wekker gaat een uurtje voor de zon opkomt af,
de camera en opgeladen batterijen staan al van gisteren klaar…
een koffie om wakker te worden, een geroosterd boken
met (suikervrije) aardbei jam als ontbijt…
Een met dons gevoerde winterjas houd me warm…
Stevige laarzen om de voetjes warm te houden…
Mijn madam wil me nog een muts opzetten,
maar het is amper -3 graden buiten…
Voor een wintermuts is het dus nog veel te warm 😋
Het statief laat ik bewust thuis…
ik wil wel eens checken of ik nog zonder statief kan werken…

Tien meter verder van ons huis zit ik reeds in de open natuur 😎
De schapen in deze schapenweide slapen nog…
De zon verwelkomt me met haar tegenlicht 🌞





Toen ik naar beneden keek en overal berijpt gras en groen ontdekte,
besloot ik om asap (As Soon As Possible 🤠) van lens te veranderen…
De 35mm prime werd gewisseld met een 100mm f2,8 macro lens !
IJskristallen op grasjes en plantjes vind ik zalig om te fotograferen.
Bij dit soort van winterfotografie moet je zeker oppassen met
de wit balans in je camera. Als die op Automatisch staat,
dan heb je veel kans dat het witte ijs nogal blauw is…
Je zet daarom beter de witbalans op een zelf in te stellen graden Kelvin.
Een getal tussen de 5 en de 7 duizend moet normaal genoeg zijn
om natuurgetrouwe kleuren te krijgen.
Noot: Als je in RAW werkt, dan kan je nadien de witbalans corrigeren,
indien nodig….






Mijn blik viel op een bruin, wit berijpt herfst blad…
Omdat ik nog veel dichter moest komen,
om de details te zien die ik wou zien,
heb ik op de 100mm macro lens extra een Raynox DCR 250 close up
filter geklemd…
Met als eerste resultaat deze bloem vormige ijskristallen…





Nog heel even dichter gekomen…
(ik schat de afstand tussen lens+close up filter
én onderwerp op +- 1 cm…)
De details die toen zichtbaar kwamen bliezen me van mijn
spreekwoordelijke zetel 🙃😎
Het rood dat je hier ziet is geen witbalans fout…
Het is gewoon het herfst rood van het blad !
De vergroting die ik hier heb is tussen de 2:1 en de 3:1…
En dit allemaal uit de losse hand, zonder statief !
Ik ben heel blij dat mijn foto hand nog redelijk stabiel is 👍





Op ons terrasmuurtje, ongeveer 150cm hoog,
groeien kleine dotjes mos… Veel mensen zeggen dat ik die moet
wegkrabben, maar ik laat ze gewoon staan, omdat ze in alle seizoenen
fotogeniek zijn 😎
Voor veel mensen is dit lelijk onkruid…
ik vind het heerlijk mooie mini-macro natuur 👍





Een piepklein bloemeken…
Het geheel is ongeveer 3 tot 4 millimeter groot (in doorsnede)
Deze bloemekes zijn ‘winterhard’ denk ik,
want ze blijven maar verder groeien, ondanks de herfst én de winter…
Het piepkleine macro wereldje blijft me verbazen !





Een ander bloemeke uit dezelfde plant…
Een paar takjes links ervan trokken plots mijn aandacht !
In die takjes links zag ik een menselijk wezen,
die een beschuldigende vinger uitsteekt naar de bloemekes rechts…
‘Beschuldigde… Sta op !’
Het doet me denken aan de situatie in Iran…
De beschuldigden zijn onschuldige bloemen die vechten om te overleven…
De rechters (links) zijn de gewetenloze machthebbers die de vrijheid
van denken en “zijn” van het volk helemaal kapotmaken,
dit alles in naam van een of andere godsdienst…
(ik schrijf god hier héél bewust niet met een hoofdletter,
omdat god dat niet verdient…
We zijn bijna 2023… astemblieft hé ?
De donkere middeleeuwen zijn blijkbaar nog niet gedaan ??





Een paar centimeter boven het bloemeken van hierboven…
De onderkant van een betonnen sierdeksel op ons terras,
was bezaaid met piepkleine ijskristallen !
Deze foto is een wit/zwart foto…





Dit is een ‘kleur’ foto mét de Raynox DCR 250 close up filter,
om nog wat dichterbij te komen…
Omdat het onderwerp grotendeels in de schaduwen zit,
is de kleurtemperatuur meer en meer blauw.
De “correcte” witbalans heb ik nadien in RAW processing ingesteld.
Deze foto is op werkelijke schaal +- 2 cm breed en 1.2 cm hoog…
Als ik nog meer dichterbij wil komen, (nog meer extreme details)
zal ik echt wel een statief nodig hebben denk ik…




Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…
Over hoe of wat de inhoud van dat volgend logje zal gaan ? ….
Nu ja, dat weet ik nu nog niet.
We zien dat wel als het zover is hé ? 😎


Vriendelijke groetjes,
Dirk

Toen Er Nog Winters Waren… (Deel 2)

De laatste logjes die ik publiceerde gingen over ijs…
In dit logje ga ik daarmee nog wat verder 😇
Kwestie van onvoorspelbaar te blijven in mijn blog onderwerpen 😋

In dit logje probeer ik ook mijn draad naar Haiku poëzie weer op te nemen…
Al die perikelen met Rusland en Oekraïne brengen wat onrust in mijn hoofd 🙄
Japanse Haiku poëzie schrijven brengt rust…
Hier en daar zal je weer Haiku probeerseltjes vinden in mijn logjes 😉

In dit logje ga ik gewoon verder waar ik in het vorige deel 1 eindigde …
De camera is nog steeds mijn oude Canon 6D,
de lens is ook nog steeds de Canon 100mm f2,8 macro.

Het ijs in de velden bevat ontelbare piepkleine druppeltjes lucht…
die gevangen zijn in het ijs toen dat werd gevormd.
(of is het opstijgend methaangas, ontstaan uit de rottende restanten van mais ?)
Ik voelde me een ruimte reiziger, vliegend tussen myriaden sterren !🚀




IJS

Een bevroren wolk
gevangen in winter ijs
tot de lente
komt




Hart

Een gebroken hart
letterlijk in twee gedeeld
blijft eenzaam achter





In dit ijzig plaatje zag ik Jommeke opduiken !
Ik weet niet of Jommeke bekend is in Nederland…
Maar Jommeke is in Vlaanderen een heel bekende stripfiguur,
ontworpen, getekend en geschreven door de sympathieke cartoonist Jef Nys.
In de stripkast uit mijn jeugd zitten nog ongeveer 50 Jommeke strips 🤠,
die ik nog steeds met plezier herlees 👍






Dit meermaals gebroken en terug opnieuw bevroren stuk ijs,
trok me op de een of andere manier aan…
Het interessant idee om hiervan een ‘Speelse Spiegeling’ te maken
was geboren 🙂
Onder het ijs zie ik een gelijkende versie van Predator opduiken!
Het ijs dat Predator omringd is als een ruimteschip dat zijn lichaam
terug brengt naar zijn thuisplaneet.





Velden

Met wat fantasie
zie je een ruimte wezen
in onze velden




Naar analogie met Van Gogh’s “Aardappel Eters“,
presenteer ik hier mijn ‘Mais Stengel Eters’ 😉





Het ijs lijkt soms op een microscopische weergave van het leven…
Voor ons onbekende levensvormen drijven rond in een waterdruppel…
Met een beetje fantasie kan je veel dingen ontdekken in een plakje ijs,
gezien door een macro lens 😎





De figuurtjes in dit stukje ijs deden me denken aan spooky figuurtjes
uit de grappige film Ghostbusters (1984)






Battle field on ice…



Et voila, we zijn aan het eind van een tweede
Toen Er Nog Winters Waren…’ macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kijk op winterse macro fotografie,
mijn ontdekking “reis” doorheen de wonderbare wereld van ijs.
Maar het moet wel een paar dagen na elkaar vriezen
om dat mooi ijs in de velden nog eens te zien natuurlijk…

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

Het is Winter in Europa

Beelden vertellen meestal meer dan lang uitgesponnen teksten…
Als fotograaf weet ik dat maar al te goed…

Met ‘Het is Winter In Europa’ bedoel ik natuurlijk niet het seizoen ‘winter’,
maar wel het vreselijk gebeuren daar in Oekraïne…
Die oorlogsgruwel probeer ik hier in dit logje soms te vertalen d.m.v. winter
macro’s die ik verleden jaar in februari in mijn tuin heb genomen.

Dit logje is dus een verzameling van gewone, leuke winter macro’s
afgewisseld met wat meer symbolische foto’s, waar ik mijn eigen visie
op de toestand in Oekraïne probeer te onderstrepen…

Met wat fantasie zie ik hier een ijs-zeepaardje
dat een lange tong maakt naar Poetin 💣






Het was van origine een piepklein klimop worteltje met twee “gevangen” ijs druppeltjes…
Nu zie ik twee onschuldige mensen, gevangen in de gruwel die oorlog heet… 😥





De oorlog krijgt langzaam maar zeker, zijn greep over het hele land…
Steden met miljoenen inwoners worden omsingeld én tegelijk
gebombardeerd met ‘domme’ bommen…😥
Ontelbare mensen zitten daar klem en kunnen niet echt meer weg… 😶
Onvoorstelbaar hé ???
Stel je gewoon eens voor dat je daar ook woont ? 🆘💥… Akelig hé ?
….. …….. …….




Deze (zelf gemaakte) onmenselijk kille, grijze foto drukt mijn afkeer tegen militarisme,
geweld, racisme, verdrukking , oorlog, haat, tegen Poetin en zijn kliek, enz, enz perfect uit…





Zeker in een oorlog mag de hoop nooit sterven…
De hoop om bruggen te blijven bouwen,
hoe koud het boven op die brug ook mag zijn…
moet blijven leven !
Grof geweld zal het nooit halen tegen rede en gezond verstand…
(enfin, dat hoop ik toch….) 😶🤔




Nu komen er gewoon twee foto’s met intermezzo neutrale plaatjes … ☕
die ik grafisch de moeite waard vind om hier te presenteren als afleiding…
Als in een koffie pauze….

Een stilleven van een takje en ijs geworden dauw.






Hetzelfde stilleven als hierboven
maar dan in zwart/wit…





Bij elke stap die je maakt kan je steeds een keuze maken…
Je kan een stap terug doen of een stapje verder gaan…
maar je kan ook altijd naar links of rechts kijken om nieuwe kansen te zien !
Hopelijk worden in Oekraïne én Rusland,
Amerika, Europa én ook China de juiste stappen keuzes gemaakt…
Het gezond “politiek” verstand is wereldwijd ver te zoeken de laatste weken… 😶






Dit kleine ijsbrokje onderaan doet me denken aan Goliath,
die de wereld moet torsen…
Goliath zou nu eigenlijk een ijzersterke diplomaat moeten zijn !
Eerlijke & oprechte diplomatie zou de oorlogstrommels moeten overstemmen,
dat is mijn eigen bescheiden mening…😶






Dit is een héél bewust onscherp genomen foto van mijn kleindochter,
die verleden jaar in onze tuin in de vers gevallen sneeuw kon spelen.
De onbezorgde, vrolijke lach van een spelend kind maakt me gelukkig 😎
De tranen zien én horen van een kind dat op de vlucht is voor geweld of oorlog…
dan bloedt mijn hart… 😥




Et voila, we zijn aan het eind van een eerste “Het is Winter in Europa” logje gekomen.
‘k hoop dat je begrip kan hebben voor mijn ongewone, symbolische kijk op de
situatie in Oekraïne, uitgedrukt met ijzige macro foto’s.

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

IJskristallen & druppeltjes in mijn tuin (Part 1)

In mijn vorige ijskristallen logjes heb ik steeds gewerkt met ofwel
de Sony A7R2 (Full Frame) ofwel de Fuji XH1 (APS-C)
Op beide camera’s, kan ik via een adapter mijn ‘oude’ Canon lenzen blijven gebruiken !
Als je werkt met 2 CCD formaten leer je snel de voor/nadelen van
beide sensor formaten kennen.
Maar er zijn nog grotere sensor formaten dan APS-C en FullFrame ! 🧐
Dat zijn bijvoorbeeld de Midden Formaat camera’s !
De Fuji GFX 50S bijvoorbeeld 🤠

Winter macro fotografie met een midden formaat camera…
Dat vond ik een heel aantrekkelijk 📷 idee 😋
FYI: Via een Techart adapter kan ik ook mijn ‘oude’ Canon lenzen
probleemloos blijven gebruiken op de midden formaat Fuji GFX ! ,
zodat ik geen nieuwe lenzen hoef te kopen !
Wat meer info over het hoe, waarom van een midden formaat body vind je hier

Ter info:
Alle foto’s zijn gemaakt op de manuele stand…
Gewoon omdat ik (alleen met macro) zo het liefst werk en zo kan ik ook alle
parameters aanpassen op de manier die ik zelf wil 😁

Ter info: De eerste 7 foto’s zijn met een monopod statief gemaakt…
De laatste 3 foto’s zijn gemaakt met een klassiek 3poot statief…
(wegens anders niet meer te doen 🆘😉)

Het was een grijze voormiddag, eind december.
Druppeltjes fotograferen doe ik heel graag
maar dat wist je al denk ik 😎

ISO 800 , f/2,8 , 1/340s , EV +0,3 , Fuji XH1





Zelfs in een grijze wintermorgen kan je overal schoonheid vinden !

ISO 800 , f/2,8 , 1/2000s , EV +0,3 , Fuji XH1




Ook met de verdorde takjes van onze klimop ‘spelen’ is leuk om te doen.
Een compositie zoeken, spelen met de achtergrond en het licht…
Voor mij zijn dat bijna zen momentjes 😇

ISO 800 , f/2,8 , 1/6000s , EV +0,3 , Fuji XH1




Kleine ijskristallen op een betonnen muurtje…

ISO 800 , f/6,4 , 1/280s , EV +0,3 , Fuji XH1




Omdat het winter licht bij momenten redelijk somber werd,
heb ik hier gebruik gemaakt van een klein (daglicht) ledlampje
(een Lume Cube LC-V2) waarbij je de lichtsterkte kan aanpassen.
Een verdord Juffertje in het groen kreeg een tweede leven in deze foto 🙂
Het Lume Cuba lampje is hier wat te veel dichtbij gezet vind ik…
Het kan beter, dat zie je in de volgende foto…

ISO 1250 , f/2,8 , 1/2400s , EV +0,3 , Fuji XH1




Een ander verdord Juffertje in het groen,
het zelfde Lume Cube lampje, maar nu met een oranje voorzet filtertje
(wordt gratis meegeleverd !) op een positie rechts opzij gezet.

ISO 1250 , f/2,8 , 1/6000s , EV +0,3 , Fuji XH1





Soms kan een lelijk, verdord én geknakt plantje toch heel mooi wezen !
Deze foto kreeg als titel: Dance Macabre

Over de rood/groen/gele achtergrond van deze foto wil ik je zeker nog iets verklappen !
Nu volgt een gouden fotografie tip die ik graag met al mijn teergeliefde bezoekers deel,
gewoon omdat ik in dit blogje wat fotografische meerwaarde wil delen met jullie 🤠

De achtergrond van dit verdord plantje was in het echt echt héél druk én lelijk…
Niet te doen om hier een leuke foto van te maken….

Maar : hoe heb ik deze achtergrond zo zacht én egaal gekregen ???
Heel zeker niet in Photoshop hoor ! 😋
(daar heb ik een hekel aan, ik ben fotograaf…geen digitaal designer 🙄)
De achtergrond in deze foto, is gewoon een, op een goedkope HP printer afgedrukte foto,
van een oudere foto shoot ergens in het Hallerbos.
(Deze achtergrond foto is uitgeprint op heel gewoon (recycled) copy papier !)
De geprinte foto heb ik op ongeveer 10 a 15cm verder dan het plantje rechtop geplaatst 🤭.
(met behulp van een wasspeld, een oude schuif antenne,gesloopt uit een recyclage park radio)
Als je geen mooie, zachte achtergrond kan verkrijgen bij je favoriete onderwerp…
nu ja… dan print je die achtergrond gewoon op voorhand hé 😇
Ik heb meestal een mapje met een tiental geprinte foto’s bij,
die wazig en pastel kleurig zijn en dus heel goed kunnen dienen als een leuke,
zachte achtergrond voor macro’s.

Wat mijmeringen over deze ‘met de mantel der liefde bedekken’ achtergrond tricks…
Is dit not done ?? is dat geen fotografie manipulatie ??
Het is heel zeker ‘manipulatie’, maar de fotowaarde kan alleen maar beter worden,
zonder iets, iemand of een of ander levend wezen kwaad te doen.
Zonder een ‘fake’ achtergrond had de foto van dit verdord plantje geen schijn van kans…
Maar iets totaal anders word het als reporters/fotografen actueel nieuws , over mensen,
rampen, ongelukken, enz enz gaan bijsturen in digitale bewerkingen…
Dan zijn het flagrante leugens… en is het geen objectieve/reportage fotografie meer…
Maar geef zelf toe… dit verdroogd plantje is in volle glorie zelfs door heen je eigen
internet account geknald… mét een fake achtergrond
Zeg nu zelf… kan dat kwaad ? 🤭

Creatieve oplossingen zoeken in fotografie is mooi 👍

ISO 1250 , f/2,8 , 1/320s , EV +0,3 , Fuji XH1




De volgende 3 foto’s zijn gemaakt met de Fuji GFX…
Voor deze én de volgende foto is de FullFrame Canon 180mm f3 macro lens gebruikt.
Door het verschil in de sensorgrootte tussen midden formaat en full frame,
is de effectieve brandpunt afstand hier herleid tot 142mm. Wat nog genoeg marge
geeft om héél dichtbij te komen.
Een piepklein struikje met nog een paar schrale besjes die bleven hangen zijn…
De rode besjes zijn 1,5 tot 2mm groot schat ik.
Het vroor toen 1 of 2 graden onder nul.
Het is vooral mooi om te zien hoe het ijs hier op een kunstige manier
overal rond omheen “groeit” 😎

ISO 800 , f/3,5 , 1/640s , EV 0 , Fuji GFX




Het bokeh achtergrond die een midden formaat camera maakt is fluweelzacht vind ik !
Het is dan ook een méér dan fantastisch gereedschap voor de macro fotograaf 🤠

ISO 1600 , f/3,5 , 1/2900s , EV 0 , Fuji GFX






Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Hier heb ik de Canon MP-E 65mm macro f2:8 (1:1 tot 5:1 !!) gebruikt.
Tov fullframe is de brandpunt afstand nu 51mm.
Voor deze foto heb ik de lens op 3,5:1 macro verhouding gezet !
In deze foto zie je echt een minuscuul klein grassprietje !
De scherptediepte is kleiner dan 1mm !!
De ochtenddauw was héél lichtjes bevroren,
wat tot de meest vreemd ijskristalletjes kan zorgen 🙂
Wat je in deze foto ziet is in het écht ongeveer 0,5 cm breed en 1cm hoog!
Door de lange sluitertijd (1/8sec) heb ik een afstandsbediening gebruikt
om de foto te maken, desondanks ik een 3pod statief heb gebruikt,
dit alles om zeker geen enkele beweging of trilling te maken.
Als je op dit héél kleine macro vlak werkt,
dan verknalt de kleinste fout die je maakt de hele foto 🙃
Het macro wereldje is echt wel een wereldje apart 👍

ISO 800 , f/11 , 1/8s , EV +0,7 , Fuji GFX





Et voila, we zijn aan het eind van een eerste “IJskristallen & druppeltjes in mijn tuin”
logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kijk op winter macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare wereldje van druppeltjes én ijskristallen.
In de toekomst ga ik zeker meer en meer werken met de middenformaat camera
en heel zeker de kwaliteit van die grote sensor te gebruiken om het onzichtbare
op een kwaliteitsvolle manier terug zichtbaar te maken 🤗

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 9)

Omdat het onlangs 2 dagen een heel klein beetje vriesweer was,
verkassen we terug eens naar het gure winterweer in ons Belgenlandje.
De locatie van deze foto’s is de schapenweide rechtover ons huis !
De camera is de Sony A7 R2 en de lens is de manuele 100mm 2:1 macro lens
van Laowa. Het tijdstip van deze foto’s is de vooravond van 9 januari 2021.
Deel 8 van dit logje kan je hier (her)lezen of bekijken.

Met een macro lens kan je dingen zien die je normaal gezien
niet kan zien of zelfs niet eens opmerkt !
Daarom juist vind ik macro 📷 zo boeiend om te doen ! 😎

Het alledaagse kan fotogeniek worden…
Zoals dit ijzerdraadje bijvoorbeeld om iets te repareren in de weide…🧐






Piepkleine druppeltjes op piepkleine mosjes…
Het is een wereld apart, die ik héél graag mag ontdekken 👍






Op een oude, door betonrot aangetaste weidepaal,
groeien ontelbare mosjes, die allen een minuscuul druppeltje dragen !
In het flauwe winterzonnetje worden ze héél dankbare modellen 😍






Je kent ze wel, die piepkleine ijskristalletjes,
geboren uit de winterse ochtenddauw…
Een simpele schapenweide kan een bron van fotografie creativiteit zijn ! 😉






De ‘Spiegelingen’… ik kan me het niet laten hé ? 😁
Dit zijn een paar piepkleine mosjes die op een oude tak groeien…
Met 1 simpele uitsnede én 1 spiegeling maak ik er een of ander
niet bestaand mosjes wezen van !!
Zei ik “Niet bestaand” ?? 🤔😶 ??
Maar toch heb ik er een foto van kunnen maken 😂






Pinnekesdraad (Prikkel of Schrikdraad voor mijn teergeliefde Nederlandse bezoekers 😉)
In elk seizoen kan je er heerlijk mee experimenteren in je fotografie.
Maar in de winter vind ik pinnekesdraad het meest fotogeniek !






Het spel van spinragdraadjes , piepkleine mosjes en dauw druppeltjes…
Het groen van het gras én het rood van de avond winter zon !
Dit soort van fotografie voelt echt aan als schilderen met je lens 💚





Als je wat dichterbij de pinnekesdraad komt,
dan kan je de groene kleuren van het gras én het warmere zonlicht
scheiden door de getorste ijzerdraad in het midden van de kleuren te plaatsen.
Ter info… Al deze foto’s zijn gemaakt zonder statief… uit de vrije hand dus 😎
Die “vaste hand” hoop ik nog lang te behouden !






Druppeltjes kunnen soms rare vormen aannemen !
Ter info : In deze foto kan je duidelijk de minimale scherptediepte
van een macrolens zien…
De voorkant van de gedraaide pinnen én de gedraaide draad is scherp,
terwijl de achterste pinnen én de linkse pin vooraan reeds onscherp zijn !
In dit kleine scherptegebied moet een macro fotograaf zijn werk doen 😋
En dan nog alles uit de losse hand doen…🙃
Macro 📷 is zeker niet gemakkelijk om te doen, het is zelfs moeilijk,
maar het is toch zo verdomd fijn om te doen 😁






In de avondzon verandert het licht…
Het avondrood giet wat warme magie over de bomen !






Bomen in de avond nevels spreken hun eigen taal…
Deze heel grote bomen staat naast de schapenweide ,
de foto is dezelfde dag genomen vanuit onze slaapkamer !




Om dit logje voor vandaag te eindigen…
Enkele meters verder naar rechts zie je de oude pastorij in de warme avondnevel…
Dit gebouw is intussen verkocht (wegens gebrek aan een pastoor) en is
intussen een B&B in aanbouw geworden. Het gebouw is op dit moment
wat van uiterlijk veranderd, maar de sfeer van vroeger is min of meer intact gebleven !
Als de werken klaar zijn zal ik wel foto’s van toen en nu publiceren…





Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 9 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben 🙃

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 8)

Tijdens de korte winter periode, begin dit jaar,
toen het nog echt lekker koud en gezond vriesweer was,
heb ik redelijk veel macro’s genomen in en rond de vele weiden
uit onze buurt.
Nu is het stilletjes aan terug lente of winterweer aan het worden,
maar daar heb ik nog geen foto’s van. Toch niet van dit jaar 🙂
Daarom ga ik gewoon verder met de lekker chaotische indeling
van mijn blogje 😎
Een logje vol macrofotografie tijdens de ochtendvorst bij een zomerzonnetje…
Astemblieft 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 met de Laowa 100mm macro
De Exif data kan ik niet tonen, omdat de lens volledig manueel is
én bijgevolg géén technische informatie wegschrijft bij de foto.


Normaal gezien vind ik prikkeldraad niet echt fotogeniek,
het doet me teveel denken aan oorlog, gevangeniskampen, onrecht…
Maar een klein stukje, ruw beroeste prikkeldraad, heeft wel iets vind ik 😉






Je kent ze wel, die betonnen weidepalen met gaten erin,
om het prikkeldraad door de steken.
Zo’n gat is de grafkelder geworden van een spin,
die ik daar doodgevroren aantrof…







Macro fotografie is niet alleen het kleine proberen zichtbaar te maken…
Macro is ook op zoek gaan naar schoonheid in de natuur !
Wat oude spinrag draadjes , één minuscuul klein druppeltje
waar ik op scherp stel…
Twee andere druppeltjes vervagen bijna in de achtergrond…

Glinsterend

Eén druppel water
glinsterend in het zonlicht
draait de wereld om







Voortbordurend op het vorige thema…
De ochtendzon laat kleine stukje ijs, vervlochten in oud spinrag, smelten…
Als je wat rondkijkt zie je overal juweeltjes zoals dit flonkeren.
‘T is aan de fotograaf om er een leuke compositie van te maken :mrgreen:







De boer die zijn oude weide omheining repareert…
Dit gegeven bekeken door een regel van derden bril,
levert een leuk, evenwichtig plaatje op 😎






Terug voortbordurend op het vorige plaatje…
Andere metaaldraad, een andere reparatie,
de regel van derden blijft behouden…






Een zwart/wit omzetting van vorig plaatje…
De bokeh cirkels worden in deze Z/W omzetting veel beter zichtbaar






De compositie regel van drie, of de regel van derden,
zijn heel breed toepasbaar en leveren meestal leuke foto’s op 😉







Kleine ijskristallen op de groene grassen…
Hoe een klein beetje vrieskoude alles veranderd !


Winter

Het is weer winter
rijp kristallijn op ons gras
en ijs getinkel






Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
Het werd nevelig en bijgevolg veel donkerder.
Het begon bijna terug te vriezen…
Een stilleven van prikkeldraad stekels én een druppeltje…







Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 8 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen,
en ook mijn haiku’s, gratis aangeboden van het huis 😎

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing


Groetjes, Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 7)




Mijn blog verloopt niet echt volgens een vast patroon,
maar dat heb je heel zeker al opgemerkt 😎
Ik voel me goed bij een beetje georganiseerde chaos
én het scherpt de nieuwsgierigheid van mijn bezoekers wat aan 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 met de Laowa 100mm macro
De Exif data kan ik niet tonen, omdat de lens volledig manueel is
én bijgevolg géén technische informatie wegschrijft bij de foto.

Een klein klompje ijs is gesmolten in het ochtendzonnetje…
Een half uurtje later zal het water terug ijs worden !







Een klein dotje bevroren mosjes op een oude betonplaat…
In mijn ogen zijn het juweeltjes van moeder natuur én koning winter 😎







Een argeloos slakje dacht onderdak te krijgen in ons insecten hotel…
Het werd de allerlaatste nacht voor het beestje !
(Dat is er weer ééntje minder om onze viooltjes op te vreten ! 😉 )







Van dit klein stukje opgerolde bekaert geplastificieerde kottekes
draad heb ik veel plezier gehad !
Heel veel druppeltjes waar de zon in straalt zie je nu als bokeh cirkels !
De heel beperkte scherptediepte van een macrolens…
Daar kan je mee schilderen vind ik :mrgreen:







Een macro fotograaf heeft niet veel nodig om inspiratie te vinden 😎
Wat oude kottekesdraad, wat winters zonlicht en water druppeltjes…
méér moet het echt niet zijn 😉







De overgang van water naar ijs… Dat noemen ze ‘Bevriezen’…
Het is echt wel boeiend om de overgang van water naar ijs te fotograferen !
Het “groeiende” ijs, schrijft als het ware kronkelende lijntjes in die overgang …
De kleuren van de regenboog zie ik ook terug in de bokeh cirkels !
Macro fotografie is steeds weer de wereld opnieuw ontdekken ! 😎







Omdat ik ook ‘gek’ ben op de subtiele zachtheid van het “Orton” effect ,

heb ik hieronder een Orton bewerking op de vorige foto gemaakt…







Fotografie valt of staat met licht…
Iedere fotograaf is dan ook heel blij met mooi licht 😎
Bij deze foto van een simpel blad was ik dan ook heel blij
met het superzachte winterlicht 🙂







Terug aan de schapenweide…
Het groene gras én het warme licht van de lage winterzon,
zorgen voor een perfecte achtergrond voor de beroeste pinnekesdraad…







Een zwart/wit bewerking van dit mooie licht kon ik me echt niet laten !







Als afsluiter voor vandaag…
Twee stalen draadjes, bijeengehouden door wat groene draad,
wat warm én diffuus zonlicht
en wat ochtenddauw water…
Hoe mooi kan eenvoud wezen hé ? :mrgreen:






Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 7 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 5)

Van de kleine sneeuwklokjes in het bos én het eerste prille lentezonnetje,

keren we terug naar begin januari 2019, toen het nog heerlijk winterweer

was en de natuur heerlijk was versierd met ijskristallen en rijp 😎

Onnodig je te vertellen dat ik me die winterse week enorm geamuseerd heb

in onze tuin en de schapenweide rechtover ons huis 😉

Een macro fotograaf heeft niet veel nodig om perfect gelukkig te zijn ! :mrgreen:

 

De overgebleven herfstblaadjes zijn kunstig versierd met piepkleine ijskristallen …

 

 

 

Dezelfde herfstblaadjes als in de vorige foto…

Alleen heb ik hier de NISI CloseUp filter op de 100mm macro lens geschroefd…

Je ziet heel duidelijk dat je met een closeup filter héél dichtbij kan komen !

Maar… (in fotografie is er altijd een ‘maar’ als je iets extra kan hebben… )

Met een CloseUp filter verkleint de scherptediepte enorm

én je moet heel precies focussen, anders is je foto onscherp (én waardeloos …)

Maar met enige oefening kom je al héél ver hoor !

Een statief(je) of een rijst/zand/bonen/enz zak om je camera te ondersteunen

kan heel zeker helpen als je geen vaste hand hebt.

 

 

 

Piepkleine mosjes, versierd met petieterig kleine ijskristalletjes, groeiden op wat oude boomschors…

De geel/groen/oranje stengeltjes die omhoogsteken zijn amper 3 tot 4 millimeter lang !

De NISI closeUp filter kan je bij dit soort macro fotografie heel goed gebruiken ! 😎

Een weetje:

Je hebt niet echt een macro lens nodig om een CloseUp filter te gebruiken,

een (goedkopere !) 18/200 of een 30/300mm lens kan evengoed het macro werk doen ! 😉

 

 

 

Het is altijd zalig om diep in het piepkleine macro wereldje te reizen vind ik 🙂

In het kleine wereldje van het macro gebied, kan je dingen zien die je anders nooit zal zien !

De héél kleine scherptediepte (amper een halve cm hier), verplicht je als fotograaf

om deze beperkte scherptediepte creatief  te gebruiken.

Het voelt dikwijls aan als schilderen met de lens :mrgreen:

 

 

 

Aan de andere kant van de schapenweide is een piepklein bosje…

Een wit-berijpte struik trok mijn aandacht,

zeker op hét moment dat de zon er een straaltje licht over streelde… 😎

 

 

 

 

Verdroogde herfstblaadjes én wat smeltend ijs in mooi ochtend licht…

Het zijn die kleine natuur juweeltjes waar ik graag van mag genieten 😉

 

 

 

 

Soms zie je echt mooie tafereeltjes opduikelen !

Het geheel is in het echt misschien 5cm breed,

maar nergens staat geschreven dat pure schoonheid groot moet zijn hé ? 😎

Wat stijlvol, bevroren spinrag draadjes in een heel mooi winter zonnetje…

Samen vormen ze een heerlijk kunstwerkje vind ik :mrgreen:

 

 

 

Dit logje sluit ik af met drie bewerkingen op dezelfde bron foto…

Het was ongeveer 16uur, begin januari 2019…

Het zonlicht werd heerlijk warm (geel en rood) !

De buitentemperatuur was ongeveer -5º,

waardoor deze mooie spinnenweb mooi bevroren was.

Er was géén wind, waardoor ik héél precies kon focussen :mrgreen:

Het was ook even zoeken naar de kijkhoek mét de warmste kleuren

én om de spinnenweb tegelijk mooi evenwijdig met de lens te krijgen…

Om een mooie foto te maken, mag je best wel wat moeite doen hé ? 😉

 

 

 

Omdat de bevroren spinnenweb zo duidelijk op de foto staat,

was ik benieuwd hoe een zwart/wit bewerking van dit tafereeltje er zou uitzien…

De kleurfoto draagt hier nog steeds mijn voorkeur…

Maar wat als ik een stapje verder ga ??

 

 

 

In dat stapje verder heb ik de foto uiteindelijk helemaal teruggebracht naar zijn pure essentie…

Namelijk, dé spinnenweb 🙂

De digitale doka is echt wel een fantastisch gereedschap ! 😉  :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen. (Het 5de reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

en de attributen in en rond de schapenweide afsluiting 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk