Herfst macro’s na een regenbui (Deel 2)

Van de indrukwekkende schoonheid van IJsland,

keren we terug naar ons natgeregende Belgie 😎

In deel 1 van deze serie vertelde ik welke camera en lens ik gebruikte,

wel, dat is ondertussen nog niet veranderd 😉

 

Een macro fotograaf heeft echt niet veel nodig

om perfect gelukkig te zijn :mrgreen:

 

In ons voortuintje is een zomaar een struikje komen groeien…

Je moet maar durven hé ? 😎

In de lente en zomer draagt het struikje fris groen/gele blaadjes,

in de herfst worden ze heel diep rood.

Dankzij die wondermooie herfst kleuren,

heeft dat struikje ruimschoots zijn huishuur betaald 😉 😎

 

ISO 400 , f5,6 , 1/125s , 180mm , 0 EV

 

 

 

De rode besjes contrasteren altijd heel mooi met de geel/groene boomblaadjes…

Zeker na een malse regenbui 😎

 

ISO 400 , f5,6 , 1/500s , 180mm , 0 EV

 

 

 

Na een malse regenbui is de lucht heel zuiver,

het willekeurige patroon van opdrogende regendruppels boeit me…

Omdat een blad nooit perfect recht is, moet je altijd zoeken

naar een mooie compositie in het scherpstelvlak

(wat met macro heel miniem is)…

Ik kan de lens tot f8 of f10 dichtknijpen om meer scherptediepte te krijgen,

maar dan zou de achtergrond storend en opdringerig worden…

Fotografie en zeker macro fotografie is steeds wikken en wegen…

Als je ergens een voordeel hebt, moet je van de andere kant iets toegeven…

 

ISO 400 , f5,6 , 1/200s , 180mm , 0 EV

 

 

 

Dit heel diffuus belichte blaadje trok mijn aandacht…

ik zie er een of ander sprookjeswezen in met een hele lange neus,

een kleine mond en kin met een bijna gesloten oog :mrgreen:

Wat zie jij erin ? 😉

 

ISO 400 , f5,6 , 1/1600s , 180mm , 0 EV

 

 

 

De intussen bijna doorschijnende blaadjes van onze

Japanse kerselaar spelen een mooi spel van licht en schaduw

 

ISO 400 , f5,6 , 1/1250s , 180mm , 0 EV

 

 

 

Mijn madam riep me binnen om even met iets te helpen…

Toen ik deze mooie druppeltjes zag op de grote vensterdeur die uitgeeft

op ons terras besloot ik om te veranderen van macro lens.

De 180mm van Canon eraf en de Laowa 100mm f2,8 CA-Dreamer, macro 2X erop.

Deze Laowa is een mechanische lens, ze geeft géén informatie mbt diafragma weer…

De Exif gegevens toon ik hier dus niet meer…

Maar deze lens heeft een diafragma mechaniek van 13 afgeronde lamellen,

wat garant staat voor een zijdezacht bokeh (achtergrond) !

Dat is echt goud waard hoor !  :mrgreen:

 

 

 

Nog wat dichterbij de druppeltjes gekomen, de macro verhouding op 1,5:1 gezet…

De achtergrond verdwijnt in een zalig mooi bokeh 😎

 

 

 

Terug buitengekomen, dit kleine witte roosje besloot op 10 oktober laatstleden

om nog een mooie witte roos te worden…

Helaas werd de eerste nachtvorst verleden week haar teveel…

 

 

 

Om dit logje te eindigen voor vandaag,

Deze twee witte roosjes,

in een drieluik van 3 verschillende eind bewerkingen op 1 foto…

 

Hoe ik tijdens vol daglicht, deze foto achtergrond zo donker krijg,

zonder photoshop gefoefel natuurlijk,

dat kan je HIER (her)lezen :mrgreen:

 

De eerste foto… de twee roosjes zoals ik ze zag door de lens…

 

 

 

De tweede foto,

een Orton bewerking van deze twee roosjes.

Het ongrijpbare onscherpte gevoel heeft wel iets vind ik… 😎

 

 

 

De laatste bewerking, een zwart/wit omzetting van de twee roosjes,

uitgewerkt met Silver van NIK tools (een keigoede addon in Photoshop).

Persoonlijk vind ik deze zwart/wit omzetting de betere foto in dit drieluik…

Wat vind jij ervan ?

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een  “na de regen” macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op de bloemekes macro fotografie,

en dat je van mijn (soms) technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Herfst in ons dorpje

Van de macro (Close-up) try-out in ons dorpje (Sint Martens Bodegem, Dilbeek),

met de Sony RX10 mark 3, blijven we dezelfde camera gebruiken.

Alleen ga ik de camera vandaag alleen gebruiken voor herfst fotografie.

In de onmiddellijke omgeving van ons piepkleine dorpje is nog redelijk veel natuur,

maar veel ervan is afgeschermd en ontoegankelijk wegens prive eigendom… 😥 😡

maar dat houd me zeker niet tegen 😉 !

Een fotograaf moet zijn plan trekken hé ? 😎

Als de camera niet binnen de omheining kan geraken,

dan brengt de zoomlens me er wel overheen :mrgreen: :mrgreen:

Als ze willen dat ik niets over hun omheining  kan zien, dan moeten ze Trump maar inhuren,

die heeft veel ervaring in hoge muren plaatsen 😎

(en die pipo zal weldra héél veel vrije tijd hebben 😎 😉 )

 

Een herfstblaadje dat bijna afscheid neemt van het tijdelijke…

ISO 200 , f4 , 1/1600s , +0.3 EV  , 360mm  , centrum gewogen

 

 

 

Hoe verval toch zo mooi kan wezen !

Daar geniet ik elk jaar weer van :mrgreen:

Tip: Bij macro (close-up) moet je altijd zorgen voor een zachte achtergrond in je foto.

 

ISO 200, f4 , 420mm , 1/60s, +0.3 EV , centrum gewogen

 

 

 

Een prachtig gekleurd herfstblaadje, wellicht het mooiste dat ik die dag heb gezien !

 

ISO 200 , f4 , 1/125s , -0.3 EV , 540mm , 1 punt lichtmeting

 

 

 

De kleuren van dit herfstblaadje vond ik zo mooi,

dat ik er nog wat extra foto’s van heb gemaakt 😉

De kleuren die de Sony CCD “ziet”& weergeeft mogen gezien worden 😎

In Photoshop RAW heb ik de kleuren gelaten zoals ze waren…

 

ISO 200 , f4 , 1/125s , -0.3 EV , 540mm , 1 punt lichtmeting

(wat korterbij gaan staan tov de vorige foto)

 

 

 

Een zicht op de zijkant van een immens groot prive domein.

Achter de groene (3 meter hoge) haag staat hoge prikkeldraad, zoals in Breendonk !!

Dit alles is nog extra beveiligd door camera’s , soms honden en security personeel…

Maar de “breedhoek” van mijn camera laat zich door niets tegenhouden 😉

De herfst is heel laat gekomen in ons dorp…

De meeste bomen waren al kaal alvorens te verkleuren !

Gelukkig kon ik hier nog genieten van een laat herfst glimpje :mrgreen:

 

ISO 200 , f3,5 , 1/250s , -0.3 EV , 24mm , centrum gewogen

 

 

 

Ongeveer zelfde locatie, wat meer naar rechts én wat meer ingezoomd…

Dit zijn dé herfstkleuren waar ik op zoek naar was 😎

 

Fyi : 100 meter naar rechts wonen wij :mrgreen:

 

ISO 200 , f5,6 , 1/80s , 130mm , -0.3 EV , centrum gewogen

 

 

 

Weer wat verder, aan de andere zijde van het domein,

in de tuin van iemand, een herfst getooid boompje…

Noot: Zie je die enorme elektriciteit masten in de achtergrond ?

Dat is de ‘vloek’ over ons dorpje…

Je kan hier bijna nergens een wijde landschap foto maken ,

zonder dat er draden of elektriciteit masten in je foto zijn 🙄

 

ISO 200 , f5,6 , 1/320s , + 0.3 EV , 65mm , centrum gewogen

 

 

 

 

Nog wat verder, aan een andere hoek van het prive domein…

Hier wou ik het stoppelig kale maisveld niet meer in de foto hebben.

Wat hoger inkaderen geeft direct een heel ander beeld hé ? 😎

 

ISO 200 , f5,6 , 1/80s , +0.3 EV , 85mm , centrum gewogen

 

 

 

 

Een nog fleurig bloemeke stond daar gewoon heel mooi te wezen :mrgreen:

 

ISO 200 , f5,6 , 1/200s , 360mm , +0.3EV , 1 punt lichtmeting

 

 

 

 

Om dit herfst logje af te sluiten…

Zomaar wat blaadjes, maar de wondermooie, warme herfstkleuren boeiden me 🙂

 

ISO 200 , f4 , 1/60s , 340mm , -0.3 EV , centrum gewogen

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een herfst logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op de herfst sfeer in ons dorpje,

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Herfst macro’s na een regenbui (Deel 1)

Van de ruige schoonheid van het IJslandse binnenland,

verhuizen we terug naar ons eigen Belgen landje…

Mijn vingers jeuken altijd na een malse regenbui, om buiten  te gaan fotograferen 😎

Na een regenbui is de lucht zuiver en alles is lekker nat en bedekt met kleine druppeltjes.

Als de zon nog wat achter de wolken blijft, dan blijft het licht zalig diffuus en zacht :mrgreen:

Ideale omstandigheden dus om het macro gerief te selecteren…

Voor deze foto sessie koos ik de Sony A7R2 én de Canon 180mm F4 1:1 L lens

die via de metabones adapter op de Sony body is geklikt.

Een prettige combinatie die heel goed samenwerkt ! 😎

 

Onze Japanse kerselaar in zijn herfstkleurtje…

Eind mei waren die blaadjes diep donker rood,

midden oktober zijn ze bijna doorschijnend en licht rood geworden.

Het groen van de achtergrond is van de weide aan de overkant van onze straat.

 

f5,6 , 1/320s , iso 400 , 180mm , 0 EV

 

 

 

Dezelfde blaadjes van dezelfde boom, maar nu in het tegenlicht…

Het blauw/grijs van de achtergrond komt van de blauw/grijze wolken…

 

f5,6 , 1/1000s , iso 400, 180mm , 0 EV

 

 

 

 

Een witte roos die op 2 meter van onze voordeur groeit…

Deze foto is in de vroege namiddag genomen en toch is de achtergrond donker…

dit is zeker niet met photoshop gedaan hoor  :mrgreen:

Hoe ik dat doe heb ik vroeger al eens uitgelegd in dit vroegere logje

 

f5,6 , 1/1000s , iso 400, 180mm , 0 EV

 

 

 

Bij het maken van deze foto dacht ik aan ‘The name of the rose’…

Om de achtergrond niet helemaal zwart te maken,

heb ik hier bij de bron 0,3 EV licht bijgevoegd.

Dit meer subtieler resultaat bevalt me beter dan vorige foto 😉

 

f5,6 , 1/800s , 180mm , iso 400 , +0,3 EV

 

 

 

Na een regenbui kan je de mooiste druppeltjes zomaar bewonderen… :mrgreen:

 

f5,6 , 1/100s , 180mm , iso 400 , +0,3 EV

 

 

 

 

Terug naar de witte roos…

 

f5,6 , 1/640s , 180mm , iso 400 , +0,3 EV

 

 

 

 

Op ons terras staan nog wat bloempotten met winterharde bloemen en planten.

Die blijven daar gewoon overwinteren en geven nog wat kleur in de winter 😎

Hier heb ik een uitsnede gemaakt van het hart van een van die bloemekes.

De naam van die ken ik niet (interesseert me ook niet eigenlijk),

maar ik weet wel dat hoe kleiner je reist in de natuur,

hoe mooier het geheel wordt :mrgreen:

 

f5,6 , 1/320s , 180mm , iso 400 , +0,3 EV

.

 

 

 

Wat rode besjes die daar mooi staan te wezen !

Wat ik weet is dat vele vogeltjes hier komen van snoepen als het vriest

of als er wat sneeuw is gevallen.

 

f5,6 , 1/500s , 180mm , iso 400 , +0,3 EV

 

 

In de herfst zijn alle boomblaadjes mooi.

In onze voortuin groeien ook allerlei struikjes, die kleur geven aan dit herfst seizoen.

(Door de uitstekende beweging compensatie van de SonyA7, kon ik deze foto

maken uit de vrije hand en het resultaat is de scherpte waar ik het wil)

 

f5,6 , 1/60s , 180mm , iso 400 , 0 EV

 

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Een stilleven van bessen, herfstblaadjes en rode takjes :mrgreen:

 

f5,6 , 1/160s , 180mm , iso 400 , 0 EV

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een -na de regen- macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op de bloemekes macro fotografie,

en dat je van mijn (soms) technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

 

Het kleine wereldje : Na de regen… (Deel 2)

Van de dieren in Blijdorp, Rotterdam,

keren we terug naar huis om de fotoshoot “wandeling na de regen”  verder te zetten.

Nog steeds was ik gewapend met de Fuji XH1 met de Canon 100mm f2.8 macro lens,

bevestigd via de Fringer (Canon FE ⇒ Fuji X) adapter,

 

Op ±500 meter van mijn huis is een groot overstroming gebied,

de natuur kan daar rustig zijn gangetje gaan,

het is zeker een leuke locatie voor macro fotografie.

Omdat ik ook dikwijls buiten bezig ben met fotograferen als het regent,

zorg ik er voor dat de camera én de lens + eventuele tussenringen

en/of adapters 100% waterdicht én weerbestendig zijn.

Fotogerief dat niet 100% weerbestendig is koop ik nooit.

Het kost een klein beetje meer natuurlijk, maar dan spaar ik gewoon wat langer 😉

Gelukkig heeft de 100mm f2,8 macrol lens van Canon een lange zonnekap,

zodat de kans heel klein is dat er regendruppels tegen de lens spatten.

Als het glas op de lens toch nat wordt, daar heb ik super zachte poetsdoekjes voor.

Die poetsdoekjes zitten altijd in in een afsluitbaar plastiek zakje in mijn fototas,

zodat ze altijd droog en stofvrij blijven.

Stof op het poetsdoekje kan krassen maken op je lens ! Steeds oppassen daarmee !

 

 

 

Na een regenbui

vloeien druppeltjes water

terug naar de grond

 

 

 

De vliegen komen terug tevoorschijn…

 

 

 

Dank zij de heel beperkte scherptediepte van een macrolens, zeker op f2,8,

kan je als fotograaf de achtergrond heel subtiel wazig maken én de aandacht van de kijker

volledig naar het onderwerp trekken, namelijk de druppels water

 

 

 

Een bijna omver gevallen boom trok mijn aandacht…

Een handvol natgeregende boomblaadjes , de vorm, de kleuren

én het mooie licht vond ik super mooi !

 

 

 

Zo mooi zelfs,  dat ik meerdere composities van dit onderwerp uitprobeerde…

 

Regen in het bos

het leven brengend water

voor alle bomen

 

 

 

Hoe een eenvoudig boomblad zo mooi kan wezen hé ? 😉

 

 

 

Een klein Lieveheersbeestje dat duidelijk gedoopt is door een regen druppel 😎

 

 

 

Een systeem camera heeft een groot voordeel tegenover een spiegel reflex…

Namelijk focus peaking !

Het focuspunt (het punt waar de scherpte is) wordt getoond dmv lijnen

(in groen, rood, wit of blauw). Voor een macro fotograaf is dit een zegen hoor 😉

Deze optie is beschikbaar als je volledig manueel werkt,

maar macro fotografie is sowiso 100% manueel werken.

 

 

 

De Kraamwebspin…

Kraamwebspinnen zijn een familie van spinnen bestaande uit 339 soorten in 53 geslachten,

waartoe de grootste spin van Nederland en België behoort: de grote gerande oeverspin.

Kraamwebspinnen danken hun Nederlandse naam aan hun vorm van broedzorg,

waarbij een web wordt gemaakt dat dient als een soort kraamkamer.

Meer info over deze spin vind je hier

 

 

 

Een macro fotograaf weet dat als een insect wegvliegt,

de kans heel groot is dat het insect enkele seconden later,

op exact dezelfde plaats zal weerkomen.

Deze foto is zo gemaakt 😉

Ik gokte op het scherpstelpunt aan de rand van het bloemblaadje…

En bingo ! Enkele seconden roerloos afwachten later kon ik deze foto maken 😎

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje : Na de regen…

Van de wonderbare en soms ongelooflijke natuurpracht in IJsland,

keren we terug naar huis, in het rustig en vredige Sint Martens Bodegem (Dilbeek) 😎

Heb ik je al verteld dat ik graag ga wandelen, juist achter een malse regenbui ?

Als het pas geregend heeft, is de lucht vrij van stof en pollen, je ruikt echt het verschil 😎

Overal hoor je het gepling van vallende druppeltjes,

de vogels komen terug uit hun droge schuilplaats

en je hoort weer overal een vrolijk getsjilp en gekwetter.

Zalig vind ik ! :mrgreen:

Gewapend met de Fuji XH1 met de Canon 100mm f2.8 macro lens,

bevestigd via de Fringer (Canon glas ⇒ Fuji X) adapter,

was ik klaar voor een leuke macro fotoshoot in de omgeving  waar ik woon.

 

Druppeltjes… ik krijg er nooit genoeg van 😎

In een vorig logje heb ik al eens uitgelegd,

hoe je bij fel zonlicht een donkere achtergrond kan verkrijgen…

 

 

 

 

Slakken… ik zie ze niet graag in mijn tuin,

omdat ze onze bloemekes aanvreten !! De snoodaards ! 🙄

Veel mensen spuiten met een giftig anti slakken middel,

maar mijn logica is dat slakken geen schuld hebben aan de schade in mijn tuin…

Ze doen gewoon hun ding, weten zij veel dat ze ‘schadelijk’ zijn voor de mens zijn tuintje …

Ze eten gewoon… Wat an sich geen misdaad is natuurlijk..

Maar ik heb (dankzij mijn gebuur !) een milieu & slak vriendelijke oplossing gevonden 😉

Op ‘strategische’ plaatsen zet ik bokaaltjes gevuld met wat bier…

Dat mag zelfs spotgoedkope Cara pils uit de Colruyt zijn !

De slakjes kruipen daarin (ze zijn blijkbaar verzot op bier 😎 ), Ze drinken van dat bier,

daarna zijn ze kletsnat van het bier en kunnen niet meer uit dat potje !

Elke dag ga ik die potjes leeg gieten in een klein bosje, 150 meter hier vandaan.

Daardoor heb ik veel minder ‘schade’ in mijn bloementuin

en iedereen is weer tevreden 😀

Of de bierzuipende slakken er een kater aan overhouden… ??

dat moet je aan de slakken zelf eens vragen 😉 😀

 

Omdat er hier veel schaduw was, moest ik de lens openzetten op f2.8,

zo kon ik op 1/500ste het oog van dit slakje netjes scherpstellen.

Het slakkenhuisje is dan weer onscherp natuurlijk, op f2.8 kan dat niet anders.

Maar als ik de lens dichtkneep op f8 of f11, voor meer scherpte diepte ,

dan moest de ISO omhoog, of de sluitertijd werd zo laag,

dat ik gegarandeerd beweging onscherpte zou hebben.

Dus koos ik ervoor om het slakken oogje in detail te zien 😎

 

 

 

Zo’n type langpootmug zie ik zelden in onze tuin,

’t is een mooi gekleurd beestje vind ik.

Geel en zwart, de kleuren van een politieke partij die niet echt mijn dingetje is 😉

 

 

Paardenbloemen (of pissebloemen) zijn heel fotogeniek,

vooral ná een malse regenbui.

Piepkleine druppeltjes zorgen voor een feeërieke sfeer vind ik :mrgreen:

 

 

 

Dit insect is nog steeds onbekend voor mij.

Heb veel opgezocht op diverse natuur sites, maar nog niets gevonden.

Kent iemand de naam van deze gitzwarte rakker ??

 

 

 

Wilde hyacintjes in de weide rechtover ons huis.

De kleine regendruppeltjes zorgen voor een mooi sfeertje vind ik.

 

 

 

Paardenbloemen blijven me aantrekken !

Hoeveel schoonheid zit verborgen in deze bloemen ??

 

In paardenbloemen

zit veel schoonheid verborgen

én pluisjes magie

 

 

 

 

Een handvol wilde hyacinten…

Een streling voor het oog 😎

 

 

 

Een geplastificieerde staaldraad wordt opgevreten door een boom ! :mrgreen:

40 jaar geleden heb ik eens gezien, hoe een boomwortel een telefoon kabel (26 paar),

helemaal had fijn geknepen. Naar die storing hebben we toen lang gezocht 😎

De natuur gaat zijn eigen weg hé ?

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Een oude, dode boom. Overwoekerd met mos en schimmels.

Zelfs in de dood is de natuur prachtig om te zien

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Hallerbos 2019 (Deel 2)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet ondertussen wel dat ik in mijn blog-thema’s heel graag

van de hak op de tak spring.

Die ongeordende chaos qua onderwerp, inhoud

wil ik hier cultiveren én perfectioneren 😎

 

Maar vandaag doe ik eens iets heel anders !

Voor de verandering sluit ik gewoon aan

bij mij vorig logje : “Hallerbos 2019 (Deel 1)”

Als dat niet netjes is hé ? :mrgreen:

 

Elk jaar in april

geurt het Hallerbos weer naar

de hyacinten

 

 

 

Mijn vriend Claude vroeg me of ik

in het Hallerbos kaboutertjes heb gezien…

Ik heb ze niet gezien Claude, maar wel gehoord :mrgreen:

Bij sommige momenten was het licht zo feeëriek mooi

net of we in een sprookjes wereld waren beland 😉

 

 

 

Een bos kan zalig mooi zijn

in het prille & zachte ochtendlicht.

Hier was het ongeveer kwart na 7am

 

 

 

Een zonnestraaltje

sensueel strelend met licht

zoent de bloemekes

 

 

 

De zon stond nu wat hoger,

zo’n ochtendzon die superlange schaduwen maakt.

Hier moesten we echt wel oppassen dat we onze eigen

schaduw niet in de foto zien !

Langzaam, heel langzaam,

ontwaakt het Hallerbos 😉

 

 

 

Zoals ik al zei in het vorig logje,

Fotografie is voor mij geen pure registratie van een werkelijkheid,

maar indrukken, feiten, dingen of gevoelens die me treffen

proberen weer te geven.

Zoals hier…

Het warme ochtendlicht , de rijkdom aan kleuren

de blauwe schijn van de hyacinten

(hoewel er dit jaar minder waren dan vorige jaren)

Het Hallerbos in een notendop :mrgreen:

 

 

 

Hier heb je identiek dezelfde invalshoek als hierboven,

alleen heb ik hier manueel ‘scherpgesteld’.

’t is een totaal onscherpe foto !

Maar de totaal impressie van het kleur geheel van het gras,

de bomen, de hyacinten én de warmte van het zonlicht voel ik in deze foto.

De gekleurde cirkels zijn niet gemaakt in photoshop hé…

’t is gewoon het fraai lens bokeh van de 70/200mm f2.8 van Fuji.

 

Het kunstige van

het impressionisme

boeit me mateloos

 

 

 

Hier zie je heel goed hoe kleuren kunnen veranderen in het licht !

De hyacinten ogen blauw in de schaduwen.

Maar als ze rechtstreeks belicht worden door het ochtend zonlicht,

dan worden de blauwe bloemekes warm paars. 😎

Om dit licht/kleur schouwspel te zien moet je echt heel vroeg in het bos zijn…

Na 09am ofzo kan je dit supermooi licht fenomeen

niet meer zien of meemaken.

 

 

 

Wat ook zalig mooi is,

zijn de prille beukenblaadjes aan de bomen.

Ze zijn nog klein, fris geel groen én bijna doorzichtig.

Als het weer meevalt én je aan de juiste kant bent in het bos,

dan kan je de ochtendzon zien die de beukenblaadjes streelt.

Natuurlijk moet je hier werken met 100% tegenlicht !

Door de enorme dynamiek in het tegenlicht lichtbereik

ziet de camera de bomen als pikdonker.

Maar daardoor worden de kleuren van de nieuwe beukenblaadjes

nog eens extra geaccentueerd !

Da’s mooi meegenomen hé ? 😎

En zeggen dat er nog steeds mensen zijn die beweren dat je in tegenlicht

géén foto’s mag maken… Ga spelen jongens 😉

 

 

 

Als afsluiter van dit logje :

Het wordt echt helemaal mooi,

als je het warme ochtendlicht ziet stralen over het geheel…

Alles wordt nu subtiel belicht en het bos wordt één groot kleurenfeest !

Welkom in mijn groot sprookjesbos :mrgreen:

 

Dichters en dromers

die kunnen nog geloven

in een sprookjesbos

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Sneeuw in Beugem (Deel 5 en slot)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet nu zo langzamerhand dat ik nooit 2 logjes,

van éénzelfde onderwerp, vlak na elkaar laat verschijnen…

Orde is mooi, maar wanorde en wat chaos is veel mooier vind ik :mrgreen:

(Trouwens, in de natuur vind je nergens orde… chaos en willekeur is er koning !)

Laat ons daarom van de wilgenkatjes terug naar de sneeuw gaan 😉

Om de “Sneeuw in Beugem” reeks af te sluiten

én om plaats te maken voor andere fotografie thema’s 🙂

In vorige aflevering (Deel 4) vertelde ik je van zalig mooi licht…

Vandaag borduren we verder op dat mooi licht…

omdat mooi licht, de natte droom is van elke fotograaf :mrgreen:

 

 

Dotjes sneeuwvlokken

opgevangen door takjes

zo fragiel en broos

 

 

 

 

 

Nu ja, die middag had ik echt veel geluk met dit wonderbare licht…

Het heeft amper een half uurtje ofzo geduurd

maar ik zou het voor geen goud willen missen 😀

Hopelijk beleven we dezelfde licht momentjes in onze IJsland fotoreis binnenkort…

popel popel 😎

 

 

 

 

Vol overgave

straalt de zon haar gouden licht

door ijs kristallijn

 

 

 

 

 

Het overstromingsgebied veranderde in een sprookjesbos…

De kracht van mooi licht…

 

 

 

Soms, als er een donzige wolk voor de zon gleed,

werd het licht heel subtiel anders…

Bij wijle zelfs heel fragiel… ! 😎

De meeste foto’s zijn genomen bij f8 , de lichtmeter +1 tot+ 2 stops ,

om de witheid van de (rechtstreeks belichte) sneeuw te behouden

én de niet rechtstreeks belichte sneeuw, niet grijs te laten worden.

De witbalans moet je steeds correct houden hé… 😉

 

 

 

 

Stokoude, onverzorgde en opgeschoten bomen…

De knoestige ruwheid van hun schors vind ik zalig mooi !

 

 

Knoestige boomschors

kale bladloze takken

doorgewinterd mooi

 

 

 

 

Wat ik ook zo leuk vind aan een sneeuwlandschap,

is de fluwelen stilte…

Het lijkt wel of sneeuw alle geluiden dempt 😎

Die langgerekte schaduwen zie je meestal alleen als de zon onder gaat…

Hier was het amper middag 😀

Gek hé ? :mrgreen:

 

Na deze foto moest ik echt iets gaan eten thuis…

Mijn glycemie waarde stond toen nog maar op 70…

Met diabetes doe je niet wat je wilt hé… 🙄

Maar kom, je hoort me zeker niet klagen

Er zijn erger dingen in het leven 😎

 

 

 

Het magische licht was ondertussen verdwenen,

maar ik was benieuwd naar de zonsondergang die dag…

Hoe zou het licht zijn ? Zou ik terug magie beleven ?

Ik besloot om naar het moeras te stappen, een paar km verder.

Op de plaats waar de lisdodden groeien

Nu een winter woestenij…

Het avondlicht was niet spectaculair, maar ik vond het wel iets hebben…

Door de sneeuw werd alles bedekt met de zachte mantel der winter witheid 😉

 

 

 

Om dit logje én deze serie af te sluiten…

Nog wat haiku poëzie sprokkeltjes…

 

In de avond zon

kleurt het moeras wonder mooi

als stilte ontwaakt

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje

én het einde van deze serie “Sneeuw fotografie in Beugem” gekomen.

Uiteraard is dit logje opgesmukt met wat haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Herfst

Herfst,

De herfst komt heel stilletjes aan op dreef…

Eindelijk !

De herfst heb ik altijd een mooi seizoen gevonden.

De kleuren, de geuren, het word weer wat frisser (wat ik heel leuk vind 😉 )

Tegen wat kou kan je een extra pull aantrekken en voor de regen,

daar heb je een regenjas voor hé 😀

’t is weer tijd om lange wandelingen te maken,

en te genieten van de gouden kleurenpracht in de bossen.

 

De weergoden hebben ons A.D. 2018 ongelooflijk verwend,

met een zalig lange nazomer :mrgreen:

Dat maakt dat het herfstseizoen wat opschuift.

Door de aanhoudende droogte zijn er veel minder paddenstoelen of zwammen

te ontdekken als in vorige jaren.

Maar dat laten we ons niet aan ons hartje komen hé ? 😎

 

Teergeliefde bezoeker, ga je mee op wandeltocht in het Buggenhout bos ?

 

 

 

 

In dit toch wel redelijk uitgestrekt Buggenhout bos vind ik overal inspiratie.

Vandaag heb ik maar 2 lenzen mee. De 100mm én de 180mm macro van Canon.

Dat moet voldoende zijn voor vandaag  😀

De schitterende herfstkleuren en de jaarlijkse ondergang van het lover,

nodigen uit om er stillevens van te maken.

 

 

 

 

Groen blaadje

Een oud beukenblad

geeft stervensbegeleiding

aan een groen blaadje

 

 

 

 

 

Als je oog hebt voor de kleinste zaken in de natuur,

dan vind je het vast ook heerlijk om van die wondere tafereeltjes te ontdekken 🙂

Hoe een handvol takjes en verdorde beukenblaadjes,

zoveel schoonheid kunnen uitstralen !

Weer zo’n zalig mooi stilleven,

zomaar geschonken door ons moeder natuur 😉

 

 

 

 

 

Wat is nu eigenlijk het verschil tussen een paddenstoel, schimmels en een zwam ?

De zwam en schimmels :

Zwammen en schimmels zijn synoniemen !

Een zwam is een schimmel en een schimmel is een zwam (ja hallo ??)

De wetenschappelijke naam van beide is Fungi.

Het zijn organismen die uit cellen met een celkern, mitochondriën, celwand en een cytoskelet bestaan.

Tot de schimmels (= zwammen) behoren zowel meercellige organismen,

zoals paddenstoelen maar ook eencellige organismen zoals gisten.

Paddenstoel = vruchtlichaam

Een paddenstoel is het vruchtlichaam van een zwam of schimmel.

Paddenstoelen vormen maar een klein deel van de schimmel.

Net als bij een ijsberg bevindt het grootste deel zich buiten het zicht.

Bij de paddenstoel schuilt dus een heel netwerk van schimmeldraden ondergronds;

alleen de vrucht steekt z’n kopje boven het maaiveld.

 

Maar een vliegenzwam dan?, hoor ik je denken. Dat is toch een zwam?

Ja, die héét zwam, en dat is wel wat verwarrend.

Maar ook een vliegenzwam is enkel en alleen het vruchtlichaam van een zwam.

Het is dus een echte onvervalste paddenstoel 😀

Tot zover deze lezing 😎

 

 

 

 

Wie schetst mijn verbazing,

toen ik heel aandachtig bezig was met een herfst foto,

een ritselend en verdacht geluidje hoorde…

De noise maker was een dikke vette pad die naast mijn wandelschoen zat 😀

Het beestje bleef roerloos zitten,

en keek me met kille nietszeggende amfibie oogjes aan…

Het beestje heeft perfecte schutkleuren,

om onzichtbaar te zijn in dit herfstbos.

Ze was voor heel even mijn model 😆

 

Wist je dat een pad zoals deze tot 12 jaar kan worden ?

 

 

 

 

 

Mos bedjes

 

Ze tieren welig

die kleine paddenstoeltjes

op hun mos bedjes

 

 

 

 

 

 

‘k heb al veel soorten zwammen en paddenstoelen gezien,

maar deze rare jongen (of is het een meisje ? 😀 )

was ik nog nooit eerder tegengekomen…

(nu wel natuurlijk :mrgreen: )

Deze fungi luistert naar de naam : Paarse Paddenstoel (Cortinarius violceus)

Blijkbaar heeft één of ander bos bewoner er een stukje uit gebeten 😀

‘k hoop dat dat dit blauwtje niet giftig is…

 

 

 

 

 

 

 

Omdat het paddenstoeltjes aanbod (nu nog) redelijk karig is,

Noot: (ik hoop op wat meer regen/vocht zodat de paddo’s nog kunnen groeien)

ben ik die dag meer en meer op de stilleven fotografie toer gegaan.

Herfstkleuren & minimalisme…

Die twee gaan altijd heel goed samen 😎

 

 

Rust

Gedempte stilte

en herfstgeuren in het bos

brengen me tot rust

 

 

 

 

 

Het gegeven:

Een oud spinnenweb draadje,

dat een verdord beukenblaadje vangt…

én zomaar laat zweven…

 

Hét moment & dé omgeving:

Soms schuift er een wolk voor de zon,

dat het gegeven van hierboven in een zacht omfloerst licht laat baden…

 

Het resultaat:

Een stilleven dat het magische herfst licht van toen heeft mogen vangen…

Dit zijn fotografie momentjes die ik koester hoor 😉

 

 

 

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Een gewonde, gebroken paddenstoel…

Wie of wat heeft dit veroorzaakt ?

Een argeloze wandelaar ? , een jogger ? , een mountainbiker ?  een wandelstok ?

of een konijntje ? een woelrat ? , een pad ?  een vos ?

Wie zal het zeggen hé ?

 

Wat ik in deze foto wil onderstrepen,

is de vergankelijkheid van het leven…

Op dit moment ben je er nog, springlevend, vol dromen, vol plannen

maar straks leef je verder in de herinnering van je naasten…

Het gebeurt elke dag…

 

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, macro fotografie

én mijn haiku poëzie woordjes…

Het ‘kleine wereldje’ is de rode draad doorheen mijn fotografie

en krijgt heel zeker nog opvolging 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer of waar het verschijnt laughing

 

Dirk

 

 

 

Hallerbos 2018 – Deel 5

Dat er in dit logje rare bokkensprongen worden gemaakt,

over onderwerp, locatie en zelfs tijd,

dat wist je al langer als vandaag hé 😀

Als je dat nog niet wist… dan ben je een nieuwe bezoek(st)er en dan weet je het nu ook hé :mrgreen:

In ieder geval, van harte welkom in dit logje, neem een stoel en wees gezeten 😆

 

Van de imposante krijtrotsen in Étretat (Frankrijk),

verkassen we terug naar ons Belgenlandje,

meer bepaald naar het Hallerbos waar de hyacinten nog steeds in volle bloei stonden.

Het tijdvak is begin april 2017…

’t was een zalige fotoshoot met mijn collega & fotografie buddy, Baudouin Paradis,

(wiens foto-link je in mijn “Een bezoekje waard” lijst terugvindt.)

Mijn camera toen: Canon 1D mark 4, lens: Canon 100/400mm.

 

Btw, die Canon 1D Mark 4 …

(inclusief batterij lader + 2 grote batterijen,

de grip is in het toestel zelf geintegreerd,

+ ReaylyRightStuff Arca swisss bracket

staat nu te koop, wegens definitieve overschakeling naar Sony & Fuji.

Het toestel is steeds goed onderhouden, er hapert niets aan.

… als je geïnteresseerd bent, geef me dan een seintje…

 

 

Ons thema die dag toen….

Zacht ochtendlicht , de blauw paarse bloemekes én het beukenbos

Het fris groen & geel lentegroen…

Dat geheel proberen weer te geven …

 

 

Hallerbos

Gouden ochtendlicht

zorgt voor rijke contrasten

in het Hallerbos

 

 

 

 

 

Het woord Fotografie heeft zijn oorsprong uit het Grieks…

Het Griekse woord “phðtós” betekent licht.

En het woord “graphê” betekent tekenen of schrijven.

Fotografie betekent dus letterlijk: Schrijven, tekenen met licht !

 

Als ik s’ochtends of s’avonds van het zachte strijklicht geniet in een bos,

dan probeer ik altijd de sfeer die ik toen proefde weer te geven in mijn foto..

Het licht vangen in het groen en een vage impressie te geven van de blauw/purper gekleurde bloemen…

Ooit had ik hier al verteld dat mijn geliefkoosde kunststroming, het impressionisme is…

Met een voorkeur voor de pointillisme techniek in het geheel van die impressionisme stroming!

Welnu, dit impressionisme gevoel probeer ik ook in mijn fotografie te leggen…

Wat ik toen zag én voelde… dát proberen weer te geven, dat is mijn doel hier…

 

 

 

 

 

Spelen met scherptediepte…

Een flinterdun lijntje is scherp…

Daarvoor en daarna verglijd het bos en de kleuren in een waas vol bokeh

Details zijn niet echt belangrijk meer …

Het gaat me om de sfeer van het geheel, het (kleur)gevoel !

het spel van licht en schaduw…

De “ziel” van het bos-bloementapijt weer te geven

 

 

 

 

 

Als we nog een stapje verder zetten op de fotografie benadering van de vorige foto,

dan verglijden de blauw/paarse hyacinten tot vage bokeh cirkels…

én krijgen de tengere, fris geel groene beukenblaadjes de aandacht die ze verdienen…

Maar hun groei betekent onverbiddelijk dé ondergang van de hyacinten !

 

Verstikt

Het wassend bladgroen

verstikt de hyacinten

elk jaar weer opnieuw

 

 

 

 

 

In kleur en smaakgevoel kan je heel ver gaan natuurlijk…

Met een degelijke camera ( :-D, wat sluik reclame kan geen kwaad !) kan je de wereld fotograferen zoals je wilt…

Maar dan moet de kwaliteit van de lens die je gebruikt navenant zijn, niet ?

Het Hallerbos in bokeh cirkels…

Geel groene blaadjes, ’t bruin van de beuken bomen

’t paars/blauw van de hyacintjes…

Niet zomaar een impressie hoor !

Als je ooit in het Hallerbos bos bent, begin april,om 6u30am,

sluit dan je ogen voor 3/4de en kijk naar het licht…

Dan zie je dit 😀

 

 

 

 

 

Soms zijn er van die momentjes…

dat het ochtend licht voelt als een prelude… een sonate…

Het bos is nog diep in slaap verzonken…

Enkele twijgjes begroeid met jonge beuken blaadjes,

worden zachtjes wakker gestreeld door de ochtendzon…

Eén voor een lichten ze nu op,

in een bokeh van zacht magistraal ochtendlicht

 

 

 

 

 

Vangnet

 

Die spinrag draadjes

zullen een vangnet bouwen 

voor Kobe de spin !

 

 

 

 

 

Voortbordurend op het voorgaande…

Het groen van de beukenblaadjes, gezien door een heel groot diafragma (kleinste f-waarde)…

Het verschil tussen scherpte en zacht bokeh is flinterdun…

Licht maakt het verschil  !

 

 

 

 

Een leuk experimentje, toen de zon hoog in het zenit stond

(en zacht licht fotografie die ik graag doe echt niet meer mogelijk was)…

Ik schoof een ND 3 grijs filter voor de lens ,

om het felle middag licht naar beneden te “duwen”,

Een bos jogger die ik (terwijl ik inzoomde),

fotografeerde in een sluitertijd van  1/10 seconde

Je moet hier het licht echt wel naar omlaag halen, anders is je foto overbelicht én waardeloos !

en terloops, ik genoot van de dynamiek van dit gebeuren 🙂

 

 

 

 

Zelfde principe bij deze “gezinsfoto”…

De Lee ND3 grijsfilter is hier ook gebruikt,

De belichting van de camera is hier ingesteld op -3/4 stops…

Tussen de start ‘klik’ en het einde van de belichting is héél eventjes ingezoomd…

Ik hou wel van wat dynamiek in fotografie 🙂

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je opmerking

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over wat we het dan gaan hebben en wanneer hé laughing

 

Dirk

Hallerbos 2018 – Deel 4

Zoals ik je enkele weken geleden had beloofd,

zetten we het Hallerbos nog eens op het menu 😀

De fotoshoot, toen die dag, begin mei, is inmiddels een paar uurtjes oud…

De zon klimt nog steeds omhoog, het is bijna 8u am…

Het zalig gouden ochtendlicht (zie vorig Hallerbos logje) is nu echt wel verdwenen…

Een zacht vochtige ochtendlucht die het zonlicht ietwat filtert is in de plaats gekomen…

Overal rond me heen hoor ik geritsel , gefladder , gezoem…

Het Hallerbos ontwaakt ! :mrgreen:

 

 

 

 

Het bos is nu op zijn mooiste vind ik…

de paars/purper/blauwe hyacintjes , de maagdelijk witte bosanemoontjes,

de frisse geel/groen nieuwe struik & beukenblaadjes

Het geheel ademt een uniek aroma, een zalige geur…

’t is heerlijk om hier te mogen wandelen én te fotograferen 😀

 

 

Adembenemend

 

Geel groene blaadjes

en paarse hyacinten

adembenemend !

 

 

 

 

Aan de andere kant van het bos,

een flink eind stappen (een dik half uur verder),

zijn er vele heuvels en glooiingen in het bos.

Het spel van licht en schaduw is hier rond 8u30 am,

nog steeds heel mooi om te zien.

In zo’n moeilijke fotografie omgeving (van diepe schaduwen tot fel bijna wit licht),

ben ik heel tevreden met de fuji camera.

Het felste witte licht is niet uitgebeten (verbrand)

en in de diepste schaduwen zie ik nog veel details !

Het dynamisch bereik van de fuji camera is dik in orde hoor 😀

Ik heb hier geen HDR trapje gemaakt en ook geen filters gebruikt.

Op de voorgrond heb ik heel bewust niet scherp gesteld…

dit om ‘diepte’ te creëren tussen de zacht glooiende heuvels.

 

 

 

Bijna dezelfde positie als de foto hierboven,

De lens is hier volledig open gedraaid (f2.8),

de focus is op de voorgrond gezet,

op die rij hyacint bloemen dus.

Door gebruik te maken van het wijdopen diafragma,

maak ik de achtergrond ‘flou’, onscherp.

Zo trek ik de aandacht van de kijker naar de voorgrond in deze foto,

én schenk ik de kleine hyacinten de aandacht die ze verdienen :mrgreen:

 

 

 

 

Je weet wel dat ik graag ‘schilder’ met mijn lens…

Het is eigenlijk een heel simpele techniek om beweging, dynamiek in je foto te krijgen.

Mag ik je het basis principe hiervan uitleggen ?

(’t is in simpele woordjes hoor 😀 )

Je zet de ISO zo laag mogelijk (100 of minder indien mogelijk)

Het diafragma schroef je dicht… vanf9 ,f11 tot f16 is OK,

De lens echt niet verder dichtknijpen, anders krijg je diffractie

(=lichtverstrooing in je lens en lelijke onscherpte als eindresultaat)

Zet je camera op sluitertijd (TV stand) of het liefst op M van manueel.

Speel zodanig met de iso, het diafragma,

dat je een sluitertijd krijgt van 1/2 seconde.

(dat kan je aflezen op je lcd scherm of in je zoeker)

(dit alles doen we wel bij daglicht hé !)

Als je 1/2 seconde (of meer) sluitertijd hebt kunnen we starten:

Beweeg je camera van de grond naar de hemel toe, (of omgekeerd)

in één vloeiende beweging,

(let op je scherptepunt !!)

(Zorg dat je automatische scherpstelling op OFF staat !)

als die (vlotte,soepele) op/&/of/neer gaande beweging begonnen is,

druk dan je de sluiter in.

(Belangrijk: tijdens de beweging indrukken, anders krijg je “schokken” in je foto !)

Zet de beweging naar boven verder tot je camera KLIK zegt

Dan is je ‘beweging’ foto mét langere sluitertijd gemaakt.

Je kan natuurlijk dit effect ook maken als je een grijsfilter gebruikt,

maar het is veel leuker en creatiever als je dit op de ‘manuele’ methode doet.

Zo kan je echt ‘spelen met de instellingen van je camera

en leer je echt veel bij over belichting, iso en sluitertijden.

Tip: ipv op of neer te bewegen,

kan je je camera bijvoorbeeld over zijn as draaien…

of kan je in of uitzoomen als beweging… (1/10 sec is prima)

of op én neer gaan (1/2 of meer sec)

of een golf beweging maken…

of van links naar rechts gaan…

The sky is the limit :mrgreen:

 

 

 

 

“Schilderen” met de lens doe ik heel graag, (maar dat wist je al hé ? 🙂 )

Als ik mijn ogen tot spleetjes knijp, dan zie ik alleen kleuren en geen vormen meer.

Dat gegeven, de impressie die ik hier voel, wil ik in een foto vangen !

Daarvoor gebruik ik graag langere sluitertijden én beweging tijdens de belichting,

om zo door te dringen tot de ziel van het Hallerbos,

de kleur impressie/indrukken vast te leggen in een foto…

Het Heden (het NU) is nog steeds zoals de impressionisten het vroeger aanvoelden…

Licht, kleur en vorm, compositie en gevoel…

zijn nog steeds de basis ingrediënten van heel wat moois :mrgreen:

 

 

 

Beweging

 

Het bos herleiden

tot haar kleur, vorm impressie

in één beweging

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk