Bloemekes (Deel 2)

Van de herfst druppeltjes én de speelse spiegelingen in de natuur,

blijven we vandaag ook weer dicht bij de natuur

Omdat ik heel graag ‘werk’ met macro lenzen,

komen we ook vandaag héél dicht bij ons onderwerp,

namelijk: de bloemekes :mrgreen:

 

Bij deze foto shoot heb ik gewerkt met de SonyA7R2 én de Laowa 100mm f2.8 macro lens.

Het is een 100% manuele lens, er zit dus géén elektronica in verwerkt.

Autofocus en dergelijke, lens exif data wegschrijven, vergeet het maar…

Maar een macro fotograaf werkt toch meestal op 100% manueel,

dus hebben we die elektronica echt niet nodig 😉

De uitmuntende focus peaking van de Sony camera is meer dan voldoende

om het scherptepunt te plaatsen, daar waar het moet zijn.

De hoge kwaliteit van het (spotgoedkope) Chinese lensglas doet de rest 😎

(Deel 1 van deze serie kan je hier (her) zien)

 

Omdat ik hier binnenshuis in onze keuken fotografeerde,

bij natuurlijk daglicht en af en toe wat bijgelicht met een daglicht led lampje,

kon ik hier een statief gebruiken zonder problemen.

 

Het hart van een viooltje… omringd door vernevelde waterdruppeltjes…

Omdat deze manuele lens geen diafragma gegevens wegschrijft in de foto-exif data,

kan ik die diafragma  waarden niet tonen…

Natuurlijk kan ik die gegevens van elke foto bijhouden in een boekje ofzo…

Maar ik ben amateur fotograaf en geen boekhouder 😎

 

ISO 100, 1/2000s , 0 EV

 

 

 

Deze macrolens gaat tot 2:1 verhouding !

Dat is dubbel zoveel als een ‘normale 1:1 macro lens aankan.

Hiermee kan ik als het ware in het micro-macro wereldje komen 😎

Hoe meer je de kleinste dingetjes  kan uitvergroten,

hoe onbekender het kleine wereldje wordt !

 

ISO 100,  1/40s , 0 EV

 

 

 

 

Een klein viooltje, wat extra uitgelicht op de achterkant…

 

ISO 100 , 1/125s , 0 EV

 

 

 

Hetzelfde viooltje, maar dan 180 graden gedraaid.

Het centrum van de bloem is extra belicht via een piepklein daglicht ledlampje…

 

ISO 100 , 1/60s , -0,3 EV

 

 

 

In het vorige logje heb ik een techniek uitgelegd, hoe je bij gewoon daglicht,

de achtergrond donkerder kan maken, zonder gefoefel in photoshop.

Hier heb ik deze techniek ook toegepast.

 

ISO 100 , 1/200s , -0,3 EV

 

 

 

Twee bloemetjes broederlijk naast elkaar…

In navolging van de vorige foto 😎

 

ISO 100 , 1/100s , -1,3 EV

 

 

 

Het waterverneveling spuitje deed overuren die dag 🙂

 

ISO 640 , 1/100s , +0,7 EV

 

 

 

 

Sneeuwklokjes heb ik altijd al zalig mooie bloemekes gevonden…

De witte blaadjes zijn van het zuiverste wit vind ik.

Als geheel stralen die bloemekes ook  iets tenger en kwetsbaar uit.

Getooid met wat willekeurige water druppeltjes komen ze tot leven 😉

Hier werk ik min of meer in het tegenlicht…

 

ISO 800 , 1/40s , +0,7 EV

 

 

 

Nog een sneeuwklokje, met gesloten blaadjes…

De belichting hoek is hier het tegenovergestelde als bij vorige foto,

wat heel andere, meer klare en scherpere details geeft.

Licht is echt het belangrijkste in de fotografie…

ISO 800 , 1/500s , -0,7 EV

 

 

 

Hier ben ik nog een stapje verder gegaan…

Het licht is nu 100% gemeten (Spot meting)  op het meest witte deel van de bloem,

mét het bekende gevolg dat alles donkerder word én overbelichting in het wit

vermeden wordt…

De laatste drie foto’s zijn allemaal gemaakt in hetzelfde omgeving licht !

 

Zoals je ziet kan je op veel verschillende manieren belichten en het licht meten,

telkens met andere fotografie resultaten & mogelijkheden.

Met wat creativiteit in de fotografie , kan je heel veel leuke dingen doen 😉

 

ISO 800 , 1/8000s , -1,3 EV

 

 

 

Om dit logje heel zachtjes af te sluiten…

Een bewust heel onscherpe foto van het sneeuwklokje.

Hier heb ik de wit balans wat warmer (roder) gezet

en op het flou geheel nog een Orton bewerking toegepast.

De waterdruppeltjes zijn mooie kleine ronde bokeh schijfjes geworden 😎

 

Een tip: De kwaliteit van een lens kan je ook checken in het bokeh (achtergrond).

Als er 5 of 6 of 7 hoekige schijfjes te zien zijn, is het een middelmatige lens.

Als de schijfjes in het bokeh rond tot bijna rond zijn,

dan heb je echt wel een goede kwaliteit lens in handen :mrgreen:

 

ISO 800 , 1/80s , 0 EV

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een voorjaar bloemen macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op de bloemekes macro fotografie,

en dat je van mijn technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Bloemekes (Deel 1)

Van het kleine macro wereldje in onze zomerse bloementuin,

gaan we even terug naar 15 februari 2020.

Covid19 was toen nog een ver van ons bed show…

Het was iets heel raar vanuit het verre China,

dat heel soms eens in het nieuws kwam.

Spijtig genoeg weten we nu wel beter… 🙄

Ik hoop echt dat onze regering vandaag heel wat regels

heel stevig gaat verstrengen, zodat de besmetting curve gaat

afnemen of langzaam afvlakt…

Als de ziekenhuizen vol liggen…

daar moet ik geen tekeningske bij maken

met wat er dan kan gebeuren hé ?

 

Maar kom, we zijn nog gezond én hopen dat zo te houden…

 

Mag ik je een kleurig voorjaar bloemekes logje aanbieden,

om dat corona gedoe wat naar de achtergrond te duwen :mrgreen:

 

Begin februari was ik enkele bloemplantjes gaan kopen

bij de bloemist. Toen waren alle winkels nog open…

De bedoeling was om eerst leuke macro foto’s van de bloemekes te maken

en ze daarna in een grote bloembak te verplanten.

 

De camera is de SonyA7R2, de lens is ofwel de Laowa 60mm macro

of de Laowa 100mm macro. Beide lenzen zijn 100% manueel

te bedienen. Er zit géén elektronica in (dus ook geen auto focus !)

Maar een macro fotograaf heeft dat allemaal niet nodig 😉

Met de uitstekende  Focus Peaking (klik hier voor info) techniek  in de Sony camera,

kan je haarscherp scherpstellen op het punt dat je wilt.

 

De zalig kleine scherptediepte van de 60mm lens,

geeft me het gevoel dat ik schilder met deze lens 😎

Een klein sneeuwklokje, geshoot op onze keukentafel.

Het licht komt van buiten én van een klein daglicht led lampje,

dat ik diffuus gemaakt heb met wat kalkpapier.

Omdat alle voorwerpen minimaal 1 meter verwijderd staan

van de bloem, kan ik de achtergrond fluweelzacht houden :mrgreen:

 

 

 

Hetzelfde sneeuwklokje, maar ietwat gedraaid tov vorige foto…

 

 

 

Een simpele watervernevelaar uit de ActionShop ,

tovert kunstmatige regen over de bloemekes 😎

Omdat ik binnenshuis werk, heb ik hier een statief gebruikt.

De sluiter indrukken deed ik via de afstandsbediening,

om de kans op een trilling 100 % te vermijden.

 

 

 

Een truukje dat ik soms gebruik om de achtergrond mooi in te kleuren,

is bont gekleurde voorwerpen op 20 tot 30cm van je onderwerp te plaatsen.

Als je de lens open of dicht draait tot tot max f5.6, dan blijft alles onherkenbaar wazig ! 😉

 

 

 

Bij de bloemist waren massa’s viooltjes te koop !

Je vind ze daar echt in ontelbare kleuren…

ik voelde mij daar als een kleine jongen in een ouderwetse snoepwinkel,

die geen keuze kan maken 😉

 

 

 

Een wit viooltje met een blauwe stralenkrans in een geel veldje…

Hoe mooi kunnen 4 bloemblaadjes zijn hé ?  :mrgreen:

 

 

 

Als ik nog wat dichter kom met de Laowa 100mm op 2:1 verhouding,

dan duiken we bijna letterlijk in het hart van dit viooltje !

De scherptediepte is hier enorm klein geworden…

ik schat op 0,5 tot 0,7mm…

Superklein om als fotograaf je dingetje te doen hé ? 😎

 

 

 

 

Vernevelde waterdruppeltjes en viooltjes in onze keuken…

Het is zalig om zo te fotograferen ! 😉

 

 

 

Als we eventjes croppen, dan zie je hoe het scherptepunt

perfect op de druppeltjes zit.

De bloem zelf is reeds wat onscherp (door de beperkte scherpte van de macro lens).

Ik zou dat kunnen opvangen door focus stacking (klik hier voor info) toe te passen,

om zo de druppels én de bloem 100% vlijmscherp te hebben.

Maar dan valt nu net dat ondefinieerbare gevoel van macro helemaal weg…

Soms pas ik die techniek wel toe, bij landschappen ook af en toe,

(bij insecten waar je met een microscoop lens werkt is deze techniek onmisbaar)

Focus stacking is leuk, maar het is een techniek, om tot een “beter” resultaat te komen.

Echt en puur macro werk is veel leuker, omdat je daar op een héél klein gebied

moet werken om je dingetje te doen én je daar het eindresultaat zelf in de hand hebt !

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te ronden…

Dit viooltje heb ik langs achter belicht met een klein daglicht led lampje.

(FYI: Daglicht is 5600 graden kelvin)

Het licht van dat lampje heb ik diffuus gemaakt dmv kalkpapier.

Het blauw, geel, groen, paars in de achtergrond komt van andere

bloemekes die ± 30cm verder stonden.

Laowa 60mm, f4, 1/800sec, iso100

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een voorjaar bloemen macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op de bloemekes macro fotografie,

en dat je van mijn technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Lentebloesems

“Lentebloesems”… zo zie ik je verwonderd deze blog-titel lezen 😉

“Lentebloesems”, eind september… bij dit koud regenweer en gure wind… ??

En ja, waarom ook niet hé ? 😎

Vandaag presenteer ik de witte bloesems van onze Japanse kerselaar !

Omdat het buiten killig koud en nat is,

schenk ik alle bezoekers van dit blogje, zomaar gratis en voor niets,

wat gezellige warmte uit mijn prille lentezon bloesem foto’s.

De foto’s zijn eind maart 2019 in ons voortuintje geshoot :mrgreen:

Alle foto’s zijn gemaakt met de Fuji XH1 & de Fuji 80mm  f2.8 macro.

 

Wat ik zo betoverend mooi vind aan die witte bloesem blaadjes

is dat ze een licht roze, ongrijpbare kleur zweem bevatten.

 

 

 

Bloesems verdienen echt wel een Orton-filter bewerking vind ik…

Het Orton-effect legt zachtheid over het geheel 😉

 

 

 

Geel, wit en roze

kleuren van lentebloesems

zoekend naar de zon

 

 

 

 

Elk jaar weer ben ik verwonderd,

hoe honderden bloesembloemetjes zich ontvouwen in 1 dag !

Eerst zie je overal witte bloemknopjes verschijnen

en dan ineens, boem patat pats !

Pronken de kleine bloesem bloemetjes weer in al hun pracht 😎

 

 

 

 

Een Orton sausje erover gegoten,

om alles te verzachten… 😉

 

 

 

 

Door de heel beperkte scherptediepte van een macrolens,

kan je de achtergrond heel ‘flou’ maken,

zodat het onderwerp van je foto extra in de kijker komt.

Die geel/groene kleur onderaan,

is een groen/gele haag die 4 meter verder groeit.

In macro is het dus heel belangrijk om je onderwerp te plaatsen,

maar ook om de achtergrond zijn verdiende plaats te geven !

Juist dat gegeven maakt macro fotografie extra creatief én leuk 😎

 

 

 

 

De geuren van wit

subtiel kersenbloesemend…

Ze strelen mijn neus

 

 

 

 

Een vleugje ‘Orton’ filter effect voor de romantische zieltjes 😉

 

 

 

 

 

In onze Japanse kerselaar ga ik graag op zoek,

naar die typisch Japans/Chinees middeleeuwse aquarel onderwerpen

die ongeveer 2000 jaar geleden ontstonden.

In Japan noemt men deze aquarelstijl oa Sumi-e (Klik voor meer info)

Het heel sterke minimalisme in deze kunst stroming

werkt heel inspirerend en brengt rust vind ik.

Extra voorbeelden van sumi-e aquarellen vind je hier

 

Mijn nederige bijdrage aan de Sumi-e kunststroming 😉

 

 

 

En om het af te leren…

nog een Orton-filter bewerking van de foto hierboven…

Alle details verzachten om zo tot de essentie van de pure vorm

en de zachte kleur tinten te komen.

Mijn lens als aquarel penseel… 😀

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn zonnige lente macro’s,

én de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

De hoofdstad van IJsland, Reykjavik (IJsland part 63)

Van de Oostenrijkse bergen verkassen we weer maar eens naar IJsland.

We zijn nog altijd in de hoofdstad Reykjavik,

het regent niet, een reden te meer om deze leuke stad te verkennen.

De hoofdstad is redelijk klein, zelfs kleiner dan Leuven.

In Reykjavik wonen iets meer dan 120 000 inwoners.

In heel IJsland leven +/- 350 000 inwoners.

 

Pussies beware !!

Dit is een foto die ik genomen heb…

van een foto in een fotogalerij !

De galerijhouder bekeek me vies, maar het kon me niet schelen 🙂

De foto straalt een ruwe, botte en tegelijk confronterende doorzettingskracht uit.

De prijs ervan was veel te hoog dus… vlug een illegale copy maken  😉

 

 

Als ik voor de eerste keer in een stad kom,

dan loop ik er graag in verloren 🙂

Op die manier ontdek je leuke plaatsjes waar je met een toerisme

reisgids nooit zal komen 😎

IJslanders houden van kunstige graffiti, zoveel is duidelijk !

 

 

 

Stad en straatfotografie verdient een zwart/wit bewerking vind ik !

 

 

 

De zijkant van een pub of een ietwat chique café ?

De opzet van het geheel heeft wel iets vind ik 😎

 

 

 

In een zwart/wit omzetting verliest het IJsland-rood iets van zijn magie,

maar de grafische kracht van het geheel wordt sterker, vind je niet ?

 

 

 

 

Een bijna 100 jaar oud, zalig mooi huis, midden in de stad.

Er is een geneesheer en een tandarts kabinet in gevestigd.

Het huis is verstevigd met zwaar verankerde metalen golfplaten.

Dit is zeker niet overbodig, vooral als je weet dat in IJsland,

rukwinden van meer dan 300km/u,

kunnen voorkomen ! !

Daarom ook dat je in IJsland geen enkele dakpan zal vinden 😉

 

 

 

Dit huis nodigt zeker uit om er een zwart/wit omzetting van te maken.

Ook de beweging in de wolken draagt zijn steentje bij

om de woeste, ruige sfeer van IJsland te onderstrepen

 

 

 

Soms kom je als straatfotograaf juweeltjes tegen…

Zoals dit waanzinnig met graffiti beschilderde muur thema,

Het stelt de stad Reykjavik voor,

Godzilla met een koptelefoon dreunt erop los,

Kingkong die aan de Hallgrímskirkja  hangt

en ondertussen vliegtuigen vangt en stukgooit !

Een jongeman op de bank, luisterend naar muziek ?

die heel even met zijn handen voor zijn gezicht zat…

Op zo’n momenten moet je als fotograaf niet nadenken…

Gewoon de camera op de P-stand zetten

kadreren én afdrukken 🙂 en voila !! 😎

 

 

 

Straatfotografie wint aan kracht als je de kleuren vertaalt naar grijswaarden…

Ondanks de waanzin van het graffiti thema geheel,

breng ik de aandacht vooral naar de mens, de jongeman.

 

 

 

De jongeman bleef zitten met zijn handen voor zijn gezicht…

Volgens mij was hij ingetogen aan het luisteren naar zijn muziek…

een stukje muziek dat voor hem heel veel betekende !

De foto boven was de jongeman rechts…

Nu wou ik de jongeman links hebben,

tegelijk komt er een derde robot,

die met verzengende vuurstralen Reykjavik in lichterlaaie zet,

een ontploffende vulkaan krijg je er als toemaatje bij ! 😎

 

 

 

En weer ga ik terug naar de kracht van zwart/wit !

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een tweede hoofdrolspeler wandelt sportief en stoer mijn foto binnen 😎

 

 

 

En natuurlijk, mijn geliefde omzetting naar zwart/wit mag ook hier niet ontbreken 😎

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland foto logje (editie 63 reeds !) gekomen …

Er komen nog 1 of 2 IJsland logjes, dan sluit ik deze serie voor altijd af.

Maar binnen een dikke maand gaan we terug naar IJsland

en begin ik een nieuwe IJsland serie 😀

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland stadsfotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

De hoofdstad van IJsland, Reykjavik (IJsland part 62)

Aan alle reizen komt een einde…

Zelfs aan onze IJsland foto reis 😥

(De IJsland foto logjes zijn nog niet gedaan hoor :mrgreen: )

Het is gewoon onze laatste dag ginder.

De campers zijn netjes op een stads camping geparkeerd

We bezochten de hoofdstad van IJsland, Reykjavik.

Geen natuur fotografie meer dus…

Dat stadje is niet groter dan Leuven, het is er heel kleurrijk,

alles is heel proper, je ziet geen vuil in de straten.

De zon stond heel hoog, dat zie je wel aan de schaduwen van tafel en stoelen

De felle kleuren van dit design winkeltje en het harde licht,

had heeft wel iets vond ik (en nu nog :mrgreen: )

 

 

 

Het spel van schaduw en licht leeft meer in zwart/wit omzetting vind ik

 

 

 

Een klein parkje midden van de stad,

een oude met gras begroeide kabelhaspel dient als tafel,

graffiti kunstenaars geven het geheel een uniek uitzicht

 

 

 

De meer dan indrukwekkende Hallgrímskirkja (Hallgríms kerk)…

Hier heb ik een uurtje gewacht tot de zon achter de kerk stond,

zodat het nu lijkt of de hoge kerktoren een Goddelijke gloed uitstraalt 🙂

Foto’s maken in tegenlicht doe ik graag 😎 Je kan er leuke dingen mee doen !

Deze kerk is vernoemd naar de geestelijke Hallgrímur Pétursson,

die door zijn Passíusálmar beschouwd wordt als de grootste hymneschrijver van het land.

Met zijn 74,5 meter is dit IJslands hoogste kerkgebouw (Klik hier voor meer info)

 

 

 

Het interieur van deze kerk in ongelooflijk indrukwekkend vind ik…

Je treed daar binnen in een witte wereld vol mooi zacht licht en speelse lijnen.

Het totale gebrek aan kerkversieringen onderstreept de grootsheid van deze ruimte !

 

 

 

Het kerkorgel, ontworpen en gebouwd door de Duitser Johannes Klais,

heeft vier klavieren, een zelfstandig pedaal, 72 registers en 5275 pijpen !

Het unieke van dit orgel is niet de klank, maar de vorm !

De fijnste orgel buizen zijn zodanig geplaatst,

dat ze de vorm aannemen van een drakkar (een vikingschip).

Heb ik je al verteld dat de IJslanders bijzonder trots zijn op hun verleden ? 😉

 

 

 

Voor de monumentale ingang van de Hallgrímskirkja

staat het standbeeld van Leif Eriksson, zoon van Erik de Rode,

de vermoedelijke eerste Europese kolonist van Noord-Amerika.

Het standbeeld werd in 1930 door de Verenigde Staten geschonken

om het 1000-jarig bestaan van de Alþingi (zie ook Althing of Alding),

(het parlement van IJsland) te herdenken

 

 

 

In IJsland ga je geen enkel dak vinden met dakpannen…

Om de simpele reden dat de wind ginder keihard kan waaien !

In november 2017 zijn in IJsland windsnelheden van meer dan 300km/u gemeten !

Een grasveld op je dak zal wel een goede dakisolatie geven denk ik :mrgreen:

 

 

 

Nog eentje van de Hallgrímskirkja om het af te leren 😎

Hier zie je heel goed, hoe de architect van deze kerk,

zich bij dit expressionistische bouwwerk heeft laten inspireren door de grote basaltpartijen

die op IJsland te vinden zijn, bijvoorbeeld bij de Svartifoss

Kiekebisj (kippenvel gevoel) kreeg ik bij het zien van al deze schoonheid 😎

 

 

 

Metalen golfsplaten en stevige beton/steen structuren,

die vind je in heel IJsland terug, om bescherming te geven aan de bewoners,

van dit barre land waar de weergoden lelijk tekeer kunnen gaan

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

Een contrastrijke zwart/wit omzetting,

om het troosteloze van deze lelijke plek te onderstrepen…

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland foto logje (editie 62 reeds !) gekomen …

Er komen nog 2 of 3 IJsland logjes, dan sluit ik deze serie voor altijd af.

Maar binnen 3 maand zijn we terug in IJsland en begin ik een nieuwe IJsland serie 😀

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland stadsfotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 5 en slot)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet nu zo langzamerhand dat ik nooit 2 logjes,

van éénzelfde onderwerp, vlak na elkaar laat verschijnen…

Orde is mooi, maar wanorde en wat chaos is veel mooier vind ik :mrgreen:

(Trouwens, in de natuur vind je nergens orde… chaos en willekeur is er koning !)

Laat ons daarom van de wilgenkatjes terug naar de sneeuw gaan 😉

Om de “Sneeuw in Beugem” reeks af te sluiten

én om plaats te maken voor andere fotografie thema’s 🙂

In vorige aflevering (Deel 4) vertelde ik je van zalig mooi licht…

Vandaag borduren we verder op dat mooi licht…

omdat mooi licht, de natte droom is van elke fotograaf :mrgreen:

 

 

Dotjes sneeuwvlokken

opgevangen door takjes

zo fragiel en broos

 

 

 

 

 

Nu ja, die middag had ik echt veel geluk met dit wonderbare licht…

Het heeft amper een half uurtje ofzo geduurd

maar ik zou het voor geen goud willen missen 😀

Hopelijk beleven we dezelfde licht momentjes in onze IJsland fotoreis binnenkort…

popel popel 😎

 

 

 

 

Vol overgave

straalt de zon haar gouden licht

door ijs kristallijn

 

 

 

 

 

Het overstromingsgebied veranderde in een sprookjesbos…

De kracht van mooi licht…

 

 

 

Soms, als er een donzige wolk voor de zon gleed,

werd het licht heel subtiel anders…

Bij wijle zelfs heel fragiel… ! 😎

De meeste foto’s zijn genomen bij f8 , de lichtmeter +1 tot+ 2 stops ,

om de witheid van de (rechtstreeks belichte) sneeuw te behouden

én de niet rechtstreeks belichte sneeuw, niet grijs te laten worden.

De witbalans moet je steeds correct houden hé… 😉

 

 

 

 

Stokoude, onverzorgde en opgeschoten bomen…

De knoestige ruwheid van hun schors vind ik zalig mooi !

 

 

Knoestige boomschors

kale bladloze takken

doorgewinterd mooi

 

 

 

 

Wat ik ook zo leuk vind aan een sneeuwlandschap,

is de fluwelen stilte…

Het lijkt wel of sneeuw alle geluiden dempt 😎

Die langgerekte schaduwen zie je meestal alleen als de zon onder gaat…

Hier was het amper middag 😀

Gek hé ? :mrgreen:

 

Na deze foto moest ik echt iets gaan eten thuis…

Mijn glycemie waarde stond toen nog maar op 70…

Met diabetes doe je niet wat je wilt hé… 🙄

Maar kom, je hoort me zeker niet klagen

Er zijn erger dingen in het leven 😎

 

 

 

Het magische licht was ondertussen verdwenen,

maar ik was benieuwd naar de zonsondergang die dag…

Hoe zou het licht zijn ? Zou ik terug magie beleven ?

Ik besloot om naar het moeras te stappen, een paar km verder.

Op de plaats waar de lisdodden groeien

Nu een winter woestenij…

Het avondlicht was niet spectaculair, maar ik vond het wel iets hebben…

Door de sneeuw werd alles bedekt met de zachte mantel der winter witheid 😉

 

 

 

Om dit logje én deze serie af te sluiten…

Nog wat haiku poëzie sprokkeltjes…

 

In de avond zon

kleurt het moeras wonder mooi

als stilte ontwaakt

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje

én het einde van deze serie “Sneeuw fotografie in Beugem” gekomen.

Uiteraard is dit logje opgesmukt met wat haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 4)

Om de ‘Van de hak op de tak springen‘ traditie in ere te houden,

verlaten we het zomerse macro wereldje om terug boven water te duiken

in het wit besneeuwde Sint Martens Bodegem (Beugem in de volksmond :mrgreen: ).

In deel 3 van deze ‘Sneeuw in Beugem‘  Serie had ik jullie zalig mooi zonlicht beloofd !

Omdat belofte schuld maakt… 😆

 

Kom je mee naar het sneeuw witte moeras gebied ?

De zon deed echt haar uiterste best om ons mooi warm winterlicht te schenken 😎

En zeg nu zelf, zalig mooi licht…

meer heeft een fotograaf niet nodig om perfect gelukkig te zijn hé 😉

 

Er zijn géén filters gebruikt, alleen de Fuji XH1 met de uitstekende 16/55mm f2.8 lens.

(Die lens is het equivalent van een 24/70mm lens op een fullframe body.)

 

 

 

Dat gouden zonlicht

overspoelt het winter bos

met warme tinten

 

 

 

 

Er zijn van die momenten,

dat je je eigen ogen niet geloofd !

Het warme, gouden licht brengt het bos tot leven,

zo lijkt het wel hé ? 😉

Pure geniet momentjes waren het 😀

 

 

 

Van 11u30 tot 12u15 was het licht echt uitzonderlijk mooi.

Meestal is het middaglicht veel te hard en niet voor fotografie geschikt,

maar hier was er sprake van dunne, ijle wolken enerzijds

en een heldere blauwe wolkenloze hemel aan de andere kant.

Dit alles zorgde voor een mooi warm en diffuus licht 😎

 

 

 

 

De winter takken

overdekt met verse sneeuw

betoverend mooi

 

 

 

 

In een bos moet je niet altijd recht voor je kijken…

Als je naar boven kijkt, zie je de subtiel belichte kale boomtoppen.

Door het perspectief is het net of ze naar elkaar toe groeien 🙂

 

 

 

Een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto…

Zwart/wit en sneeuw landschappen…

Het gaat heel goed samen

 

 

 

Bijna dezelfde foto,

alleen heb ik hier de linkse takken meer ruimte gegeven

en het centrale punt meer in het midden gezet

Een mooie compositie vinden is steeds zoeken en aanvoelen hé…

 

 

En weer een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto :mrgreen:

 

 

 

Het gouden licht was steeds in beweging,

naarmate er meer wolkenflarden overdreven.

Die scherp afgetekende schaduwen vond ik zalig om te zien 😎

En zeggen dat ik een half uurtje geleden naar huis wou gaan om iets te eten…

Gelukkig heb ik mijn fotografen instinct gevolgd 😀

Anders had ik dit mooie licht helemaal niet gezien !

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Een twintigtal meter verder, voorbij de bocht.

De zon stond redelijk laag

Kale bomen zorgen voor lang gerekte schaduwen

Het water in het meanderende beekje stroomde als vloeibaar goud…

 

Een kleur explosie

geeft ons sterke contrasten

bos monumenten

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 4”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Sneeuw in Beugem (Deel 3)

Héhé, ’t is alweer een tijdje geleden dat er hier nog iets bewoog hé ? 😎

Niet ongerust zijn hoor, we waren gewoon een poosje weg,

naar onze met een maand uitgestelde wandel/foto vakantie,

in de sneeuw én de zon van de Oostenrijkse bergen :mrgreen:

De foto’s die ik ginder heb gemaakt moet ik nog ‘bewerken’,

(we zijn van eergisteren terug thuis)

die Oostenrijkse berg-sneeuw foto’s zijn dus voor later eens 😉

 

Maar om in de sneeuw sfeer te blijven,

neem ik het blog draadje weer op bij “Sneeuw in Beugem”,

vandaag deel 3 dus  😀

 

 

In de middagzon

lijkt het land ingeslapen

door de sneeuw stilte

 

 

 

 

 

Een paar kilometers verder,

een van de mooiste stukjes natuur van ons dorpje,

in de schaduw van de eeuwenoude kerktoren

wandel je hier langs de meanderende beek

De vers gevallen sneeuw is zalig om te zien vind ik 😎

 

 

 

 

Hier staan we op 5 km (vogelvlucht) van Brussel …

Ongelooflijk hé ?

En toch is het waar 😎

 

 

 

 

 

Voetstappen knerpen

als ik sneeuw ijskristallen

plet onder mijn laars

 

 

 

 

Met een 24/70mm f2.8 kan je heel dichtbij komen,

kan je via een crop uitsnede bijna tot op het 1:1 macro vlak uitkomen.

Verdorde blaadjes, gevangen in de sneeuw en het zachte middaglicht…

In mijn ogen zijn het natuur juweeltjes !

 

 

 

 

 

Een met klimop begroeid tuinhuisje …

Wit besneeuwd , omringd en belaagd door takken en coniferen…

Het lijkt wel uit een sprookje te komen hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

 

Kale boomtakken

beladen met verse sneeuw

in stilte kreunend

 

 

 

 

 

De prille middagzon kwam door de grijze wolken piepen…

Eindelijk !

Dit was het licht waarop ik gehoopt had

én gekregen heb 😆

 

 

 

 

Het dynamisch lichtbereik van de Fuji XH1 is fenomenaal goed vind ik !

De Fuji 24/70mm zoomlens is perfect voor die body.

Van het heldere wit  tot het bijna zwart in de schaduwen kan ik details zien :mrgreen:

Van de overgang van Canon naar Fuji heb ik nog geen seconde spijt gehad 😎

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

 

 

Een winterlandschap

overspoeld met warm zonlicht

sneeuwt witte stilte

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 3”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

In de volgende logjes over de sneeuw in ons Beugem dorpje,

vertel ik nog meer van het zalig mooi zonlicht tijdens die namiddag

Maar dat is voor later eens :mrgreen:

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Sneeuw in Beugem (Deel 2)

Zoals vermeld in de titel,

blijven we vandaag dicht bij huis.

We verlaten IJsland eventjes, om te genieten van de sneeuw in Beugem 😀

Nog steeds was ik gewapend met de Fuji X-H1 én het zalige 24/70mm f2,8 objectief.

Ondertussen was het opgehouden met sneeuwen, de hemel was redelijk blauw,

hier en daar gevuld met witte wolkenslierten.

Het wit was dus sterk vertegenwoordigd in het landschap.

Om de kleur wit, echt wit te houden, heb ik de lichtmeter van de Fuji

2 stops licht omhoog geschroefd.

De technische uitleg waarom die extra licht verhoging ,

kan je (her)lezen in mijn Sneeuw in Beugem (Deel 1) logje van 31/1/19

 

Als het juist is gestopt met sneeuwen,

dan kan je de verse sneeuw zien liggen op de boomtakken…

Dat vind ik geniet momentjes :mrgreen:

 

 

Winter boomtakken

beladen met verse sneeuw

ademen stilte

 

 

 

 

 

De boer heeft zijn schaapjes niet op het droge 🙂

 

 

 

 

Op het sneeuwtapijt is er een blauwe glans te zien,

het blauw van de hemel reflecteert op de sneeuw

 

 

 

 

Een wit sneeuw deken

laat boomtakken herleven

op laagjes stilte

 

 

 

 

Dit is de rand van het overstromingsgebied.

Er wordt al jaren geen onderhoud meer gedaan aan dit ‘moeras natuurgebied’.

Alles is overwoekerd, verwilderd, bij wijle soms lelijk,

maar de sneeuw bedekt alles met de witte mantel der liefde 😀

Nu krijgt de verwilderde overwoekering iets van magie, vind je niet ? :mrgreen:

 

 

 

 

Opgeschoten knotwilgen…

 

 

 

 

 

Hier was ik weer bij één van mijn favoriete plekjes.

Het waait hier meestal flink door, omdat je op een hoogte, een talud zit

en er kilometers lang niets anders is dan velden.

De wind heeft hier dus vrij spel,

de verse sneeuw is reeds grotendeels van de takken geblazen.

De sneeuw en het ijle blauw in de lucht maken dit plekje zalig mooi 😎

 

 

 

 

 

Links van vorige foto heb je de magie van de 4 of 6? bomen en een vlek coniferen…

Doordat het zonlicht gefilterd werd door wit,grijze wolken

was de blauwe reflectie op de sneeuw verdwenen en was de sneeuw terug maagdelijk wit.

In mijn ogen is dit een zalig mooi plekje,

waar ik een 4 seizoen foto collage ga van maken

 

 

 

 

Een zwart/wit bewerking waar ik de grenzen van de essentie opzoek…

Waar ik de ziel van dit landschap probeer te vinden

 

Minimalisme

herleid de witte wereld

naar zijn essentie

 

De 3 coniferen links van de bomen (in de foto hierboven),

Ze zijn al jaren verwilderd en niet meer onderhouden

(De eigenaar ervan is een stokoude man…)

Maar die verloedering deert me niet,

ik vind dit plekje juist iets heel mooi uitstralen 😎

Als je tussen de struiken doorgaat,

dan zit je in eindeloze velden.

Een streepje middaglicht gaf me deze zalig licht ! :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Het extra streepje middaglicht duurde maar een paar minuten,

maar dat was voor mij genoeg 😀

Bij dit soort fotografie sta ik telkens weer versteld

van het enorme dynamisch licht en kleurbereik van Fuji !

Wegen in de sneeuw…

 

 

Een streepje mooi licht

doet wonderbare dingen

met het sneeuw landschap

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

Het licht veranderde, de lucht werd grijzer,

het blauw in de hemel werd kouder

Hier moest ik een stopje belichting minder zetten,

anders zou de foto overbelicht zijn.

Nu blijft de sneeuw zijn natuurlijke kleur behouden

en is de witbalans weer dik in orde 😎

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 2”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes uit eigen kweek…

 

In de volgende logjes over de sneeuw in ons Beugem dorpje,

vertel ik van zalig mooi zonlicht tijdens die namiddag

Maar dat is voor later eens :mrgreen:

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 1)

Twee logjes geleden had ik je sneeuwfoto’s beloofd…

Weet je nog ?

Maar ze waren toen nog niet afgewerkt…

Maar beloofd is beloofd hé en belofte maakt schuld 😀

Hier is deel 1 van de sneeuw in en rond ons dorpje.

De echte naam van ons piepkleine dorpje is Sint Martens Bodegem,

maar samen met mijn mede inboorlingen spreken we hier van ‘Beugem’

dit in het zalig Brussels dialect :mrgreen:

 

Gewapend met de Fuji XH1 en de schitterende 16/55 f2.8 lens,

(omgerekend naar Full Frame formaat is dat een 24/70 f2.8 mm lens)

was ik goed gewapend om de sneeuw te trotseren 😎

Lens én camera zijn water en weer bestendig tot -10 °c

Het mocht dus gerust wat sneeuwen en vriezen  :mrgreen:

 

Dat ik in een flinke én stevige sneeuwbui terechtkwam ,

dat merk je wel aan deze foto’s !

Foto’s maken in de sneeuw heeft zo zijn charme,

maar ik fotografeer eigenlijk liever na de sneeuwbuien,

als alles wit en rustig is.

Maar kom…Die foto’s van na de sneeuwbui komen nog wel 😀

 

Er zijn 3 plaatsen in ons dorpje, die ik echt wel mooi vind

en waar ik seizoenfoto’s  ga van maken.

De winter heb ik al…

Nu nog de lente, zomer én de herfst.

 

Wat oude bomen, een wankele beton afsluiting , een scheefgezakt tuinhuis…

Het heeft iets vind ik, het lééft…

 

 

 

 

 

Direct links van vorige foto,

4 ruige bomen , een veeg onverzorgd struikgewas

dit alles geplant op een hellend veld.

In mijn ogen is dit geheel gewoon prachtig.

Nu is het grauw en grijs,

maar volgende keer toon ik je echt levendige & kleurrijke foto’s van dit plekje 🙂

(na de sneeuwbui dan hé :mrgreen: )

 

 

 

 

 

Een sneeuw fotografie weetje…

Veel mensen die foto’s maken van sneeuw zien nadien

dat de sneeuw in hun foto grijs is…  🙄

Dit komt omdat de lichtmeter van je camera ervan uitgaat,

dat gemiddeld 18% van je foto grijs is.

Als nu wit de bovenhand krijgt, gaat je camera het wit grijzer maken,

om alsnog aan zijn 18% grijs te komen.

Hoe kan je dat grijze spul verhinderen ?

De oplossing is heel simpel !

Corrigeer de belichtingsmeter door je camera één, twee of meer stops over te belichten.

Zet daarvoor je camera op +1EV of +2EV of zelfs +3EV.

De foto wordt daardoor een stuk lichter, helderder, en de sneeuw zal niet langer donker ogen, maar helder wit.

Enkele richtlijnen :

zwaar bewolkt: +1

helder bewolkt: +2EV tot +3EV

onbewolkt, volle zon: 0EV tot +1EV

 

 

 

 

 

Sneeuw

 

Een hoop verse sneeuw

verbergt onze voetstappen

en dempt het geluid

 

 

 

 

 

Het werd bijna onmogelijk om nog aan fotografie te doen in deze “sneeuwstorm”…

De lens was bijna constant bedekt met sneeuwvlokken,

je kan de lens niet eeuwig blijven droogwrijven hé 😎

’t was raar… links was ik wit bedekt met sneeuw en rechts was er niets 😀

Gelukkig hou ik wel van een stevige portie winterweer !

Wat sneeuwstorm weer levert soms leuke plaatjes op… :mrgreen:

 

 

 

 

 

Op een of andere manier bleef mijn camera plotseling ‘hangen’…

Damned !!

Ik kreeg het ding niet meer aan of uit ! 😥 ! Wat nu gedaan ???

Effe een shitterdeshitterdeshit  gevoel…  😳

Tja, dan maar naar huis om rustig te zien wat er aan de hand kan zijn…

2 kilometer verder naar huis, het was ondertussen ff gestopt met sneeuwen…

ergens in het moeras bosje van Beugem,

kreeg ik een ingeving… toch effe iets proberen !

Ik opende het batterij compartiment in de grip en schoof de 2 batterijen eruit…

Dan de batterijen er direct terug ingeschoven

en wonder boven wonder !

Alles werkte weer 😀

De camera had gewoon een harde reset nodig 😉

de software/hardware zat waarschijnlijk ergens vast in een oneindige lus…

Net zoals bij een computer…

Enfin soit, dit weet ik nu weer 😎

 

Sfeerbeeld van het moeras bosje… nà de camera reset :mrgreen:

 

 

 

 

Onderweg naar huis,

kreeg ik toch wel honger van al die emoties,

passeerde ik ons piepklein kerkje…

Wist je dat Bruegel (de oude) dit kerkje nog heeft geschilderd ?

2019 is hét Breugeljaar !  Want het is 450 jaar geleden dat Breugel overleed.

Wat sluikreclame hierover : Breugeljaar link

 

 

 

 

 

Het begon terug te sneeuwen…

 

 

 

 

 

Het kruisje in de nok van het dak deed me denken aan iets…

Iets in de trend van die oeroude katholieke spreuken,

die je in elk huis wel terugvond.

God’s oog ziet u… Hier vloekt men niet.

Dit kruis vind ik de modernere tegenhanger van die spreuk :

Big Brother is watching you 😎

 

 

 

 

Kou

 

Een verdord herfstblad

overdekt met sneeuwvlokken

krult zich op van kou

 

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

 

Dit is nog zo’n plaatsje,

waar ik een 4 seizoen foto ga van maken.

Die klad huizen rechts , dat is het centrum van ons dorpje 🙂

Onze kerktoren is verstopt achter de takken van een boom, maar je ziet hem wel !

Ergens middenin die huizen, wonen wij, ergens rechts boven de lijnbus

zie je de bus ? 😎

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn eerste deel sneeuw fotografie in Beugem,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes uit eigen kweek…

 

De volgende logjes over de sneeuw in Beugem zijn gemaakt bij een heldere

én een blauwe winterlucht… :mrgreen:

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk