Bloesems van onze Japanse kerselaar (Deel 2)

Van de herten en de heuvels in Duitsland,

keren we terug naar ons klein Belgenlandje.

Meer bepaald naar ons kleine voortuintje

waar onze Japanse kerselaar met zijn wit-roze bloesems stond te pronken :mrgreen:

Voor macro werk heb je niet echt een macro lens nodig…

Je kan evengoed werken met een 70/200mm of een 100/400mm telezoom.

Maar in dit logje zijn alle foto’s gemaakt met één Fuji macro lens.

Namelijk de aps-c Fuji 80mm macro 1:1 f2,8 die op de Fuji XH1 is geschroefd.

De crop factor omgerekend naar full frame is 1,5

Dus 80mm x 1,5 = 120mm. Kan je lekker dichtbij komen ! 😉

Deze lens heeft een boterzachte achtergrond

(wat ik een zalige eigenschap vind natuurlijk ) 😎

 

 

 

 

Gek hé, hoe 1 boom zoveel schoonheid kan dragen 🙂

Het is dan ook een fotografie feest voor mij als de bloesems

in volle bloei komen te staan !

 

’s ochtends heel vroeg

ontluiken witte bloesems

als sneeuw pareltjes

 

 

 

 

Het is redelijk moeilijk om scherpe foto’s uit de hand te nemen,

zeker als er een zacht briesje staat

of als er een auto of een vrachtwagen passeert…

Maar daar zijn middeltjes tegen hoor 😉

Men neme een (lange) uitschuifbare antenne van een oude radio,

je steekt die in de grond en het kleine takje met je bloem onderwerp

maak je even vast met een wasspeld aan die antenne.

Klaar is kees en je doet niets kapot :mrgreen:

 

 

 

Onze buurvrouw heeft een kapsalon.

Naast de ingang van het salon branden meestal 2 Led sfeer lampjes.

Door de zalige onscherpte van de macrolens,

kan ik handig gebruik maken van die lichtjes 😎

De lichtjes staan ongeveer 5 of 6 meter verder van onze boom.

Dat is mooi meegenomen hé ? 😉

 

 

 

Sneeuw witte bloesems

lokken met hun geur en kleur

gonzende bijen

 

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven,

maar dan met een Orton bewerking…

Orton verzacht alles op een zalige manier vind ik 😎

 

 

 

Er groeien zoveel bloesems  aan de boom,

dat ik keuze genoeg heb om leuke composities te maken.

Hier heb ik de 2 led lichtjes in 1 foto kunnen krijgen :mrgreen:

(zonder hulp van photoshop hé ?! )

 

 

 

In de vorige foto zie je dat de meeldraadjes van de bloesem

niet helemaal scherp zijn…

Een verzachtende Orton bewerking kan hier mooi werk afleveren 😉

 

 

 

 

De kersenbloesem

staat terug in volle bloei

het is weer lente

 

 

 

 

Het is wonderbaar,

hoe die rode bloem knopjes

morgen bloesems zijn

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een takje vol rode beloften…

Morgen zullen er heel wat nieuwe bloesem bloempjes

wit pronken in onze voortuin :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Advertenties

Bloesems van onze Japanse kerselaar

Elk jaar opnieuw is het weer uitkijken naar de eerste bloesems

van onze Japanse kerselaar !

Het is best wel een “rare” boom vind ik  🙂

Eerst zie je overal piepkleine bloesemknopjes groeien

(zie de eerste foto van dit logje), de meeste zijn 1 tot 2 mm groot !

Tot je op een dag ontdekt dat er ineens honderden bloesem bloemen

tegelijk zijn ontwaakt :mrgreen:

Dát is voor mij hét teken dat de lente in aankomst is 😀

 

Een haiku met een vette knipoog naar Jan De Wilde … 😉

 

Bloembotten barsten

open met een witte knal

daar is de lente

 

 

 

 

De blaadjes van de bloesems zijn niet wit,

maar van een heel verfijnd heel licht en kwetsbaar aanvoelend roze.

De meeldraden dan weer, zijn van een zuiver wit.

De helmknopjes zijn geel tot licht oranje

dat ontsproten is uit een licht rode bloembodem.

 

 

 

 

Een ‘orton’ techniek bewerking op voorgaande foto…

De bloesems groeien

als geurige sneeuwvlokjes

in een lentebries

 

 

 

 

 

Het macro seizoen wordt weer in gang getrokken 😎 Zalig !

De uitdaging om net datgene dat ik belangrijk vind scherp te krijgen

en de zalige onscherpte van een macrolens zijn plaatsje te geven.

Alle bloesemfoto’s zijn buiten gemaakt, dat wil zeggen dat het minste

zuchtje wind, zorgt voor een gegarandeerd mislukte foto !

Maar ik heb nooit beweerd dat macro fotografie gemakkelijk is hé 😉

 

 

 

 

Hier zie je goed hoe flinterdun de scherptediepte van een macrolens is…

De eerste meeldraadjes zijn nog scherp, de middenste en achterste meeldraden

verdwijnen al in een waas van onscherpte.

 

 

 

Dat bloesemknopje

gehuld in maagdelijk wit

is wat verlegen

 

 

 

 

 

 

Meer en meer gebruik ik mijn lens als een penseel,

als ik in het macro wereldje werk.

Het kleurenpalet zoek ik gewoon in de natuur.

Door de zalige eigenschap van onscherpte bij een macrolens

kan ik de achtergrond kleuren gaan gebruiken als aanvulling in mijn foto.

Het kleine wereldje is een bron van inspiratie voor mij 😎

 

 

 

 

Bij bloemen, planten fotografie gebruik ik graag de ‘orton’

foto bewerking techniek.

Dat is een oude filmtechniek, ontwikkeld in de jaren 60, begin 70 jaren,

om een flou, een zacht waas over de film (of foto) te leggen.

Als je dat doet in photoshop zit je al snel een dik half uur bezig

om alle bewerkingen uit te voeren.

Maar gelukkig kan je in photoshop al je handelingen die je doet opslaan in 1 ‘action’.

Die action kan je opslaan en later terug laten uitvoeren als een batch bewerking op een foto.

Dat ‘action’ uitvoeren process neemt amper een halve seconde in beslag !

Handig hé ? 😉

 

 

 

 

Hoe meer je de lens dichtknijpt (hoger F-getal),

hoe meer scherptediepte je krijgt.

Maar ook… meer details in de achtergrond… 😐

Macro fotografie is een constant afwegen en scherpte en onscherpte.

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen voor vandaag,

nog een orton bewerking op bovenstaande foto.

Orton verzacht alles op een no nonsens romantische manier vind ik :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

Herfst in Sint Martens Bodegem

De drukte en het geloop met de ‘feestdagen’ is weer eens achter de rug 🙂

En daar ben ik zeker niet kwaad voor !

Met de volgende kerst en nieuwjaar is de kans groot,

dat mijn madam en ikke ergens in de bergen van Oostenrijk zitten,

om daar te genieten van de zalige rust en de speciale sfeer ginder :mrgreen:

 

Maar dat is een zorg voor later…

Vandaag (tijdstip van deze fotoshoot: eind november 2018),

doen we de “4 beken” wandeling in ons dorpje, Sint Martens Bodegem.

Ik was gewapend met de fuji XH1 én de zalig lichte 100/400mm telelens 😀 .

Door de heel late winter en de slabakkende herfst kon je genieten tot eind

november van de herfstkleuren…

De 100/400mm telelens heeft een boterzacht bokeh en is daardoor

heel geschikt voor (pseudo) macro of de betere close-up fotografie.

 

Het late november namiddaglicht was zacht en warm,

ideaal om de herfstkleuren in te vangen :mrgreen:

 

 

 

 

 

Sterft

 

In het warme licht

van de herfst namiddag zon

sterft een boom blaadje

 

 

 

 

 

 

Het boterzachte bokeh dat de 100/400 lens maakt vind ik zalig ! Info Bokeh : Klik hier

In de onscherpte van de achtergrond ontstaan cirkels van licht :mrgreen:

 

 

 

 

Een stervend blad,

ooit was het groen en fris

Nu is het verdord en droog…

weldra vergaat het blad  tot humus

de immer weerkerende cyclus van leven en dood.

 

 

 

 

 

Tiens, wat doet deze porseleinen isolator in deze herfst fotografie serie ?

(hoor ik je denken 😎 )

Nu ja, ik vond het echt wel iets hebben…

Hoe piepkleine mosjes op dit steriele porselein kunnen overleven !

Ons moeder natuur heeft voor alles wel een oplossing hé ? 😉

 

 

 

 

 

Rietpluimen in ons voortuintje…

Dit zijn echte woekerplanten !

Een paar jaar geleden dacht ik dat ik ze helemaal uitgeroeid had…

als een riet-terminator ging ik te keer ! :mrgreen:

maar helaas pindakaas…

Verleden jaar groeiden ze gewoon terug ! De rakkers hé  😀

 

 

 

 

Onze Japanse  kerselaar is een bron van inspiratie voor mij 😎

In de lenze als de wit met roze bloesems bloeien

en in de herfst als de blaadjes rood & leerachtig worden.

In het warme licht van de herfst namiddag kleuren ze heel mooi vind ik.

Ik kan heel lang naar deze kleurenpracht kijken :mrgreen:

 

 

 

 

 

Moet een foto scherp zijn ?

Liefst wel hé, allee ja, meestal dan toch 😀

Maar soms, als ik een gevoel wil uitdrukken,

dan maak ik graag gebruik van de mooie onscherpte eigenschap

Deze foto (van struiken) heb ik heel bewust onscherp genomen

omdat ik ‘weg mijmeren, weg dromen‘ wou visualiseren  😉

 

 

 

 

 

 

Vermoeid

 

Je droge blaadjes

zijn vermoeid en verdorren

weldra sneeuwt het rood

 

 

 

 

 

Als afsluiter van vandaag…

Een rietpluimpje in de warme herfst avond zon.

De minuscule bokeh cirkels in de achtergrond zijn veroorzaakt door de telelens.

Bij sommige lenzen heb je 5 hoek of 6 hoek cirkels… (die vaak storend werken)

maar als  ik mooi ronde bokeh cirkels zie in de foto,

dan vertelt me dat veel over de uitmuntende lens kwaliteit  :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst én herfstlicht fotografie

én uiteraard de haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje van mosjes en bloesem

Van de immense grootheid van het Hallerbos naar het piepkleine macro wereldje gaan is slechts een muisklik van verschil…

Maar er komt wel meer bij kijken dan een muisklikje hé 😀

In een bos fotografeer je lekker met een breedhoek lens , (10 tot 24mm is zeker voldoende)

De die hards onder ons gebruiken graag een prime 50mm 🙂  !  (prime = vaste brandpunt, geen tele zoom),

Die die hards ‘zoomen’ wel in of uit door dichter of verder af te gaan staan 🙂

Eén of meerdere telelenzen:  een korte (24/70mm), de middel grote (70/200mm)

of de langere telelens (100/400mm),

zijn heel bruikbaar en echt wel onmisbaar als je je als fotograaf écht wil uitleven in het bos !

Supernadeel van al dat gerief… Je moet het de hele dag meesleuren… en die dingen wegen loodzwaar op de duur…

Een kleine handige hand kar (mét grote wielen) is wel handig om je fotografen rug niet verrot te sjouwen aan al dat lenzen gewicht

(Goed glas weegt loodzwaar, weet je wel !)

 

Maar ik wijk weer af ! Verdorie toch hé … 😎

Vandaag duiken we in het kleine wereldje van piepkleine mosjes en wat macro bloesem foto’s van onze Japanse kerselaar,

die elk jaar bijna twee weken lang de trots van mijn voortuintje mag zijn 😀

In het macro wereldje gebruik ik heel graag een 100 of 180mm macro 1:1 lens,

een extra raynox 200 of 250 voorzetfiltertje kan heel leuk zijn,

maar dan moet je echt wel heel dicht bij je onderwerp komen om het scherptepunt te vinden…

(bij insecten kan dat wel een probleem zijn natuurlijk…).

De Canon macro mp-e 65mm f/2.8 1-5x is een super macro lens, maar is tegelijk aartsmoeilijk om te bedienen en te gebruiken !

Maar als je haar nukken leert kennen en die respecteert, kan je er echt wel heel mooie macro foto’s mee maken.

Hoe dichter je komt/en hoe groter de vergroting, met die lens, hoe kleiner de DOF (DOF = Depth Of Field = Scherptediepte) wordt…

Op 3 of 4x vergroting zit je al rap met een DOF van 1/2 mm (ja, je leest goed.. een halve milimeter !! )

Op 5x vergroting spreken we reeds van een DOF van 1 tot 2 tiende mm… !

Neem gerust van me aan, dat dat heel, héél weinig is !

Als macro fotograaf wordt je DOF “comfortzone” hier wel extreem smal !

Als je hand dan wat bibbert of beeft… tja, dan kan je het helemaal vergeten !

In de fotografie is er een vaste regel die overal telt : Als je links wat steelt, moet je rechts wat toegeven…

Deze regel past perfect voor de mp-e 65 macro lens.

De mp-e 65 heeft dus echt flink wat leerschool en dito ervaring nodig om er echt met plezier mee te kunnen werken…

De mosjes zijn allen met de Canon mp-e 65 gemaakt, de bloesems met de Canon 100mm macro.

Alle foto’s zijn uit de vrije hand geshoot in het zachte avondlicht van begin mei…

‘k zou zo zeggen… schuif uw stoel er gezellig bij en geniet mee van mijn kleine wereldje macro fotografie 😀

 

 

 

 

Mosjes

Een lente briesje

laat kleine mosjes buigen

en die breken nooit 

 

 

 

 

 

Als ik het kleine wereldje verken door de ogen van de mp-e 65mm macro lens, op 3x of zelfs op 4x vergroting,

dan gaat er een heel nieuwe wereld voor me open.

Het is fascinerend, dat dingen die je echt niet met het blote oog kan zien,

nu wel gedetailleerd zichtbaar worden !

Het kleine wereldje verkennen is steeds opnieuw wat ontdekkingsreizigertje spelen, zo ervaar ik het 😀

 

 

 

 

In onze tuin staan redelijk veel bomen en struiken die mooie, witte bloesems dragen in mei,

maar de bloesems van onze Japanse kerselaar, die vind ik echt wel het mooist !

Elk jaar is het weer een leuke  verrassing om die boom vol witte bloesems te zien pronken,

van de ene dag op de andere !

De bloesems houden het maximum 2 weken uit, dan zijn al de witte bloesem bloemetjes weggewaaid,

Gone with the wind, zoals ze zeggen 🙂

om plaats te maken voor diep paarsrode bladeren (die in de ondergaande zon zalig gekleurd worden !)

 

 

 

 

Witte bloesems

Onze japanse

kerselaar is weer versierd

met witte bloesems

 

 

 

 

 

Witte bloesems zien er na een malse lente regenbui aandoenlijk mooi uit vind ik 🙂

De Fuji camera mét de 100mm Canon macro lens erop geklikt, geeft me een boterzacht bokeh 😀

De zachtheid van de achtergrond is zoals gezien door de lens en geregistreerd door de Fuji ccd,

er is echt geen photoshop aan te pas gekomen hoor ! 🙂

Dat ondeelbaar klein vleugje roze in het maagdelijke wit van de bloemblaadjes vind ik zo ongelooflijk subtiel…

Het omfloerste zachte licht van de ondergaande lente zon (begin mei 2018, +- 20:45u) was betoverend mooi !

Lente is altijd weer opnieuw het hoogseizoen voor de macro fotograaf :mrgreen:

 

 

 

 

 

Kleine mosjes na een malse lente regenbui…

Gezien door mijn macrolens…

Het is alsof ik rondwandel in het grote toverbos !

Het voelt bijna alsof ik die grote onbekende wereld opnieuw mocht zien én beleven,

door een magisch vergrootglas,

én door de verwonderde ogen van dat kind, die kleine jongen die ik ooit was 😀

Macrofotografie… het is echt wonderlijk mooi om dit ogenblik te beleven !

 

 

 

 

Mosjes Bos

Waterdruppeltjes

zijn zo microscopisch klein

in dat mosjes bos

 

 

 

 

 

Terwijl ik deze wonderbare micro wereld van mosjes & schimmels verkende met mijn lens,

hoorde ik binnenshuis op radio 2 het liedje van Roger Glover (Love is all ) echoën 🙂

(klik hier voor het liedje:  Roger Glover (Love is all)

 

Mijn dag kon echt niet meer stuk 😀

toen ik verliefde mosjes zag dansen met elkaar :mrgreen:

 

 

 

 

 

… Twee Haiku poëzie gedachten

(geteeld & gerooid uit mijn (niet altijd) vruchtbare kweek poëzie schrijf & spinsel velden)

 

 

1-Rondeau

Na een regenbui

dansen verliefde mosjes

samen hun Rondeau

 

 

 

2-Dansen

Frivole mosjes

dansen vrolijk met elkaar

na die regenbui

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van de piepkleine mosjes en bloesem macro fotografie uit mijn Kleine Wereldje ,

én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek.

Het kleine wereldje komt zeker nog dikwijls terug !

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Dirk