IJsland 2016 (editie 67) – The Final End

Eigenlijk breek ik in dit logje met mijn filosofie

van chaos en onvoorspelbaarheid… :mrgreen:

Twee keer op rij publiceer ik een logje over IJsland 2016…

Maar omdat je gewoon bent dat ik hier van de hak op de tak spring,

is dit kleine stukje regelmaat an sich ook wat chaotisch 😉

 

Dit is echt wel het allerlaatste logje van onze IJsland 2016 fotoreis hoor.

De ‘brave’ IJslandse macro’s, uit mijn vorig logje, kunnen wel mooi zijn,

maar ze vertellen ons niet echt over de ziel van dit woeste en ruige land.

Met deze laatste editie wil ik nog even inzoomen op een plek die

ik persoonlijk één van de mooiste én tegelijk meest dramatische plekken vind in IJsland.

Met dramatisch bedoel ik hoe het gletsjer ijs in een recordtempo afsmelt !

De Vatnajökull gletsjer (oppervlakte 8.400 km²) bijvoorbeeld is in 3 jaar tijd

8 meter diep in zijn totale oppervlakte afgesmolten 🙄

En zeggen dat er nog steeds mensen zijn

die beweren dat er niets aan de hand is met het klimaat wereldwijd … 😥

 

Enfin soit,

laat ons genieten van wat er nog rest van het blauwe gletsjer ijs !

Brokken van de gletsjer drijven in de Atlantische oceaan…

Hier heb ik gewerkt met polarisatie filters, graduele grijsfilters,

little én big stoppers om beweging te laten verglijden…

Het gitzwarte strand en het zonlicht in het ijs  maakt het moeilijk

om een correcte witbalans te vinden…

Maar uitdagingen zijn er om aan te nemen hé 😎

 

 

 

Een little stopper die 5 stops licht wegneemt,

laat me toe om de beweging van het kustwater te laten verglijden

én het felle zonlicht genoeg af te zwakken

zodat er een evenwicht is tussen wit & zwart (dynamisch bereik).

Maar genoeg technisch gezwets nu… :mrgreen:

 

Het ijs wordt dunner

gletsjers smelten wereldwijd

het is vijf voor twaalf

 

 

 

 

Een eenzaam brokje ijs… drijvend op de golven, bijna gestrand…

Nog een paar uur zal het leven,

om dan terug oceaan te worden !

 

 

 

 

 

Gletsjer ijs is blauw…

Hoe zou dat komen ?

Blauw ijs komt voor wanneer sneeuw op een gletsjer valt

en wordt samengeperst zodat het onderdeel wordt van de gletsjer.

Gedurende de reis afwaarts van de gletsjer worden alle luchtbellen

eruit geperst en neemt de grootte van de ijskristallen toe zodat ze helderder worden.

Het ijs is om dezelfde reden blauw als dat water blauw kan zijn,

namelijk door de absorptie van rood en geel licht zodat blauw licht overblijft.

Deze absorptie vindt plaats door hydroxylgroepen.

Dit gebeurt echter pas nadat het licht een lange weg (ca. 1 m) al heen en weer kaatsend

door het ijs heeft afgelegd. (Bron: Wikipedia)

 

 

 

 

Als fotograaf moet je hier heel snel werken…

Elke 10 tot 15 seconden spoelt een (onvoorspelbare) golf over het strand.

Als het water terugtrekt én een brok ijs blijft liggen

dan heb je maar enkele seconden de tijd om te kadreren, scherp te stellen

én de foto te maken. De volgende golf komt er ondertussen terug aan !

Sommige golven zijn rustig en laag, de volgende golf kan 10 of 20 meter

verder stromen dan de vorige…

Hier moet je dus heel ferm oppassen !

Bij een hogere golf kan de onderstroming je meesleuren in zee !

 

 

 

De onvoorspelbaarheid van dit ruige land levert dan ook

onvoorspelbaar mooie foto’s op 🙂

 

Blauwe ijs blokken

drijvend in de oceaan

waar ze verdrinken

 

 

 

Langere sluitertijden (1/2 tot 1 seconde) ‘ontvriezen’ de zee bewegingen.

Hier is gebruik gemaakt van de little stopper.

In het ijs zie je nog sporen van rots puin waar deze ooit, immens grote

gletsjer ijs blok heeft over geschuurd op zijn weg naar beneden…

 

 

 

Ik vind het leuk als de golven weer terugtrekken naar de oceaan,

om de witte schuimsporen die héél even achterblijven op het gitzwarte strand

vast te leggen in een foto.

 

 

 

Soms drijven er nog echt heel grote blauwe ijsblokken in het zeewater…

Hier is het aangenaam zoeken naar mooie composities,

een stilleven gemaakt door de zee op te bouwen 😉

 

 

 

Als definitieve IJsland 2016 afsluiter…

Als het licht echt té fel word, dan schuif ik een 2de graduele grijsfilter erbij

om dat felle ochtend zonlicht af te zwakken.

Het ochtendrood verkleurt nu ook het grijze zeewater…

Voor mij zijn dit ultieme geniet momentjes :mrgreen:

 

 

Blauwe ijsreuzen

subtiel belicht door de zon

verdrinken zwijgend

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer eens aan het eind van een IJsland foto logje (editie 67 reeds !) gekomen …

Dit logje is het allerlaatste in de <IJsland 2016> foto serie

 

De foto’s van onze laatste reis, IJsland 2019 worden naarstig verwerkt 😎

Weldra kan ik daar al een eerste logje uit samenstellen !

Eén ding kan ik je nu al zeggen : Er zitten een paar foto juweeltjes tussen

waar ik heel gelukkig mee ben 😉

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

IJsland 2016 – Nog eentje om het af te leren… (Deel 66)

Op 22 september laatstleden poste ik mijn, (naar ik toen dacht),

laatste IJsland logje van onze IJsland 2016 reis.

Toen ik vandaag nog wat bladerde door die IJsland 2016 foto’s kwam ik

een serie macro’s tegen die aan mijn aandacht ontsnapt zijn.

We waren bij Hraunfossar, de langste waterval van IJsland.

Het was 1 september, de temperatuur was al dik onder nul (i love it 😎 ),

Maar om nogmaals watervallen te fotograferen…

pfff… daar had ik niet echt zin meer in… 😳

Ik denk dat ik een overdosis waterval fotografie heb gekregen ! 😉

 

De zon stond heel laag, het licht was heel zacht omfloerst

door wolken en fijne nevels… het had licht gevroren ! (-5ºC ofzo)

Ondergetekende kreeg dikke zin in macro fotografie ! :mrgreen:

Alle foto’s zijn zoals ik het toen zag, er is geen flits of zaklamp gebruikt,

alleen het licht van de zon én natuurlijke schaduwen.

Fotogerief: De Canon macro 100mm op de Canon 6D

 

Ergens onderaan het struikgewas…

Het licht was echt zalig zacht omfloerst én het was heerlijk fris buiten 😀

Het tijdstip was ongeveer 6u in de morgen…

 

 

 

Hoe mooi kan licht gerijmd gras in het prille ochtendlicht zijn hé ?

 

Zacht ochtend licht straalt

heel verlegen door het gras

laat het ontwaken

 

 

 

Hier had ik kleur temperatuur op “Daglicht” gezet…, terwijl ik in de schaduw zat !

Het leuke was dat nu het bevroren gedeelte meer in het blauw (koudere kleur) kwam

en het ontdooide (langer door de zon belichte) deel was warm groen of geel 🙂

 

 

 

Sommige tafereeltjes vond ik sprookjesachtig mooi :mrgreen:

 

Zacht warm ochtendlicht

brengt me in vervoering, zo;

sprookjesachtig mooi

 

 

 

 

Deze foto is dezelfde als de voorgaande,

maar hier heb ik het licht een streepje hoger gezet

én de kleuren ietwat meer gesatureerd.

Zo komt het blauw en het rood meer natuurlijk over

(zoals ik het toen zag)

Noot: Mijn beeldscherm is kleur-gekalibreerd,

het kan zijn dat de kleuren op jouw beeldscherm afwijken…

Daar kan ik helaas niets aan doen.

Ter info:

Om mijn scherm te kalibreren gebruik ik de Color Spyder van Datacolor

 

 

 

Die minuscule ijs-partikeltjes die zomaar ‘groeien’ aan de blaadjes

en de grassen, zijn altijd weer verrassend mooi

 

 

 

Bloemen in IJsland

kunnen tegen een stootje

ze zijn bikkelhard !

 

 

 

Ja, zelfs in IJsland kan je paddenstoelen vinden :mrgreen:

Om foto’s in deze kijkhoek te nemen,

moet je echt languit op de grond gaan liggen hoor 🙂

Gelukkig had ik een grote plastieken vuilzak mee,

om mij én mijn kleding te beschermen tegen de ijskoude natte grond.

 

 

 

Een paddenstoeltje

groeiend op een dode boom

doet hem weer bloeien

 

 

 

Ik heb naar kaboutertjes gezocht, maar niet gevonden !

Zouden er eigenlijk kaboutertjes bestaan in IJsland ??

of moet ik zoeken naar kleine trolletjes ?? 😉

 

 

 

De ijskristallen op deze plant zijn reeds aan het smelten …

De ochtendzon is genadeloos !

 

 

 

Dit plantje stond wat meer in de schaduw,

de ijskristallen leefden hier nog wat langer 😎

Macro… de magische wereld van het onbekende !

Klaar om te ontdekken 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een blaadje versierd met ijskristallen

Je merkt dat de herfst hier al bezig was !

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer eens aan het eind van een IJsland foto logje (editie 66 reeds !) gekomen …

Dit logje is waarschijnlijk het einde van deze IJsland 2016 serie

(maar zeker ben ik niet 😉 )

 

De foto’s uit onze laatste reis, IJsland 2019 worden naarstig verwerkt 😎

Weldra kan ik daar al een eerste logje van maken !

1 ding kan ik nu al zeggen : Er zitten een paar foto juweeltjes tussen

waar ik redelijk trots op ben 😉

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 5 en slot)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet nu zo langzamerhand dat ik nooit 2 logjes,

van éénzelfde onderwerp, vlak na elkaar laat verschijnen…

Orde is mooi, maar wanorde en wat chaos is veel mooier vind ik :mrgreen:

(Trouwens, in de natuur vind je nergens orde… chaos en willekeur is er koning !)

Laat ons daarom van de wilgenkatjes terug naar de sneeuw gaan 😉

Om de “Sneeuw in Beugem” reeks af te sluiten

én om plaats te maken voor andere fotografie thema’s 🙂

In vorige aflevering (Deel 4) vertelde ik je van zalig mooi licht…

Vandaag borduren we verder op dat mooi licht…

omdat mooi licht, de natte droom is van elke fotograaf :mrgreen:

 

 

Dotjes sneeuwvlokken

opgevangen door takjes

zo fragiel en broos

 

 

 

 

 

Nu ja, die middag had ik echt veel geluk met dit wonderbare licht…

Het heeft amper een half uurtje ofzo geduurd

maar ik zou het voor geen goud willen missen 😀

Hopelijk beleven we dezelfde licht momentjes in onze IJsland fotoreis binnenkort…

popel popel 😎

 

 

 

 

Vol overgave

straalt de zon haar gouden licht

door ijs kristallijn

 

 

 

 

 

Het overstromingsgebied veranderde in een sprookjesbos…

De kracht van mooi licht…

 

 

 

Soms, als er een donzige wolk voor de zon gleed,

werd het licht heel subtiel anders…

Bij wijle zelfs heel fragiel… ! 😎

De meeste foto’s zijn genomen bij f8 , de lichtmeter +1 tot+ 2 stops ,

om de witheid van de (rechtstreeks belichte) sneeuw te behouden

én de niet rechtstreeks belichte sneeuw, niet grijs te laten worden.

De witbalans moet je steeds correct houden hé… 😉

 

 

 

 

Stokoude, onverzorgde en opgeschoten bomen…

De knoestige ruwheid van hun schors vind ik zalig mooi !

 

 

Knoestige boomschors

kale bladloze takken

doorgewinterd mooi

 

 

 

 

Wat ik ook zo leuk vind aan een sneeuwlandschap,

is de fluwelen stilte…

Het lijkt wel of sneeuw alle geluiden dempt 😎

Die langgerekte schaduwen zie je meestal alleen als de zon onder gaat…

Hier was het amper middag 😀

Gek hé ? :mrgreen:

 

Na deze foto moest ik echt iets gaan eten thuis…

Mijn glycemie waarde stond toen nog maar op 70…

Met diabetes doe je niet wat je wilt hé… 🙄

Maar kom, je hoort me zeker niet klagen

Er zijn erger dingen in het leven 😎

 

 

 

Het magische licht was ondertussen verdwenen,

maar ik was benieuwd naar de zonsondergang die dag…

Hoe zou het licht zijn ? Zou ik terug magie beleven ?

Ik besloot om naar het moeras te stappen, een paar km verder.

Op de plaats waar de lisdodden groeien

Nu een winter woestenij…

Het avondlicht was niet spectaculair, maar ik vond het wel iets hebben…

Door de sneeuw werd alles bedekt met de zachte mantel der winter witheid 😉

 

 

 

Om dit logje én deze serie af te sluiten…

Nog wat haiku poëzie sprokkeltjes…

 

In de avond zon

kleurt het moeras wonder mooi

als stilte ontwaakt

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje

én het einde van deze serie “Sneeuw fotografie in Beugem” gekomen.

Uiteraard is dit logje opgesmukt met wat haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 4)

Om de ‘Van de hak op de tak springen‘ traditie in ere te houden,

verlaten we het zomerse macro wereldje om terug boven water te duiken

in het wit besneeuwde Sint Martens Bodegem (Beugem in de volksmond :mrgreen: ).

In deel 3 van deze ‘Sneeuw in Beugem‘  Serie had ik jullie zalig mooi zonlicht beloofd !

Omdat belofte schuld maakt… 😆

 

Kom je mee naar het sneeuw witte moeras gebied ?

De zon deed echt haar uiterste best om ons mooi warm winterlicht te schenken 😎

En zeg nu zelf, zalig mooi licht…

meer heeft een fotograaf niet nodig om perfect gelukkig te zijn hé 😉

 

Er zijn géén filters gebruikt, alleen de Fuji XH1 met de uitstekende 16/55mm f2.8 lens.

(Die lens is het equivalent van een 24/70mm lens op een fullframe body.)

 

 

 

Dat gouden zonlicht

overspoelt het winter bos

met warme tinten

 

 

 

 

Er zijn van die momenten,

dat je je eigen ogen niet geloofd !

Het warme, gouden licht brengt het bos tot leven,

zo lijkt het wel hé ? 😉

Pure geniet momentjes waren het 😀

 

 

 

Van 11u30 tot 12u15 was het licht echt uitzonderlijk mooi.

Meestal is het middaglicht veel te hard en niet voor fotografie geschikt,

maar hier was er sprake van dunne, ijle wolken enerzijds

en een heldere blauwe wolkenloze hemel aan de andere kant.

Dit alles zorgde voor een mooi warm en diffuus licht 😎

 

 

 

 

De winter takken

overdekt met verse sneeuw

betoverend mooi

 

 

 

 

In een bos moet je niet altijd recht voor je kijken…

Als je naar boven kijkt, zie je de subtiel belichte kale boomtoppen.

Door het perspectief is het net of ze naar elkaar toe groeien 🙂

 

 

 

Een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto…

Zwart/wit en sneeuw landschappen…

Het gaat heel goed samen

 

 

 

Bijna dezelfde foto,

alleen heb ik hier de linkse takken meer ruimte gegeven

en het centrale punt meer in het midden gezet

Een mooie compositie vinden is steeds zoeken en aanvoelen hé…

 

 

En weer een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto :mrgreen:

 

 

 

Het gouden licht was steeds in beweging,

naarmate er meer wolkenflarden overdreven.

Die scherp afgetekende schaduwen vond ik zalig om te zien 😎

En zeggen dat ik een half uurtje geleden naar huis wou gaan om iets te eten…

Gelukkig heb ik mijn fotografen instinct gevolgd 😀

Anders had ik dit mooie licht helemaal niet gezien !

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Een twintigtal meter verder, voorbij de bocht.

De zon stond redelijk laag

Kale bomen zorgen voor lang gerekte schaduwen

Het water in het meanderende beekje stroomde als vloeibaar goud…

 

Een kleur explosie

geeft ons sterke contrasten

bos monumenten

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 4”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Sneeuw in Beugem (Deel 3)

Héhé, ’t is alweer een tijdje geleden dat er hier nog iets bewoog hé ? 😎

Niet ongerust zijn hoor, we waren gewoon een poosje weg,

naar onze met een maand uitgestelde wandel/foto vakantie,

in de sneeuw én de zon van de Oostenrijkse bergen :mrgreen:

De foto’s die ik ginder heb gemaakt moet ik nog ‘bewerken’,

(we zijn van eergisteren terug thuis)

die Oostenrijkse berg-sneeuw foto’s zijn dus voor later eens 😉

 

Maar om in de sneeuw sfeer te blijven,

neem ik het blog draadje weer op bij “Sneeuw in Beugem”,

vandaag deel 3 dus  😀

 

 

In de middagzon

lijkt het land ingeslapen

door de sneeuw stilte

 

 

 

 

 

Een paar kilometers verder,

een van de mooiste stukjes natuur van ons dorpje,

in de schaduw van de eeuwenoude kerktoren

wandel je hier langs de meanderende beek

De vers gevallen sneeuw is zalig om te zien vind ik 😎

 

 

 

 

Hier staan we op 5 km (vogelvlucht) van Brussel …

Ongelooflijk hé ?

En toch is het waar 😎

 

 

 

 

 

Voetstappen knerpen

als ik sneeuw ijskristallen

plet onder mijn laars

 

 

 

 

Met een 24/70mm f2.8 kan je heel dichtbij komen,

kan je via een crop uitsnede bijna tot op het 1:1 macro vlak uitkomen.

Verdorde blaadjes, gevangen in de sneeuw en het zachte middaglicht…

In mijn ogen zijn het natuur juweeltjes !

 

 

 

 

 

Een met klimop begroeid tuinhuisje …

Wit besneeuwd , omringd en belaagd door takken en coniferen…

Het lijkt wel uit een sprookje te komen hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

 

Kale boomtakken

beladen met verse sneeuw

in stilte kreunend

 

 

 

 

 

De prille middagzon kwam door de grijze wolken piepen…

Eindelijk !

Dit was het licht waarop ik gehoopt had

én gekregen heb 😆

 

 

 

 

Het dynamisch lichtbereik van de Fuji XH1 is fenomenaal goed vind ik !

De Fuji 24/70mm zoomlens is perfect voor die body.

Van het heldere wit  tot het bijna zwart in de schaduwen kan ik details zien :mrgreen:

Van de overgang van Canon naar Fuji heb ik nog geen seconde spijt gehad 😎

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

 

 

Een winterlandschap

overspoeld met warm zonlicht

sneeuwt witte stilte

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 3”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

In de volgende logjes over de sneeuw in ons Beugem dorpje,

vertel ik nog meer van het zalig mooi zonlicht tijdens die namiddag

Maar dat is voor later eens :mrgreen:

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Ochtendlicht in het Speulderbos, Garderen (NL)

Als er in een kruiswoordraadsel  “Provincie in Nederland” gevraagd wordt,

dan is het juiste antwoord meestal “Gelderland”.

Laat Gelderland nu net één van mijn favoriete fiets/wandelvakantie bestemming zijn 😀

 

In de Gelderlandse gemeente Barneveld vind je de deelgemeente Garderen,

een piepklein dorpje met amper 2000 inwoners.

Wat ons zo aantrekt  in Garderen is het fenomenaal prachtige Speulderbos.

Je kan er urenlang fietsen, dagenlang in rondwandelen.

Honden mogen daar (in veel afgebakende stukken ! ) vrij rondlopen

Het bos is uitstekend verzorgd en prima onderhouden.

We  verblijven daar altijd in het Bilderberg hotel,

waar we elk jaar weer fikse kortingen krijgen :mrgreen:

Onze culinaire aanrader daar is “De Bonte koe”,

een uitstekend restaurant dat ik je zeker aanbeveel 😉

Wel de seizoensgebonden streek gerechten nemen… njammie hoor !

 

Maar kom… straks denk je nog dat dit blogje een reisbureau reclame is geworden 😀

Niets is minder waar hé, dat weet je zelf ook wel.

We gaan al jaren naar Garderen, als het ergens goed is,

dan deel ik dat graag met mijn teergeliefde bezoekers 😎

 

Als je vroeg in de ochtend, op een klare oktoberdag, in de bossen wandelt,

en de zon staat nog heel laag in het zwerk,

dan kan je het prille zonlicht echt zien stralen door de bomen…

Voor mij zijn dat geniet momentjes van pure kiekebisj 😀

Het licht is dan zo sprookjesachtig mooi !

In dat magische licht wil ik je vandaag meenemen…

Kom je mee ? 🙂

 

 

 

 

Ik ga je zeker niet vervelen met technische informatie mbt fotografie…

Vandaag genieten we van het mooie licht 😎

Trouwens, het leukste wat je een fotograaf kan toewensen is…

“ik wens je veel mooi licht” :mrgreen:

 

 

Geritsel

Rode herfstkleuren

liggen verdord op de grond

voetstap geritsel

 

 

 

 

 

Ergens naast ons ravotten een paar honden in het bos…

vrolijk geblaf en een knisperend geritsel als ze door de bossen lopen

In dit magische licht wordt alles sprookjesachtig mooi

 

 

 

 

Op een paar minuten kan het licht helemaal veranderen…

Als er een wolk voor de zon drijft,

verschuift de kleurtemperatuur van het warme rood naar het koude blauw

Ook dat heeft zijn charme natuurlijk :mrgreen:

 

Lichtmagie

In het ochtendlicht

straalt lichtmagie door het bos

natuur gefluister

 

 

 

 

 

Een paar meter verderop groeien varens,

het bos is daar meer open, het licht heeft hier meer vrij spel.

De herfstzon stond al redelijk hoog

de laatste momentjes van pure licht magie…  😎

De herfst was echt wel laat dit jaar…

 

 

 

 

Een half uurtje later stond de zon loodrecht boven ons…

de kleuren zijn nu totaal anders.

De honden en hun baasjes  zijn weer thuis,

een zalige stilte spreid zacht haar donsdeken uit over het Speulderbos

Kiekebisj gevoel !  :mrgreen:

 

 

Nazomer

Het bos wordt wakker

in de warme nazomer

smachtend naar de herfst

 

 

 

 

Van bovenstaande foto wou ik graag een zwart/wit bewerking.

Het is me hier om het geheel van indrukken te doen :

De fluwelen stilte die we toen voelden weergeven ,

de ruwe bast van de bomen in de verf zetten…

het kluwen van de varens…

De graficus in mij speelt ook graag met zwart/wit 😀

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Om dit Speulderbos ochtend logje af te sluiten met een knal foto … 😉

Ik verwelkom de eerste, vroege wandelaars in het bos,

met een ietwat langere sluitertijd (1/4 sec) en tegelijk inzoomen.

Er is geen grijs filter gebruikt, alleen de lens toegeknepen op f16.

 

En nu wijle  weg naar ons Bilderberg hotel,

voor het lekker uitgebreide ochtend buffet 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst, bos, licht fotografie

én uiteraard de haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Hallerbos 2018 – Deel 3

Omdat ik heel graag van de hak op de tak spring met mijn blogjes,

houden we die traditie zeker in eer 😀

Van de miniatuur mensjes en de piepkleine mosjes keren we terug naar Halle.

Het Hallerbos, begin mei, 2018 , heel vroeg in de ochtend…

De zon was nog maar pas aan haar opgang begonnen

de dag was nog pril, onervaren en jong…

de ochtend dauw werd voelbaar…

de frisse geur van nat bedauwde bloemen, gras, bomen en beukenblaadjes

streelt mijn neus orgaan

Heel diep inademen nu … hhhmmmmpppfff man man man, dat bos aroma is gewoon ZAAALIG  😀

Om ook in de sfeer die ik die ochtend voelde, te komen… klik op deze link.

Ochtendgloren (Edvard Grieg)

 

 

 

 

Dit hoekje is volgens mij het mooiste plekje om de ochtendzon te verwelkomen in het Hallerbos…

Als je ter hoogte van parking 10 in het bos stapt (op de wandelwegen blijven hé !!),

kan je dit mooie licht beleven  als je ruw geschat op 100 meter diep in het bos bent.

Mij ging het vooral over  het totaalplaatje van de kleurenpracht :

Het goud van de zon,

het zacht paars en blauw purper van de hyacinten,

het fréle geel/groen van de ontluikende beukenblaadjes

én de witte magie van de wat ‘oudere’ bosanemoontjes

Hoe dit alles met zacht licht werd gestreeld…

’t is Zalig om deze bos-momentjes te beleven hoor 🙂

 

 

 

Warme Kleuren

 

Gouden ochtendlicht

streelt het oude Hallerbos

met warme kleuren

 

 

 

 

Voor de Hallerbos fotoshoot ad 2018,

wou ik me vooral verdiepen in het licht én de schaduwen.

Zie ik nog details in het wit én tegelijk in de donkerste schaduwen ??

(Dat wat we “het dynamisch bereik” noemen.)

Ook wou ik die dag uitgebreid het enorme dynamisch licht én kleurbereik van de Fuji camera uittesten. (t.o.v. Canon 1Dmark4 of 6D mark 1)

De Fuji body heeft gewonnen hoor, mét een dikke voorsprong op Canon zelfs ! 🙂

Tot nu toe heb ik nog steeds geen spijt dat ik Canon body’s met Fuji en Sony heb geruild.

Maar de heel degelijke Canon lenzen kan (en zal) ik blijven gebruiken,

op de uitstekende Fuji & Sony body’s via Metabones/Techart adapters.

Mijn fotografie ervaring gaat nu echt voor 100% naar de systeem, spiegelloze camera’s van Fuji/Sony.

Volgens mijn bescheiden mening, is de fotografie toekomst voorbestemd aan de systeem camera (spiegelloos).

Zelfs in het exclusieve middenformaat segment zijn systeem camera’s reeds prominent vertegenwoordigd (Fuji GFX, Pentax  645D , Hasselblad X1D)

De’oude’ spiegelreflex camera technologie is gedoemd om uit te sterven…

Net zoals de Dino’s ooit het loodje legden 🙂

Moderne digitale Fotografie technologie is echt wel genadeloos…

als je als “merk” niet investeert in nieuwe, grens verleggende mogelijkheden,

en/of als je niet luistert naar je klantjes,

dan ben je als ‘merk’ uiteindelijk een vogel voor de kat…

Tot zover mijn spiegelingen over de fotografie apparatuur toekomst :mrgreen:

 

Het dynamisch licht en kleur bereik in deze Fuji foto vond ik zalig mooi

(én geen spatje ruis 🙂 )

 

 

 

 

 

 

Fotografie is ook een beetje verkennen,

je grenzen wat verleggen… experimenteren…

Wist je dat ? : Met eender welke camera (zelfs met je gsm !)

kan je experimenteren met sluitertijden, licht trapjes (HDR), onscherpte, enz…

 

Hier heb ik met de Fuji een vertikale neer en op beweging gemaakt, sluitertijd 1/25 sec, f16, licht +0.5.

Het resultaat van deze aktie  is minimaal bewerkt in photoshop…

Deze eind foto geeft me een kleurenbeeld van de voornaamste elementen uit het Hallerbos.

Geel, groen, paars, blauw zijn vertegenwoordigd.

Om die (én prive) redenen vind ik deze foto echt goed als Hallerbos totaalprentje.

 

Nu ja, ik weet ook wel dat veel bezoekers deze foto slecht zullen vinden,

Vuur je gefundeerde mening maar af, vertel me wat er loos is met deze foto

Uit eerlijke kritiek, kan ik leren hé

 

 

 

 

 

 

 

Hier onderaan nog een vertikaal verschoven foto met een ietwat langere sluitertijd…

Hier was het mijn bedoeling om de tengere fris groen/gele beukenblaadjes hun ereplaats te geven in het bos…

Om dit plaatje die toets van impressionisme gevoel te geven…

Geef gerust je ongezouten mening (maar aub… houd het netjes :-D)

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Hallerbos 2018 – Deel 2

Van die saaie GDPR verklaring gaan we terug naar leukere oorden

(Gelukkig maar, die vervelende, verplichte wetteksten komen me ook de str.. uit),

Vandaag neem ik je terug mee naar de lente in het Hallerbos.

Locatie: Halle …  (flauw grapje van mij)…

 

Deel 1 van het Hallerbos (Lees of herlees https://fotografiemijnlangleven.wordpress.com/2018/04/23/hallerbos-2018-deel-1/) zijn eigenlijk foto’s die ik verleden jaar heb geshoot met de Canon 1Dmark 4 en de Canon 100/400mm telelens +100mm macro van Canon.  Dit omdat mijn nieuwe serie Hallerbos 2018 foto’s nog niet allemaal ‘ontwikkeld’ waren in mijn digitale doka, photoshop 🙂  (ik doe ‘hét’ in RAW hé… daar kruipt wat meer tijd in natuurlijk 😆 )

Vanaf dit jaar (Dit Deel 2 dus) werk ik alleen nog met Fuji en/of Sony camera’s.  Wat me echt opvalt tussen een (top) Canon spiegelreflex en de spiegelloze reflexcamera’s met Sony ccd’s is het enorme dynamisch licht bereik dat de sony/fuji  kant kan verwerken. Daar kan Canon echt niet tegen op !  (Nikon doet het ook niet slecht… omdat ze ook Sony CCD’s in hun body’s gebruiken 😆

In onderstaande foto moest ik een heel breed lichtniveau overbruggen, van bijna donker tot heel fel, bijna wit ochtendlicht.  Deze (fuji) foto is nergens uitgebeten wit (=verbrand) en in de donkerste schaduwen zijn de details nog scherp en zichtbaar. (En dit allemaal zonder noemenswaardige digitale ruis !!)  Met Canon zou ik deze foto echt moeten maken met een belichting trapje (HDR) en dan kwam ik nog bijlange na niet aan deze uitmuntende Fuji fotokwaliteit.

Verder heb ik de (electronische) Fuji Velvia film emulatie ingeschakeld op de camera.

De emulatie van deze inmiddels legendarisch geworden Fuji’s Velvia Analoge kleurfilm voor natuurfotografie, doet hier uitstekend zijn kleurig werk.

De gebruikte lenzen vandaag zijn de G110mm of de G23mm van Fuji.

Beiden zijn pareltjes van glas  en helemaal niet zwaar ! 😀  !!

(Heel belangrijk als je al dat lomp gerief een hele dag moet meesleuren… 😉  )

 

 

 

De langzaam stijgende ochtendzon overspoelt het bos met haar gouden strijklicht…

Het was ongeveer 7u15am…

De groene grasjes , de fris geel-groene beukenblaadjes,

de blauw paarse hyacinten en de witte bosanemoontjes contrasteren zalig !

Het was een feest voor het oog 😀

 

 

 

Hyacintjes

 

De hyacintjes

en de bosanemoontjes

verwelkomen ons

 

 

 

 

 

De G110mm F4 fuji lens is initieel ontworpen om als portretlens door het leven te gaan,

maar in een bos of semi macro werk omgeving is ze ook heel bruikbaar. Amai ni !

Werken met deze lens is ook heel aangenaam omdat ze een wondermooi en zacht bokeh in je foto legt.

Het opkomende zonlicht  in de verte

(nog geen 10 meter verder dan de groene beukenblaadjes),

vervaagt in een tinteling van ontelbare licht cirkeltjes.

Die achtergrond licht cirkeltjes zijn gezien door de camera zelf hé… photoshop heeft hier niets mee te maken 🙂

 

 

 

 

 

 

tja… er zijn zo van die momenten, weet je wel…

dat ik zomaar gewoon ‘boom’ wil zijn

om als een beuk te genieten van het eerste lente licht

hoe voelt om als  ‘lente Boom te ontwaken’ ?

Tja ? hoe voelt het trouwens ?

om mijn bladgroene lente blaadjes te verzadigen

en met  frisse fotosynthese-energie chlorofyl energie

om dat nieuwe leven te blazen

in mijn oude winter sokken

 

hoe voelt het… ?

 zilte grondwater dat nu door mijn zeefvaten borrelt …

maar,

hoe voelt het aan… ?

om

in die nieuwe lente

een nieuwe bast

Over mijn schors  heen

te

groeien.

 

©Dirk

 

 

 

 

 

 

Je kent me al wat langer als vandaag hé, dan weet je ook dat ik graag wat experimenteer in mijn fotografie.

1-Om te experimenteren moet je eerst je onderwerp samenvatten om ermee te kunnen ‘spelen’, Wat wil ik ‘samenvatten’ ?

Antwoord 1: ons onderwerp is : Het Hallerbos in zijn geheel

2-Wat maakt het Hallerbos nu net tot dat unieke plekje om te beleven en te fotograferen ?

Antwoord 2: De kleuren: Paars/purper (hyacint), Groen (gras,beukenblaadjes), Geel (jong beuken blad), Blauw (hemel), Bruin (bomen) kleuren

Experiment: Ik beweeg de camera heel eventjes op en neer, iso 50, sluitertijd: 1/40′ sec, met een hoek van 45 graden op een (vrijstaand) statief hoofd (dit om stabilisatie op de y-as te hebben. Net genoeg om de hierboven vermelde kleuren te registreren en geen overbelichting te hebben 🙂 .

Bij dit soort van fotografie omarm ik graag de basis principes van het impressionisme. Het impressionisme in de schilder/beeldhouw/grafische kunst is altijd al mijn dada geweest, ’t is een kunststroming waar ik me echt ‘thuisvoel’. Een kunst stroming waar ik mijn gevoel en beleving kan in uitdrukken…

 

 

 

 

 

Lente

Een kleur explosie

overspoelt het Hallerbos

met lente tinten

 

 

 

 

 

Mag ik  een dichterlijke vrijheid op een oud gegeven publiceren ?

Het bos is nog steeds hetzelfde, de camera is nog steeds dezelfde Fuji, nog steeds ben ik bezig met experimenteren met de lens/camera/settings…

Met de camera op het statief geklemde edoch met los gekoppelde bal-ring heb ik in 1/25 sec, f2.8, iso50, licht -1.3 een cirkelende beweging gemaakt.

De foto is onbewerkt in RAW, in ps zijn de licht/kleur levels en contrasten ietwat bij gespijkerd…

Vers from the pers dus 🙂

 

De Hallerbos kleuren, vormen & geuren, allemaal verzameld in 1 ‘gedurfde’foto…

Het eind oordeel ervan laat ik over aan de bezoeker(s) van deze pagina..

 

 

 

 

 

 

Komaan zie de mannelijke eik

tegen de vrouwelijke  lindeboom…

De beuk erin !

:mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en de haiku woordjes van eigen kweek.

‘k hoop ook echt dat mijn persoonlijke werk in het fotografie impressionisme  je aandacht mag delen 🙂

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk

 

Hallerbos 2018 (Deel 1)

Het Hallerbos… elk jaar opnieuw is het een zalige ervaring om het paars blauwe bloementapijt van de hyacinten te zien.

Er zijn nog meer bossen die dit kleur spektakel aanbieden (het Neigembos bijvoorbeeld), maar het Hallerbos is echt wel het mooiste én met de meeste bloemen.

Vòòr de paarse hyacinten groeien is het bos bedekt met een wit tapijt van de bosanemonen. (Dit jaar waren er uitzonderlijk veel witte bloemen) Dat is ook een heel mooi spektakel om te zien, maar dit blogje gaat over de paarse bloemekes. Volgend jaar wil ik de witte bloemekes wel eens doen, dan ben ik met pensioen en heb ik tijd zat 🙂

Als je een fotoshoot wil doen van de paarse bloemen, dan ben je als fotograaf ‘verplicht’ om heel vroeg te gaan, nog voor de zon op is, moet je ter plaatse zijn. Dan heb je volop de gelegenheid om een schitterende zonsopgang mee te maken in dat bos. In het zachte ochtendlicht is het bos op zijn mooist.

Ik verklap je een geheimpje… Als je het bos binnengaat, ter hoogte van parking 10, dan ben je op echt wel de beste plaats om de eerste zonnestralen die het bos oplichten te zien. Met wat geluk heb je mooi, warm ochtendlicht… Enne… dan kan je dag niet meer stuk hoor 😉

Als je het Hallerbos en het blauwe hyacinten tapijt wil zien, ga dan op een weekdag, zeker niet in het weekend, want dan kan je daar over de koppen lopen…

FYI: Alle foto’s in dit logje zijn gemaakt met een 100/400mm telelens, een statief is niet gebruikt.

 

De dag begint… het ochtendgloren verkleurt Janneke maan !

 

Janneke maan

Het ochtendgloren

streelt warme pasteltinten

aan Janneke maan

 

 

 

 

De zon kwam op om 6u40… De eerste zonnestralen maken het bos wakker

Overal rond ons horen we geritsel, gefladder én het gezoem van vliegende insecten begint…

Wat een heerlijke rust en vrede in deze momenten… zalig vind ik !  zen momentjes, wees maar gerust 🙂

 

 

 

 

Na een paar minuten, het was hier ongeveer 7u, brak de heel lage zon geheel door de ochtendsluiers… het bos straalde in een warme gloed !

Het ochtendrood voelde aan als pure lente magie !

 

 

Omdat je niet van de hoofdpaden mag afwijken (je mag de bloemen niet vertrappen) is een lange telelens heel goed geschikt om kleine licht tafereeltjes die 10 meter verder zijn, te fotograferen. Met een lange telelens ‘close ups of macro’ foto’s maken is dus heel goed doenbaar.

 

Ochtendlicht

Een klein groen plantje 

geniet van de morgen dauw

in het ochtendlicht

 

 

 

Een paar minuten na 7u werd het ochtendlicht fenomenaal mooi !

Als je dit gouden licht aanschouwt… dan ben je als fotograaf in het Walhalla der fotografie beland hoor 😉

De zotte morgen – Zjef Vanuytsel  (klik hier voor een niet zo bekende versie van Zjef’s mooiste lied)

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Hallerbos fotografie en de haiku woordjes van eigen kweek.

Wordt zeker nog vervolgd…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp en wanneer hé laughing

 

Dirk