IJsland 2019 (Deel 40)

Van het schattige taart terroristje én de zondagse roest,
is het weer hoogtijd om te verkassen naar IJsland.
We zijn nog steeds in de buurt van het Vikingdorp in Höfn,
de camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
Dit logje gaat natuurlijk verder waar mijn vorig IJsland logje eindigde 😇

Deze magisch aanvoelende omgeving van spiegelglad zeewater,
bergen die als het ware ontsnapt zijn uit The Lord Of The Ring,
perfecte reflecties van die bergen in het zeewater,
smeekte me als het ware om lekker te gaan experimenteren met mijn
ondertussen al gekende “Speelse Spiegelingen” ‘techniek’.

Wat ik geleerd heb bij breedhoek landschap fotografie,
is “iets” in de voorgrond van de foto te plaatsen, om je landschap foto
meer “diepte” te geven, ook om het geheel interessanter te maken.
Dat “iets” is hier gewoon bijeen gespoeld zeegras…

Even ter zijde… Zie je die kleine zwarte en bruine stipjes aan de rand van de berg ?
Dat zijn IJslanders… Geen mensen, maar paarden !
Weldra post ik een apart logje van deze prachtige dieren… Nog ff geduld dus 😋🤭😇





Om “Speelse Spiegelingen” samen te stellen, moet je op voorhand het hele
plaatje in je hoofd hebben gemaakt…
Het is dus niet zomaar een foto maken en later eens zien wat je er kunt van maken…
Hier heb ik heel bewust deze plaats en kijkhoek voor de foto gekozen…






om er tenslotte dit enorm ‘hartje’ van te maken 💖🤠
Het door de witte wolken steeds veranderend zonlicht was heerlijk om te zien !





Hier heb ik ongeveer een meter naar voor gestapt…






Het ‘Speelse Spiegeling’ eindresultaat is hier anders
dan in de voorgaande spiegeling. Omdat ik dichterbij het water stond
en de wolken ondertussen wat verschoven zijn, is het licht op het water ook veranderd.






Dezelfde oever, hetzelfde water en dezelfde bergen…
Nu sta ik bijna 100 meter dichter bij de bergen, dan in de vorige foto’s…
De kleur van het zeewater gaat van lichtblauw naar diep donker blauw,
De okerkleuren van de zeegrassen in het zeewater, zijn hier heel interessant als voorgrond…





geeft tenslotte als eindresultaat…





Nog een ander oogpunt eind resultaat,
een paar meter verder of achteruit zal hier zeker het verschil maken.





Hier heb ik de bergen in mijn rug, het landschap is direct helemaal anders hé ?
Als je je fantasie wat laat werken,
dan zie je overal kansen opduiken om ‘Speelse Spiegelingen’ te maken 🧐
Als ‘iets‘ in de voorgrond, heb ik hier gewoon gebruik gemaakt van de witte bloemekes 🤠





Het eind resultaat van vorige foto….
In IJsland ‘voelde’ ik reeds deze “Groene Zeetrol” in dit plukje gras en het zeewater
Wat de wondere magie van IJsland allemaal niet kan doen hé ? ✨🤠


Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 40 reeds !) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wonderbare land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én reeds ferm bedankt voor je reactie ! 🙂

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

IJsland 2019 (Deel 37)

Van het kleine wereldje van de macro fotografie,
is het weer tijd om iets totaal anders te publiceren !
IJsland is ondertussen al wat geleden hé ?
We hebben de ijsbergen en de gletsjer nu definitief achter ons gelaten.
We zijn in Höfn, in de nabijheid van het Viking dorp én het Viking cafe.
Tijdens onze IJsland reis in 2016 waren we ook op deze plaats,
maar toen waren deze wondere bergen gehuld in nevels en wolken.
Op onze reis in 2019 hadden we heél veel geluk op deze plek.
Normaal is het hier altijd mistig, nevelig, regent het meestal…
Maar in 2019 waren de IJslandse Goden met ons ! 😎
en was het stralend, helder en klaar weer !
Klik hier of hier voor dezelfde plaats in 2016… Wat een verschil hé ? 😋

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3.
De superzoom van 24/600mm heeft zijn dienst al flink bewezen 🙂

De bergen rond Höfn zijn enorm ruw…
Regelmatig flikkert hier dan ook een enorm rotsblok naar beneden…






Deze bergketen is vele kilometers lang…
Als je daar staat, geloof je je eigen ogen niet !
De ongelooflijke uitgestrektheid van IJsland is best wel indrukwekkend !





Deze bergketen is helemaal omsloten door zeewater…




Soms zie je toeristen een doorgang of een brug zoeken om over het water te geraken…
Het zal bij vruchteloze oversteek pogingen blijven….





Want de onpeilbaar brede strook van zeewater op het zwarte lava zand is hier amper
1 cm diep ! Het is een fantastische beleving om hier gewoon te voet over te steken !






Zie je de bandsporen die links in de foto door dit zwarte strand rijden ?
Het is de IJslandse politie die regelmatig langskomt om te controleren dat toeristen
geen afval laten slingeren… ze hebben groot gelijk vind ik !






In dit rimpelloze water op het zwarte lava zand krijg je perfecte reflecties !
Het is dan ook zalig om hier te fotograferen ! 👍🤗





Links zie je restanten van een volledig Viking dorp dat ze gebouwd hebben
om een film te maken. Het dorp zelf verdwijnt bijna in het niets naast die enorme bergen !






Je kan je voorstellen dat als er wat zon op dit lage water schijnt,
die enorme massa’s zeewater doen verdampen…
die verdamping vormt dan nevels die letterlijk over de bergen kolken, er is niet genoeg
wind om die nevels over de bergen te duwen, wat resulteert in regen…
regen en nog eens regen…
We hebben echt veel geluk gehad met het weer toen we hier in 2019 waren 😉👍
Btw, dit water zijn we natuurlijk te voet overgestoken 😉
In toekomstige (weldra) IJsland logjes ontmoeten we hier wilde ook IJslandse paarden !



Et voila, we zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 logje (editie 37) gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,
mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen over de ongelooflijk
mooie natuur daar in dat wondere land

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én ferm bedankt voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk


IJsland, Het vissersdorpje Husavik (IJsland part 61)

Ondertussen is het bijna een maand geleden

dat we nog eens in IJsland rondliepen !

Hoogtijd dus om nog maar eens in het verre noorden

rond te kuieren én te genieten van de woeste schoonheid

van Husavic, de vissers haven

én thuisbasis van de walvis spotters :mrgreen:

 

Op onderstaand schip waren wij de walvis spotters !

Het is nu aangemeerd  om zijn batterijen op te laden.

Deze schepen varen 100% op elektrisch aangedreven motoren !

Deze stroom maken de IJslanders 100% gratis door gebruik

te maken van de oneindige hoeveelheden stoom

die ze tot hun beschikking hebben door de vele vulkanen, geisers,enz.

Straffe gasten hé, die IJslanders ! 😎

 

 

 

Zelfde boot, maar een andere kijkhoek…

 

 

 

Door gebruik te maken van een tilt-shift filter uit de Nik-tools kit,

kon ik van deze boot een miniatuur ogend bootje maken 😀

Hoe subtiel aangebrachte onscherpte onze ogen kan bedriegen hé ? :mrgreen:

 

 

 

Een haven is op zijn mooiste als er zwaar weer op komst is…

De stilte voor de storm, om het zo uit te drukken :mrgreen:

Het door de enorme wolken gefilterde zonlicht wordt magie !

 

Overal aan zee

wordt zonlicht pure magie

als het gaat stormen

 

 

 

De kleuren in een haven zijn altijd supermooi,

maar het loont zeker de moeite om die licht magie

naar een zwart/wit foto te vertalen 😉

 

 

 

Zelfde foto als hierboven,

alleen heb ik hier de voorgrond ingevuld.

De rotsen in de haven geven de kijker nu een gevoel van afstand…

In deze en de 2 voorgaande foto’s kan je “iets” zien zwemmen onder water…

Als je goed kijkt op 80% naar rechts, op 1/4 beneden zie je iets ‘drijven’…

Rarara…. Waisdavooriets ? 😉

In de volgende foto’s zie je het duidelijker hoor !

 

 

 

Je kan naar de boten gaan over drijvende pontons,

van daar op kan je ook heel goed onder de zee kijken !

Er kwam een kwal aangedreven !

Het schitterend beestje was ongeveer 40 tot 50cm breed

en plus minus 80cm lang.

Wat een pure schoonheid zweefde hier in het water !!

Fascinerend toch ? :mrgreen:

 

 

 

Het beestje kwam echt poseren voor mij 😀

Kwallen doen eigenlijk niet veel meer dan ronddrijven

in de zee en eten “vangen” met hun tentakels.

Ze hebben geen hersenen, bloed of hart.

en bestaan 95% uit water !

De andere 5% bestaat uit cellen, een maag en mond.

De meeste kwallen kunnen niet zwemmen

en drijven zomaar mee met de stroming van de zee.

Maar toch zijn deze flubber wezentjes fascinerend mooi hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

Drijvend in zeeën

zweeft dit geleiwezentje

op weg naar nergens

 

 

 

Even daarna begon het te regenen…

eerst wat dikke druppels die cirkels maakten in het water

Ik wou naar de camper lopen, om droog te blijven…

Maar “iets” vertelde me dat ik nog even moest blijven !

Ken je dat gevoel ? 😉

 

 

 

En ik ben nog steeds blij dat ik geluisterd heb

naar dat ‘iets’ gevoel :mrgreen:

Een ferme regendruppel viel op de perfecte plaats neer !

De sluiter opende op het perfecte moment !

Namelijk het moment dat de kernmassa van de druppel,

door de inslag terug naar boven geduwd komt

(actie én reactie, weet je wel).

Dit microseconde momentje gaf deze kwal een oog 😎

én maakt er een totaal ander wezen van ! :mrgreen:

Het is een toevalstreffer geweest, dat is 100% zeker

maar als ik niet naar dat ‘iets’ gevoel had geluisterd…

Dan bestond deze foto niet 😀

Altijd op je buikgevoel afgaan hé ! 😎

Btw, deze foto staat in mijn persoonlijke IJsland top 10 !

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Zouden deze wezentjes echt hersenloos door het leven gaan ?

Als een klodder flubber geboren worden om heel hun leven lang

te drijven in de zeeën én te eten …

Of zou er iets meer zijn, waar we geen vat op hebben ?

Waar ons verstand nog veel te klein voor is ?

Wie zal het ons zeggen hé ? 😎

In alle geval, de steeds veranderende kleuren in dit wezen

vond ik fascinerend mooi

 

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland foto logje (editie 61 reeds !) gekomen …

 

‘k Hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Normandië – Étretat (Deel 10)

Afgelopen zondag zijn we naar het vakantie salon in Brussel geweest,

maar niet om een vakantie bestemming te zoeken hoor 🙂

Ex collegae van mij (Micheline Beevers en Peter Svenson)

hadden er een verkoop standje met postkaarten en zelfgemaakte foto’s, fotoboeken.

Alle winst ging naar “Kom op tegen kanker’.

Zo’n mooi initiatief moeten we steunen hé :mrgreen:

Maar kom, dé hoofdredenen van ons vakantiesalon bezoek was : De campers 😎

Op zo’n salon staan er massa’s campers in alle soorten en maten.

We weten ongeveer wat we willen, nu is het alleen nog maar uitzoeken welk merk

en welke verdeler voor ons het beste past.

Met een camper kunnen we wanneer en waar we willen op de hort gaan 😀

Een oude droom van ons zal weldra uitkomen 😎 !

Onze reisdoelen zijn de Noorse en Scandinavische landen,

daar mag je vrij kamperen waar je wil (als je maar 120 meter van een huis staat)!

Het zuiden is te warm voor ons, maar misschien als het winter is, wie weet?

 

Maar eerst gaan we nog eens naar Normandië, meer bepaald in Étretat

Ga je mee ?

 

Als je op je hoofd gaat staan…

Dan zie je de wereld als in onderstaande foto 😀

 

 

 

 

De grillige krijtrotsen van Normandië zijn geweldig vind ik…

Het ene panorama na het andere verschijnt in mijn lens :mrgreen:

Een breedhoeklens in hier onmisbaar !

 

 

 

 

 

Groen gras en veel blauw

zijn een wonderbaar geheel

en zeewind verkoelt

 

 

 

 

 

Het piepkleine stadje, Étretat, heeft leuke straat verlichting.

Nu ja, in la douce France hebben ze echt wel verstand van versieren 😎

Het Franse antwoord op de weelderige barok stijl stroming was de rococo

 

 

 

 

Persoonlijk vind ik deze verweerde, roestige lantaarnpaal veel mooier

dan de bovenstaande, gezandstraalde en opnieuw geschilderde paal.

 

 

Bruine roest kleuren

leggen een mooi patine

op de lantaarnpaal

 

 

 

 

De ‘olifant slurf’ bij hoog water…

Straks gaan we hier over het kiezel strand naar de slurf toe

als het laag water is natuurlijk 😀

 

 

 

Iedereen weet dat de geallieerden hier ooit geland zijn…

De slag van Normandië , operation Overlord, enz enz

Die gruwelijke veldslagen van toen interesseren me niet echt,

maar in deze gebieden kan je er echt niet naast kijken…

 

 

De Stars and Stripes

heeft net dezelfde kleuren

als de Franse vlag

 

 

 

 

 

Twee foto’s geleden stond de “slurf” nog helemaal in het water…

Als de zee zich terugtrekt, komt een wonderbaar landschap tevoorschijn !

Hier zijn geen zandstranden, maar kiezel stranden.

Ooit waren dit immense krijtrotsen,

nu is het een uitgesleten, geërodeerde rotsbodem,

overdekt met super glibberig zeewier

 

 

 

 

Het is hier prachtig vind ik !

Zovele tinten groen die zalig contrasteren met het opaalblauwe zeewater

en het strakke blauw in de lucht

Je moet hier echt wel stevige wandelschoenen dragen, mét een dik profiel

anders glijd je hier onverbiddelijk tegen de vlakte

 

 

 

 

Glibberig zeewier

en opaalblauw zeewater

flirten met elkaar

 

 

 

 

 

Naarmate je verder gaat naar de zee toe,

worden de uitgesleten groeven in de kalksteenbodem breder en dieper…

Het is ongelooflijk hoeveel leven in dit kustwater huist !

Kleien mossels, schelpen allerlei, garnaaltjes, krabjes, slijkdiertjes, enz

 

 

 

 

 

De onderste randen van de rotsen zijn heel duidelijk slachtoffer van natuurlijke erosie…

De krijtrotsen, ooit ontstaan zijn in het krijt (ongeveer 145 tot 66 miljoen jaar geleden),

worden elk jaar weer een stukje kleiner…

De kleuren en vormen vind ik fantastisch ! :mrgreen:

 

 

 

 

Hier kan je echt genieten van ‘Hundred Shades of Green’ 😀

Moeder natuur als een top artiest !

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een panorama foto die is gemaakt uit 11 verschillende (raw) foto’s.

De stiching (aaneenhechten, aaneen naaien) van alle foto’s is gedaan met Photoshop.

De uiteindelijke foto is maar eventjes 1,6Gb groot !  😎

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie,

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 9)

Het is me wat met al die sneeuw in Duitsland, Oostenrijk en noem maar op…

Normaal gezien vertrokken we deze ochtend naar Mittelberg, Oostenrijk,

voor onze jaarlijkse sneeuw-portie &  wandelvakantie.

Maar helaas ! Onze reis is nu met een maandje uitgesteld 😦

Alle bergwandelwegen zijn ginder dicht, wegens lawinegevaar…

de meeste ski-pistes zijn daar ook gesloten, wegens lawinegevaar…

Zelfs een paar grote hoofdwegen zijn afgesloten wegens lawine’s

en omver gevallen bomen…

Op sommige plaatsen ligt er bijna 4 meter sneeuw !!

Waar de wind de sneeuw opeenhoopt en blaast

zit de sneeuwhoogte tot aan de  dakgoot van de huizen !

De webcam’s van ginder geven ons hallucinante beelden !

Dus, blijven we liever nog wat veilig wachten in ons miezerig regenlandje,

tot het gebied ginder weer toegankelijk is :mrgreen:

Gelukkig konden we heel soepel en zonder onkosten onze reis omboeken

naar een later tijdstip !

 

Maar weet je wat ?

We gaan nog eens naar Frankrijk, naar Étretat in Normandië. :mrgreen:

 

Hoog boven de zee,

genieten we van het uitzicht op de ‘olifantenslurf’ van Étretat.

Een lekker briesje zilte zeewind verjaagd de kleffe zonnewarmte

Zalig 😎

 

 

 

 

Soms nodigt een foto me uit om er nog iets extra mee te doen 😉

Waarom zou ik dit ook niet spiegelen ?

Een krijtrots zeemonster rijst op uit de oceaan 😀

 

 

 

 

Die gele bloemen

brengen fleur in dat landschap

én in mijn foto

 

 

 

 

Op een gegeven moment ging ik bewust op zoek naar details in dit landschap,

details die ik kan gebruiken om er nadien spiegeling spielerijtjes mee te maken.

Het spreekt vanzelf dat niet alle foto’s geschikt waren voor mijn spiegel dingetjes

maar die ‘mislukte’ foto’s ga je hier niet zien hoor,

die zijn allang naar het digitale walhalla geknald 😎

Wat ik hier toon, is wat ik zelf de moeite waard vind natuurlijk 😀

Foto 1 als bron voor mijn spielerijtjes 😉

 

 

 

Ladies and gentleman,

may i present you :

The Battleship : Normandia !   Klik Hier: Tadaa !! 😆  :mrgreen:

 

 

 

Een gratis photoshop “action” die ik ooit eens van het net had geplukt,

maakt een puzzel van 56 stukken van mijn foto

’t is eens wat anders hé ? 😀

 

 

 

 

Hier lijkt het wel of ik in de lucht hang…

Niets is minder waar hoor !

Met een breedhoeklens op 16mm kan je veel van de foto wegsnijden

 

 

 

 

En weer had ik iets leuk gevonden om mee te spiegelen !

 

 

 

 

De eroderende krachten van de zee zijn immens hé !

Hoeveel eeuwen, millennia waren er nodig om deze ‘olifantslurf’

uit deze krijtrotsen uit te slijten ?

Dit plekje is speciaal gekozen, omdat je van hier, de andere slurf verderop

in het midden van deze slurf ziet opduiken.

 

 

 

 

 

Een zee van grasjes

zachtjes golvend in de wind

er krijst een zeemeeuw

 

 

 

 

 

Als we wat verder gaan wordt het uitzicht ook weer totaal anders.

De groene aanwassen die 2 foto’s geleden nog dichtbij waren,

zijn nu veraf.

Maar nieuwe elementen komen in het zicht !

Hier kan ik leuke dingen mee doen, dacht ik toen 😀

 

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Na wat wegsnijden en kroppen kon ik een spiegeling maken,

die me best wel interessant leek.

Met als resultaat :

Een reusachtig zeemonster, krampachtig zwemmend,

komt uit de diepte der zeeën op ons af ! !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie,

de spiegeling spielerijtjes én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 8)

De laatste dagen was het weer niet echt om over naar huis te schrijven…

Wind, regen of ijskoud vochtig vriesweer…

Brrrr, dit soort guur winterweer mogen ze hebben hé 😥

 

Als het droog is en het vriest dat het kraakt of er ligt een dikke laag sneeuw,

dan kan je lekker buiten komen om te wandelen en te genieten :mrgreen:

Je moet dan natuurlijk warme winterkleding aantrekken hé 😆

 

Wat dacht je ervan om nog eens naar de warmte van Frankrijk te gaan ?

Naar Étretat in Normandië bijvoorbeeld  💡

Ga je mee ❓

 

Een zicht op een deel van Étretat

Boven op de krijtrotsen zie je duidelijk de kleine kapel én de stenen naald

die ik in “Étretat Deel 6” had besproken.

 

 

 

 

Toen ik me 180 graden omdraaide ,

zag ik net niet de beroemde olifant slurf van Étretat.

Die is nog verstopt achter de krijtrotsen (de sloeber 😀 )

De kleine witte en zwarte vlekjes boven op de krijtrotsen,

zijn mensen die boven op de krijtrotsen wandelen…

Om je een idee te geven van de indrukwekkende afmetingen van deze kust  :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

De beroemde olifant slurf van Étretat !

De natuurelementen hebben tienduizenden jaren nodig gehad,

om dit uniek meesterwerk uit de krijtrotsen te beeldhouwen !

Het doet je wat als je daar boven staat

en kan genieten van dit magistraal uitzicht 😎

 

 

Slurf

De olifantslurf

uitgesleten in krijtrots

voelt indrukwekkend

 

 

 

 

 

 

De immer aanwezige brutaaltjes…

Zeemeeuwen zijn echt wel brutale diefjes & slimme rovers !

Als je niet oppast, stelen ze de boterham uit je hand 😀

(ik spreek uit ervaring… :mrgreen: )

Oppassen dus met deze rakkers in je buurt !

 

 

 

 

 

Bij deze foto zal je wel denken dat ik halsbrekende toeren heb uitgehaald

om deze foto te maken…

Echt niet hoor 😀

Hier stond ik super veilig op een dikke beton plaat,

met stevig verankerde ijzeren leuningen.

In Étretat  heb je echt wel ontelbare spectaculaire uitzichten !

 

 

 

 

 

Het  stadje Étretat,

veilig ingebed door krijtrotsen enerzijds

en talrijke heuvels anderzijds…

 

 

 

 

 

Eeuwen

Eenzame krijtrots,

hoeveel eeuwen kijk je al

naar de oceaan ?

 

 

 

 

 

 

Nog een foto als dimensie vergelijking…

Zie je dat kleine stipje, links boven op de rots ?

Dat is een mens zoals jij en ik…

Als je daar boven staat,

en je laat je gedachten wegwaaien in de zeewind…

dan voel je je echt wel nietig

in deze immense natuur !

 

 

 

 

 

Tussen foto nr 3 in dit logje en onderstaande foto,

zit ongeveer 1 uur klimmen, dalen wandeling (als je doorstapt)

Maar als fotograaf deed ik er een dikke 4 uur over 😀

Er was daar zoveel moois te zien dat ik om de haverklap bleef staan :mrgreen:

om te genieten én om foto’s te maken natuurlijk 😆

 

 

 

 

 

 

Compositie regeltjes zijn er niet voor niets…

Hier heb ik een klassieke “Regel van Derden” gebruikt om “rust” in de compositie te brengen.

De “Gulden snede” regel leunt heel kort tegen de “Regel van derden”

Maar wat is nu het verschil tussen de Gulden Snede én de Regel van Derden ?

Klik hier voor meer uitleg

 

 

 

 

 

Beneden gekomen, nog een blik over de oceaan om dit logje af te sluiten…

 

 

Golven

Op het kiezelstrand

zie ik de golven rollen

zeewind streelt mijn haar

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

 

 

 

 

Normandië – Étretat (Deel 7)

In mijn vorig blogje vertoefden we nog in het verre IJsland

Maar vandaag keren we terug naar Normandië,

terug naar het kleine kuststadje Étretat.

Beide logjes hebben beiden lekker ruige regenwolken gemeen 😀

 

Naast het kerkje, rechts van Étretat (zie mijn vorig Normandië logje  Link naar kerkje )

heb je een panoramisch zicht op tientallen kilometers lange,

onherbergzame kiezelstranden.

Deze “stranden” zijn zorgvuldig afgeschermd voor de argeloze toerist.

Om de simpele reden dat het daar beneden levensgevaarlijk is !

Deze stranden liggen bezaaid met naar beneden gedonderde stukken krijtrots…

Als je zo’n zware knikker op je hoofd krijgt…

zeg dan maar vaarwel aan je leventje 😯

Een andere reden waarom je daar echt niet mag komen,

is het feit dat het zeewater daar bij eb of zelfs vloed lelijk én hard kan spoken !

Bij eb wordt je tegen de krijtrotsen gesmakt en letterlijk verpulverd,

bij vloed word je de oceaan in gesleurd…  😕

Reden te meer om braaf boven te blijven hé ,

en te genieten van het magistrale landschap 😀

 

 

 

 

Ik moet wel toegeven,

dat dit  fascinerend mooie landschap,

een vreemde aantrekkingskracht op me uitoefent

Voor natuur liefhebbers is dit een paradijs 😀

 

 

 

Een eenvoudige spiegeling van vorige foto,

levert me dit onwerkelijk plaatje op :mrgreen:

 

 

Sfinx

Als een reuzen sfinx

rijzen de krijtrotsen op

uit de oceaan

 

 

 

Het voordeel van lekker ‘stormweer’ is dat de meeste mensen binnen blijven !

Nu heb ik als fotograaf lekker de hele kust voor mij alleen 😀

Er is niets zo vervelend als natuurfoto’s te maken

met overal mensen erin…

 

Het geluid van de wassende zee, de immer krijsende meeuwen…

het geluid van de wind, de met de wind mee dansende stugge grassen,

de zalige kleur verzadigingen en tonaliteiten in het blauw, het groen en de oker kleuren…

zaalig ! 😉

 

 

 

 

 

Hier zie je duidelijk waarom je niet te kort tegen de krijtrotswand mag gaan staan…

Voor je het weet flikker je zo de dieperik in ! 😯

Het feit dat ik dit logje nog kan schrijven bewijst dat ik daar goed heb opgepast 😉

In werkelijkheid sta ik hier zo’n 4 meter van de rand…

Met een goeie breedhoek lens (16mm), kan je de werkelijkheid wel wat geweld aan doen 🙂

Van deze foto was ik niet echt tevreden… dit kan beter dacht ik…  dat moet beter…

 

 

 

 

 

Wat meer voorgrond in het gras, wat meer details rechts

et voila zie, dat ziet er al heel wat beter uit 😀

Wat ik hier wil zeggen…

In fotografie mag je niet te snel tevreden zijn…

Als je foto je niet direct een woow gevoel geeft,

ga dan herkadreren, zoek een andere invals hoek,

zoom wat in of uit, whatever…

tot je dat YESS gevoel van je foto krijgt 😉

Daarvoor doen we het tenslotte toch hé ? 😀

 

 

 

 

Om te eindigen, nog wat bij elkaar gesprokkelde haiku poëzie woordjes 😉

 

 

Doel

Een wandel paadje

baant zich kronkelend een weg

op weg naar zijn doel 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Normandië – Étretat (Deel 6)

’t Is weer een tijdje geleden dat we nog eens in Frankrijk vertoefden hé ?

Weet je wat ?

Vandaag neem ik je terug mee naar Étretat in Normandië 😀

 

Mijn vorige logjes situeerden zich allemaal aan de linkerzijde van de “olifant slurf”.

Vandaag zitten we rechts van die mooie krijtrots,

diep beneden, links is het kleine stadje Étretat (je ziet hier enkel het strand).

We bevinden ons nu op een hogere (krijt)rots dan diegene aan de overkant.

 

Vanuit het stadje is het echt wel een niet te onderschatten klim,

om tot hier boven te geraken…

Maar het zalige uitzicht hier, is dan weer een leuke beloning,

voor al onze klim moeite 😀

(en ’t is nog gezond ook :mrgreen: )

 

 

 

 

 

Drijvend

Honderd gram veren

vliegt krijsend over de zee 

drijvend op de wind

 

 

 

 

Deze kleine kapel was het eerste doel van onze klim naar boven…

De pittoreske kapel werd gebouwd en ingezegend op 22 augustus 1950.

Als de vissers uit Étretat nog op zee waren en het zwaar stormweer was,

dan kwamen hun vrouwen en naasten hier in deze kapel bidden,

voor de veilige thuiskomst van hun man, zoon,vader,broer,enz.

Deze ruwe kapel heeft iets ontwapenend, iets ontroerend vind ik.

Op het bankje, naast de kapel ingang, heb ik lang gezeten…

mijmerend, dromend, genietend van dit wondere geheel…

 

 

 

Reden 2 waarom we hier naar boven zijn gegaan…

In Juli 1962 heeft de architect : Delaune,

hier een gedenk “naald” ontworpen én gebouwd.

Deze ‘naald’ is 24 meter hoog en is verankerd in een hoek van 60 graden.

Dit imposante beeldhouw werk symboliseert de eerste non stop vliegtuig vlucht,

helemaal over de uitgestrekte Atlantische oceaan.

Als je voor dit monument staat…. man man man…

Die slanke ‘naald’…

Het gegeven is echt wel imposant hoor !

Zoiets moet toch breken ?? Dat kan toch niet ??

Zo ga je hier automatisch denken…

Delaune heeft ons hier een fraai staaltje van top architectuur gegeven :mrgreen:

 

 

 

 

Dezelfde ‘naald’, maar dan van de andere kant bekeken…

Het brengt me natuurlijk op wat leuke ideetjes 😀

Teergeliefde bezoeker, je kent me al langer dan vandaag hé…

Weet je al waar ik naartoe wil met deze foto ?? 😉

 

 

 

 

Soms heb je aan één eenvoudige spiegeling genoeg,

om iets te creëren dat nooit kan bestaan.

Iets dat geboren is uit mijn fantasie wereldje,

waar ik heel graag in vertoef baai de wee 😆

Een reusachtige tweeling ‘naald’, in een onmogelijk perspectief,

voor altijd zwevend in een onrustige wolkenmassa 😀

Maar ik vind het leuk om doen,

die kleine spiegeling spielerijtjes 😎

 

 

 

 

Wachters

 

Witte krijtrotsen

staan als wachters van de kust

ze beschermen ons

 

 

 

Soms lijkt het wel dat ik op het uiterste randje van deze krijtrotsen sta,

om deze foto’s te nemen…

Maar schijn bedriegt hoor 🙂

Met een breedhoek lens (16mm) en wat croppen (uitsnijden),

is het echt maar een klein kunstje om de indruk te wekken,

dat ik me op een super gevaarlijke plek bevind :mrgreen:

 

Deze ruwe kust doet me heel vaag ergens denken aan de woestheid

én de tegelijk ongelooflijk brute schoonheid van IJsland…

Hier raken de fragiele kleurschakeringen in het groen en oker me

De grilligheid en de willekeurige erosie van de krijtrotsen is adembenemend mooi…

Hoe de oceaan zich een weg vreet door de krijtrotsen…

Ongelooflijk toch ??

 

Wat extra info over de krijtrotsen….

De krijtrotsen zijn ongeveer 185 miljoen jaar geleden ontstaan,

door opstapeling van skeletten van kleine zeedieren.

In de kalkrotsen zitten fossielen die soms na een storm op het strand gevonden kunnen worden.

Na de ijstijd steeg de zeespiegel en ontstond het Kanaal.

Door de invloed van water en wind wordt er steeds een laagje van de rotsen geslepen

waardoor ze “wit” blijven,

maar Het Kanaal wordt hierdoor wel elk jaar een beetje breder 😎

 

Normandië… een stukje Frankrijk om verder te ontdekken,

net zoals IJsland 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Normandië – Étretat (Deel 5)

‘k heb een ideetje…

Wat zou je ervan denken om…?

Om nog eens terug gaan naar Etretat in la douce France ? 😀

Om nog eens te proeven van de geweldige schoonheid van de Normandische kust :mrgreen:

 

De kust hier bestaat voor het grootste gedeelte uit hoge krijtrotsen,

die aan een snel ritme afbrokkelen in zee.

De kalk lost daarbij op in het water en geeft aan het water zijn ‘albasten’ kleur.

Vandaar ook de naam :  Albasten Kust

 

 

 

 

 

Ik ben verliefd geworden op dit prachtige, ruwe landschap.

Wind, zeewater en stormen hebben deze kust uitgebeiteld…

Dit proces van genadeloze aftakeling gaat nog steeds door.

Zo gaat het in de natuur … niets blijft of is, alles was… 😎

Soms duikt nog een eenzame krijtrots op in het zeewater,

daaraan kan je heel goed zien hoe tijd en erosie hier door de eeuwen door,

hun weg hebben gevreten in deze kustgebieden.

 

 

 

 

Genadeloos

Water en stormwind

vreten zich genadeloos

door de krijtrotsen

 

 

 

 

De albasten gloed in het water contrasteert heel mooi,

met de oneindige variëteit aan groene tinten boven op de krijtrotsen.

In het zeewater kan je ook vele kleur tinten zien…

van subtiel albast blauw naar fonkelend cyaan & groen.

’t is hier het mekka voor de natuur kunstschilder 😀

Laat ons hopen dat de kalksteen olifant slurf nog lang mag bestaan…

 

 

 

 

 

Wist je dat heel deze magistrale Normandische kust zich uitstrekt,

over een lengte van meer dan 600km ?

Normandië bezoeken in 1 dag is dus onmogelijk…

Wat weer een geldige reden om hier verschillende keren terug te komen hé 😀

 

 

 

 

Zelfde locatie als de foto hierboven…

Alleen is de beeldhoek wat meer naar onder verschoven

omdat ik wat meer detail wou op de voorgrond 🙂

 

 

Krijtrotsen

Witte krijtrotsen

strekken zich oneindig uit

waar is het begin ?

 

 

 

Als afsluiter,

de eeuwig aanwezige en eeuwig hoorbare zeemeeuwen.

De kust zou de kust niet zijn, zonder hun geluid hé ? 😆

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

IJSLAND – Kustgebied en Vikingdorp bij Höfn (DEEL 53)

Ondertussen is het weer 2 weekjes geleden,

dat we nog eens van IJsland mochten proeven 🙂

Dus… Hou je goed vast !

Ready ? Steady ?? ➡ ➡ ➡ 💡 💡 💡 ➡ ➡ ➡

We maken terug een sprong naar het heerlijk ruige & woeste IJsland 😀

 

We blijven in de omgeving van de kust…

Links onderaan zie het kleine Viking cafe,

daar kan je douchen (met wat geluk heb je warm water 😆 )

je kan er iets klein eten, je knoken verwarmen aan de kachel… die dingen…

Heel primitief allemaal, maar als je in de ruige wildernis leeft,

is dit een welgekomen luxe :mrgreen:

 

 

 

Die bergtoppen zijn meestal in nevels gehuld,

die nevels ontstaan uit het ondiepe zeewater  dat je hier ziet.

Dat zeewater is amper 20cm diep !

door de ondergrondse thermische activiteit wordt het zeewater warm en verdampt,

vandaar die eeuwigdurende nevels.

 

Verdampen

Lava stromingen

doen het water verdampen

uit de oceaan

 

 

 

 

 

Een sfeerbeeldje van onze campers…

In die rijdende juweeltjes hebben we de toer van IJsland gemaakt !

Het nadeel is dat je op de grote wegen moet blijven met deze voertuigen,

in het mooiere binnenland zijn geen wegen,

daar konden we dus niet komen met deze campers.

Maar volgend jaar, in 2019, dan huren we mega grote jeeps ! 😀

mét slaap/kook unit/douche & kleine wc.

Dan kunnen we wel het binnenland verkennen ! :mrgreen:

Daar kijken we nu al naar uit hoor !

 

 

 

We zijn nu onderweg naar het Viking dorp…

Ooit heeft een film maatschappij hier in Höfn,

een historisch correcte film over de vikings gemaakt.

Ze hebben hier een beetje verder, een heel Vikingdorp nagemaakt,

een historisch verantwoord & authentiek nagebouwd dorp ad 1300 !

 

Het landschap is overweldigend mooi !

De taaie korstmossen in geel, okerkleuren en frisse groenen vechten voor aandacht…

In dit onwerkelijke land, waan je je in een Lord of the ring film…

Wie weet sluipt de Hobbit hier nog rond ??  :mrgreen:

 

Sluiers

Er zweven sluiers

vol wervelende nevels

over de bergen

 

 

 

 

Weet je nog wat ik onlangs zei over landschap fotografie ?

Dat een element in de voorgrond je foto meer diepte en kracht geeft ?

Hier kon je nog over een rotsachtige bodem stappen…

straks gaan we door de moerassen…

Geen gevaarlijke moerassen hé ? 😀

Gewoon een drassig drijfnat stuk land ,

waar je liefst met stevige laarzen door ploetert 😆

 

 

 

Heb ik je al verteld dat het die dag pijpenstelen regende ?

Maar we trokken het ons niet aan 😀

Onze kleding was er ruimschoots op voorzien !

De camera én alle lenzen die ik heb zijn 100% waterdicht,

stof dicht en nog betrouwbaar tot -10 graden…

dus trokken we er op uit, weer of geen weer 🙂

We zijn hier nu, we gaan onze tijd niet verspillen,

door in de camper te gaan zitten kniezen tot het droog is hé 😎

Met regenweer is de lucht saai grijs,

maar het woeste landschap maakt veel goed !

 

 

 

 

De ondergrond hier bevat veel ijzer (oer).

Het water kleurt dan ook op sommige plaatsen fel roestkleur rood.

Het contrasteert heel mooi met de stugge en taaie grassen !

baai de wee… Dit is geliefd graasland voor de wilde paarden !

 

 

 

Meanderen

 

Piepkleine grachtjes

meanderen hun verloop

onderweg naar zee

 

 

 

Eindelijk…

Het Vikingdorp dook op uit de nevelen !

De bergtoppen blijven gehuld in een waas vol mysteries…

en in het Vikingdorp ????

Dat alles en nog veel meer kan je lezen en zien in mijn volgend IJsland logje 😉 😛

 

 

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje (editie 52) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur fotografie

én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk