Sneeuw in Beugem (Deel 1)

Twee logjes geleden had ik je sneeuwfoto’s beloofd…

Weet je nog ?

Maar ze waren toen nog niet afgewerkt…

Maar beloofd is beloofd hé en belofte maakt schuld 😀

Hier is deel 1 van de sneeuw in en rond ons dorpje.

De echte naam van ons piepkleine dorpje is Sint Martens Bodegem,

maar samen met mijn mede inboorlingen spreken we hier van ‘Beugem’

dit in het zalig Brussels dialect :mrgreen:

 

Gewapend met de Fuji XH1 en de schitterende 16/55 f2.8 lens,

(omgerekend naar Full Frame formaat is dat een 24/70 f2.8 mm lens)

was ik goed gewapend om de sneeuw te trotseren 😎

Lens én camera zijn water en weer bestendig tot -10 °c

Het mocht dus gerust wat sneeuwen en vriezen  :mrgreen:

 

Dat ik in een flinke én stevige sneeuwbui terechtkwam ,

dat merk je wel aan deze foto’s !

Foto’s maken in de sneeuw heeft zo zijn charme,

maar ik fotografeer eigenlijk liever na de sneeuwbuien,

als alles wit en rustig is.

Maar kom…Die foto’s van na de sneeuwbui komen nog wel 😀

 

Er zijn 3 plaatsen in ons dorpje, die ik echt wel mooi vind

en waar ik seizoenfoto’s  ga van maken.

De winter heb ik al…

Nu nog de lente, zomer én de herfst.

 

Wat oude bomen, een wankele beton afsluiting , een scheefgezakt tuinhuis…

Het heeft iets vind ik, het lééft…

 

 

 

 

 

Direct links van vorige foto,

4 ruige bomen , een veeg onverzorgd struikgewas

dit alles geplant op een hellend veld.

In mijn ogen is dit geheel gewoon prachtig.

Nu is het grauw en grijs,

maar volgende keer toon ik je echt levendige & kleurrijke foto’s van dit plekje 🙂

(na de sneeuwbui dan hé :mrgreen: )

 

 

 

 

 

Een sneeuw fotografie weetje…

Veel mensen die foto’s maken van sneeuw zien nadien

dat de sneeuw in hun foto grijs is…  🙄

Dit komt omdat de lichtmeter van je camera ervan uitgaat,

dat gemiddeld 18% van je foto grijs is.

Als nu wit de bovenhand krijgt, gaat je camera het wit grijzer maken,

om alsnog aan zijn 18% grijs te komen.

Hoe kan je dat grijze spul verhinderen ?

De oplossing is heel simpel !

Corrigeer de belichtingsmeter door je camera één, twee of meer stops over te belichten.

Zet daarvoor je camera op +1EV of +2EV of zelfs +3EV.

De foto wordt daardoor een stuk lichter, helderder, en de sneeuw zal niet langer donker ogen, maar helder wit.

Enkele richtlijnen :

zwaar bewolkt: +1

helder bewolkt: +2EV tot +3EV

onbewolkt, volle zon: 0EV tot +1EV

 

 

 

 

 

Sneeuw

 

Een hoop verse sneeuw

verbergt onze voetstappen

en dempt het geluid

 

 

 

 

 

Het werd bijna onmogelijk om nog aan fotografie te doen in deze “sneeuwstorm”…

De lens was bijna constant bedekt met sneeuwvlokken,

je kan de lens niet eeuwig blijven droogwrijven hé 😎

’t was raar… links was ik wit bedekt met sneeuw en rechts was er niets 😀

Gelukkig hou ik wel van een stevige portie winterweer !

Wat sneeuwstorm weer levert soms leuke plaatjes op… :mrgreen:

 

 

 

 

 

Op een of andere manier bleef mijn camera plotseling ‘hangen’…

Damned !!

Ik kreeg het ding niet meer aan of uit ! 😥 ! Wat nu gedaan ???

Effe een shitterdeshitterdeshit  gevoel…  😳

Tja, dan maar naar huis om rustig te zien wat er aan de hand kan zijn…

2 kilometer verder naar huis, het was ondertussen ff gestopt met sneeuwen…

ergens in het moeras bosje van Beugem,

kreeg ik een ingeving… toch effe iets proberen !

Ik opende het batterij compartiment in de grip en schoof de 2 batterijen eruit…

Dan de batterijen er direct terug ingeschoven

en wonder boven wonder !

Alles werkte weer 😀

De camera had gewoon een harde reset nodig 😉

de software/hardware zat waarschijnlijk ergens vast in een oneindige lus…

Net zoals bij een computer…

Enfin soit, dit weet ik nu weer 😎

 

Sfeerbeeld van het moeras bosje… nà de camera reset :mrgreen:

 

 

 

 

Onderweg naar huis,

kreeg ik toch wel honger van al die emoties,

passeerde ik ons piepklein kerkje…

Wist je dat Bruegel (de oude) dit kerkje nog heeft geschilderd ?

2019 is hét Breugeljaar !  Want het is 450 jaar geleden dat Breugel overleed.

Wat sluikreclame hierover : Breugeljaar link

 

 

 

 

 

Het begon terug te sneeuwen…

 

 

 

 

 

Het kruisje in de nok van het dak deed me denken aan iets…

Iets in de trend van die oeroude katholieke spreuken,

die je in elk huis wel terugvond.

God’s oog ziet u… Hier vloekt men niet.

Dit kruis vind ik de modernere tegenhanger van die spreuk :

Big Brother is watching you 😎

 

 

 

 

Kou

 

Een verdord herfstblad

overdekt met sneeuwvlokken

krult zich op van kou

 

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

 

Dit is nog zo’n plaatsje,

waar ik een 4 seizoen foto ga van maken.

Die klad huizen rechts , dat is het centrum van ons dorpje 🙂

Onze kerktoren is verstopt achter de takken van een boom, maar je ziet hem wel !

Ergens middenin die huizen, wonen wij, ergens rechts boven de lijnbus

zie je de bus ? 😎

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn eerste deel sneeuw fotografie in Beugem,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes uit eigen kweek…

 

De volgende logjes over de sneeuw in Beugem zijn gemaakt bij een heldere

én een blauwe winterlucht… :mrgreen:

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Het vriest dat het kraakt !

Dat ik hier in mijn blogje rare bokkesprongen kan maken,

dat wisten jullie al lang hé 😀

Voor de nieuwe bezoekers …

Wees welkom !! 😎 ,

en weet dat ik graag in mijn berichtjes, reuze sprongen maak in plaats en tijd

maar ook qua onderwerp of thema…

Een beetje chaos, daar voel ik me heel goed bij :mrgreen:

 

In het vorig logje vertelde ik van mijn lieve kleindochter…

Vandaag vertel ik over de winter, het ijs,  het heerlijke koud & gezond weer 🙂

Nu ja, ik weet dat veel mensen een hekel hebben aan dit vriesweer,

ik begrijp die mensen zeker en vast…

Maar ik heb een grondige hekel aan warm zomerweer (+25 graden)

en voel me kiplekker bij heerlijke vries temperaturen 😎

 

Tot 10 jaar geleden had ik een hekel aan koude

en kon ik heel goed tegen de warmte…

Nu is het al jaren andersom. Raar hé ?

Diabetes kan rare dingen doen met een mens … 🙄

 

Maar laat het ons eens anders bekijken…

Voor diegenen die een hekel hebben  aan dit vriesweer,

voor hen maak ik graag macro foto’s van dit vries fenomeen,

zodat jullie  ook de magie van het kleine wereldje,

in het flonkerende ijs mogen proeven & ontdekken 😎

Dingen die je met het blote oog nog wel ergens kan waarnemen,

maar waar je geen details meer kan in zien.

Macrofotografie brengt wat meer detail in dit krakend koude winterweer 😀

 

Ga je mee ? We duiken het kleine winter wereldje in :mrgreen: ,

 

Een dakpan scherf op mijn terrasmuurtje

IJskristallen glinsteren aan de rand…

In mijn ogen zijn het piepkleine juweeltjes ! 😉

 

 

 

 

 

Door de flinterdunne scherptediepte van een macrolens

ben je als fotograaf verplicht om iets uit te zoeken dat je foto ‘mooi’ maakt

(ik beweer niet dat dit een mooie foto is hé)

Je kan de lens dichtknijpen tot f16 , f20 of meer,

om meer scherptediepte te verkrijgen,

maar dan heb je nog meer onscherpte door de diffractie (Info over Diffractie) die dan optreed.

Je kan de minieme scherptediepte opkrikken door aan focus-stacking te doen.

Maar daar had ik nu niet echt zin in, ik wou werken met de middelen die ik had.

En dat was: mijn camera en de macro lens… geen statief of macro slede.

Puur uit de hand dus 😎

(FYI :  de laatste foto in dit logje is gemaakt dmv focus stacking)

 

 

 

 

 

IJskristallen

 

Na een vorst bezoek

glinsteren ijskristallen

in het ochtend licht

 

 

 

 

 

Een streepje ochtend zonlicht is genoeg om het prille ijs te ontdooien…

Het verdroogde Juffertje-in-het-groen vond ik wel iets hebben…

Het tot zaadbol gereduceerde plantje was zelfs fotogeniek :mrgreen:

Hier is de heel minieme scherptediepte van de macrolens echt wel een zegen !

Vind je niet ?

 

 

 

 

En zeggen dat elk van deze ijs kristallen gewoon water is

maar dan in een andere aggregatietoestand

 

 

Uniek

 

Ieder ijskristal

daar zijn er triljarden van

is echt wel uniek

 

 

 

 

Als je heel goed kijkt zie je allerlei vormen zoals trapeziums, kubussen,

hexagonen, bekervormen, enz in de onderstaande foto.

Met de Canon MP-E65mm supermacro lens op 4:1 gezet kon ik deze minuscule

ijskristallen zichtbaar maken.

De werkelijke grote van het de foto die je hier ziet

is ongeveer 1cm breed en 3 of 4 mm hoog.

De scherptediepte op dit niveau is ongeveer 500 tot 800 micron ! (0.8mm)

Hier stond de camera op statief én op mijn mechanische macro rail,

uit de blote hand is zo’n foto bijna onmogelijk te maken.

Wat ik zo zalig vind aan deze lens, is dat je de optische grenzen

van het macro wereldje ermee kan opzoeken…

Met tussenringen, een balg kom je in het sub-microscopisch kleine wereldje terecht…

Maar dat is een brug te ver voor mij :mrgreen:

 

 

 

 

Als natuur fotograaf moet je soms op je knieën zitten,

of plat op de grond gaan liggen om een bevroren grasje te fotograferen…

Niet waar hoor, het bevroren grasje is hier netjes afgeknipt met een schaartje

en vastgeklemd in een piepklein spantangetje dat een elektronica specialist

gebruikt om zijn piepkleine spullen te solderen 😀

De foto is natuurlijk buiten gemaakt !

Anders zou het ijs op het grasje rap gesmolten zijn 😉

Heb je ooit al zo’n bevroren grasje op deze manier gezien ?

De natuur is wonderbaar mooi hé ?  :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Klerekoud

 

Wit en onschuldig

groeien de kristallijnen

het is klerekoud

 

 

 

 

 

Wat me vooral opviel in deze minuscule natuurpracht,

waren de 6 kant ijsbekertjes en de perfect geometrische vormen ! 😀

Btw, deze foto is in het echt amper 5mm breed en amper 2mm hoog…

De Canon MP-E65mm supermacro lens is hier op de maximum

vergroting gezet, namelijk 5:1, de lens opening was f4  !

Door de speciale structuur van de lens moet je de opening vermenigvuldigen

met de vergroot factor verhouding.

Dus : f4 maal factor 5 vergroot geeft me f20 !

Juist op het randje af van diffractie …

Omdat er op dit minuscuul vlak bijna geen licht binnenvalt,

heb ik de iso naar 1600 gezet. De sluitertijd was 1/8 seconde.

Ik kon geen led lampje als extra licht gebruiken omdat het led licht

het ijs zou overbelichten en zou doen flonkeren

als de kerstboom op de Grote markt in Brussel 😎

Alleen het diffuus gefilterd licht van de zachte ochtendnevel was perfect hier…

 

 

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

 

Onderwerp: Een brokje ijs, een hoop ijs kristallen, een stukje schors,

een groen ??? ding  en wat herfstpuin…

 

Om tot deze foto te komen heb ik een focus stack gemaakt.

Dit om een grotere scherptediepte te verkrijgen.

23 foto’s met een verplaatsing van +-0.02mm, natuurlijk licht,

op statief & manueel bediende macro rail.

(FYI: Voor die rail heb ik eigenhandig een echt nauwkeurige DIY nonius

ineen geknutseld, die tot 150 micron verplaatsing nauwkeurig is  !!) 😎

en daar ben ik fier op 😉

Al bij al heb ik hier een scherptediepte van bijna 1/2 cm kunnen verkrijgen !

 

Bij focus stacking snijd je als het ware je foto in horizontale plakjes af…

De volgende foto snijd een plakje verder af…

Tot je het eind focus schijfje hebt afgesneden.

De verwerking van deze foto’s doe ik in Zerene Stacker.

Dat is een programma, speciaal ontwikkeld om grote aantallen

Focus Stacking foto’s te verwerken.

Zerene gaat elk ‘plakje’ evalueren en het eindresultaat is een stapeling,

van alle 23 foto’s mét hun correcte scherptediepte.

Wat je niet kan zien, wordt verwijderd.

Dit proces kan soms heel lang duren, maar dan is het tijd voor koffie hé 😎

Ik heb bewondering voor het wiskundig genie,

die deze geniale software heeft ontwikkeld !

Over Focus Stacking vind je enorm veel informatie via Google  😀

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winter & ijskristallen fotografie

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes uit eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk