Ochtendvorst macro fotografie (Deel 2)

De laatste twee weken zijn naar weer-mijn gevoel top-weken geweest

(vandaag is het 12/2/2021… bijna het eind van de winterprik… ).

De winterprik begon met wat lichte nachtvorst en evalueerde naar een dun sneeuwlaagje,

gevolgd door een heerlijke diepvries periode van -14º s’nachts en -10º overdag.

Elke dag was ik meer buiten dan binnen, omdat dit winterweer heerlijke fotografie

kan opleveren. Ik ben begonnen met macro, in en rondom ons huis.

Daarna winter landschappen in Ternat & Sint Martens Bodegem, van 2 locaties

die in mijn ogen de mooiste plekjes zijn in de omtrek 🙂

Nog later terug macro van ijskristallen, grasjes, enz enz…

Er liggen nu nog een paar duizend RAW foto’s te wachten op ‘ontwikkeling’,

met mondjesmaat (als ze afgewerkt zijn) zal ik die foto’s hier publiceren.

Verwacht je maar een een lange foto winter in dit blogje 😉 😎

De eerste dagen met macro foto’s heb ik géén statief gebruikt…

maar later, omdat het echt berenkoud werd & er een snijdende polaire wind blies,

heb ik mijn mono-pod gebruikt, omdat mijn handen,

desondanks de thermische handschoenen die ik droeg,

toch wel trilden door de felle koude…!

Scherpe foto’s maken zonder mono of tri-pod was quasi onmogelijk geworden,

ook omdat de lucht grijzer en grijzer werd. (donkerder dus…)

De iso heb ik bij donker weer opgeschroefd tot maximum 1000 iso

(meer iso = veel teveel vervelende & lelijke digitale ruis)

het diafragma stond meestal tussen f2,8 en f8,

maar zelfs met f2,8 had ik soms sluitertijden van 1/10 sec !

Zonder mono of tri pod kan je dan geen deftige of scherpe foto maken hé.

Soms heb ik ook wel een led lampje gebruikt, voor als het té donker werd…

Met een mono-pod is dat niet simpel soms 🙂

Maar moeilijk gaat ook hé 😎 :mrgreen:

 

 

Vandaag verkennen we de afrastering van de schapenweide, rechtover ons huis.

De lens is de Laowa 100mm macro die tot 2:1 verhouding kan gaan !

De camera is de Sony A7 R2.

Met mijn macro fotografie wil ik een andere kijk op de wereld tonen…

Kleine dingen waar iedereen meestal achteloos aan voorbijloopt,

kunnen een bron van schoonheid zijn , zeker op een sterk vergroot macro vlak !

 

Een klein vlechtje staaldraad rond de weide,

bezaaid met piepkleine ijskristalletjes…

 

 

 

Gewoon een takje van een of andere uitgeschoten struik,

die de boer vergeten afmaaien heeft…

De piepkleine ijskristalletjes vind ik boeiend om te zien door de lens 😎

Zonder macro lens blijft deze wonderbare wereld verborgen voor onze ogen…

Daarom is macro fotografie zò belangrijk voor mij…

Omdat ik daarmee het onzichtbare zichtbaar kan maken 😉

 

 

 

Berijpt prikkeldraad (in de volksmond zeggen ze ‘pinnekesdraad’ 😉 )…

Foto’s met prikkeldraad ga je hier veel zien passeren…

maar telkens met een heel ander uitzicht… 😎

 

 

 

Rood beroeste pinnekesdraad…

overladen met ijskristallen.

 

 

 

Nog een klein takje,

versierd met ijskristalletjes !

’t is net kristalsuiker, vind je niet ? 😎

 

 

 

Prikkeldraad en vergeten spinrag…

De mogelijkheden voor een macro fotograaf zijn echt grenzeloos met die twee items.

Als ze dan nog eens diep-gevroren zijn, worden ze heerlijk fotogeniek vind ik :mrgreen:

 

 

 

Soms wordt de staaldraad van de afspanning hersteld door een stukje plastiek metaaldraad…

Het heeft allemaal iets vind ik 😉

 

 

 

Van twee naar één prikkeldraad gaan…

Dé oplossing van de schapenboer 🙂

 

 

 

Er zijn nog andere manieren om twee staal draden  met elkaar te verbinden…

Groene staaldraad van Bekaert is daar heel handig voor !

Ook hier hebben spinnetjes hun sporen achtergelaten !

 

 

 

Een kunstzinnige spin, die blijkbaar in haar driehoek periode zit :mrgreen:

In de zomer valt zoiets niet echt op,

maar in de winter wordt zo’n geheel echt wel mooi vind ik 😎

Een stilleven van staaldraad, beton, mos en spinrag…

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Soms volstaat het om even stil te staan bij flarden van een oude spinnenweb,

om er leuke verhoudingen in te zien,

een compositie gebaseerd op de regel van drie zorgt hier wel voor leuk evenwicht vind ik.

Wat vind jij ? :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het tweede Ochtendvorst macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

en schapenweide attributen 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

 

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 1)

Om in het winterse sfeertje van het vorige logje te blijven…

 

Vandaag begin ik een nieuwe winterse macro serie…

Alle foto’s in deze serie zijn begin dit jaar, 2021, gemaakt in onze tuin,

ons terras én de schapen weide rechtover onze woning.

Omdat ik mijn foto’s altijd opsla in het RAW-formaat,

heb ik wat extra tijd nodig om alle foto’s te ‘ontwikkelen’ in de digitale doka.

 

Het vorig logje ging over ijs en ijs figuren in het ijs…

In deze nieuwe serie (Ochtendvorst) vertel ik graag over het echt kleine wereldje in het ijs…

Pas wel op, dit logje gaat niet over vorsten, keizers of koningen ofzo,

maar over de winterse nacht en ochtendvorst  :mrgreen: 😉

 

De camera is de Sony A7R2, de lens is de Laowa 100mm 1:1 tot 2:1 macro lens.

De Ranox 250 close-up filter (om héél dichtbij te komen) kon ik hier niet gebruiken,

simpelweg omdat de filterdiameter van de Laowa lens te groot is voor de Raynox.

Maar geen probleem… de (spotgoedkope) NISI closeup filter doet hetzelfde als de Raynox

en past perfect op alle Laowa lenzen 🙂 , dmv bijgeleverde verloopringen.

 

Technische data ivm sluitertijd, diafragma,lichtcorrectie enz kan ik niet geven,

omdat de Laowa een 100% manuele lens is en dus geen EXIF data wegschrijft.

 

Omdat het winter is, en het wat langer duurt voor er wat zon licht vrijkomt,

heb ik de ISO op 1000 tot 2000 gezet om werkbare sluitertijden te verkrijgen.

Het tijdstip is ongeveer 9uur in de ochtend, het bleef wat nevelig ,

wat eigenlijk een geluk was omdat de ijskristallen dan wat langer ijzig blijven 🙂

 

Een opgerold stukje geplastificiëerde bekaert staaldraad ‘kottekesdraad’,

begroeid met piepkleine ijskristallen 😎

Met een ‘gewone 1:1′ macrolens zou ik bijlange na niet zo dicht kunnen komen !

Merk ook op:  Hoe dichterbij je kan komen,

hoe minder scherptediepte je dan zal verkrijgen…

Dat is een eenvoudige natuurwet in de fotografie !

Als je ergens wat extra neemt, moet je ergens anders wat toegeven… 😉

 

 

 

Een piepklein betonnen randje van een oude dakpan,

De wereld is onherkenbaar geworden als je door een macro lens kijkt 😎

 

 

 

Een piepklein, winterhard bloemeke, ergens in een bloembak op ons terras…

De kleine ijskristalletjes blijven boeiend om te zien 🙂

Noot: Alle foto’s zijn genomen uit de vrije hand, een statief is NIET gebruikt.

(alhoewel ik een statief soms beter eens zou gebruiken… )

 

 

 

Een klein takje, begroeid met ijskristalletjes :mrgreen:

 

 

 

De ijzige randjes op de bladeren geven iets sprookjesachtig mooi aan de bloemen en planten vind ik 😎

 

 

 

Een oud, verdord en verdroogd Juffertje in het groen,

nu getooid met een schitterende ijskristallen donsje 😉

 

 

 

De Nisi filter er even afgeschroefd om een overzicht te maken van de ochtendvorst in de weide…

Dit is ook de ideale temperatuur om een lekkere winterwandeling te maken natuurlijk,

maar de fotografie van al dat moois vond ik meer belangrijk dan een wandeling te maken 😉

 

 

 

Terug op ons terras, in één van de houten bloembakken had ik verleden jaar Viooltjes geplant…

Omdat dat winterharde bloemen zijn, heb ik er met vriesweer ook veel fotografie plezier van  😎

 

 

 

Een oud verfromfraaid boomblaadje krijgt nog eens de kans,

om te schitteren als nooit tevoren 🙂

Deze ijskristalletjes zijn amper een speldekopje groot !

Zelfs met f8 heb ik hier een minimum aan scherptediepte…

De macro verhouding is hier dan ook ongeveer 2,5:1 !

 

 

 

Om dit eerste Ochtendvorst logje voor vandaag te eindigen,

Een klein struikje onder onze Japanse kerselaar met rare, vierkante takjes,

nu versierd met piepkleine ijskristallen… 😎

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een eerste Ochtendvorst macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wondere kleine wereldje van piepkleine ijskristallen 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine ijswereldje (Deel 2)

Van de bloemenweelde en de bloemenschoonheid uit het Keukenhof,

gaan we terug op zoek naar winterse schoonheid in eigen land.

Omdat het de laatste jaren niet echt winter meer is geweest,

moet ik al flink wat jaren terug gaan in mijn (ongepubliceerde !) foto archieven,

om wat ijs in de bevroren velden terug te vinden…

Elk jaar kan je wel foto’s maken van lichte nachtvorst,

wat witte rijp rond de herfstblaadjes kan heel mooi zijn,

maar het ijs in de velden dat wekenlang gevormd én hervormd wordt…

Dat soort krakend en steunend ijs, dat mis ik eigenlijk wel…

Het wordt gevormd bij dagenlange temperaturen van -10º celcius,

soms is de ijslaag meerdere centimeters dik én heel stevig !

Tijdens de middag, als een flauw zonnetje het ijs een ietsie pietsie doet smelten,

dan kan je als fotograaf de mooiste ijs-momentjes beleven 😎

(Deel 1 van deze serie kan je HIER (her)bekijken)

 

Alle foto’s uit deze reeks dateren uit 2017, ze zijn geshoot met de Canon 6D

én de Canon 100mm macro lens.

 

Mijn bedoeling was om figuren, abstracte vormen te zoeken,

in de bevroren plassen, tractor sporen, enz, enz.

De camera + lens probeer ik zo goed als het kan loodrecht

boven het ijs te plaatsen, soms via een statief, maar meestal uit de losse hand.

Omdat je dikwijls moet stilstaan in de open velden,

waar de ijzige wind echt wel vrij spel heeft,

is het ten zeerste aangeraden om je warm te kleden !

Ik zorg altijd voor 4 of 5 laagjes fleece stof, een merino wollen trui bovenop

én een water+wind vrije jas die kan ‘ademen’.

Waterdichte en gewatteerde winterlaarzen zijn zeker geen overbodige luxe !

Ik heb ook ultra dunne thermische handschoenen,

waar ik de knoppen én wieltjes van de camera door kan voelen.

Héél handig hoor !

Voor de rest heb ik een goed geisoleerde thermos met lekker hete

koffie of soep in de rugzak, om de kleine hongertjes te stillen 😎

 

Maar genoeg uitleg nu … dit is een foto blog 😉

 

Een sliert oude maiskolven, ingebed in het kruiend ijs…

IS0 250 , f5 , 1/640s , 0 EV , 100mm

 

 

 

Altijd ben ik op zoek naar vormen, gezichten, figuren…

Btw, als je deze foto omdraait, dan zie je een grotesk clown figuur !

Mijn bezoeker mag ook eens op zoek gaan 😉

IS0 250 , f5 , 1/1250s , 0 EV , 100mm

 

 

Drie ijs schijven, drijvend in een flintertje water…

FYI: De grootste schijf is ongeveer 5cm breed…

(om je een idee te geven van de verhoudingen…)

IS0 250 , f5 , 1/640s , 0 EV , 100mm

 

 

 

Onder het ijs zie je tientallen ingevroren gasbelletjes…

Dat is methaan gas dat vrijkomt door de rottende planten op de velden.

Met wat fantasie kan je hier levende cellen in zien… 😎

IS0 250 , f5 , 1/320s , 0 EV , 100mm

 

 

Een ijzig spookje dat er maar niet in slaagt om griezelig te zijn :mrgreen:

IS0 250 , f5 , 1/800s , 0 EV , 100mm

 

 

Een knipogende vis ?

IS0 250 , f5 , 1/500s , 0 EV , 100mm

 

 

Een zwart/wit bewerking op de vorige foto…

De knipogende vis komt nog meer tot leven vind ik 😉 😎

IS0 250 , f5 , 1/640s , 0 EV , 100mm

 

 

Er was eens, in een verre galaxy…

de geboorte van een sterrennevel,

wolken van interstellair gas nevelen door ruimte en tijd…

(De rest van het sprookje mag je zelf aanvullen :wink:)

IS0 250 , f5 , 1/320s , +0.7 EV , 100mm

 

 

Het is wonderbaar om te zien hoe het ijs in perfecte rondingen kan groeien of afsmelten…

IS0 250 , f5 , 1/400s , +0.7 EV , 100mm

 

 

 

Om dit ijzig logje voor vandaag af te sluiten…

Een vreemde, min of meer menselijke figuur,

probeert zich los te maken uit het ijs…

Het maiskolf winterwezen wordt geboren ! 😎 :mrgreen:

IS0 250 , f5 , 1/250s , +0.7 EV , 100mm

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een ijzig macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wondere kleine wereldje van ijs 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Ochtendnevels in Malderen

Van de lente macro’s in mijn vorig logje,

gaan we vandaag terug naar een totaal ander thema…

Het tijdstip is december 2018, mijn kameraad Johan nodigde

me uit om een zonsopgang te fotograferen in de buurt waar hij woont.

Spijtig genoeg was er die ochtend geen mooie zonsopgang,

maar het was wel lekker mistig én nevelig :mrgreen:  Mooi meegenomen dus !

De locatie is de grens van Malderen en Buggenhout,

Het Buggenhout bos heeft uitlopers tot hier…

’t is zalig om in die mistige nevels het bos in te wandelen 😎

 

 

Mistige nevels

dempen alle geluiden

de zon verstopt zich

 

 

 

 

Je hoort hier bijna niets…

Alleen het zompige geluid van onze laarzen in de modderige ondergrond.

Het frisse mos groen contrasteert heel mooi met de rode herfstkleuren 😎

 

 

 

De zon deed haar best om door de nevels te stralen,

maar het lukte haar niet !

Door het immense tegenlicht verdween ook alle kleur uit mijn foto !

Let wel, dit is géén zwart/wit foto ! :mrgreen:

 

 

 

Mistige nevel

drenkt de takken in een waas

de einder vervaagt

 

 

 

Bij het maken van deze kleurcontrastrijke foto tussen mosgroen

en rossig herfstgekleurde blaadjes viel me iets op wat

heel duidelijk niet in de natuur hoeft te zijn…

Zie je het ook ?

 

 

 

Het Buggenhout bos,

nu een tempel van stilte

maakt me heel nietig

 

 

 

 

Fotograferen als er mist over het land zweeft is altijd zalig om te doen :mrgreen:

Het minimalisme én de ongrijpbare magie in deze wazige wereld boeit me altijd.

 

 

 

Het beeld dat bij een gewone ochtend zonder mist heel saai zou zijn,

krijgt nu een extra dimensie.

Het eerste heel flauwe zonnetje dat door de nevels straalt,

slaagt erin om de groenen, gelen en herfstkleuren ietwat op te lichten !

“50 shades of gray” is er niets tegen 😉

 

 

 

Hoe een drassige wei, begrensd door knoestige oude wilgen,

zo verdomd mooi kan wezen in de ochtendnevels ! :mrgreen:

 

 

 

Minimalisme

 

Op zoek naar minder

telkens weer een uitdaging

is niets het antwoord

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit mistige logje gekomen.

‘k hoop dat je hebt genoten van mijn nevelige foto’s én de kleine

huis eigen bereide haiku versjes in dit logje 😎

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine ijswereldje…

Omdat het zo verdomd warm is deze dagen

(vandaag heb ik 38º gemeten op ons terras ,in de schaduw…)

wil ik samen met je die hitte ontvluchten !

Als het winter is en het vriest de stenen uit de grond,

dan voel ik me echt in mijn element 😎

Deze ijzige macro serie is dan ook gemaakt in putteke winter,

de winter van 2017 (want dat was de laatste min of meer koude winter

die we hebben gekregen).

Op de bevroren velden ga ik dan op zoek naar oude tractor sporen,

die sporen lopen vol regenwater en als dat dan weer bevriest ,

dan krijg je de de mooiste ijs-werelden die je je maar kan voorstellen 😎

Gewapend met de 100mm macrolens ging ik op pad…

De bevroren en kale mais en graan velden in,

op zoek naar volgelopen tractorsporen.

En die zijn er met hopen ! 😉

 

Hopelijk brengt mijn ijzige logje je wat verkoeling ? :mrgreen: 😎

 

De “luchtbelletjes” die je ziet in het flinterdunne ijs is methaan,

methaangasbelletjes die ontstaan in de rottende mais planten afval.

Als het water bevriest, dan bevriezen de gasbelletjes ook

en krijg je de vreemdste vormen te zien.

Wat je hier ziet is ongeveer 5cm breed,

maar dan gezien door het oog van een macrolens :mrgreen:

 

 

 

Het ijs is op de meeste plaatsen 1 tot 3 mm dik, flinterdus dus…

Je kan er heel abstracte dingen in ontdekken !

Menig wandelaar die me passeerde kwam kijken,

wat ik daar in hemelsnaam fotografeerde 😉

Die dag heb ik een paar mensen kunnen bekeren tot het macro wereldje 😉

Ze gingen ook een macrolens kopen zeiden ze me na wat uitleg en een demo

ter plaatse van mijn kant uit 🙂

Macrofotografie is een heel besmettelijke,

maar tegelijk een fascinerend mooie fotografie “ziekte” 😎

 

 

 

Als er soms wat wind over het aangroeiend ijs blaast,

dan krijg je flinterdunne ijs rimpelingen.

Met het blote ook niet zichtbaar,

maar de macrolens trekt het wel dichterbij !

Deze foto is ongeveer 4cm² in het echt.

 

 

 

Speelse Spiegelingen kan je zelfs in de natuur toepassen :mgreen:

Naam van deze foto:  insecten ijs-koningin

 

 

 

Dit tafereeltje deed me denken aan een schilderij van Jeroen Bosch !

 

 

 

En dit deed me denken aan een kalkoen 😉

Als je rond die ijsplassen gaat ontdek je best wel leuke dingen !

 

 

 

Dit uit ijskristalletjes gevormd wezentje deed me denken aan Bobby,

het witte hondje van Kuifje 😎

 

 

 

 

Met mijn ‘Speelse Spiegelingen’ techniek ,

heb ik me hier ook ferm kunnen uitleven 😉

Ik zie er twee geabstraheerde gezichten in…

 

 

Als ik de originele foto wat minder uitsnijd,

krijg ik weer iets totaal anders…

Vormen die overvloeien in iets totaal nieuw,

werelden in wording !

 

 

 

Hier heb ik de vorige foto 90º gekanteld en daarna

verticaal + horizontaal gespiegeld.

De bovenkant heb ik ‘kouder’ gemaakt met een blauwfilter

en de onderkant warmer met een roodfilter.

Mijn Yin en Yang 😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit ijzige macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wondere kleine wereldje van ijs 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Sneeuw in Oostenrijk (deel 1)

Van de architectuur in Luik en het Atomium springen we weer

naar iets totaal anders 😉 (maar dat ben je hier al gewoon hé ? :mrgreen:  )

We vertrekken nog maar eens naar Oostenrijk, hét winterland bij uitstek,

waar mijn madam en ondergetekende graag gaan wandelen in de sneeuw 😎

Al deze Oostenrijk foto’s dateren uit februari 2019.

De camera is de Fuji XH1 met de Fuji 10/24mm f4 breedhoek lens.

Waarom nu juist deze sneeuw & winter foto’s ?

De laatste weken is ons Belgisch weertje in een sukkelstraatje beland,

van mistig kil naar mistroostig nat regenweer…

Daarom wat gezonde winter berglucht uit de Oostenrijkse bergen 😎

De achter omgeving van het kleine stadje Mittelberg,

het begin van een leuke wandeling !

 

 

 

Tijdens deze wandeling heb ik me vooral verbaasd over de wolken…

De onnoemelijke vormen die ze kunnen aannemen…

De kansen die ik kreeg om te ‘spelen’ met het wit besneeuwde landschap

én de interactie met de wolken !

Voor een fotograaf zijn deze weersomstandigheden echte buitenkansen 😎

Minimalisme is hier niet ver te zoeken ! Zalig was dat 😉

 

 

 

Wat ik altijd heb gedaan is figuren ontdekken in de wolken,

Reeds als kind en nu nog steeds 😀

Doe jij dat ook soms ?

 

 

 

 

Ongelooflijk hoe wolken kunnen bewegen !

Er blies een fikse wind en de gevoelstemperatuur was dan ook heel koud.

Maar als je aangepaste kleding draagt, valt dat allemaal best mee :mrgreen:

 

 

 

Heel de fotoserie in dit logje is gemaakt in nog geen 10 minuten…!

Dan kan je nagaan hoe imposant het wolken spektakel was hé ?

 

 

Een rendier gewei,

galoppeerd door de wolken

moeder natuur briest !

 

 

 

Een zwart/wit omzetting (met behulp van Nik tools, Silver)

én een geel filter simulatie om het blauw donkerder en contrastrijker te maken.

 

 

 

Soms was het wolkenspel net als een kaleidoscoop !

Niet met kleuren maar met woeste wit/grijs schakeringen…

De wind als beeldend schepper !

Als ik die fascinerende wervelingen zag moest ik denken aan de

aurora borealis, het Noorderlicht dat ik in IJsland had gezien 😎

 

Wolken wervelend,

licht weerkaatsend op de sneeuw

ijs borealis

 

 

 

Wie de Oostenrijkse bergen en sneeuw kent,

die denkt natuurlijk aan de vele skieërs, de langlaufers, enz.

De ski-sporen in de sneeuw contrasteren hier mooi tegen het wolken

spektakel hoog in de lucht en de eenzame berghut, rechts beneden 😉

Dat beetje lensflare laat ik staan, het heeft wel iets vind ik :mrgreen:

 

 

 

Een wolkjes kuiken

zweeft honderden meters hoog

tot het weer oplost

 

 

 

Als afsluiter van dit logje…

Het werd ineens bitter vrieze koud,

de hemel werd witter en witter, weldra zal het gaan sneeuwen !

Gelukkig is de berghut niet ver meer 😎

Een heerlijk warme goulash soep wacht daar op ons 😉

 

 

Dit is mijn laatste logje in 2019 !

Via deze bescheiden weg wens ik al mijn trouwe en/of occasionele  bezoekers

een fijne afsluiting van 2019 én zeker een gelukkig 2020 toe.

Dit nadenkertje dat ik je graag geef als nieuwjaar 2020 geschenkje :mrgreen:

There is no way to happiness…

Happiness is the way

                             Boeddha

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn sneeuw & wolken fotografie

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

IJsland 2016 – Nog eentje om het af te leren… (Deel 66)

Op 22 september laatstleden poste ik mijn, (naar ik toen dacht),

laatste IJsland logje van onze IJsland 2016 reis.

Toen ik vandaag nog wat bladerde door die IJsland 2016 foto’s kwam ik

een serie macro’s tegen die aan mijn aandacht ontsnapt zijn.

We waren bij Hraunfossar, de langste waterval van IJsland.

Het was 1 september, de temperatuur was al dik onder nul (i love it 😎 ),

Maar om nogmaals watervallen te fotograferen…

pfff… daar had ik niet echt zin meer in… 😳

Ik denk dat ik een overdosis waterval fotografie heb gekregen ! 😉

 

De zon stond heel laag, het licht was heel zacht omfloerst

door wolken en fijne nevels… het had licht gevroren ! (-5ºC ofzo)

Ondergetekende kreeg dikke zin in macro fotografie ! :mrgreen:

Alle foto’s zijn zoals ik het toen zag, er is geen flits of zaklamp gebruikt,

alleen het licht van de zon én natuurlijke schaduwen.

Fotogerief: De Canon macro 100mm op de Canon 6D

 

Ergens onderaan het struikgewas…

Het licht was echt zalig zacht omfloerst én het was heerlijk fris buiten 😀

Het tijdstip was ongeveer 6u in de morgen…

 

 

 

Hoe mooi kan licht gerijmd gras in het prille ochtendlicht zijn hé ?

 

Zacht ochtend licht straalt

heel verlegen door het gras

laat het ontwaken

 

 

 

Hier had ik kleur temperatuur op “Daglicht” gezet…, terwijl ik in de schaduw zat !

Het leuke was dat nu het bevroren gedeelte meer in het blauw (koudere kleur) kwam

en het ontdooide (langer door de zon belichte) deel was warm groen of geel 🙂

 

 

 

Sommige tafereeltjes vond ik sprookjesachtig mooi :mrgreen:

 

Zacht warm ochtendlicht

brengt me in vervoering, zo;

sprookjesachtig mooi

 

 

 

 

Deze foto is dezelfde als de voorgaande,

maar hier heb ik het licht een streepje hoger gezet

én de kleuren ietwat meer gesatureerd.

Zo komt het blauw en het rood meer natuurlijk over

(zoals ik het toen zag)

Noot: Mijn beeldscherm is kleur-gekalibreerd,

het kan zijn dat de kleuren op jouw beeldscherm afwijken…

Daar kan ik helaas niets aan doen.

Ter info:

Om mijn scherm te kalibreren gebruik ik de Color Spyder van Datacolor

 

 

 

Die minuscule ijs-partikeltjes die zomaar ‘groeien’ aan de blaadjes

en de grassen, zijn altijd weer verrassend mooi

 

 

 

Bloemen in IJsland

kunnen tegen een stootje

ze zijn bikkelhard !

 

 

 

Ja, zelfs in IJsland kan je paddenstoelen vinden :mrgreen:

Om foto’s in deze kijkhoek te nemen,

moet je echt languit op de grond gaan liggen hoor 🙂

Gelukkig had ik een grote plastieken vuilzak mee,

om mij én mijn kleding te beschermen tegen de ijskoude natte grond.

 

 

 

Een paddenstoeltje

groeiend op een dode boom

doet hem weer bloeien

 

 

 

Ik heb naar kaboutertjes gezocht, maar niet gevonden !

Zouden er eigenlijk kaboutertjes bestaan in IJsland ??

of moet ik zoeken naar kleine trolletjes ?? 😉

 

 

 

De ijskristallen op deze plant zijn reeds aan het smelten …

De ochtendzon is genadeloos !

 

 

 

Dit plantje stond wat meer in de schaduw,

de ijskristallen leefden hier nog wat langer 😎

Macro… de magische wereld van het onbekende !

Klaar om te ontdekken 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een blaadje versierd met ijskristallen

Je merkt dat de herfst hier al bezig was !

 

 

 

Et voila zie …

We zijn weer eens aan het eind van een IJsland foto logje (editie 66 reeds !) gekomen …

Dit logje is waarschijnlijk het einde van deze IJsland 2016 serie

(maar zeker ben ik niet 😉 )

 

De foto’s uit onze laatste reis, IJsland 2019 worden naarstig verwerkt 😎

Weldra kan ik daar al een eerste logje van maken !

1 ding kan ik nu al zeggen : Er zitten een paar foto juweeltjes tussen

waar ik redelijk trots op ben 😉

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgende logje

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 5 en slot)

Teergeliefde bezoek(st)er,

je weet nu zo langzamerhand dat ik nooit 2 logjes,

van éénzelfde onderwerp, vlak na elkaar laat verschijnen…

Orde is mooi, maar wanorde en wat chaos is veel mooier vind ik :mrgreen:

(Trouwens, in de natuur vind je nergens orde… chaos en willekeur is er koning !)

Laat ons daarom van de wilgenkatjes terug naar de sneeuw gaan 😉

Om de “Sneeuw in Beugem” reeks af te sluiten

én om plaats te maken voor andere fotografie thema’s 🙂

In vorige aflevering (Deel 4) vertelde ik je van zalig mooi licht…

Vandaag borduren we verder op dat mooi licht…

omdat mooi licht, de natte droom is van elke fotograaf :mrgreen:

 

 

Dotjes sneeuwvlokken

opgevangen door takjes

zo fragiel en broos

 

 

 

 

 

Nu ja, die middag had ik echt veel geluk met dit wonderbare licht…

Het heeft amper een half uurtje ofzo geduurd

maar ik zou het voor geen goud willen missen 😀

Hopelijk beleven we dezelfde licht momentjes in onze IJsland fotoreis binnenkort…

popel popel 😎

 

 

 

 

Vol overgave

straalt de zon haar gouden licht

door ijs kristallijn

 

 

 

 

 

Het overstromingsgebied veranderde in een sprookjesbos…

De kracht van mooi licht…

 

 

 

Soms, als er een donzige wolk voor de zon gleed,

werd het licht heel subtiel anders…

Bij wijle zelfs heel fragiel… ! 😎

De meeste foto’s zijn genomen bij f8 , de lichtmeter +1 tot+ 2 stops ,

om de witheid van de (rechtstreeks belichte) sneeuw te behouden

én de niet rechtstreeks belichte sneeuw, niet grijs te laten worden.

De witbalans moet je steeds correct houden hé… 😉

 

 

 

 

Stokoude, onverzorgde en opgeschoten bomen…

De knoestige ruwheid van hun schors vind ik zalig mooi !

 

 

Knoestige boomschors

kale bladloze takken

doorgewinterd mooi

 

 

 

 

Wat ik ook zo leuk vind aan een sneeuwlandschap,

is de fluwelen stilte…

Het lijkt wel of sneeuw alle geluiden dempt 😎

Die langgerekte schaduwen zie je meestal alleen als de zon onder gaat…

Hier was het amper middag 😀

Gek hé ? :mrgreen:

 

Na deze foto moest ik echt iets gaan eten thuis…

Mijn glycemie waarde stond toen nog maar op 70…

Met diabetes doe je niet wat je wilt hé… 🙄

Maar kom, je hoort me zeker niet klagen

Er zijn erger dingen in het leven 😎

 

 

 

Het magische licht was ondertussen verdwenen,

maar ik was benieuwd naar de zonsondergang die dag…

Hoe zou het licht zijn ? Zou ik terug magie beleven ?

Ik besloot om naar het moeras te stappen, een paar km verder.

Op de plaats waar de lisdodden groeien

Nu een winter woestenij…

Het avondlicht was niet spectaculair, maar ik vond het wel iets hebben…

Door de sneeuw werd alles bedekt met de zachte mantel der winter witheid 😉

 

 

 

Om dit logje én deze serie af te sluiten…

Nog wat haiku poëzie sprokkeltjes…

 

In de avond zon

kleurt het moeras wonder mooi

als stilte ontwaakt

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje

én het einde van deze serie “Sneeuw fotografie in Beugem” gekomen.

Uiteraard is dit logje opgesmukt met wat haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Sneeuw in Beugem (Deel 4)

Om de ‘Van de hak op de tak springen‘ traditie in ere te houden,

verlaten we het zomerse macro wereldje om terug boven water te duiken

in het wit besneeuwde Sint Martens Bodegem (Beugem in de volksmond :mrgreen: ).

In deel 3 van deze ‘Sneeuw in Beugem‘  Serie had ik jullie zalig mooi zonlicht beloofd !

Omdat belofte schuld maakt… 😆

 

Kom je mee naar het sneeuw witte moeras gebied ?

De zon deed echt haar uiterste best om ons mooi warm winterlicht te schenken 😎

En zeg nu zelf, zalig mooi licht…

meer heeft een fotograaf niet nodig om perfect gelukkig te zijn hé 😉

 

Er zijn géén filters gebruikt, alleen de Fuji XH1 met de uitstekende 16/55mm f2.8 lens.

(Die lens is het equivalent van een 24/70mm lens op een fullframe body.)

 

 

 

Dat gouden zonlicht

overspoelt het winter bos

met warme tinten

 

 

 

 

Er zijn van die momenten,

dat je je eigen ogen niet geloofd !

Het warme, gouden licht brengt het bos tot leven,

zo lijkt het wel hé ? 😉

Pure geniet momentjes waren het 😀

 

 

 

Van 11u30 tot 12u15 was het licht echt uitzonderlijk mooi.

Meestal is het middaglicht veel te hard en niet voor fotografie geschikt,

maar hier was er sprake van dunne, ijle wolken enerzijds

en een heldere blauwe wolkenloze hemel aan de andere kant.

Dit alles zorgde voor een mooi warm en diffuus licht 😎

 

 

 

 

De winter takken

overdekt met verse sneeuw

betoverend mooi

 

 

 

 

In een bos moet je niet altijd recht voor je kijken…

Als je naar boven kijkt, zie je de subtiel belichte kale boomtoppen.

Door het perspectief is het net of ze naar elkaar toe groeien 🙂

 

 

 

Een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto…

Zwart/wit en sneeuw landschappen…

Het gaat heel goed samen

 

 

 

Bijna dezelfde foto,

alleen heb ik hier de linkse takken meer ruimte gegeven

en het centrale punt meer in het midden gezet

Een mooie compositie vinden is steeds zoeken en aanvoelen hé…

 

 

En weer een zwart/wit bewerking van bovenstaande foto :mrgreen:

 

 

 

Het gouden licht was steeds in beweging,

naarmate er meer wolkenflarden overdreven.

Die scherp afgetekende schaduwen vond ik zalig om te zien 😎

En zeggen dat ik een half uurtje geleden naar huis wou gaan om iets te eten…

Gelukkig heb ik mijn fotografen instinct gevolgd 😀

Anders had ik dit mooie licht helemaal niet gezien !

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Een twintigtal meter verder, voorbij de bocht.

De zon stond redelijk laag

Kale bomen zorgen voor lang gerekte schaduwen

Het water in het meanderende beekje stroomde als vloeibaar goud…

 

Een kleur explosie

geeft ons sterke contrasten

bos monumenten

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 4”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Sneeuw in Beugem (Deel 3)

Héhé, ’t is alweer een tijdje geleden dat er hier nog iets bewoog hé ? 😎

Niet ongerust zijn hoor, we waren gewoon een poosje weg,

naar onze met een maand uitgestelde wandel/foto vakantie,

in de sneeuw én de zon van de Oostenrijkse bergen :mrgreen:

De foto’s die ik ginder heb gemaakt moet ik nog ‘bewerken’,

(we zijn van eergisteren terug thuis)

die Oostenrijkse berg-sneeuw foto’s zijn dus voor later eens 😉

 

Maar om in de sneeuw sfeer te blijven,

neem ik het blog draadje weer op bij “Sneeuw in Beugem”,

vandaag deel 3 dus  😀

 

 

In de middagzon

lijkt het land ingeslapen

door de sneeuw stilte

 

 

 

 

 

Een paar kilometers verder,

een van de mooiste stukjes natuur van ons dorpje,

in de schaduw van de eeuwenoude kerktoren

wandel je hier langs de meanderende beek

De vers gevallen sneeuw is zalig om te zien vind ik 😎

 

 

 

 

Hier staan we op 5 km (vogelvlucht) van Brussel …

Ongelooflijk hé ?

En toch is het waar 😎

 

 

 

 

 

Voetstappen knerpen

als ik sneeuw ijskristallen

plet onder mijn laars

 

 

 

 

Met een 24/70mm f2.8 kan je heel dichtbij komen,

kan je via een crop uitsnede bijna tot op het 1:1 macro vlak uitkomen.

Verdorde blaadjes, gevangen in de sneeuw en het zachte middaglicht…

In mijn ogen zijn het natuur juweeltjes !

 

 

 

 

 

Een met klimop begroeid tuinhuisje …

Wit besneeuwd , omringd en belaagd door takken en coniferen…

Het lijkt wel uit een sprookje te komen hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

 

Kale boomtakken

beladen met verse sneeuw

in stilte kreunend

 

 

 

 

 

De prille middagzon kwam door de grijze wolken piepen…

Eindelijk !

Dit was het licht waarop ik gehoopt had

én gekregen heb 😆

 

 

 

 

Het dynamisch lichtbereik van de Fuji XH1 is fenomenaal goed vind ik !

De Fuji 24/70mm zoomlens is perfect voor die body.

Van het heldere wit  tot het bijna zwart in de schaduwen kan ik details zien :mrgreen:

Van de overgang van Canon naar Fuji heb ik nog geen seconde spijt gehad 😎

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

 

 

Een winterlandschap

overspoeld met warm zonlicht

sneeuwt witte stilte

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 3”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

In de volgende logjes over de sneeuw in ons Beugem dorpje,

vertel ik nog meer van het zalig mooi zonlicht tijdens die namiddag

Maar dat is voor later eens :mrgreen:

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk