Macro 1:1 met midden formaat

Eindelijk is het zover… !
De Macro Extention Tube “MCEX-45G WR” was eindelijk toegekomen in de winkel 😎
Wat is dat voor een ding ❓ zullen vele bezoekers nu denken…
Dat ding is niet meer dan een 45mm lange ‘buis’ die tussen de 120mm “macro” lens
én de Fuji GFX body wordt geplaatst. (WR staat voor Alle Weer Resident)


De 120mm GFX “macro” lens is initieel een 2:1 lens… niet echt een macro lens dus…
Maar als je die 45mm tube gebruikt dan gebeurt er iets héél leuk 🤗
Namelijk de macro verhouding gaat dan van 2:1 naar 1:1 !
Dat wil zeggen dat je 2 maal dichterbij kan komen dan bij een 2:1 verhouding 👍
1 mm² van je onderwerp is dan ook echt 1 mm² groot op de CCD geprojecteerd !
De lens veranderd door de extender ook van focus lengte…
De 120mm macro 1:2 wordt nu een 90mm macro 1:1 !
Samengevat : In macro fotografie is het verschil tussen 2:1 en 1:1
macro verhouding immens groot.
De enorm grote sensor in het Midden Formaat staat dan ook garant voor een heerlijk zachte achtergrond (bokeh), wat in macro fotografie heel mooi meegenomen is natuurlijk 🧐
Meer tech info over dit alles lees je hier

Een kleine, groene krekel sprong plotseling op een tuinstoel…






Het groene beestje was bijna 1 cm lang…
Zijn (of haar ?) twee antennes scannen constant de omgeving af …





Eindelijk kon ik het beestje min of meer evenwijdig met de lens krijgen,
zodat de scherptediepte tussen hoofd en staart min of meer gelijk was.
Enkele seconden later, toen ik nog wat dichterbij wou komen,
sprong het groene beestje ineens weg !






Mijn volgend foto “model” was deze groene vleesvlieg…
Het beestje zat ietwat schuin tov de macro lens.
Je ziet goed hoe beperkt de scherptediepte met deze lens is !
Het achtereind van de vlieg is scherp, de kop is reeds onscherp…
Nu zou er met de laatste firmware update voor deze camera voorzien zijn
dat je focusstacking kan doen in de camera zelf…
Deze techniek moet ik eens deftig uitdokteren, want dat betekent dat ik met (flink wat !)
extra werk deze vlieg, hoe schuin ze ook tov mij zit, van begin tot het eind
vlijmscherp kan krijgen.
Maar zal dat een meerwaarde geven aan mijn macro’s ?
Nu zit de kracht van mijn macro’s in de verhouding tussen
het scherpe én het onscherpe gebied.
Hoe zal het aanvoelen als heel het onderwerp scherp is ?
Zal ik zonder statief kunnen werken ?

Dat stacking mechanisme uitproberen is dus de boodschap ! 🧐🤔





Een uitgebloemd én verdord Juffertje in het groen…





Twee vuurwantsen in overleg…
Het zijn nuttige beestjes, ze ruimen alle afval op en doen geen kwaad
aan bestaande planten of bloemen.





Deze kleine vuurwants leek wel te poseren voor mijn lens 📷👍






Als je maar traag genoeg beweegt kan je héél dichtbij vuurwantsen komen…
Let er wel op dat je door je neus in en uit ademt…
Waarom ?
Omdat wantsen de ademgeur uit onze open mond niet echt kunnen waarderen…
Net zoals de meeste insecten trouwens …




Et voila, we zijn weer aan het eind van een macro logje gekomen.
‘k hoop dat je van de insecten macro’s genoten hebt,
ook mijn uitleg over midden formaat camera’s, mijn indrukken & overpeinzingen ervan
en over de ongelooflijk mooie natuur in het kleine wereldje natuurlijk !
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én een ferme dankjewel voor je reactie ! 😎

Salukes en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉


Groetjes, Dirk

Herfst in Sint Martens Bodegem (Deel 2)

De laatste dagen heb ik mijn winter hartje kunnen ophalen

Eindelijk viel er nog eens wat sneeuw in ons Belgenlandje ! 😀

De dag daarna viel er nog een stuk of 10cm sneeuw er bovenop :mrgreen:

Nu ik met pensioen ben,

ben ik vrij om te gaan, waar en wanneer ik wil 😎

Samen met mijn Fuji XH1 maatje hebben we lekker,

lange sneeuw wandelingen gemaakt,

Samen hebben we een paar honderd foto’s gemaakt !

Maar… omdat altijd in RAW mijn foto’s maak,

moet ik die sneeuw foto’s eerst nog ‘ontwikkelen’ in Photoshop 😉

Dus, die sneeuwfoto’s zullen voor later eens zijn 😯  😉

Sorry omdat ik je op het verkeerde been gezet heb,

Dat moet kunnen hé ? yek yek  😆

 

Zoals de titel van dit logje ons vertelt,

gaan we vandaag verder op stap in de herfst van 2018…

De lange warme herfst… die maar geen winter wou worden…

 

 

Een verdord blaadje

blijft nog heel even hangen

nu de zon nog schijnt

 

 

 

 

 

Met een 100/400mm zoom lens kan je heel leuke close ups maken.

Dankzij het grote zoom bereik kan je foto’s maken,

die met een prime lens moeilijk of onmogelijk zouden zijn.

Als je die lens gebruikt met één of meerdere tussenringen…

dan kan je het onderwerp nog korter bij trekken.

Dat word iets leuk voor de macro’s in de komende lente 🙂

 

 

 

 

 

De geel verdorde blaadjes in de warme namiddagzon,

deden me denken aan Indian Summer…

Dit spektakel van zalig mooi licht was enkel maar te zien op deze plaats !

Ineens zweefde er magie in lucht 😎

Mooi natuurlijk licht…

meer moet een fotograaf niet hebben om perfect gelukkig te zijn 😀

In dit feërieke licht verwacht je elk ogenblik elfjes en feeën te zien…

 

 

 

 

Belicht

 

Nu de zon nog straalt

worden deze  herfstblaadjes

zalig mooi belicht

 

 

 

 

 

 

Heb jij dat ook ?

Dat je kan genieten van één simpel boomblaadje,

een blaadje dat door de herfst is verkleurd

en zalig contrasteert met de blauwe hemel kleur

’t zijn net die kleine dingen die extra zin geven aan ons bestaan hé :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

 

Een minuscule beweging op een verdord blad trok mijn aandacht…

Een kleine strekspin wou verkassen voor dit dorre blad naar beneden viel ?

Strekspinnen (Tetragnathidae) zijn een familie van spinnen.

Strekspinnen hebben een langer achterlijf dan wielwebspinnen.

Ook zeer typerend voor deze spinnen is dat hun poten zeer lang en fijn zijn.

Zo kunnen ze zich zeer goed camoufleren op de stengel van een plant.

 

 

Strekspin

Een kleine strekspin

wordt één met de bladnerven

een bosmonument

 

 

 

 

 

 

 

Een koe lag rustig te herkauwen in de middag herfstzon…

De temperatuur eind november was nog dik 15 graden Celsius .

Het dier lag duidelijk te genieten van de warmte

De kleurtemperatuur verschoof dan ook naar het rood.

Wat me bijna een zomerse avondfoto oplevert :mrgreen:

Door de IBIS (In Body Image Stabilisation) van de Fuji XH1 kon ik op 400mm

nog vlijmscherpe foto’s maken !

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

Deze foto nodigt echt uit om een zwart/wit bewerking van te maken vind ik 😎

De Silver Efex module van Nick tools (draait in Photoshop) is wel dé gedroomde software,

om zwart/wit fotografie te beoefenen.

Je kan je ding natuurlijk ook doen in Photoshop,

maar Silver Efex heeft heel wat meer te bieden dan PS én is veel sneller :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst én herfstlicht fotografie

én uiteraard de haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Herfst

Herfst,

De herfst komt heel stilletjes aan op dreef…

Eindelijk !

De herfst heb ik altijd een mooi seizoen gevonden.

De kleuren, de geuren, het word weer wat frisser (wat ik heel leuk vind 😉 )

Tegen wat kou kan je een extra pull aantrekken en voor de regen,

daar heb je een regenjas voor hé 😀

’t is weer tijd om lange wandelingen te maken,

en te genieten van de gouden kleurenpracht in de bossen.

 

De weergoden hebben ons A.D. 2018 ongelooflijk verwend,

met een zalig lange nazomer :mrgreen:

Dat maakt dat het herfstseizoen wat opschuift.

Door de aanhoudende droogte zijn er veel minder paddenstoelen of zwammen

te ontdekken als in vorige jaren.

Maar dat laten we ons niet aan ons hartje komen hé ? 😎

 

Teergeliefde bezoeker, ga je mee op wandeltocht in het Buggenhout bos ?

 

 

 

 

In dit toch wel redelijk uitgestrekt Buggenhout bos vind ik overal inspiratie.

Vandaag heb ik maar 2 lenzen mee. De 100mm én de 180mm macro van Canon.

Dat moet voldoende zijn voor vandaag  😀

De schitterende herfstkleuren en de jaarlijkse ondergang van het lover,

nodigen uit om er stillevens van te maken.

 

 

 

 

Groen blaadje

Een oud beukenblad

geeft stervensbegeleiding

aan een groen blaadje

 

 

 

 

 

Als je oog hebt voor de kleinste zaken in de natuur,

dan vind je het vast ook heerlijk om van die wondere tafereeltjes te ontdekken 🙂

Hoe een handvol takjes en verdorde beukenblaadjes,

zoveel schoonheid kunnen uitstralen !

Weer zo’n zalig mooi stilleven,

zomaar geschonken door ons moeder natuur 😉

 

 

 

 

 

Wat is nu eigenlijk het verschil tussen een paddenstoel, schimmels en een zwam ?

De zwam en schimmels :

Zwammen en schimmels zijn synoniemen !

Een zwam is een schimmel en een schimmel is een zwam (ja hallo ??)

De wetenschappelijke naam van beide is Fungi.

Het zijn organismen die uit cellen met een celkern, mitochondriën, celwand en een cytoskelet bestaan.

Tot de schimmels (= zwammen) behoren zowel meercellige organismen,

zoals paddenstoelen maar ook eencellige organismen zoals gisten.

Paddenstoel = vruchtlichaam

Een paddenstoel is het vruchtlichaam van een zwam of schimmel.

Paddenstoelen vormen maar een klein deel van de schimmel.

Net als bij een ijsberg bevindt het grootste deel zich buiten het zicht.

Bij de paddenstoel schuilt dus een heel netwerk van schimmeldraden ondergronds;

alleen de vrucht steekt z’n kopje boven het maaiveld.

 

Maar een vliegenzwam dan?, hoor ik je denken. Dat is toch een zwam?

Ja, die héét zwam, en dat is wel wat verwarrend.

Maar ook een vliegenzwam is enkel en alleen het vruchtlichaam van een zwam.

Het is dus een echte onvervalste paddenstoel 😀

Tot zover deze lezing 😎

 

 

 

 

Wie schetst mijn verbazing,

toen ik heel aandachtig bezig was met een herfst foto,

een ritselend en verdacht geluidje hoorde…

De noise maker was een dikke vette pad die naast mijn wandelschoen zat 😀

Het beestje bleef roerloos zitten,

en keek me met kille nietszeggende amfibie oogjes aan…

Het beestje heeft perfecte schutkleuren,

om onzichtbaar te zijn in dit herfstbos.

Ze was voor heel even mijn model 😆

 

Wist je dat een pad zoals deze tot 12 jaar kan worden ?

 

 

 

 

 

Mos bedjes

 

Ze tieren welig

die kleine paddenstoeltjes

op hun mos bedjes

 

 

 

 

 

 

‘k heb al veel soorten zwammen en paddenstoelen gezien,

maar deze rare jongen (of is het een meisje ? 😀 )

was ik nog nooit eerder tegengekomen…

(nu wel natuurlijk :mrgreen: )

Deze fungi luistert naar de naam : Paarse Paddenstoel (Cortinarius violceus)

Blijkbaar heeft één of ander bos bewoner er een stukje uit gebeten 😀

‘k hoop dat dat dit blauwtje niet giftig is…

 

 

 

 

 

 

 

Omdat het paddenstoeltjes aanbod (nu nog) redelijk karig is,

Noot: (ik hoop op wat meer regen/vocht zodat de paddo’s nog kunnen groeien)

ben ik die dag meer en meer op de stilleven fotografie toer gegaan.

Herfstkleuren & minimalisme…

Die twee gaan altijd heel goed samen 😎

 

 

Rust

Gedempte stilte

en herfstgeuren in het bos

brengen me tot rust

 

 

 

 

 

Het gegeven:

Een oud spinnenweb draadje,

dat een verdord beukenblaadje vangt…

én zomaar laat zweven…

 

Hét moment & dé omgeving:

Soms schuift er een wolk voor de zon,

dat het gegeven van hierboven in een zacht omfloerst licht laat baden…

 

Het resultaat:

Een stilleven dat het magische herfst licht van toen heeft mogen vangen…

Dit zijn fotografie momentjes die ik koester hoor 😉

 

 

 

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen…

Een gewonde, gebroken paddenstoel…

Wie of wat heeft dit veroorzaakt ?

Een argeloze wandelaar ? , een jogger ? , een mountainbiker ?  een wandelstok ?

of een konijntje ? een woelrat ? , een pad ?  een vos ?

Wie zal het zeggen hé ?

 

Wat ik in deze foto wil onderstrepen,

is de vergankelijkheid van het leven…

Op dit moment ben je er nog, springlevend, vol dromen, vol plannen

maar straks leef je verder in de herinnering van je naasten…

Het gebeurt elke dag…

 

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, macro fotografie

én mijn haiku poëzie woordjes…

Het ‘kleine wereldje’ is de rode draad doorheen mijn fotografie

en krijgt heel zeker nog opvolging 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer of waar het verschijnt laughing

 

Dirk