Limburg, vakantie land (deel 1)

In het vorige logje, waar ik me in het Wijngaardhof in Limburg,
vooral amuseerde met macro fotografie,
gebruiken we de B&B locatie nu als vertrek/eindpunt
voor onze Limburgse vakantie fietstochten 🙂

De camera die ik hier gebruik is de trouwe Sony RX10 mark 3,
met een heerlijke zoomlens van 24/600mm.
Deze camera gebruik ik meer en meer voor reis en ‘gewone’ fotografie,
omdat het geheel bijna niets weegt en in een klein heuptasje
kan worden meegevoerd, zelfs tijdens onze fietstochtjes doorheen het
mooie Haspengouwse glooiende landschap.

Dankzij de lange zoom van 600mm kon ik deze duiven van “dichtbij” fotograferen…
Wij hadden een donkerbruin vermoeden dat die rechtse duif de nazigroet bracht !!
Een fascistische duif ! Jakkes ! Er ist wieder da ? :mrgreen:
Zou er dan toch een duiven-führer bestaan ?? 😉






We laten de duiven voor wat ze zijn en fietsten naar het Metalen kerkje in Borgloon.
Het was effe zoeken en de weg vragen, maar we zijn er toch gekomen 🙂
Moest ik met een groep fotografen zijn, dan zouden we op een zonsop of ondergang wachten…
Maar met mijn madam erbij moest ik foto’s nemen op een moment dat ons beiden uitkwam…
Maar kom, je gaat me niet horen klagen 😉
Van dit metalen kerkje zijn al miljoenen foto’s en filmpjes gemaakt…
De kans is héél klein dat mijn foto’s in die massa een meerwaarde zullen geven 😎
Deze foto is 100% gemaakt in tegenlicht…
De sensor van de Sony RX10 weet toch nog veel detail uit dit tegenlicht te halen.
Merk wel op, dat al mijn foto’s RAW foto’s zijn…
Met JPEG zou ik dit resultaat nooit kunnen ophalen.





Er zweeft ook flink wat lensflare doorheen de foto,
omdat ik natuurlijk in 100% tegenlicht werk.
Nu ja, een camera is daarvoor niet gemaakt,
maar toch wil ik dat altijd eens proberen… soms lukt het wondermooi,
soms lukt het helemaal niet, zoals bij deze foto…
Wat ik hier wil zeggen is, dat je je grenzen en mogelijkheden als fotograaf
steeds moet blijven opzoeken en verbeteren als het kan.





Hier heb ik op ongeveer twee meter korter bij het kerkje deze opname gemaakt…
De spiralende wolken die naar de kerkspits toe leken te drijven vond ik interessant.
Maar ook hier gooit de lensflare roet in het eten…






In het harde buitenlicht, kon ik niet veel zinnig meer doen…
Maar in het inwendige van het kerkje vond ik iets heel mooi !
Het heerlijke spel van de schaduwen, het frisse groen en hemelsblauw van buiten,
het mooie roest-oranjebruin van de subtiel belichte metalen platen roerde me !
Mijn eerste toonbare en/of aanvaardbare foto van dit kunstige kerkje 😉





Het interieur liet ik eventjes voor wat het was…
Een paar regenwolken gleden voor de zon, het licht werd heel zacht, diffuus bijna !
Het ritme van de (bijna oranje) metalen steunplaatjes tussen de metalen platen
vond ik heerlijk om te zien, in dit zacht licht.
Het spektakel van de wolken past hier wonderwel 😎





Hier heb ik van de kerktorenspits een uitsnede gemaakt,
en via mijn ‘Speelde Spiegelingen’ spielerei techniek
heb ik er weer iets totaal anders van gemaakt 🙂
Een kerkelijk ruimteschip scheert over het uitspansel 😉






Het kerkje zelf, in het veranderende licht,
is ook heel goed te gebruiken bij mijn ‘Speelse Spiegelingen’ techniek 🙂
Wat ook amusant is: Met deze spiegelingen kan je(mits wat fantasie)
vreemde wezens ontdekken in de wolkenpartijen 😎






Om het ‘vreemde’ nog wat te benadrukken heb ik wat gespeeld met kleurencontrast
én het Orton filter.
Dit plaatje is mijn bijdrage aan de naderende Halloween gekte 😎





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…
De wolken voor de zon lossen stilaan op,
het licht werd terug helemaal en zo onvoorspelbaar anders…
De ‘gouden’ achterkant van het metalen kerkje contrasteert hier mooi met het hemelsblauw.
Van het dynamisch licht en kleurbereik van de Sony RX10 ben ik heel tevreden 😎
Deze camera is zeker geen sport, actie, wildlife camera, maar als allround vakantie, reis,
gebouwen en zelfs stadsfotografie, voldoet de camera naar behoren 🙂






Ik hoop dat je van dit eerste deel van “Limburg, vakantieland” logje hebt genoten

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom

Alvast een dikke merci voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Winterse details (Deel 3)

Van de hak op de tak springen, is één van de constanten in mijn blogjes.
Dat zullen vele trouwe bezoekers al wel opgemerkt hebben 😉
Het vorige logje ging vooral over macro, mooi avond licht en bloemen.
Dit logje is weer iets totaal anders en we gaan gewoon verder waar ik
in het vorige ‘Winterse Details deel 2‘ gestopt was.

De camera is nog steeds de Sony RX10 mark 3 met de24/600mm lens.
Hierop heb ik een Nisi close up filter geschroefd, om wat dichterbij
het onderwerp te kunnen komen. Dat deze filter het beeld wat vervormt,
neem ik er graag bij. Het is soms een pluspunt vind ik 😎

De locatie waar deze foto’s zijn genomen is een paar honder meter
verder dan ons huis. Een overstroming gebied, een moeras bosje,
een weide met wat pony’s, veel mooie verweerde oeroude weidepalen, enz
Allemaal interessante dingen om niet alledaagse fotografie te maken 😉

Ga je mee op het foto-wandel tripje ?

——————————————————————–

Een oude, met mos overwoekerde houten weidepaal,
zo verweerd als het maar kan zijn !
Ik vind het een mooi geheel,
vooral omdat het ons toont dat moeder natuur op het einde altijd gelijk krijgt 🙂


Natuur

Alles is eindig
moeder natuur overwint
krijgt het laatste woord






Een echt oude weidepaal,
overdekt met prachtig gekleurde groen/gele mossen,
tientallen barsten en spleten in het hout vertellen me,
dat deze paal niet lang meer zal blijven rechtstaan…
Titel van deze foto: Vergankelijk






Deze foto is ietwat een buitenreeks geval…
Moest dit met een echte 1:1 macro lens zijn genomen,
dan zou de achtergrond (het gras enzo) heel zacht van kleur én zonder vervelende
details zijn, die alleen de aandacht wegleiden van het onderwerp.
Als je ooit mooie macro’s wil maken met de Sony RX10 én een Nisi close-up filter…
Niet doen, want het is een slechte combinatie, zoals je op de foto kan zien…






Door de onverwachte vervorming van het beeld, veroorzaakt door de Nisi filter,
kan je soms leuke dingen doen, die je niet zou verwachten… 😎
In mijn fantasie zie ik een verweerd bergmassief oprijzen,
diepe kloven en ravijnen maken het onbegaanbaar voor berg beklimmers… :mrgreen:





In het vorige logje vertelde ik, dat langs het wandelpad een stuk of wat krulwilgen staan.
De grillig gevormde takken in puur tegenlicht gefotografeerd vond ik fascinerend !
Ik vertelde je ook dat ik met deze foto’s nog een stapje verder zou gaan 😎





Een stapje verder… 😎
Dit is identiek dezelfde foto als de bovenstaande…
Alleen heb ik gewoon de grijswaarden omgedraaid 😉
Herinner je je de negatiefjes van een ontwikkelde fotofilm nog ?
Hier heb ik ook een negatief van de originele foto gemaakt 😎
De mooie gekrulde takken van deze krulwilg
komen zo veel beter tot hun recht vind ik.





Een “speelse spiegeling” bewerking van een gat én een diepe kras
in een oude weidepaal.
Ik zag een soort van struisvogel kop in deze bewerking…






Nog een mooie, verweerde barst in een door mossen begroeide weidepaal…
Soms worden dingen zo verweerd en oud, dat ze een nieuwe schoonheid uitstralen.
Het loont echt de moeite om in de natuur te “zien” en niet zomaar te kijken… :mrgreen:





Nog een leuk negatief omzetting experimentje…
Hier groeien de takken van de krulwilg naar boven…





Dit “negatief” resultaat voelt helemaal anders aan dan het vorige “negatief”,
vind je ook niet ?
Hier krijg ik het gevoel dat de takken willen ontsnapppen…
Als ik misschien de witte tinten hier vermeng met oranje, rood en geel,
dan krijg ik misschien een boom in vlammen ?
Maar dat zou met té ver brengen hé ?
Alhoewel ?? Misschien begin ik daar ooit wel eens aan 😎


Een oude boom, ooit afgezaagd om te verzagen tot planken,
maar door de een of andere reden is hij blijven liggen in het moerasbos…
Ooit was zijn kleurcode blauw, houthakkers weten wel waarom.
Mijmerend over deze oude vermolmde, vergeten boom
moest ik onwillekeurig denken aan zovele mensen in rust & ziekenhuizen,
die helemaal alleen gestorven zijn, zonder hun familie, naasten rondom hen,
omdat onze wetenschap toen nog geen verweer had tegen covid19,
toen de vrees voor verdere besmetting torenhoog was…


Eenzaam zijn

ze stierven alleen
eenzaam zijn op je einde
wat een droevig lot




Om dit logje voor vandaag toch te eindigen met een vrolijker noot:
Een heel zeldzaam paddenstoeltje met een extreem hoog ijzer gehalte !
Het is een FungusBloknageltje :mrgreen:



Et voila, we zijn aan het eind van een derde “Winterse details” pseudo
macro logje gekomen. ‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op
de objecten die ik de moeite waard vond om te fotograferen.
Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:


Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing
Heel waarschijnlijk weer over iets helemaal anders,
maar zo blijven we scherp én nieuwsgierig hé ? 😉


Groetjes, Dirk

Een Prille Lente (Deel 3)

Van de macro fotografie in de Nationale plantentuin in Meise,
gaan we terug naar een heel ander macro fotografie wereldje…
Terug naar het macro wereldje van de kleine sneeuwklokjes
en andere bloemen, natuur en wat spielerijtjes in de prille lente.
(Deel 1 van deze serie kan je hier (her)lezen en zien)

De camera is nog steeds de Sony A7R2
en de lens is zoals meestal de LAOWA 100mm f2,8 1:1-2:1.

In volgende afleveringen van een nieuwe sneeuwklokjes serie
(die nog in de maak is…) laat ik zien hoe je met een simpel plastiek zakje
én een rekkertje, je foto’s een willekeurig, dromerige ‘look’ kan geven.
Met wat fantasie kan je zelfs de kleuren beïnvloeden, zonder Photoshop
te gebruiken natuurlijk. Maar dit alles is voor later eens 😉

Sneeuwklokjes… het kleine bosje in Wambeek stond er vol van !






Vroeger moest een fotograaf op zijn buik gaan liggen
om dit soort macro foto’s te maken…
Met de kantelbare schermen op de moderne camera’s én focus peacking aangezet
moet je je nog maar alleen bukken of op je knieën gaan zitten om je foto te maken. 😎
Met focus peacking kan je perfect zien waar de scherpte punt(en) zich bevinden.
Wat mij betreft is dit wel de grootste technische vooruitgang van de laatste jaren !
Focus Peacking komt uit de filmwereld…
Omdat fotografie én film steeds meer versmelten, mogen we op dit gebied
nog meer handige toepassingen verwachten ! 😎







Deze bloemetjes zie ik ook liever in kleur,
maar een zwart/wit omzetting ervan is grafisch gezien altijd leuk om te doen 😉








Een breedhoek macro opname…
De 15mm lens stond op ongeveer een halve cm van het eerste sneeuwklokje…
Met deze lens werken is totaal verschillend als met een ‘klassieke’ macro lens.
Daar moet ik heel zeker nog veel mee oefenen om aanvaardbare
resultaten mee te behalen :mrgreen:






Omdat de middagzon te hoog stond en er in het bos bijna geen
schaduwplekjes meer waren met sneeuwklokjes, hield ik het voor gezien.
Maar als fotograaf zie je dan soms van die kleine juweeltjes in het voorbijgaan 🙂
De eerste pissebloemen van het jaar worden wakker 😉






Een kleine gracht in het bos,
wat vergeten katjes
én zalig tegenlicht…
Meer heb ik niet nodig om gelukkig te zijn 😉






Deze Chinese Laowa macrolens heeft 13 afgeronde lamellen
in het diafragma mechaniek, wat zorgt voor perfect ronde bokeh cirkels.
Elke glinstering van het water in het felle tegenlicht,
zorgt voor zalige bokeh cirkels.






Hier probeerde ik wat dichter te komen…
Met één hand hield ik me vast aan een tak en met de andere hand
hield ik de camera vast en dmv focus peacking, zichtbaar op het
kantelbare scherm stelde ik scherp op de drie middenste katjes…
Wat dichterbij, wat verder af, tot de focus peacking lijntjes op de
juiste plaats stonden… Niet echt simpel, maar….
Een mens moet iets overhebben om een leuke foto te maken hé ? cool: 😉






In een zwart/wit bewerking kan je het licht nog méér benadrukken…






Wat mooi roest is altijd mooi meegenomen 🙂







Ik kon gemakkelijk met de camera tussen het prikkeldraad komen,
maar dan was het heel waarschijnlijk een nietszeggende landschap foto geweest…
Ik had hier andere plannen mee 😎






Het was namelijk initieel mijn bedoeling om het landschap in zwart/wit te vertalen
én de mooie roestkleur in het prikkeldraad ongemoeid te laten.
In deze ‘nieuwe’ foto krijgt het prikkeldraad een heel andere betekenis hé ?






Foto’s maken in het tegenlicht van de zon is not done…
Zo wordt gezegd door puristen 😉
Je kan er de mooiste licht effecten mee bereiken zeg ik dan 😎






Een piepklein madeliefje,
één van de eerste die ik heb gezien dit jaar.
Dit bloemeke stond op dat moment in de schaduw,
wat perfect was voor de belichting !





Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Bijna aan de auto gekomen,
zag ik deze prachtige muurschildering !
Een bellenblazend kind,
de bellen veranderen in vlinders ! cool:
Om zalig bij weg te dromen, vind je niet ? :mrgreen:







Et voila, we zijn weer aan het eind een derde ‘Prille Lente’ macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op “Een Prille Lente” macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de kleine sneeuwklokjes

en het eerste deugddoende lente zonnetje 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje…

Vanuit het barre noorden van IJsland,

keren we vandaag even terug naar het zomerse Frankrijk,

meer bepaald in La Combe (Dordognestreek).

 

Rond het domein van de natuur camping bij Marc,

is er overschot van mogelijkheden om macro foto’s  te maken.

Een overvloed van insecten kan je spotten in de bossen, de weiden, de vijvers…

Een droom locatie voor een macro fotograaf 😀

Het tijdstip was ongeveer 21u, het was nog broeierig warm…

Omdat de insecten nog heel levendig waren in die warmte,

was ik gewapend met een 100/400 mm telezoonmlens + 1.4 extender

(zo had ik feite een 140/560 mm telezoom lens).

Ideaal om de kleine schuwe beestjes van op een eerbiedige afstand te fotograferen !

 

Met een 100, 180mm macro lens moest ik veel te kort bij de heel alerte insecten komen,

die waren dan al lang piepedada voor ik ze scherp in de lens kon krijgen 😳 !

 

Als je insecten fotografeert in volle zon, warme temperaturen,

zorg dat je een lange telelens hebt. (200 of 300mm is een minimum)

Als de temperatuur laag is, of in de koele ochtenddauw ofzo,

dan kan je heel kortbij komen (Dan kan je zelfs een 40, 60mm macro lens gebruiken)

 

Een kleine krekel trok mijn aandacht, door zijn lawaai !

 

Een wist je datje : Een krekel kan je herkennen aan de plaats van zijn vleugels,

namelijk boven het lichaam.

De vleugels van een sprinkhaan bevinden zich opzij van het lichaam.

 

Nog een wist je datje : Een sprinkhaan maakt geluid (tjirp) ,

door zijn achter poten tegen zijn voorvleugels te wrijven.

Een krekel doet dit door zijn voorvleugels over elkaar te wrijven

 

Krekel

 

Een kleine krekel

maakt krassende geluiden

ineens sprong het weg

 

 

 

 

 

Dichtbij de vijvers, tussen het riet en de dichte plantengroei,

leven de top predators van het luchtruim !

De libellen en de waterjuffers.

Het zonlicht heeft nu meer en meer moeite om door de dichte vegetatie te dringen…

Maar dát is nu hét licht dat ik zocht 😀

De iso moet wat hoger, om de sluitertijd boven 1/400ste te krijgen op 400mm,

het beetje ruis die onverbiddelijk optreed,

is met Abobe camera raw zo verwijderd.

Wat ik me bij deze sierlijke gracieuze blauwe diertjes altijd afvraag:

Is het een Weidebeekjuffer of een Bosbeekjuffer ?

Ik denk dat het diertje op onderstaande foto een Bosbeekjuffer is (Calopteryx virgo),

omdat het diertje geen donkere vlek heeft op haar vleugels

 

 

 

 

 

Naast de vijver kwam dit beestje rusten…

Volgens mijn determinatie opzoeking zou dit een Franse veldwesp zijn. (Polistes dominula).

Het is een niet agressieve wespensoort, maar houd er wel rekening mee dat ze kunnen steken !

Dus zolang ik niets doe, zal dit beestje me ook niets doen 😀

 

 

 

 

Waterjuffertjes kunnen plotseling naast je verschijnen…

Ploef, ineens zijn ze er.

Je vraagt je dan af hoe ze het doen hé ? 😀

Het zijn acrobaten van het luchtruim !

Wist je dat ze in volle vlucht, een hoek van 90 graden kunnen maken ?

Het zijn dé jagers bij uitstek !

Urenlang kan ik die diertjes bewonderen :mrgreen:

 

 

Waterjuffer

 

Plots ! Een glinstering

naast me; Een waterjuffer

die een slaapplaats zoekt

 

 

 

 

 

Soms moet je eens goed zien over welke juffertje het hier gaat…

ik dacht eerst dat hier een Azuurwaterjuffertje (Coenagrion pualla) voor mijn lens zat…

Maar bij nadere controle blijkt het een Lantaarntje (Ischnura elegans) te zijn !

Bij insecten zit het verschil tussen de verschillende soorten vaak in heel kleine details.

Op mijn blog wil ik zo’n correct mogelijke informatie geven,

daarom raadpleeg ik altijd mijn insecten gidsen en bij twijfel ga ik op ’t internet op zoek naar meer informatie.

Meestal geraak ik er wel uit hoor 😀

Teergeliefde bezoeker, als jij weet dat ik fout zit

(en dat kan altijd, ik ben de almacht niet 😎 ).

Stuur je me dan de correcte informatie door aub ?

Ik zal je eeuwig dankbaar zijn 😎

 

 

 

 

De vijver van Marc, zo noemen we die met bronwater gevulde vijvers…

Enkele loshangende takken,

die zachtjes bewegen in het verdwijnend licht

van de ondergaande zon…

krekels sjirpen,

het water klotst heel zachtjes.

De lens wijdopen en de focus op de takken…

Het water verglijd in onscherpte…

Het is zalig om hier weg te mijmeren 😀

 

 

 

 

 

 

Avondlicht

Nu de zon wegzinkt

glanst het avondlicht vol goud

heel eventjes maar

 

 

 

 

Als ik de focus terug op het water leg,

meer bepaalt naar het centrum van de vijver,

daar zie ik nog steeds rimpelingen in het water,

veroorzaakt door kikkers en vissen.

“Het leven blijft verder malen” , zo denk ik dan…

De kleine lichtjes in de rimpelingen zijn afkomstig van enkele kampeer tentjes,

die rond deze vijver opgeslagen zijn…

Dit vredig tafereeltje doet me denken aan een schilderij van Monet :mrgreen:

 

 

 

 

 

Twee grote vissen happen naar een op het water drijvende of zwemmende prooi

Golvende cirkels groeien naar elkaar toe…

Zo’n momentjes, zen momentjes,

zijn voor mij het toppunt van ontspanning & introspection…  😎

 

 

Rimpels

Rimpels golvend op;

het water in de vijver

zijn tijdloos en stil

 

 

 

 

Op weg naar ons kleine camper hutje, naast de appelboom,

in het tegenlicht van de ondergaande zon zag ik een distel…

Hoe iets onooglijk klein én met zo’n prikkelbaar stekelig karakter,

zo mooi kan worden hé ? 😀

“Fotografie is echt wel een zalige hobby” , zo denk ik dan 😎

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn natuur, vijver & insecten macro fotografie

Dit ‘kleine wereld’ logje krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk