Macro van regendruppels na een regenbui (Deel 2)

Van de besneeuwde bergtoppen en wandelpaden in Oostenrijk,

keren we terug naar mijn herfst en/of winter tuintje…

Als je na een malse regenbui naar buiten gaat,

dan kan je overal mooie regendruppeltjes zien op de struiken, planten, bomen, enz.

Gewapend met de Fuji XH1 camera én de Canon 100mm f2,8 macro lens,

2 opgeladen batterijen en een SD 64Gb kaartje was ik er meer dan klaar voor 🙂

(omgerekend naar full frame formaat is de lens hier een 150mm f2,8)

 

Als er géén of héél weinig wind is, dan heb je veel geluk 😎 !

Als er wind is, dan bewegen de takjes, of vallen de druppels door de wind naar beneden…

Wind én macro fotografie… dat gaat meestal niet goed samen hé 😉

De dag van deze fotoshoot was het (bijna) windstil en had ik dus veel geluk :mrgreen:

 

ISO 1600 , f4 , 1/170s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Macro fotografie is steeds weer spelen met scherpte en onscherpte…

Als fotograaf moet je steeds opletten dat de achtergrond niet te druk wordt

én er tegelijk voor zorgen dat je onderwerp genoeg aandacht krijgt. 😎

ISO 1600 , f4 , 1/250s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Na een regenbui

zie je druppels flonkeren,

water juweeltjes

 

ISO 1600 , f4 , 1/5400s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

 

 

Soms heb je geluk en zie je 3 druppeltjes op een rij 🙂

 

ISO 1600 , f4 , 1/340s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

In één druppeltje

is de wereld omgedraaid

ongelooflijk toch ?

ISO 1600 , f4 , 1/340s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Soms werkt een druppeltje als een loep, een vergrootglas als het ware !

De natuurwetten van de optica zijn universeel :mrgreen:

 

ISO 1600 , f4 , 1/340s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Een kluwen takjes,

vastgehouden door de oppervlakte spanning van het water !

 

ISO 1600 , f4 , 1/105s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Minimalisme in fotografie is steeds weer een uitdaging,

zeker in macro fotografie kan je hier als fotograaf veel voldoening uit putten !

 

ISO 1600 , f4 , 1/6400s , 150mm, +0.7 EV

 

 

 

Zeker in macro fotografie is het steeds weer zoeken naar 2 of meer onderwerpen,

die op dezelfde lijn liggen. Door de heel geringe scherptediepte moeten de onderwerpen

perfect op één lijn lopen, anders zijn er zeker 1 of 2 onderwerpen onscherp,

en is de foto waardeloos natuurlijk…  😥

Je moet je soms in rare bochten draaien om die perfecte lijn te vinden !

Onze Japanse kerselaar is een droom-model voor mij 😉

 

ISO 1600 , f4 , 1/4000s , 150mm, +0.7 EV

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten,

nog een laatste druppeltje, gevangen gehouden door een toekomstig

bloesem bloemeke van onze Japanse kerselaar :mrgreen:

 

ISO 1600 , f4 , 1/1500s , 150mm, +0.7 EV

 

 

Et voila, we zijn aan het eind van een  tweede “Macro van regendruppels” logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op druppeltjes macro fotografie,

én het handvol, huis-eigen bereide haiku versjes in dit logje.

En natuurlijk, dat je van mijn (soms) technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Regendruppels macro’s na een regenbui (Deel 1)

We blijven in dit logje ook in het kleine macro wereldje…

Dat kleine wondere wereldje is voor mij een onuitputtelijke bron van inspiratie 😎

 

De camera is de Fuji XH1 met de Canon 100mm f2,8 macro lens

(omgerekend naar full frame formaat is dit nu een 150mm f2,8)

De Canon EF → Fuji FX adapter is de Fringer EF-FX Pro.

Deze adapter connecteert heel vlotjes de elektronica tussen de Fuji Body én de Canon EF lens.

Eén opmerking bij deze Fringer adapter : Het diafragma van de lens

kan je op de adapter zelf instelllen !

(Op deze macro lens is geen diafragma ring, omdat je het diafragma moet aanpassen

op de body van elke Canon camera.)

De ingenieurs van Fringer hebben hier dus een heel elegante oplossing aangeboden :mrgreen:

 

Genoeg technische uitleg…  😎

Druppeltjes na een regenbui…

Daar ga ik altijd graag naar opzoek.

Groot voordeel : Dit soort macro fotografie kan ik doen in onze eigen tuin 😉

 

ISO 100 , f4,5 , 1/125s , +0.7 EV

 

 

 

Een stekelige rozentak…

Geen katje om zonder handschoenen aan te pakken dus 🙂

 

ISO 1250 , f5 , 1/300s , +1.3 EV

 

 

 

In deze foto is de eerste, heel lichte nachtvorst, reeds zichtbaar…

Als je dan buiten bent… zalig vind ik dat ! 😎

De eerste gezonde vries lucht inademen ! hhhmm… lekker 😉

 

ISO 1600 , f5,6 , 1/100s , +1.7 EV

 

 

 

Omdat het redelijk grijs was, was er niet echt veel zonlicht …

De ISO moet dan wat omhoog worden gepompt…

Maar omdat de Fuji XH1 IBIS (In Body Image Stabilisatie) aan boord heeft,

kan ik 3 tot 4 stops aan scherpte winnen met deze camera.

Bij 150mm kan ik gerust uit de losse hand op 1/50s nog scherpte foto’s maken !

Een zalige eigenschap waar ik heel veel gebruik van maak 😉

 

ISO 1600 , f5,6 , 1/100s , +1.7 EV

 

 

 

Onze Japanse kerselaar is een gedroomd model voor druppeltjes fotografie :mrgreen:

Deze foto is bij 1/40s geshoot en is nog steeds scherp waar ik het wil hebben !

IBIS is een heel mooi ding !

Omdat IBIS in de camerabody zelf verwerkt zit, geniet elke lens die je erop klikt

van dit enorme beweging reductie voordeel.

Zo kan de fabrikant zijn lenzen goedkoper maken !

Wat voor ons, fotografen, altijd heel mooi meegenomen is ! 😉

 

ISO 1600 , f5,6 , 1/40s ! , +1.7 EV

 

 

 

Het leuke van druppeltjes is, dat ze de wereld omgekeerd laten zien !

Het schooltje van Klavertje Vier omgekeerd gezien door dit druppeltje 🙂

(Zelfs bij 1/25s uit de losse hand is deze foto nog “relatief” scherp op het druppeltje,

maar lager (trager) moet ik zeker niet gaan… )

 

ISO 1600 , f6,3 , 1/25s , +1.7 EV

 

 

 

Zoeken naar druppeltjes is één…

Een mooie egale, zachte achtergrond, zonder storende elementen vinden is twee…

Macro fotografie is zoveel meer dan simpelweg op het knopje drukken hé ? 😉

In het begin van de macro leerschool is dat echt wel moeilijk om uit te zoeken,

wat, wie, waar, wanneer, hoe, hoe lang, hoe ver… enz enz

maar gaandeweg leer je héél veel dingen én doe je veel ervaring op.

 

ISO 1600 , f4 , 1/850s , +1.7 EV

 

 

 

 

Soms “verplicht” de macro lens je om een soort minimalisme op te zoeken,

als de licht omstandigheden even anders worden…

Dat héél kleine gebied tussen scherpte en onscherpte,

dát is het werkgebied van de macro fotograaf… 😉

 

ISO 1600 , f4 , 1/850s , +1.7 EV

 

 

 

Hoe een klein takje én een minuscuul klein regendruppeltje zo mooi kunnen wezen…

Het Klavertje Vier schoolgebouw omgekeerd in dit druppeltje…

Misschien is het je opgevallen dat ik meestal qua compositie regeltjes

de Regel Van Derden , of de Gulden Snede gebruik.

Die compositie “regels” zijn ooit ontstaan uit universele Griekse Tempel verhoudingen !

Omdat ik verzot ben op de antieke Griekse cultuur & wijsheden…

heb ik ook veel gevoel met de universele verhoudingen die ze hebben uitgedacht.

De ‘oude’ Grieken hebben ooit de basis van de Democratie ‘uitgevonden’…

In ons huidig staatsbestel is de democratie niet meer weg te denken hé ?

 

ISO 1600 , f4 , 1/480s , +0.7 EV

 

 

 

Wat omgekeerde takjes van onze Japanse kerselaar én het school gebouw in één piepklein druppeltje

 

ISO 1600 , f4 , 1/340s , +0.7 EV

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Op het uiteinde van dit flinterdun takje dacht ik een soort stierenkop te zien :mrgreen:

Het geheel vloeit heel mooi samen vind ik.

Zo zie je maar, een macro fotograaf heeft niet veel nodig om gelukkig te zijn 😉

 

ISO 1600 , f4 , 1/210s , +0.7 EV

 

 

Et voila, we zijn aan het eind van een  eerste “na de regen druppels” macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op de druppeltjes macro fotografie,

en dat je van mijn (soms) technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

 

Het kleine wereldje : Na de regen… (Deel 2)

Van de dieren in Blijdorp, Rotterdam,

keren we terug naar huis om de fotoshoot “wandeling na de regen”  verder te zetten.

Nog steeds was ik gewapend met de Fuji XH1 met de Canon 100mm f2.8 macro lens,

bevestigd via de Fringer (Canon FE ⇒ Fuji X) adapter,

 

Op ±500 meter van mijn huis is een groot overstroming gebied,

de natuur kan daar rustig zijn gangetje gaan,

het is zeker een leuke locatie voor macro fotografie.

Omdat ik ook dikwijls buiten bezig ben met fotograferen als het regent,

zorg ik er voor dat de camera én de lens + eventuele tussenringen

en/of adapters 100% waterdicht én weerbestendig zijn.

Fotogerief dat niet 100% weerbestendig is koop ik nooit.

Het kost een klein beetje meer natuurlijk, maar dan spaar ik gewoon wat langer 😉

Gelukkig heeft de 100mm f2,8 macrol lens van Canon een lange zonnekap,

zodat de kans heel klein is dat er regendruppels tegen de lens spatten.

Als het glas op de lens toch nat wordt, daar heb ik super zachte poetsdoekjes voor.

Die poetsdoekjes zitten altijd in in een afsluitbaar plastiek zakje in mijn fototas,

zodat ze altijd droog en stofvrij blijven.

Stof op het poetsdoekje kan krassen maken op je lens ! Steeds oppassen daarmee !

 

 

 

Na een regenbui

vloeien druppeltjes water

terug naar de grond

 

 

 

De vliegen komen terug tevoorschijn…

 

 

 

Dank zij de heel beperkte scherptediepte van een macrolens, zeker op f2,8,

kan je als fotograaf de achtergrond heel subtiel wazig maken én de aandacht van de kijker

volledig naar het onderwerp trekken, namelijk de druppels water

 

 

 

Een bijna omver gevallen boom trok mijn aandacht…

Een handvol natgeregende boomblaadjes , de vorm, de kleuren

én het mooie licht vond ik super mooi !

 

 

 

Zo mooi zelfs,  dat ik meerdere composities van dit onderwerp uitprobeerde…

 

Regen in het bos

het leven brengend water

voor alle bomen

 

 

 

Hoe een eenvoudig boomblad zo mooi kan wezen hé ? 😉

 

 

 

Een klein Lieveheersbeestje dat duidelijk gedoopt is door een regen druppel 😎

 

 

 

Een systeem camera heeft een groot voordeel tegenover een spiegel reflex…

Namelijk focus peaking !

Het focuspunt (het punt waar de scherpte is) wordt getoond dmv lijnen

(in groen, rood, wit of blauw). Voor een macro fotograaf is dit een zegen hoor 😉

Deze optie is beschikbaar als je volledig manueel werkt,

maar macro fotografie is sowiso 100% manueel werken.

 

 

 

De Kraamwebspin…

Kraamwebspinnen zijn een familie van spinnen bestaande uit 339 soorten in 53 geslachten,

waartoe de grootste spin van Nederland en België behoort: de grote gerande oeverspin.

Kraamwebspinnen danken hun Nederlandse naam aan hun vorm van broedzorg,

waarbij een web wordt gemaakt dat dient als een soort kraamkamer.

Meer info over deze spin vind je hier

 

 

 

Een macro fotograaf weet dat als een insect wegvliegt,

de kans heel groot is dat het insect enkele seconden later,

op exact dezelfde plaats zal weerkomen.

Deze foto is zo gemaakt 😉

Ik gokte op het scherpstelpunt aan de rand van het bloemblaadje…

En bingo ! Enkele seconden roerloos afwachten later kon ik deze foto maken 😎

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje : Na de regen…

Van de wonderbare en soms ongelooflijke natuurpracht in IJsland,

keren we terug naar huis, in het rustig en vredige Sint Martens Bodegem (Dilbeek) 😎

Heb ik je al verteld dat ik graag ga wandelen, juist achter een malse regenbui ?

Als het pas geregend heeft, is de lucht vrij van stof en pollen, je ruikt echt het verschil 😎

Overal hoor je het gepling van vallende druppeltjes,

de vogels komen terug uit hun droge schuilplaats

en je hoort weer overal een vrolijk getsjilp en gekwetter.

Zalig vind ik ! :mrgreen:

Gewapend met de Fuji XH1 met de Canon 100mm f2.8 macro lens,

bevestigd via de Fringer (Canon glas ⇒ Fuji X) adapter,

was ik klaar voor een leuke macro fotoshoot in de omgeving  waar ik woon.

 

Druppeltjes… ik krijg er nooit genoeg van 😎

In een vorig logje heb ik al eens uitgelegd,

hoe je bij fel zonlicht een donkere achtergrond kan verkrijgen…

 

 

 

 

Slakken… ik zie ze niet graag in mijn tuin,

omdat ze onze bloemekes aanvreten !! De snoodaards ! 🙄

Veel mensen spuiten met een giftig anti slakken middel,

maar mijn logica is dat slakken geen schuld hebben aan de schade in mijn tuin…

Ze doen gewoon hun ding, weten zij veel dat ze ‘schadelijk’ zijn voor de mens zijn tuintje …

Ze eten gewoon… Wat an sich geen misdaad is natuurlijk..

Maar ik heb (dankzij mijn gebuur !) een milieu & slak vriendelijke oplossing gevonden 😉

Op ‘strategische’ plaatsen zet ik bokaaltjes gevuld met wat bier…

Dat mag zelfs spotgoedkope Cara pils uit de Colruyt zijn !

De slakjes kruipen daarin (ze zijn blijkbaar verzot op bier 😎 ), Ze drinken van dat bier,

daarna zijn ze kletsnat van het bier en kunnen niet meer uit dat potje !

Elke dag ga ik die potjes leeg gieten in een klein bosje, 150 meter hier vandaan.

Daardoor heb ik veel minder ‘schade’ in mijn bloementuin

en iedereen is weer tevreden 😀

Of de bierzuipende slakken er een kater aan overhouden… ??

dat moet je aan de slakken zelf eens vragen 😉 😀

 

Omdat er hier veel schaduw was, moest ik de lens openzetten op f2.8,

zo kon ik op 1/500ste het oog van dit slakje netjes scherpstellen.

Het slakkenhuisje is dan weer onscherp natuurlijk, op f2.8 kan dat niet anders.

Maar als ik de lens dichtkneep op f8 of f11, voor meer scherpte diepte ,

dan moest de ISO omhoog, of de sluitertijd werd zo laag,

dat ik gegarandeerd beweging onscherpte zou hebben.

Dus koos ik ervoor om het slakken oogje in detail te zien 😎

 

 

 

Zo’n type langpootmug zie ik zelden in onze tuin,

’t is een mooi gekleurd beestje vind ik.

Geel en zwart, de kleuren van een politieke partij die niet echt mijn dingetje is 😉

 

 

Paardenbloemen (of pissebloemen) zijn heel fotogeniek,

vooral ná een malse regenbui.

Piepkleine druppeltjes zorgen voor een feeërieke sfeer vind ik :mrgreen:

 

 

 

Dit insect is nog steeds onbekend voor mij.

Heb veel opgezocht op diverse natuur sites, maar nog niets gevonden.

Kent iemand de naam van deze gitzwarte rakker ??

 

 

 

Wilde hyacintjes in de weide rechtover ons huis.

De kleine regendruppeltjes zorgen voor een mooi sfeertje vind ik.

 

 

 

Paardenbloemen blijven me aantrekken !

Hoeveel schoonheid zit verborgen in deze bloemen ??

 

In paardenbloemen

zit veel schoonheid verborgen

én pluisjes magie

 

 

 

 

Een handvol wilde hyacinten…

Een streling voor het oog 😎

 

 

 

Een geplastificieerde staaldraad wordt opgevreten door een boom ! :mrgreen:

40 jaar geleden heb ik eens gezien, hoe een boomwortel een telefoon kabel (26 paar),

helemaal had fijn geknepen. Naar die storing hebben we toen lang gezocht 😎

De natuur gaat zijn eigen weg hé ?

 

 

 

Om dit logje voor vandaag af te sluiten…

Een oude, dode boom. Overwoekerd met mos en schimmels.

Zelfs in de dood is de natuur prachtig om te zien

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit lente macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op macro fotografie

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

Bloesems van onze Japanse kerselaar (Deel 2)

Van de herten en de heuvels in Duitsland,

keren we terug naar ons klein Belgenlandje.

Meer bepaald naar ons kleine voortuintje

waar onze Japanse kerselaar met zijn wit-roze bloesems stond te pronken :mrgreen:

Voor macro werk heb je niet echt een macro lens nodig…

Je kan evengoed werken met een 70/200mm of een 100/400mm telezoom.

Maar in dit logje zijn alle foto’s gemaakt met één Fuji macro lens.

Namelijk de aps-c Fuji 80mm macro 1:1 f2,8 die op de Fuji XH1 is geschroefd.

De crop factor omgerekend naar full frame is 1,5

Dus 80mm x 1,5 = 120mm. Kan je lekker dichtbij komen ! 😉

Deze lens heeft een boterzachte achtergrond

(wat ik een zalige eigenschap vind natuurlijk ) 😎

 

 

 

 

Gek hé, hoe 1 boom zoveel schoonheid kan dragen 🙂

Het is dan ook een fotografie feest voor mij als de bloesems

in volle bloei komen te staan !

 

’s ochtends heel vroeg

ontluiken witte bloesems

als sneeuw pareltjes

 

 

 

 

Het is redelijk moeilijk om scherpe foto’s uit de hand te nemen,

zeker als er een zacht briesje staat

of als er een auto of een vrachtwagen passeert…

Maar daar zijn middeltjes tegen hoor 😉

Men neme een (lange) uitschuifbare antenne van een oude radio,

je steekt die in de grond en het kleine takje met je bloem onderwerp

maak je even vast met een wasspeld aan die antenne.

Klaar is kees en je doet niets kapot :mrgreen:

 

 

 

Onze buurvrouw heeft een kapsalon.

Naast de ingang van het salon branden meestal 2 Led sfeer lampjes.

Door de zalige onscherpte van de macrolens,

kan ik handig gebruik maken van die lichtjes 😎

De lichtjes staan ongeveer 5 of 6 meter verder van onze boom.

Dat is mooi meegenomen hé ? 😉

 

 

 

Sneeuw witte bloesems

lokken met hun geur en kleur

gonzende bijen

 

 

 

 

Dezelfde foto als hierboven,

maar dan met een Orton bewerking…

Orton verzacht alles op een zalige manier vind ik 😎

 

 

 

Er groeien zoveel bloesems  aan de boom,

dat ik keuze genoeg heb om leuke composities te maken.

Hier heb ik de 2 led lichtjes in 1 foto kunnen krijgen :mrgreen:

(zonder hulp van photoshop hé ?! )

 

 

 

In de vorige foto zie je dat de meeldraadjes van de bloesem

niet helemaal scherp zijn…

Een verzachtende Orton bewerking kan hier mooi werk afleveren 😉

 

 

 

 

De kersenbloesem

staat terug in volle bloei

het is weer lente

 

 

 

 

Het is wonderbaar,

hoe die rode bloem knopjes

morgen bloesems zijn

 

 

 

Om dit logje af te sluiten…

Een takje vol rode beloften…

Morgen zullen er heel wat nieuwe bloesem bloempjes

wit pronken in onze voortuin :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk

 

Bloesems van onze Japanse kerselaar

Elk jaar opnieuw is het weer uitkijken naar de eerste bloesems

van onze Japanse kerselaar !

Het is best wel een “rare” boom vind ik  🙂

Eerst zie je overal piepkleine bloesemknopjes groeien

(zie de eerste foto van dit logje), de meeste zijn 1 tot 2 mm groot !

Tot je op een dag ontdekt dat er ineens honderden bloesem bloemen

tegelijk zijn ontwaakt :mrgreen:

Dát is voor mij hét teken dat de lente in aankomst is 😀

 

Een haiku met een vette knipoog naar Jan De Wilde … 😉

 

Bloembotten barsten

open met een witte knal

daar is de lente

 

 

 

 

De blaadjes van de bloesems zijn niet wit,

maar van een heel verfijnd heel licht en kwetsbaar aanvoelend roze.

De meeldraden dan weer, zijn van een zuiver wit.

De helmknopjes zijn geel tot licht oranje

dat ontsproten is uit een licht rode bloembodem.

 

 

 

 

Een ‘orton’ techniek bewerking op voorgaande foto…

De bloesems groeien

als geurige sneeuwvlokjes

in een lentebries

 

 

 

 

 

Het macro seizoen wordt weer in gang getrokken 😎 Zalig !

De uitdaging om net datgene dat ik belangrijk vind scherp te krijgen

en de zalige onscherpte van een macrolens zijn plaatsje te geven.

Alle bloesemfoto’s zijn buiten gemaakt, dat wil zeggen dat het minste

zuchtje wind, zorgt voor een gegarandeerd mislukte foto !

Maar ik heb nooit beweerd dat macro fotografie gemakkelijk is hé 😉

 

 

 

 

Hier zie je goed hoe flinterdun de scherptediepte van een macrolens is…

De eerste meeldraadjes zijn nog scherp, de middenste en achterste meeldraden

verdwijnen al in een waas van onscherpte.

 

 

 

Dat bloesemknopje

gehuld in maagdelijk wit

is wat verlegen

 

 

 

 

 

 

Meer en meer gebruik ik mijn lens als een penseel,

als ik in het macro wereldje werk.

Het kleurenpalet zoek ik gewoon in de natuur.

Door de zalige eigenschap van onscherpte bij een macrolens

kan ik de achtergrond kleuren gaan gebruiken als aanvulling in mijn foto.

Het kleine wereldje is een bron van inspiratie voor mij 😎

 

 

 

 

Bij bloemen, planten fotografie gebruik ik graag de ‘orton’

foto bewerking techniek.

Dat is een oude filmtechniek, ontwikkeld in de jaren 60, begin 70 jaren,

om een flou, een zacht waas over de film (of foto) te leggen.

Als je dat doet in photoshop zit je al snel een dik half uur bezig

om alle bewerkingen uit te voeren.

Maar gelukkig kan je in photoshop al je handelingen die je doet opslaan in 1 ‘action’.

Die action kan je opslaan en later terug laten uitvoeren als een batch bewerking op een foto.

Dat ‘action’ uitvoeren process neemt amper een halve seconde in beslag !

Handig hé ? 😉

 

 

 

 

Hoe meer je de lens dichtknijpt (hoger F-getal),

hoe meer scherptediepte je krijgt.

Maar ook… meer details in de achtergrond… 😐

Macro fotografie is een constant afwegen en scherpte en onscherpte.

 

 

 

 

Om dit logje te eindigen voor vandaag,

nog een orton bewerking op bovenstaande foto.

Orton verzacht alles op een no nonsens romantische manier vind ik :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie van onze Japanse kerselaar

én natuurlijk, de nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen, commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Bedankt voor je bezoekje 😉

 

Groetjes, Dirk