Het kleine wereldje…

Als je deze blog regelmatig een bezoekje brengt,

dan weet je wel dat ik “Het kleine wereldje” , ofterwel macrofotografie

fascinerend vindt :mrgreen:

Laat me stellen dat ongeveer 50% van al mijn foto’s macro’s zijn.

Voor deze macro serie heb ik weer de Laowa 100mm f2.8 2:1 gebruikt

die op de Sony A7 R2 camera body is geklikt.

Alle foto’s zijn op 5 augustus dit jaar gemaakt, ergens in Dilbeek.

Het was een warme zomerdag en er was bijna geen wind !

Ideaal weer voor macrofotografie in de vrije natuur 😎

 

Dit logje is verdeeld in 2 delen…

 

Deel 1:

 

De Blinde bij (Eristalis tenax).

Dit is geen bij, maar een bijachtige vlieg !

 

 

 

De gewone huisvlieg… (Musca domestica).

Wist je dat een vlieg 5 generaties op één jaar kan voortbrengen ?

Een vlieg zuigt aan allerlei organische stoffen

en staat daarom bekend als overbrenger van ziekten,

omdat hij na mest, uitwerpselen of aas op onze levensmiddelen loopt…

Maar de vlieg heeft ook voordelen !

Vliegen zorgen ervoor dat alle afval, dode beesten, enz op een snelle manier

opgeruimd worden.

Een wereld zonder vliegen kan je je niet voorstellen !

Het zou hier een smerig ongezond boeltje worden denk ik 😉

 

 

 

De Groene vleesvlieg (Lucilia caesar)

Wist je dat de larven (maden) van deze vlieg bij wijze van proef én steriel,

voor de behandeling van wonden ingezet worden ?

Deze larven eten organische stoffen, maar tasten levend, gezond weefsel niet aan.

Zo bevorderen zij enerzijds de heling van wonden, waaruit zij ziek weefsel verwijderen !

Straffe toeren hé ? 😉

 

 

 

 

De Dambordvlieg (Sarcophaga carnaria)

 

 

 

 

Een front opname van de Blinde bij

 

 

 

 

Deze kleine spin zat op een blad dat door de zon fel werd belicht.

Deze foto kon ik maken door onder het blad te komen

en daar het (onscherpe) silhouet van het spinnetje te fotograferen 😎

De titel van deze foto : Dreiging

 

 

 

Hetzelfde spinnetje, maar dan van de andere kant bekeken.

Het beestje was misschien 3 of max 4 mm groot

 

 

In het begin heb ik verteld dat er 2 delen zijn in dit logje…

Welnu, vanaf hier begint Deel 2 😉

 

Nog enkele pluisjes foto’s uit de macro reeks van 19 september…

 

 

 

 

Om het licht wat zachter te maken, heb ik een licht-diffuser doekje boven de pluisjes gezet

en met het (warme) licht van een gewone zaklamp de pluisjes wat extra uitgelicht.

Deze piepkleine waterdruppeltjes lijken wel te zweven hé ? 😉

 

 

 

 

Als ik zeg dat we het Kleine wereldje induiken,

dan bedoel ik dat soms letterlijk 😀

 

Wit kleine pluisjes

meegevoerd door de winden

als planten eitjes

 

 

 

 

Op de 41 megapixel van de Sony A7 sensor heb ik ruimte genoeg

om een lange uitsnede te maken.

Zo lijkt het wel breedhoek macro, vind je niet ? 🙂

 

 

 

 

De wonderbare wereld van paardenbloem pluisjes,

zwaartekracht én zwevende druppeltjes.

Deze foto is genomen met de afstandsbediening,

terwijl ik ondertussen water vernevelde over de pluisjes.

Deze vernevelde druppeltjes zijn zo klein dat het minste zuchtje wind,

ze doet zweven !

Ik had de camera gefocust op een punt,

en daarna op goed geluk via de afstandsbediening afdrukken…

 

 

 

 

Hier heb ik op dezelfde manier gewerkt…

Alles op manueel gezet, de focus op de kern van een pluisje gezet

(camera staat natuurlijk op een statief !)

en terwijl ik water vernevel, afdrukken met de afstandsbediening.

 

 

 

 

Dit creatief bezig zijn met piepkleine dingetjes vind ik zalig 🙂

Was het al maar terug lente !

Maar voor de herfst blaadjes heb ik al een paar leuke ideetjes,

maar dan moet het wel ophouden met regenen…  🙄

 

Paardenbloem pluisjes

kleine waterdruppeltjes

zwevend als stofjes

 

 

 

 

2 meter verder zag ik beweging op onze witte rozenstruik…

Met het blote oog zie je het bijna niet,

maar door de wonderbare macro lens kijken,

maakt het kleine weer groot 😉

Tot mijn opgetogen verbazing,

was ik hier getuige van het leven op een mini boerderij !

De mier-boeren én hun melkvee, de bladluizen !

Bladluizen leven van sap, dat ze met hun zuigsnuit uit planten halen.

In dat sap zit meer suiker dan een bladluis nodig heeft.

Het teveel wordt afgegeven als een zoete vloeistof, ook bekend als honingdauw.

Mieren lusten graag honingdauw.

Ze stimuleren de bladluizen met hun sprieten om honingdauw af te geven.

Zo melken de mieren ‘hun’ bladluizen… 😎

 

Een lint van mieren

trekt over de rozenstruik

de bladluis melkers

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro’s uit het kleine wereldje,

én de nederige haiku poëzie woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, tips, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Het kleine wereldje

Het minuscule wereldje van de insecten, de bloemekes of plantjes ontdekken !

Het kleine wereldje dus … 😎

Datgene wat meestal ongezien is, gezien maken !

Én verwonderd mogen zijn over al dat piepkleine geritsel en gezoem.

Maar vooral, de grootsheid leren zien én waarderen in dit kleine wereldje :mrgreen:

Dingen ontdekken in dat kleine wereldje van de macrofotografie zal altijd mijn “dada” blijven 😉

 

Ga je mee in de bossen, velden en vlakten van centraal Frankrijk,

We duiken het “Kleine wereldje” in 😎

We zijn gewapend met 1 camera, 1 macro lens, geen statief of flits…

Alleen een beschermende tropen hoed mét een anti-muggen net

(want die muggen kunnen je daar het leven aardig zuur maken 🙄 )

 

Een piepkleine kameleonspin (Misumena vatia), zat roerloos te wachten op een prooi !

Ze bouwt geen web, maar gaat actief jagen op haar prooi.

De gewone kameleonspin heeft de bijzondere eigenschap dat ze,

zoals een kameleon, van kleur kan veranderen.

Ze gaat meestal op gele of witte bloemen zitten en kan zelf ook die bloemen kleur aannemen.

Dit is vooral een goede camouflage om aanvallers zoals vogels te misleiden.

Of insecten haar ook minder goed opmerken door deze camouflage is niet zeker.

De meeste insecten zien kleuren immers niet zoals mensen of vogels ze zien.

Wel zeker is dat ze de spin meestal niet opmerken.

Soms zie je hoe bijvoorbeeld een bij of een vlinder achteloos over de spin loopt,

om dan genadeloos gegrepen te worden…

 

 

’t is raar hoe een;

 kleine kameleonspin

verandert van kleur

 

 

 

 

Het Dambordje (Melanargia galathea)

Deze soort komt voor in Centraal & Oost Europa.

In Nederland werd de soort van 1981 tot 1986 plaatselijk zeer schaars waargenomen

en werd daarmee als dwaalgast beschouwd.

In Vlaanderen is de verspreiding beperkt tot de Voerstreek en het zuidoosten van Limburg.

In het zuiden van België is de soort vrij algemeen.

Deze vlinder geeft de voorkeur aan droge graslanden als leefgebied;

gezien de zeldzaamheid van dit natuurtype in Vlaanderen hoeft het niet te verwonderen

dat ook de verspreiding van deze soort hier heel beperkt is.

 

 

 

 

Er fladdert iets wit

als een pluisje in de wind

zoekend naar nectar

 

 

 

Soms kan ons moeder natuur ook grappig zijn 🙂

Dit bloemetje met ezelsoren bijvoorbeeld :mrgreen:

 

 

 

 

In de Franse bossen kom je soms rare wezens tegen…

Dit Vliegend hert (Lucanus cervus) bijvoorbeeld.

(Mijn insecten gids en Wiki vertellen me dat dit een Vliegend hert vrouwtje is.

Het vliegend hert is een van de grootste kevers van Europa

en kan een totale lengte bereiken van meer dan 9 centimeter !

De Nederlandse naam is te danken aan de enorme kaken van de mannetjes (Klik hier).

Deze zijn vertakt aan het einde en doen denken aan het gewei van een hert.

Bij de vrouwtjes ontbreekt dit gewei, waardoor ze gemakkelijk zijn te onderscheiden van de mannetjes.

’t zijn stevige wezentjes hé ? 😎

 

 

Deze kever, ongeveer 4cm lang zat voortdurend op en over het Vliegend Hert te kruipen…

Als iemand weet welk beestje dit is, vertel het me aub en ik zal je eeuwig dankbaar zijn :mrgreen:

 

 

 

We hadden een blauw plastieken doosje op de (vermoedelijke weg)

van deze kevers gezet en na een paar minuten lagen ze erin !

Het was alleen onze bedoeling om de beestjes te fotograferen,

niet om te martelen ofzo…

Na 5 minuten hebben we ze verlost uit hun gevangenis

en waggelden ze hun herwonnen vrijheid tegemoet 😀

 

 

 

Is dit een wespen soort, of een soort vlieg ? een soort bij ? of kan dit zelfs een kever zijn ?

Met insecten weet je nooit hé ? 😉

En er zijn zo ongelooflijk veel soorten…

Nogmaals, als je weet welk beestje dit is, vertel het me aub, ik zal je eeuwig dankbaar zijn :mrgreen:

 

 

 

De uitgestrekte weilanden huisvesten echt honderden dambordjes !

Het was een feest om dit soort vlinder die je bij ons praktisch nooit ziet,

hier bij overvloed te zien fladderen :mrgreen:

 

 

 

De Gestreepte Schildwants (Graphosoma italicum), ook wel de Pyamawants genoemd.

Hoewel nauw verwant aan de groene stinkwants en andere stinkerds,

ruikt de pyjamaschildwants aangenaam naar appeltjes 😎

De smaak zou voor vogels echter erg vies zijn…

Je ziet dus, opvallend gekleurd door het leven gaan kan je leven redden 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten voor vandaag…

Afsluiten met een bloem én wat poëzie is altijd mooi meegenomen :mrgreen:

 

Een handvol bloemen

genietend in het zonlicht

zoenen hun geuren

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn macro fotografie,

én uiteraard, mijn nederige haiku poëzie woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Herfst in Sint Martens Bodegem (Deel 2)

De laatste dagen heb ik mijn winter hartje kunnen ophalen

Eindelijk viel er nog eens wat sneeuw in ons Belgenlandje ! 😀

De dag daarna viel er nog een stuk of 10cm sneeuw er bovenop :mrgreen:

Nu ik met pensioen ben,

ben ik vrij om te gaan, waar en wanneer ik wil 😎

Samen met mijn Fuji XH1 maatje hebben we lekker,

lange sneeuw wandelingen gemaakt,

Samen hebben we een paar honderd foto’s gemaakt !

Maar… omdat altijd in RAW mijn foto’s maak,

moet ik die sneeuw foto’s eerst nog ‘ontwikkelen’ in Photoshop 😉

Dus, die sneeuwfoto’s zullen voor later eens zijn 😯  😉

Sorry omdat ik je op het verkeerde been gezet heb,

Dat moet kunnen hé ? yek yek  😆

 

Zoals de titel van dit logje ons vertelt,

gaan we vandaag verder op stap in de herfst van 2018…

De lange warme herfst… die maar geen winter wou worden…

 

 

Een verdord blaadje

blijft nog heel even hangen

nu de zon nog schijnt

 

 

 

 

 

Met een 100/400mm zoom lens kan je heel leuke close ups maken.

Dankzij het grote zoom bereik kan je foto’s maken,

die met een prime lens moeilijk of onmogelijk zouden zijn.

Als je die lens gebruikt met één of meerdere tussenringen…

dan kan je het onderwerp nog korter bij trekken.

Dat word iets leuk voor de macro’s in de komende lente 🙂

 

 

 

 

 

De geel verdorde blaadjes in de warme namiddagzon,

deden me denken aan Indian Summer…

Dit spektakel van zalig mooi licht was enkel maar te zien op deze plaats !

Ineens zweefde er magie in lucht 😎

Mooi natuurlijk licht…

meer moet een fotograaf niet hebben om perfect gelukkig te zijn 😀

In dit feërieke licht verwacht je elk ogenblik elfjes en feeën te zien…

 

 

 

 

Belicht

 

Nu de zon nog straalt

worden deze  herfstblaadjes

zalig mooi belicht

 

 

 

 

 

 

Heb jij dat ook ?

Dat je kan genieten van één simpel boomblaadje,

een blaadje dat door de herfst is verkleurd

en zalig contrasteert met de blauwe hemel kleur

’t zijn net die kleine dingen die extra zin geven aan ons bestaan hé :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

 

Een minuscule beweging op een verdord blad trok mijn aandacht…

Een kleine strekspin wou verkassen voor dit dorre blad naar beneden viel ?

Strekspinnen (Tetragnathidae) zijn een familie van spinnen.

Strekspinnen hebben een langer achterlijf dan wielwebspinnen.

Ook zeer typerend voor deze spinnen is dat hun poten zeer lang en fijn zijn.

Zo kunnen ze zich zeer goed camoufleren op de stengel van een plant.

 

 

Strekspin

Een kleine strekspin

wordt één met de bladnerven

een bosmonument

 

 

 

 

 

 

 

Een koe lag rustig te herkauwen in de middag herfstzon…

De temperatuur eind november was nog dik 15 graden Celsius .

Het dier lag duidelijk te genieten van de warmte

De kleurtemperatuur verschoof dan ook naar het rood.

Wat me bijna een zomerse avondfoto oplevert :mrgreen:

Door de IBIS (In Body Image Stabilisation) van de Fuji XH1 kon ik op 400mm

nog vlijmscherpe foto’s maken !

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

Deze foto nodigt echt uit om een zwart/wit bewerking van te maken vind ik 😎

De Silver Efex module van Nick tools (draait in Photoshop) is wel dé gedroomde software,

om zwart/wit fotografie te beoefenen.

Je kan je ding natuurlijk ook doen in Photoshop,

maar Silver Efex heeft heel wat meer te bieden dan PS én is veel sneller :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst én herfstlicht fotografie

én uiteraard de haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Fietsvakantie in Nederland (Deel 3)

We verplaatsen ons van het kleine mosjes macro wereldje,

terug naar onze fietsvakantie  in Woudbergen, Nederland.

Als je in die laatste lome zomermaanden extra vroeg uit je bedje kruipt,

dan heb je veel kans om een zalig mooi gekleurde zonsopgang mee te maken.

Zeker op het platteland, ergens diep verscholen in Woudbergen…

Daar, waar de tijd, heel zeker weten wat langer dan normaal heeft stilgestaan…

Zalig toch ? 😀

 

 

 

Ochtendnevel

 

Er zweeft nu een waas

van ochtendnevel flarden

over de velden

 

 

 

 

Foto 2:

Het oneindig spel van licht en schaduwen,

neemt soms een loopje met de subjectieve werkelijkheid die je waarneemt…

Hier lijkt het wel of hier, een of ander mythisch wezen, een nieuw geboren sfynx ofzo ?

een onnoembaar wezen de opstijgende zon verwelkomt ?

 

 

 

 

Levend water

 

Mistige nevels

zwerven als levend water

over de velden

 

 

 

 

Het mooiste licht én kleur beleven momentum (dat is heel persoonlijk),

vind ik het moment dat je kleur én licht details ziet in de diepste schaduwen,

én het moment dat de lichte, fris groene kleuren subliem belicht worden door die prille warme ochtendzon.

Dat zalig licht moment duurt maximum enkele minuten…. soms maar een halve minuut !

Weet je, als ik geluk heb dat er die vroege ochtend echt mooi en zacht licht is,

dan kan mijn dag niet meer stuk !  :mrgreen:

 

 

 

We zijn bij foto 5 aangekomen, die foto waar ik in foto nr 2 al over vertelde…

Of hoe de fotografie een loopje met de werkelijkheid kan nemen…

Bij totaal andere licht (een dikke 30 minuten later als foto nr 2),

ziet het geheel er heel anders uit hé… ?

“Het ding” is gewoon een berg klei , begroeid met een toefje wilde grassen.

Toen ik aan de boer vroeg,

wat de bedoeling, de oorsprong  was van deze scheve hoop klei antwoordde de brave man :

“Het is slechts een oude hoop grond, die mijn koeien en geiten, door de jaren heen,

vertrappeld hebben tot het ding wat je hier ziet…”

Je ziet, soms hoeft het “waarom” geen logische uitleg te hebben ❗

Oorzaak en gevolg zijn op zich al genoeg om verwonderd over te zijn 😀

En zeg nu zelf…

Als je echt kan genieten van die kleine waarheden, dan heb je grote dingen echt niet nodig hoor 😎

En die subjectieve werkelijkheid  in de fotografie…

die is steeds welkom hoor  😉

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn vroege ochtend fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek. Wordt nog vervolgd hoor…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk

 

Fietsvakantie in Nederland (Deel 2)

Opstaan vóór dag en dauw heeft als voordeel dat je de wereld op een heel andere manier kan beleven…

’t Is super genieten als alles nog kletsnat is van de dauw , als mist flarden het land met ijle dekens bedekken

en als de zomerzon nog wat aarzelt om door te breken…

In september zijn de spinnen groot en maken prachtige  kunstwerken van hun web.

Dit logje gaat over deze spinnenwebben.

Als er dan nog wat mooi zacht, door de nevelslierten getemperd warm ochtendlicht alles mooi belicht…

Dan is het tijd voor een leuke fotoshoot  🙂   Ga je mee ?

(voor bezoekers met spinnenvrees… je ziet alleen spinnenwebben in dit logje, geen spinnen 😉 )

 

Op zoek naar wat spinnenwebben in het lange natte gras…

 

 

In een hoekje van de poort glinsterden twee spinnenwebjes , broederlijk naast elkaar.

Mijn fantasie kwam tot leven en ik zag een groot spinnendier met twee web-ogen 😉

Of een of ander onbekend wezen met veelhoek web ogen…

 

 

 

 

Spinnenweb

Een spinnenweb vangt

glinsterende dauwdruppels

in de ochtendzon

 

 

 

 

Als de zon door de nevel slierten breekt…

tja, dan is het helemaal een feest natuurlijk 🙂

(Tijd voor wat foto technische uitleg…)

Ik hou wel van die zachte onscherpte  cirkels, veroorzaakt door de lens

(in vaktermen noemen we dit onscherpte fenomeen : Het bokeh)

Bokeh drukt de kwaliteit van de onscherpte in een foto uit.

Het gaat om de onscherpte die ontstaat doordat het voorwerp buiten het scherptevlak ligt.

Hoe beter de lens, hoe ronder de bokeh cirkels.

Een macro lens of een prime lens met opening van f2 tot f2.8 heeft meestal een fraai bokeh.

Deze (betere) lenzen hebben een diafragma van minstens 9 lamellen, wat een mooi rond bokeh oplevert.

Dus, hoe meer lamellen het diafragma heeft, hoe ronder en zachter de cirkels zullen zijn.

Lenzen met 5 of 6 lamellen (meestal instap zoomlenzen) geven ongelijke veelhoeken ipv cirkels.

Dat kan ook mooi zijn natuurlijk, maar ik verkies mooi ronde onscherpte cirkels 🙂

 

 

 

 

 

Een spinnenweb in een mooi warm ochtenlicht, vind ik minstens even mooi in een zwart/wit bewerking.

In zwart/wit kan je dingen benadrukken of vertellen, die in kleur niet echt mogelijk zijn.

Daarom doe ik zwart/wit bewerkingen zo graag.

 

 

 

Zelfde tafereeltje, maar hier stond ik wat verder.

De onderste spinnenweb krijgt zo meer aandacht

en het bokeh wordt nog wat zachter, fluweliger en ronder …

De geur van het dauw natte gras, het struikgewas  en de koeien… voel en proef je het ??  😉

 

Kunstwerkjes

In het ochtendlicht 

glinsteren spinnenwebben

natte kunstwerkjes

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn vroege ochtend fotografie én uiteraard de Haiku woordjes van eigen kweek. Wordt zeker nog vervolgd…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool. Alvast bedankt voor je commentaar smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

 

Dirk