Architectuur, Luik Guillemins (Deel 5)

Van het magische ochtendlicht in het Hallerbos,

verkassen we weer naar een andere magische plaats…

Namelijk, naar het fascinerende trein station Luik Guillemins,

waar we verder genieten van de geniale architectuur van Calatrava 😎

Het is ondertussen deel 5 geworden van deze fotoserie !

 

Ik geniet enorm van het lijnenspel,

dat groeit uit deze kathedraal van staal en beton,

van de lijnen en gedurfde rondingen,

de repetitieve elementen van dit gebouw

die tot leven komen in een fantastisch ogend perspectief !

 

 

 

Een simpele (photoshop) spiegeling van de bovenkoepel geeft me iets oosters…

De blauwe hemel reflecteert in het blanke staal en wit beton !

 

Perfecte lijnen

als in zand getrokken uit

een Japanse tuin

 

 

 

Bovenstaande foto,

bewerkt met de Multilens (Nik Tools) , geeft me dit

Een eerbetoon aan Calatrava 😉

 

 

 

Die oneindigheid

van speelse lijnen en glas…

overdonderend !

 

 

 

De ongelooflijke complexiteit en technische durf

van dit gebouw is ongelooflijk bij momenten !

Dit is architectuur om duimen en vingers van af te likken 🙂

Hier moet je als fotograaf echt op verkenning gaan,

niet zomaar de naakte werkelijkheid registreren,

maar de geniale geest van Calatrava opzoeken…

Het is een uiterst boeiende zoektocht,

dat kan ik je garanderen :mrgreen:

 

 

 

Van voorafgaande foto,

maakte ik een eenvoudige spiegeling.

Dit gebouw vraagt daar gewoon om ! 😉

De inwerking van het perspectief op mijn bevattingsvermogen

is in die mate dat ik er soms duizelig van werd.

Onze ogen zien, maar onze hersenen kunnen het niet aan.

 

Dat zelfde gevoel van onwerkelijkheid had ik ooit eens,

toen ik een enorm groot Amerikaans vliegdekschip zag varen…

Onze ogen registreren, maar het verstand weigert aan te nemen,

dat zo’n gigantische massa staal kan blijven drijven.

Die zelfde indruk en gevoel had ik hier in Guillemins ook !

 

 

 

Kijken en zien zijn twee totaal verschillende zaken…

Veel mensen begrijpen dat niet goed, maar alle tekenaars onder ons,

begrijpen dat maar al te goed ! 😉

En een fotograaf die ook graag tekent, ziet altijd iets meer 😎

 

 

 

In de enorme complexiteit van dit gebouw,

kan je naar hartelust experimenteren met composities,

met compositie regeltjes, kan je spelen met lijnen en hoeken…

Het is hier echt een speeltuin voor creatieve fotografie 😎

 

 

 

Een stalen ballet

met speels vluchtende lijnen

danst zonder muziek

 

 

 

Naarmate de avond dichterbij komt,

wordt het zonlicht veel zachter en omfloerst…

Subtiele schaduwlijntjes komen nu tot leven !

Kiekebisj kreeg ik van deze architecturale schoonheid 😉

 

 

 

Om dit logje (voor vandaag) af te sluiten,

nog een (Nik tools!) Multilens bewerking op voorgaande foto.

De magie van geniale architectuur, licht & schaduw…

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word nooit cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door en voor de mens…

Daarom pas ik me dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

Advertenties

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 4)

Om in de van hier naar daar springende traditie van dit blogje te blijven,

verlaten we de sneeuw, de bergen,de rotsen, enz

om nog eens in Luik Guillemins op te duiken 🙂

Natuur in het algemeen krijgt mijn voorkeur in de fotografie,

maar architectuur, daar heb ik ook een boontje voor :mrgreen:

 

In de Nick tools set voor Photoshop zit een leuke functie,

namelijk de Multilens tool.

Daarmee kan je een foto op een heel originele manier bewerken,

net of het is gedaan met een oeroud analoog multilens fototoestel.

 

 

 

Soms, onder een afwijkende kijkhoek,

kan je met wat fantasie ,dingen ontdekken die er niet echt zijn…  😎

 

Twee bidsprinkhanen

gegroeid uit stalen balken

dagen mekaar uit

 

 

 

Ergens in een zijgang,

we lopen hier tussen witte, betonnen steunberen.

Het volstaat om de camera iets naar links te kantelen

om een heel ander beeld te krijgen 😀

 

 

 

 

De gedurfde architectuur van dit gebouw,

nodigt uit om op zoek te gaan naar de “ziel’ van dit geheel…

De ronde betonnen bogen bieden een fraai beeld,

het perspectief doet de rest…

 

 

 

 

Deze ronde bogen zijn zeker een prima gegeven,

voor de Nick Tools, Multilens tool.

 

 

 

 

 

Na wat zoeken en snuffelen links en rechts

ontdekten we de parkeer garages voor de reiziger(s).

Wat me daar opviel was de verlatenheid van het geheel,

de onaangename kilte in deze eindeloze parkeerplaatsen…

Het wit is niet echt wit meer maar eerder vervuild grauw…

 

 

 

 

Met een verticale spiegeling en het leuke flood filtertje

kan je zo gaan zwemmen in de parking plaatsen 😎

 

 

 

 

De weg naar de parking vond ik wel een origineel gegeven.

Het was ‘gewoon” een betonnen spiraal naar boven toe.

Je vind hier geen enkele zichtbare zuil of steunbeer !

Qua architectonische hightech kan dit tellen hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

 

De betonnen wentelgang nodigt ons uit

om ongewone foto’s te maken van dit geheel.

Het geheel is loodzwaar en toch lijkt het soepel, speels én licht te zijn…

Calatrava is een geniaal architect, zoveel is zeker !

 

Een betonnen straat

spiraalt me naar beneden

of glijd ik omhoog ?

 

 

 

 

Naarmate de dag vorderde

veranderd het zonlicht, hier was het ongeveer 15uur.

Het spel van licht en schaduw was mooi om te zien.

De enorme metalen bogen, die ook alle ruiten dragen

maken wel een indruk op me…

 

 

 

 

 

De samenhang in de overgang tussen het transit gedeelte

en de overkoepelende midden structuur vind ik magistraal !

Calatrava heeft hier gewerkt met gesplitste (metalen) steunberen,

die de zwaartekracht afleiden naar buiten toe.

Net zoals de externe steunberen, luchtbogen, kruisribgewelven

en spitsbogen bij de gotische architectuur.

 

Je moet dit maar ontwerpen én bouwen zeg ik dan :mrgreen:

 

 

 

 

Van voorgaande foto heb ik een simpele horizontale spiegeling gemaakt,

omdat ik de vloeiende driehoek structuren,

die Calatrava heeft ingebouwd, nog eens extra wil onderstrepen.

 

 

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen…

Een multilens bewerking van vorige foto…

Dit om de pure schoonheid én de elegantie van Calatrava’s werk

nog eens dik in de verf te zetten :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word niet cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door de mens…

Daarom pas ik me dichterlijk aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

 

 

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 3)

Het is ongeveer een maand geleden dat we nog eens in Luik waren…

Wat vliegt de tijd toch hé ?

Hoe ouder een mens word,hoe rapper de tijd vooruit vliegt ! :mrgreen:

Vind jij dat ook niet ?

Een reden te meer om onze kostbare tijd zo zinvol mogelijk te besteden 😀

 

Zo, we zijn weer in Luik Guillemins.

Architect Santiago Calatrava heeft veel van die uitstekende ‘vleugels’

in het enorme gebouw ingepast.

Het zijn glazen vleugels, gedragen door geplooid staal,

soms gedragen door voorgespannen beton.

Er is maar 1 groot probleem… hoe houd je dit in hemelsnaam proper ??

Om dit netjes te houden heb je redelijk ingewikkelde machines nodig

om je poetsmensen veilig te laten werken, of door gesofisticeerde robots  in te schakelen.

Maar aan dat alles hangt heel zeker een stevig prijskaartje…

en de NMBS ligt van al die vervuiling zeker niet van wakker 🙄

Eerst geven ze honderden miljoenen € uit, om nadien alles te laten verloederen.

Dat vind ik ergens wel hemeltergend, want het is ons belasting geld

waar overal zo kwistig in het rond mee wordt gesmost 👿

Enfin soit… Wat doe je eraan hé ?

gele hesjes dragen zet ook al niet veel zoden aan de dijk …

 

Een vervuilde glazen vleugel…

 

 

 

 

Maar kom… we gaan niet verder met door somberheid vervuilde gedachten…

Onze blog beker is halfvol en de zon schijnt 😀

 

Met een simpele spiegeling wordt de bovenstaande vuile vleugel

iets helemaal anders hé 😎

Is het een vliegtuig, een ufo , een zwevend ding, een vliegende ruit ?

Het is leuk, om uit bestaande vormen, niet bestaande werelden te scheppen :mrgreen:

 

 

 

 

En het wordt nog leuker als ik een ‘vleugel’ samen met een stukje dak

gebruik om weer nieuwe vormen te maken 😎

 

 

Werelden

 

in mijn werelden

mag je verloren lopen

daar maak ik ze voor

 

 

 

 

Het perspectief is echt wel fantastisch in dit gebouw !

Als je daar gewapend bent met een stevige breedhoeklens,

dan kan je de inwerking van het perspectief nog wat extra onderstrepen:-D

Uiteraard is dit een spiegeling…

Het lijkt of deze structuur zweeft… en toch is het echt niet zo… :mrgreen:

De middenste snijpunten vormen 1 lijn op een grote betonnen steunbeer,

maar die steunbeer heb ik weggeknipt, alvoor deze spiegeling te maken.

Och ja, het zijn maar spielerijtjes waar ik me mee amuseer 🙂

 

 

 

 

 

In Nick tools zit een fantastische tool, namelijk “De Multilens”.

Dat was vroeger een (analoge) camera met 3 of 4 verschillende lenzen,

die elk een ander stukje van dezelfde foto belichten.

Als je deze eigenschap digitaal kan loslaten op een gespiegelde foto,

dan krijg je dit…

Welkom in mijn fantasie wereldje 😎

 

 

 

 

 

Meneer Calatrava heeft op geen centje gekeken

toen hij deze trappenzuil heeft ontworpen…

Voor élk spoor is er zo eentje…

 

 

 

 

 

Als je de trap niet kan of wil nemen,

mag je altijd deze futuristische lift gebruiken !

Allemaal heel mooi natuurlijk.

Het prijskaartje van dit gebouw was dan ook navenant …

Ongeveer 450 miljoen €… astemblieft !

 

Star Trek

 

Beam me up Scotty

knalt door mijn gedachten

bij dit Star Trek ding

 

 

 

 

 

 

Van helemaal beneden, onder het spoorcomplex, kan je naar de parkings gaan.

Het zijn echt wel monumentale trappen, vind je niet ??

Calatrava heeft gewild dat er in dit overkoepelend gebouw,

geen enkele rechte lijn aanwezig zou zijn…

Hij heeft voor 99% gelijk gekregen.

Alleen zijn Spaance confrater, Antoni Gaudí krijgt van mij nog een hogere score 😎

In zo’n magistraal gebouw moet je echt de tijd nemen,

om het geheel te laten inwerken op je…

Het is een peperduur gebouw,

maar tegelijk is het ook waanzinnig mooi en adembenemend  groots :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Even wisselen van lens, met de 24/70mm kan ik korterbij kijken,

om de prachtige (wit betonnen) bogen te bewonderen.

De inwerking van het perspectief krijgt hier iets van magie hé ?

 

 

 

 

 

 

Ik laat bovenstaande foto 90 graden kantelen naar rechts…

en dan neem ik er een horizontale spiegeling van.

Welkom in mijn wereldje van onmogelijk bestaande vormen :mrgreen:

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag.

De vorige foto, bewerkt met de Multilens tool van Nick tools.

 

Een kleine nabeschouwing :

Bij al mijn spiegelingen, whatever tool bewerkingen,

probeer ik nooit ‘zomaar’ iets te maken… dat zou echt wel redicuul zijn hé ?

Datgene wat ik zal én wil maken,

is juist datgene, dat ik op voorhand heb gezien in de foto die ik nog zal maken,

iets dat me aantrekt of me treft in een compositie,

Laat ons stellen dat 95% hiervan gevoelsmatig is gemaakt

en 5% beredeneerd …

Maar de meeste van mijn “beredeneerde” bewerkingen,

eindigen in de digitale vuilbak :mrgreen:

Zo zie je maar… werken vanuit je buikgevoel is nog altijd het beste 😎

 

Dat is gewoon wat ik je wil meegeven vandaag :

Ken de regeltjes én leer ze te gebruiken

maar doe vooral je eigen ding, volg je buikgevoel en wees creatief  😎

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spielerij fotografie.

maar ook de Senryu poëzie woordjes van eigen kweek…

Vandaag geen Haiku poëzie, omdat Haiku een dichtvorm is van de mens naar de natuur toe.

De Senryu poëzie beschrijft alleen de mens in zijn gewoonheid.

Het Senryu gedicht veroordeelt de mens niet en word niet cynisch.

De mens staat hier centraal met al zijn hebbelijkheden en ontwikkelingen

In dit logje zien we een architectuur natuur, gemaakt door de mens…

Daarom pas ik me aan :mrgreen:

 

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

Over wat, waar, wanneer, hoe enz…. we zien het wel hé laughing

 

Dirk

 

Normandië – Étretat (Deel 9)

Het is me wat met al die sneeuw in Duitsland, Oostenrijk en noem maar op…

Normaal gezien vertrokken we deze ochtend naar Mittelberg, Oostenrijk,

voor onze jaarlijkse sneeuw-portie &  wandelvakantie.

Maar helaas ! Onze reis is nu met een maandje uitgesteld 😦

Alle bergwandelwegen zijn ginder dicht, wegens lawinegevaar…

de meeste ski-pistes zijn daar ook gesloten, wegens lawinegevaar…

Zelfs een paar grote hoofdwegen zijn afgesloten wegens lawine’s

en omver gevallen bomen…

Op sommige plaatsen ligt er bijna 4 meter sneeuw !!

Waar de wind de sneeuw opeenhoopt en blaast

zit de sneeuwhoogte tot aan de  dakgoot van de huizen !

De webcam’s van ginder geven ons hallucinante beelden !

Dus, blijven we liever nog wat veilig wachten in ons miezerig regenlandje,

tot het gebied ginder weer toegankelijk is :mrgreen:

Gelukkig konden we heel soepel en zonder onkosten onze reis omboeken

naar een later tijdstip !

 

Maar weet je wat ?

We gaan nog eens naar Frankrijk, naar Étretat in Normandië. :mrgreen:

 

Hoog boven de zee,

genieten we van het uitzicht op de ‘olifantenslurf’ van Étretat.

Een lekker briesje zilte zeewind verjaagd de kleffe zonnewarmte

Zalig 😎

 

 

 

 

Soms nodigt een foto me uit om er nog iets extra mee te doen 😉

Waarom zou ik dit ook niet spiegelen ?

Een krijtrots zeemonster rijst op uit de oceaan 😀

 

 

 

 

Die gele bloemen

brengen fleur in dat landschap

én in mijn foto

 

 

 

 

Op een gegeven moment ging ik bewust op zoek naar details in dit landschap,

details die ik kan gebruiken om er nadien spiegeling spielerijtjes mee te maken.

Het spreekt vanzelf dat niet alle foto’s geschikt waren voor mijn spiegel dingetjes

maar die ‘mislukte’ foto’s ga je hier niet zien hoor,

die zijn allang naar het digitale walhalla geknald 😎

Wat ik hier toon, is wat ik zelf de moeite waard vind natuurlijk 😀

Foto 1 als bron voor mijn spielerijtjes 😉

 

 

 

Ladies and gentleman,

may i present you :

The Battleship : Normandia !   Klik Hier: Tadaa !! 😆  :mrgreen:

 

 

 

Een gratis photoshop “action” die ik ooit eens van het net had geplukt,

maakt een puzzel van 56 stukken van mijn foto

’t is eens wat anders hé ? 😀

 

 

 

 

Hier lijkt het wel of ik in de lucht hang…

Niets is minder waar hoor !

Met een breedhoeklens op 16mm kan je veel van de foto wegsnijden

 

 

 

 

En weer had ik iets leuk gevonden om mee te spiegelen !

 

 

 

 

De eroderende krachten van de zee zijn immens hé !

Hoeveel eeuwen, millennia waren er nodig om deze ‘olifantslurf’

uit deze krijtrotsen uit te slijten ?

Dit plekje is speciaal gekozen, omdat je van hier, de andere slurf verderop

in het midden van deze slurf ziet opduiken.

 

 

 

 

 

Een zee van grasjes

zachtjes golvend in de wind

er krijst een zeemeeuw

 

 

 

 

 

Als we wat verder gaan wordt het uitzicht ook weer totaal anders.

De groene aanwassen die 2 foto’s geleden nog dichtbij waren,

zijn nu veraf.

Maar nieuwe elementen komen in het zicht !

Hier kan ik leuke dingen mee doen, dacht ik toen 😀

 

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Na wat wegsnijden en kroppen kon ik een spiegeling maken,

die me best wel interessant leek.

Met als resultaat :

Een reusachtig zeemonster, krampachtig zwemmend,

komt uit de diepte der zeeën op ons af ! !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie,

de spiegeling spielerijtjes én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Architectuur, Luik Guillemins (Deel 2)

2019… Het eerste jaar als gepensioneerde met zalig veel vrije tijd om in te vullen,

dit alles met leuke dingen die ik graag doe ! :mrgreen:

 

Maar eerst wil ik jou, teergeliefde bezoek(st)er, toch eens ferm bedanken

voor al je bezoekjes en commentaren hier op mijn blogje !

Dikke merci hoor ! 😎

Misschien dat hier binnenkort ook wat tekeningen komen,

nu ik meer tijd heb om de edele tekenkunst terug te hervatten…

Ook in fotografie kan ik me nu lekker voluit laten gaan 😀

 

Voor de rest wens ik je een leuk & creatief 2019,

zeker en vast een goede gezondheid en een handvol geluk,

moge een groot deel van je wensen waar worden 😀

 

Kom je mee naar het ongelooflijk mooie NMBS station: Luik Guillemins ?

Of de architect Calatrava hier persoonlijk veel heeft aan gewerkt of niet,

dat is niet echt belangrijk (in mijn ogen dan)…

De sierlijkheid en de enorme complexiteit van dit gebouw spreekt voor zich…

In mijn fotografie hier, probeer ik het gebouw te laten spreken…

 

 

 

 

Onderstaande foto is een spiegeling van hierboven…

De grootsheid van gotische kathedralen proefde ik hier…

 

Kathedraal

Lijnen vertellen

net als in kathedralen

van hun eeuwig zijn

 

 

 

 

 

De combinatie van staal en voorgespannen beton is speels…

sierlijk elegant en tegelijk gedurfd !

 

 

 

 

 

Dezelfde plaats als hierboven,

hier heb ik enkel mijn gezichtspunt bijna 180 graden gedraaid.

De grote steunbalk die hierboven op 1/3 links boven was

is nu helemaal rechtsonder geplaatst in de compositie,

wat een totaal andere sfeer geeft.

Dit gebouw wordt echt wel boeiend ! :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Mystiek

 

Wat spiegelingen

brengen Oosterse mystiek

in Luik Guillemins

 

 

 

 

 

Wit geverfde metalen draaglijnen

vast verankerd in het witte beton.

Dit gebouw lijkt wel te leven !

 

 

 

 

 

Het is bijna niet te vatten,

hoe dit gebouw ooit is gebouwd !

Lijnen, bogen, krommingen, horizontale rechten…

ik gooi bewust onder en boven, links en rechts door elkaar hier !

Het gedurfd perspectief in dit gebouw neemt echt een loopje met je ogen 😎

 

 

 

 

Het boeiende spel van licht en schaduw begint als de hemel donkerder kleurt…

Witte wolken worden blauw…

Het karakter van het gebouw verschuift…

Het maagdelijke wit wordt staalblauw 😉

 

 

 

 

Tijd…

In een stationsgebouw is tijd een belangrijk iets

(tenminste als de treinen op tijd rijden… 😯 )

Aan deze foto mankeert nog iets anders …

Het geheel  is te statisch naar mijn gevoel

 

 

 

 

Een simpel Gaussiaans filtertje op een selectie in Photoshop

brengt het geheel in beweging :mrgreen:

Alleen de tijd is hier verstild,

terwijl de reiziger in beweging is !

opzij opzij opzij,

maak plaats maak plaats maak plaats

we hebben ongelooflijke haast 😆

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spiegeling spielerij fotografie.

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog een vervolg hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

 

Luik Guillemins

Ja hallo !

Dit weekje was me het weekje wel… amai ni !

‘k vertel je wat hier is gebeurd …

 

Een smerig computer virus heeft op de een of andere manier mijn pc besmet 😈

zo een virus dat alles van je systeem overneemt en random mijn software blokkeert.

Zo kon ik geen internet radio meer ontvangen, kon mijn mail niet meer lezen of openen

veel programma’s starten niet meer op of doen de gekste dingen 😦

Balen !!

 

Samen met mijn zoon ( afgestudeerd bachelor IT, met specialisatie cyber security)

hebben we de machine geisoleerd van internet (ook wifi uitgezet) en op onderzoek gegaan…

Na een half uurtje snuffelen in logs en systeem bestanden hebben we ontdekt

dat mijn pc was overgenomen ergens vanop een rits obscure Russische servers.

Dat is zwaar balen natuurlijk !! 😡

Het is onbegonnen werk om uit elk bestand de ‘besmetting’ te verwijderen…

Zelfs een anti virus programma kan dat niet ! 😥

Ons besluit: De machine volledig formatteren en alles vanop nul terug opbouwen.

 

Wat ben ik blij dat ik heel regelmatig backup’s maak van al mijn foto’s 🙂

Al mijn foto’s staan op externe schijven, op 2 locaties zelfs :mrgreen:

 

Een windows 10 + de extra software herinstalleren is niet zo erg (zo dachten we)

Dat zou 2 of max 3 avondjes werk zijn. 😐

 

Maar (er is altijd een maar hé…)

Laat het nu lukken dat,

toen we de pc opstarten via een USB met de Windows 10 installatie

er helemaal niets meer gebeurde… de machine was doodgewoon morsdood 😦

Dammmm ! 😈

 

Nu is de maat vol dacht ik, ik ben die Windows gatenkaas echt kotsbeu !

Ik ga een goedkoop moederbord zoeken op Amazone en daar Linux Ubuntu op installeren.

voor internet, mail,enz gedoe.

Voor mijn fotografie (photoshop) ga ik een mini Mac van Apple aanschaffen

(omdat (betalend) photoshop niet draait onder Linux ! )

Mac werkt stukken sneller en is veel veiliger dan die kl*te Windows amoebe !

 

Gelukkig heb ik nog een oude portable staan die me even uit de nood helpt  😎

 

Nog even dit… onderschat nooit het belang van een goede backup voor je persoonlijke data…

Als je pc crasht of een fataal virus alles om zeep helpt, dan ben je alles onherroepelijk kwijt !

 

Het was me het weekje wel hé.. amai ni ! 😐

Tot zover onze slechte ervaringen deze week…

 

Sorry voor deze lange inleiding,

die totaal niets te maken heeft met : Luik Guillemins

Van dit schitterend NMBS treinstation in Luik (Liege) heb je zeker al gehoord,

je hebt er ook zeker al vele foto’s van gezien…

Dit wonder van architectuur vond ik wel een daguitstap waard.

We kwamen daar dan ook toe per trein… 😎 (om in de sfeer te komen 🙂  )

Vanaf mijn eerste indrukken had ik al zoiets van een  WOOOW gevoel !

Dat komt hier dik in orde 😉

 

 

 

 

De Spaans (Catalaanse) architect Santiago Calatrava had een mooie droom hier…

Een droom ontwerp in glas , staal en wit beton…

Luik Guillemins is het belangrijkste station van Luik en het derde drukste station van Wallonië, na Namen en Ottignies.

Het complex werd vernoemd naar de kloosterorde van de Wilhelmieten (Guillemins in het Frans)

die er in 1287 een klooster bouwden. De wijk waarin het station ligt, heet ook Guillemins.

 

Als je hier op één van de talloze bankjes gaat zitten

en dit architectonische wonder op je laat inwerken,

dan beleef je zoiets van ‘Dit kan niet… ik droom’…

Het is onvoorstelbaar gedurfd en oogstrelend mooi !

Het licht is hoe dan ook magistraal om te beleven  😎

 

 

 

 

Wist je dat ?

ik ogen tekort kwam om dit wonderbare gebouw te bevatten…

Overal waar ik keek, zag ik nieuwe elementen opduiken !

Het ritme van de uitgestrekte lijn profielen en de verkorting in het perspectief

was ronduit magistraal…

Wat zou ik graag eens in het creatieve brein van Calatrava kijken :mrgreen:

 

 

 

 

 

Hier had ik na een half uurtje al het ongezellig gevoel van:

Elke foto die ik hier maak, is al minstens 1 keer door anderen gemaakt…

Waarom zou ik daar nog iets aan toevoegen ??

Of zou ik proberen om ‘unieke’ foto’s van dit schitterend gebouw te maken ?

Net zoals ik deed bij het Atomium , weet je nog 😀

 

 

 

 

Teergeliefde bezoeker, je bent nu al wel bekend met mijn ‘spiegelingen’ hé ?

Een foto van het witte beton, het staal én het glas,

Alle bouw elementen van het gebouw in 1 foto…

De foto die ik als spiegeling bron gebruik is 90 graden naar rechts gekanteld…

 

 

 

 

Heb je zo het Luik Guillemins trein station ooit al gezien ? 😉

Deze (samengestelde)  foto is een simpele spiegeling van bovenstaande foto

 

 

 

 

 

Een detail van de wit/grijs geverfde stalen draagbalk elementen…

Dient als bron voor…

(Wat me hier vooral opviel waren de slordige lasnaden op sommige plaatsen)

 

 

 

 

 

 

Een simpele horizontale spiegeling geeft me een totaal ander beeld !

Het gebouw lijkt te versmelten in een Aliën film attribuut…

Een insectoïde vorm met een koningin moeder als hoeder van het nest 😉

 

 

 

 

Als ik de bovenstaande foto nu eens omdraai…

Nu speelt het moire effect ook nog mee als ik op en neer scroll 🙂

Luik Guillemins als een levende entiteit :mrgreen:

 

 

 

 

 

Om het Aliën effect nog wat te versterken…

De 2 voorafgaande bewerkingen aan elkaar geplakt in een nieuw vergroot canvas.

In het midden, de onvolgroeide insecten (?) eieren…

De organische structuur van dit  gebouw begint me te boeien 🙂

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn architectuur & spiegeling spielerij fotografie.

Deze fotoreeks krijgt heel zeker nog opvolging hoor 😀

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk

Het kleine wereldje is mega groot ! (Deel 3)

Van het mooie en tegelijk zalig ruige Normandië,

keren we terug naar ons eigen vertrouwde Belgenlandje 😀

We zijn terug in het Heizelpark, Brussel,

bij “de bollen” van Brussel (zoals wij dat hier noemen)

Het Atomium dus 😎

 

Waarom (zo zie ik je weer denken…), noem ik deze serie ‘Het kleine wereldje ?” 😆

Wel, het is heel simpel…

Het Atomium gevaarte stelt een kubisch,

ruimtelijk gecentreerde kristalstructuur van een ijzer atoom voor.

Maar dan wel efkes 165 miljard keer vergroot !

Een ijzer atoompje is heel klein hé ? 😀

Daarom, het mega grote kleine wereldje :mrgreen:

 

Van het Atomium zijn reeds miljarden foto’s gemaakt…

Het is mijn streefdoel om er ‘andere’ foto’s van te maken,

foto’s die min of meer uniek zijn, die een nieuwe kijk geven op dit gebouw…

Allee ja, dat hoop ik toch 😀

 

Eén van de bollen…

is het de bovenste ?

is het een bol aan de zijkant ?

Is de foto gedraaid ?

In de reflecties zie je het hele Bruparck Brussel weerspiegeld,

maar dat zie je in alle bollen 🙂

 

 

 

 

Met haiku woordjes poëzie speel ik graag 😎

Je vertelt een gevoel, een impressie, in amper drie zinnetjes.

3 zinnen die verdeeld zijn in respectievelijk 5 , 7 , 5 lettergrepen.

Voor alle gemak (noem het dichterlijke vrijheid),

heb ik hier “1958” als 1 woordje opgesoupeerd 😉

Haiku poëzie schrijven, voelt als boetseren, kneden met woordjes voor mij

Het laat me nadenken en ’t geeft me rust …

 

 

1958

Het Atomium

stelt een ijzer atoom voor

toen 1958 vandaag was

 

 

 

 

 

Een meer ‘klassieke’ benadering van het Atomium…

Hier wou ik de kubische (vierkante) structuur van het gebouw onderstrepen.

Het is echt wel een wonder van architectuur hé, vind je ook niet ?

 

 

 

 

 

Je hebt ongetwijfeld al gehoord van H.G. Wells‘ sciencefictionroman,

“The War of the Worlds (1898)”, ooit gepresenteerd als radio reportage, door Orson Welles in oktober 1940.

Massa’s  mensen die toen naar de reportage luisterden,

dachten dat het een rechtstreekse reportage was van echte feiten !

De (vijandige !) marsmannetjes zijn geland !!

Ze vallen onze aarde aan met bolvormige ruimte wapen tuigen !

er brak toen letterlijk paniek uit bij duizenden mensen !

Ongelooflijk hé, wat een radio reportage kan teweegbrengen ! 😯

Over dit historisch feit zijn later meerdere films (science fiction) gemaakt.

 

Het resultaat van de ongewone hoek waarin ik deze foto maakte,

deed me denken aan één van die Marsiaanse ruimtevaart tuigen 😀

Een bol op twee enorme benen en twee vuur & verderf spuitende wapenarmen 😎

 

 

 

 

 

Dat ik met spiegelingen graag experimenteer,

dat wisten jullie al 😉

Levend geworden ijzer kristal atomen die zich vermenigvuldigen door celdeling…

“It’s alive”, zou Mary Shelley (schrijfster van Frankenstein) uitroepen :mrgreen:

 

 

 

 

Deze ‘klassieke’ (HDR bewerking) benadering van het Atomium,

dient als bron om wat spiegelingen te maken. (de laatste 2 foto’s)

Hoe ik de spiegelingen, (vertikale en/of horizontale) heb gemaakt…

dat mag je zelf uitvissen 😎

 

Reflecteert

Het Atomium 

reflecteert het uitspansel

maar ook de aarde

 

 

 

 

De eerste spiegeling…

Het Atomium dat herboren wordt in een mythisch wezen,

een metaal wezen… een soort van transformer 😉

 

 

 

Deze tweede spiegeling is identiek aan de eerste…

alleen is de bovenstaande foto hier 180 graden gedraaid 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van het logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Atomium bollen en spiegeling fantasie fotografie

én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Dit logje krijgt nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer hé laughing

 

Salukes,

Dirk