Sneeuwklokjes enzo

Van de ijskristallen en Afrikaanse maskerboom thema’s
gaan we weer naar een totaal andere wereld…
Welke wereld ?? Maar dat kon je al raden zeker ? 😇
Soms zijn er een paar uurtjes dat het niet regent,
dat er geen storm boven ons raast, dat er geen mist is…
Van die héél zeldzame uurtjes moet ik als fotograaf profiteren
om de eerste lentebloemekes én eventueel de eerste insecten
in mijn macro lens te ‘vangen’.

De camera is de Sony A7R2 ,
de lens is de manuele Laowa 100mm f/2,8 2:1
Om de zachtheid in de achtergrond van mijn macro foto’s
te versterken én om tegelijk eventuele storende objecten
in de achtergrond af te zwakken, heb ik zoals je kan zien in de foto hieronder,
doorzichtige tape geplakt op de zonnekap van de lens.

De plakband kan je willekeurig ramdom plakken,
als je het centrum van de zonnekap maar vrijhoud van tape.
Let wel op dat je de tape enkel op de Zonnekap aanbrengt,
NOOIT op het optische glas van je lens !!
Je kan deze plakband ook met een (rood,geel,groen,blauwe)
viltstift bijkleuren om leuke kleureffecten in je foto mee te maken.
Je kan ook een glazen filter op je lens schroeven
(een spotgoedkoop UV filtertje bijvoorbeeld)
en willekeurig vaseline smeren over de glazen filter.
Het vaseline effect is min of meer gelijk aan deze ‘plakband methode 🙃)
De vaseline kan je ook vermengen met transparante ecoline inkt…
De mogelijkheden zijn eigenlijk eindeloos 🤗

Maar daarover later meer…
Vandaag beperk ik me tot het “simpelweg” afplakken van de zonnekap.

Alle volgende foto’s laten duidelijk de heel zachte achtergrond
zien die gemaakt wordt door deze tape.
Alleen het centrum van de foto is scherp…






Zoals je ziet is het centrum van de foto scherp
en worden alle ‘drukke’ elementen in de achtergrond “verzacht” door de tape.
De eerste sneeuwklokjes zien geeft toch een heerlijk lentegevoel hé ? 😎





Het is heerlijk om weer buiten in de natuur te kunnen fotograferen ! 🤗




Het warme licht in de achtergrond komt van een Lime Cube LC-V2 daglicht led
lampje, hier met het (gratis !) meegeleverd Warm_Level3 filtertje én het
(ook gratis meegeleverd !) licht diffusertje.






Ergens in een ooghoek zag ik een beweging…
Een klein springspinnetje kwam zien wat ik aan het doen was 🧐





Alle foto’s zijn natuurlijk uit de vrije hand gemaakt…
Hier met een statief werken zou echt niet te doen zijn.
Het scherptepunt in alle foto’s is gemaakt dmv focuspeaking,
omdat de Laowa lens een 100% mechanische lens en bijgevolg géén
autofocus heeft. Maar dat stoort me niet,
omdat een macro fotograaf bijna nooit met autofocus werkt.🤭






Deze foto gaf ik als titel: De Vlucht Van De Spin
Zie je het spinnetje nog ? 😉🕷🕸





Je houd het niet voor mogelijk…
maar een klein minuutje later kwam hetzelfde (?) spinnetje weer zomaar poseren 🤠
Voor een macro fotograaf zijn dit YESS momentjes hoor 😍





Het kleine Lime Cube LC-V2 daglicht led lampje is heel handig in de natuur.
Je kan de lichtsterkte traploos instellen en het licht warmer en/of diffuser zetten.
1 opgeladen lampje kan ongeveer 50minuten schijnen. En als het nodig is,
dan gebruik je een powerbank en kan je er enkele uren verder mee werken.



Hier heb ik een ander led lampje gebruikt…
Een Cullmann CU Light V 220DL .
Dit lampje bevat 64 daglicht (5600 kelvin) Leds, de lichtsterkte kan je traploos instellen.
Dit lampje heeft ook 4 flitsshoe connectoren, wat heel handig is ‘in the field’ 🙂
Je kan een gekleurde filter folie over deze lamp leggen om de kleurtemperatuur
te veranderen. Voor de prijs moet je zeker niet laten… dit spot goedkoop lampje
heb ik ooit voor 2 of 3 tientjes gekocht !
Wat ik vooral heb geleerd in fotografie, is dat duur gerief niet meteen het beste is !
Als je wat uitkijkt en je goed informeert dan kan je héél goedkoop producten van
een heel redelijke kwaliteit kopen.
In een grijze februari namiddag kan je dat extra Led licht héél goed gebruiken hoor.
Het is ook heel handig dat je dit soort licht overal kan zetten, om zo meer diepte
te geven aan je foto’s.
Eén enkel (flits) licht van op de camera flitsschoen vind ik bijzonder lelijk…
Dat soort licht is echt plat en verminkt alle diepte in een foto.
Licht van links, rechts, boven of onder, of een mengeling ervan is altijd veel mooier.
Let wel, de 2 lampjes die ik hier bespreek zijn geen flitslampjes hé…
Je zet ze aan en ze blijven lichten… tot je ze weer uitzet of… de batterij plat is 😎

De belichting in deze foto vond goed meevallen…
De Cullmann stond ongeveer 25cm verder in het gras,
de lichtsterkte stond op 2/10 van het vermogen.
Een geel plastiek (wegwerp !) zakje over het lampje
gaf een warme kleur aan het grijze winter licht




Als je een paar uurtjes in het klamme vochtige moeras bos vertoeft,
dan verlang je wel naar een warme koffie en zachte pantoffels van thuis 😋
Maar een macro fotograaf blijft steeds uitkijken naar nieuwe mogelijkheden !
(als hij niet teveel kou heeft natuurlijk 🤫🤭…)
Op de metalen afsluiting van een automatisch werkend gemaal ,
vond ik hier mijn eerste Lieve Heers Beestje van 2022 ! 🐞
Heel bewust heb ik deze foto op wat afstand van het kevertje genomen.
Mijn bedoeling was om dit piepkleine kevertje,
ergens in onze onmetelijk grote wereld te plaatsen…
Er zijn miljarden extreme & prachtige macro’s van insecten te vinden …
Daar kan ik zeker niets beter meer aan toevoegen…
Maar van de andere kant zijn er miljarden insecten die hun weg reeds verloren zijn
door het onbezonnen ingrijpen van ons allen, Wij, de mens in onze natuur…🥶
Dat laatste gegeven wil ik graag met vet krijt onderstrepen in deze foto. 😥





Ondertussen wakkerde de wind weer aan en was de motregen terug…
Van die ijskoude druilerige motregen die alle restjes warmte uit je lijf zuigt, je kent dat wel…
Maar onderweg naar mijn warme huisje kwam ik dit super leuke geitje tegen !
Het bleef mekkeren tegen me, alsof het een gesprek met me wou maken 🤭
Dankzij Focus Peaking techniek kon ik supersnel de focus door heen de afsluiting van
kottekesdraad op de ogen van dit geitje zetten. Het witte sikje onder de muil
van dit beestje vond ik super schattig én tegelijk absurd én enorm grappig 😂
Zelfs in de winter regen moet je blijven proberen positief te denken hé ? 😋👍




Et voila, we zijn aan het eind van een eerste prille lente
en sneeuwklokjes 2022 logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn kijk op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het mooie wereldje van witte sneeuwklokjes ,
de eerste insecten en spring spinnetjes die ik heb gezien dit jaar ! 😎
én het gebruik van kleine, maar handige led lichtjes in macro fotografie

PS: de ‘reclame’ die ik hier maak voor de Cullmann en de Lume Cube led lampjes
is louter informatief, een extra meerwaarde die ik graag met mijn blog bezoekers
wil delen. Ik verdien hier echt geen € cent aan hoor . (zou het ook niet willen !)
De ervaring die ik heb met toestellen, tools, enz, deel ik gewoon graag met mijn bezoekers,
meer moet je daar niet achter zoeken 👍

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

Afrikaanse Tovenaar Boom

Tussen mijn vele ijskristal en andere vormen van ijs logjes
is het weer hoogtijd dat ik met mijn log-thema weer een totaal
andere & onverwachte richting insla
Hoe kom ik op dat idee van een Afrikaanse Tovenaar Boom ?
Wel… ik zal het je graag uitleggen 😊
Wees gezeten… Koffie, biertje , thee of liever iets fris ?
Zit je goed ? 🤗
Dan zal ik je vertellen hoe ik op dit ongewone 📷idee kwam… 🙃

Enkele dagen geleden zag ik op de blog van Harrie Nijland
een uitzonderlijk mooie foto verschijnen,
de foto is getiteld “The Dead Horse” !
Harrie is heel zeker een verdienstelijk fotograaf,
iemand die ik nu toch al een hele tijd “volg”,
zijn foto’s vind ik meestal goed tot zeer goed.

Maar zijn “The Dead Horse” serie vind ik uitzonderlijk goed !

Bij het doorbladeren van de foto’s op Harrie’s foto blog,
dacht ik er aan dat ik een paar maand geleden ook
foto’s in die richting had gemaakt in het moeras hij bij ons…
Oeroude wilgen, die in hun ruigheid en gebarsten schors,
iets onaards en barbaars uitstraalden….
Bij één bepaalde boom ontdekte ik zelfs een Afrikaans masker ! 🤠
Twee houten ogen in een gescheurd masker bast …

Alle foto’s zijn gemaakt met de Sony A7r2, de lens is de mechanische
Laowa 100mmm f2,8 macro, waarbij ik plakband over de lenskap
opening had geplakt, om de randen van de foto te verzachten.
Alleen een klein stukje in het center van de foto is scherp,
de rest is wat waziger door de plastic tape.


Deze eerste foto heeft eigenlijk niks te maken met het thema van dit logje,
maar ik vind deze foto gewoon leuk om te publiceren 😋






Hier is het dan… !
Hét Afrikaans masker !
Gebarsten hout, verweerd en uitgedroogd…
Twee ogen waar ooit een tak uitgroeide….
Het was gewoon een oude, zieke boom,
maar de vorm van het Afrikaans Tovenaar Masker dat ik erin herkende,
vond ik fascinerend ! Hier kon ik meer mee doen ! 😍





Het was in de vooravond,
Doorheen het moeras bosje scheen een lichtstraaltje van de dalende zon
over de Afrikaanse Masker Boom…
Of was dit een lichtstraaltje uit mijn klein Lume Cube LC-V2 Ledlampje ??
Rarara 😋😇






(ongeveer) dezelfde foto als hierboven,
maar hier heb ik een (1 single) HDR bewerking toegepast op de foto,
de kleuren krijgen daardoor een boost en zijn veel levendiger vind ik.






Een zwart/wit omzetting van de HDR bewerking…
De ogen van het “masker” krijgen nu iets van dreiging…
vind je ook niet ?






Van de HDR bewerking in de vorige kleur foto,
heb ik tenslotte nog een Orton filter bewerking op losgelaten.
De kleuren zijn nog meer gesatureerd,
heel het Tovenaar masker krijgt iets vrolijk Afrikaans kleurtje 🧐






In de 3 volgende foto’s ga ik nog een stapje verder …
Hier maak ik vooral gebruik van de NIK tools kit voor Photohop.
Deze fantastische toolkit heb ik enkele jaren geleden gratis kunnen downloaden
bij Google én ze werkt nog steeds naar behoren 🙂
Hier heb ik op de originele foto (zie boven in dit logje) een Midnight
filter uit de NIK tools gebruikt. Als je de parameters op de juiste manier
gebruikt en het filter resultaat op 20 of 25% laat doorwegen,
dan krijg je zoiets als dit…
Hetzelfde beeld, maar met een ‘dark’ sfeertje…





Op de vorige foto heb ik weer de NIK tool filter HDR toegepast…
Om het ‘dark’ sfeertje wat te benadrukken.





Om het geheel nog veel meer ‘dark’ te maken,
heb ik op de 2 vorige bewerkingen de Orton action losgelaten…
De licht-laag in deze Orton filter heb ik echter met 50% geminderd,
zodat de contrasten veel minder sterk worden.
Ik was op zoek naar een lekker dreigend sfeertje…
én heb dat in deze foto bewerking gevonden denk ik 🙂





Et voila, we zijn aan het eind van dit “Afrikaanse Tovenaar Boom” logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “andere” kijk op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare wereldje der fantasie
waar ik op zoek ga naar ongewone dingen in ons alledaagse wereldje.
Leuke, ongewone dingen die je aan iets anders doen denken…

PS: Toen ik verleden week nog eens terug ging naar de locatie van de
Afrikaanse Tovenaar Boom, zag ik dat heel dat stukje oud bos
was afgezaagd en vermalen tot houtsnippers…
Het kan verkeren zei Bredero…
Dan ga ik gewoon verder op zoek hé ? 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom !

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé 😉

Met vriendelijke groetjes,
Dirk

Winterse Druppeltjes (deel 2)

Van de imposante grootsheid in IJsland,
verkassen we terug eens naar het piepkleine, het ongrijpbare…
het bijna onzichtbare wereldje van de macro fotografie.
Het eerste deel van dit logje publiceerde ik op 10 juni dit jaar…
Alle foto’s zijn nog steeds gemaakt met de Sony A7R2
én de 100% manuele Laowa 100mm f2,8 macro lens.
De fotoshoot locatie is zoals gewoonte…
Onze wilde wintertuin 😁

Mijn zelf in elkaar gelast én zelf gesmeed ijzeren tuinpoort,
heeft duidelijk weer een schuurbeurt én een likje verf nodig ! 😎
Maar ik zag er 2 gezichtjes in…
Links een zoen mondje en rechts een ondeugend snoetje bij de druppel 😋
De gaatjes van de ‘poeprivettekes‘ zijn de oogjes …
poeprivettekes” zijn blindklinknagels, poprivetten, popnagels in een meer beschaafde taal 😁






Druppeltjes zijn net kleine lensjes…
Een druppeltje vergroot het onderliggende van waar het zich bevind.
Dat is simpele optica en natuurkunde,
maar dat fenomeen blijft me steeds verwonderen !😉





Deze fotoshoot deed ik 14/01/2021, putje winter dus…
Het was mistig en dus redelijk donker buiten…
Om redelijk scherpte foto’s te maken moest ik de iso van 100 naar 640 tot 1600 zetten,
om min of meer aanvaardbare sluitertijden te verkrijgen. Flitsen wou ik niet doen…
De beweging reductie van de Sony camera kan tot 1/10sec redelijk aan.
Bij 0,5 sec openingstijd word het kantje boordje…
Het was dus balanceren op de slappe koord,
maar juist dàt maakt dit soort fotografie nu juist uitdagend om te doen 😋





Als snel ging ik op zoek naar ‘minimalisme’ in mijn foto’s …
Het winters klimop struikgewas langs de schoolmuur (we hebben een school als gebuur)
zorgde voor leuke modellen 😊






Twee piepkleine druppeltjes,
gevangen in piepkleine, losgeraakte wortel takjes van de klimop.
Hier heb ik met de diagonaal én de regel van derden gespeeld
om de compositie in evenwicht te brengen.





In het piepkleine macrowereldje zie je soms dingen,
die je bijna niet kan zien met het blote oog !
Dit druppeltje was hoop en al 0,7mm groot,
er stond een licht briesje zodat heel het klimop struikgewas constant bewoog…
Van de meer dan 20 foto’s die ik ervan heb geshoot vind ik deze foto
de meest aanvaardbare (alhoewel die nog niet scherp genoeg is naar mijn zin !)
Wat ik wil zeggen …. Macro fotografie is zalig om te doen, je verlegd steeds je grenzen
Maar soms moet je keihard ‘werken’ om een min of meer aanvaardbare
foto op te leveren …
En juist dat maakt macro dan ook weer verdomd interessant om te doen 😁😋






Deze druppeltjes zijn echt petieterig klein !
Met het blote oog zijn ze amper zichtbaar…
De uitdaging is er !
En wat een YESS gevoel als je foto scherp is op plaats die je wilt 🤗






Nog een “herkansing” van de foto (hier 2 foto’s terug)…
Het geheel nu bekeken vanonder een “scherpere” hoek.
Nu werk ik in de 2:1 macro verhouding, dat wil zeggen dat de ook scherptediepte
extreem klein word. Omdat er niet veel licht was moest de lens open tot f2,8,
de iso op 1600. Daar kon ik nog juist 1/200s sluitertijd uitpersen 😎
Het voelt echt aan als schilderen met je lens 😋






Een oude én lelijke rozenstruik naast ons huis…
Als je de struik in zijn geheel bekijkt is die indruk inderdaad zo.
maar als je dan in de details gaat kijken,
dan ontmoet je schoonheid, verrassingen, nieuwe levensbronnen …😊
Mooi toch ?






Hetzelfde sneeuwklokje als in mijn vorig (Winterse Druppeljes) logje,
zelfde kijkhoek en zelfde settings,
maar hier kwam toen een streepje extra zonlicht toen de nevels en mist wegdreven !
Licht… meer heeft een fotograaf niet nodig om blij te zijn 🤗






Et voila, we zijn aan het eind van een Winterse Druppeltjes (Deel 2)
macro logje gekomen.
‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,
mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine druppeltjes

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! 🤗

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel weer over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé ❓


Groetjes, Dirk

Mijn macro werk-methode workshop

Zoals ik in het vorig Mierenboerderij logje had beloofd,
probeer ik vandaag met woord én beeld uit te leggen,
hoe ik in slechte lichtomstandigheden, er in slaag
om toch min of meer aanvaardbare macro’s te maken !

Het is geen geluk hebben met het aanwezige licht hoor…
Het is manueel werken om dat aanwezig licht zo mooi mogelijk te maken !
En dit alles met een minimum investering aan foto uitrusting !

In dit logje werk ik niet met insecten, omdat het buiten pijpenstelen regent… 🙄
Het principe waar mijn ‘werkgang’ om draait is heel simpel !
Licht, licht en nog eens licht !
Om een goede foto te maken heeft een fotograaf goed en mooi licht nodig.
Als er geen mooi licht, dan moet de fotograaf dat licht zelf maken !
Is dat simpel ? eigenlijk wel ja… Lees & kijk maar verder :mrgreen:
Jullie kennen ongetwijfeld de driehoek relatie van het licht in fotografie,
de verhouding van 3 parameters : ISO, Sluitertijd én het Diafragma.
Deze 3 parameters gaan we lekker zelf bepalen !
dat geeft ons als fotograaf een enorme vrijheid !
(je zal dat later in dit workshopje wel inzien hoor)

Ten eerste: We vertrouwen NIET op de berekeningen van een computer …
(beschouw je camera gerust als een geavanceerde computer ! dat is dat ding ook,
maar een computer kan niet omgaan met gevoelens van ons, mensen…)
We gaan de camera dus instellen naar ons gevoel !

Hoe doen we dat ??

Ten eerste: Zet je camera én je lens op de M van Manueel !
(Noot: Hier werk ik met een 100% manuele Laowa 60mm macro lens,
dus ik hoef de lens niet op Manueel te zetten, omdat ze altijd Manueel is 😎 )
De licht correctie, die laat ik meestal staan op NUL ( zie de draai schijf onderaan)
Btw, deze camera (Sony A7 R2) heb ik 2dehands gekocht voor een fractie van de nieuwprijs ooit…






Dan zet je de ISO “vast” op ISO 100
Als je auto ISO settings van 100 tot 1000 ofzo (of iets anders) hebt, zet dat ding uit
en ga voor ISO100 en niets anders !






Zet de sluitertijd op 1/250s , je kan variaties maken tot 1/200 als het nodig is,
afhankelijk van het licht dat je nodig hebt.

Als je een systeem camera hebt, dan schakel je NU Focus Peaking in !
Focus Peaking geeft aan waar de SCHERPTE van je lens zich bevind.
Dat is verdomd handig om de scherpte van je foto te bepalen !

Bij spiegelreflex camera’s is Focus Peaking iets onbekend,
maar Canon fotografen kunnen toch nog gebruik maken van de subtiele
hackers tool ‘Magic Lantern’, om Focus Peaking toch nog met hun spiegelreflex
te gebruiken ! Meer info over Magic Lantern vind je hier

De rode lijntjes geven aan waar de scherpte van je foto is !
Als je aan je focusring (scherptestelling) draait, zie je de rode lijntjes veranderen …

De scherptediepte (Het diafragma), bepaalt het niveau van scherptediepte,
hoe lager het diafragma, hoe minder scherptediepte,
hoe hoger het diafragma, hoe meer scherptediepte,
maar er zijn grenzen aan de scherptediepte, diffractie komt soms om de hoek kijken…
Het komt er steeds op aan om de Gulden Fofografie Middenweg te bewandelen !






Nog meer voorbeeldjes van Focus Peaking…
Waar je rode lijntjes ziet, daar zit de scherpte van je foto
Een foto van de achterkant van een Cullmann led lampje)






Nog een laatste voorbeeldje van Focus Peaking…

Wat ik meestal doe, is kijkend, ofwel in het uitklapbaar schermpje, of in de zoeker (die hetzelfde beeld geeft)
met de camera, dan heel langzaam dichterbij te komen, tot de rode Focus peaking lijntjes optimaal zijn,
optimaal, op het punt , daar waar ik de focus wil !
Op dat ultieme scherpte moment klik ik de sluiter dicht en maak de foto !

Btw: Als je kleurenblind bent, dan kan je de Focus Peaking kleurtjes blauw, geel of groen maken…
Als dat niet handig is hé ? 😎






De ISO hebben we al gehad,
De sluitertijd is op 1/250s tot 1/200s…
Wat ons nog rest is de derde speler in de fotografie driehoek…
Het LICHT !
Voor het licht gebruik in een goedkope modale flitser én een flitslicht diffuser
Onderstaande foto geeft een voorbeeld van zo’n flits diffuser
(Maar je kan er ook zelf eentje maken uit een witte plastic melkfles ofzo…)






Een voorbeeld van camera, lens én flitsdiffuser erover geschoven.
De hoeveelheid licht uit de flitser is heel belangrijk !
De hoeveelheid licht die we nodig hebben om ons onderwerp perfect te belichten,
is het licht dat we zelf in de hand hebben !
Daarom moet je de flits op de M van Manueel zetten !
Zodat je zelf kan bepalen hoeveel licht je wil hebben 😎
Hieronder leg ik uit hoe je de flits Manueel instelt …






Een flitser kan je instellen op TTL (Trough The Lens <Door De Lens>) , op Slave of Master als je met meerdere flitsgroepen werkt, maar we houden het simpel…
We stellen de flits in op de M van Manueel.
De flitslicht intensiteit kan je daarna zelf instellen…
Hier zie je een spotgoedkoop NISI flitsertje van minder dan 100€ dat zijn werk naar behoren doet 😎






Omdat ik de laatste tijd meer werkte met een Meike Speedlite MK320,
wil ik je deze (spotgoedkope !) flitser ook tonen.
Maar vandaag heb ik de flits op de Sony flitsschoen geklikt, en het rechtervoetje brak af…
Vaarwel flitser dus 🙄 Spotgoedkoop is meestal duurkoop… Weer een lesje geleerd !
De flitslicht intensiteit kan je perfect instellen in de Manuele flits stand !
Hier heb ik het flitsvermogen ingesteld op 1/32 van het totaal vermogen.
Je kan naar 1/64 of 1/128 gaan als je minder licht wil hebben,
je bepaalt het zelf !






Of je kan naar 1/16 gaan, een verdubbeling van licht tov 1/32…
Soms is het nodig, soms dan weer niet…
Maar ik vind het heel belangrijk dat je weet dat je de intensiteit van het flitslicht
in enkele seconden naar je eigen hand kan zetten.






Als je echt veel licht nodig hebt (in een donker bos ofzo ?) dan kan je tot 1/4 gaan.
De flitslicht diffuser verzacht het flitslicht echt goed, maar reken erop dat je bij teveel aan licht je insecten/bloemen foto’s om zeep kan helpen. Vooral bij “gladde” insecten zoals kevers met ‘blinkende’ schilden moet je oppassen met teveel aan licht.
Zoals altijd speelt ervaring in het macro wereldje een grote rol !





‘k hoop dat je van mijn kleine Macro workshopje hebt genoten.
Misschien heb je wel iets bijgeleerd ?? 😉
Whatever dan ook, ik hoop dat sommige van mijn trouwe bezoekers
door dit workshop-logje goesting krijgen om verder te gaan
in hun ervaringen met het wonderbare macro wereldje 😎
Die mooie ervaringen zal ik ten tijde wel horen hé ? 😉

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom
Alvast een dikke merci voor je reactie  smile 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Vriendelijke groetjes, Dirk

Katjes en mosjes

in mijn vorige logjes heb ik veel macro’s gepubliceerd…
Dit logje gaat gewoon verder met… nog meer macro fotografie 😉
Deze keer niet in de Plantentuin, sneeuwklokjes,
ook geen lente bloemen of zo…

Vandaag gaat het over de lente katjes, stukjes mos op dode bomen.

De camera is de Sony A7R2.
De macro lens is de Laowa 100mm f2,8 2:1 macro.
Er zijn géén filters gebruikt, ook geen statief…
Het licht is natuurlijk zonlicht, de meeste foto’s zijn gemaakt
in de schaduwen van het moerasbosje in Sint Martens Bodegem.

Op dode bomen kan je prachtige mosjes vinden…
De één zijn dood, is de andere zijn brood,
in de natuur is dat een eeuwige constante !
Niets, maar dan ook niets gaat verloren !






Kleine katjes, die nog steeds groeien op afgesnoeide takken !
Wilgen zijn enorm taaie bomen !
Steek een wilgentak in de grond en een paar jaar later
heb je al een flinke boom 😎
Straffe toeren hé ? 😎






Elk jaar weer opnieuw is het een feest als de katjes er zijn 🙂
Om een zachte achtergrond te verkrijgen is het meestal
wat zoeken en rondkijken…
Je moet er gewoon voor zorgen dat er géén of bijna geen
andere takken in de nabijheid van je onderwerp groeien.
een afstand van 1/2 meter is meer dan voldoende als je kortbij
je onderwerp kan komen. De andere takjes in de nabijheid
van deze 4 katjes verdwijnen dan in een zalig waas van onscherpte !

Soms zie ik ‘natuur’ fotografen takjes wegknippen,
om een “betere” foto te maken…
Die dingen zal ik nooit doen !
Soms duw ik eens een in mijn zicht hangend takje uit de weg,
dan hang ik het takje ergens vast met behulp van een wasspeld ofzo,
maar nooit zal ik de natuur beschadigen, om een ‘mooiere?’ foto te maken !

Vier op een rij !






De prille lentezon van eind maart straalt een warme gloed
over de takken en de katjes in het moeras bosje.
Op deze manier fotograferen is zalig ! 😎







Ieder jaar weer opnieuw heb ik meer en meer respect voor de natuur,
als ik de kleine katjes kan bewonderen door een macro lens… 😎









De kleurenrijkdom van die petieterig kleine katjes is ongelooflijk hé ?






Dezelfde foto als hierboven,
maar hier heb ik een Orton action zijn werk laten doen…
Alles is verzacht, de kleuren zijn rijker, voller en iets meer gesatureerd.
Bij ervaring weet ik dat 50% van mijn teergeliefde bezoekers
de Orton bewerking niet graag ziet…
Maar de andere 50% van mijn teergeliefde bezoekers vinden het mooi 😎






Soms moet je in de schaduwen een streepje zonlicht laten spreken…
Eén klein straaltje mooi licht, kan een fotograaf héél gelukkig maken 😉






Om dit logje voor vandaag te beëindigen…
Bijna uitgebloeide katjes vind ik eigenlijk de mooiste katjes !
Het wondere kleine wereldje… 😉





Et voila, we zijn weer aan het eind van een lente macro logje gekomen

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn lente katjes macro fotografie !

Opmerkingen, commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing


Groetjes, Dirk

Een prille lente (deel 4)

In het derde deel van deze “Prille Lente” serie,
had ik jullie beloofd om wat meer uitleg te geven over hoe
je met een simpele truk je foto’s een ‘dromerig’ uitzicht kan geven.

Omdat belofte schuld maakt…

In de eerste drie foto’s in dit logje toon ik je wat de bedoeling is 😎
Men neme één doorzichtig (zelfs een gekleurd mag !) plastiek zakje.
Dit opengeknipt plastiek zakje bevestig je rond je lens
dmv een rekkertje (een elastiekje voor mijn Nederlandse bezoekers 😉 ),
zoals getoond in de eerste drie foto’s…

Hoe ver het zakje over het uiteinde van je lens eruit hangt of fladdert…
Dat bepaal je zelf !
Je mag zelfs met alcohol stiften willekeurige patronen tekenen
op het stukje plastiek zakje dat over je lens “hangt” 😎
The sky is the limit 😉


Het leuke van deze ‘techniek’ is de willekeurigheid van het
dromerig effect in je foto !
Er is geen beperking in deze spielerij techniek,
Macro, landschap, architectuur, portret… alles mag en kan 😉
Of je nu een macro, breedhoek, telelens hebt…
Zelfs met een pocket camera of een mobieltje kan je deze
plastic zakje spielerij techniek toepassen 😎

Waarom dit mini-workshopje ??
Omdat veel mensen in deze barre corona tijden
onverwacht veel extra tijd krijgen en niet goed weten hoe die tijd
zinvol in te vullen…
Misschien breng ik je wel op leuke ideetjes met dit mini workshop-logje ?? 😎


Het plastiek zakje slordig over de lens bevestigen met een rekkertje…
Meer is het echt niet 😉
(Het rekkertje mag ook een geel, rood of wit zijn hé 😎 )






Vooraanzicht. Het zakje mag echt over de lens fladderen, het kan géén kwaad !






Hoever het zakje over de lens hangt, dat bepaal je zelf !





Genoeg saaie theorie ! 😎


De randen van de foto zijn hier onscherp,
het sneeuwklokje in het midden is zelfs onscherp.
Dat komt omdat het plastiek zakje hier voor die onscherpte zorgt…
Ben je mee ? 😉





Als je de randen van het zakje wat meer openmaakt,
dan krijg je een mooie scherpte in het midden.
Er bestaan peperdure filters die ongeveer hetzelfde doen,
maar geef toe dat werken met zo’n eenvoudig plastiek zakje
veel leuker is om te doen 😉
De verbaasde blikken van toevallige passanten nam ik er graag bij :mrgreen:
Het (scherp in beeld) sneeuwklokje lijkt hier wel weg te vliegen !






Dat zacht, dromerig effect op je foto’s brengen,
een eindresultaat dat jezelf grotendeels in de hand hebt,
is echt wel leuk om uit te proberen 😎






Hier heb ik alleen het centrum van de lens vrijgehouden….






Als je het plastiek zakje wat verkreukeld,
dan verkrijg je willekeurige patronen en lijnen in je foto.
Zo fotograferen, voelt aan als schilderen met je lens 😎







Een mooi tafereeltje dat ik in een donker schaduwhoekje zag…
Hier heb ik het witte sneeuwklokje wat uitgelicht
met een diffuus gemaakt led lampje.
De rest van de foto is zalig onscherp gemaakt door het zakje 🙂






De fotografie mogelijkheden met dit zakje zijn eindeloos !
Je hebt géén Photoshop nodig én het is allemaal gratis 😉






Hoe meer kreukels je maakt in het zakje,
hoe willekeuriger de patronen zullen zijn.
Het is echt wel tof om dat allemaal uit te proberen 😎






Deze ‘techniek’ doet me wat denken aan de zalige flou foto’s
van de omstreden (in 2016 overleden) fotograaf David Hamilton,
een fotograaf die heel bekend was in de jaren 60 en 70.
David werkte met filters én ook met panty’s
die over de lens “gespannen” waren…
Deze technieken zijn nu ook zeker nog mogelijk
met onze moderne digitale camera’s !





Om dit logje voor vandaag te beëindigen …
Schilderen met de lens…
is dat niet dé droom van elke fotograaf ?? 😉





Et voila, we zijn weer aan het eind een vierde ‘Prille Lente’ macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op “Prille Lente” macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van de kleine sneeuwklokjes,

het eerste deugddoende lente zonnetje én gebruik maken van een plastic zakje 😉

Op dit thema zal ik in de toekomst nog wat verder borduren…
niet alleen macro, maar ook breedhoek, landschap fotografie is leuk
met een plastic zakje over de lens !

Vergeet niet het gebruikt plastic zakje nadien in de vuilbak te deponeren,
want in de natuur hoort het niet hé ! :mrgreen:

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend logje…

We zien dan nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 7)




Mijn blog verloopt niet echt volgens een vast patroon,
maar dat heb je heel zeker al opgemerkt 😎
Ik voel me goed bij een beetje georganiseerde chaos
én het scherpt de nieuwsgierigheid van mijn bezoekers wat aan 😉

De camera is nog steeds de Sony A7 R2 met de Laowa 100mm macro
De Exif data kan ik niet tonen, omdat de lens volledig manueel is
én bijgevolg géén technische informatie wegschrijft bij de foto.

Een klein klompje ijs is gesmolten in het ochtendzonnetje…
Een half uurtje later zal het water terug ijs worden !







Een klein dotje bevroren mosjes op een oude betonplaat…
In mijn ogen zijn het juweeltjes van moeder natuur én koning winter 😎







Een argeloos slakje dacht onderdak te krijgen in ons insecten hotel…
Het werd de allerlaatste nacht voor het beestje !
(Dat is er weer ééntje minder om onze viooltjes op te vreten ! 😉 )







Van dit klein stukje opgerolde bekaert geplastificieerde kottekes
draad heb ik veel plezier gehad !
Heel veel druppeltjes waar de zon in straalt zie je nu als bokeh cirkels !
De heel beperkte scherptediepte van een macrolens…
Daar kan je mee schilderen vind ik :mrgreen:







Een macro fotograaf heeft niet veel nodig om inspiratie te vinden 😎
Wat oude kottekesdraad, wat winters zonlicht en water druppeltjes…
méér moet het echt niet zijn 😉







De overgang van water naar ijs… Dat noemen ze ‘Bevriezen’…
Het is echt wel boeiend om de overgang van water naar ijs te fotograferen !
Het “groeiende” ijs, schrijft als het ware kronkelende lijntjes in die overgang …
De kleuren van de regenboog zie ik ook terug in de bokeh cirkels !
Macro fotografie is steeds weer de wereld opnieuw ontdekken ! 😎







Omdat ik ook ‘gek’ ben op de subtiele zachtheid van het “Orton” effect ,

heb ik hieronder een Orton bewerking op de vorige foto gemaakt…







Fotografie valt of staat met licht…
Iedere fotograaf is dan ook heel blij met mooi licht 😎
Bij deze foto van een simpel blad was ik dan ook heel blij
met het superzachte winterlicht 🙂







Terug aan de schapenweide…
Het groene gras én het warme licht van de lage winterzon,
zorgen voor een perfecte achtergrond voor de beroeste pinnekesdraad…







Een zwart/wit bewerking van dit mooie licht kon ik me echt niet laten !







Als afsluiter voor vandaag…
Twee stalen draadjes, bijeengehouden door wat groene draad,
wat warm én diffuus zonlicht
en wat ochtenddauw water…
Hoe mooi kan eenvoud wezen hé ? :mrgreen:






Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen.
(Deel 7 reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien dan wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

Groetjes, Dirk

Ochtendvorst macro fotografie (Deel 5)

Van de kleine sneeuwklokjes in het bos én het eerste prille lentezonnetje,

keren we terug naar begin januari 2019, toen het nog heerlijk winterweer

was en de natuur heerlijk was versierd met ijskristallen en rijp 😎

Onnodig je te vertellen dat ik me die winterse week enorm geamuseerd heb

in onze tuin en de schapenweide rechtover ons huis 😉

Een macro fotograaf heeft niet veel nodig om perfect gelukkig te zijn ! :mrgreen:

 

De overgebleven herfstblaadjes zijn kunstig versierd met piepkleine ijskristallen …

 

 

 

Dezelfde herfstblaadjes als in de vorige foto…

Alleen heb ik hier de NISI CloseUp filter op de 100mm macro lens geschroefd…

Je ziet heel duidelijk dat je met een closeup filter héél dichtbij kan komen !

Maar… (in fotografie is er altijd een ‘maar’ als je iets extra kan hebben… )

Met een CloseUp filter verkleint de scherptediepte enorm

én je moet heel precies focussen, anders is je foto onscherp (én waardeloos …)

Maar met enige oefening kom je al héél ver hoor !

Een statief(je) of een rijst/zand/bonen/enz zak om je camera te ondersteunen

kan heel zeker helpen als je geen vaste hand hebt.

 

 

 

Piepkleine mosjes, versierd met petieterig kleine ijskristalletjes, groeiden op wat oude boomschors…

De geel/groen/oranje stengeltjes die omhoogsteken zijn amper 3 tot 4 millimeter lang !

De NISI closeUp filter kan je bij dit soort macro fotografie heel goed gebruiken ! 😎

Een weetje:

Je hebt niet echt een macro lens nodig om een CloseUp filter te gebruiken,

een (goedkopere !) 18/200 of een 30/300mm lens kan evengoed het macro werk doen ! 😉

 

 

 

Het is altijd zalig om diep in het piepkleine macro wereldje te reizen vind ik 🙂

In het kleine wereldje van het macro gebied, kan je dingen zien die je anders nooit zal zien !

De héél kleine scherptediepte (amper een halve cm hier), verplicht je als fotograaf

om deze beperkte scherptediepte creatief  te gebruiken.

Het voelt dikwijls aan als schilderen met de lens :mrgreen:

 

 

 

Aan de andere kant van de schapenweide is een piepklein bosje…

Een wit-berijpte struik trok mijn aandacht,

zeker op hét moment dat de zon er een straaltje licht over streelde… 😎

 

 

 

 

Verdroogde herfstblaadjes én wat smeltend ijs in mooi ochtend licht…

Het zijn die kleine natuur juweeltjes waar ik graag van mag genieten 😉

 

 

 

 

Soms zie je echt mooie tafereeltjes opduikelen !

Het geheel is in het echt misschien 5cm breed,

maar nergens staat geschreven dat pure schoonheid groot moet zijn hé ? 😎

Wat stijlvol, bevroren spinrag draadjes in een heel mooi winter zonnetje…

Samen vormen ze een heerlijk kunstwerkje vind ik :mrgreen:

 

 

 

Dit logje sluit ik af met drie bewerkingen op dezelfde bron foto…

Het was ongeveer 16uur, begin januari 2019…

Het zonlicht werd heerlijk warm (geel en rood) !

De buitentemperatuur was ongeveer -5º,

waardoor deze mooie spinnenweb mooi bevroren was.

Er was géén wind, waardoor ik héél precies kon focussen :mrgreen:

Het was ook even zoeken naar de kijkhoek mét de warmste kleuren

én om de spinnenweb tegelijk mooi evenwijdig met de lens te krijgen…

Om een mooie foto te maken, mag je best wel wat moeite doen hé ? 😉

 

 

 

Omdat de bevroren spinnenweb zo duidelijk op de foto staat,

was ik benieuwd hoe een zwart/wit bewerking van dit tafereeltje er zou uitzien…

De kleurfoto draagt hier nog steeds mijn voorkeur…

Maar wat als ik een stapje verder ga ??

 

 

 

In dat stapje verder heb ik de foto uiteindelijk helemaal teruggebracht naar zijn pure essentie…

Namelijk, dé spinnenweb 🙂

De digitale doka is echt wel een fantastisch gereedschap ! 😉  :mrgreen:

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een Ochtendvorst macro logje gekomen. (Het 5de reeds !)

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn winterse ‘kijk’ op macro fotografie,

mijn “reis” doorheen het wonderbare & kleine wereldje van piepkleine ijskristallen

en de attributen in en rond de schapenweide afsluiting 😉

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast een dikke merci voor je bezoekje én bedankt voor je reactie ! :mrgreen:

 

Salukes, en graag tot weerzien in mijn volgend(e) logje(s)…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Herfst macro’s na een regenbui (Deel 3)

Van de “Speelse Spiegelingen” gaan we terug naar het kleine wereldje

van de macro fotografie.

Dat ik graag buiten foto’s maak ná een malse regenbui,

dat wist je al denk ik 😎

Met een macro lens wordt de natuur heel anders

dan dat je met je eigen ogen kan zien.

Met een macro lens kan je héél dichtbij komen,

maar met deze Laowa 100mm CA Dreamer macro lens,

kan je tot 2x meer korter komen dan een ‘gewone’ 100mm macro lens.

Ik geef ook in dit logje géén EXIF data, omdat deze lens een 100% mechanische lens is,

en geen EXIF data aan de camera doorgeeft.

 

Een kleine witte roos…

 

 

 

Een minuscuul klein druppeltje,

ik vind het kleine juweeltjes 😉

Meer en meer werk ik hier op een 1,5:1 tot 2:1 verhouding,

dat wil zeggen dat ik heel kortbij kan komen (1 of 2 cm’s ! )

De 13 afgeronde lamellen in het diafragma mechanisme,

zorgen voor een heerlijk zacht bokeh !

 

 

 

In onze rozenstruik, naast de ingang van ons huis,

willen nog wat rozen groeien…

De heel zachte nazomer én de veel te warme herfst

brengt heel wat bloemen en planten echt wel in de war…

Deze foto krijgt van mij “WinterRoos” als titel…

 

 

 

Wat experimenteren met de kijkhoek kan wonderen doen !

Een ander roosje dat nog wou blijven groeien in de komende winter

heb ik voorzichtig met een wasspeld aan een of ander takje

voor heel eventjes vastgeklemd.

Het geheel voelt nu aan als een min of meer diagonale compositie :mrgreen:

 

 

 

Hier heb ik het opgeschoten roosje van een totaal andere kant bekeken…

Links beneden zie ik een min of meer agressief roosje dat uit het niets opduikt !

Is het een alien of is het echt een roosje ?? 😉

Als fotograaf moet je nooit tevreden zijn met wat je “ziet”…

Er is meestal meer uit een foto te halen dan hetgeen wat je “ziet”…

 

 

 

Zelfde foto als de voorgaande,

maar dan in een zwart/wit bewerking.

De agressiviteit in het uit het niets opduikend wezentje

word in z/w versterkt vind ik 🙂

De Corona Predator strike back ! :mrgreen:

 

 

 

Terug naar de druppeltjes…

In deze foto zie je heel goed hoe de scherptediepte van een macrolens

afneemt naarmate de afstand tov het scherptepunt toeneemt…

Ik zou dat (deels) kunnen oplossen door het diafragma op f16 of meer te zetten,

maar dan is de achtergrond veel te druk (en dus heel lelijk)…

Macro fotografie is altijd een zalig overwegen wat je kan of niet kan 😎

 

 

 

 

Een minuscuul klein druppeltje,

de oppervlaktespanning van het water,

die het druppeltje nog héél even laat groots zijn !

In de winter vervloeken we het teveel aan water,

maar in de zomer smeken we erom :mrgreen:

 

 

 

Op de verhouding van 2:1 kom je echt héél dicht nabij…

Wat je ziet in deze foto is in werkelijkheid ongeveer 2 cm breed !

Dit takje is 2,5 tot 4 mm dik.

In deze fotoshoot had ik het groot geluk dat er geen zuchtje wind was !

Deze meterslange takken bewegen al bij het kleinste windje …

Wat geluk hebben met het weer is heel zeker belangrijk voor de macro fotograaf 😉

 

 

 

Om dit logje af te sluiten,

Een oud, afgebroken takje, dat een klein druppeltje draagt…

Wat ik zo leuk vind aan druppeltjes, is het gegeven dat ze ons

de wereld omgekeerd tonen 😎

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een  “na de regen” macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op de bloemekes macro fotografie,

en dat je van mijn (soms) technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk

Herfst macro’s na een regenbui (Deel 2)

Van de indrukwekkende schoonheid van IJsland,

keren we terug naar ons natgeregende Belgie 😎

In deel 1 van deze serie vertelde ik welke camera en lens ik gebruikte,

wel, dat is ondertussen nog niet veranderd 😉

 

Een macro fotograaf heeft echt niet veel nodig

om perfect gelukkig te zijn :mrgreen:

 

In ons voortuintje is een zomaar een struikje komen groeien…

Je moet maar durven hé ? 😎

In de lente en zomer draagt het struikje fris groen/gele blaadjes,

in de herfst worden ze heel diep rood.

Dankzij die wondermooie herfst kleuren,

heeft dat struikje ruimschoots zijn huishuur betaald 😉 😎

 

ISO 400 , f5,6 , 1/125s , 180mm , 0 EV

 

 

 

De rode besjes contrasteren altijd heel mooi met de geel/groene boomblaadjes…

Zeker na een malse regenbui 😎

 

ISO 400 , f5,6 , 1/500s , 180mm , 0 EV

 

 

 

Na een malse regenbui is de lucht heel zuiver,

het willekeurige patroon van opdrogende regendruppels boeit me…

Omdat een blad nooit perfect recht is, moet je altijd zoeken

naar een mooie compositie in het scherpstelvlak

(wat met macro heel miniem is)…

Ik kan de lens tot f8 of f10 dichtknijpen om meer scherptediepte te krijgen,

maar dan zou de achtergrond storend en opdringerig worden…

Fotografie en zeker macro fotografie is steeds wikken en wegen…

Als je ergens een voordeel hebt, moet je van de andere kant iets toegeven…

 

ISO 400 , f5,6 , 1/200s , 180mm , 0 EV

 

 

 

Dit heel diffuus belichte blaadje trok mijn aandacht…

ik zie er een of ander sprookjeswezen in met een hele lange neus,

een kleine mond en kin met een bijna gesloten oog :mrgreen:

Wat zie jij erin ? 😉

 

ISO 400 , f5,6 , 1/1600s , 180mm , 0 EV

 

 

 

De intussen bijna doorschijnende blaadjes van onze

Japanse kerselaar spelen een mooi spel van licht en schaduw

 

ISO 400 , f5,6 , 1/1250s , 180mm , 0 EV

 

 

 

Mijn madam riep me binnen om even met iets te helpen…

Toen ik deze mooie druppeltjes zag op de grote vensterdeur die uitgeeft

op ons terras besloot ik om te veranderen van macro lens.

De 180mm van Canon eraf en de Laowa 100mm f2,8 CA-Dreamer, macro 2X erop.

Deze Laowa is een mechanische lens, ze geeft géén informatie mbt diafragma weer…

De Exif gegevens toon ik hier dus niet meer…

Maar deze lens heeft een diafragma mechaniek van 13 afgeronde lamellen,

wat garant staat voor een zijdezacht bokeh (achtergrond) !

Dat is echt goud waard hoor !  :mrgreen:

 

 

 

Nog wat dichterbij de druppeltjes gekomen, de macro verhouding op 1,5:1 gezet…

De achtergrond verdwijnt in een zalig mooi bokeh 😎

 

 

 

Terug buitengekomen, dit kleine witte roosje besloot op 10 oktober laatstleden

om nog een mooie witte roos te worden…

Helaas werd de eerste nachtvorst verleden week haar teveel…

 

 

 

Om dit logje te eindigen voor vandaag,

Deze twee witte roosjes,

in een drieluik van 3 verschillende eind bewerkingen op 1 foto…

 

Hoe ik tijdens vol daglicht, deze foto achtergrond zo donker krijg,

zonder photoshop gefoefel natuurlijk,

dat kan je HIER (her)lezen :mrgreen:

 

De eerste foto… de twee roosjes zoals ik ze zag door de lens…

 

 

 

De tweede foto,

een Orton bewerking van deze twee roosjes.

Het ongrijpbare onscherpte gevoel heeft wel iets vind ik… 😎

 

 

 

De laatste bewerking, een zwart/wit omzetting van de twee roosjes,

uitgewerkt met Silver van NIK tools (een keigoede addon in Photoshop).

Persoonlijk vind ik deze zwart/wit omzetting de betere foto in dit drieluik…

Wat vind jij ervan ?

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van een  “na de regen” macro logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn ‘kijk’ op de bloemekes macro fotografie,

en dat je van mijn (soms) technische uitleg iets mag meedragen :mrgreen:

 

Opmerkingen of commentaren zijn zoals steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie  smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in mijn volgend logje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben…

 

Dirk