Sneeuw in Beugem (Deel 3)

Héhé, ’t is alweer een tijdje geleden dat er hier nog iets bewoog hé ? 😎

Niet ongerust zijn hoor, we waren gewoon een poosje weg,

naar onze met een maand uitgestelde wandel/foto vakantie,

in de sneeuw én de zon van de Oostenrijkse bergen :mrgreen:

De foto’s die ik ginder heb gemaakt moet ik nog ‘bewerken’,

(we zijn van eergisteren terug thuis)

die Oostenrijkse berg-sneeuw foto’s zijn dus voor later eens 😉

 

Maar om in de sneeuw sfeer te blijven,

neem ik het blog draadje weer op bij “Sneeuw in Beugem”,

vandaag deel 3 dus  😀

 

 

In de middagzon

lijkt het land ingeslapen

door de sneeuw stilte

 

 

 

 

 

Een paar kilometers verder,

een van de mooiste stukjes natuur van ons dorpje,

in de schaduw van de eeuwenoude kerktoren

wandel je hier langs de meanderende beek

De vers gevallen sneeuw is zalig om te zien vind ik 😎

 

 

 

 

Hier staan we op 5 km (vogelvlucht) van Brussel …

Ongelooflijk hé ?

En toch is het waar 😎

 

 

 

 

 

Voetstappen knerpen

als ik sneeuw ijskristallen

plet onder mijn laars

 

 

 

 

Met een 24/70mm f2.8 kan je heel dichtbij komen,

kan je via een crop uitsnede bijna tot op het 1:1 macro vlak uitkomen.

Verdorde blaadjes, gevangen in de sneeuw en het zachte middaglicht…

In mijn ogen zijn het natuur juweeltjes !

 

 

 

 

 

Een met klimop begroeid tuinhuisje …

Wit besneeuwd , omringd en belaagd door takken en coniferen…

Het lijkt wel uit een sprookje te komen hé ? :mrgreen:

 

 

 

 

 

Kale boomtakken

beladen met verse sneeuw

in stilte kreunend

 

 

 

 

 

De prille middagzon kwam door de grijze wolken piepen…

Eindelijk !

Dit was het licht waarop ik gehoopt had

én gekregen heb 😆

 

 

 

 

Het dynamisch lichtbereik van de Fuji XH1 is fenomenaal goed vind ik !

De Fuji 24/70mm zoomlens is perfect voor die body.

Van het heldere wit  tot het bijna zwart in de schaduwen kan ik details zien :mrgreen:

Van de overgang van Canon naar Fuji heb ik nog geen seconde spijt gehad 😎

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

 

 

Een winterlandschap

overspoeld met warm zonlicht

sneeuwt witte stilte

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 3”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes van eigen kweek…

 

In de volgende logjes over de sneeuw in ons Beugem dorpje,

vertel ik nog meer van het zalig mooi zonlicht tijdens die namiddag

Maar dat is voor later eens :mrgreen:

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

 

Sneeuw in Beugem (Deel 2)

Zoals vermeld in de titel,

blijven we vandaag dicht bij huis.

We verlaten IJsland eventjes, om te genieten van de sneeuw in Beugem 😀

Nog steeds was ik gewapend met de Fuji X-H1 én het zalige 24/70mm f2,8 objectief.

Ondertussen was het opgehouden met sneeuwen, de hemel was redelijk blauw,

hier en daar gevuld met witte wolkenslierten.

Het wit was dus sterk vertegenwoordigd in het landschap.

Om de kleur wit, echt wit te houden, heb ik de lichtmeter van de Fuji

2 stops licht omhoog geschroefd.

De technische uitleg waarom die extra licht verhoging ,

kan je (her)lezen in mijn Sneeuw in Beugem (Deel 1) logje van 31/1/19

 

Als het juist is gestopt met sneeuwen,

dan kan je de verse sneeuw zien liggen op de boomtakken…

Dat vind ik geniet momentjes :mrgreen:

 

 

Winter boomtakken

beladen met verse sneeuw

ademen stilte

 

 

 

 

 

De boer heeft zijn schaapjes niet op het droge 🙂

 

 

 

 

Op het sneeuwtapijt is er een blauwe glans te zien,

het blauw van de hemel reflecteert op de sneeuw

 

 

 

 

Een wit sneeuw deken

laat boomtakken herleven

op laagjes stilte

 

 

 

 

Dit is de rand van het overstromingsgebied.

Er wordt al jaren geen onderhoud meer gedaan aan dit ‘moeras natuurgebied’.

Alles is overwoekerd, verwilderd, bij wijle soms lelijk,

maar de sneeuw bedekt alles met de witte mantel der liefde 😀

Nu krijgt de verwilderde overwoekering iets van magie, vind je niet ? :mrgreen:

 

 

 

 

Opgeschoten knotwilgen…

 

 

 

 

 

Hier was ik weer bij één van mijn favoriete plekjes.

Het waait hier meestal flink door, omdat je op een hoogte, een talud zit

en er kilometers lang niets anders is dan velden.

De wind heeft hier dus vrij spel,

de verse sneeuw is reeds grotendeels van de takken geblazen.

De sneeuw en het ijle blauw in de lucht maken dit plekje zalig mooi 😎

 

 

 

 

 

Links van vorige foto heb je de magie van de 4 of 6? bomen en een vlek coniferen…

Doordat het zonlicht gefilterd werd door wit,grijze wolken

was de blauwe reflectie op de sneeuw verdwenen en was de sneeuw terug maagdelijk wit.

In mijn ogen is dit een zalig mooi plekje,

waar ik een 4 seizoen foto collage ga van maken

 

 

 

 

Een zwart/wit bewerking waar ik de grenzen van de essentie opzoek…

Waar ik de ziel van dit landschap probeer te vinden

 

Minimalisme

herleid de witte wereld

naar zijn essentie

 

De 3 coniferen links van de bomen (in de foto hierboven),

Ze zijn al jaren verwilderd en niet meer onderhouden

(De eigenaar ervan is een stokoude man…)

Maar die verloedering deert me niet,

ik vind dit plekje juist iets heel mooi uitstralen 😎

Als je tussen de struiken doorgaat,

dan zit je in eindeloze velden.

Een streepje middaglicht gaf me deze zalig licht ! :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

Het extra streepje middaglicht duurde maar een paar minuten,

maar dat was voor mij genoeg 😀

Bij dit soort fotografie sta ik telkens weer versteld

van het enorme dynamisch licht en kleurbereik van Fuji !

Wegen in de sneeuw…

 

 

Een streepje mooi licht

doet wonderbare dingen

met het sneeuw landschap

 

 

 

 

Om te eindigen voor vandaag…

Het licht veranderde, de lucht werd grijzer,

het blauw in de hemel werd kouder

Hier moest ik een stopje belichting minder zetten,

anders zou de foto overbelicht zijn.

Nu blijft de sneeuw zijn natuurlijke kleur behouden

en is de witbalans weer dik in orde 😎

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn “Sneeuw fotografie in Beugem Deel 2”,

én uiteraard de haiku winter poëzie woordjes uit eigen kweek…

 

In de volgende logjes over de sneeuw in ons Beugem dorpje,

vertel ik van zalig mooi zonlicht tijdens die namiddag

Maar dat is voor later eens :mrgreen:

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Herfst

Vandaag blijven we dicht bij huis (dat mag ook eens hé 😀 )

In je eigen woonomgeving is ook veel te zien en te beleven, wees maar zeker !

De lange hete zomer heeft ervoor gezorgd dat de herfst alsmaar later kwam…

Maar eindelijk kwam hij toch nog langs … De lang verwachte herfst :mrgreen:

 

De herfst met zijn warme kleurentapijt heeft me altijd kunnen bekoren.

Als je ons dorpje (Sint Martens Bodegem) verlaat, richting Ternat, Sint Ulriks Kapelle,

dan kom je in een groot moeras terecht. Dit gebied dient als overstromingsgebied

Het is een paradijsje voor de natuur en macro fotograaf…

Kom je mee ? We duiken het moeras in :mrgreen:

 

Waarom verkleuren en verdorren de blaadjes van de bomen in de herfst ?

Wel, om te kunnen groeien, hebben planten zonlicht, voedingsstoffen en water nodig.

De voedingsstoffen en het water halen ze uit de grond, het zonlicht vangen ze op met hun bladeren.

Om zonlicht te kunnen opnemen, gebruiken de bladeren het chemische product chlorofyl

(wat in het Nederlands ook bladgroen wordt genoemd)

Chlorofyl zet het zonlicht om in bouwstoffen (suikers) die,

bomen, planten, bloemen, zaadjes nodig hebben om te groeien.

Dit proces heet fotosynthese.

 

In de winter zijn de omstandigheden minder comfortabel…

De dagen zijn korter, het wordt kouder en er is minder zonlicht.

 Als het erg koud wordt en het vriest, kunnen de bladeren (én de boom) beschadigd raken !

Daarom breken planten en bomen de chlorofyl terug af

om de voedingsstoffen eruit te halen en te bewaren in hun wortels,

die beschermd zijn tegen de koude.

Naargelang de planten het chlorofyl afbreken, verliezen de bladeren hun groene kleur.

Wat overblijft zijn andere chemische stoffen die we normaal gezien niet zien.

De belangrijkste stof daarvan heet carotenoïde (dat is de stof die wortels oranje maakt)

Afhankelijk van de stoffen die te vinden zijn in de bladeren,

kunnen ze verschillende tinten geel, oranje of zelfs rood krijgen.

Die chemische stoffen bevatten geen voedingsstoffen,

dus neemt de plant de moeite niet om ze af te breken

en laat ze die gewoon in de bladeren zitten…

Eens alle chlorofyl eruit is gehaald, sterft het blad 😳 

Naarmate het uitdroogt, krijgt het blad een bruinige kleur en wordt het dor.

Tot het blad van de boom valt !

Einde blad verhaal…

 

Tot zover deze herfst lezing :mrgreen:

(Bron van deze lezing: Veel informatieve & geloofwaardige herfst bladzijden op Wiki)

 

Alle foto’s in dit logje zijn gemaakt met de Fuji 80mm macro lens én de Fuji XH1 camera.

Omgerekend naar full frame is dit een 120 macro lens (Crop factor = 1.5)

 

Als opener van dit logje…

Herfstblaadjes bieden Kobe, de spin een veilig onderkomen …

Je ziet Kobe niet, maar zijn spinragdraadjes wel 😉

 

 

 

 

 

 

Er zijn bomen die groen blijven…

Er zijn bomen die een winterslaapje doen…

 

 

Bladgeruis

Een blauwe herfstdag

bij het flauwste zuchtje wind

hoor je bladgeruis

 

 

 

 

 

De subtiel kleine scherptediepte van deze lens

is echt een plezier om mee te experimenteren 😀

De IBIS (In Body Image Stabilisatie) van de XH1 laat me toe,

om bij 1/20ste sec nog vlijmscherpe foto’s te maken !

De  overstap van Canon naar Fuji heb ik me nog geen seconde beklaagd 😉

 

 

 

 

 

Stof

 

Je kleuren sterven

Je blaadjes vergaan tot stof

je herfst komt eraan

 

 

 

 

 

De herfst is ook een zalig seizoen om te experimenteren met macro…

en zeker om met lijnen, vormen een interessante compositie te zoeken 🙂

Wat ik vooral probeer is te minimaliseren, weglaten wat weg mag

en dit natuurlijk niet in photoshop te doen, maar ter plaatse, “on the field” 😀

Gebruik makend van de heel minieme scherptediepte van de Fuji macrolens

vind ik veel dankbare herfst natuur  modellen :mrgreen:

Bij deze foto hing het blad 2.5 meter hoog aan een eenzaam takje…

De strak blauwe hemel zorgde voor een koude achtergrond,

De ondefiniëerbare vlekjes in het blauw (het bokeh) zijn takjes, blaadjes van de boom,

die wazig worden door de zalige onscherpte van de lens 😛

 

 

 

 

 

 

Wintereten voor de vogeltjes…

Hier protesteerde de automatisch scherpstelling van de camera !

Het systeem bleef maar zoeken (hunten) naar een scherptepunt…

Dan maar overschakelen naar manuele scherpstelling, dmv de focus peaking techniek !

Hier zie je goed hoe miniem de scherptediepte is op f2.8… 😉

 

 

 

 

 

De rode besjes bleven me bekoren

ik vond deze kleintjes wel fotogeniek !

In het gele voor-avondrood contrasteerden ze heel mooi met hun fel rode kleur

De 80mm fuji macro lens had ik die dag voor de eerste maal gebruikt

en was direct verliefd op dit zalig lensje met veel belovende mogelijkheden 😀

 

 

 

 

 

Zweven

Een stervend boom blad

droomt nog even van bladgroen

tot het gaat zweeee…ven

 

 

 

 

 

Herfst tint

 

De avond zon straalt

warm gekleurd met herfst tinten

door het stille bos

 

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst én herfstlicht fotografie

én uiteraard de haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk