IJsland 2019 – Deel 4

Het coronavirus is in het land en we hebben het geweten, amai ni !

Veel evenementen waar we normaal gezien naartoe gingen,

een oud leerlingen reünie , PhotoDays 2020 zijn inmiddels afgelast en/of uitgesteld.

Een paar musea die we graag  zouden bezoeken zijn nu ook dicht…

Maar kom, extreme situaties vereisen nu eenmaal extreme maatregelen !

Mij ga je hierover niet horen klagen.

Behalve… onze overheid die halfslachtige maatregelen neemt, zoals:

In gemeente A mogen de scholen openblijven,

in gemeente B worden de scholen gesloten !

Als je ziek bent moet  je geneesheer je telefonisch onderzoeken

en dan een ziektebriefje voor  week doormailen of met de post.

Nu blijkt dat dit in strijd is met de GDPR wetgeving !

We leven hier blijkbaar in absurdistan !

Overheid, neem afdoende én federale beslissingen, iedereen gelijk voor de wet,

zonder smakeloze compromiekes (die onze politici goed kennen).

Doe gewoon jullie werk, waarvoor jullie heel rijkelijk betaald worden !

Meer vraag ik niet :mrgreen:

 

Zo, dat moest me ff van het hart …

 

Om wat van het doemdenken en coronavirusjes weg te gaan…

Wat dacht je van een 4de IJsland 2019 editie ? 😉

 

Het grootste export artikel van IJsland is… Water !

 

 

Een flink pak kilometers verder, aan het gitzwarte strand van Vic

In de verte, uiterst rechts zie je de ‘tand van Odin’

 

 

 

 

Bij deze foto heb ik de voorgrond erbij betrokken,

dat geeft een heel ander gevoel vind ik. 😎

De op het strand stromende golven zijn hier heel onvoorspelbaar

maar tegelijk heel indrukwekkend om te zien wanneer zo’n enorme golf

het strand instroomt.

 

Voor de techies: Om de voorgrond én tegelijk de achtergrond scherp te stellen,

maak ik meestal gebruik van de hyperfocale afstand.

Die kan je perfect instellen met een systeem camera.

De berekening van die afstand doe ik via een gratis app op mijn gsm.

die app noemt : ‘Dof Calculator’ waar DOF staat voor Depth Of Field

(Scherptediepte).  (Verkrijgbaar voor Android , ios)

 

 

 

Enkele honderden meters verder zie je lava gesteente…

De kleuren én de grillige gesmolten vormen van de lava

zijn heel indrukwekkend !

In mijn ogen is dit één van de ruwste én mooiste plekken in IJsland

 

 

 

Dezelfde locatie, een hoger standpunt levert een heel andere foto op.

Oranje, rood gele en blauwe rotsen…

Kan je me geloven, als ik zeg, dat ik verliefd ben op IJsland ? 😉

 

 

 

Nog steeds dezelfde locatie, gewoon 2 stappen naar achter gezet…

Btw, alle foto’s zijn gemaakt mét 1 of meer graduele grijsfilters,

een circulair polarisatie filter én alles natuurlijk op statief :wink;

 

 

 

Zelfde locatie als hierboven, maar dan 180 graden omgedraaid

Hier waan je je echt op een andere planeet hoor ! :mrgreen:

 

 

 

Zelfde positie, maar hier heb ik voor een vierkante uitsnede gekozen.

Dit kan je bij Fuji direct instellen op de camera zelf !  😎

 

 

 

Om dit logje voor vandaag te eindigen…

een ‘normale’ uitsnede (landschap mode) vanop dezelfde positie als

de 2 voorgaande foto’s. Gewoon om je aan te tonen hoe belangrijk de keuze van

een ‘uitsnede’ en/of kadrering kan zijn.

3 maal dezelfde positie met 3 verschillende uitsneden geven heel veel verschil hé ?

 

 

Et voila zie …

We zijn weer aan het eind van een IJsland 2019 foto logje (editie 4) gekomen …

 

‘k Hoop dat je tot nu toe genoten hebt van mijn IJsland 2019 fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, vragen enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast een dikke merci voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot weerzien in een volgende logje

Dirk

Het kleine wereldje…

Om te “bewijzen” dat we hier van uiterste houden,

reizen we van de ruige kust in IJsland,

terug naar de vredige rust en kalmte in ons bloemen en kruidentuintje,

hier te Dilbeek, Sint Martens Bodegem.

Dit jaar hebben we een experimentje gedaan met het CurryKruid (Helichrysum Italicum)

Dit plantje is niet eetbaar, maar het heeft mooie gele bloemekes,

die op de koop toe, ook nog fotogeniek zijn 🙂

Hier zijn de gele bloemekes nog niet open…

Als ze open bloeien, verspreiden ze een zalige curry (kerrie) geur :mrgreen:

Geen parfun of deo kan wedijveren met de geurtjes uit de keuken van ons moeder natuur 😀

 

Geuren

 

Curry bloemekes

zullen straks heerlijk geuren

als ze volgroeid zijn

 

 

 

Dat je bij macro fotografie een beperkte scherptediepte hebt,

dat had ik je al meer dan eens verteld hé.

Maar ook de omgeving, en zeker de hoek waaronder je de foto neemt,

is heel belangrijk !

Op voorgaande foto zie je onze curry plant,

met als achtergrond de groene stengels van margrieten en andere bloemen.

Bij de foto van onderstaande curry plant, heb ik een andere achtergrond gekozen,

namelijk de kant van onze lavendel struikjes.

Hier zie je bijna geen groen, maar meer blauw en zilvergrijs, tot bijna bruin.

Typische lavendel kleuren (van uitgebloemde, bijna verdorde lavendel struikjes).

 

 

 

 

Onze witte margrietjes zijn elk jaar van de partij !

En zoals elk jaar weer opnieuw, inspireren ze me 😀

Zeker als ze bezocht worden door talloze insecten…

 

Inspiratie

 

Witte margrieten

schenken me inspiratie

voor macro grafie

 

 

 

 

 

Het zijn niet alleen bijen of hommels die stuifmeel verspreiden hé…

Dit insect (ik vermoed dat het uit de supergrote vliegen-familie komt),

werkte dapper mee om het gele stuifmeel van de bloemekes te verspreiden !

Dit zijn momentjes in het kleine wereldje die ik diep koester…

Met een macrolens ontsluit, open je dat kleine wereldje voor een stukje

en kan je dingen zien, die je met het blote oog nooit kan zien 😀

Telkens weer kan ik daarvan genieten…

 

 

 

De ‘gewone huisvlieg’…

ook zij mag proeven van de lekkernijen die de witte margrietjes te bieden hebben 🙂

De onderkant van deze vlieg hangt ongetwijfeld vol stuifmeel dat daar blijft kleven

en zo verspreid ze ook het stuifmeel,

tot groot genoegen van de bloemekes 😀

Zo zie je… het geheel van ’t leven is heel complex…

Knip een piepklein schakeltje uit de vicieuze cirkel van het leven

en het geheel zal vroeg of laat instorten…

Zoals bij een ineenstortende muur waar de ene vallende steen,

de andere meesleurt in zijn val naar beneden…

 

 

 

 

 

Heel graag wil ik logje beëindigen met een “symbolische” foto…

De honingbij is heel bekend, de hardwerkende naarstige bij,

altijd in de weer !

De A.S.L.K had vroeger een rieten bijenkorf als symbool voor hun spaarzame nijverheid…

Wie weet dat nog ? 😀

 

Maar kom, de A.S.L.K is reeds geschiedenis geworden…

Wat ons rest, zijn de (resterende) honing bijen (+ hommels,+solitaire bijen familie ,enz…),

die elk jaar weer minder in aantal verschijnen ! 😦

Als onze bijen en aanverwanten, in de nevelen der geschiedenis verdwijnen,

dan is het voor ons, de mensen, minder dan 1 minuut voor 12 hoor…

Als het ooit zover komt… kom dan niet af met “wir haben es nicht gewusst” !

want dan is het al veel te laat…

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn bloemen & insect macro fotografie én haiku woordjes uit eigen kweek.

Dit logje krijgt zeker nog een vervolg hoor…

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp én wanneer hé laughing

 

Dirk