IJs in de velden

Tegen het miezerig druilerig regen weer van vandaag…

Daar is niets of niemand tegen bestand.

Mijn madam noemt dat ‘modderweer’ 😀

Cyclocross coureurs zullen dat wel zalig in de modder ploeteren weer vinden,

maar ik blijf liever binnen op zo’n kille natte grijze dagen  :mrgreen:

 

Weet je, eigenlijk heb ik heimwee,

heimwee naar die heerlijk gezonde diepvrieskoude dagen 😎

Met die vrieskoude ga ik graag de velden in,

gewapend met mijn 100mm macro lens.

In de oogst en de herfst trekken de boeren met hun zware tractoren

diepe sporen in de velden.

In het regenseizoen lopen deze sporen vol water en de eerste vrieskoude

maakt van deze plassen echt wel mooie ijs juweeltjes :mrgreen:

Met een beetje fantasie (daarvan heb ik voorraad genoeg liggen),

kan je er allerlei dingen in zien…

 

Ga je mee, de ijzige velden in (maar dan vanuit je knusse zetel 😎 )

 

Als opener, een lachende ijs nar…

 

 

 

 

 

In de onderste lagen van de plassen liggen vermorzelde plant restanten te rotten…

die zorgen voor methaan en allerlei vrijkomende bio gassen

die door de vrieskou, bevroren worden in hun vlucht naar boven.

 

Sterren

 

Je luchtbelletjes

zweven als myriaden

sterren naar boven

 

 

 

 

 

Is dit een detail foto van een alien ? 😉

een buitenaards wezen, dat zich heeft verstopt in de plas ?

Een reusachtig oog staart me grijnslachend aan…

Of is het gewoon bevroren water ? 😎

 

 

 

 

Sommige winter wandelaars bekeken me verbaasd,

toen ze me gebogen over die ijs plekken zagen staan en werken,

het statief in onmogelijke posities proberen duwen,

zonder het ijs te breken hé !

Het is meestal niet gemakkelijk om de camera net boven de plaats te krijgen

die je hebt gekozen als compositie en uitgangspunt.

Maar moeilijk gaat ook hé, hoe groter de uitdaging,

hoe groter de beloning zeg ik altijd 😀

Sommige mensen gingen verder, sommige kwamen eens kijken wat ik aan het doen was 🙂

Op zo’n onverwachte ontmoetingen leer je soms interessante, leuke mensen kennen.

Daar geniet ik altijd van :mrgreen:

 

Een simpele compositie, gebaseerd op de gulden snede

“Bevrijding uit het ijs” zou een titel kunnen zijn 😉

 

 

 

Soms had ik echt wel veel geluk…

Dit nestje ijskristallen vond ik onder een bevroren maisblad 😎

 

 

Rinkel

 

Die kristallijntjes

klinken rinkel getinkeld

als een schittering

 

 

 

 

Een ritssluiting gemaakt uit kristallijntjes…

Alleen ons moeder natuur kan zoiets waanzinnig geniaals bedenken :mrgreen:

 

 

 

Soms kan ik in het ijs vormen zien, herken ik bepaalde details,

die me doen denken aan het werk van een bepaalde kunstenaar.

De ijzige vormen hier onderaan brachten me tot bij Joan Miró

(Spaans kunstschilder, beeldhouwer, graficus en keramist én surrealist).

Wiki Link Miro

 

 

 

 

Om Miró eer te brengen met een eigen fantasie op een thema,

breng ik hier een horizontale spiegeling van bovenstaande ijsfoto.

Een misvormd Venetiaans masker,

is omring door zoenende, duwende of schaterlachende wezens…

In die zalige wereld van het surrealisme,

kan zelfs het leven op zich absurd zijn én is echt alles mogelijk 😎

 

 

 

Om dit ijzige logje te eindigen voor vandaag.

Een onbekende vogel soort, geboren in & uit het ijs

Zou dit een Cold Turkey kunnen zijn ? 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn eerste deel “ijs in de velden” fotografie.

én uiteraard de ijs haiku poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je reactie kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Herfst in Sint Martens Bodegem

De drukte en het geloop met de ‘feestdagen’ is weer eens achter de rug 🙂

En daar ben ik zeker niet kwaad voor !

Met de volgende kerst en nieuwjaar is de kans groot,

dat mijn madam en ikke ergens in de bergen van Oostenrijk zitten,

om daar te genieten van de zalige rust en de speciale sfeer ginder :mrgreen:

 

Maar dat is een zorg voor later…

Vandaag (tijdstip van deze fotoshoot: eind november 2018),

doen we de “4 beken” wandeling in ons dorpje, Sint Martens Bodegem.

Ik was gewapend met de fuji XH1 én de zalig lichte 100/400mm telelens 😀 .

Door de heel late winter en de slabakkende herfst kon je genieten tot eind

november van de herfstkleuren…

De 100/400mm telelens heeft een boterzacht bokeh en is daardoor

heel geschikt voor (pseudo) macro of de betere close-up fotografie.

 

Het late november namiddaglicht was zacht en warm,

ideaal om de herfstkleuren in te vangen :mrgreen:

 

 

 

 

 

Sterft

 

In het warme licht

van de herfst namiddag zon

sterft een boom blaadje

 

 

 

 

 

 

Het boterzachte bokeh dat de 100/400 lens maakt vind ik zalig ! Info Bokeh : Klik hier

In de onscherpte van de achtergrond ontstaan cirkels van licht :mrgreen:

 

 

 

 

Een stervend blad,

ooit was het groen en fris

Nu is het verdord en droog…

weldra vergaat het blad  tot humus

de immer weerkerende cyclus van leven en dood.

 

 

 

 

 

Tiens, wat doet deze porseleinen isolator in deze herfst fotografie serie ?

(hoor ik je denken 😎 )

Nu ja, ik vond het echt wel iets hebben…

Hoe piepkleine mosjes op dit steriele porselein kunnen overleven !

Ons moeder natuur heeft voor alles wel een oplossing hé ? 😉

 

 

 

 

 

Rietpluimen in ons voortuintje…

Dit zijn echte woekerplanten !

Een paar jaar geleden dacht ik dat ik ze helemaal uitgeroeid had…

als een riet-terminator ging ik te keer ! :mrgreen:

maar helaas pindakaas…

Verleden jaar groeiden ze gewoon terug ! De rakkers hé  😀

 

 

 

 

Onze Japanse  kerselaar is een bron van inspiratie voor mij 😎

In de lenze als de wit met roze bloesems bloeien

en in de herfst als de blaadjes rood & leerachtig worden.

In het warme licht van de herfst namiddag kleuren ze heel mooi vind ik.

Ik kan heel lang naar deze kleurenpracht kijken :mrgreen:

 

 

 

 

 

Moet een foto scherp zijn ?

Liefst wel hé, allee ja, meestal dan toch 😀

Maar soms, als ik een gevoel wil uitdrukken,

dan maak ik graag gebruik van de mooie onscherpte eigenschap

Deze foto (van struiken) heb ik heel bewust onscherp genomen

omdat ik ‘weg mijmeren, weg dromen‘ wou visualiseren  😉

 

 

 

 

 

 

Vermoeid

 

Je droge blaadjes

zijn vermoeid en verdorren

weldra sneeuwt het rood

 

 

 

 

 

Als afsluiter van vandaag…

Een rietpluimpje in de warme herfst avond zon.

De minuscule bokeh cirkels in de achtergrond zijn veroorzaakt door de telelens.

Bij sommige lenzen heb je 5 hoek of 6 hoek cirkels… (die vaak storend werken)

maar als  ik mooi ronde bokeh cirkels zie in de foto,

dan vertelt me dat veel over de uitmuntende lens kwaliteit  :mrgreen:

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen…

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn herfst én herfstlicht fotografie

én uiteraard de haiku herfst poëzie woordjes van eigen kweek…

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je commentaar smile !

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben én wanneer het verschijnt laughing

 

Dirk