Normandië – Étretat (Deel 9)

Het is me wat met al die sneeuw in Duitsland, Oostenrijk en noem maar op…

Normaal gezien vertrokken we deze ochtend naar Mittelberg, Oostenrijk,

voor onze jaarlijkse sneeuw-portie &  wandelvakantie.

Maar helaas ! Onze reis is nu met een maandje uitgesteld 😦

Alle bergwandelwegen zijn ginder dicht, wegens lawinegevaar…

de meeste ski-pistes zijn daar ook gesloten, wegens lawinegevaar…

Zelfs een paar grote hoofdwegen zijn afgesloten wegens lawine’s

en omver gevallen bomen…

Op sommige plaatsen ligt er bijna 4 meter sneeuw !!

Waar de wind de sneeuw opeenhoopt en blaast

zit de sneeuwhoogte tot aan de  dakgoot van de huizen !

De webcam’s van ginder geven ons hallucinante beelden !

Dus, blijven we liever nog wat veilig wachten in ons miezerig regenlandje,

tot het gebied ginder weer toegankelijk is :mrgreen:

Gelukkig konden we heel soepel en zonder onkosten onze reis omboeken

naar een later tijdstip !

 

Maar weet je wat ?

We gaan nog eens naar Frankrijk, naar Étretat in Normandië. :mrgreen:

 

Hoog boven de zee,

genieten we van het uitzicht op de ‘olifantenslurf’ van Étretat.

Een lekker briesje zilte zeewind verjaagd de kleffe zonnewarmte

Zalig 😎

 

 

 

 

Soms nodigt een foto me uit om er nog iets extra mee te doen 😉

Waarom zou ik dit ook niet spiegelen ?

Een krijtrots zeemonster rijst op uit de oceaan 😀

 

 

 

 

Die gele bloemen

brengen fleur in dat landschap

én in mijn foto

 

 

 

 

Op een gegeven moment ging ik bewust op zoek naar details in dit landschap,

details die ik kan gebruiken om er nadien spiegeling spielerijtjes mee te maken.

Het spreekt vanzelf dat niet alle foto’s geschikt waren voor mijn spiegel dingetjes

maar die ‘mislukte’ foto’s ga je hier niet zien hoor,

die zijn allang naar het digitale walhalla geknald 😎

Wat ik hier toon, is wat ik zelf de moeite waard vind natuurlijk 😀

Foto 1 als bron voor mijn spielerijtjes 😉

 

 

 

Ladies and gentleman,

may i present you :

The Battleship : Normandia !   Klik Hier: Tadaa !! 😆  :mrgreen:

 

 

 

Een gratis photoshop “action” die ik ooit eens van het net had geplukt,

maakt een puzzel van 56 stukken van mijn foto

’t is eens wat anders hé ? 😀

 

 

 

 

Hier lijkt het wel of ik in de lucht hang…

Niets is minder waar hoor !

Met een breedhoeklens op 16mm kan je veel van de foto wegsnijden

 

 

 

 

En weer had ik iets leuk gevonden om mee te spiegelen !

 

 

 

 

De eroderende krachten van de zee zijn immens hé !

Hoeveel eeuwen, millennia waren er nodig om deze ‘olifantslurf’

uit deze krijtrotsen uit te slijten ?

Dit plekje is speciaal gekozen, omdat je van hier, de andere slurf verderop

in het midden van deze slurf ziet opduiken.

 

 

 

 

 

Een zee van grasjes

zachtjes golvend in de wind

er krijst een zeemeeuw

 

 

 

 

 

Als we wat verder gaan wordt het uitzicht ook weer totaal anders.

De groene aanwassen die 2 foto’s geleden nog dichtbij waren,

zijn nu veraf.

Maar nieuwe elementen komen in het zicht !

Hier kan ik leuke dingen mee doen, dacht ik toen 😀

 

 

 

 

Om af te sluiten voor vandaag…

Na wat wegsnijden en kroppen kon ik een spiegeling maken,

die me best wel interessant leek.

Met als resultaat :

Een reusachtig zeemonster, krampachtig zwemmend,

komt uit de diepte der zeeën op ons af ! !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie,

de spiegeling spielerijtjes én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

Normandië – Étretat (Deel 8)

De laatste dagen was het weer niet echt om over naar huis te schrijven…

Wind, regen of ijskoud vochtig vriesweer…

Brrrr, dit soort guur winterweer mogen ze hebben hé 😥

 

Als het droog is en het vriest dat het kraakt of er ligt een dikke laag sneeuw,

dan kan je lekker buiten komen om te wandelen en te genieten :mrgreen:

Je moet dan natuurlijk warme winterkleding aantrekken hé 😆

 

Wat dacht je ervan om nog eens naar de warmte van Frankrijk te gaan ?

Naar Étretat in Normandië bijvoorbeeld  💡

Ga je mee ❓

 

Een zicht op een deel van Étretat

Boven op de krijtrotsen zie je duidelijk de kleine kapel én de stenen naald

die ik in “Étretat Deel 6” had besproken.

 

 

 

 

Toen ik me 180 graden omdraaide ,

zag ik net niet de beroemde olifant slurf van Étretat.

Die is nog verstopt achter de krijtrotsen (de sloeber 😀 )

De kleine witte en zwarte vlekjes boven op de krijtrotsen,

zijn mensen die boven op de krijtrotsen wandelen…

Om je een idee te geven van de indrukwekkende afmetingen van deze kust  :mrgreen:

 

 

 

 

 

 

De beroemde olifant slurf van Étretat !

De natuurelementen hebben tienduizenden jaren nodig gehad,

om dit uniek meesterwerk uit de krijtrotsen te beeldhouwen !

Het doet je wat als je daar boven staat

en kan genieten van dit magistraal uitzicht 😎

 

 

Slurf

De olifantslurf

uitgesleten in krijtrots

voelt indrukwekkend

 

 

 

 

 

 

De immer aanwezige brutaaltjes…

Zeemeeuwen zijn echt wel brutale diefjes & slimme rovers !

Als je niet oppast, stelen ze de boterham uit je hand 😀

(ik spreek uit ervaring… :mrgreen: )

Oppassen dus met deze rakkers in je buurt !

 

 

 

 

 

Bij deze foto zal je wel denken dat ik halsbrekende toeren heb uitgehaald

om deze foto te maken…

Echt niet hoor 😀

Hier stond ik super veilig op een dikke beton plaat,

met stevig verankerde ijzeren leuningen.

In Étretat  heb je echt wel ontelbare spectaculaire uitzichten !

 

 

 

 

 

Het  stadje Étretat,

veilig ingebed door krijtrotsen enerzijds

en talrijke heuvels anderzijds…

 

 

 

 

 

Eeuwen

Eenzame krijtrots,

hoeveel eeuwen kijk je al

naar de oceaan ?

 

 

 

 

 

 

Nog een foto als dimensie vergelijking…

Zie je dat kleine stipje, links boven op de rots ?

Dat is een mens zoals jij en ik…

Als je daar boven staat,

en je laat je gedachten wegwaaien in de zeewind…

dan voel je je echt wel nietig

in deze immense natuur !

 

 

 

 

 

Tussen foto nr 3 in dit logje en onderstaande foto,

zit ongeveer 1 uur klimmen, dalen wandeling (als je doorstapt)

Maar als fotograaf deed ik er een dikke 4 uur over 😀

Er was daar zoveel moois te zien dat ik om de haverklap bleef staan :mrgreen:

om te genieten én om foto’s te maken natuurlijk 😆

 

 

 

 

 

 

Compositie regeltjes zijn er niet voor niets…

Hier heb ik een klassieke “Regel van Derden” gebruikt om “rust” in de compositie te brengen.

De “Gulden snede” regel leunt heel kort tegen de “Regel van derden”

Maar wat is nu het verschil tussen de Gulden Snede én de Regel van Derden ?

Klik hier voor meer uitleg

 

 

 

 

 

Beneden gekomen, nog een blik over de oceaan om dit logje af te sluiten…

 

 

Golven

Op het kiezelstrand

zie ik de golven rollen

zeewind streelt mijn haar

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes van eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

 

 

 

 

IJSLAND – De omgeving van het vikingdorp bij Höfn (DEEL 56)

Het was me weer een drukke week… amai ni !

Mijn pc was naar de filistijnen geknald door een of ander smerig Russisch virus,

dat de controle op mijn machine gewoon overnam 👿

Maar dat is ondertussen weer geregeld !  😀

De C: \ schijf is succesvol geformatteerd en Linux Ubuntu is erop geinstalleerd.

Linux is een smak veiliger dan die gatenkaas die Windows eigenlijk is.

Èn bijkomend voordeel: Linux & alle onder Linux draaiende software is gratis :mrgreen:

Microsoft Office is vervangen door Libre Office (gratis) waar ik liever mee werk.

Later ga ik Gimp, RawTherapee en DarkTable eens uitproberen,

(dit zijn gratis Linux alternatieven voor Photoshop,ACR en Lightroom)

 

Voor Photoshop (en andere grafische componenten) heb ik een mini Mac besteld.

Het Mac operating system is Unix based (zoals Linux), dus ook heel veilig en stabiel.

Mijn schoonzoon heeft een Mac van ondertussen 10 jaar oud

en heeft er nog nooit een probleem mee gehad.

Zijn oude machine werkt zelfs rapper dan mijn (2 jaar oude) pc als hij photoshop draait !

Kan je nagaan hé, wat voor brol Windows eigenlijk is :mrgreen:

Mac en Linux, dat zit dus snor… 😎

 

Problemen met een pc is één…

Problemen met kinderen krijgen absolute voorrang natuurlijk…

De voornaamste zorg deze week was de gezondheid van ons kleinkind.

Ons kleine ukje van 7 maand heeft een ernstige vorm van rsv  (Respiratoir Syncytiaal virus).

Mijn vrouw en ik zijn om beurt gaan babysitten bij ons kleinkind,

om onze dochter en schoonzoon wat te ontzien…

Sinds donderdag krijgt ze (eindelijk !) medicijnen via aerosol

en gaat het al heel wat beter met haar 😎

Meer info over deze aandoening: RSV

 

Teergeliefde bezoek(st)er,

door al deze drukte had ik echt geen tijd meer over om jullie blogjes te bezoeken…

Maar dat haal ik later wel in 😉

 

Om te bekomen van al die emoties stel ik voor om nog maar eens naar IJsland te gaan 😀

Een frisse IJslandse wind opzoeken die alle zorgen weer wegblaast  😆

 

De kust nabij bij het vikingdorpje in Höfn is meestal in nevels gehuld…

 

 

 

 

Wist je dat het water van deze kustzee amper 20cm diep is ?

De ondergrond wordt constant verwarmd door vulkanische activiteit,

dit verklaart de eeuwige nevels rond deze immense bergketen,

die zomaar uit de Atlantische oceaan opduikt.

Soms staat deze immense vlakte helemaal droog…

 

Wat achtergrond info op volgende haiku:

Sleipnir is een achtbenige hengst uit de Noordse mythologie,

immens sterk en het snelste paard dat er bestaat.

Hij is het paard van Odin en droeg hem volgens de overlevering door de hemel en naar de onderwereld.

Sleipnir is het kind van Loki en Svadilfari.

 

Odin

Uit witte nevels

zie ik Odin opduiken

op zijn ros Sleipnir

 

 

 

 

 

IJsland kan heel guur zijn…

bizar en tegelijk ook ongelooflijk mooi !

Hier groeien alleen nog de meest taaie korstmossen

De rotsen hier zijn messscherp afgesleten door de eeuwig slijpende zand & gruis winden !

Hier moet je echt wel stevige laarzen hebben (militaire kistjes bij voorkeur)

Het desolate landschap heeft een diepe indruk in me achtergelaten…

Wie hier kan overleven, moet echt wel een taaie rakker zijn !

 

 

 

 

Het gegeven dat de IJslander fier en trots is op zijn/haar cultuur én hun ruige verleden,

voel ik leven in dit oude, verweerde houtsnijwerk…

De ruige schoonheid van het vulkanisch gesteente op de achtergrond,

onderstreept de IJslandse nationaliteit (in mijn ogen dan toch 🙂 )

 

 

 

 

 

 

Stoppelbaard

 

Ruige korstmossen

groeien als een stoppelbaard

op IJsland’s bergen

 

 

 

 

 

In een guur en bar klimaat overleven alleen de meest taaie wezens…

Hoe de natuur zich telkens weer aanpast aan de meest bizarre levens omstandigheden…

Daar heb ik een diep respect voor !

 

 

 

 

 

Het zwarte zand (van vulkanische oorsprong) vormt de bodem van deze ondiepe zee…

Soms komen er hele stukken land ‘drooog’ te liggen.

Dat levert heel interessante fotografie mogelijkheden op natuurlijk 😀

 

 

 

 

In deze extreme licht tegenstellingen van het puur wit op de schuimende golven

en het diepe zwart van het zand,

heeft de (auto) witbalans van de camera het echt wel moeilijk  😳

Hier moet je als fotograaf echt wel handmatig de witbalans corrigeren,

anders krijg je blauw of rood gras te zien  🙂

Maar ondertussen weten jullie al dat ik daar mijn hand niet meer voor omdraai hé  😆

 

 

 

 

 

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje (editie 56) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk de nederige haiku (of senryu) woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Normandië – Étretat (Deel 7)

In mijn vorig blogje vertoefden we nog in het verre IJsland

Maar vandaag keren we terug naar Normandië,

terug naar het kleine kuststadje Étretat.

Beide logjes hebben beiden lekker ruige regenwolken gemeen 😀

 

Naast het kerkje, rechts van Étretat (zie mijn vorig Normandië logje  Link naar kerkje )

heb je een panoramisch zicht op tientallen kilometers lange,

onherbergzame kiezelstranden.

Deze “stranden” zijn zorgvuldig afgeschermd voor de argeloze toerist.

Om de simpele reden dat het daar beneden levensgevaarlijk is !

Deze stranden liggen bezaaid met naar beneden gedonderde stukken krijtrots…

Als je zo’n zware knikker op je hoofd krijgt…

zeg dan maar vaarwel aan je leventje 😯

Een andere reden waarom je daar echt niet mag komen,

is het feit dat het zeewater daar bij eb of zelfs vloed lelijk én hard kan spoken !

Bij eb wordt je tegen de krijtrotsen gesmakt en letterlijk verpulverd,

bij vloed word je de oceaan in gesleurd…  😕

Reden te meer om braaf boven te blijven hé ,

en te genieten van het magistrale landschap 😀

 

 

 

 

Ik moet wel toegeven,

dat dit  fascinerend mooie landschap,

een vreemde aantrekkingskracht op me uitoefent

Voor natuur liefhebbers is dit een paradijs 😀

 

 

 

Een eenvoudige spiegeling van vorige foto,

levert me dit onwerkelijk plaatje op :mrgreen:

 

 

Sfinx

Als een reuzen sfinx

rijzen de krijtrotsen op

uit de oceaan

 

 

 

Het voordeel van lekker ‘stormweer’ is dat de meeste mensen binnen blijven !

Nu heb ik als fotograaf lekker de hele kust voor mij alleen 😀

Er is niets zo vervelend als natuurfoto’s te maken

met overal mensen erin…

 

Het geluid van de wassende zee, de immer krijsende meeuwen…

het geluid van de wind, de met de wind mee dansende stugge grassen,

de zalige kleur verzadigingen en tonaliteiten in het blauw, het groen en de oker kleuren…

zaalig ! 😉

 

 

 

 

 

Hier zie je duidelijk waarom je niet te kort tegen de krijtrotswand mag gaan staan…

Voor je het weet flikker je zo de dieperik in ! 😯

Het feit dat ik dit logje nog kan schrijven bewijst dat ik daar goed heb opgepast 😉

In werkelijkheid sta ik hier zo’n 4 meter van de rand…

Met een goeie breedhoek lens (16mm), kan je de werkelijkheid wel wat geweld aan doen 🙂

Van deze foto was ik niet echt tevreden… dit kan beter dacht ik…  dat moet beter…

 

 

 

 

 

Wat meer voorgrond in het gras, wat meer details rechts

et voila zie, dat ziet er al heel wat beter uit 😀

Wat ik hier wil zeggen…

In fotografie mag je niet te snel tevreden zijn…

Als je foto je niet direct een woow gevoel geeft,

ga dan herkadreren, zoek een andere invals hoek,

zoom wat in of uit, whatever…

tot je dat YESS gevoel van je foto krijgt 😉

Daarvoor doen we het tenslotte toch hé ? 😀

 

 

 

 

Om te eindigen, nog wat bij elkaar gesprokkelde haiku poëzie woordjes 😉

 

 

Doel

Een wandel paadje

baant zich kronkelend een weg

op weg naar zijn doel 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

IJSLAND – De omgeving van het vikingdorp bij Höfn (DEEL 55)

Gisteren en eergisteren donderdag en vrijdag,

was het schitterend herfst wandel weer…

maar dan moest (mocht) ik gaan werken… 🙄

Vandaag, zaterdag 10 november 2018, buiten is het grijs, kil en miezerig regen weer…

dammm 😕

De weergoden zijn duidelijk niet met ons !

 

In mijn vorig blogje had ik wat zomerlicht uitgedeeld,

als tegenpool voor het miezerige regenweer.

In dit blogje ga ik ook miezerig regenweer publiceren,

maar dan regenweer uit het wonderbare IJsland 😎

Het IJslands regenweer is heel anders dan hier, wees maar zeker ! 😀

 

(Dit logje is dus het vervolg van mijn Viking dorp log  (klik hier om naar Het Vikingdorp logje te gaan)

 

Het Viking dorp zie je beneden links…

Aan de voet van het majestueus gebergte dat immer omringd is door nevels

en de ongenadige oceaan aan de andere kant…

Komaan, we verkennen die woeste omgeving…

Ga je mee ?  😎

 

 

 

 

Ik was nog zwaar onder de indruk,

over de (! door mijn moderne mensen ogen gezien !) primitieve omstandigheden,

waarin de mensen in die oude tijden overleefden…

Zonder elektriciteit of modern gereedschap…

Zonder noemenswaardige medische hulp,

Een simpele tand ontsteking kon dodelijk zijn…

Overgeleverd aan de elementen, wind, ijs, water, vulkanen overleefden ze !

Mijn respect voor de ‘oude’ Vikings groeit !

 

 

Overleven

Hoe overleven

mensen zoals jij en ik 

in dit barre land ? 

 

 

 

 

 

 

 

Het veenpluisje (ook bekend als Wollegras)

Een taaie plant die je op de meest barre (waterrijke & veen) plaatsen tegenkomt,

een overlever dus !

‘k heb ooit gehoord dat van deze plant garen werd gesponnen,

dat als grondstof diende voor het weven van stoffen

om kleding en allerlei mee te maken.

Maar op internet en de bib vind ik hierover niets…

Als jij hierover meer weet ?, dan ben ik oneindig dankbaar voor je informatie  😀

 

 

 

 

Bergaf

 

Het water meandert

steeds weer bergaf richting zee

en dat voor eeuwig 

 

 

 

 

 

Met de telelens (100/400mm) kan je wat veraf is, kortbij brengen…

De woeste dynamiek van IJsland is niet te bevatten !

Super vruchtbare gronden zijn omringd door uit vulkanen geboren berg ruggen.

Ongelooflijk uitgestrekte kiezel hellingen staren me aan, uitdagend zelfs !

Hier kan je niet naar boven klimmen… echt niet !

 

 

 

 

We keren terug naar Höfn (richting Viking cafe)

De lucht klaart heel eventjes open,

Dit zijn WOOW momentjes hoor 😎

Van saai, dof grijs ontrold het land zijn volle kleurentapijt in enkele ogenblikken !

Ontelbare groenen, oker, rood en blauwtinten bloeien zomaar op ! :mrgreen:

Dat is IJsland ten voeten uit !

Het land van 4 seizoenen op één dag !

Was dit Odin op zijn strijdros Sleipnir die ons hier heel eventjes overvloog ??

Het is wat het is, maar die plotse kleur én licht transformatie was echt wel indrukwekkend !  😀

 

 

 

 

Een paar honderd meters verder,

het blauw in de lucht verflauwde,

maar het roodbruine (met oer verzadigd water),

contrasteerde zalig met het geel en groen in de achtergrond…

 

 

Dromen

Dat pure IJsland

schenkt me briljante kleuren

om weg te dromen

 

 

 

 

Als je de camera laat zakken,

een ander oogpunt inneemt,

dan zie je IJsland door een heel andere bril 😎

 

 

 

 

Als je dan dezelfde foto in zwart/wit bewerkt…

dan rollen de eeuwige nevelwolken zo op je af…

Volgend jaar gaan we terug naar IJsland 😀

Weet je ?

Dat ik nu al zit te popelen ? 😀

 

 

 

 

 

IJsland en grote rots stenen…

Het is heel delicaat  ! ❓

Ik zie in deze rots (die effekes 3 meter hoog is ) ,

een reusachtige schildpadkop-wezen dat zich naar boven werkt…

Wist je dat,

een groot percentage van de IJslanders gelooft dat in elke grote rots elfjes wonen ?

 

Hier vermeld ik terloops een citaat van een katholieke priester:

Ik geloof ook in God en praat soms tegen hem, dat geeft me een fijn gevoel,

al heb ik hem nog nooit gezien

 

Als je ‘geloven’ op die manier bekijkt,

is het geloof in de elfjes hier in IJsland nog niet zo gek hé ?  😀

 

Als je wat meer wil weten over natuur godsdienst/Elfen/enz in IJsland,

klik dan hier (wordt in een andere pagina geopend)  Elfjes Link

 

 

 

 

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje (editie 55) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland fotografie,

mijn IJsland indrukken, nabeschouwingen & overpeinzingen…

én natuurlijk de nederige haiku (of senryu) woordjes van eigen kweek  😎

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Normandië – Étretat (Deel 6)

’t Is weer een tijdje geleden dat we nog eens in Frankrijk vertoefden hé ?

Weet je wat ?

Vandaag neem ik je terug mee naar Étretat in Normandië 😀

 

Mijn vorige logjes situeerden zich allemaal aan de linkerzijde van de “olifant slurf”.

Vandaag zitten we rechts van die mooie krijtrots,

diep beneden, links is het kleine stadje Étretat (je ziet hier enkel het strand).

We bevinden ons nu op een hogere (krijt)rots dan diegene aan de overkant.

 

Vanuit het stadje is het echt wel een niet te onderschatten klim,

om tot hier boven te geraken…

Maar het zalige uitzicht hier, is dan weer een leuke beloning,

voor al onze klim moeite 😀

(en ’t is nog gezond ook :mrgreen: )

 

 

 

 

 

Drijvend

Honderd gram veren

vliegt krijsend over de zee 

drijvend op de wind

 

 

 

 

Deze kleine kapel was het eerste doel van onze klim naar boven…

De pittoreske kapel werd gebouwd en ingezegend op 22 augustus 1950.

Als de vissers uit Étretat nog op zee waren en het zwaar stormweer was,

dan kwamen hun vrouwen en naasten hier in deze kapel bidden,

voor de veilige thuiskomst van hun man, zoon,vader,broer,enz.

Deze ruwe kapel heeft iets ontwapenend, iets ontroerend vind ik.

Op het bankje, naast de kapel ingang, heb ik lang gezeten…

mijmerend, dromend, genietend van dit wondere geheel…

 

 

 

Reden 2 waarom we hier naar boven zijn gegaan…

In Juli 1962 heeft de architect : Delaune,

hier een gedenk “naald” ontworpen én gebouwd.

Deze ‘naald’ is 24 meter hoog en is verankerd in een hoek van 60 graden.

Dit imposante beeldhouw werk symboliseert de eerste non stop vliegtuig vlucht,

helemaal over de uitgestrekte Atlantische oceaan.

Als je voor dit monument staat…. man man man…

Die slanke ‘naald’…

Het gegeven is echt wel imposant hoor !

Zoiets moet toch breken ?? Dat kan toch niet ??

Zo ga je hier automatisch denken…

Delaune heeft ons hier een fraai staaltje van top architectuur gegeven :mrgreen:

 

 

 

 

Dezelfde ‘naald’, maar dan van de andere kant bekeken…

Het brengt me natuurlijk op wat leuke ideetjes 😀

Teergeliefde bezoeker, je kent me al langer dan vandaag hé…

Weet je al waar ik naartoe wil met deze foto ?? 😉

 

 

 

 

Soms heb je aan één eenvoudige spiegeling genoeg,

om iets te creëren dat nooit kan bestaan.

Iets dat geboren is uit mijn fantasie wereldje,

waar ik heel graag in vertoef baai de wee 😆

Een reusachtige tweeling ‘naald’, in een onmogelijk perspectief,

voor altijd zwevend in een onrustige wolkenmassa 😀

Maar ik vind het leuk om doen,

die kleine spiegeling spielerijtjes 😎

 

 

 

 

Wachters

 

Witte krijtrotsen

staan als wachters van de kust

ze beschermen ons

 

 

 

Soms lijkt het wel dat ik op het uiterste randje van deze krijtrotsen sta,

om deze foto’s te nemen…

Maar schijn bedriegt hoor 🙂

Met een breedhoek lens (16mm) en wat croppen (uitsnijden),

is het echt maar een klein kunstje om de indruk te wekken,

dat ik me op een super gevaarlijke plek bevind :mrgreen:

 

Deze ruwe kust doet me heel vaag ergens denken aan de woestheid

én de tegelijk ongelooflijk brute schoonheid van IJsland…

Hier raken de fragiele kleurschakeringen in het groen en oker me

De grilligheid en de willekeurige erosie van de krijtrotsen is adembenemend mooi…

Hoe de oceaan zich een weg vreet door de krijtrotsen…

Ongelooflijk toch ??

 

Wat extra info over de krijtrotsen….

De krijtrotsen zijn ongeveer 185 miljoen jaar geleden ontstaan,

door opstapeling van skeletten van kleine zeedieren.

In de kalkrotsen zitten fossielen die soms na een storm op het strand gevonden kunnen worden.

Na de ijstijd steeg de zeespiegel en ontstond het Kanaal.

Door de invloed van water en wind wordt er steeds een laagje van de rotsen geslepen

waardoor ze “wit” blijven,

maar Het Kanaal wordt hierdoor wel elk jaar een beetje breder 😎

 

Normandië… een stukje Frankrijk om verder te ontdekken,

net zoals IJsland 😀

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

Normandië – Étretat (Deel 5)

‘k heb een ideetje…

Wat zou je ervan denken om…?

Om nog eens terug gaan naar Etretat in la douce France ? 😀

Om nog eens te proeven van de geweldige schoonheid van de Normandische kust :mrgreen:

 

De kust hier bestaat voor het grootste gedeelte uit hoge krijtrotsen,

die aan een snel ritme afbrokkelen in zee.

De kalk lost daarbij op in het water en geeft aan het water zijn ‘albasten’ kleur.

Vandaar ook de naam :  Albasten Kust

 

 

 

 

 

Ik ben verliefd geworden op dit prachtige, ruwe landschap.

Wind, zeewater en stormen hebben deze kust uitgebeiteld…

Dit proces van genadeloze aftakeling gaat nog steeds door.

Zo gaat het in de natuur … niets blijft of is, alles was… 😎

Soms duikt nog een eenzame krijtrots op in het zeewater,

daaraan kan je heel goed zien hoe tijd en erosie hier door de eeuwen door,

hun weg hebben gevreten in deze kustgebieden.

 

 

 

 

Genadeloos

Water en stormwind

vreten zich genadeloos

door de krijtrotsen

 

 

 

 

De albasten gloed in het water contrasteert heel mooi,

met de oneindige variëteit aan groene tinten boven op de krijtrotsen.

In het zeewater kan je ook vele kleur tinten zien…

van subtiel albast blauw naar fonkelend cyaan & groen.

’t is hier het mekka voor de natuur kunstschilder 😀

Laat ons hopen dat de kalksteen olifant slurf nog lang mag bestaan…

 

 

 

 

 

Wist je dat heel deze magistrale Normandische kust zich uitstrekt,

over een lengte van meer dan 600km ?

Normandië bezoeken in 1 dag is dus onmogelijk…

Wat weer een geldige reden om hier verschillende keren terug te komen hé 😀

 

 

 

 

Zelfde locatie als de foto hierboven…

Alleen is de beeldhoek wat meer naar onder verschoven

omdat ik wat meer detail wou op de voorgrond 🙂

 

 

Krijtrotsen

Witte krijtrotsen

strekken zich oneindig uit

waar is het begin ?

 

 

 

Als afsluiter,

de eeuwig aanwezige en eeuwig hoorbare zeemeeuwen.

De kust zou de kust niet zijn, zonder hun geluid hé ? 😆

 

 

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

IJSLAND – Kustgebied en Vikingdorp bij Höfn (DEEL 53)

Ondertussen is het weer 2 weekjes geleden,

dat we nog eens van IJsland mochten proeven 🙂

Dus… Hou je goed vast !

Ready ? Steady ?? ➡ ➡ ➡ 💡 💡 💡 ➡ ➡ ➡

We maken terug een sprong naar het heerlijk ruige & woeste IJsland 😀

 

We blijven in de omgeving van de kust…

Links onderaan zie het kleine Viking cafe,

daar kan je douchen (met wat geluk heb je warm water 😆 )

je kan er iets klein eten, je knoken verwarmen aan de kachel… die dingen…

Heel primitief allemaal, maar als je in de ruige wildernis leeft,

is dit een welgekomen luxe :mrgreen:

 

 

 

Die bergtoppen zijn meestal in nevels gehuld,

die nevels ontstaan uit het ondiepe zeewater  dat je hier ziet.

Dat zeewater is amper 20cm diep !

door de ondergrondse thermische activiteit wordt het zeewater warm en verdampt,

vandaar die eeuwigdurende nevels.

 

Verdampen

Lava stromingen

doen het water verdampen

uit de oceaan

 

 

 

 

 

Een sfeerbeeldje van onze campers…

In die rijdende juweeltjes hebben we de toer van IJsland gemaakt !

Het nadeel is dat je op de grote wegen moet blijven met deze voertuigen,

in het mooiere binnenland zijn geen wegen,

daar konden we dus niet komen met deze campers.

Maar volgend jaar, in 2019, dan huren we mega grote jeeps ! 😀

mét slaap/kook unit/douche & kleine wc.

Dan kunnen we wel het binnenland verkennen ! :mrgreen:

Daar kijken we nu al naar uit hoor !

 

 

 

We zijn nu onderweg naar het Viking dorp…

Ooit heeft een film maatschappij hier in Höfn,

een historisch correcte film over de vikings gemaakt.

Ze hebben hier een beetje verder, een heel Vikingdorp nagemaakt,

een historisch verantwoord & authentiek nagebouwd dorp ad 1300 !

 

Het landschap is overweldigend mooi !

De taaie korstmossen in geel, okerkleuren en frisse groenen vechten voor aandacht…

In dit onwerkelijke land, waan je je in een Lord of the ring film…

Wie weet sluipt de Hobbit hier nog rond ??  :mrgreen:

 

Sluiers

Er zweven sluiers

vol wervelende nevels

over de bergen

 

 

 

 

Weet je nog wat ik onlangs zei over landschap fotografie ?

Dat een element in de voorgrond je foto meer diepte en kracht geeft ?

Hier kon je nog over een rotsachtige bodem stappen…

straks gaan we door de moerassen…

Geen gevaarlijke moerassen hé ? 😀

Gewoon een drassig drijfnat stuk land ,

waar je liefst met stevige laarzen door ploetert 😆

 

 

 

Heb ik je al verteld dat het die dag pijpenstelen regende ?

Maar we trokken het ons niet aan 😀

Onze kleding was er ruimschoots op voorzien !

De camera én alle lenzen die ik heb zijn 100% waterdicht,

stof dicht en nog betrouwbaar tot -10 graden…

dus trokken we er op uit, weer of geen weer 🙂

We zijn hier nu, we gaan onze tijd niet verspillen,

door in de camper te gaan zitten kniezen tot het droog is hé 😎

Met regenweer is de lucht saai grijs,

maar het woeste landschap maakt veel goed !

 

 

 

 

De ondergrond hier bevat veel ijzer (oer).

Het water kleurt dan ook op sommige plaatsen fel roestkleur rood.

Het contrasteert heel mooi met de stugge en taaie grassen !

baai de wee… Dit is geliefd graasland voor de wilde paarden !

 

 

 

Meanderen

 

Piepkleine grachtjes

meanderen hun verloop

onderweg naar zee

 

 

 

Eindelijk…

Het Vikingdorp dook op uit de nevelen !

De bergtoppen blijven gehuld in een waas vol mysteries…

en in het Vikingdorp ????

Dat alles en nog veel meer kan je lezen en zien in mijn volgend IJsland logje 😉 😛

 

 

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje (editie 52) gekomen …

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur fotografie

én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk

Normandië – Étretat (Deel 4)

Als ik mijn blog statistieken nakijk,

is het bijna een maand geleden,

dat we hier in dit blogje,

nog eens in ‘La douce France’ (Frankrijk) vertoefden !

Hoogtijd dus om nog maar eens te verkassen naar Étretat, in Normandië.

Teergeliefde bezoeker, ga je mee ? 🙂

 

Een stralende zon,

Veel wolken in de lucht die zorgen voor mooie contrasten !

Och ja… Het leven kan toch zo mooi zijn hé  :mrgreen:

 

Hier zie je de krijtrotsen nog even van de onderkant…

Maar straks zoeken we het hogerop !

 

Hoe de zon het zeewater groen en tegelijk de rotsen goud kleurt…

Zonlicht kan verrukkelijk mooi zijn !

 

 

 

 

De beroemde olifantslurf van Étretat,

een door zee en wind uitgesleten stukje natuurpracht…

Ooit zal dit geheel instorten , net zoals de ‘Azure window’ op Malta (eiland Gozo) (info hier)

Laat ons hopen dat we van dit natuurlijk beeldhouwwerk,

nog heel lang mogen & kunnen genieten 😀

 

 

Slurf

 

Die olifant slurf

gebeeldhouwd door zee en wind

is bangelijk mooi 

 

 

 

 

Zoals ik al zei bij de eerste foto,

zoeken we het vandaag hogerop !

Er zijn genoeg klim paadjes die langs en over de krijtrotsen lopen,

het ene al wat moeilijker dan het ander…

Wij hebben voor  de gemakkelijkste weg gekozen natuurlijk 😀

Alhoewel, als je deze foto ziet,

dan zou je denken dat we aan alpinisme deden hé 😆

Maar niets is minder waar…

Met een camera kan je de werkelijkheid wat geweld aandoen 🙂

 

 

 

 

Een flink pak meters hoger,

keken we uit op een werkelijk fenomenaal landschap !

Hier is het uitdrukkelijk verboden om kort tegen de rand te gaan staan,

omdat de randen langzaam aan afbrokkelen.

Elk jaar weer zijn er hier paar toeristen die naar beneden vallen…

Er worden bewust géén afspanningen gezet,

(op sommige extreem gevaarlijke plekken wel hoor !)

dit om dit fenomenaal mooie landschap niet te ontsieren…

Ze doen gewoon beroep op je gezond verstand.

Als je dan toch niet wil luisteren… en naar beneden duikelt…

Dan is dit voor mij  een geval van natuurlijke selectie 😀

 

Ben ik nu hardvochtig en/of onmenselijk ??

Neen hoor, er staan meer dan genoeg waarschuwingsbordjes (in meerdere talen !).

Wie zoekt… die vind… Zo simpel is het toch ?

Ik heb meermaals mensen toegeroepen dat ze op verboden plaatsen waren…

Soms op echt extreem gevaarlijke plaatsen ! 😯

maar die pipo’s lachen me dan gewoon uit…

Tja, als zo iemand dan naar beneden valt…

Dan trek ik me het echt niet aan hoor 😉

Wie zoekt… je weet wel hé

 

 

 

Schuimend

 

De machtige zee

golft dreunend tegen de kust

en wordt schuimend wit

 

 

 

 

 

Het is net of ik hier pal tegen de rand sta…

Maar niets is minder waar hoor !

In werkelijkheid sta ik hier meer dan 2 meter van de rand !

Om mooie foto’s te maken, moet een mens soms al iets riskeren,

maar ik ben niet zo gek om mijn leven ervoor te riskeren hé 😀

 

 

 

 

Hier staan we bijna boven op de olifant zijn kop…

allee ja, toch een beetje in de buurt daarvan.

Vanop dit punt heb je een ongelooflijk mooi vergezicht,

over de baai van Étretat.

Hier was een betonnen plaat gegoten mét metalen afsluitingen, voor de veiligheid !

(die zie je een paar meter terug of verder niet meer liggen)

Natuurlijk zorg ik ervoor dat die afsluiting niet op de foto komt 😀

De natuur is hier fantastisch mooi !

Taaie grassen, ruw struikgewas, alles overlevende bloemen en bessenstruikgewas

Ik hou van die ruwe en brute schoonheid

de plagerige zee wind die onophoudend  aan je kleren rukt,

de geur van het zilte zee nat

het gekrijs van de zeemeeuwen

Zaaalig 😀

 

 

 

 

Hoe meer je in de richting van ‘De slurf’ gaat,

hoe gevarieerder het landschap !

Het landschap boven de krijtrotsen is echt golvend !

Als je hier naar beneden tuimeld,

dan is je lichtje uit hoor !

Gelukkig stonden hier stevige veiligheid afsluitingen :mrgreen:

 

 

 

 

 

Het zelfde landschap (op dezelfde positie geshoot) als voorgaande foto,

maar hier heb ik de foto in landschap modus gemaakt.

Wie van de twee vind je de beste ?

 

 

 

 

Weer een paar meters verder (een stuk of 40 meter schat ik)

krijg je weer een totaal ander landschap te zien !

Een breedhoek (zoom) lens is hier heel goed gerief.

Om meer scherptediepte te krijgen, ga ik de lens niet fel dichtknijpen hoor !

Zoveel overschot in licht had ik toen niet…

In zo’n situaties werk ik altijd met de hyperfocale afstand,

om afhankelijk van de sensor grootte én het gekozen diafragma,

een scherpstel afstand te berekenen, waardoor alles van begin tot eind in je foto,

scherp zal zijn. Die berekening doe ik niet zelf hoor (wiskunde is mijn vriend niet 🙂 )

Er zijn genoeg gratis hyperfocale afstand apps voor te vinden,

die je gewoon op je smartphone installeert.

Een leuk detail…

een groepje kajakkers kwam zomaar mijn foto ingevaren 🙂

Leuk toch ? 😀

 

 

 

 

Weer een beetje verder kreeg ik een mooi totaal plaatje van het kiezelstrand…

Als ik van deze locatie naar beneden ga,

dan bevind ik me min of meer op dezelfde plaats,

als waar ik de eerste foto van dit logje had geshoot :mrgreen:

Een wereld van verschil hé ? 😆

 

 

 

 

 

Om de ruwheid, de grootsheid van deze kust te onderstrepen

wou ik van deze kijkhoek ook minstens een landschap modus foto maken…

Wat me aan deze kust vooral opviel en raakte,

zijn de ongelooflijke schakeringen van groen en oker…

 

Op deze plaats hebben we ons broodjes lunch pakket, soldaat gemaakt.

Het was zalig vertoeven hier !

Het verre ruisen van de zee, heel diep beneden ons

de frisse koelte van de zeewind…

én het tevergeefs wegjagen van steeds weerkomende zeemeeuwen,

die het op onze broodjes hadden gemunt !

Damned ! 🙂

Maar die gevleugelde brutaaltjes hebben uiteindelijk,

de ultieme slag om onze broodjes gewonnen  😀

Maar och ja, er zit nog een banaan in mijn rugzak als voedsel reserve

en wat druivensuiker voor als het nodig is 🙂

 

 

Zeemeeuw

Een handvol veertjes

stalen al onze broodjes

zeemeeuw brutaaltjes !

 

 

 

Et voila, we zijn weer aan het eind van dit logje gekomen.

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn Étretat  fotografie én de nederige haiku woordjes uit eigen kweek.

 

Opmerkingen of commentaren zijn steeds welkom  cool.

Alvast bedankt voor je reactie, die waardeer ik ten zeerste  smile

 

Salukes, en graag tot ziens in ’t volgende blogje…

We zien nog wel over welk onderwerp we het dan gaan hebben hé laughing

 

Groetjes, Dirk

 

 

 

IJSLAND (DEEL 51) – Zwart zand, blauw ijs en lange sluitertijden

Mensen die mijn blogje volgen weten al lang dat ik graag mijn blog thema’s en onderwerpen door elkaar gooi.

Gewoon omdat ik dat leuk vind en een beetje chaos mag wel hé 😀

Voor de nieuwe bezoekers… wees welkom ! Neem een stoel & wees gezeten :mrgreen:

 

Van de baby borrel en de macro in het kleine wereldje duikelen we terug in het verre noorden…

We fotograferen terug in het zalig ijzige IJsland,

nog steeds dichtbij Höfn, het zwarte lava strand met de aangespoelde gletsjer ijsblokken.

 

Hier heb ik meestal gewerkt met de ‘little stopper‘ van Lee.

Dit is een glazen grijsfilter die 6 stops licht tegenhoudt.

Met behulp van dit filter kan ik heel subtiel kleine bewegingen in het water laten vervagen.

Het is net niet genoeg om grotere bewegingen te bevriezen,

(daarvoor gebruik ik de Lee “Big Stopper” die 10 stops tegenhoudt).

Om het grote verloop in het dynamisch lichtbereik tussen het gitzwarte,

matte zand en de helderheid in de wolken te egaliseren,

heb ik nog 1 of soms 2 grijsverloopfilters (van ND 3,6,9) over het wolken-gedeelte geschoven.

Op die manier behoud ik veel details in het diepe zwart én tegelijk in het heldere licht van de lucht.

Er zijn geen regeltjes in het gebruik van grijsfilters, big of little stoppers…

Hier moet je gewoon op je ervaring én wat gezond boerenverstand werken.

Veel experimenteren helpt zeker 😀

Uiteraard moet je werken op een statief, omdat je al vlug met sluitertijden van 1/2 seconde tot soms een paar minuten zit…

Liefst een statief dat bestand is tegen invretend zout zeewater…

Werken met langere sluitertijden heeft ook een leuk voordeel dat je de kleuren als het ware ‘stapelt’.

De kleuren uit zo’n foto’s zullen altijd rijker en voller zijn dan met ‘gewone’ sluitertijden.

 

 

 

De blauwe kleur van het gletsjer ijs is echt blauw zoals je het op mijn foto’s ziet !

Het is geen photoshop truukje.

Een gletsjer ontstaat als dikke sneeuwlagen door hun eigen gewicht onderaan tot ijs worden verdicht.

Dat gaat in fasen.

Sneeuw wordt eerst omgezet tot firn.

Dat is een korrelige ijsmassa die gevormd wordt door steeds te ontdooien en te bevriezen.

Later, en dus dieper in de gletsjer, wordt dit firn samengeperst tot wit gletsjerijs.

Tenslotte wordt het ijs zo verdicht tot blauw gletsjerijs.

Dit blauwe ijs kan vele eeuwen oud zijn…

 

 

Tranen

Die oude gletsjer

weent eeuwenoude tranen

van keihard blauw ijs

 

 

 

 

 

Hoe zou de magie van het blauwe ijs eruitzien in het zwart/wit wereldje ?

Ik vind beiden mooi… de zwart/wit bewerking heeft meer details (naar mijn bescheiden mening)

Wat is jouw mening, waarde bezoeker ?

 

 

 

 

Van IJsland wordt verteld dat je er de 4 seizoenen op 1 dag kan beleven…

Welnu… Neem gerust van mij aan dat dit waar is !

Binnen een paar minuten kan het weer daar helemaal omslagen.

Soms heb je zo van die momenten dat het licht van flauw grijs ineens naar intens koperachtig goud gaat !

Als je daar dan met je fotogerief op de juiste plek staat… dan heb je verdomd veel geluk 😀

Je moet dan wel heel vlug de settings en parametertjes van je camera veranderen natuurlijk…

IJsland laat iedere fotograaf echt wel keihard werken voor zijn foto’s 😎

Ook dat is mooi meegenomen natuurlijk !

Een paar minuten later was alles terug staalgrijs tot metaal blauw…

Het voelde aan alsof Odin zijn Goddelijk donsdeken eventjes had opgeschud :mrgreen:

Hier bleef ik aarzelen tussen 1 of 2 haiku inspiratie poëzie woordjes…

Twee voor de prijs van één dus 😀

 

 

Golven

IJsbergen sterven

in de rollende golven

van de oceaan

 

 

 

Niemand

De aarde warmt op

is een teken aan de wand

maar niemand merkt het

 

 

 

 

 

Soms drijven er kleine, bijna helemaal gesmolten ijsberg restantjes in het water…

Dit symboliseert de tragedie van onze huidige tijd vind ik…

Tijdens het jaar smelt er meer ijs dan dat er in de winter wordt aangemaakt 😦

Het gebied waar ik hier fotografeerde in 2016,

is momenteel helemaal overspoeld en ontoegankelijk door het gletsjer smeltwater.

Btw, die gletsjer is groter dan de provincies Antwerpen, Brabant, Oost & West Vlaanderen & ’t Brussels gewest samen…

Heel dit smeltgebied is ontruimd nu…

Maar er is niets aan de hand met ons mondiaal weertje hé… zo wordt ons altijd maar wijsgemaakt 😦

 

 

 

 

 

Enfin soit…  er is toch niets aan het weer te doen…

We kunnen maar beter genieten van wat ons nog rest !

Hier heb ik de little stopper verwisseld met de ‘big stopper’.

Kwestie van het ‘ritme’ en ‘beweging’ in mijn foto’s te veranderen.

Nog steeds hanteer ik de vuistregel om het terugtrekkend water te fotograferen.

Als je fotografeert met opkomend golfwater…

dan kan je voor ijzige surprises komen te staan 😀

Want je weet nooit hoe groot of hoe hoog de volgende oceaan golf zal zijn !

 

 

 

 

 

Lijntjes

Bruisende golven

schuimen lijntjes in het zand

voor heel eventjes

 

 

 

 

 

De Atlantische oceaan…

Die immense wijdsheid doet me echt wel iets !

Als je van hier naar het noorden vaart, dan zit je in Groenland…

De Noordpool is echt niet ver meer !

Als ik die blauwe ijsbrokken zie, dan droom ik van de noordpool.

Zal ik daar ooit geraken ?

Het ijzige uiterste noorden is mijn ultieme wensdroom.

Ik kan echt veel beter tegen barre diepvrieskou,

dan tegen de (voor mij kleffe & ziekmakende) zomerwarmte…

(mijn diabetes heeft hier zeker veel mee te maken)

Als ik ooit eens de lotto win, dan ga ik zeker eens naar de noordpool 😀

maar momenteel…. die Noord of Zuidpool reizen zijn echt wel schandalig duur 😯

 

 

 

 

Als afsluiter:

En weer veranderd het licht …

De kleurtemperatuur duikt naar het rood spectrum !

Een zacht gouden gloed gleed streelt deze wonderbare kust…

In dit magistrale licht drijven smelten de restanten van immens grote,blauwe ijsbergen

 

 

 

Reuzen

Blauwe ijsreuzen

gaan hier ten onder

de zee smelt hun graf

 

 

 

 

 

Et voila zie … we zijn weer aan het eind van dit IJsland blogje (editie 50+) gekomen 😀

 

‘k hoop dat je genoten hebt van mijn IJsland natuur fotografie en mijn nederige haiku woordjes uit eigen kweek .

 

Opmerkingen, tips, commentaren, enz, zijn steeds welkom  tongue-out.

Alvast bedankt voor je commentaar kiss

 

Salukes, en graag tot ziens

Dirk